Tepeleri aşıp uzaklara...
...Teletubbieler oynamaya geliyor.
Bir. Bir.
- İki. - İki!
- Üç. - Üç!
Dört!
Ve Teletubbieler birbirlerini çok severler.
Aaa.
Büyük sarılma.
O yasak.
Neden bu kadar geç kaldın? Gelmiyorlar.
Önemli değil, hiç önemli değil!
Diğerleri nerede? Az önce arkamdalardı.
Teletubbi zamanı.
Hadi bütün çocukları tek arabada götürelim.
Teletubbi zamanı.
Buraya otur. Otur!
Teyze, ne oluyor?
Jimmy, uslu dur, sessiz ol,
ve sakın bu yerden ayrılma.
Çocukları arabaya koymamız lazım!
Ne yapıyordun?
- Sana acele et dedim! - Allah aşkına!
Eyvah!
Jimmy?
Eyvah!
O da ne?
Teletubbies’ler nereye gitti?
Baba?
- ♪ Tinky Winky ♪ - ♪ Tinky Winky ♪
♪ Dipsy ♪
Jimmy, koş.
- Anne? - Koş! Koş!
Koş!
Koş! Jimmy, koş!
Hadi!
Baba! Baba!
Baba!
Jimmy. Baba.
Baba, ne oluyor?
Daha önce en mükemmel şekilde haber verilenden başka bir şey değil.
Çok korkuyorum, baba.
Sanırım annemle ablam ölmüş olabilir.
Hayır, oğlum.
Ölmediler.
Kurtuldular.
Çünkü bugün görkemli bir gün.
Hesap günü.
Al, oğlum.
Bunu her zaman yanında taşı.
İnancını koru.
Evet.
Evet, çocuklarım!
Evet!
Baba,
neden beni terk ettin?
Bugün senin büyük günün, Spike.
Hadi kalk bakalım.
Sonra görüşürüz.
El fenerin yanında mı?
Kazak, düdük...
Su mataran?
Al bakalım, burada.
Bıçağın yanında mı?
Aferin oğlum.
Şunu yerine koy.
Pastırma mı var? Kahvaltıda mı?
Dave ve Rosey dün gece getirdi.
Seninki nerede?
Ben pişirirken biraz yedim zaten.
Tabii, eminim.
Spike.
Hepsi senin.
Annenle ilgileneyim ben.
Sen yemeğini bitir.
Tabağını kenara koy.
Geliyorum hayatım.
Al bakalım, canım.
Ne oldu, neyin var?
Jamie...
Bunu atlatman lazım, aşkım.
- Burada kalıp dinlenmelisin. - Yapamam, hayır.
Ah, Spikey.
Merhaba, anne.
Ah, kuzum.
Bilirsin, tantana yapmak istemedim.
- Kafam... Şey... - Tamam, önemli değil.
Fena halde zonkluyor.
Hadi anlat bakalım, bugün okul nasıldı?
Okula gitmedim ki, anne.
Daha sabah oldu.
Öyle mi?
Evet, sabah daha, yani...
Sabah olduğunu söylüyorum, ve şey...
Isla...
Hatırlıyor musun?
Spike bugün okula gitmiyor.
Neden olmasın?
Hafta sonu mu gelmiş?
Hayır, bugün cuma.
Peki o zaman neden okula gitmiyor?
Bu konuyu konuşmuştuk.
Birkaç kez.
Neyi konuştuk Jamie?
Ben ve Spike dışarı çıkıyoruz.
Onun için ilk defa olacak.
İlk defa mı?
Yani adadan çıkıp
anakaraya mı gideceksiniz?
- Evet. - Ne?
Isla.
Ne saçmalıyorsun sen?
Tamam, küfretme. Hadi ama.
Aklını mı kaçırdın sen?
O daha çocuk lan!
- Anne... - Daha on iki yaşında.
Bizim küçük çocuğumuzu öldürmeye mi çalışıyorsun, gerizekalı?
Spike, aşağı iner misin lütfen?
Sen hasta, deli, lanet bebek katili.
Hayır baba, sen in aşağıya.
- Babam hâlâ burada olsaydı... - Hayır, sana söylüyorum.
...seni diri diri yüzerdir, bebek katili!
Daha iyi olacak eğer... Tamam!
- Orospu çocuğu! - Tamam. Isla,
- sorun yok. - Orospu çocuğu!
- Tamam. İyi olacak. - Orospu çocuğu!
- Anne... - Hayır.
Benim.
Spike... Spikey.
Ne oluyor? Çok sıcakladım.
Neden... Neden bu kadar sıcak hissediyorum?
Sadece havadan, anne.
Çok sıcak.
Sorun yok.
Sana biraz kahvaltı getirdim.
Biraz pastırma var.
Canın çekince, biraz ye.
Gidiyor musun?
- Evet. - Nereye?
- Okula. - Hımm.
Tamam, Spikey.
Ah, seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum, anne.
Günaydın, ufaklık.
Sam.
Bunu senin için yeniden taktım.
Yeniden takmaya gerek var mıydı?
Hayır. Aslında kendim için yaptım biraz.
O iyidir, Sam. Merak etme.
Çek bakalım, oğlum.
Ağırlığını hisset.
Tut onu.
Hiç titreme yok.
Güçlü çocuk.
Hadi bakalım, oğlum. Gidelim.
Tamamdır. Tamam.
Akşama görüşürüz.
- Hayatlar tehlikede. - Şerefe, arkadaşlar.
- Hadi, Jamie! - Bol şans, Spike.
Şimdi nihayet anlaşıyorsunuz ya, Spike, sevindim.
Hadi, Spike!
Yolun açık olsun, evlat.
Bu annenden.
- Teşekkürler, Betty. - Bu akşam büyük partin var,
canımız Spike. Sakın geç kalma!
Onu sağ salim geri getir, tamam mı?
Hadi, Jamie!
Ona iyi bak, Jamie!
Bol şans, Spike.
Tamamdır, Jacob.
Şuna bak, Spike.
Tüm liderlik kurulu burada.
Sen sadece gülümse ve kibar ol.
Uğurlamaya gelmek şarttı.
Hepimiz senin adına çok heyecanlıyız.
Gerçi biliyorsun, ben onun biraz genç olduğunu düşünüyorum.
On dört ya da on beş yaş, geleneğe daha uygun olurdu.
Hazır, Jenny.
Hadi, oğlum.
Topluluğumuzun kurallarını biliyorsun, Spike.
Eğer gidersen, geri dönebilirsin.
Ama geri dönmezsen,
kimsenin seni aramasına izin yok.
Kurtarma yok. İstisna yok.
Bunu acı bir şekilde öğrendik...
Geçmişte kaybettiğimiz onca insan yüzünden.
Yani bir kez ana karaya adım attığında,
kendi başınasın. Anladın mı?
Evet, Jenny.
Bu sabah bir şey gördün mü, Ant?
Hiçbir şey.
Tamamen sessiz.
Her şey yolunda mı?
Her şey yolunda.
Kapıyı açın onlar için.
Aferin oğlum.
Dikkatli olun çocuklar. Gelgiti kaçırmayın.
Yedi, altı, on bir, beş,
bugün yirmi dokuz mil yol
Dört, on bir, on yedi,
bir önceki gün otuz iki mil
Botlar, botlar, botlar, botlar,
tekrar yukarı aşağı yürüyoruz!
Savaşta terhis yok!
Ee, bu ne, Spike?
Geçit yolu.
Bize anlat bakalım.
Ana karaya giden tek yol bu.
Ama buradan sadece deniz çekildiğinde geçebiliriz.
Sular yükseldiğinde deniz yolu tamamen kapatıyor.
Sular yüksekken yüzerek geçebilir miyiz?
Hayır. Denizin akıntısı var.
Bizi adanın ötesine sürükler, denize çeker,
ve boğuluruz.
Yapma, yapma, yapma,
önündekine bakma sakın...
Botlar, botlar, botlar, botlar,
tekrar yukarı ve aşağı hareket ediyor
Erkekler, erkekler, erkekler, erkekler,
erkekler izlemekten deliriyor...
Gelgit yükselmeden dört saatimiz var.
Bunu yapıyor muyuz?
Artık geri dönemeyiz, baba.
Neden?
Herkes beni yumuşak sanacak.
Evet, öyle düşünecekler.
Buna izin veremeyiz, değil mi?
Hadi o zaman.
Say, say, say,
mermileri kemerinde say.
Eğer gözün kayarsa,
tepene binerler!
Botlar, botlar, botlar, botlar,
tekrar yukarı ve aşağı hareket ediyor
Savaşta terhis yok!
Bütün yakıtı buradan alıyoruz.
Bir gün sen de burada çalışacaksın.
Gündüzleri o kadar da kötü değil
çünkü yanında başkaları var,
Ama gece olunca, uzun uzun
kırk bin milyonluk
Çizmeler, çizmeler, çizmeler, çizmeler,
tekrar tekrar yukarı aşağı hareket ediyor.
Burası çok büyük.
Yürümeye devam etsek,
denizi göremeyeceğimiz bir yere varır mıyız?
Valla, varırsın.
Günlerce, haftalarca yürüsen bile kıyıyı görmezsin.
Orada dışarıda hiçbir şey yok, Spikey.
Gidecek bir yer de yok.
Başka köyler de var.
Var ama, bizimkinden fazlası yok hiçbirinde.
Biz uzak dururuz şehirlerden, köylerden.
Altı hafta boyunca yürüdüm
- Altı hafta... - Hadi ama.
...cehennemde ve şunu kesin olarak söyleyebilirim ki
Orası ateşten ibaret değil,
şeytanlar, karanlık ya da başka bir şey değil,
sadece botlar, botlar, botlar, botlar,
yukarı aşağı hareket ediyor tekrar tekrar.
Denemeye çalış, dene, dene...
...aklına başka bir şey getirmeye çalış
Aman Tanrım,
aklımı kaçırmamam için bana yardım et!
Botlar, botlar, botlar, botlar,
tekrar tekrar yukarı aşağı hareket ediyor!
Savaşta terhis yok!
Bak, bak, bak, bak, bak, bak.
Yavaş-yavaş.
Hızlı değil.
Yavaş olmaları tehlikeli olmadıkları anlamına gelmez.
Ve biri görünüyorsa,
muhtemelen ağaçlarda birkaç tane daha vardır.
Senin yay
göğsünden vurmak için yeterince güçlü değil.
Tam boynundan vurmalısın.
Tamam, baba.
Korkuyor musun?
Sadece biraz.
Ya sen?
Hayır. İyiyim.
Bu atış alanını sevdin mi?
Sanırım sevdim.
Hadi, ilk vuruşunu yapalım.
Hedefini nişangahına al.
Rüzgarı hesaba kat.
Tamamdır.
O artık senin.
Ondan sonra çıkacak olan her şey benim.
Hazır olduğunda ateş et.
Ateş et.
Baba!
Buraya gel! Hey!
Harika vuruştu, Spike.
İyi hissediyor musun?
Evet, sanırım hissediyorum.
Tabii ki hissetmelisin.
Seninle gurur duyuyorum.
Şimdi hadi, gitmemiz lazım.
O bağırış diğer enfekte olanları
bu bölgedeki diğerlerini alarma geçirmiştir.
Devam et. Hadi ilerleyelim.
Muhteşemler.
Çok güzeller.
Al bakalım.
Şuna bir bak.
Aferin sana.
Lanet olsun.
Her zaman etrafa yararlı bir şeyler var mı diye bakmakta fayda var.
İnsanlar burayı yüz kere aramıştır,
ama yine de belli olmaz.
Kahretsin.
Hmm.
Bunlar işimize yarar mı?
Yok, ondan bolca var zaten.
Ama bu işe yarar.
O nedir?
Bir frizbi.
Daha önce hiç frizbi görmedin mi?
Ah, harika bir şeydir.
Buna bayılacaksın.
Gel buraya, oğlum.
Uzaklara bakma, Spike.
- Baba, lütfen. - Spike!
Dediğimi yap.
Burada senin için bir ders var.
Ona ne oldu?
Görünüşe göre bağlanıp, enfekte olanlara bırakılmış.
Şimdi o da enfekte olmuş.
O da mı enfekte?
Evet.
Neden biri böyle bir şey yapsın?
Belki ceza vermek için.
Belki de bir uyarı içindir.
Anakara’da tuhaf insanlar var.
Dolaşıyorlar.
İşte bu yüzden evimiz çok değerli.
Ders bu mu?
Hayır.
Öldür onu.
Ne kadar çok öldürürsen, o kadar kolaylaşıyor.
Bunun için kendini kötü hissetme.
Enfeksiyon, zihinlerini alıp götürüyor.
Onun bir aklı yok, ruhu da yok.
Spike.
Öldür şu lanet şeyi.
Öldür onu!
Ne bekliyorsun, Spike?
Şimdi oğlum!
Spike, bitir işi!
Tanrı aşkına Spike, lanet olsun, öldür şunu!
Aferin oğlum.
♪ Benimle kal Tanrım ♪
♪ Akşam hızla çöker ♪
♪ Karanlık derinleşir ♪
♪ Rabbim, benimle kal ♪
♪ Ölümün iğnesi nerede?♪
- Baş. Kalp. - ♪ Mezar, nerede ♪
- ♪ Zaferin nerede? ♪ - Çek...
♪ Yine de galip geldim ♪
Bırak.
♪ Sen kalırsan...♪
Eğer şanslıysak burada bir ceset daha var.
Hadi.
Ah.
Bu, yavaşlar değildi.
Bunlar hızlılardandı, Spikey.
Kokuyu aldın mı?
Bağırsakları.
Garip ama hoşuma gidiyor.
Baba.
Ne?
Bunu bir Alfa yaptı.
Bu tarafa, Spike. Hadi.
Spike! Hadi, acele et!
Geri mi dönüyoruz?
Aynen. İstediğimiz öldürmeleri aldık, buraya bunun için geldik.
Ama erken ayrılmış gibi görünmeyecek miyiz?
Konuşma, Spike. Sadece gözünü dört aç.
Temiz görünüyor.
Hadi gidelim.
Hiç kıpırdama.
Alfa.
Siktir.
Ağaçların arasına geri dönün.
Geri çekilin, hadi.
Baba!
Hadi, hemen!
Hadi, hadi.
Hareket etmeye devam edin. Hadi, çabuk!
Buraya, savunmaya geçin. Nefesinizi toparlayın.
İlkini ben alacağım,
- ikincisi sende. - Tamam.
Nefesini yavaşlat.
Sakinleş biraz.
Kahretsin!
Hadi! Hadi, hadi, hadi!
Sadece git!
Lanet olsun!
Tamam, iki kişilik tatbikat. Savunmaya geç!
Tamam. Ateş et!
Akıl ve yürek. Akıl ve yürek, Spike.
İçeri gir.
Yukarı çık!
- Devam et, oğlum! - Hadi baba!
Nereye?
Kahretsin.
Baba, ne...?
Tavan arası! Tavan arasını kontrol et!
Hey. Buraya gel.
Devam et.
Geri çıkamıyorum.
- Ah, lanet olsun. - Baba! Baba!
İt!
Lanet olsun.
Kahrolası cehennem!
Arkasınıza dikkat edin, çocuklar.
Geçiyorum!
Çay vakti.
Çay vakti. Bugün çok iyiydiniz.
Harika iş.
Hadi, hava kararmadan acele edin.
Sizi bekliyor.
Alfalıklar diğerleri gibi değil.
Sadece daha büyük değiller. Daha akıllılar.
Ne yapacağız şimdi?
Onunla dövüşmeyeceğiz en azından.
Hiç okum kalmadı.
Hem zaten...
O şeylerden birini devirmek için bir düzine darbe gerektiğini gördüm.
Yani biz de bekleyeceğiz.
Gerçekten üzgünüm baba.
Ne? Neden dolayı?
Hepsi benim suçum.
- Hiçbir şeye isabet ettiremedim. - Neden bahsediyorsun?
Denedim ama çok korktum. Ve sürekli ıskaladım.
Neyden bahsediyorsun? Bu senin suçun değil.
Ve sen ateş etmeye devam ettin.
Okunu yaya yerleştiremeyen yetişkinler gördüm,
elleri o kadar çok titriyor ki.
Ama sen öyle değilsin. Hey, hey, hey...
Spike, iyi iş çıkardın.
Gerçekten.
Alçak gelgit kaçacak, yetişemeyeceğiz.
Evet. Evet. Değil mi?
Bir tane daha olacak.
Hey, denize bak.
Bak burada.
Tam orada.
Karantina devriyesi.
Muhtemelen Fransızlar.
Baba...
O da ne?
Ateş.
Bir şey mi yanıyor?
Evet.
Bir şey.
Başka bir köy mü?
Hayır.
O zaman nedir?
Bilmiyorum. Hiç gitmedim oraya.
Orası hep yanar mı?
Dedim ya, hiç gitmedim oraya, Spike.
Spike.
İşte orada.
Spike, boğuluyorum.
Çık dışarı! Çabuk çıkmamız lazım!
Lanet olsun.
Kalk! Kalk, Spike!
- Kıçını indir. - Uyan, gitmemiz gerekiyor!
Tamam evlat. Tamam, bir şey yok.
Ah! Allah kahretsin!
Ne oldu?
Eski bina.
Bilmem. Baca bozuldu, patladı gitti işte.
Gürültü onları buraya çekecek.
Hemen hareket etmeliyiz.
Şu anda sular çekildi mi? Yeterince çekildi.
Hızlı ama sessizce ilerleyeceğiz.
Alfa'yı görürsen, doğrudan
iskeleye koş ve karşıya geç. Tamam mı?
Sakın arkana bakma! Hadi git!
- Peki ya sen? - Hemen arkandayım.
Alfadan bir iz yok.
Hâlâ sular yüksek.
Az kalmış ama.
Su sığ olacak. Yine de geçebiliriz.
Bilek hizasında. Sorun yok. Tamamdır.
Çizmelerini çıkar.
Tamam. Kapıları hizala.
Yolumuz bu.
Sorun yok. Sadece nefes al.
Al bakalım. Hadi gidelim.
Sen önce geç.
Hadi oğlum, devam et.
O gün nasıldı, Spike, ha?
İlk kez anakaraya çıkışımız.
İlk öldürüş. İlk kez enfekte olanlarla karşılaşma.
Bir Alfa gördüm!
Ve gelgiti kaçırdık.
Eve dönünce anneme anlatacak o kadar çok şeyim var ki.
Baba.
Koş, Spike!
Koş!
Devam et! Hadi, devam et!
Hareket et, durma!
- Ah! Tanrım! Kalk! - Baba, yapamıyorum!
- Yapamam! - Spike! Şimdi kalk!
Spike, koş! Hadi, hadi Spike!
Koş lan artık!
Yapamıyorum!
Yapabilirsin!
Kahretsin!
Geliyorlar!
Aç kapıyı!
Yardım edin! Jenny! Jenny!
Hadi uyanın! Kalk, kalk, kalk!
Dikkat, geliyor!
- Uyanın çocuklar. - Ant, kim geldi?
- Herkes kalkıyor! Gözler buraya! - Sıraya girin çocuklar! Hazır olun!
Gözler buraya, herkes hazır olsun! Geliyorlar!
Alfa!
Açın şu kapıyı! Açsana lan!
Alfa! Alfa!
Lanet olsun Alfa, ışığı aç üstüne!
O ışığı üstünde tut, bırakma!
Ateş edin! Eğilin!
Hadi, hadi, hadi, Spike! Devam et, hadi.
Işığı ondan ayırma, sakın!
Doldur, doldur, doldur!
Siktir... Buraya kadarmış, Spike.
Nefes al!
Lanet olsun! Ah!
♪ Ah dostlarım, bizi yolda görmeliydiniz ♪
♪ Yolda geçen insanları selamlayarak ♪
Aç kapıyı!
♪ Tam orada dururken Bütün kızlar ve oğlanlar ♪
♪ Herkes gülen yüzlerle ♪
Jenny! Aç şu lanet kapıyı!
- ♪ Yol boyunca ♪ - Bekle.
♪ Scotswood Road boyunca ♪
Hayır, lanet olsun, aç kapıyı!
Allah kahretsin!
- Bekle. - Hayır.
- Allah aşkına Jenny! - Lütfen, lütfen.
- Temiziz, yemin ederim. - Bekle.
Gözlerime bak,
- temiziz. - Bekle.
Şuna bak.
- Gözlerine bak! - Jenny.
- Temiz o! Temiziz! - Jenny, ne olur.
Tamam, aç kapıyı, bırak girsinler.
Hadi. Hadi.
♪ Blaydon Races’i izlemeye ♪
Spike! Spike! Spike! Spike! Spike! Spike!
Hey!
Yaklaşık 25, belki de 30 metre vardı.
Uzun otlar. Rüzgar.
Peki, o ok nereye gitti?
Tam adamın lanet boynundan saplandı!
O şişko herif, ayağa kalktı
ve bildiğin incecik, kız gibi bir çığlık attı...
sonra da bok torbası gibi yere serildi.
Bir bakıyoruz, sekiz tane lanet enfekte üstümüze geliyor...
Baba, küfretme.
...doğruca bize doğru koşuyorlar!
Ben de düşünüyorum, "Eyvah, şimdi yandık."
Buradaki Koca Yürekli Benny sadece ateş açıyor.
♪ Orada durmuş gülüyordu ♪
- Yok, hep ıskaladım. - Hayır, ıskalamadın.
O alçakgönüllüdür. Bizim mütevazı Spike'ımız.
♪ Bıçağı elime aldım ♪
♪ Ve bir daha gülmedi ♪
Lanet dev avcısı!
♪ Ah, ah, ah Delilah ♪
♪ Neden, neden, neden, Delilah?♪
Hadi. Devam et, git.
♪ Yani onlar gelmeden önce ♪
♪ Kapıyı kırmaya gelmeden önce ♪
♪ Affet beni, Delilah Daha fazla dayanamadım ♪
♪ Affet beni, Delilah ♪
♪ Daha fazla katlanamadım ♪
Gitmem lazım.
Buraya.
Hadi, Rosey.
Ne... Neden... Bizi buraya neden getiriyorsun?
Hop.
Ah, Rosey.
Ah, lanet olsun.
Ah, Rosey.
Ah.
Spike.
Seni gece yarısı geçene kadar görmeyi beklemiyordum.
Sadece annemi görmeye geldim.
Nasıldı? İyi mi?
O, gayet iyi olmanın da ötesinde.
Dışarıdaydık, geziyorduk.
Tarlalara kadar yürüdük.
Krizi tutmadığında içinde bir sürü yaşam enerjisi var.
Peki ya senin günün nasıl geçti? Ha?
Asıl önemli olan bu.
Babam her şeyi olduğundan farklı göstermiş.
Nasıl yani?
Beni kahraman gibi göstermiş.
Muhtemelen onun için öylesindir.
Ama bana yalan söylüyormuş gibi geliyor.
Peki orada gerçekte ne oldu?
- Şişman olanlardan birini vurdum. - Hımm.
Zar zor hareket ediyordu.
Sonra hızlı olanlardan bazıları peşimize düştü,
ve hiç birine isabet ettiremedim.
Sonra hava kararana kadar saklandık.
Sadece korkmuştum.
Midem bulandı.
Annemle evde olmak istemiştim.
Baban da muhtemelen aynı şeyi hissetmiştir.
Ama şunu söylemeliyim ki, hiç bu kadar geniş toprak görmemiştim.
- Hı hı. - O kadar büyüktü ki.
Neler gördün peki?
Eh, tepeler...
Ormanlar...
Ve bir yangın.
Yangın mı gördün?
Acaba eski Kelson'u mu gördün?
Hâlâ yaşıyor olacağını sanmazdım.
Güneybatı tarafında mıydı?
Vay canına. O kesin Kelson'dır.
İster inan ister inanma,
yıllar önce, 30 yıl kadar, benim aile doktorumdu.
O zamanlar aile doktorumdu.
- Aile doktoru ne demek? - Doktor demek.
- Doktor mu? - Evet.
Muayenehanesi Whitley Bay’in hemen dışındaydı.
Babam, yangının ne olduğunu bilmediğini söyledi.
Ve dedi ki, artık gerçek doktorların hepsi ölmüş.
Bu yüzden kimse annenin nesi olduğunu bilmiyor.
Her şey hakkında yalan söylüyormuş gibi geliyor.
Yok ya. Biliyor musun?
Muhtemelen seni korkutmak istememiştir.
Dr. Kelson...
tuhaf biri.
Nasıl yani, ne yönden tuhaf?
O yangında ne varmış bu kadar özel olan?
Eğer baban bu konuda konuşmak istemiyorsa,
benim de konuşmam doğru olmaz.
Neden partine geri dönmüyorsun? Hadi?
Ben burada, annenin yanında iyiyim.
Hayır.
Sen git.
Şimdi onunla ben ilgilenirim.
Tamam.
Anladım.
Hepsi yalan söylüyor, anne.
Spike, bizim için dükkana gider misin?
Biraz Nurofen'e ihtiyacım var.
Nurofen mi?
Başım... Sadece...
Boş ver. Önemli değil.
Merhaba!
Buradayız, hayatım.
Şu partiye bak, harikaydı.
Tam bir kıyametti.
Sen...
Sanki...
Çalıların arasından sürüklenip gelmiş gibisin.
Belki de öyle oldum.
Bir buğday tarlasında uyandım.
Peki ya sen nereye kayboldun, Spikey?
Bir baktım, onur konuğu ortalarda yok.
Sadece eve geldim.
Hey, dev avcısı.
Kahvaltı hazırlayayım.
Neler oluyor, Spike?
Neden bize söylemedin
Annemi görebilecek bir doktor olduğunu?
Doktor mu?
Burada doktorumuz yok.
Yıllardır burada doktor olmadı.
Dr. Kelson, baba.
Anakaradaki yangın.
Kiminle konuştun sen?
Demek gerçekten doktor.
Sam miydi söyleyen?
Aptal adam.
Kafanı karıştırıyor işte.
O artık doktor değil, Spike.
Belki bir zamanlar öyleydi. Yıllar önce.
Ama aklını çoktan kaybetti.
Ne demek istiyorsun?
Doktor mu, değil mi şimdi?
Sen doğmadan önce,
eskiden yiyecek arardık.
Ama zamanla zorlaştı tabii,
daha uzağa gitmemiz gerekirdi.
Bir gün, bir grup olarak Kelson’ın yakınına kadar gitmek zorunda kaldık.
Değil mi?
Evet. 500 yarda kala,
ölümü koklamaya başladık.
Şunu bil ki, o kokuya oldukça alışkındık.
O zamanlar, her yerde ölü vardı.
Ama bu...
bu bambaşkaydı.
Bu koku sanki...
sanki bir duvardı.
Elle tutulabilirdi adeta.
Tepenin zirvesine vardık,
aşağıya baktık...
Hayatımda böyle bir şey görmedim.
Cesetler.
Yüzlerce.
Sıraya dizilmişlerdi.
Erkek, kadın, çocuk fark etmeksizin.
Ortada ise bir ateş yanıyordu.
Ateşin başında Kelson duruyordu.
Akıl almaz bir sebeple,
Bütün cesetleri oraya sürüklemişti.
Ve birkaç saniye sonra,
döndü ve tam bize baktı
ve el salladı.
Gayet rahat bir şekilde, sanki "Selam. Aşağı gelsene, çocuklar?" der gibi.
Evet. Biz de hemen arkamızı dönüp kaçtık.
Ve on beş yıldır,
hiçbirimiz geri dönmedik.
Demiştim ya.
Delilik.
Siktir.
Annemin ölmesini mi istiyorsun?
Tabii ki istemiyorum.
Ah, Spike, ne biçim soru bu?
Aslında nesi var?
Bilmiyorum.
Ölüyor mu?
Bilmiyorum.
Sanırım ölüyor.
Ve sen de öyle düşünüyorsun.
Eğer o ölürse,
Rosey’le mi olacaksın?
Ağızını topla.
Peki ya Davey’si bunu bilse ne derdi?
Dedim ya, kes o lanet olası dili!
Oğlum...
Jamie!
Spike!
Ah, Spike, kalbim küt küt atıyor. Resmen patlayacak.
Biliyorum, anne. Üzgünüm.
Su ister misin, canım? Sana biraz getireyim.
Çek git buradan, defol!
"Buradan"?
Dedin ya, duydun bizi.
Git artık, baba. Bırak peşimizi.
Yangın var!
Yangın... Kaçın!
Lanet duman, bak! Ant, Mark!
- Yangın var! - Hadi, hadi, çabuk! Koşun!
Ana ahırda yangın var!
Gitmen lazım!
Kapıdan ayrılamam, Spike.
Mecbursun.
Beni bu yüzden gönderdiler.
Sirenin başında olacağım. Ama sen şimdi gitmelisin.
Her adama ihtiyaçları var, öyle dediler!
- Git! - Lanet olsun.
Acele et. Git. Lanet olası...
Gözün hep ufukta olsun.
Ve sirenden sakın ayrılma!
Daha fazla su getireceğim!
Daha fazla su getirin!
Yangın!
Daha fazla su alın. Hadi!
Yangın!
Hadi anne, gidelim.
Su getirin! Su!
Denizden biraz daha su getirin!
Nereye gidiyoruz?
Sahile.
Ve tarlalar.
- Sahile mi gidiyoruz? - Evet.
Burası anakarası.
Evet.
Ama biz yapamayız...
Anakarada olamayız.
Çok tehlikeli. Bu...
- Sorun yok, anne. - Hayır.
- Bizi nasıl koruyacağımı biliyorum. - Hayır, hayır, bu doğru değil.
Doğru değil. Nerede...?
Jamie?
Nerede...?
Baban nerede?
- Baba burada değil. - O zaman biz...
O zaman hemen geri dönmeliyiz. Eve dönmeliyiz.
Koşmamız lazım, yoksa...
Anne...
Geri dönemeyiz. Gelgit yükseldi.
Aman Tanrım.
Doktora gidiyoruz.
Ne? Bir doktor mu?
- Gerçek bir doktor. - Hayır.
Eski zamanlardan.
Bir tuhaflığın var anne.
Doktor gelip seni iyileştirecek.
Tamam mı?
Tamam.
Tamam anne.
Bu gece burada kalacağız.
Orada konaklayacağız.
Baban bazen saçmalıyor mu?
- Babam mı? - Evet.
Seninle şakalaşan, espri yapan biri mi?
Büyükbaban çok şakacıydı.
Ne kadar komik olduğunu inanamazsın.
Herkes onu çok ciddi sanırdı...
ama benim yanımda tam tersiydi, bayağı çocuk gibiydi.
Senin baban da öyle mi...
hani, sadece ikiniz olduğunuzda?
Hayır.
Sadece yeterince güçlü olup olmadığından emin olmak istiyorum.
Onun gibi.
Biliyor musun, yüzüne baktığımda...
Dedenin gözlerini görüyorum sende.
Güzel bir şey bu.
Aynen öyle.
Biraz uyusan iyi olur.
Ben uyanık kalacağım. Nöbet tutacağım.
Tamam, Baba.
Ne?
Ne oldu?
Bilmiyorum.
Al.
Gitmemiz lazım.
Aa, bak.
Melek.
Bana ilk kez meleği gösterdiğin zamanı hatırlıyor musun, baba?
Buraya yakın bir yerde arabayı sürdük.
Arabadan indik.
Ağaçların arasından yükselirken onu görene kadar yürüdük.
Bunun sonsuza dek böyle kalacağını söylemiştin.
Piramitler gibi. Ya da Stonehenge gibi.
Yani ona baktığında, sen...
Geleceğe bakıyorsun. O günü hatırlıyor musun?
En fazla yedi ya da sekiz yaşında olabilirdim, değil mi?
Sen demiştin ki, ikimiz gerçek zaman yolcusuyuz.
Geleceğe düştük.
Ve ben...
Korkmuştum.
Çünkü ciddi olduğunu sandım
ve gerçekten başımıza gelmiş sandım.
Bu sefer kaç yüz yıl ileriye düştük anne?
Binlerce yıl mı, daha da fazla mı?
Anne?
Spike.
Burnun yine kanıyor.
Kıpırdama.
Hareket etme.
Hiç kıpırdama.
Hayır, hayır, hayır!
Bekle! Gözünü kırpma!
İyisin.
Kahretsin. Hadi anne!
Devam et anne!
Durma!
Koş! Koş!
Durma anne! İçeri gir!
Hadi anne, hadi!
İçeri gir! İçeri gir!
İçeri gir!
Lanet olsun! Lanet olsun!
Hadi! Gir! İçeri gir!
Spike, nefes alamıyorum.
Spike, bu gaz!
- Nefes alamıyorum! - Hayır anne!
- Yapma...
Ondan çekil!
Spike...
Spikey!
Ondan çekil!
Yere yat! Hemen!
Devam et!
Ne oldu?
Benzen.
Buharlaşmış.
Yıllar içinde birikmiş.
Hımm.
Ben Spike.
Ve bu da annem.
Ben Erik.
Ona ne oldu?
Bilmiyorum.
Onu doktora götürüyorum.
Tamam.
Şimdi ne olacak?
Ne demek istiyorsun?
Yani, sen burada yaşıyorsun, değil mi?
Bu lanet adada. Sen... Sen yerlisin.
- Yerlisi mi? - Hey,
şimdi ne bok olacak, ha?
Daha fazla enfekte gelir mi?
Bilmiyorum. Muhtemelen gelirler.
Gürültüyü duymuşlardır.
Tabii ki gelecekler.
Barsark da gelecek. Söküp atacaklar
lanet olası kafalarımızı. Anlıyor musun?
- Sen buralı değilsin. - Şunu susturur musun, lütfen?
Bekle, nerelisin?
İsveçliyim, şimdi şu kızı susturur musun?
- Elinde değil ki. - O mu? Elinde değil yani?
Sen bana yardım edemiyor musun?
O zaman neden sana yardım ettim, ha?
Mermilerimi kendime saklayabilirdim!
Buradan çıkmam lazım.
- Gideceğim ben. - Gidebilirsin yolun açık olsun.
Ben onu bırakmam.
Teşekkürler baba.
İsa aşkına. Daha ne kadar saçmalayabilir ki bu durum?
Yeter artık ya.
Okuldaki en yakın arkadaşım kuryeydi.
Bir teslimat sürücüsünün ne olduğunu bilmiyorsun.
O, ee...
paketleri teslim ediyor.
Hani insanlar internetten bir şeyler söylüyor ya...
Eminim internetin ne olduğunu da bilmiyorsundur.
Neyse, önemli değil.
O bir... Yani sürücü.
Ve ona dedim ki...
Hayatını boşa harcıyorsun Felix.
Hayat bir kere veriliyor, sen de heba ediyorsun.
O da dedi ki...
"Ee, sen ne yapacaksın, dangalak?"
Ben de askere katıldım...
kendimi kanıtlamak için.
Şimdi kim hayatını mahvediyor, ha?
Ne dediğini anlamıyorum.
Dediğim şu, keşke teslimat sürücüsü olsaydım.
Şu an ya bir yerde trafikte sıkışıp kalırdım...
ya da dar bir sokakta aşırı hızla sürüyor olurdum.
O zaman neden buradasın?
Lanet olası teknem battı.
İskoçya'nın doğu kıyısında devriye geziyorduk.
Ve bir şeye çarptık.
Buzlu viski.
Fark etmez.
Birkaçımız bir cankurtaran salı bulduk.
Kıyıya çıkmak gibi bir niyetimiz yoktu, açıkçası.
Ama rüzgar bizi itti.
Sekizimiz karaya ayak bastık. Şimdi bir tek ben kaldım.
Kurtarılacak mısın?
Biliyorsun, bütün adanın karantinada olduğunu farkındasın, değil mi?
Sence devriye botları ne için var?
Evet, karantina olduğunu biliyorum.
Ama sadece bizim için sanıyordum.
Karantina, bu adaya bir parmağını atan
her zavallı için geçerli.
Karaya çıktın mı, bir daha asla ayrılamazsın.
Benim kasabama gelebilirsin.
Annemi doktora götürdükten sonra.
Evet, peki bu doktor nerede?
İşte.
Çok uzak değil.
"Çok uzak değil" mi?
Hey, hey, annemi bir süre sırtında taşı da gör bakalım kolay mıymış.
Biraz mola vereceğim.
Bir buçuk gündür yediğim ilk yemek.
Bir tane daha ye.
Sanırım elmayı bayağı seviyorsun.
Evet.
Bir yüzde kaldı.
Çekmiyor.
O ne?
Az sonra, bildiğin tuğla olacak.
Ama birkaç dakika daha…
Radyo gibi bir şey aslında.
Ama fotoğraflı.
Sizde radyo var mıydı?
Fotoğrafınız var mıydı?
Eski model olanlarda varmış.
Bak şurada. Bir bak istersen.
Bu da yeni bir şey.
O, nişanlım.
Ya da eski nişanlım...
Sanırım.
Yüzünde ne var?
Ne demek istiyorsun?
Tuhaf görünüyor.
Asıl sen tuhafsın.
O çok güzel. Sende ne sorun var?
Tsk. Olayı anladım.
Benim yaşadığım kasabada da aynı şey olan bir kız var.
Aynı şey?
Kabuklu deniz ürünlerine alerjisi varmış.
Yani istiridye yerse, tüm ağzı
- şişip mosmor oluyor. - Ver şunu bana.
Bak işte, yine oldu.
Felix’le sakın takılma.
Baba...
Üşüyorum.
Neden sana "Baba" diyor?
Bu garip.
Yani, eminim buralarda çok akraba evliliği vardır
ama bu pek olası gelmiyor.
Bu sefer öyle değil gibi.
Sadece kafası karışmış.
Hep böyle değildi.
Çoğu zaman eski halinin aynısı.
Kim eskisi gibiymiş?
Sen, anne.
Haa.
Sen kimsin?
Ben Erik.
Ve bu da baban, Spike.
Ne?
- Şaka yapıyor anne, ciddiye alma. - Saçmalıyor işte.
Anne!
Özür dilerim.
Hayatımızı kurtardı.
Ben kimde ne olduğunu anlarım.
Allah aşkına, nereye gidiyoruz, tekrar söyler misiniz?
Doktor.
Tamam. Peki.
Hadi, gidelim o zaman.
Anne...
Yürüyebiliyor mu?
Neden bu kadar devasa oluyorlar?
Barsark.
Sam’e göre, bazen...
enfeksiyon bir nevi steroid gibi etki ediyor.
Öyle mi?
Yani, steroidin tam olarak ne olduğunu bilmiyorum.
Sanırım onları Alfa yapan şey de bu.
Alfa. Onları borsa simsarı gibi gösteriyorsun.
Ya da lanet Wall Street adamları gibi.
Ne?
Barsark’ın ne olduğunu biliyor musun? Barsark daha iyi.
Yani...
Deli gibi, lanet Viking savaşçısı. Anladın mı?
Ben aslında bir Viking’im.
Belki ben de enfekte olursam böyle olurum.
Ne lan bu, neydi o?
Bilmiyorum.
Hayır, hayır, hayır. Hey, hey! Nereye gidiyorsun?
Onu burada bırakmam.
Hey!
Anne!
- Spike, bekle! - Kahretsin.
Anne, ne yapıyorsun?
Dur! Ona dokunma.
Lanet olsun! Vay amına! Siktir.
Ne yapıyorsun? Lan bırak onu!
Kes şunu, Spike.
Spike, bırak artık.
Tamam. Nerede?
Burada.
Asla, mümkün değil.
- Su. - Evet. Burada.
Bu tam olarak ne lan?
Ellerini yıka.
Ne oluyor lan?
ERIK: Oha, ne oluyor?
- Ne oluyor lan?
Hepiniz delirmişsiniz.
Al. Aferin, Spike.
Tamam.
Onu yere bırak.
Yere bırak dedim!
- Bu bir bebek. - Bu lanet olası bir zombi bebek!
Sadece yere koy onu.
Bu yaratıkların üremesine izin veremeyiz.
Onu öldürmemiz lazım!
O küçük bir kız.
Onu hemen yere koy dedim!
- Enfekte gibi görünmüyor. - Enfekte değil.
Eğer hemen yere koymazsan...
- Gözlerine bak! - İkinizi de öldürürüm!
- O enfekte değil. - Hepinizi öldürürüm!
Beş saniyeniz var.
- Beş! - Kalk anne, ilerle!
Dört!
Üç!
Hayır!
Alfa.
Çekil, anne!
- Çekil! - Evet. Tamam.
Kahretsin.
Koş, anne!
Anne! Trendən in!
Anne! Dumana doğru koş!
Koşmaya devam et!
Siktir.
Morfin, ksilazin.
Çok hızlı etki ediyor.
Görünüşüm için kusura bakmayın. Kendimi iyotla boyuyorum.
Mükemmel bir önleyici.
Virüs iyotu hiç sevmiyor.
Oh.
Bunu alıyorum, Samson.
Bırak... Bırak kolumu.
Buna Samson diyorum.
Üç yıldır bu civarda yaşıyor.
Genellikle
ondan uzak dururum, tabi ki.
Beyefendi...
"Beyefendi."
Aa.
Ne kadar kibar. Hıh.
Siz Dr. Kelson mısınız?
Evet, benim.
Ben Spike, bu da annem Isla.
Spike, Isla.
Ve bu da bir bebek.
Yardımınıza ihtiyacımız var.
O zaman, haydi.
O uyanmadan gitmeliyiz.
O da ne?
Ben...
Neredeyse
13 yıldır birinin bu soruyu sormasını bekledim.
Sık sık burada yalnız öleceğimi düşünürdüm...
yaşlılıktan, açlıktan ya da şiddetten...
cevap verme şansı hiç olmamış olarak.
"Memento Mori" sözünü duydun mu hiç?
Hayır.
Latince. Ironik olan, artık ölü bir dil olması.
Anlamı "Ölümü Hatırla."
Yani, bir gün öleceğini unutma.
Bu, onların içeri girmesini engelliyor.
Çok fazla ölü vardı.
Hem enfekte olanlar, hem de olmayanlar.
Çünkü aslında onlar aynı.
Buradan, dikkatli ol.
Her kafatası bir fikirler bütünü aslında.
Bu göz çukurları, bir zamanlar gördü.
Ve bu çeneler konuşup yutkunurdu.
Bu, onlara adanmış bir anıt.
Bir tapınak.
- Pardon, pardon. - Ah. Dert etme.
Hayır, şey... Öyle değerli bir şey değil. Sadece...
Yapının kendisi sağlam.
ama kemikler parçalara ayrılacak çünkü...
zamanın etkisiyle ya da doğa şartlarıyla...
ya da Spike’ın elinde.
Memento Mori...
gerçekleşiyor.
Bu adamı tanıyor musun?
Adı Erik’ti.
Hayatımızı kurtardı.
Tamam, hadi Erik’e bir yuva bulalım.
Devam et, güzel gidiyorsun.
Aferin delikanlı.
Yazık, zavallı Erik.
Onun için bir yer seç.
Çok güzel. Aferin Spike.
Bebek henüz yeni doğmuş.
O, enfekte birinden alınmış.
Ama o enfekte değil.
Onu annesinden aldık.
Ne ilginç. Plasentanın mucizesi.
Böyle bir şey olabilir mi diye düşünmüştüm.
Ama süt gerekecek.
Su, onu en fazla birkaç gün hayatta tutar.
Bu yüzden mi beni görmeye geldin?
Bebek için mi?
Hayır.
Sağ işaret parmağını al,
burnuna dokundur...
ve oradan, benim şu parmağıma dokunmaya çalış.
Tamam.
Isla, göğüslerini ve koltuk altlarını kontrol etmem yardımcı olurdu... Uygun mudur?
Sana dokunmamda sakınca var mı?
Burası hassas mı?
Karmaşa hissin...
bunlar belirli dönemler şeklinde mi oluyor?
Yoksa daha sürekli bir şey mi?
Eskiden dalga dalgaydı ama...
Şimdi sanki gelgit yükseliyor gibi.
Sana bir kelime hatırlamanı istemiştim.
Evet.
Hangi kelime olduğunu hatırlıyor musun?
Bir kelime...
Isla...
Tanı koyacak ekipmanım yok...
ve biyopsi de yapamıyorum.
Ama gözlemlediğim kadarıyla, sanırım kanserin var.
Beyninden vücuduna ya da vücudundan beynine yayılmış olabilir,
ikisi de mümkün.
Sonuçta, kanser metastaz yapmış.
Semptomlarını bu açıklıyor, ve... korkarım ki...
memendeki ve lenf bezlerindeki kitleleri de öyle.
Gerçekten... çok üzgünüm.
Kafam karışınca, bunun farkında oluyorum.
Bazen şaşırıyorum kendime, hani...
biliyorsun, tuhaf şeyler söylediğimde.
Ama yine de söylüyorum.
Ama tamamen kafam karışık değil.
Kanser olabileceğinden şüphelendim.
Sana nasıl söyleyeceğimi bilmiyordum, Spike.
Çok korkuyordum.
Başkasının sana söylemesini istedim, ama kimse söylemedi.
Anlamıyorum.
Yani, annemi iyileştiremeyeceğini mi söylüyorsun?
Keşke elimden gelseydi. Ama maalesef mümkün değil.
Bu ne demek?
Ölecek mi? Kanser onu öldürecek mi?
Evet.
Ne zaman?
Söylemek çok zor.
Yakında.
Acı çekecek mi?
Spikey, canım benim.
Zaten acıyor.
Bu olamaz.
Doktor, lütfen, ne olur. Ona yardım edebilmelisiniz.
Bir ilaca ihtiyacınız var. O...
Hastanelerden kalan eski ilaçlardan biri.
Eğer nerede olduğunu söylerseniz, ben...
- Gidip alabilirim, bulabilirim. - Spike. Spike. Beni dinle.
Lütfen söyleyin, ne olur.
Onu iyileştirecek bir ilaç yok.
Doktor... Doktor, lütfen.
Buraya gelmek çok zordu.
- Seni bulmak çok zordu. - Spike, buraya gel.
Şimdi de diyor ki elimizden bir şey gelmezmiş.
- Anne. - Hadi, hadi bakalım.
- Anne... - Sana söylemeliydim.
Sana söylemeliydim.
Lütfen...
Spike.
Doktor beni iyileştiremeyebilir,
ama bana yardımcı olabilir.
Anlamıyorum.
Ben anlıyorum.
Her zaman bunu hatırlamaya çalış, olur mu?
Anladım.
Anne. Anne?
İyisin sen. Buradasın, iyisin.
Anne. Anne.
Şşşt. Sadece dinlen. Her şey yolunda.
Hey.
Bakın kim gelmiş.
Spike...
Memento Mori.
Ne anlama geliyordu?
Ölümü hatırla.
Ve bu gerçek.
Ölümün birçok çeşidi var...
ve bazıları diğerlerinden daha iyi.
En iyisi huzurlu olanlar.
Sevgiyle vedalaştığımız anlar.
Sen anneni seviyorsun.
Ben de onu seviyorum.
Ve Isla, sen de Spike'ı seviyorsun.
Çok. Hıh.
Memento Amoris.
Sevmeyi hatırla.
Isla.
Gel.
Burada, bebekle kal.
- Anne? - Seni seviyorum, Spike.
Anne?
Spike.
Onun için bir yer bul.
Hem de en iyisini.
Anne.
Seni seviyorum, anne.
Bin çabuk! Acele et!
Eğil.
Kıpırdama.
Teşekkürler, Spike.
Sanırım...
Sanırım artık senin ve bebeğin...
eve gitme vaktiniz geldi.
Evet.
İşte bu. Tamam.
Sorun yok, canım.
Baba.
İyiyim.
Beni aramana gerek yok.
Hazır olduğumda döneceğim.
Yürümeye devam etmek istiyorum...
denizi göremeyene kadar.
Dr. Kelson’u bulduk.
O deli değil.
O iyi bir adam.
Bir bebek mi?
Hadi ama! Evet.
Bebek enfekte birinden...
ama kendisi öyle değil.
O iyi.
Kapıların hemen dışında bırakılmış.
Lütfen ona iyi davranın.
Adı Isla.
Hayır!
Spike!
Kahretsin.
Ah!
Mükemmel atıştı.
Tam bir şiirdi.
Gerçi, sanırım artık biraz fazla gelmeye başladılar.
Hem de senin gibi genç ve yetenekli bir savaşçı için bile.
Müdahale etmemizde bir sakınca var mı?
Bizim için zevk olurdu.
Pekala.
Durun.
Haydi, saldırın lan!
Nasıl oldu?
Nasıl, ah?
Merhaba.
Benim adım Jimmy.
Arkadaş olalım, ne dersin?