- Hayır!
- Bunu yapma.
- Merhaba.
- Merhaba, Smokey.
- Aç mısın?
Bekle.
- İşte.
- Smokey!
- Bu, ona hiç benzemez.
- Smokey.
Smokey!
- Smoke.
Peter!
- 5 yıl olduğuna inanamıyorum
5 yıl oldu, ikimiz de buradaydık.
Gergin, heyecanlı
- Güneş yanığı olmuş.
- Tam burada oturuyordum,
Tam burada bir kitapla beni tanıman için.
Hatırlıyor musun?
- Bu kitabı mı diyorsun?
- Hatırlıyorsun.
- Nasıl unutabilirim ki?
Beni çok mutlu ediyorsun.
Sensiz bir hayatı hayal edemiyorum.
Sensiz bir hayatı hayal etmek istemiyorum.
- Evet! Evet! Evet!
Evet!
- Bir konuşma hazırlamıştım üstelik.
- İmkansız.
- Bunu yapabilirim.
- Suyu oradan almayacaksın.
- Yapabilirim. Yapabilirim.
Bahse girerim...
Bahse girerim sana bir içki
- İki shot.
- İki shot. - İki shot.
- İki shot.
- Mm-hmm
- Ve bu başarısızlık.
- Bu tamamen gitti.
Yaptı, bu oldu.
- Ah, çok iyi bir çabaydı.
- Sanırım aslında diğer tarafa ulaştı.
- Çok tatlısın.
Hayır, hayır, hayır. Ulaştı.
Buna ihtiyacım yok. Buna ihtiyacım yok.
- Ne oldu?
Hey, bir şey seni rahatsız ettiğinde anlarım.
- Sadece kendimi endişeli hissetmeyi
atamıyorum, hepsi bu.
- O adamı tanıyor musun?
- Hayır, sadece tanıdık geliyordu.
Hey, inanabiliyor musun?
Gerçekten bunu yapıyoruz.
Sen ve ben.
Koca ve karı.
- Bu çılgınca.
- Keşke ailem bunu görebilseydi.
Sana hiç amcamdan bahsettim mi?
Amca Aidan'dan?
- Hayır.
- Onu düğüne davet etmeyi düşünmüyordum,
ama geriye kalan tek ailem o.
Cenazeden beri onunla konuşmadım.
- 20 yıldır onunla konuşmadın.
- Yani, hala dün gibi acı veriyor.
- Ne yaptı?
- Ailem öldüğünde beni evlat edinmek yerine
bakıma vermeyi seçti.
7 farklı evde dolaştım,
bazen 6 kişi küçücük bir odaya sığışarak,
o ise malikanesinde şarap içmeye devam etti.
Her şeyimi kaybettim.
- Bu adamı hayatına geri almak istediğine emin misin?
- Biliyor musun, uzun zaman geçti ve elimde kalan tek kişi o.
Belki birkaç köprüyü onarma zamanı gelmiştir.
- Yani, bu harika olurdu, Leo.
- Neden bugün oraya çıkmıyoruz?
- Şimdi mi?
- Evet, neden olmasın?
Bu hafta işten izinlisin.
- Hiçbir şey hazırlamadım.
- Ben senin için hazırlarım.
- Son zamanlarda sana ne oldu böyle?
- Hep daha spontane olmamı istediğini söylemiştin.
Bak, sadece biraz uzaklaşmak istiyorum.
Sadece Oakwood Evi bile olsa.
- Oakwood Evi mi?
Çok lüks bir yer.
- Evet, adam onlarca yıldır altın madeni üzerinde oturuyor,
ama ondan bir kuruş bile alamazsın.
Zenginliğinin çürümesini tercih eder, kimseye yararı dokunmaz.
- Ne iş yapıyor?
- Şirketi ordu için teknoloji geliştirdi.
Bize söylediği tek şey bu.
- Gizemli adam.
Ailen ve sır saklama konusundaki durum nedir?
- Yani, evet mi?
Bak, bu bir manzara değişikliği ve sadece birazcık.
- Tamam.
Tamam, peki.
Oakwood Evi.
- Sen güzel Lexie olmalısın.
- Benim.
- Daha önce tanışmadık, değil mi?
- Hayır, ama sonunda seni tanımak harika, Aidan.
- Evet.
Evet.
Sen Leo olmalısın.
- Evet.
Merhaba, amca.
Pek değişmemişim, değil mi?
- Hayır, hayır.
Kazadan beri hafızam biraz gitti.
Bunca yıl sonra buraya geri gelmek garip olmalı.
- Kaza mı?
- Evet.
Evet...
İki yıl önce bir araba kazası oldu.
Benim hatam, çok hızlı sürüyordum ve emniyet kemeri takmamıştım.
Ama o günden önceki hayatımdan kimseyi
ve hiçbir şeyi hatırlamıyorum.
- Bunu duyduğuma üzüldüm.
- Neyse ki, yıllar boyunca bakıcım Freya'ya senden
bahsetmiştim ve
ne kadar yalnız olduğum açıkça ortaya çıktı.
Seni bulmak için çaresizdim.
Görünüşe göre en iyi şekilde ayrılmadık.
Ve şanslar bana karşı olmasına rağmen,
işte buradasın, Leo.
Ve...
Aradığın için ne kadar mutlu olduğumu anlatacak
kelime bulamıyorum.
- Çok güzel bir yerin var.
- Sana etrafı göstereyim.
Beyefendi.
- Bu adıma dikkat et.
Sen kolayca yapabilirsin ama
benim için biraz zorlu bir adım.
Hadi gidelim.
Şimdi, burası ana giriş.
- Bu yerin ne kadar soğuk olabileceğini unutmuşum.
- Teşekkürler Freya, çok lezzetliydi.
- Tahmin etmiş olabileceğin gibi,
bugün buraya gelmemizin
önemli bir nedeni var.
- Çok heyecan verici bir haberimiz var.
- Siz ikiniz evleniyorsunuz, değil mi?
- Nasıl bildin?
- Benim yeğenim asla böyle harika bir
genç bayanı ve fırsatı kaçıracak kadar aptal olmaz.
Peki, bir tarih ve yer ayarladınız mı?
- Henüz değil.
- Töreni mutlaka burada yapmalısınız,
bu arazide.
İnanılmaz olurdu.
- Küçüklüğümden beri kalede bir düğün hayal ediyorum.
Aslında buradan çok uzak değil.
- Sen değişmişsin.
Sen hiç cömert biri değildin, uzaktan bile.
- Leo.
- Sorun değil, Lexi.
Bana kızgın olması için her nedenin olduğuna eminim.
Sanırım mükemmel bir amca değildim.
Aramızda ne olduğunu hatırlamayı isterdim,
Gerçekten isterdim.
Ama sadece içtenlikle özür dileyebilirim.
- Bu şey de ne böyle?
- Siz ikiniz tanışmamıştınız.
- Tanışmak mı?
Neden bahsediyorsun?
- Ne kadar kabayım.
Leo, Lexi, Robin'le tanışın.
O benim yoldaşım.
Biraz utangaç olabilir.
- Merak etmeyin.
Alışıyorsunuz.
- Bunu nereden buldun?
- Onu ben yaptım.
- Vay canına.
Söylemeliyim ki, bu oldukça etkileyici.
Robin'de görünenden daha fazlası var.
Bir şey görmek ister misiniz?
- Her zaman.
- Ah, hayır, yine mi bu.
- Hadi ama.
Tamam.
Kapıya üç kez vurun.
Devam edin.
Şimdi, üçe kadar sayın.
- Bir, iki,
üç.
Ne?
- Hadi ama, biri bunu taşımış olmalı.
- Bana bakma.
Tüm zaman boyunca seninleydim.
Burada başka kimse yok.
- Ama o şey kendi kendine hareket etmedi.
- Öyle diyorsan.
Peki, iyi geceler diyeyim.
Eminim Freya size diğer ihtiyaçlarınızda yardımcı olur.
- Teşekkürler, Aidan.
İyi geceler.
- O tam bir karakter.
- Tam anlamıyla deli bir adam o.
Hep öyleydi.
Bunu daha önce gördün mü?
- Bu sadece buzdağının görünen kısmı.
- Devam et o zaman.
Nasıl yaptı bunu?
- Bilmiyorum.
Başta sadece ucuz bir hile olduğunu düşünmüştüm.
En iyi tahminim,
bir çeşit robot.
Ama ne kadar çok zaman geçirirsen,
o kadar çok merak etmeye başlıyorsun.
Doğaüstüne inanmazsın, değil mi Leo?
- Hayır.
- Ben de inanmazdım.
Buraya gelene kadar.
Bana sorarsan, Robin sadece somut bir şeyden fazlası.
- Ne demek istiyorsun?
- Görüp de beni düşündüren şeyler var
başka bir şeyin kontrolünde olabileceğini düşündüren.
Zalim bir şey.
Bir şey kesin.
İyi hissettirmiyor.
Her neyse...
İyi geceler, Leo.
Başka bir aşk romanı mı?
- Bu yazarların yarısının gerçekten
ne yazdığını bildiğinden emin değilim.
- Çoğu insan gerçek aşkı yaşama şansına sahip değil.
Bir daha gerçek aşkı bulacağını düşünüyor musun?
- Aman tanrım, hayır.
Bence benim yarışım bitti.
- Eminim ki o, hayatının geri kalanını
yalnız geçirmeni istemezdi.
- Ama yalnız değilim, Freya.
Robin var.
Ve şimdi Leo ve Lexie hayatıma girdi,
ve sen olmadan ne yapardım?
Biliyorum, burada sadece birkaç yıldır varsın
ama seni
hiç sahip olmadığım kızım gibi görüyorum.
- Bir taksi çağırabilir miyim, lütfen?
Freya Jemons.
Kart kabul ediyor musunuz?
Nakit paramı unuttum.
Mümkünse hemen, lütfen.
- Pekala, iyi uyumadığın belli oluyor.
- Evet, kafamda çok şey var.
Birini mi bekliyorsun?
- Freya asla geç kalmaz.
- O şeye gerçekten düşkünsün, değil mi?
- Hepimizin bize eşlik edecek birine ihtiyacı var.
- Gerçekten benimle ilgili hiçbir şey hatırlamıyor musun?
- Bundan gurur duymuyorum.
- Hiç mi?
- Üzgünüm.
Ama bu bana hayata yeni bir perspektif kazandırdı.
Artık herkes benim için boş bir tuval.
Tutacak kinim yok.
- Ama iyi anılar da yok.
- Olumlu şeylere odaklanmayı tercih ederim.
Neyse, yaptıklarım seni bu kadar üzdüyse,
neden geri geldin?
- Herkesin ikinci bir şansı hak ettiğini fark ettim.
Seninle ve bu yerle ilgili tüm anılarım kötü değil.
Her yaz seninle burada kalırdık.
Güneş doğduğundan battığı ana kadar bahçede oynardım.
Bir Noel'i de burada seninle geçirdik, ama
hatırlıyorum, sen ve babam tartıştınız çünkü
bana hiç hediye almadın.
- Huh.
- Sadece tüm paranı kasada tutmana
ve bize yardım etmemene bir türlü alışamadı.
Her zaman geçinmekte zorluk çektik.
- Kasa mı?
- Evet.
- Emin misin?
Burada bir kasa olduğunun farkında değilim.
- Tüm paranı kilitlediğini söyledi
çünkü bankalara hiç güvenmedin.
- Eğer bu doğruysa
ne olduğunu hiç bilmiyorum ama
pek de doğru olduğunu sanmıyorum.
- Neden?
- Yakın zamanda bir mektup buldum.
Öfkeli bir mektup.
Karar vermişim
babanıza göndermemeye sonunda.
Yalanlarına sürekli kızarak yazdığım bir mektuptu.
Yanıltılmış olabilirsiniz diye korkuyorum.
- Aidan?
- Ne oldu?
- Ne yaptın?
Freya mıydı?
Ona zarar mı verdin?
Ona
zarar
mı verdin?
- Tanrım, bu kasa nerede?
- Tamam.
Sadece benim.
Buradayım.
Bir dakika.
Sorun yok.
Buradayım.
Sorun yok.
- İmkansız.
- Şatonun dış kısmına gelince,
16. yüzyıldan kalma binaların çoğunu
ve özellikleri hâlâ görebilirsiniz.
- Ve bu, eğer İngiliz havası izin verirse,
dış mekan töreninizin yapılacağı yer.
Bu şato gerçekten bir prenses için uygun.
Bakın, acele etmeyin.
Burasının sizin için uygun bir yer olduğuna karar verirseniz
ya da sorularınız olursa,
nasıl ulaşacağınızı biliyorsunuz.
Burası doğru yer.
Sen de aynı fikirde misin, Leo?
Leo!
- Evet.
- Bu iş kontrolden çıkıyor.
- Ne?
- Sadece burada değilsin.
Kendi kafanda kaybolmuşsun.
- Üzgünüm, ben...
Bilmiyorum.
- Anlıyorum.
Düğün yüzünden.
- Düğün değil.
Söz veriyorum.
- Bütün bunlar hakkında fikrini mi değiştirdin?
- Hayır, tabii ki hayır.
- O zaman ne olduğunu söyle bana.
Eğer bu yürüyecekse,
birbirimize dürüst olmalıyız.
- Tamam.
O an sana nasıl söyleyeceğimi bilemedim.
Koridorda biri vardı.
Ve sonra ikimiz de o şeyin kendi kendine hareket ettiğini gördük.
- Bu bir hileydi.
- Freya bile beni o şey hakkında uyarmaya çalıştı.
- Ne diyorsun?
- Amcamın üzerinde bir tür etkisi var gibi görünüyor.
- Amcan iyi değil, Leo.
O hezeyan içinde.
- Bundan pek emin değilim.
Ya düşündüğünüz kadar deli değilse?
- İyisin.
İyisin.
- O şey de ne?
- Profesyonel hayatımı belli ki geçirdim
yenilikçi silahlar geliştirerek.
Takımım ve ben belli ki bir prototip yarattık
ve yarattığımız şeyin düşünme, hissetme
ve istediğimiz her şeyi yapabilme kabiliyeti vardı.
Kazadan sonra, eski planlarımı takip ettim
ve onu bu fotoğraflara benzetmek için uyarladım.
Ama gerçek potansiyelini tam anlamadım.
Aslında, hala anlamıyorum.
- Bir oğlun vardı.
- Sanırım, vardı.
Adı Robin'di.
- Neden hiç ondan bahsetmedin?
- Ondan kalan tek şey bu.
Var olduğuna dair tek kanıt bu.
Bu çok eskidendi.
Sen daha doğmamıştın.
Kaza geçirdikten sonra, başıma gelenleri kabullenmem
gerekti
ve hayatta olduğum için şanslı hissettim.
Ve sonra...
ve sonra o kutuyu ve bu fotoğrafları buldum.
Bir şey kaybettiğimi hissettim.
Benden bir şey alındığını hissettim.
Robin'in tekrar yanımda olmasını istedim.
Sadece oğlumu istedim.
- Oğlunuz,
ona ne olduğunu biliyor musunuz?
- Şey, dedikodular duydum, hepsi çelişkili hikayeler.
Bazıları iş gezisindeyken bir yangında öldüklerini söylüyor.
Burada yangın hasarı görmüyorum.
Bir diğeri neydi?
Robin evden kaçtı ve Jane acıya dayanamadı
bu yüzden kendi canına kıydı.
Bu da pek mümkün görünmüyor.
Görünüşe göre gerçek sıkı korunan bir sır,
çözemeyeceğim bir şifre.
Kim olduğumu bile bilmiyorum gibi hissediyorum.
Bana bir bak.
Yarım bir adam.
Zar zor ayakta durabiliyorum.
Kendi oğlunu hatırlayamayan ne tür bir baba?
Ne...
Ne tür bir kocayım?
- Senin suçun değil.
O bebek, Aidan,
mümkün olabilir mi ki onun aracılığıyla...
- Robin hâlâ benimle.
Ruhu yarattığım şeyin içinde sıkışmış.
Bunu biliyorum.
Hissediyorum.
- Peki, bu nasıl mümkün olabilir?
- Senin tahminin benimkinden iyi değil.
Oğlum hâlâ hayatta
ve önemli olan tek şey bu.
- Aidan Retherford?
Ben DCI Livingston ve bu DS Farmer.
Biraz konuşabilir miyiz?
Freya iki gündür görülmedi.
Bu kadar uzun süre iletişim kurmaması
onun için olağandışı kardeşi Sam'e göre.
Bu yüzden doğal olarak endişeliyiz.
O bir rutin insanı,
bildiğiniz gibi kendiniz de .
Şimdi,
o gün işe gitmek üzere normal şekilde evden çıktığını anlıyoruz.
Elimizde CCTV görüntüleri var
ve bu görüntüler, o gün kaybolduğu gün
evine bir mil kadar yaklaştığını gösteriyor.
Öyleyse, sizden bunu teyit etmenizi istiyorum,
o günü gördünüz mü?
- Evet, doğru.
Her zamanki gibi normal bir gündü.
O...
Vardiyasını tamamladı.
Gün sonunda veda etti,
her zamanki gibi tam 9'da.
Ve...
Onu en son o zaman gördüm.
- Size herhangi bir plan değişikliği söyledi mi?
Belki alışılmadık bir şey
ya da vardiyadan sonra dışarı çıkma gibi bir şey?
- Hayır, zaten size söylemiştim.
- Bundan emin misiniz?
- Eminim.
Yani, bu onun tarzı değil.
Haklısınız. Ben...
Endişeliyim.
Bu davanın ilginç yanı, Bay Retherford,
o gece saat 9'u 5 geçe kesinlikle bildiğimiz şey,
Freya'nın bu adresten eve taksi çağırdığı.
Şimdi,
taksi şirketi onun burada olmadığını teyit etti
eve o yolculuğu yapmak için.
Gerçekten de, sürücü beklemekten vazgeçti ve 15 dakika sonra ayrıldı.
Bunun için herhangi bir açıklama düşünebiliyor musunuz?
- Ben...
- Hayır. Ben...
- Arazi üzerinde CCTV kameralarınız var mı?
- Hayır.
- Ayrıldığını kanıtlayacak herhangi bir deliliniz var mı?
- Hayır, daireler çiziyoruz.
- Soruyu yanıtlayın.
- Freya burada değil!
- Zaman ayırdığınız için teşekkürler.
Daha fazla bir şeye ihtiyacımız olursa, temasa geçeceğiz.
Kendimiz çıkarız.
- Freya?
- Üzgünüz, ama aradığınız kişi şu anda müsait değil.
Lütfen mesaj bırakın...
- Kahretsin.
Freya?
- Acil durumunuz nedir?
Alo?
- Sana bir kez daha soracağım.
Ona zarar verdin mi?
Freya'ya bir şey mi yaptın?
Şimdi lütfen doğruyu söyle.
Ona zarar verdin mi, Robin?
Bana yalan söylemezsin,
değil mi, oğlum?
- Retherford ailesine gerçekten ne olduğunu
bilen var mı?
Annem bana memleketindeki bir şehir efsanesinden bahsetmişti,
zengin bir adamın oğlunun çılgına döndüğünü anlatıyordu.
Doğum günü partisine gelen herkesi öldürmüş.
Bu konuda hiçbir şey bulamıyorum.
Evet, doğru.
Çocuğun zengin babası, kendisini ve şirketinin
itibarını korumak için yüksek mevkilerdeki insanlara
rüşvet vermiş.
Hadi, hadi, hadi, hadi.
Aç, aç.
- Alo?
- Peter.
Peter Williams?
- Evet.
- Ben Leo.
Bu saatte rahatsız ettiğim için üzgünüm
ve biliyorum bu biraz beklenmedik ama...
- Üzgünüm, kimsiniz?
- Sana Robin Retherford hakkında sormak istedim.
Alo?
Peter?
- Bu ismi nereden biliyorsun?
Bu numarayı nasıl buldun?
- Onun akrabasıyım.
Yıllar önce doğum günü partisinde olanlarla ilgili yazdıklarını
o forumda okudum.
Katliam.
- Neden bahsettiğini bilmiyorum.
- Hayır, biliyorsun.
Bak, isminin Robin olduğunu biliyorum.
Bunun dışında olanları bilen tek kişi sensin
gibi görünüyor.
- Ve böyle kalmalı.
- Neden?
Gerçeğin bilinmesi gerektiğini düşünmüyor musun?
Söylesene, Robin ne yaptı?
- Robin’in 11. doğum gününde,
o gün orada olan herkesi öldürdü,
babası ve beni hariç.
Beni bağışladı.
Nedenini hiç anlamadım.
Her zaman babasıyla ne kadar yakın göründüğünü hatırlarım,
ama annesinin ne kadar zalim olabildiğini de.
Partinin sonunda,
Robin yaramazlık yapıyordu ve annesi
onu ceza olarak mahzene kilitledi.
Böylece babası onu mahzenden çıkardı.
İçinde bir şey değişti.
Kurbanlarının acısını zevkle izliyor gibiydi.
Sanki onların kendi acısını hissetmesini istiyordu.
- Robin'e ne oldu?
- Annesini öldürdükten sonra,
katliam gecesi o da öldürüldü.
Robin, kendi babası tarafından öldürüldü.
Adı Aidan'dı.
Aidan Retherford.
- Hayır! Hayır! Hayır!
Hayır!
Üzgünüm.
Çok üzgünüm.
Üzgünüm.
- Bunu mu arıyorsun?
Bunu benden nasıl sakladın?
- Endişelenmeni istemedim.
- Böyle güzel bir yüzü bozmak istemem.
Ne kadar borcun var?
- Ona parayı vereceğim.
- Ne kadar?
- 50,000.
- Bizde yok...
Bizde yok...
- Biliyorum. Biliyorum.
- Bu nasıl oldu?
- Nakit paraya ihtiyacım vardı.
Aylarca kira, araba konusunda gerideydim.
- Bu 50 bin değil, Leo, yakın bile değil.
- Başka borçlar da var, ayrıca...
- Yüzük.
- Ve hayalindeki düğün için ihtiyacımız olan her şey.
- Buna değmez, Leo.
Hiçbir şey değmez.
- Sen değersin.
Bana geri ödemem için bir yıl vereceğini söyledi.
Sonra hemen ödememi istediğini söylemeye başladı.
Sonra daha fazla para istemeye başladı,
aldığımdan çok daha fazla,
anlaştığımızın iki katı gibi.
Yapamayacağımı söyledim,
ve beni tehdit etmeye başladı, bizi tehdit etti.
Adam deli.
Çaresizdim.
- Jay o sahildeki adamdı.
Bizi takip ediyor, değil mi?
Ona parayı ulaştırmalısın, Leo, hızlıca.
Korkuyorum.
Gerçekten korkuyorum.
- Bir planım var.
Babam her zaman bir kasadan bahsederdi,
Aidan'ın tüm parasını orada sakladığını.
- Bununla nereye varmaya çalışıyorsun?
- Babam her zaman nasıl zor bir hayat yaşadığımızdan yakınırdı
Aidan ise yarım milyonun üzerinde otururken.
- Ondan çalmıyorum.
O senin amcan.
- İyi biri değil, Lex.
Sana oyun oynamasına izin verme.
Onun hakkında hayal edebileceğinden daha fazlası var.
- Bu, bunu haklı yapmaz.
- O kasayı hatırlamıyor bile,
parayı ise hiç.
- Bunu nereden biliyorsun?
- Çünkü ona sordum.
Hiçbir şey hatırlamıyor.
- Peki, şimdi biliyor.
- Hayır, onun var olmadığına kesinlikle inanıyor.
Babamın yalan söylemiş olması gerektiğini söylüyor.
- Belki baban yalan söylemiştir.
- Ama ya doğruyu söylüyorsa?
- Bu yüzden buradayız, değil mi?
Aidan ile işleri düzeltmek için burada değilsin
Onu soymak için buradasın.
- O paranın burada çürümesine izin veremem.
- Tamam, kasayı buluyorsun.
Sonra ne olacak?
Açmak için kodunu bile bilmiyorsun.
- Her şey için aynı altı haneli kodu kullanırdı.
Her şifre, her güvenlik alarmı.
O zaman bunu öğrendiğimi bilmiyordu
ve şimdi kodu bildiğimi kesinlikle bilmiyor.
- Seni artık tanımadığımı hissediyorum.
- Burada suçluluk nerede?
O paraya ihtiyacı yok.
Bunu seni korumak için yapıyorum.
Her şey senin için.
- 500 bin mi?
- Belki daha fazla.
Sana hep daha iyi bir hayat sözü verdim.
Sana bunu vereceğimi söylemiştim.
Bir şekilde.
Bu...
Bu bizim şansımız.
Jay'e borcumu ödeyeceğim.
Hayalindeki düğünü yapacağız.
Her zaman kendi mekanına sahip olmayı hayal ettin,
deniz kenarında bir bar açmayı.
Sadece kasayı Jay bizi bulmadan önce bulmamız gerekiyor.
Ama amcamın arayışımızdan haberi olmayacak
emin olacağım.
Bana yardım edecek misin?
- Bu delilik.
- Sesini alçalt.
O, gece boyunca uyur kalır.
İki tanesinden sonra deprem bile uyandırmaz.
- Ah...
Merhaba canım.
- Gece içkisi alır mısın diye düşündüm?
Başardım.
Leo!
- Bay Rutherford?
Polis!
- Polis mi?
- Sadece sessiz ol.
- Ne istiyorlar?
Bizi mi arıyorlar?
- Kapıyı açın!
- Çabuk.
- Ne yapmak istiyorsun?
- Arama iznimiz yok.
Yapacak bir şeyimiz yok.
- Sam'in acil çağrısı buraya izlenmiş.
Sadece çekip gidemeyiz.
- Başka seçeneğimiz yok.
- En azından çevreyi kontrol etmeliyiz.
- Hayır.
- Ya ikisini de bir yerde kilitliyorsa,
mesela ahırda?
Bu konuda haklı olduğumu biliyorsun.
Vicdanım el vermez, ya senin?
- Tamam, peki.
Git.
Ben diğer tarafa bakacağım.
Dikkatli ol.
- Gittiler mi?
- Sanırım gittiler.
- Freya?
Sam?
Ahırda olası bir görüş.
Yanlış alarm.
Tamam.
- Anlaşıldı.
Yüzey temizlendi.
Bildirecek bir şey var mı?
Tekrar ediyorum, bildirecek bir şey var mı?
- Hayır.
- Hayır. Lütfen.
Lütfen, hayır.
Hayır.
- Ahıra gidiyorum.
- Kasa burada değil, Leo.
- Bunu nereden biliyorsun?
- Gerçekten başka arama yapılacak yer yok.
- Mahzen.
- Hangi mahzen?
- Robin'in annesi onu bir mahzene kilitledi.
- Ne diyorsun sen?
- Aşağıda bir yerlerde bir yer altı alanı olmalı.
Parayı orada saklıyor.
- Ne yapıyorsun?
- Tam olarak aramadığımız tek oda bu.
- Ya uyanırsa?
- Uyanmaz.
Bana güven.
- Hayır.
- Bu olmalı.
- Yaklaşıyoruz.
Biliyorum.
Hayatımızı sonsuza dek değiştirecek
bir şeyin eşiğindeyiz.
Artık geri dönmek için çok ileri gittik.
Parayı alırız, çıkarız,
ve geriye bakmayız.
Tamam mı?
- Burada kasa yok.
- Devam edelim.
Sorun yok.
Yalnızız.
- Leo!
Leo!
Leo lütfen!
- Lexi!
- Buradayım!
Buraya. Buraya.
- Seni çıkaracağım!
- Leo!
Leo!
- Ne oluyor?
- Lütfen!
Lütfen.
Leo.
Leo bak.
Bu o.
- Söylemiştim.
Söylemiştim.
Bu bizim şansımız.
İşte başlıyoruz.
Oh, lanet olsun!
- Ne yapacağız?
- Bilmiyorum.
- 6 rakama ihtiyacımız var.
Rastgele olamaz, değil mi?
Ne 6 rakam?
- Bir tarih.
- Aidan'ın doğum günü?
- Robin.
Robin 3 Mayıs'ta doğdu.
1990'da 11 yaşındaydı, yani 19'da doğdu?
- '79.
- Hayır. Hayır. Hayır. Hayır. Hayır.
- Zengin olduğunu söylemiştin.
Burada hiçbir şey yok, Leo!
- Hiçbir anlamı yok!
- Bundan nasıl çıkacağız?
- Bilmiyorum.
Bilmiyorum.
Ama sana söz veriyorum,
ikimizi de buradan kurtaracağım.
Seni seviyorum, Lex.
- Seni seviyorum...
- Lex!
Tamam.
Lexi.
Çok üzgünüm, Lexi
Tamam. Tamam. Tamam
Her şey yolunda.
Üzgünüm.
Çok üzgünüm.
Yardım edin!
Aidan!
Biri bana yardım etsin, lütfen!
- Burada yardım çağırmak,
boşuna.
Günlerce burada kalırdım,
babamdan yardım çığlıkları atarak.
Annemin gözünde, burada bir gece geçirmek
yalancı bir çocuk için uygun bir ceza.
- Benden ne istiyorsun?
Beni hayatta tuttun.
Beni bırakacak mısın?
- Bu duruma bağlı.
- Neye?
- Yalanların devam edip etmediğine.
- Ne yalanı?
- Neden buradasın?
- Amcamla aramı düzeltmeye geldim.
- Bazen sadece beni burada bırakmak
yeterince ceza değildi.
- Bana yardım et!
- Bazen işkencemi daha da uzatırdı.
Çünkü yalan söylememeliyiz.
Neden buradasın?
- Sana söyledim!
- Yalan söyledin.
Gerçekten neden buradasın?
- Para!
Para.
Aidan'ın parasını almaya geldim.
- Kimsin sen?
- Onun yeğeniyim.
- Ama bu da doğru değil, değil mi?
- Ne diyorsun?
Ben Leo'yum.
Aidan'ın yeğeniyim.
- Sen bir sahtekârsın.
Doğru mu, yanlış mı?
Artık yalan yok.
- Onunla akraba değilim.
Yeğeninin adı Max.
Max Retherford.
Eskiden burada çalışırdım.
Kazadan önce 6 yıl önce bahçıvandım.
Bir gün Aidan'ı telefonda duydum.
Bankalara güvenmediğinden bahsetti.
Ve sahip olduğu her kuruşu kasasında tuttuğunu.
O zamanlar işler benim için farklıydı.
Paraya muhtaç değildim.
Ama o gün telefonda söyledikleri aklımda kaldı.
Aidan'ın hafızasını kaybettiğini
ilk duyduğumda,
artık burada çalışmıyordum.
Geri gelip
evde onun uzun zamandır kayıp yeğeniymişim
gibi davranmanın nasıl olacağını hayal ettim.
Yıllarca şikayet ettiği yeğeni.
Max hakkında o kadar çok konuştu ki,
onu olmak kolay gibi görünüyordu.
Onu tanıyormuş gibi hissettim.
Birçok küçük detayı ezberledim.
Birlikte geçirdikleri yazlar,
Max'in ona olan öfkesi,
konuşmadıkları yıllar.
Yeğeni, Oakwood House'a bir daha dönmeyeceğine yemin etmişti.
Uzun zamandır kayıp yeğeninin barışmak
istediğini iddia etme fikri aklıma geldi.
Gerekli olan zaman ve erişimi sağlayacağını düşündüm.
Ama hayatımın en büyük hatasıydı.
Her şeyimi kaybettim.
Hepsi benim suçum.
- Eskiden anneme ağlayarak ve yalvararak
af dilerdim, tıpkı senin gibi.
Her gözyaşımla daha çok dayak yerdim.
Bir gece beni ölümün eşiğine getirdi.
Ben de sana merhamet göstermeyeceğim.
Hiçbir yalan cezasız kalmamalı.
- Annenin yapamadığını yapma zamanı.
Bu Lexie için.
- Hoş geldin, oğlum.
Hoş geldin.