Yalnız olduğumu nereden bildin?
O da benimle olabilirdi.
Biliyorum, ama belki bir dahaki sefere
yalnız kaldığında hayatımı mahvetmemeye çalışmalısın.
Yani...
Evet.
Evet, gerçekten yüksek bir standart belirledim.
Affedersiniz.
Hanımefendi.
İzninizle.
Beni duyabildiğinizi biliyorum.
Kahretsin.
Beni otoparkta gördüğünü biliyordum.
Tamam, yani başka birinin evine giriyoruz.
Bu tam da hayal ettiğim gibi.
- Bu da ne demek oluyor? - Ayrıntıları değil
ama ses tonu uyuyor.
Erica Shaw, seni Google'da arattım.
Bu daha az rahatsız edici değil.
Kız kardeşimin cenazesi için seni tuttuğumda,
internette birkaç iş yorumuna baktım, ama kız kardeşimin
Amerikan belgeselciliğinin en iyi yeni seslerinden birinden
bir video uğurlaması alacağını bilmiyordum. Vay canına.
Ne oldu?
Beni Google'da arattın.
Bilgin olsun diye söylüyorum, biliyor olman imkansızdı,
- yani, o çocuğu... - İşim var.
- Efendim? - Çok işim var.
- Teslim tarihim var. - Nereden biliyordun?
- Ne? - Ev, kırmızı, bir çerçeve?
Sen bana fotoğrafları ver, ben her şeyi
estetik devamlılığa göre hazırlarım...
İlişkisini anlattığı tek kişi bendim.
Sen nereden biliyordun?
Gördüm.
- Neyi gördün? - Gerçeği...
gördüm,
herkesin gördüğünün arkasındaki şeyi.
Bu bazen olur. Bazı
insanlar, resimler, yerler,
- bir içgüdüm var ya da... - Bir yetenek.
Röportajlarda böyle demiyor muydunuz?
Evet. 20 yaşındayken kulağa hoş geldiğini düşünürdüm.
- Ta ki... - Seni bir yas danışmanına,
terapiste ya da ne bileyim, evimde olmayan birine
yönlendirebilir miyim?
Buraya kız kardeşim hakkında konuşmaya gelmedim.
Senin için başka bir işim var.
Başka bir ölü akraba mı?
Özür dilerim, bu... Haddimi aştım.
Farklı bir iş, eskiden yaptığın işe daha uygun.
Gerçek bir belgesel değil, en azından henüz değil.
Ama babam Campbell Bradford,
bildiğim kadarıyla oldukça iyi bir hayat sürdü.
Indiana'daki küçük bir kasabadan geliyor, West Baden.
Orta Batı, unut gitsin, her neyse...
Sadece cenaze videoları çekiyorum,
işler kesatsa düğün de, hepsi bu.
Sizin gibi eşsiz yeteneklere sahip birinin babamın orada
kim olduğunu, geçmişini
ortaya çıkarabileceğini
- düşündüm. - Ben doğru kişi değilim.
Avans, önümüzdeki
iki ay boyunca her gün çalışsan kazanacağın
kadarını karşılayacak.
Indiana'ya gitmeden önce onu görmelisin.
Yapacağımı söylemedim.
Bir sonraki filminin ilham kaynağıyla tanışmak
iyi olurdu. Senin için bir oda ayırttım bile.
Oradaki oteli görünce bayılacaksın.
Neredeyse unutuyordum. Kız kardeşim bunu
babamın eşyalarını karıştırırken kasasında bulmuş.
Batı Baden'den bir kalıntı.
Yararlı ya da ilginç bulabileceğinizi düşündüm.
Kazadan kurtulan tek şey bu.
Tanrım.
Tamam. Bay Bradford?
Campbell,
benim adım Erica Shaw, kızınız beni şey için tuttu...
Tam olarak bilmiyorum
ama istediğini elde etmeye alışkın, değil mi?
Bana karşı dürüst ol, Campbell, o yarı cadı, değil mi?
Biliyordum.
Çoğu insan kamerada gergin görünür,
ama siz hiç etkilenmemiş görünüyorsunuz.
Müzik zevkini beğendim.
Rahatsız edici. Güzel.
Tamam,
ne zaman hazır olursan,
her şeyi anlat. Umutlar, hayaller, pişmanlıklar.
Tamam.
Denemediğimi söyleyemez.
Merhaba.
Benimle dalga mı geçiyorsun, Campbell?
Hadi ama.
Pekâlâ, tamam. Bu iyiydi. Bu iyiydi. Beni yakaladın.
Konuşmak ister misin?
Evet.
Vay anasını, konuşuyor.
- Affedersin... - Sorun yok, sorun yok.
Tamam. Bu iş için Chicago'dan önceki geçmişini
öğrenmem gerekiyor.
Bir şey söylemek ister misin?
Söyleyecek pek bir şey yok.
Ve söyleyeceğin her şey sadece ben
kameraya bakarken olacak, doğru mu?
Tamam, bu işe olan bağlılığına hayranım.
Bana kasabadan bahset. Batı Baden, değil mi?
Saklanmak için
güzel bir yer.
Saklanmak mı?
Ortadan kaybolmak.
- Neden kaybolmak isteyesin ki? - Nehir yüzünden.
Bütün kasabanın altından geçer.
Seni orada asla bulamazlar...
Kim bulamazdı? Geri dönebilir miyiz?
Neden saklanıyorsun? Kafam karıştı.
Bana nehirden bahset.
Bak, seni zorlamak istemem
ama bu hikâyeni anlatmak için tek şansın olabilir.
İstemez misin?
Tamam. Peki ya bu?
Bunun hakkında bir şey biliyor musun?
Bu senin için bir şey ifade ediyor mu?
Onun kanı.
Onun adı.
- Kimin adı? - Bu sende olmamalı.
- Bunu bana kızın verdi. - Bu şeytani. Kırılmış.
Ne yaptın sen?
Özür dilerim, ben sadece...
Ne yaptın sen?
Şişe neden bu kadar önemli, Campbell?
Şişe neden bu kadar önemli?
Bayım...
Campbell?
İçini görene kadar bekle.
Her zaman çok etkileyici, değil mi?
İş için mi yoksa yeniden doğuş festivali için mi buradasınız?
Hayır, hayır, kesinlikle iş için. Anlayabiliyorum.
Her zaman anlarım, ama izin verirseniz,
umarım büyük etkinlik için bize katılırsınız.
Bildiğinizi düşünüyor olabilirsiniz, ama inanın bana, bilmiyorsunuz.
Bu herkes için eğlenceli. Yalnız mısın?
Fark etmez. Buna bayılacaksın. Ben Dylan.
Buradaki tüm özel etkinlikleri ben yönetirim.
Hiçbiri yıllık festivalimizden daha özel değil.
Umarım katılırsınız.
- Sanmıyorum... - Sizi belki olarak not alıyorum.
Evet'e meyilli.
Buranın cazibesini hafife almayın.
Öyle ya da böyle sizi alacağız.
İş mi, yeniden doğuş mu?
Ne yaptın sen?
Suyu denedin mi?
Buranın suyu meşhurdur. Kaynak suyu.
Diş çürüklerinden kansere kadar her şeyi iyileştirirmiş.
Uğraştığın şey her neyse orada bir yerde olabilir.
O kadar mı belli oluyor?
Barmene müziğin sesini kısmasını söylemek için
çok gençsin.
Sadece baş ağrısı.
Nerelisin sen?
- Biliyorsun, ben pek... - Mesaj alındı.
Bazen bir kadının tek başına içmeye ihtiyacı vardır,
bir adada.
Tüm topluluk duygusunu çoktan kaybettiğimiz
ve artık tek gerçek iletişimimizin internet
ve e-posta aracılığıyla olduğu bir dünyada bile...
- Chicago. - Chicago'yu severim.
Yani, yıllar, on yıllar oldu.
Çocuklardan önce kocamla sürekli trenle giderdik.
Trenler yıllardır çalışmıyor
ama raylar hâlâ arazinin hemen dışında.
Eskiden şehir dışından geliyorsanız tek giriş
ya da çıkış yoluydu.
Şimdi
buraya ulaşmak neredeyse çok kolay, değil mi?
Ann McKinney.
Erica Shaw.
Sizi West Baden'a getiren nedir, Bayan Shaw?
- Ben bir film yapımcısıyım. - Çok iyi.
Pek öyle bir şey değil. Bu bir belgesel...
Otel hakkında bir belgesel mi yapıyorsun?
Tam olarak bilmiyorum. Aslında
IU bana bir stajyer gönderecek.
Nereyde gelir, o yüzden...
1902'de ikinci kez yandıktan sonra yeniden inşa edilmiş.
Kaçınılmaz olan her şeyi unut.
Bu otel West Baden'da kaçınılmaz olan tek şey.
- Öyle mi? - Yani, şuna bir bak.
Gerçekten bak.
İtalya'da ya da onun gibi bir yerde duyduğunuz
kiliselerden biri gibi.
Kesinlikle çok iyi, değil mi?
Muhtemelen festival hakkında bir şeyler duymuşsundur.
Yeniden Doğuş. Evet, Dylan'la tanıştım.
Kulağa klişe geliyor.
Belki de öyle.
Ama kendimi bildim bileli,
festivali bir kez bile kaçırmadım.
Bu kadar özel bir şeyi kutlamamak çok zor.
Küllerinden doğdu.
Peki ne hakkında?
- Ne? - Belgeselin.
Buna tam olarak belgesel diyemeyiz.
- Daha çok bir karakter profili. - Bak...
Burnumu sokmak istemem
ama Springs vadisinin gayri resmi tarihçisi olarak
bilinirim.
Bir karışıyla bile ilgili dünya kadar bilgim vardır.
Yani buralarda hakkında bir şeyler bilmek istediğin
biri varsa, sormak isteyeceğin kişi kesinlikle ben...
Campbell Bradford.
Onu tanıyor musun?
Geç oluyor ve stajyeriniz gelecekmiş,
iyi şanslar, Bayan Shaw.
Aslında beş yıl kadar önce tanışmıştık,
bir film paneli için sıradaydım,
ve hatta yine bu hırkayı giymiştim,
ve göz göze geldik, ama ben konuşmaya
fırsat bulamadan gittiniz... çünkü...
Stajyerliğe başvururken hayranlığımdan
bahsetmediğim için üzgünüm. Sizi ürkütmek ya da durumu
- tuhaf hale getirmek istemedim. - Yalanda behis görmedin ama.
Eksik bilgi diyelim, yalan demeyelim.
Üzgünüm, ama hadi ama.
Hadi, "Delinin Şarkısı."
- "Ölü Özel." - Tamam.
"Ölü Özel: Kamera Arkası."
- Tebrikler, Imdb'yi biliyorsun. - "Tüm Küçük Kırılmalar."
Ve Vimeo hesabımı hackledin.
Tanrım.
- Tanıdın mı? - Neden tanıyayım ki...
Milt Staley. "Direksiyonda Uyumak."
- Bunu nasıl aldın? - Yayına çıkar çıkmaz,
bir çocuk belgeselde görünen her şeyi
- E-bay'de satışa çıkardı. - Mustang'ini almaya çalıştım ama...
- Bu güzel bir teselli ödülü. - Muhtemelen sahtedir.
Ama gerçek gibi görünüyor ve çok keskin, yani...
Bunu kastetmedim.
Ben...Sizin büyük hayranınızım.
Hayır, gerçekten, bütün eski röportajlarınızı okudum.
Süreçten, projelerin sizi nasıl bulduğundan,
sizi nasıl rahatsız ettiğinden,
bazı şeyleri nasıl yönlendirdiğinizden...
Yani, insanlar psişik bir bağlantıya sahip olmaya
- her zaman kıymet... - Ben olsam öyle demezdim.
Doğru, ben...
- Hepsi kader. - Tanrım.
Bunlar sizin sözleriniz. Bunu siz söylediniz.
Ben kadere falan inanmam ama
şu anda
böyle bir yerde olmamız.
Her şeyin bir nedeni olduğuna inandırıyor insanı...
- Tamam, sadede gel. - Ne?
Bana ne olduğunu sorduğun kısma gel.
Ne olduğunu biliyorum.
Lonnie Wilkes, "Bir Tür Cehennem."
Ve bunu bilmenize imkan yoktu.
Kimse bunun olacağını tahmin edemezdi. Siz bile.
Filminiz davasını bozdurduktan sonra,
dışarı çıktığı gün ailesine yapacağı şeyleri.
Tam bir canavara dönüşmesi sizin suçunuz değil.
Sahip olduğunuz her şeyle o filmin peşine düştünüz
ve güzel bir şey yaptınız.
Güzel bir şey yaptın.
Bu senin izlediğim ilk filmindi.
16 yaşındaydım
ve beni değiştirdi.
Kesinlikle.
Şimdi, herkes "Ne oldu?" diye sorabilir.
Asıl soru şu,
"Buna değdi mi?"
Neye?
Kendini bu şekilde ortaya koyup
gerçek bir güzellik yaratmak...
Her şeyi kaybetmek için miydi?
Onu hâlâ görüyorum.
Sadece onu.
Bazen ailesini.
Beni dünyanın en derin uykusundan uyandırıyor.
Uyutmuyor.
Neredeyse Oscar alıyordun ama.
Ee?
Ee, ne?
Burada ne görüyorsun?
- Ne mi görüyorum? - Bir şey mi hissediyorsun?
Belli bir şey mi...
Senin gibi biri için böyle bir yerde
- hissedilecek pek çok... - Campbell Bradford.
- Kim? - Hikâyenin ne olduğunu
ya da nedenini bilmiyorum, tabii varsa,
ama Campbell Bradford'un kim olduğunu ya da kendisi
buradayken neler olduğunu
öğrenene dek
elimizde bir şey yok.
İş bu.
Ne kadar zor olabilir ki?
Erica?
İyi misin?
Erica.
Buradan uzak bir yere gidelim.
- Gerçekten mi? - Google West Baden gece hayatı.
- Barlar bölgesi gibi bir yer var. - Tamamdır.
Yani, yaşlı çiftle rulet mi oynuyoruz
ya da kumar makinesi... ah, tamam,
o adam aslında öldü.
Bak, bazı şeyleri garipleştirmek istemiyorum.
- Belli. - Artık birlikte çalıştığımıza göre,
Erica Shaw ile işbirliği yapmak
benim için çok önemli.
Buna işbirliği dememin sakıncası var mı?
Çünkü bu gerçekten bir işbirliği gibi geldi bana.
Kesinlikle bir işbirliği havası alıyorum.
Onu tanıyor musun?
- Kimi? - Baktığın adamı.
- Hangi adam? - Bu tarafa doğru geliyor.
Yarın pişman olduğunda, beni bulaştırma.
Sensin.
Yani bu ayarlanmış bir şey mi?
- Otelde çalışıyorum. - Ben de otelde kalıyorum.
- Josiah. - Erica.
Kellyn.
Ben Kellyn, merhaba.
Blackjack oynar mısın?
Burada sana bir yer ayırdım.
- Güzel. Çok güzel. - Teşekkürler.
Bekle. Anlamıyorum, sinema gibi bir şey mi ya da...
Başka birinin ailesi için bir anı filmi gibi.
- Ve bunun için sana para veriyorlar? - Evet, dürüst bir iş sayılır.
Başkası için yapılan hiçbir iş dürüst değildir.
Güzel, yani bu otelin sahibisin demek.
- Vay canına. - Evet.
Evet, bak, bir şey değil, seni nasıl da kandırdım.
İyi olurdu ama, değil mi?
- Ne? - Oranın sahibi olmak mı?
Bilmem ki. Bayağı bir iş gibi görünüyor.
Ben evimi bile temiz tutamıyorum.
- Ne? - Beni kandırma, Chicago'lu Erica.
- Öyle mi diyorsun? - Hayır, yapamazsın.
Orada oturup sakin ve rahatmış gibi
davranabilirsin ama sende de var.
Hastalık.
Gözlerinde görebiliyorum.
Ne demek istiyorsun?
Sahip olduğundan daha fazlasını istiyorsun.
Biliyorum çünkü bende de var.
Çünkü bu bakım işi, yani...
geçici bir şey, yani...
Bak, burada her şeyi yaptım. Barmenlik yaptım.
Tamirci çıraklığı yaptım.
Birkaç yıl kireç taşlarını patlatma işi yaptım.
- Tabii. - Tabii mi?
Evet, bu da bir iş. Kesinlikle.
Hatta tüm teçhizatım hâlâ arabada.
Bir duvarı havaya uçurmamı falan istersen.
Hey, bir gün lazım olabilir.
Bilirsin, neyse ne.
Dürüst olmak gerekirse, bu şimdiye kadarki en iyi işim.
Dünya insanı mahvetmek için tasarlanmış,
ama bir matkap, biraz dinamitin olursa...
- Sen de güçlü olabilirsin. - Evet. Neden bıraktın?
Patron pislikti, maaş berbattı.
Ayrıca daha büyük şeyler için yaratıldığımı hep biliyordum.
Dünyaya hakim olmak gibi mi?
Evet, neden olmasın?
Yapılacaklar listemde bu da var.
Yani, bilirsin, belki önce
bir iş kurmakla başlayabilirim. "Josiah Bradford, A.Ş."
Bradford mu?
Evet, belki ben de ünlü biri olabilirim,
belki Microsoft gibi bir şeyler uydururum.
Demek istediğim, planlarım var, tamam mı? Bu vadiden daha büyük,
o otelden çok daha büyük.
"Josiah Bradford, A.Ş."ye.
West Baden'de mi büyüdün?
- Ne? - Sen...neyse.
Peki ya ailen? Hep burada mıydınız?
Ailem mi?
Bekle, biz ne... Biz neden bahsediyoruz?
Hiçbir şey, sadece...
- Bak, öyle demek istemedim... - Güzel oda, değil mi?
Evet.
- Evet, buradaki her şey... - Bilirsin, hep burada yaşadım.
Bu lanet yerde çalışıyorum
ama bu odalardan birine hiç girmemiştim.
Güzel olmalı.
Josiah.
Ben...biliyor musun? Sanırım gideceğim. Gidiyorum.
Hayır, hadi, kal. Bir şeyler içelim.
O da ne?
Hiçbir şey, sadece bu şey. Hadi, gerçek bir içki içelim.
Özür dilerim, burnumu sokmak istememiştim.
Belki de hayatın boyunca burada yaşadığın içindir,
ama bu kasaba...
Ve belki de otel...
İnsanı gerçekten garip bir moda sokuyor.
Her neyse, bir yerde büyümenin nasıl bir şey
olduğunu bilen biriyle konuşmak güzel...
Tadı iğrençmiş.
- Sen... - Acayip de soğuk.
Biliyor musun, bunu yapmamalıydın...
Üzgünüm, niyetim... Niyetim bu değildi.
Evet, belki de haklısın.
- Ne? - Belki de gitmelisin.
Hey. Hey bak, özür dilerim, öyle yapmak istemedim.
- Sorun değil. - Hayır, cidden.
Sorun değil dedim.
Ne? Ne oldu?
Bir şey yok. Gitmelisin.
- Erica. - Git!
Bak Campbell, gerçekleri kabul etmek zorundasın.
Sus.
Affedersiniz?
Affedersiniz, bayan?
Acaba bana yardım edebilir misiniz?
Onu gördünüz mü?
Cinayetten aranıyor, belki adam kaçırmadan da.
Çocuk hâlâ yanında olabilir.
Belki daha yakından bakarsanız daha iyi olur.
Detay odaklı olmaya dair,
kimsenin söylemediği şey şu ki,
herhangi bir şeyi görebilmek, ve başarabilmek için
önce büyük resmi görmek gerekir.
Bakın kim gelmiş.
Festivale kesin olarak evet dedik mi?
Programımı kontrol etmem gerek.
Uzun bir gece miydi?
Efendim?
Hayır, sadece biraz şey göründünüz de...
Sanırım işimin başına dönsem iyi olacak.
Görünüşe göre birinin suya ihtiyacı var.
Efendim?
İlk kez gelenlere şifalı suyumuzla ücretsiz bir seans veriyoruz.
Buradaki suyun birçok nedenden dolayı sihirli olduğunu söylerler.
Ama her şeyden önce,
gece fazla kaçıranlara çok iyi gelir.
Evet, sülfür kokusu gerçek olduğunun işaretidir.
Pluto su şirketi, 30'larda raf ömrü daha uzun olsun diye
bu suyu pastörize etmeye başlamış.
Bazıları bunun suyun sihrini öldürdüğünü söylüyor
ama bu öyle değil,
doğrudan kaynaktan geliyor.
Evet, ne diyorsunuz?
Kendi yeniden doğuşunuz için hazır mısınız?
Belki başka bir zaman.
Tabii. Tabii.
Suyun bir yere gittiği yok zaten.
Ne oluyor? Hâlâ burada!
Güzel bir yanı var.
Geçmiş.
Yeterince uzun kalırsan sevdiğin her şeyi kaybedersin.
Ama geçmiş
hep orada,
sapasağlam duruyor.
Mükemmel.
Sadece eve dönmeni bekliyor.
Özür dilerim, tamam.
Evet, bunu sana tekrar söyletebileceğimi sanmam.
- Söyletebilir miyim? - Neden?
Sadece seni duvardan ayırmak istiyorum.
- Bence bunu başarabiliriz... - Hayır!
Ve sadece şeyden emin olmak istemiştim...
Yaşlıyım ama aptal değilim.
Buraya yerel güzellikler için gelmedin.
Campbell Bradford hakkında bilgi edinmek istiyorsun.
- Eğer rahat değilsen... - Sorun değil.
Ama ışıklandırmayı ayarlasan iyi edersin çünkü
bunları sadece bir kere anlatacağım.
Tamamdır.
Campbell Bradford,
bu ismi bir süredir duymamıştım.
Yine de unutulacak gibi bir isim değil.
Onu tanıyor muydun?
Şahsen değil. Babam tanırdı ama.
Ondan öcü
ya da daha kötü bir şeymiş gibi
bahsederdi.
Çünkü o gerçekti.
Neden kendisi ya da ailesi hakkında hiçbir bilgi bulamıyorum?
Bradfordlar... en azından buradakiler...
Uzun ömür konusunda şansları hiç yaver gitmedi.
Aklıma gelen tek kişi torununun torunu.
- Josiah. - Tanışmıştık.
Evet.
Çocuk hayatı boyunca kendini toplayamadı,
sanırım onu suçlayamam.
- Yani şeyi de düşününce... - Neyi?
Campbell gibi bir akrabanın olmasını...
Hayal bile edemiyorum.
Şöhretini kanla yazdı.
Babam ondan bahsederken
gözlerimin içine bile bakmazdı.
Ama yine de ondan bahsederdi.
Neden?
Bazı hikâyeler
ölmeyi reddeder.
Kimse ona dokunamazdı.
Ne kanun, ne de başkası.
Kasabanın kendisine ait olduğunu düşünüyordu.
Yine de oteli alamadı.
Sahibi ona satmayı reddetti.
Campbell'ın böylesi mükemmel bir yere layık olmadığını düşündü.
Özel.
Bu yüzden Campbell onu öldürdü,
adamın tek çocuğunun
gözünün önünde sahibini öldüresiye dövdü.
Sonra da çocuğu almış.
Şerif daha sonra onu aramaya gitti
ama Campbell onu da öldürmüş.
Chicago'dan FBI'dan biri bile geldi.
Sonunda Campbell o adamı diri diri yaktıktan sonra
şehri terk etti.
Memurun cesedini nehir kıyısında bir kül yığını içinde buldular,
ama o çocuktan geriye kalan tek şey...
kemanıydı.
İyi misin, canım?
Sanırım Campbell Bradford'un özeti bu.
O kadar
kötü bir insan ki,
onu düşünürsen, her yerde onu görmeye başlarsın.
Bu bir mucize, bu otel...
Bu kasabanın
ondan kurtulması bir mucize.
Belki de kurtulamadılar.
Ne?
Campbell yaşıyor.
Tam sayılmaz ama onunla tanıştım.
Ama bu mümkün değil.
Yıllar ve onun yaşı, ve bu...
Tamam, belki biraz ara vermeliyiz.
Onunla tanıştım, Anne.
Şimdilik bizimle.
- Israr etmek istemiyorum ama... - Yerinde olsam dikkatli olurdum.
Ne demek istiyorsun?
Şimdiye kadar öğrenmediysen, öğreneceksin.
Belki değişmiştir.
- Değişmiş midir? - Belki de Tanrı'yı bulmuştur ya da...
Benim yaşımda, emin olduğum tek şey
insanların değişmediğidir.
Sadece iyice oldukları gibi olurlar.
Bunu anlıyorum, gerçekten.
Senden sadece açık fikirli olmanı istiyorum.
Evet, baban olduğunu biliyorum
ama hikâyeyle ilgili gerçeği öğrenmek isteyen sendin.
Bilmek isteyen sendin.
Hayır anlıyorum, aptal değilim.
Tabii ki.
Sadece...tamam, pekâlâ.
Buradaki insanlar, Campbell Bradford isminden
bahsettiğinizde...
Eminim bu hikâyenin farklı bir versiyonunu
umuyordunuz, ama işte bu. Bu...
Bu hayal edebileceğiniz her şeyden çok daha büyük.
Hayır, anlamıyorsunuz.
En önemli şey herkesin gerçeği bilmesi.
En önemlisi bu.
Herhangi birini de tutabilirdiniz.
Herhangi birini tutabilirdiniz, ama beni aradınız...
çünkü bilmek... Bilmek istediniz.
Ne?
Bu kadın...Peki, tamam. Buraya gelip ne yapacaksın?
Kamerayı elimden mi alacaksın?
Hayır, ben...
Paranın geri kalanı umurumda değil.
Bu artık benim de hikâyem. Ve kimse,
özellikle de bir kuzey yakası sürtüğü...
beni durduramaz...
Ukala şey...
O pisliğin Chicago'da ailesi mi var?
Özür dilerim, kim olduğunu öğrendiğim an söylemeliydim.
- Hâlâ hayatta mı? - Evet.
Evet, az zamanı kalmış, ama o hâlâ...
- Josiah... - Neye benziyor?
O...
Yaşlı, zayıf ve...
Dürüst olmak gerekirse, onu şey olarak hayal etmek zor...
Saf kötülük mü?
Evet.
Bu adam, bu iğrenç canavar,
ben doğmadan önce burayı terörize edip, çekip gidiyor.
Baştan başlıyor. Hiçbir şey olmamış gibi.
Sanki lanet aile ağacının her dalı
ikiye ayrılmış gibi hepimizi mahvetti.
Ve hâlâ burada olan tek kişi benim.
Evet. Neden?
Campbell laneti.
Bu pisliği şaka gibi anlattılar.
Bilirsin?
O herifle birkaç dakika yalnız kalmaya hayır demezdim.
Chicago'ya giden bir otobüse atlayıp, ona s.ktir git demek.
Belki daha kötüsü.
En azından kendine bir isim yapmış, değil mi?
Zamanında burayı neredeyse satın alacakmış,
ben de saati 10 dolara tamir ediyorum.
Bundan daha değerli olduğunu düşünmüyor musun?
Düşünüyor musun?
Belki de bunu yapabilirsin.
Neyi?
Ona s.ktir git diyebilirsin.
- İyi misin? - Evet, evet, evet.
- İyi olacak. - Evet.
- Hazır ol. - Hazırladığın bir şey var mı...
Sadece hazır ol.
Tamam.
İsminizle
ve Campbell Bradford'la olan akrabalığınızla başlayalım.
Benim adım...
Kameraya bakacak mıyım?
Sadece bana bak. Normal bir sohbet gibi.
Sakin ol. Gevşe.
Benim adım Josiah Bradford.
Campbell...
Benim büyük büyükbabam.
Campbell ile ilişkiniz nasıldı?
Ben hiç...Yani, ben hiç... Bunu konuşmuştuk ya...
- Biliyorum. Bağlam için sordum. - Affedersin.
Sorun değil. Campbell ile ilişkiniz nasıl?
Onunla hiç tanışmadım.
Yani, ben doğmdan çok önce karısını ve kızını bırakıp kaçmış.
Bu bile, yani...
Bu saçmalığı anlattığımı duymak istemeyecekler.
Ne istedikleri önemli değil. Ne söylemek istiyorsun?
- Neden ben...bu gerçekten... - Söyle.
- Sence ne... - Söyle.
Ona lanet olsun.
Campbell Bradford'a lanet olsun.
- Bu nasıldı? - Neden?
- Neden mi? - İyi misin?
- Ne? - Biraz şey gibisin...
Hayır, evet, evet, iyiyim. Ben sadece, uh...
- Kamera yüzünden biraz tuhafım. - Öyle mi?
Ne...ne istiyorsun? Yani, ben...
Ben sadece...bu benim işim bu yüzden
kameradan utanan biriyle korkan biri arasındaki farkı
anlayabilirim.
Bu da ne demek oluyor şimdi?
Bence hiç tanımadığın bu adamdan korkuyorsun
ve ben bunun nedenini merak ediyorum.
- Bir b.ktan korkmuyorum. - Ellerin titriyor.
Sesinde tedirgin edici bir ton var.
- Erica, belki de... - Onun adını her söylediğimde
- vücudun geriliyor gibi. - Çünkü onları o öldürdü.
- Kimi öldürdü? - Herkesi.
Annem, ben lisedeyken aşırı dozdan öldü. İkinci sınıftım.
Baharda.
O gün yağmur yağmıştı, hatırlıyorum.
Annesi, büyükannem, o yaz öldü.
Bir kaza.
Kazara bir trenin önüne çıkmış.
Kim bunu kazara yapar?
Lanet Bradford'lar. Hiç tanımadığım bir teyzem
12 yaşındayken büyükannemin arabasını çalıp, köpreden uçmuş.
Bilirsin, kazara tabii.
Annemin kardeşi, Ross Amca, çok komikti.
Sürekli sarhoş. 10 yıl önce kendi kusmuğunda boğuldu.
Evet, böyle şeyler sadece
ünlülerin başına gelmez.
İki çocuğu, ikisi de kuzenim,
yanlış insanlarla pis işlere girdiler...
Onlar çok düzgündü demiyorum
ama bildiğim kadarıyla kimseyi öldürmediler.
Birini oturma odasında vurulmuş olarak buldum.
Diğeri hapse girdi.
Pekâlâ...
- Sigara içmek isteyen var mı? - Campbell öldürdü diyorsun yani.
Sadece ben mi?
Kötü kararlar ya da kötü şans gibi görünüyor,
ama bunlara cinayet der miyim bilemedim...
Burada sigara içemezsiniz.
Evet, tabii. Tamam, dışarı çıkıyorum...
- Bu seni rahatlatıyor mu? - Efendim?
Ailenin hatalarını ve sorunlarını hiç tanımadığın
bir adama yüklemek, bu adil mi?
Bu da ne böyle?
- Hayır, hayır. Özür dilerim. - Yapacağımızı söylediğin şey
bu değildi, tüm bunlar benim yüzümdenmiş gibi davranmak.
- Kamerayı kapat. - Sadece konuşalım. Hayır, biz...
- Kapat şunu. - Tamam. Tamam.
Tamam, kapandı.
Kapandı.
Kahretsin, üzgünüm.
Sadece konuşabilir miyiz, sen ve ben?
Ne oldu burada şimdi?
Özür dilerim. Lütfen oturur musun bir...
- Sadece konuşmak mı istiyorsun? - Evet. Tamam, yani.
Bu işlerde insan gerilebiliyor,
ve anın hiddetine kapılmak kolaydır.
Ama sana bir şey diyebilir miyim?
Çok cesur olduğunu söylemek istiyorum.
Şu anda yaptığın şey.
Dinle, beni kötü adam yapmak
ve seni gitmek istemediğin yönlere itiyormuşum gibi
hissetmek kolay, ama düşün, bunu bir düşün.
Ben buraya gelmeden önce, bu canavarla uğraşmaya
kalkışmadan önce nereye gittiğini düşün.
Ve onun ailene yaptıklarını.
Aile ölmüş.
Ama sen ölmedin. Hâlâ buradasın.
Ve iyi olacaksın.
Bunu atlatacaksın.
Tabii yaptıklarının sorumluluğunu almak yerine
ailenin lanetli olduğu hikâyesine
inanmaya devam edersen, o başka.
"Campbell laneti," böyle mi demiştin?
Bana daha ziyade Bradford sorunu gibi geldi.
Bradford sorunları.
- Evet. - Bunu sevdim.
Doğuştan gelen bir şey gibi.
Kötü mü doğarız yoksa çevremizden mi alırız?
- Öyle demek istemedim... - Burada sıkışıp kalmamın
nedenini söylüyorsun...
B.ktan bir kasaba,
b.ktan bir iş. Suçu Campbell'e atmaya çalışmıyorum.
Ben batırdım.
Evet,
sır açığa çıktı.
Bir kız bulabilirdim.
Bazıları iyiydi ama ben hep diğerlerini istedim,
ulaşılmaz olanları. Gerçek bir meslek öğrenebilir,
şu an kazandığımın beş katını kazanabilirdim
ama her gün aynaya bakıp sadece bir
tesisatçı olduğum gerçeğiyle yüzleşmeme imkan yok.
Tesisatçı...
Tamirci.
O lanet işi bırakmadım. Beni kovdular.
Bana sorarsanız, gerçek bir profesyonel nezaketsizlik.
Malzemeleri çalıp geceleri eve götürüyordum.
Duvarları moloza çevirmenin daha yenilikçi yollarını
denemek istedim, lanet olası doğanın gücü.
Bu şeyi doğru ayarlarsan,
bunlardan biriyle tek bir işte,
koca bir binayı yıkmaya yeter.
Aynen öyle.
Bu telefonla bir yıkım ekibinden daha fazla hasar verebilirim.
Daha iyi bir yol olduğunu biliyorken,
orada eski bir fünye, gözlük, baret ve böyle şeylerle
homurdanarak oturmamı beklersin ki?
Bu nasıl bir şey biliyor musun?
Büyüklüğü iliklerinde hissetmek, çok yaklaşmak.
Tam orada olduğunu bilmek.
Bunu hak ettiğini bilmek.
Yani, evet...
"Bradford sorunlarım"dan sadece ben sorumluyum.
Ama lanet...
Campbell'ın aileye tek gerçek hediyesi, kanımızda var.
Ne?
Ölüm.
Kanında varsa, bilirsin.
Ne oluyor ya?
Josiah.
- Ne... - Dinlenmek istersen, biraz...
Josiah.
Ne...
Az önce ne oldu?
Kaydı bilgisayara at.
Tamam, ama bu biraz şey olmadı mı...
Nasıl yapıldığını öğrenmek istedin.
Güzel bir şeyi nasıl yaptığımı öğrenmek istedin.
Sürece dahil olmak istedin? İşte böyle yapılıyor.
Yüklenince bana haber ver.
Babası şansı varken o oteli bana satmalıydı.
Derler ki, eğer büyük işler için yaratılmadıysan...
Büyük şeylerle uğraşmamalısın.
Merhaba?
Kimse yok mu?
Lanet değil.
Bu bir hediye.
Sen de kimsin?
Biliyorsun...
Benim kanım.
Benim adım.
Sahip olduğun tek iyi şey.
Olduğun şeyden kaçamazsın.
Benden de kaçamayacağın kesin.
Campbell?
Kimsin sen?
Konuşmamız lazım.
Vay canına. Konuşuyor.
Affedersiniz...
Kasabadan bahsetsene? Batı Baden'di, değil mi?
Neden ortadan kaybolmak istiyorsun?
Geri dönebilir miyiz? Kafam karıştı, neden saklanıyorsun?
- Ne olduğunu anlamıyorum. - Daha da iyisi var.
Buna ne dersin?
Bu sana bir şey ifade ediyor mu?
Kimin adı?
Bunu bana kızın verdi, o...
Deli misin yoksa saçmalıyor musun, anlayamıyorum.
Kellyn.
Şu anda ikisi de olabilir.
Evet.
Suyu içmeye başladığımdan beri...
- Ne? - Beni işe alan kadından
aldığım şişedeki su.
- Yüce Tanrım. - Garip hissediyorum.
Geçmişe dair hep gördüklerimden farklı.
Sanki her içtiğimde geçmiş bana geliyor.
- Bu... - Muhtemelen parazittendir.
Hayır, değil. Uğruna çalıştığımız şey buydu.
Hayır.
Tanrım, şu haline bak.
Campbell'la ilgili şeyleri bulmaya çok yaklaştık.
Tek ihtiyacımız olan son bir parça,
her şeyi birbirine bağlayacak o mükemmel görüntü.
İhtiyacımız olan bu. Sadece biraz daha zamana ihtiyacımız var.
Hey, bu gerçek. Bu...
Eğer şu anda deliriyorsam, şimdiye kadar yaptığım her şey.
Bütün işim. Hayatını değiştiren,
sevdiğin tüm işler de saçmalık.
- Kahramanınla asla tanışma. - Hadi ama! Yapma!
Tamam, insanlar filmlerindeki karanlıktan hep bahseder, Erica.
Bu kasvetli, şiddetli korku saçmalığı.
Ama beni çeken hiçbir zaman karanlık olmadı.
Tanrım, günlük hayatımda bunlardan yeterince vardı.
Gördüğüm pislikler, deneklerinden biri olabilirdim...
Hayır.
Hayır, karanlık değildi, karanlıkta nasıl yol aldığındı.
En berbat hayatlardan bazılarının ortasında durdun
ve görmezden gelmedin, gözünü bile kırpmadın.
Bana bildiğim ama kendim göremediğim bir şeyi gösterdin.
İşin...
Hayatımı değiştirmedi.
Hayatımı kurtardı.
Güzel...
Tamam, içsel yolculuğuna saygısızlık etmek istemem
- ama bence biriyle konuşmalısın. - Hayır, hayır, anlamıyorsun.
Anlamıyorum! Burada korkunç bir şey olacak.
- Bunu nasıl bilebilirsin? - Lonnie Wilkes.
Ne? Sen neden bahsediyorsun?
Onunla çalıştığım sürece insanların öleceğini biliyordum
- ve hiçbir şey yapmadım. - Tamam, bir sosyopat seni kandırdı.
- Bunu sürekli hatırlamak... - Suçlu olduğunu biliyordum.
Yani, yüz yüzeyken, herkes gibi ben de inanmış gibi yaptım ama...
Ama bunu sık sık görüyordum.
Rolünü oynadı.
Ama biliyordum.
Onun tam olarak ne olduğunu biliyordum.
Ve...
Bu...
O bunu yapmasaydı
daha iyi olurdu.
Benim katılımım, filmin gerçek hayatı değiştirme şekli.
Hikâye buydu.
Ama ailesi, ve...
Biliyorum, biliyorum, biliyorum.
Biliyorum.
İnsanlar, ben gerçeği görmek istemediğim için öldüler.
Bunu bir daha asla yapamam.
Bu yüzden bunu bir daha asla yapamam.
Tabii daha iyi bir son içinse, o başka, değil mi?
Gerçekten farklı bir şey yapabilir miydin sende?
Hayatın boyunca istediğin bir şeye bu kadar yakınken?
Tadını alırken.
Gerçekten doğruyu yapabilir miydin sence?
Hayır.
Bu yüzden gidiyorum.
Hayır!
Beni tanımak istemiştin?
Artık biliyorsun.
Beni buraya sen getirdin.
Bunu sen yaptın.
Erica?
Hey. Erica.
Sen... Sen ne yapıyorsun?
- O burada, o burada. - Kim burada?
Baygın halde.
Bu geceli şenlikleri kaçıracak olmasına üzüldüm.
Yeniden doğuş olayı mı?
Bana saçmalık gibi geldi.
Burada yaşasaydın anlardın.
Evet, burada yaşasaydım, giderdim.
Üzgünüm, ben...
Demek istediğinizi anlıyorum..
Sadece burayla ilgili bir şey.
Her yerle ilgili bir şey.
Ama dün gece onu görmediniz.
Yani, ya tamamen aklını kaçırdı ya da...
Ya da ne?
Şu anda burada olduğunu söylüyor.
Kimin?
Bana onun deli olduğunu söyleyin,
bunun gerçek olabileceğini düşündüğüm için bile
deli olduğumu söyle.
- Ne görüyorsun? - Ne?
Etrafına bak. Ne görüyorsun?
- Ne... - Devam et. Bak.
Bir şey görüyorum.
Bir bina.
İnsanlar.
Partiye hazırlanıyorlar.
Tepsilerde küçük sandviçler.
- Tam olarak ne görmeliyim? - Bir kasaba görüyorum...
Hiçbir şeye izin vermeyen.
Kimseye.
Sessiz ol.
Sence o ne görüyor?
Peki, hangimiz haklı?
Merhaba, nasılsın?
Evet. Selam çocuklar! Hey çocuklar, merak etmeyin, siz...
Saat 10'u geçti, hadi gidelim.
Küllerinden doğdu!
Erica?
Tanrım!
Bir insana böyle sinsice yaklaşamazsın.
Bu akşam bize katılmaya karar vermene sevindim.
Bu "resmi kıyafet "in eğlenceli bir yorumu.
- Erica'yı gördünüz mü? - Bayan Shaw?
Hayır, dün geceki olaydan beri görmedim.
Su herkesi bu kadar etkilemez, sanırım,
- ama ben gerçekten... - Su, lanet su.
Hayır, hayır! Havuz festival sebebiyle kapalı!
Oraya girmesen iyi olur bence!
Dans etmeyi bırakana kadar hepsi ölmüş olur.
Koş şimdi.
Sen kurtulabilirsin.
Kellyn?
Tüm bu saçmalıklara gerçekten inanıyor musun?
Neye?
Campbell ve her şey... Onun gerçekten...
- Josiah ile olanlar... - Evet, inanıyorum.
- Sen ne düşünüyorsun? - İnsanın öylece bir canavara
dönüşebileceğini sanmam...
En başta içinde bir şeyler olmadan olmaz.
- Josiah... - Telefonu bana ver, Erica.
- Ne? - Josiah'ın telefonu.
Lütfen.
Neden? Bunun şeyle ne alakası var...
Telefonu bana ver!
Dinle.
Kamerayı dışarıya kurdum.
Sadece bir kare,
ama tüm mekanı geniş açıdan alacak.
Ve bence bu insanların festivalini
mahvetmeden önce onu almalıyız.
Yani, Tanrım, yerel haberler ve polisler olacak ve bu sadece...
Böyle bir şeyden sonra eğlenceye devam etmek zor.
Bence bu gerçek bir şans... Yani ne zamandır...
Bence burada gerçekten bir şey var.
Biliyorum. Çok kötü şeyler yaşadık.
Burada cehennemi yaşadık.
Sadece bana güven, lütfen.
Bana güvenebilir misin? Sadece bu seferlik.
Her şey yoluna girecek.
Pekâlâ.
Bütün bunlar bittiğinde anlatacağımız hikâyeyi bir düşün.
Artık benimsin, evlat.
Ama asla benim kanıma ya da adıma
sahip olamayacaksın. WEBVTT
Yalnız olduğumu nereden bildin?
O da benimle olabilirdi.
Biliyorum, ama belki bir dahaki sefere
yalnız kaldığında hayatımı mahvetmemeye çalışmalısın.
Yani...
Evet.
Evet, gerçekten yüksek bir standart belirledim.
Affedersiniz.
Hanımefendi.
İzninizle.
Beni duyabildiğinizi biliyorum.
Kahretsin.
Beni otoparkta gördüğünü biliyordum.
Tamam, yani başka birinin evine giriyoruz.
Bu tam da hayal ettiğim gibi.
- Bu da ne demek oluyor? - Ayrıntıları değil
ama ses tonu uyuyor.
Erica Shaw, seni Google'da arattım.
Bu daha az rahatsız edici değil.
Kız kardeşimin cenazesi için seni tuttuğumda,
internette birkaç iş yorumuna baktım, ama kız kardeşimin
Amerikan belgeselciliğinin en iyi yeni seslerinden birinden
bir video uğurlaması alacağını bilmiyordum. Vay canına.
Ne oldu?
Beni Google'da arattın.
Bilgin olsun diye söylüyorum, biliyor olman imkansızdı,
- yani, o çocuğu... - İşim var.
- Efendim? - Çok işim var.
- Teslim tarihim var. - Nereden biliyordun?
- Ne? - Ev, kırmızı, bir çerçeve?
Sen bana fotoğrafları ver, ben her şeyi
estetik devamlılığa göre hazırlarım...
İlişkisini anlattığı tek kişi bendim.
Sen nereden biliyordun?
Gördüm.
- Neyi gördün? - Gerçeği...
gördüm,
herkesin gördüğünün arkasındaki şeyi.
Bu bazen olur. Bazı
insanlar, resimler, yerler,
- bir içgüdüm var ya da... - Bir yetenek.
Röportajlarda böyle demiyor muydunuz?
Evet. 20 yaşındayken kulağa hoş geldiğini düşünürdüm.
- Ta ki... - Seni bir yas danışmanına,
terapiste ya da ne bileyim, evimde olmayan birine
yönlendirebilir miyim?
Buraya kız kardeşim hakkında konuşmaya gelmedim.
Senin için başka bir işim var.
Başka bir ölü akraba mı?
Özür dilerim, bu... Haddimi aştım.
Farklı bir iş, eskiden yaptığın işe daha uygun.
Gerçek bir belgesel değil, en azından henüz değil.
Ama babam Campbell Bradford,
bildiğim kadarıyla oldukça iyi bir hayat sürdü.
Indiana'daki küçük bir kasabadan geliyor, West Baden.
Orta Batı, unut gitsin, her neyse...
Sadece cenaze videoları çekiyorum,
işler kesatsa düğün de, hepsi bu.
Sizin gibi eşsiz yeteneklere sahip birinin babamın orada
kim olduğunu, geçmişini
ortaya çıkarabileceğini
- düşündüm. - Ben doğru kişi değilim.
Avans, önümüzdeki
iki ay boyunca her gün çalışsan kazanacağın
kadarını karşılayacak.
Indiana'ya gitmeden önce onu görmelisin.
Yapacağımı söylemedim.
Bir sonraki filminin ilham kaynağıyla tanışmak
iyi olurdu. Senin için bir oda ayırttım bile.
Oradaki oteli görünce bayılacaksın.
Neredeyse unutuyordum. Kız kardeşim bunu
babamın eşyalarını karıştırırken kasasında bulmuş.
Batı Baden'den bir kalıntı.
Yararlı ya da ilginç bulabileceğinizi düşündüm.
Kazadan kurtulan tek şey bu.
Tanrım.
Tamam. Bay Bradford?
Campbell,
benim adım Erica Shaw, kızınız beni şey için tuttu...
Tam olarak bilmiyorum
ama istediğini elde etmeye alışkın, değil mi?
Bana karşı dürüst ol, Campbell, o yarı cadı, değil mi?
Biliyordum.
Çoğu insan kamerada gergin görünür,
ama siz hiç etkilenmemiş görünüyorsunuz.
Müzik zevkini beğendim.
Rahatsız edici. Güzel.
Tamam,
ne zaman hazır olursan,
her şeyi anlat. Umutlar, hayaller, pişmanlıklar.
Tamam.
Denemediğimi söyleyemez.
Merhaba.
Benimle dalga mı geçiyorsun, Campbell?
Hadi ama.
Pekâlâ, tamam. Bu iyiydi. Bu iyiydi. Beni yakaladın.
Konuşmak ister misin?
Evet.
Vay anasını, konuşuyor.
- Affedersin... - Sorun yok, sorun yok.
Tamam. Bu iş için Chicago'dan önceki geçmişini
öğrenmem gerekiyor.
Bir şey söylemek ister misin?
Söyleyecek pek bir şey yok.
Ve söyleyeceğin her şey sadece ben
kameraya bakarken olacak, doğru mu?
Tamam, bu işe olan bağlılığına hayranım.
Bana kasabadan bahset. Batı Baden, değil mi?
Saklanmak için
güzel bir yer.
Saklanmak mı?
Ortadan kaybolmak.
- Neden kaybolmak isteyesin ki? - Nehir yüzünden.
Bütün kasabanın altından geçer.
Seni orada asla bulamazlar...
Kim bulamazdı? Geri dönebilir miyiz?
Neden saklanıyorsun? Kafam karıştı.
Bana nehirden bahset.
Bak, seni zorlamak istemem
ama bu hikâyeni anlatmak için tek şansın olabilir.
İstemez misin?
Tamam. Peki ya bu?
Bunun hakkında bir şey biliyor musun?
Bu senin için bir şey ifade ediyor mu?
Onun kanı.
Onun adı.
- Kimin adı? - Bu sende olmamalı.
- Bunu bana kızın verdi. - Bu şeytani. Kırılmış.
Ne yaptın sen?
Özür dilerim, ben sadece...
Ne yaptın sen?
Şişe neden bu kadar önemli, Campbell?
Şişe neden bu kadar önemli?
Bayım...
Campbell?
İçini görene kadar bekle.
Her zaman çok etkileyici, değil mi?
İş için mi yoksa yeniden doğuş festivali için mi buradasınız?
Hayır, hayır, kesinlikle iş için. Anlayabiliyorum.
Her zaman anlarım, ama izin verirseniz,
umarım büyük etkinlik için bize katılırsınız.
Bildiğinizi düşünüyor olabilirsiniz, ama inanın bana, bilmiyorsunuz.
Bu herkes için eğlenceli. Yalnız mısın?
Fark etmez. Buna bayılacaksın. Ben Dylan.
Buradaki tüm özel etkinlikleri ben yönetirim.
Hiçbiri yıllık festivalimizden daha özel değil.
Umarım katılırsınız.
- Sanmıyorum... - Sizi belki olarak not alıyorum.
Evet'e meyilli.
Buranın cazibesini hafife almayın.
Öyle ya da böyle sizi alacağız.
İş mi, yeniden doğuş mu?
Ne yaptın sen?
Suyu denedin mi?
Buranın suyu meşhurdur. Kaynak suyu.
Diş çürüklerinden kansere kadar her şeyi iyileştirirmiş.
Uğraştığın şey her neyse orada bir yerde olabilir.
O kadar mı belli oluyor?
Barmene müziğin sesini kısmasını söylemek için
çok gençsin.
Sadece baş ağrısı.
Nerelisin sen?
- Biliyorsun, ben pek... - Mesaj alındı.
Bazen bir kadının tek başına içmeye ihtiyacı vardır,
bir adada.
Tüm topluluk duygusunu çoktan kaybettiğimiz
ve artık tek gerçek iletişimimizin internet
ve e-posta aracılığıyla olduğu bir dünyada bile...
- Chicago. - Chicago'yu severim.
Yani, yıllar, on yıllar oldu.
Çocuklardan önce kocamla sürekli trenle giderdik.
Trenler yıllardır çalışmıyor
ama raylar hâlâ arazinin hemen dışında.
Eskiden şehir dışından geliyorsanız tek giriş
ya da çıkış yoluydu.
Şimdi
buraya ulaşmak neredeyse çok kolay, değil mi?
Ann McKinney.
Erica Shaw.
Sizi West Baden'a getiren nedir, Bayan Shaw?
- Ben bir film yapımcısıyım. - Çok iyi.
Pek öyle bir şey değil. Bu bir belgesel...
Otel hakkında bir belgesel mi yapıyorsun?
Tam olarak bilmiyorum. Aslında
IU bana bir stajyer gönderecek.
Nereyde gelir, o yüzden...
1902'de ikinci kez yandıktan sonra yeniden inşa edilmiş.
Kaçınılmaz olan her şeyi unut.
Bu otel West Baden'da kaçınılmaz olan tek şey.
- Öyle mi? - Yani, şuna bir bak.
Gerçekten bak.
İtalya'da ya da onun gibi bir yerde duyduğunuz
kiliselerden biri gibi.
Kesinlikle çok iyi, değil mi?
Muhtemelen festival hakkında bir şeyler duymuşsundur.
Yeniden Doğuş. Evet, Dylan'la tanıştım.
Kulağa klişe geliyor.
Belki de öyle.
Ama kendimi bildim bileli,
festivali bir kez bile kaçırmadım.
Bu kadar özel bir şeyi kutlamamak çok zor.
Küllerinden doğdu.
Peki ne hakkında?
- Ne? - Belgeselin.
Buna tam olarak belgesel diyemeyiz.
- Daha çok bir karakter profili. - Bak...
Burnumu sokmak istemem
ama Springs vadisinin gayri resmi tarihçisi olarak
bilinirim.
Bir karışıyla bile ilgili dünya kadar bilgim vardır.
Yani buralarda hakkında bir şeyler bilmek istediğin
biri varsa, sormak isteyeceğin kişi kesinlikle ben...
Campbell Bradford.
Onu tanıyor musun?
Geç oluyor ve stajyeriniz gelecekmiş,
iyi şanslar, Bayan Shaw.
Aslında beş yıl kadar önce tanışmıştık,
bir film paneli için sıradaydım,
ve hatta yine bu hırkayı giymiştim,
ve göz göze geldik, ama ben konuşmaya
fırsat bulamadan gittiniz... çünkü...
Stajyerliğe başvururken hayranlığımdan
bahsetmediğim için üzgünüm. Sizi ürkütmek ya da durumu
- tuhaf hale getirmek istemedim. - Yalanda behis görmedin ama.
Eksik bilgi diyelim, yalan demeyelim.
Üzgünüm, ama hadi ama.
Hadi, "Delinin Şarkısı."
- "Ölü Özel." - Tamam.
"Ölü Özel: Kamera Arkası."
- Tebrikler, Imdb'yi biliyorsun. - "Tüm Küçük Kırılmalar."
Ve Vimeo hesabımı hackledin.
Tanrım.
- Tanıdın mı? - Neden tanıyayım ki...
Milt Staley. "Direksiyonda Uyumak."
- Bunu nasıl aldın? - Yayına çıkar çıkmaz,
bir çocuk belgeselde görünen her şeyi
- E-bay'de satışa çıkardı. - Mustang'ini almaya çalıştım ama...
- Bu güzel bir teselli ödülü. - Muhtemelen sahtedir.
Ama gerçek gibi görünüyor ve çok keskin, yani...
Bunu kastetmedim.
Ben...Sizin büyük hayranınızım.
Hayır, gerçekten, bütün eski röportajlarınızı okudum.
Süreçten, projelerin sizi nasıl bulduğundan,
sizi nasıl rahatsız ettiğinden,
bazı şeyleri nasıl yönlendirdiğinizden...
Yani, insanlar psişik bir bağlantıya sahip olmaya
- her zaman kıymet... - Ben olsam öyle demezdim.
Doğru, ben...
- Hepsi kader. - Tanrım.
Bunlar sizin sözleriniz. Bunu siz söylediniz.
Ben kadere falan inanmam ama
şu anda
böyle bir yerde olmamız.
Her şeyin bir nedeni olduğuna inandırıyor insanı...
- Tamam, sadede gel. - Ne?
Bana ne olduğunu sorduğun kısma gel.
Ne olduğunu biliyorum.
Lonnie Wilkes, "Bir Tür Cehennem."
Ve bunu bilmenize imkan yoktu.
Kimse bunun olacağını tahmin edemezdi. Siz bile.
Filminiz davasını bozdurduktan sonra,
dışarı çıktığı gün ailesine yapacağı şeyleri.
Tam bir canavara dönüşmesi sizin suçunuz değil.
Sahip olduğunuz her şeyle o filmin peşine düştünüz
ve güzel bir şey yaptınız.
Güzel bir şey yaptın.
Bu senin izlediğim ilk filmindi.
16 yaşındaydım
ve beni değiştirdi.
Kesinlikle.
Şimdi, herkes "Ne oldu?" diye sorabilir.
Asıl soru şu,
"Buna değdi mi?"
Neye?
Kendini bu şekilde ortaya koyup
gerçek bir güzellik yaratmak...
Her şeyi kaybetmek için miydi?
Onu hâlâ görüyorum.
Sadece onu.
Bazen ailesini.
Beni dünyanın en derin uykusundan uyandırıyor.
Uyutmuyor.
Neredeyse Oscar alıyordun ama.
Ee?
Ee, ne?
Burada ne görüyorsun?
- Ne mi görüyorum? - Bir şey mi hissediyorsun?
Belli bir şey mi...
Senin gibi biri için böyle bir yerde
- hissedilecek pek çok... - Campbell Bradford.
- Kim? - Hikâyenin ne olduğunu
ya da nedenini bilmiyorum, tabii varsa,
ama Campbell Bradford'un kim olduğunu ya da kendisi
buradayken neler olduğunu
öğrenene dek
elimizde bir şey yok.
İş bu.
Ne kadar zor olabilir ki?
Erica?
İyi misin?
Erica.
Buradan uzak bir yere gidelim.
- Gerçekten mi? - Google West Baden gece hayatı.
- Barlar bölgesi gibi bir yer var. - Tamamdır.
Yani, yaşlı çiftle rulet mi oynuyoruz
ya da kumar makinesi... ah, tamam,
o adam aslında öldü.
Bak, bazı şeyleri garipleştirmek istemiyorum.
- Belli. - Artık birlikte çalıştığımıza göre,
Erica Shaw ile işbirliği yapmak
benim için çok önemli.
Buna işbirliği dememin sakıncası var mı?
Çünkü bu gerçekten bir işbirliği gibi geldi bana.
Kesinlikle bir işbirliği havası alıyorum.
Onu tanıyor musun?
- Kimi? - Baktığın adamı.
- Hangi adam? - Bu tarafa doğru geliyor.
Yarın pişman olduğunda, beni bulaştırma.
Sensin.
Yani bu ayarlanmış bir şey mi?
- Otelde çalışıyorum. - Ben de otelde kalıyorum.
- Josiah. - Erica.
Kellyn.
Ben Kellyn, merhaba.
Blackjack oynar mısın?
Burada sana bir yer ayırdım.
- Güzel. Çok güzel. - Teşekkürler.
Bekle. Anlamıyorum, sinema gibi bir şey mi ya da...
Başka birinin ailesi için bir anı filmi gibi.
- Ve bunun için sana para veriyorlar? - Evet, dürüst bir iş sayılır.
Başkası için yapılan hiçbir iş dürüst değildir.
Güzel, yani bu otelin sahibisin demek.
- Vay canına. - Evet.
Evet, bak, bir şey değil, seni nasıl da kandırdım.
İyi olurdu ama, değil mi?
- Ne? - Oranın sahibi olmak mı?
Bilmem ki. Bayağı bir iş gibi görünüyor.
Ben evimi bile temiz tutamıyorum.
- Ne? - Beni kandırma, Chicago'lu Erica.
- Öyle mi diyorsun? - Hayır, yapamazsın.
Orada oturup sakin ve rahatmış gibi
davranabilirsin ama sende de var.
Hastalık.
Gözlerinde görebiliyorum.
Ne demek istiyorsun?
Sahip olduğundan daha fazlasını istiyorsun.
Biliyorum çünkü bende de var.
Çünkü bu bakım işi, yani...
geçici bir şey, yani...
Bak, burada her şeyi yaptım. Barmenlik yaptım.
Tamirci çıraklığı yaptım.
Birkaç yıl kireç taşlarını patlatma işi yaptım.
- Tabii. - Tabii mi?
Evet, bu da bir iş. Kesinlikle.
Hatta tüm teçhizatım hâlâ arabada.
Bir duvarı havaya uçurmamı falan istersen.
Hey, bir gün lazım olabilir.
Bilirsin, neyse ne.
Dürüst olmak gerekirse, bu şimdiye kadarki en iyi işim.
Dünya insanı mahvetmek için tasarlanmış,
ama bir matkap, biraz dinamitin olursa...
- Sen de güçlü olabilirsin. - Evet. Neden bıraktın?
Patron pislikti, maaş berbattı.
Ayrıca daha büyük şeyler için yaratıldığımı hep biliyordum.
Dünyaya hakim olmak gibi mi?
Evet, neden olmasın?
Yapılacaklar listemde bu da var.
Yani, bilirsin, belki önce
bir iş kurmakla başlayabilirim. "Josiah Bradford, A.Ş."
Bradford mu?
Evet, belki ben de ünlü biri olabilirim,
belki Microsoft gibi bir şeyler uydururum.
Demek istediğim, planlarım var, tamam mı? Bu vadiden daha büyük,
o otelden çok daha büyük.
"Josiah Bradford, A.Ş."ye.
West Baden'de mi büyüdün?
- Ne? - Sen...neyse.
Peki ya ailen? Hep burada mıydınız?
Ailem mi?
Bekle, biz ne... Biz neden bahsediyoruz?
Hiçbir şey, sadece...
- Bak, öyle demek istemedim... - Güzel oda, değil mi?
Evet.
- Evet, buradaki her şey... - Bilirsin, hep burada yaşadım.
Bu lanet yerde çalışıyorum
ama bu odalardan birine hiç girmemiştim.
Güzel olmalı.
Josiah.
Ben...biliyor musun? Sanırım gideceğim. Gidiyorum.
Hayır, hadi, kal. Bir şeyler içelim.
O da ne?
Hiçbir şey, sadece bu şey. Hadi, gerçek bir içki içelim.
Özür dilerim, burnumu sokmak istememiştim.
Belki de hayatın boyunca burada yaşadığın içindir,
ama bu kasaba...
Ve belki de otel...
İnsanı gerçekten garip bir moda sokuyor.
Her neyse, bir yerde büyümenin nasıl bir şey
olduğunu bilen biriyle konuşmak güzel...
Tadı iğrençmiş.
- Sen... - Acayip de soğuk.
Biliyor musun, bunu yapmamalıydın...
Üzgünüm, niyetim... Niyetim bu değildi.
Evet, belki de haklısın.
- Ne? - Belki de gitmelisin.
Hey. Hey bak, özür dilerim, öyle yapmak istemedim.
- Sorun değil. - Hayır, cidden.
Sorun değil dedim.
Ne? Ne oldu?
Bir şey yok. Gitmelisin.
- Erica. - Git!
Bak Campbell, gerçekleri kabul etmek zorundasın.
Sus.
Affedersiniz?
Affedersiniz, bayan?
Acaba bana yardım edebilir misiniz?
Onu gördünüz mü?
Cinayetten aranıyor, belki adam kaçırmadan da.
Çocuk hâlâ yanında olabilir.
Belki daha yakından bakarsanız daha iyi olur.
Detay odaklı olmaya dair,
kimsenin söylemediği şey şu ki,
herhangi bir şeyi görebilmek, ve başarabilmek için
önce büyük resmi görmek gerekir.
Bakın kim gelmiş.
Festivale kesin olarak evet dedik mi?
Programımı kontrol etmem gerek.
Uzun bir gece miydi?
Efendim?
Hayır, sadece biraz şey göründünüz de...
Sanırım işimin başına dönsem iyi olacak.
Görünüşe göre birinin suya ihtiyacı var.
Efendim?
İlk kez gelenlere şifalı suyumuzla ücretsiz bir seans veriyoruz.
Buradaki suyun birçok nedenden dolayı sihirli olduğunu söylerler.
Ama her şeyden önce,
gece fazla kaçıranlara çok iyi gelir.
Evet, sülfür kokusu gerçek olduğunun işaretidir.
Pluto su şirketi, 30'larda raf ömrü daha uzun olsun diye
bu suyu pastörize etmeye başlamış.
Bazıları bunun suyun sihrini öldürdüğünü söylüyor
ama bu öyle değil,
doğrudan kaynaktan geliyor.
Evet, ne diyorsunuz?
Kendi yeniden doğuşunuz için hazır mısınız?
Belki başka bir zaman.
Tabii. Tabii.
Suyun bir yere gittiği yok zaten.
Ne oluyor? Hâlâ burada!
Güzel bir yanı var.
Geçmiş.
Yeterince uzun kalırsan sevdiğin her şeyi kaybedersin.
Ama geçmiş
hep orada,
sapasağlam duruyor.
Mükemmel.
Sadece eve dönmeni bekliyor.
Özür dilerim, tamam.
Evet, bunu sana tekrar söyletebileceğimi sanmam.
- Söyletebilir miyim? - Neden?
Sadece seni duvardan ayırmak istiyorum.
- Bence bunu başarabiliriz... - Hayır!
Ve sadece şeyden emin olmak istemiştim...
Yaşlıyım ama aptal değilim.
Buraya yerel güzellikler için gelmedin.
Campbell Bradford hakkında bilgi edinmek istiyorsun.
- Eğer rahat değilsen... - Sorun değil.
Ama ışıklandırmayı ayarlasan iyi edersin çünkü
bunları sadece bir kere anlatacağım.
Tamamdır.
Campbell Bradford,
bu ismi bir süredir duymamıştım.
Yine de unutulacak gibi bir isim değil.
Onu tanıyor muydun?
Şahsen değil. Babam tanırdı ama.
Ondan öcü
ya da daha kötü bir şeymiş gibi
bahsederdi.
Çünkü o gerçekti.
Neden kendisi ya da ailesi hakkında hiçbir bilgi bulamıyorum?
Bradfordlar... en azından buradakiler...
Uzun ömür konusunda şansları hiç yaver gitmedi.
Aklıma gelen tek kişi torununun torunu.
- Josiah. - Tanışmıştık.
Evet.
Çocuk hayatı boyunca kendini toplayamadı,
sanırım onu suçlayamam.
- Yani şeyi de düşününce... - Neyi?
Campbell gibi bir akrabanın olmasını...
Hayal bile edemiyorum.
Şöhretini kanla yazdı.
Babam ondan bahsederken
gözlerimin içine bile bakmazdı.
Ama yine de ondan bahsederdi.
Neden?
Bazı hikâyeler
ölmeyi reddeder.
Kimse ona dokunamazdı.
Ne kanun, ne de başkası.
Kasabanın kendisine ait olduğunu düşünüyordu.
Yine de oteli alamadı.
Sahibi ona satmayı reddetti.
Campbell'ın böylesi mükemmel bir yere layık olmadığını düşündü.
Özel.
Bu yüzden Campbell onu öldürdü,
adamın tek çocuğunun
gözünün önünde sahibini öldüresiye dövdü.
Sonra da çocuğu almış.
Şerif daha sonra onu aramaya gitti
ama Campbell onu da öldürmüş.
Chicago'dan FBI'dan biri bile geldi.
Sonunda Campbell o adamı diri diri yaktıktan sonra
şehri terk etti.
Memurun cesedini nehir kıyısında bir kül yığını içinde buldular,
ama o çocuktan geriye kalan tek şey...
kemanıydı.
İyi misin, canım?
Sanırım Campbell Bradford'un özeti bu.
O kadar
kötü bir insan ki,
onu düşünürsen, her yerde onu görmeye başlarsın.
Bu bir mucize, bu otel...
Bu kasabanın
ondan kurtulması bir mucize.
Belki de kurtulamadılar.
Ne?
Campbell yaşıyor.
Tam sayılmaz ama onunla tanıştım.
Ama bu mümkün değil.
Yıllar ve onun yaşı, ve bu...
Tamam, belki biraz ara vermeliyiz.
Onunla tanıştım, Anne.
Şimdilik bizimle.
- Israr etmek istemiyorum ama... - Yerinde olsam dikkatli olurdum.
Ne demek istiyorsun?
Şimdiye kadar öğrenmediysen, öğreneceksin.
Belki değişmiştir.
- Değişmiş midir? - Belki de Tanrı'yı bulmuştur ya da...
Benim yaşımda, emin olduğum tek şey
insanların değişmediğidir.
Sadece iyice oldukları gibi olurlar.
Bunu anlıyorum, gerçekten.
Senden sadece açık fikirli olmanı istiyorum.
Evet, baban olduğunu biliyorum
ama hikâyeyle ilgili gerçeği öğrenmek isteyen sendin.
Bilmek isteyen sendin.
Hayır anlıyorum, aptal değilim.
Tabii ki.
Sadece...tamam, pekâlâ.
Buradaki insanlar, Campbell Bradford isminden
bahsettiğinizde...
Eminim bu hikâyenin farklı bir versiyonunu
umuyordunuz, ama işte bu. Bu...
Bu hayal edebileceğiniz her şeyden çok daha büyük.
Hayır, anlamıyorsunuz.
En önemli şey herkesin gerçeği bilmesi.
En önemlisi bu.
Herhangi birini de tutabilirdiniz.
Herhangi birini tutabilirdiniz, ama beni aradınız...
çünkü bilmek... Bilmek istediniz.
Ne?
Bu kadın...Peki, tamam. Buraya gelip ne yapacaksın?
Kamerayı elimden mi alacaksın?
Hayır, ben...
Paranın geri kalanı umurumda değil.
Bu artık benim de hikâyem. Ve kimse,
özellikle de bir kuzey yakası sürtüğü...
beni durduramaz...
Ukala şey...
O pisliğin Chicago'da ailesi mi var?
Özür dilerim, kim olduğunu öğrendiğim an söylemeliydim.
- Hâlâ hayatta mı? - Evet.
Evet, az zamanı kalmış, ama o hâlâ...
- Josiah... - Neye benziyor?
O...
Yaşlı, zayıf ve...
Dürüst olmak gerekirse, onu şey olarak hayal etmek zor...
Saf kötülük mü?
Evet.
Bu adam, bu iğrenç canavar,
ben doğmadan önce burayı terörize edip, çekip gidiyor.
Baştan başlıyor. Hiçbir şey olmamış gibi.
Sanki lanet aile ağacının her dalı
ikiye ayrılmış gibi hepimizi mahvetti.
Ve hâlâ burada olan tek kişi benim.
Evet. Neden?
Campbell laneti.
Bu pisliği şaka gibi anlattılar.
Bilirsin?
O herifle birkaç dakika yalnız kalmaya hayır demezdim.
Chicago'ya giden bir otobüse atlayıp, ona s.ktir git demek.
Belki daha kötüsü.
En azından kendine bir isim yapmış, değil mi?
Zamanında burayı neredeyse satın alacakmış,
ben de saati 10 dolara tamir ediyorum.
Bundan daha değerli olduğunu düşünmüyor musun?
Düşünüyor musun?
Belki de bunu yapabilirsin.
Neyi?
Ona s.ktir git diyebilirsin.
- İyi misin? - Evet, evet, evet.
- İyi olacak. - Evet.
- Hazır ol. - Hazırladığın bir şey var mı...
Sadece hazır ol.
Tamam.
İsminizle
ve Campbell Bradford'la olan akrabalığınızla başlayalım.
Benim adım...
Kameraya bakacak mıyım?
Sadece bana bak. Normal bir sohbet gibi.
Sakin ol. Gevşe.
Benim adım Josiah Bradford.
Campbell...
Benim büyük büyükbabam.
Campbell ile ilişkiniz nasıldı?
Ben hiç...Yani, ben hiç... Bunu konuşmuştuk ya...
- Biliyorum. Bağlam için sordum. - Affedersin.
Sorun değil. Campbell ile ilişkiniz nasıl?
Onunla hiç tanışmadım.
Yani, ben doğmdan çok önce karısını ve kızını bırakıp kaçmış.
Bu bile, yani...
Bu saçmalığı anlattığımı duymak istemeyecekler.
Ne istedikleri önemli değil. Ne söylemek istiyorsun?
- Neden ben...bu gerçekten... - Söyle.
- Sence ne... - Söyle.
Ona lanet olsun.
Campbell Bradford'a lanet olsun.
- Bu nasıldı? - Neden?
- Neden mi? - İyi misin?
- Ne? - Biraz şey gibisin...
Hayır, evet, evet, iyiyim. Ben sadece, uh...
- Kamera yüzünden biraz tuhafım. - Öyle mi?
Ne...ne istiyorsun? Yani, ben...
Ben sadece...bu benim işim bu yüzden
kameradan utanan biriyle korkan biri arasındaki farkı
anlayabilirim.
Bu da ne demek oluyor şimdi?
Bence hiç tanımadığın bu adamdan korkuyorsun
ve ben bunun nedenini merak ediyorum.
- Bir b.ktan korkmuyorum. - Ellerin titriyor.
Sesinde tedirgin edici bir ton var.
- Erica, belki de... - Onun adını her söylediğimde
- vücudun geriliyor gibi. - Çünkü onları o öldürdü.
- Kimi öldürdü? - Herkesi.
Annem, ben lisedeyken aşırı dozdan öldü. İkinci sınıftım.
Baharda.
O gün yağmur yağmıştı, hatırlıyorum.
Annesi, büyükannem, o yaz öldü.
Bir kaza.
Kazara bir trenin önüne çıkmış.
Kim bunu kazara yapar?
Lanet Bradford'lar. Hiç tanımadığım bir teyzem
12 yaşındayken büyükannemin arabasını çalıp, köpreden uçmuş.
Bilirsin, kazara tabii.
Annemin kardeşi, Ross Amca, çok komikti.
Sürekli sarhoş. 10 yıl önce kendi kusmuğunda boğuldu.
Evet, böyle şeyler sadece
ünlülerin başına gelmez.
İki çocuğu, ikisi de kuzenim,
yanlış insanlarla pis işlere girdiler...
Onlar çok düzgündü demiyorum
ama bildiğim kadarıyla kimseyi öldürmediler.
Birini oturma odasında vurulmuş olarak buldum.
Diğeri hapse girdi.
Pekâlâ...
- Sigara içmek isteyen var mı? - Campbell öldürdü diyorsun yani.
Sadece ben mi?
Kötü kararlar ya da kötü şans gibi görünüyor,
ama bunlara cinayet der miyim bilemedim...
Burada sigara içemezsiniz.
Evet, tabii. Tamam, dışarı çıkıyorum...
- Bu seni rahatlatıyor mu? - Efendim?
Ailenin hatalarını ve sorunlarını hiç tanımadığın
bir adama yüklemek, bu adil mi?
Bu da ne böyle?
- Hayır, hayır. Özür dilerim. - Yapacağımızı söylediğin şey
bu değildi, tüm bunlar benim yüzümdenmiş gibi davranmak.
- Kamerayı kapat. - Sadece konuşalım. Hayır, biz...
- Kapat şunu. - Tamam. Tamam.
Tamam, kapandı.
Kapandı.
Kahretsin, üzgünüm.
Sadece konuşabilir miyiz, sen ve ben?
Ne oldu burada şimdi?
Özür dilerim. Lütfen oturur musun bir...
- Sadece konuşmak mı istiyorsun? - Evet. Tamam, yani.
Bu işlerde insan gerilebiliyor,
ve anın hiddetine kapılmak kolaydır.
Ama sana bir şey diyebilir miyim?
Çok cesur olduğunu söylemek istiyorum.
Şu anda yaptığın şey.
Dinle, beni kötü adam yapmak
ve seni gitmek istemediğin yönlere itiyormuşum gibi
hissetmek kolay, ama düşün, bunu bir düşün.
Ben buraya gelmeden önce, bu canavarla uğraşmaya
kalkışmadan önce nereye gittiğini düşün.
Ve onun ailene yaptıklarını.
Aile ölmüş.
Ama sen ölmedin. Hâlâ buradasın.
Ve iyi olacaksın.
Bunu atlatacaksın.
Tabii yaptıklarının sorumluluğunu almak yerine
ailenin lanetli olduğu hikâyesine
inanmaya devam edersen, o başka.
"Campbell laneti," böyle mi demiştin?
Bana daha ziyade Bradford sorunu gibi geldi.
Bradford sorunları.
- Evet. - Bunu sevdim.
Doğuştan gelen bir şey gibi.
Kötü mü doğarız yoksa çevremizden mi alırız?
- Öyle demek istemedim... - Burada sıkışıp kalmamın
nedenini söylüyorsun...
B.ktan bir kasaba,
b.ktan bir iş. Suçu Campbell'e atmaya çalışmıyorum.
Ben batırdım.
Evet,
sır açığa çıktı.
Bir kız bulabilirdim.
Bazıları iyiydi ama ben hep diğerlerini istedim,
ulaşılmaz olanları. Gerçek bir meslek öğrenebilir,
şu an kazandığımın beş katını kazanabilirdim
ama her gün aynaya bakıp sadece bir
tesisatçı olduğum gerçeğiyle yüzleşmeme imkan yok.
Tesisatçı...
Tamirci.
O lanet işi bırakmadım. Beni kovdular.
Bana sorarsanız, gerçek bir profesyonel nezaketsizlik.
Malzemeleri çalıp geceleri eve götürüyordum.
Duvarları moloza çevirmenin daha yenilikçi yollarını
denemek istedim, lanet olası doğanın gücü.
Bu şeyi doğru ayarlarsan,
bunlardan biriyle tek bir işte,
koca bir binayı yıkmaya yeter.
Aynen öyle.
Bu telefonla bir yıkım ekibinden daha fazla hasar verebilirim.
Daha iyi bir yol olduğunu biliyorken,
orada eski bir fünye, gözlük, baret ve böyle şeylerle
homurdanarak oturmamı beklersin ki?
Bu nasıl bir şey biliyor musun?
Büyüklüğü iliklerinde hissetmek, çok yaklaşmak.
Tam orada olduğunu bilmek.
Bunu hak ettiğini bilmek.
Yani, evet...
"Bradford sorunlarım"dan sadece ben sorumluyum.
Ama lanet...
Campbell'ın aileye tek gerçek hediyesi, kanımızda var.
Ne?
Ölüm.
Kanında varsa, bilirsin.
Ne oluyor ya?
Josiah.
- Ne... - Dinlenmek istersen, biraz...
Josiah.
Ne...
Az önce ne oldu?
Kaydı bilgisayara at.
Tamam, ama bu biraz şey olmadı mı...
Nasıl yapıldığını öğrenmek istedin.
Güzel bir şeyi nasıl yaptığımı öğrenmek istedin.
Sürece dahil olmak istedin? İşte böyle yapılıyor.
Yüklenince bana haber ver.
Babası şansı varken o oteli bana satmalıydı.
Derler ki, eğer büyük işler için yaratılmadıysan...
Büyük şeylerle uğraşmamalısın.
Merhaba?
Kimse yok mu?
Lanet değil.
Bu bir hediye.
Sen de kimsin?
Biliyorsun...
Benim kanım.
Benim adım.
Sahip olduğun tek iyi şey.
Olduğun şeyden kaçamazsın.
Benden de kaçamayacağın kesin.
Campbell?
Kimsin sen?
Konuşmamız lazım.
Vay canına. Konuşuyor.
Affedersiniz...
Kasabadan bahsetsene? Batı Baden'di, değil mi?
Neden ortadan kaybolmak istiyorsun?
Geri dönebilir miyiz? Kafam karıştı, neden saklanıyorsun?
- Ne olduğunu anlamıyorum. - Daha da iyisi var.
Buna ne dersin?
Bu sana bir şey ifade ediyor mu?
Kimin adı?
Bunu bana kızın verdi, o...
Deli misin yoksa saçmalıyor musun, anlayamıyorum.
Kellyn.
Şu anda ikisi de olabilir.
Evet.
Suyu içmeye başladığımdan beri...
- Ne? - Beni işe alan kadından
aldığım şişedeki su.
- Yüce Tanrım. - Garip hissediyorum.
Geçmişe dair hep gördüklerimden farklı.
Sanki her içtiğimde geçmiş bana geliyor.
- Bu... - Muhtemelen parazittendir.
Hayır, değil. Uğruna çalıştığımız şey buydu.
Hayır.
Tanrım, şu haline bak.
Campbell'la ilgili şeyleri bulmaya çok yaklaştık.
Tek ihtiyacımız olan son bir parça,
her şeyi birbirine bağlayacak o mükemmel görüntü.
İhtiyacımız olan bu. Sadece biraz daha zamana ihtiyacımız var.
Hey, bu gerçek. Bu...
Eğer şu anda deliriyorsam, şimdiye kadar yaptığım her şey.
Bütün işim. Hayatını değiştiren,
sevdiğin tüm işler de saçmalık.
- Kahramanınla asla tanışma. - Hadi ama! Yapma!
Tamam, insanlar filmlerindeki karanlıktan hep bahseder, Erica.
Bu kasvetli, şiddetli korku saçmalığı.
Ama beni çeken hiçbir zaman karanlık olmadı.
Tanrım, günlük hayatımda bunlardan yeterince vardı.
Gördüğüm pislikler, deneklerinden biri olabilirdim...
Hayır.
Hayır, karanlık değildi, karanlıkta nasıl yol aldığındı.
En berbat hayatlardan bazılarının ortasında durdun
ve görmezden gelmedin, gözünü bile kırpmadın.
Bana bildiğim ama kendim göremediğim bir şeyi gösterdin.
İşin...
Hayatımı değiştirmedi.
Hayatımı kurtardı.
Güzel...
Tamam, içsel yolculuğuna saygısızlık etmek istemem
- ama bence biriyle konuşmalısın. - Hayır, hayır, anlamıyorsun.
Anlamıyorum! Burada korkunç bir şey olacak.
- Bunu nasıl bilebilirsin? - Lonnie Wilkes.
Ne? Sen neden bahsediyorsun?
Onunla çalıştığım sürece insanların öleceğini biliyordum
- ve hiçbir şey yapmadım. - Tamam, bir sosyopat seni kandırdı.
- Bunu sürekli hatırlamak... - Suçlu olduğunu biliyordum.
Yani, yüz yüzeyken, herkes gibi ben de inanmış gibi yaptım ama...
Ama bunu sık sık görüyordum.
Rolünü oynadı.
Ama biliyordum.
Onun tam olarak ne olduğunu biliyordum.
Ve...
Bu...
O bunu yapmasaydı
daha iyi olurdu.
Benim katılımım, filmin gerçek hayatı değiştirme şekli.
Hikâye buydu.
Ama ailesi, ve...
Biliyorum, biliyorum, biliyorum.
Biliyorum.
İnsanlar, ben gerçeği görmek istemediğim için öldüler.
Bunu bir daha asla yapamam.
Bu yüzden bunu bir daha asla yapamam.
Tabii daha iyi bir son içinse, o başka, değil mi?
Gerçekten farklı bir şey yapabilir miydin sende?
Hayatın boyunca istediğin bir şeye bu kadar yakınken?
Tadını alırken.
Gerçekten doğruyu yapabilir miydin sence?
Hayır.
Bu yüzden gidiyorum.
Hayır!
Beni tanımak istemiştin?
Artık biliyorsun.
Beni buraya sen getirdin.
Bunu sen yaptın.
Erica?
Hey. Erica.
Sen... Sen ne yapıyorsun?
- O burada, o burada. - Kim burada?
Baygın halde.
Bu geceli şenlikleri kaçıracak olmasına üzüldüm.
Yeniden doğuş olayı mı?
Bana saçmalık gibi geldi.
Burada yaşasaydın anlardın.
Evet, burada yaşasaydım, giderdim.
Üzgünüm, ben...
Demek istediğinizi anlıyorum..
Sadece burayla ilgili bir şey.
Her yerle ilgili bir şey.
Ama dün gece onu görmediniz.
Yani, ya tamamen aklını kaçırdı ya da...
Ya da ne?
Şu anda burada olduğunu söylüyor.
Kimin?
Bana onun deli olduğunu söyleyin,
bunun gerçek olabileceğini düşündüğüm için bile
deli olduğumu söyle.
- Ne görüyorsun? - Ne?
Etrafına bak. Ne görüyorsun?
- Ne... - Devam et. Bak.
Bir şey görüyorum.
Bir bina.
İnsanlar.
Partiye hazırlanıyorlar.
Tepsilerde küçük sandviçler.
- Tam olarak ne görmeliyim? - Bir kasaba görüyorum...
Hiçbir şeye izin vermeyen.
Kimseye.
Sessiz ol.
Sence o ne görüyor?
Peki, hangimiz haklı?
Merhaba, nasılsın?
Evet. Selam çocuklar! Hey çocuklar, merak etmeyin, siz...
Saat 10'u geçti, hadi gidelim.
Küllerinden doğdu!
Erica?
Tanrım!
Bir insana böyle sinsice yaklaşamazsın.
Bu akşam bize katılmaya karar vermene sevindim.
Bu "resmi kıyafet "in eğlenceli bir yorumu.
- Erica'yı gördünüz mü? - Bayan Shaw?
Hayır, dün geceki olaydan beri görmedim.
Su herkesi bu kadar etkilemez, sanırım,
- ama ben gerçekten... - Su, lanet su.
Hayır, hayır! Havuz festival sebebiyle kapalı!
Oraya girmesen iyi olur bence!
Dans etmeyi bırakana kadar hepsi ölmüş olur.
Koş şimdi.
Sen kurtulabilirsin.
Kellyn?
Tüm bu saçmalıklara gerçekten inanıyor musun?
Neye?
Campbell ve her şey... Onun gerçekten...
- Josiah ile olanlar... - Evet, inanıyorum.
- Sen ne düşünüyorsun? - İnsanın öylece bir canavara
dönüşebileceğini sanmam...
En başta içinde bir şeyler olmadan olmaz.
- Josiah... - Telefonu bana ver, Erica.
- Ne? - Josiah'ın telefonu.
Lütfen.
Neden? Bunun şeyle ne alakası var...
Telefonu bana ver!
Dinle.
Kamerayı dışarıya kurdum.
Sadece bir kare,
ama tüm mekanı geniş açıdan alacak.
Ve bence bu insanların festivalini
mahvetmeden önce onu almalıyız.
Yani, Tanrım, yerel haberler ve polisler olacak ve bu sadece...
Böyle bir şeyden sonra eğlenceye devam etmek zor.
Bence bu gerçek bir şans... Yani ne zamandır...
Bence burada gerçekten bir şey var.
Biliyorum. Çok kötü şeyler yaşadık.
Burada cehennemi yaşadık.
Sadece bana güven, lütfen.
Bana güvenebilir misin? Sadece bu seferlik.
Her şey yoluna girecek.
Pekâlâ.
Bütün bunlar bittiğinde anlatacağımız hikâyeyi bir düşün.
Artık benimsin, evlat.
Ama asla benim kanıma ya da adıma
sahip olamayacaksın.