Sonsuza kadar borçluyum, ey yüce Tanrı. Karşılığında ne arıyorsun?
Onun çocuğu.
- Jakov. - Evet.
Bu...
uzun bir zaman oldu.
Nasılsın?
Hayatta kalıyorum.
Cenazeye gelmedim, değil mi?
Gelmedin.
Ama şimdi buradasın.
Ailenle tanışmak ister misin?
Tabii ki.
Bu yüzden buradasın.
Bir yeğenin var.
Ana.
Eşin yok.
Hayır.
Paul.
Natalija.
Kahve yapayım mı?
Kahve mi?
- Lütfen, teşekkür ederim. - Otur.
Güzel bir evin var.
Sen ve o ayrıldığınız günle aynı.
Annemizi mi kastediyorsun?
O benim için anne değil.
Geçiminizi nasıl sağlıyorsunuz?
Amerikan kravat fabrikasında çalışıyorum
buraya gelmeden önce tüm hayatım.
İngilizceyi nerede öğrendiğini merak ediyordum.
Baba başarınla çok gurur duyuyor.
Küçük çizimlerin.
- Bir illüstratör, evet. - Evet.
Küçük Pavle.
Londra'da ünlü.
Ama küçük Pavle onun hakkında hiçbir şey bilmiyor.
Hikayeler duydum.
Yani kalçası hakkında biliyorsun.
Savaş sırasında poposundan vurulduğunda.
Bir bacağı diğerinden daha kısaydı.
Komik bir yürüyüşü var.
gecenin ortasında bana doğru geldiğinde
elinde kemerle beni dövmeye hazır
çünkü bir...
tavuğun kaçmasına izin verdim.
Gerçek adam.
İyi, oradaki hayatın nasıl?
- Sanırım iyi. - Bundan daha mı iyi?
Öyle olmalı.
Farklı.
Eski kerpiç ev, ve birkaç dönüm arazi
İngiliz bir adamı geri getirmeye yetecek kadar.
Bilmiyorum.
Ama sen buradasın.
Hayatını geride bırakıyorsun.
- Okuyor musun, Ana? - Okuyorum.
Evet, arada...
ölmekte olan dedemin bezini değiştiriyorum.
Çatlağı görüyor musun?
Burada sızıntımız vardı.
Babamın koyduğu eski kiremitler, belki 50 yıl önce.
Bunları ben tamir ettim. Bu eller.
Yatakta.
Babanın son nefesini aldığı yerde.
Ana küçük bir kızken yatağı tamir ettim.
Ve ev sıcak, değil mi?
Evet.
Neden böyle eski bir ev bu kadar sıcak?
Çünkü pencereleri ben tamir ettim.
Çok, çok kış boyunca dondurucu soğuklar yaşadık.
Neredeyse ölüyorduk.
Ama şimdi sen geldin.
Yardımına ihtiyacımız olmadığında.
Şimdi o artık yok.
Ve ev senin.
Senin.
Bizimle, uh, iletişim kurmuyorsun.
- Baba, kardeş, hiçbir şey. - Arayamaz mıydın?
Anlamıyorsun
bu evi ayakta tutmak için neler gerektiğini.
Sen, Londra'da,
büyük gösterişli bir evde güzel resimler yapıyorsun.
Seninle tartışmak istemiyorum.
Hayır.
Beni affet.
Seni kızdırmak istediğim son kişisin.
Yani, söyle bana.
En azından plan ne?
Sen-- bunu satacak mısın?
Yıkacak mısın?
Sadece-- henüz karar vermedim.
Onu bile tanımıyordun.
Hâlâ onun oğluyum.
Vasiyetine göre, olduğumdan daha fazlasıyım.
Bunların hiçbirini hak etmiyorsun.
Bu benim evim.
Bunu tartışmanın zamanı değil.
Dinlenmeye ihtiyacım var. Şey...
Sonsuza dek seyahat ediyormuşum gibi hissediyorum.
Misafir odası var mı?
Ana. Hey.
Ağlama.
- Çocuğu rahatsız edersin. - Beni yalnız bırak.
- Bir fincan çay için içeri gel. - Hayır.
- Nav geri döndü mü? - Döndü.
Bu da geçecek.
Her zaman geçer.
Ama bir daha geri gelmeyecek.
Bu son.
Baba Veles ile bir anlaşma yaptı.
Nav için bir çocuk.
Bizim çocuğumuz mu?
Benim. Senin değil.
Ne hakkında konuşuyorsun?
Bu bizim bebeğimiz, Ana.
Öyle değil mi?
Dur! Lütfen dur!
Kudretli ve her şeyi bilen Veles Nav'a giden yolu bilir.
Masum ruhumu uyku sırasında kötü ruhlardan koruması için Veles'e dua ediyorum.
Rüyalarımı güvende tut ve düşüncelerimi masum.
Güvenli bir gelecek ve kalbimde barış için kehanet rüyaları diliyorum.
Rüyalarım bir çocuğunki kadar huzurlu olsun.
Öyle olsun.
Veles'e şan olsun.
Nav tekrar dönecek.
Veles'e şan olsun.
Günaydın.
Nav?
Afedersiniz?
Nav.
Hayır, Paul.
Halk Kayıtları Ofisi'ne gitmek üzereyim.
Senin için iyi.
Ne zaman evrak işlerine başlayabileceğimizi merak ediyordum.
Bugün meşgulüm.
Sen, uh, evrak işleri yapıyorsun.
İmzalamaya hazırım.
Peki.
Bugün nasılsın?
O iyi. Sorduğunuz için teşekkürler.
Onunla konuşuyordum. İngilizce konuşmuyor mu?
Bugün çalışıyor.
Afedersiniz.
Halk Kayıtları Ofisi mi?
Merhaba.
Bir ölüm belgesine ihtiyacım var.
Babamdan, Vlastimir Yuzhinov'dan.
Ölü.
Kağıt?
Ben ilgilenirim. Sana getiririm.
Nerede kaldığımı nasıl biliyorsun?
Biliyorum.
Ana.
Sorun değil.
Sorun değil. Ana.
Bundan kaçış yok.
Bundan kaçmıyorum.
Barda şeytanı gördüm.
Onu neredeyse bıçakla öldürüyordum.
- Ne zaman? - Az önce.
- Ama içeri giren Nav'dı, şeytan değil. - Boş ver.
Onu öldüreceğim. Her şeyi halledeceğim.
Önce seni öldürecek. Boş ver.
Onun boğazını keseceğim. Bırakmayacağım.
Bırak dedim.
Ya Nav?
Ona ne olacak?
Hiçbir şey bilmiyor mu?
Hayır. Eğer bilseydi, her şeyi mahvederdi.
Aynen öyle.
Ve bu yüzden ona söyleyeceksin.
Her şey.
Ana bununla etrafta dolaşıyordu.
Neden bir bıçak taşıyor olsun ki?
Odun kesmek için.
Gitmemiz lazım.
Yarın traktörle toplayın.
Bırak.
Korkulmak hoşuna mı gidiyor?
Saygıyı severim.
Ona çok önem veriyorsun.
Onu kendi evinden kovuyorsun.
Ne yapıyorsun? Bırak gitsin.
Geri dön ve uyu.
Rahatsız ettiğim için üzgünüm.
Ne düşünüyorsun?
Eğer halledebilseydik.
Sağlıklı bir çocukla bile yeterince zor olurdu.
Yeterince güçlü olmadığımızı mı düşünüyorsun?
Bunu yaparız, sonra tekrar deneriz.
İyi misin?
Bu sabah iğneni yaptın mı?
Bu ne?
- Ne? - Neden resmi indirdin?
Beni huzursuz ediyordu.
Seninle konuşmam lazım.
Ama istemiyorum.
Yani aileme merhamet gösteriyorsun.
Benim merhametime ihtiyacın yok.
Sakin ol, Jakov.
Her zaman senin merhametine ihtiyacımız var.
Bu beni huzursuz eden şey.
Ama yine de belgeleri imzalaman gerekecek
ölüm belgesi geldiğinde.
Sana söylüyorum,
sen getir, ben imzalarım.
O zamana kadar, evimde bir misafirsin.
Hayır, lütfen. Hayır.
Sorun değil.
Bırakın, lütfen.
O-- o kızacak.
- Lütfen. - Kızacak mı?
O zaten kızgın.
Hey, tekrar merhaba.
İngilizce konuşuyorsun, değil mi?
En azından anlayabiliyorsun.
Evet.
O ölüm belgesini istiyorum.
Neden? Hazır değil.
Vasiyetin yürütücüsü için ona ihtiyacım var.
Jakov'u mu kovuyorsun?
Bunu mu söyledi sana?
Kimse evden atılmıyor.
Endişelenme.
Ama eğer aileyle arkadaşsan,
belki onları ziyaret edebilirsin.
Kızları evde pek mutlu görünmüyor.
Sorunları vardı.
Ah.
Bunu bilmiyordum.
Sadece onun için endişeleniyorum.
Yani yarın sertifika için gelebilir miyim?
Evet.
- Jakov... - Yapamam.
Bunu yapamam.
Çocuğu başka bir yerde bulacağız.
Çok iyi biliyorsun ki bizim kanımızdan olmalı...
Ve yaşlanıyorum.
Artık geri dönüş yok.
Lütfen katıl.
Gerçekten aç değilim, ama teşekkür ederim.
Lütfen.
Jakov.
Bunu neden yaptığımızı biliyor musun?
Biliyorum.
Böylece Nav bir daha asla geri dönmez.
- Veles'e şan. - Veles'e şan.
Veles'e şan.
Sanırım bu afiyet olsun gibi bir şey demekti?
Ah, sen...
benim hakkımda mı konuşuyorsun?
Hayır.
Evet.
Afiyet olsun.
Bırak.
Lütfen yiyin.
Uh, hayır.
Ben-- Ben sonra bir şeyler atıştırırım, ama lütfen, siz keyfinize bakın.
Jakov, senin yılan fısıldayıcısı olduğunu bilmiyordum.
O kutsal bir yaratık.
Sanırım yanlış bir başlangıç yaptık.
Sen ve ben.
Etrafta olmadığım gerçeğini değiştiremem.
hayatının çoğu için.
Hayatınızın tamamı.
Ama boşanmaları bizim suçumuz değildi.
Onların kinini sürdürmemeliyiz.
Onlar bunu kötü bir şekilde hallettiler, ve hatalar yaptılar.
Ama eminim ki bu masanın etrafındaki hepimiz
de hatalar yaptık.
Belki onların hatalarını affedebiliriz ve ileriye bakabiliriz.
Ve, um, eğer izin verirseniz gerçekten çok sevinirim,
en azından evi düzenlemeye çalışırken...
çiftlikte yardım etmeme izin verin.
Uh, evin etrafında işler yapayım.
Ne yapmamı isterseniz, ben-- ben-- ben yaparım.
Gerek yok.
Biliyorum, gerek yok.
Kendi başına iyi olduğunu görebiliyorum.
Bana da bir iyilik yapmış olursun.
Lütfen.
Ne düşünüyorsun?
Ben...
Sanki bunu daha önce de sormuştum gibi hissediyorum.
- Öyle mi? - Hayır, kafanda kuruyorsun.
İlk defa.
Tamam, sen yardım et.
- Teşekkür ederim. - Yarın sana gösteririm.
Yarın harika.
Tamam.
Belki günde bir kilo mısırla başlarız.
Onlara saman veriyoruz, sanırım?
Kendini beğenmiş olma.
Önce süt. Sonra saman.
Biz, şey...
gündüzleri hayvanları evin arkasındaki tarlaya koyuyoruz.
Tamam.
Ana süt sağar.
İşte, bir uğur tılsımı.
Afedersiniz?
Hayvanlara iyi sağlık vermek için.
Tamam.
Bu senin için yeterli olmalı, şey...
büyük şehir çocuğu.
Bu işi görmeli.
Bugün ikinci kez mi?
Üç.
Nasıl hissediyorsun?
Ne demek istiyorsun?
Hamilelikle ilgili.
Ah, ben alayım.
Kendimi iyi hissediyorum.
Doğum ne zaman?
Bir ay.
Ve bebek sağlıklı mı?
Bu iyi.
Baba, seni gördüğüm sarışın adam mı?
Üzgünüm, bu-- bu-- bu benim işim değil.
Merhaba.
Ana'nın arkadaşı, değil mi?
Onu senin için çağırmamı ister misin?
Hatırla.
Afedersiniz?
Hatırla.
Nav sonsuz acı getirebilir.
Çünkü o ne bir şeytan ne de bir melek.
Nav kaderleri değiştirebilir.
Eğer Nav'a doğru davranılmazsa, Nav intikam için geri gelir.
Hatırla.
Pavle'yi hatırla.
"Pavle'yi hatırla."
Uh, evet, lütfen.
Teşekkür ederim.
Neden bunu yapıyorsun?
Yere koy, demek istiyorum.
Üzgünüm.
Biz...
Köpeğimiz vardı.
- Çok üzgünüm. - Sorun değil.
Eski alışkanlıklar zor ölür, sanırım.
Yardım edebilir miyim?
Hayır.
Konuşmamalısın.
Bir konuda yardımına ihtiyacım var.
Biliyorum dün onun hakkında konuşmak seni rahatsız etti,
ama sana sormak istedim
zaman geçirdiğin o adam hakkında.
Adı neydi tekrar?
- Bodin. - Bodin, doğru.
Şey, dün uğradı
sen eve gittiğinde ve...
bunu bana verdi.
Acaba bunu benim için çevirebilir misin diye merak ediyordum.
Kafa karıştırıcı. Anlamıyorum.
Sonra.
Şimdi hatırlayabilirsin.
Neyi hatırlamak?
Beni çok iyi tanımadığını biliyorum,
ama biz aileyiz.
Sadece bilmeni istiyorum ki benimle konuşabilirsin.
Yalnız değilsin.
Biliyorsun ki burada yaşamak zorunda değilsin eğer istemiyorsan.
Sen ve Bodin buradan taşınabilirsiniz.
Bebeğinle birlikte yeni bir hayata başla.
Bu mümkün değil.
Neden?
Değil.
O baba değil.
Eve gir.
Londra, benimle ahıra gel.
Tabii.
Baş parmağını sıkman gerekiyor.
Yontmayı özlüyorsun, çok şey kaybediyorsun.
Üzgünüm.
Mısır kaybettiğin için mi üzgünsün yoksa hayatımı ele geçirdiğin için mi?
Hayatını ele geçirmeye çalışmıyorum.
Sadece kendi hayatımı değiştirmeye çalışıyorum.
Evet.
Bu benim hayatım.
Kızım.
Sadece Ana'nın benimle konuşabileceğini bilmesini istedim.
Sana bu hakkı kim verdi?
Ben aileyim.
Bu kadar yıl boyunca bu böyle.
Bu kadar yıl ne demek?
Sonsuz gibi geliyor.
Ve her zaman seninle ilgili.
İyi bir oğul.
- Çocuğu bırak, Jakov! - Sessiz ol!
Bırak beni!
Lanetli adam, kendi çocuğuna ne yaptın?
Kapa çeneni!
Sen kapa çeneni, lanet olası rezil!
Sakin ol!
- Nav her şeyi öğrenecek. - Sessiz ol!
Ne oldu? Ne oldu?
Devam et, söyle ona. Söyle ona, lanet olası korkak!
Gerçeği bilsin, eğer cesaretin varsa!
Çocuk... benim değil.
O benim değil!
Ne hakkında konuşuyor? Jakov?
Baba!
- Ne yapıyorsun, Boki? - Baba!
Baba, git silahı al!
Baba!
Veles'e şan olsun.
Hayır. Hayır!
Ana. Hayır.
Benim Boki'm değil. Hayır, lütfen!
Hatırla... Hatırla!
Hatırla!
Bunu bırakmalıyım.
Bir şey bizi öldürecek değil mi?
Üşüyor musun?
Evet, biraz.
Yürüyüşe çıkıyoruz.
Sıcak, uh, sıcak popo.
- Seyahatten yoruldum. - Tabii ki.
Sen, uh, yeni geldin.
Baba ve anne ayrıldığında,
Seni yukarıya, koyunların otladığı yere götürdüm.
Evet?
Ben-- Emin değilim. Sanırım hatırlıyorum.
Çok fazla bir şey hatırlamıyorum, dürüst olmak gerekirse.
Biz uh, büyük delikle oynardık.
- Mağara. - Mağara, evet.
Evet, hatırlıyorum.
- Gidelim. - Şimdi mi?
Neden olmasın?
Güzel anılar, evet.
Tekrar başlıyoruz.
Halk Kayıtları Ofisi'ne gitmeyi düşünüyordum.
Ama-- neden olmasın?
Bir saat, en fazla.
Sonra...
Seni arabayla köye götürürüm.
Tamam.
Tabii ki.
Sanırım, o şekilde yetiştirildi.
Bilmiyorum.
Onu sert bir adam olarak hatırlıyorum.
Ama anladığım kadarıyla bunu çoğundan daha iyi biliyorsun.
Pekala, bu bir küçümseme.
Yazık, değil mi?
Ne? Ben onun oğlu muyum?
Bu şekilde büyüdüğümüz için.
Neredeyse hiç tanımadığım bir kardeşim var.
Evet, beni gayet iyi tanıyorsun.
Evet, bundan pek emin değilim.
Ev durumu hakkında biraz düşündüm.
Vazgeçmek mi istiyorsun?
Çatıyı birlikte yeniden yapabiliriz diye düşündüm.
Sızıntıları onar.
Belki ahırı da yaparız.
Seninle mi yaşayayım?
Şimdilik, evet.
Ya eşin?
Ah, seni terk etti, öyle mi?
O öldü.
Belki çiftlikte bir yardıma ihtiyacın olabilir.
Bir işe ihtiyacım var.
Birleşik Krallık'a geri dönmek için acelem yok.
Çocuğum var.
Biliyorum.
Evi bırakmıyorum, sana bunu söylüyorum.
Bunu istemiyorum. Asıl meseleyi kaçırıyorsun.
Şimdi mağaraya yakınız.
Gel.
"Canavarlarla savaşan kimse...
kendi de bir canavara dönüşmemeye dikkat etmelidir.
bu süreçte."
"Ve uçuruma baktığında...
uçurum da sana bakar."
Başka gidecek yerim yok.
Ne demek istiyorsun?
Burada kalabilirim.
Her şey dağıldı.
Kafam karışık.
Ve evi miras aldığımı öğrendiğimde,
bana umut verdi
belki yeni bir hayata başlayabilirim diye.
Evde istediğin kadar kalabilirsin.
Mesele şu ki...
Gerçekten bunun işe yarayabileceğini düşünüyorum.
...vermek senin hakkın değil.
Ne demek istiyorsun...
Sonsuza kadar borçluyuz. Karşılığında ne arıyorsunuz? Yüce Tanrımız.
Sonsuza kadar. Sonsuza kadar borçluyuz.
- Bir adam tanıyorum. - Ana, sessiz ol.
Sana yaklaşmayacak.
Ey yüce Tanrı. Yüce Tanrımız.
Yoksa bir başka günü göremeyecek.
Nav tekrar dönecek.
Jakov.
Ne arıyorsun?
Jakov.
Ey yüce Tanrı.
Kendi kardeşini bunca yıl sonra tanımaman şaşırtıcı değil.
NAV
Ana!
Ana, geri gel!
Ana!
Sessiz ol.
Şşş.
Hepsi senin suçun! Senin suçun!
Senin suçun...
Ah.
Şşş!
Hepsi senin suçun.
Sessiz ol.
Başla.
Güçlü Veles'e izin ver...
bilge ve dürüst,
bize Nav'dan sonsuz huzur bahşet.
Ah, yüce Tanrı,
bizi izleyen,
bu hediyemiz senin için yeterli olsun.
Kaderimiz senin ellerinde olsun.
- Veles'e şan olsun. - Bu güçlü çocuğa izin ver...
Ah Tanrım... Bu güçlü çocuk layık bir kurban olsun!
Hayır!
Lütfen!
Zavallı çocuğumuza ne yaptık...
Hareket et. Al!
Ye.
Yiyebiliyorsan ye.
Çocuğumuzun bizim yüzümüzden mezarında yattığını bilmek.
Senin yüzünden.
Tüm hayatım boyunca bu evin için her şeyimi verdim.
Bir köle gibi.
Her zaman hazır bir yemeğin vardı, temiz kıyafetlerin vardı.
Kirli iç çamaşırlarını yıkadım.
Sana bir kralmışsın gibi baktım.
Hiçbir zaman bir kelime etmedim ya da neden ve ne yaptığını sorgulamadım.
Ve ellerin kanlı,
üzerlerinde masum ruhlarla.
Kahrolasıca!
- Sen bir yüz karasısın! - Yeter!
Ne? Durmayacağım.
İçimde ne varsa dökeceğim.
Sessiz kaldığım her şey!
Baban sana evi vermedi mi?
Söyle bana, bizim için daha mı önemliydi?
Yeter, dedim!
Tanrı ile bir anlaşma yapmadın.
Şeytanla bir anlaşma yaptın.
Ve şeytan bedelini almaya gelir.
Bu, değerli bir fedakarlık olsun.
Güçlü Veles, bedenim Nav'a giden yol olsun!
- Natalija! - Veles'e şan olsun!
Ana?
Bu benim evim!
Gel!
Karşıma çık!
Gel! Karşıma çık!
Güçlü Veles, Nav'dan bize sonsuz huzur bahşet.
Natalija!
Kaderimiz senin ellerinde olsun.
Natalija!
Veles'e şan olsun.
Neredesin?
Geri dön!
Kendini göster!
Hiç gitmedim.
Benden her şeyi alıyorsun.
Bunu kendine yaptın.
Bunca yıl sonra hayatıma giriyorsun...
ve inşa ettiğim şeyi alıyorsun.
Ve benden hiçbir şey almadın mı?
Bir kerpiç ev ve birkaç dönüm tarla
kendi kardeşini öldürmek için yeterliydi.
Hiçbir şey benimle ailem arasına giremez.
Ne hale geldiğini göremiyor musun?
Ben o değilim.
Yaptığın şeyler çok daha kötü.
Senden hep nefret ettim.
Sen ve o kaltak.
Seni geride bıraktığı için affını diledi.
Affedemeyeceğin bazı şeyler vardır.
Neredesin?
Geri dön.
Biz hala kardeştik.
Sen benim için kardeş değilsin.
Elinde kalan tek aileyi sen öldürdün.
Tek pişmanlığım seni daha önce öldürmemiş olmam.
Ve şimdi öldürecek kimsen kalmadı.
Yeter.
Yeter!