- Vay! - Vay!
- Baba! Bunu duyman lazım! - Her şey anlaşıldı!
Her şey!
Birinci soru:
neden çarşamba gecesi 2:34'te
oturma odamızda tanımadığım bir oğlan var?
Merak etmeyin. Annemler burada olduğumu bilmiyor.
- Bir daha dinlemek ister misin? - Hayır, teşekkürler.
Çeviri notları burada. Daha yeni başladık.
Ama bu kesinlikle bir dil.
Eve geç gelen bir çocuktan duyduğum
en kötü bahane bu.
Baban gerçek bilim insanı değil miydi?
Öyleyim.
Uzaylıların olmadığını oradan biliyorum.
- Var! - Yok.
O zaman bize nasıl mesaj gönderdiler?
Doğru duydunuz, uzaylılardan bir mesaj!
Herkes dururken neden bize geldiğini açıklamak için,
en başından başlasam iyi olur.
Her şey, babamla şehrin diğer ucunda bir mahalleye taşınmamızla başladı.
- Yeni okulumuza yakın olmak için. - Tuttum!
Yaz bitince ortaokula başlayacağım.
Babam da aynı okulda fizik ve matematik öğretmeni olarak iş buldu.
Bu çok iyi oldu, çünkü artık baş başayız.
Tabii ki burada kimseyi tanımıyorum,
ben de mahallede araştırmaya başladım.
Ve bunu buldum.
Hey!
Yardım ister misin?
Pek yardımcı olacak gibi
bir halin yoktu.
Senin de.
Evet.
Oradaki hurda presine düştüm.
Topallaman düzelecek mi?
Hayır.
Bunu sigortadan aldık.
Biraz ayarladım, ama ancak bu kadar oldu.
Bir tür bağlantı kurman lazım.
Beyin hücrelerindeki elektrik sinyalleriyle
makine arasında.
Aynen öyle!
Benimle gel!
Billie çok havalıydı.
Ve tam benim kafa dengimdi.
Ona hayatta kimseye göstermediğim şeyi göstermek zorundaydım.
Vay!
Bence biz insanlardan çok daha akıllı,
zeki yaratıklar var.
Ve onlarla konuşmak istiyorum.
Peki.
Dino'nun uzay telsizi henüz çalışmıyordu,
ben de babamın kütüphanesinden birkaç kitap aldım.
Babam aslında astrofizikçi, yani uzayı araştırıyor.
Annem de gerçek bir astronottu.
Al.
Her gün, telsiz teleskopumuzu biraz daha geliştirdik.
Süper.
Artık Finlandiya polis radyosu yok!
Bu gerçekten uzaydan bir sesti.
- Ama... - Sinyal çok zayıf.
- Biraz daha bakır bobin! - Biraz daha bakır bobin!
Ne yapıyorsun?
Bakır bobinleri alıyorum?
Silke, canım, polisi ara. Tamam.
Bir şey yok baba! Billie benim arkadaşım.
Silke, istersen sen buraya gel.
Tamam.
Ee? Buna ne diyeceksin?
- Bakır, nikel, tungsten... - Jantlardaki kaliteli alüminyum?
- Evet, en az 2500 Euro. - Hatta 2700.
Tanrım, ben de ay sonunda neden birkaç sosis
eksik kalıyor diye merak ediyordum.
Bunlar ham madde. Hani fiyatları yükseliyor ya?
Gidişata bakılırsa, bir gün değeri iki katına çıkacak.
Sybille, değil mi?
- Dinle Sybille... - Billie! Annabel'in kısaltması.
- Ama o isim bana yakışmıyor. - Evet, çok ilginç.
- Ne yaptığımızın farkında mısınız? - Hayır.
Biz burada uzaylı dilini deşifre ediyoruz!
Çeviriyoruz.
Ondan sonra Billie yasaklandı.
- Birincisi... - Bu bir iş yeri, park değil!
- Ve ikincisi... - Dino'yu okulda bol bol göreceksin.
Ama yaz tatilindeyiz!
İyi!
Hem biz aynı okula gitmiyoruz!
Dino'yu yazın geri kalanında işlere yardım etmesi
için mecbur bıraktılar.
- Çünkü birincisi... - Yeterince büyüdün.
Ve ikincisi...
Böylece kendi paranı kazanırsın.
- Ve üçüncüsü... - Hayat böyle.
Sakat bir ayağı ve beceriksiz elleri olanlar için bile.
Ondan sonra ancak geceleri buluşabildik.
Dünya dışı dinleme işi, çok gizli bir görev haline geldi.
Alın bakalım.
Eski analog teknolojiyi dijital hale getirmenin yolunu bulmalıydık.
Ve Dino anakartın tamamını yeniden lehimledi.
Bir gece, sonunda olmuştu.
Şimdiye kadarki en net sinyal!
- Billie! - Ne?
- Vay! - Vay!
Bunların iletişim kurmaya çalışan gerçek uzaylı
olduklarını kanıtlayabileceğimizden emindik.
Ama iki küçük şeyi unutmuştuk.
Birincisi, işi oluruna bırakmak lazım.
Ve ikincisi, aşırı zeki, iki doktoralı süper babam bile
çok cahil olabiliyor.
Uzaylıların olmadığını oradan biliyorum.
- Var! - Yok.
O zaman bize nasıl mesaj gönderdiler?
Eyvah! Annemler!
Çok şükür!
- Oğlum nerede? - Ben...
- Dur! Karossa, gel! - Bir daha kızını oğlumun
yanında yakalarsam
Karossa ve Karacho'yu üstüne salarım.
Anlaşıldı mı?
Ve sen! Küçük yaramaz...
Hadi.
- Hayır. - Evet!
- Hayır! Hayır. - Evet!
- Negatif! - Neden?
Karşılıklı mantıklı dilek çiftine denk geldin.
- Ne? - Kaydınızı tekrar dinledim.
Ve gerçekten tekrar eden bir yapısı var.
Bak işte.
Ama devamı... Bak.
Bu ton silsilesinde de mesela "fantezi" kelimesini
çıkarabileceğimiz tekrarlı bir yapı var.
Ama biz ne duyuyoruz? Bir, domuz yavruları.
İki, yelkenlide çok şiddetli rüzgarlar.
Ve üçüncüsü, çelik namluda yağmur damlaları.
Harika! Yani biz aptalız, öyle mi?
Billie!
Billie, çok istesem de...
Bu özelliğin annene çekmiş.
Dikkatli ol!
Zaten dikkatliyim!
Ben ne hayali kurardım, biliyor musun?
Annemle babamın gerçek ebeveynlerim olmadığını.
- Kimmiş peki? - Şey...
Bir şekilde
yanına düştüğüm iki rastgele insan.
Bir gün bir uzay gemisi buraya gelip
beni alıyordu.
Uzaylı olduğunu mu hayal ediyordun?
Bazen hâlâ ediyorum.
- Bu kötü bir şey mi? - Yani...
Senin ebeveynlerinle mi?
Billie...
Orada gerçekten bir şey olduğuna inanıyor musun?
Gerçekten.
Annem öldüğü zaman
herkes dedi ki:
"Annen artık yukarıda, cennette."
Ama onu hiç görmedim.
Beş yaşındaydım.
Ben de babama sordum.
Uzayla ilgili her konunun uzmanı.
Bana gezegenleri anlattı,
nebulaları, galaksileri...
Her şeyi.
Ve anladım ki,
annem orada değildi.
Ama uzaylılara inanmamı sağladı.
- Bu ne? - Oku.
Yardım etse etse onlar eder.
"Sevgili Avrupa Uzay Ajansı.
Adım Billie. 11 yaşındayım ve bir uzay kaşifiyim.
Arkadaşım Dino'yla uzay için bir radyo teleskobumuz var..."
Küçük mucize probum 12 kilonun altında, tam olarak 11,83 kilo.
Belki merak ediyorsunuzdur: "Neden bu kadar küçük?"
Nesne ne kadar küçük olursa, bulmak o kadar zordur.
Küçük şaheserimi Bermuda Şeytan Üçgeni'ne sürükleyince
uzay kalıntılarından kaçması ve
- hız basıncına dayanması gerek... - Bu umurumuzda değil.
Senin şaheserin istediğimiz şeyi bulacak mı?
Bu ağırlıksız malzemenin devamı.
Daha iyi bir prob yapabilecek bir bilim insanı tanıyor musun?
Ayın karanlık yüzünü biliyor musun?
Becerilerini abartan kadın bilim insanlarının popüler mekanı.
Bunu göndermek için izin al.
Margot, demek buradasın. Basın davetiyelerini tamamlamalıyız.
- Harika bir talep aldım... - Basın yok.
- Halka açık olmayacak. - Olmayacak mı?
- Mürettebatsız keşif yolculuğu. - Yine de roket fırlatılıyor!
Basını yasaklayınca, bir şey saklıyormuşuz gibi görünür.
- Ne? - Saklayacak bir şey var mı?
- Hayır! - O zaman?
Carlitta, sen karar ver. Her şeyle ben ilgilenemem.
Tamam.
Dino!
Dino! Davetiye geldi!
Uzay üssünde uzaylılarla iletişim kurmak için
ne biçim aletler vardır düşünebiliyor musun?
Evet, onlar profesyonel! Her şeyleri var.
UZAY KEŞFİ
- Bunu görmem lazım. - Annenler izin verir mi?
Hayır.
Tabii ki vermez.
Ama imzalarını taklit edebilirim.
Senin baban kabul eder mi?
Hayır. Yok, olmaz. Negatif.
- Neden? - Dünyanın diğer ucunda.
Aşırı pahalı olur.
Ayrıca dört gün sonra bir şey başlıyor... Evet, okul.
- Evet, ama... - Billie, ortaokula başlıyorsun.
Daha bir şey söylememe gerek var mı?
Ama bu pedagojik olarak değerli bir araştırma gezisi!
İyi deneme. Yine de olmaz.
- Korkuyorsun. - Neden korkayım ki?
Eskiden orada çalışıyordun. Annemle birlikte.
Bu yedi yıl önceydi.
- Hâlâ orada tanıdıkların var mı? - Pek yok.
Yıldızlara uçmak istiyorum
- Ama yer çekimi tutuyor beni - Billie, yeter.
Bu annenin şarkısı.
- Dünya lahana ve et sosu kokuyor... - Korkmuyorum.
Bu yüzden dedem gibi fizik öğretmeni oldun!
Annem gibi astronot olmadın.
Kabin bagajı için yer sınırlıdır.
Lütfen büyük parçaları uçağın bagajına verin.
Size büyük bir etiket verilecek.
- Ebeveynlerin nerede? - Uçaktan korkuyorlar.
Ona eşlik eden yetişkin siz misiniz?
Uçak kalkmak üzere.
- Ebeveynlerinle konuşabilir miyim? - Tabii.
Al.
- Ne? - Merak etme, annem açmayacak.
Kim açacak?
Kuzenimin kız arkadaşı. Ona 50 Euro verdim.
Tamam, iyi.
Annen bu sefer çok kibardı.
Tamam, iyi. O zaman gidelim.
Billie! Bak!
Evet küçük canavarlar, bugünü hafif geçireceğiz.
Yarın size Billie'nin annesinin
çalıştığı eski ofisimi göstereceğim.
Çok hafif geçiriyoruz gerçekten.
Peki o zaman.
Bu yüzden bugünkü roket fırlatma çok önemli,
tüm mürettebatsız keşif uçuşları gibi.
Sorusu olan?
İyi, o zaman işimize devam edebiliriz...
- Burada! - Merhaba!
Evet?
Öncelikle bonjour, biz Billie ve Dino.
Almanya'daki Castrop-Rauxel'den. Davet için teşekkürler.
- Mesajımızı aldınız mı? - Ne mesajıymış o?
Uzaylıların mesajı!
Ee? Buna ne diyorsunuz?
Evet Doktor Boshley. Uzaylılara inanır mısınız?
Şu şekilde anlatayım:
Sizin yaşınızdayken, belki daha küçükken uzaylılara inanırdım.
Ve Noel Baba'ya.
Büyüdükçe Noel Baba'nın uslu durursam her yıl geleceğini anladım.
Ama hiç uzaylı görmedim.
- Biz de görmedik. - Ama seslerini duyduk.
Eminim biliyorsunuz, uzayda mesafeler öyle büyük ki,
dünya dışı varlıklarla karşılaşma ihtimali...
Akustik temastan 10 üssü 18 kere daha düşük.
Bu yüzden ses mesajları almaya odaklandık.
Ve mesajı tam olarak deşifre etmek için yardım istiyoruz.
Onlara cevap göndermek istiyoruz.
Ama
sorun şu, telsizimiz bozuldu.
Evet, as...
Aslında...
Aslında böyle mesajlar aldık.
Bunu biraz biliyorum. Gelin buraya.
- Alex, hey! - Hey! Tomasio!
- Nasılsın? - İyiyim.
- Seni görmek harika! - Seni de!
Harika!
- Bu Annabell mi? - Evet, Billie.
Bu da Dino, onu da sahiplendim. Hey, daveti sen mi gönderdin?
- Davet bendendi. - Merhaba Carlitta!
Seni görmeyeli epey zaman oldu.
Hadi ama.
Patron kibar olmaya çalışıyor.
Boshley yeni patronun mu?
- Evet! - Evet!
Her kim...
bunu duyuyorsa
gerçekten
çok fena
kandırılmıştır.
Üzgünüm çocuklar.
Arşivlerde bunun gibi binlerce kayıt var.
Yan evde şaka yapan akıllı bir çocuktur herhalde.
Böyle şeyler oluyor.
Fırlatmaya bir saat kaldı.
Yani babam yine haklı çıkmıştı.
Kimse bize inanmadı!
Daha da kötüsü, bizi tatlı buldular.
Aynı şeyi bize vermeye çalıştıkları limonata için söyleyemem.
Dişlerim bile yandı!
Kimse bizi fark etmedi.
Ve bu şekilde içeri girdik!
Pardon, patronun Doktor Boshley
binlerce uzaylı mesajı aldığınızı söyledi.
Onları nereden bulabiliriz?
Jürgen?
Dünya dışı zeka bölümü hâlâ var mı?
Hayır, Boshley yıllar önce kapattı.
- Herhalde arşivleri vardır. - Nerede?
Boshley'nin ofisi. Her şeyi saklar. Neden istiyorsunuz ki...
Tamam.
Bu çok iyi.
Ama ne tarafta?
Galiba orada.
Gel.
Tabii ki görev plana göre gidiyor.
Neden beni rahatsız ettiğini anlamadım.
Basın toplantısı planladığımız gibi geçmedi.
- Basın toplantısı kötü geçti. - Onlar çocuk!
Çocuklar saçmalar! Kimse onları ciddiye almaz.
Uzaylılar hakkında konuştukları zaman hariç.
Bir görevin vardı, gereksiz reklam yok.
Neden hep ikinizin bana güvenmediğini hissediyorum?
Elinde insanların yaptığı en büyük keşif olsaydı,
kime güvenirdin?
- Bunu biraz düşünmem lazım. - Biz düşünmüyoruz.
Kargomuz hazırlandı mı?
Koridor B, Kapı 3, on dakika sonra.
Fırlatmaya 40 dakika kaldı.
Merhaba Bayan...
Bayan Doktor?
Az önce buraya girdi.
Belki başka çıkış vardır.
- Tuhaf, değil mi? - Boş ver.
Uzaylılarla alakalı bir şey bulmaya çalış.
Kargo yola çıktı.
Billie, ya orada uzaylıları saklıyorlarsa?
Amerikalılar gibi?
Çipli kart için
okuyucu yok.
- Anlamıyorum. - Masanın üzerindeydi!
- Ne? - Cadılar Bayramı'nda kostümlü fotoğrafı!
- Vay! - Vay!
Senin mektubun!
Ve bizim
uzaylı mesajı kaydımız.
Kaydımıza ihtiyaçları yok.
Boshley bir profesyonel.
Bunu başından beri biliyordum.
O ne?
Notlar,
deşifre için galiba.
Bu karalamaları okuyamıyorum.
O ne?
Sana benziyor.
Billie! Buraya gel, çabuk!
Bu ne?
Havada duran bir...
Taş?
Mıknatıs mı?
Biraz ağır.
Ama aynı zamanda değil.
Bu nasıl olabilir?
Bilmem.
Bir tek açıklaması olabilir.
- Bu taş dünyadan değil! - Aynen öyle küçük hanım!
Ve o cadının tuzaklarına kandık!
Hem de nasıl.
Aynen öyle sizi akıllı gıcıklar!
Hemen onu bana ver, benim o!
O kadar emin olma!
- Sen... - Billie, yakala!
Gidelim!
Çabuk!
Güvenlik! Şu ikisini yakalarsan, prim veririm!
Burada bir yerdeler!
Ofisleri arayalım!
Fırlatmaya 30 dakika kaldı.
- Nereye? - Ekşi limonatacıya gidelim.
Babamı bulmamız lazım. Ona her şeyi anlatıp gösterelim.
Ortalık sakinleşene kadar burada saklanalım.
Yükleme hazır.
Amigo, çek ellerini.
- Pardon, ben... - Biz devamını hallederiz, sağ ol.
Tamam.
Çekmiyor. Olamaz.
Onlara bulduğumuz şeyi gösterince,
kimse bu sıkıcı fırlatmayla ilgilenmeyecek.
En azından artık bize inanırlar!
Doktor Boshley?
Bundan sonrasını sen halledebilirsin.
Carlitta, çocukları davet ettiğin için teşekkürler.
Hayatımıza renk kattı.
Son dakikada bir kargo verildi.
Evet, ben verdim.
Haber verdiğin için sağ ol.
Emir çok yukarıdan geldi. Her zamanki gibi hızlı olmak zorunda.
İnan bana, ben de sinir oldum.
Alex... ander?
- Ezik! - Margot? Stajyer?
Sen Bavyera'da anaokulu öğretmeni değil misin?
Fizik öğretmeniyim.
- Dortmund yakınlarında. - Korou'da ne işin var?
- Hem de personel bölgesinde? - Ben...
Çocuklarımı arıyorum, Billie ve Dino.
Basın toplantısında onlarla tanıştın.
- Burada köpeklerin mi var? - Hayır, henüz yok.
Margot!
Çok ilerleme kaydetmiş.
Çocuklar çok uzağa gitmiş olamaz. Çıkmak için izin almaları gerekir.
Limonata tezgahına baktın mı?
Dikkat et!
Tamam, iyi geçti.
Fırlatmaya 1 dakika kaldı.
Tuhaf...
Evet.
Her yere kutular bağlamışlar.
- Sanki altı veya üstü yok gibi. - Ve burası neden bu kadar sıkışık?
Sanki odanın kendisi bir kutu gibi.
30, 29, 28, 27...
- Tüm birimlerden durum raporu? - Tüm birimler hazır.
- Tüm sistemler hazır. - Teyit edildi. Tüm sistemler hazır.
En iyi kısmını kaçırıyorsunuz. Çok yazık.
...dokuz, sekiz, yedi, altı...
Bu gerçek olamaz!
...üç, iki, bir.
Kalkış! Tüm sistemler nominal.
Kayıt programı tamamlandı.
Uçuş yolu net. Maksimum dinamik basınca yaklaşılıyor.
Ek ağırlık 72,5 kilo.
72,5 kilo.
Yükselme kontrolü telafi edildi. Her şey nominal ve yolunda.
Roket bırakıldı.
Her şey iyi görünüyor. Uçuş.
- Atım işlemine son 70 saniye. - Tuhaf...
Kargo alanında iki sıcak nokta var.
- Sıcak nokta mı, nasıl olur? - Orta kısım atıldı.
Üst kısım parametreleri nominal.
Ağırlıksızlığa on saniye.
- Billie! Bu çok havalı bir şey! - Ben o kadar emin değilim.
- Galiba uzaya geldik! - Babam çok kızacak!
Kourou Görev Kontrol, Dünya gezegeni.
ATV 23.
Cevap verin.
Beni duyuyorsanız, koltukların arasında bir düğme var.
Kırmızı ışık yanıyordur.
Benimle konuşmak için ona basın.
Sen konuş!
Merhaba ve özür dilerim.
Gerçekten bu nasıl olabildi, biz de bilmiyoruz.
Herhalde gönderdiğin kargo bu değildi.
Kapsül sistemini mürettebatsızdan mürettebatlıya çevir.
Veya çocuklu.
Hayır.
Bunu yayınlatmaya hangi salak karar verdi?
Carlitta, basın ambargosu ve acil protokolü başlat.
En yüksek güvenlik seviyesi. Kimse girmeyecek ve çıkmayacak.
Dikkat, en yüksek güvenlik seviyesine geçtik.
Lütfen güvenlik personelinin talimatlarına uyun.
Giriş Yasak
- Hayır! - Giremezsiniz.
- Mecburum... Kızım... - Üzgünüm.
- Beni içeri almalısınız. - Olmaz.
O benim kızım! Ben oraya...
Lütfen geri dönün.
Tamam, teşekkürler.
- Kahretsin! - Dikkat, en yüksek seviye...
Astronotlar için ilk kural:
Sakin ol, her şey kontrol altında.
Biz tüm kumandaları dünyadan yapıyoruz. Bakın.
Planımız şu.
Sizi en kısa zamanda Dünya'ya geri getireceğiz.
Tamam!
Ama önce sizi uzay üssüne uçurmamız gerek.
Orada şimdi kimse yok, ama tek seçeneğimiz bu.
- Neden? - Çünkü... Şey...
Uzay aracınız Dünya atmosferine dönmek üzere yapılmadı.
Yanarız.
- Değil mi? - Doğru Dino.
İş oraya gelmeyecek.
Şimdiden sizi uzay üssünden almak üzere
ikinci bir araç ayarlıyoruz.
Yavaş!
- Yavaş... - Ne kadar sürecek?
Biz de şimdi onu hesaplıyoruz.
Kargo alanına geri dönün.
- Kutu numarası... - 25B 32.
...25B 32, uzay kostümü bulacaksınız.
Onları giyin.
Hazır olduğunuzda, size daha çok bilgi vereceğiz.
Nasıl bir felaket!
Onları görevlerle oyalamak iyi.
PLAN NE?
Göründüğü gibi değil. Çok daha kötü.
Dino!
Aç kapıyı! Uyuyakaldın!
Silke, canım, onu buldun mu? Tamam.
Hayır.
Ve bunun için vaktim yok.
Orada olduğunu biliyorum! Ama içeri giremiyorum.
- O zaman daha çok bağır! - Çok bağırıyorum!
Dino!
Silke?
- Canım? - Bana bağırıp durmasana!
Şöyle yazmış: "Arkadaşım Billie'yle gidiyorum.
Uzaylı arayacağız. Biraz uzun sürebilir."
Evet, kafayı yemiş.
"Bilet parasını ödeyeceğim."
- "Söz." - Bilet mi? Disneyland'e mi gittiler?
Bir dakika.
İmkanı yok.
Korou, Fransız Guyanası.
Uluslararası uzay istasyonuna yapılan
uçuşa siviller girdi...
TEŞEKKÜRLER ANNE VE BABA
Kaçak yolcular, Kuzey Ren-Vestfalya'daki
Castrop-Rauxel'den 11 yaşında iki çocuk.
Şu anda 400 kilometre yüksekte saate 20 bin kilometreyi
aşan bir hızda Dünya'nın çevresinde dönüyorlar.
- Hadi be... - Olay tüm dünyayı karıştırdı.
Dino...
Korkuyor musun?
Hiç korkmuyorum.
Sadece uzaylı
görür müyüz diye merak ettim.
Her şey mümkün, değil mi?
Bu hayatımda gördüğüm en iyi telsiz ekipmanı!
Ve bunu çözebilirsek,
uzaylılara bir mesaj gönderebiliriz.
Burası Kourou, Görev Kontrol. Billie? Dino?
İyi misiniz?
- Evet. Uzay kostümleri tam oldu. - Buna çok sevindim.
Kalan uçuş süreniz altı saat dört dakika.
Yarısı bitti bile. Uzay istasyonunu görebilirsiniz.
Oyuncak gibi görünüyor!
Öyle. Çok büyük bir oyuncak.
Soracağınız bir şey var mı?
Evet.
Telsizin solundaki siyah kontrol düğmesi ne işe yarıyor?
O frekansı değiştirir.
Tam düşündüğüm gibi.
Sizin tarafta sinyal net mi?
- Evet! - Evet!
İsterseniz uyumaya çalışın. Yorucu bir gün oldu.
Ve daha bitmedi.
Onun dışında bir şeye dokunmayın.
O zaman sorun olmaz. Tamam mı?
Tamam.
Görüşürüz.
Hadi yap!
Kahretsin.
Örgütümüze uzayda bu ağırlıksız maddeden daha fazla
bulunan bir yer bulacağına söz verdin.
Ama tek taş da çalındı.
Çocuklar yaptı! Sonra uzaya kaçtılar.
Ve er ya da geç, bulduklarını dünyaya açıklayacaklar.
Böyle bir şey olmayacak.
Margot, akıllı olabilirsin.
- En azından ben öyle sanıyorum. - Ama sakın unutma:
- Seni bizim örgüt var etti. - Ve örgütümüz kolaylıkla...
Örgütünüzün ne yapıp ne yapamayacağını çok iyi biliyorum.
O taşı geri istiyoruz.
- Ne pahasına olursa olsun. - Ben de istiyorum.
Çocukları sağ salim uzay istasyonuna götür.
Gerisini biz hallederiz.
Hayır, bu hiç...
Güçlü ol Margot!
Bir şey olmayacak.
Alexander Müller.
Ne oluyor burada?
Gerçekten bilmiyorsun, değil mi?
Yaklaştım.
Ben de, galiba.
Bu şey gibi...
Uzaylı dili-Almanca çeviri aleti.
- Karalamaları okuyabiliyor musun? - Evet.
- Hem de çok kolay. - Nasıl?
Benim el yazım da aynı.
Dino, bunu Boshley yazmadı.
- O zaman kim yazdı? - Annem.
Anlamıyorum.
Gizli laboratuvardaki fotoğraf.
Boshley, o adam ve bana benzeyen kadın vardı ya?
Evet?
- İşte o... - Annen mi?
Ama...
Ne?
Yani annen ve Doktor Boshley
birlikte mi çalışıyordu?
- Lauryn'e ne olduğunu anlat. - Uzaylılara inanıyordu.
- Bilmen gereken tek şey bu! - Uzaydaki ses sinyallerini araştırdı!
Sinyal gönderip aldı.
Evet, bana anlattı. Ama ondan bir şey çıkmadı.
O yüzden her şeyi bıraktı.
Hey!
Çok Gizli
Yurda döndüğünüzde,
Lauryn bu kurumu kurdu.
Ben stajyer değildim. Biz bir ekiptik.
- Bunu bana neden anlatmadı? - Seni korumak istedi.
Annemi hatırlamıyorum bile.
Babam onu hep çok anlatır.
Her yerde birlikte fotoğraflarımız var.
Fotoğraflarda hep gülümsüyoruz.
Bizim fotoğraflarımızda sadece köpekler gülümsüyor.
Baban ne anlatıyor?
Annen nasıl biriymiş?
Benim gibiymiş.
Demek ki çok havalıymış.
Uzaylılarla iletişim kurmaya çalışalım.
Sana ölüm sebebinin ne olduğunu söylediler?
Uçak kazası.
Cayenne'den Miami'ye özel uçak.
Akito'yla birlikte gizli görevdeydi.
Resmi olarak uçuş mürettebatsızdı.
Efendim?
Sinyalin kaynağını bulmak istedi.
Düşündüğümüz gibi karaktere dayalı bir dil değil.
Ritmik, melodiye dayalı anlamsal bir dil.
Burada öyle yazıyor.
Şarkı söylemeyi pek beceremem.
Ben de. Önemli olan, ritim.
Önemli olan, cevap almak.
Şimdi aklıma geldi: Avustralya Aborjinleri haritaları şarkıyla söyler.
- Gerçekten mi? - Evet.
Biri şarkı söyler, diğeri yolu bulur.
- Sözleri anlamadan. - Gördün mü?
Sinyal bu bölgeden geldi.
Buraya öyle çok uzay çöpü toplanmış ki,
yer çekimi çok yüksek bir yer olmalı.
- Kara delik mi? Güneş sisteminde mi? - Evet.
Akito ve Lauryn oraya gitti. Sonra iletişim koptu.
Bunu şimdi uyduruyorsun.
Sana bir şey göstereceğim.
Buraya gel.
Kapsül dört gün sonra yeniden belirdi.
Kontrolsüz şekilde Dünya'ya gelip atmosferde yandı.
- Ama uzaylıları buldu. - Uzaylı mı buldu? Gerçekten mi?
Kapsülün kalıntıları arasında bir taş bulduk.
Simetrik,
osmiyumdan daha yoğun, yer çekimi kanunlarına uymuyor.
Bunun için kaç kişi cinayet işler biliyor musun?
Peki bu taş şimdi nerede?
Bu ne demek?
"U-ah" ton olarak "merhaba"nın eşdeğeri.
Veya "hoş geldin", veya "barış".
Bir daha?
Belki...
Bir şeyi yanlış anladım.
Veya yanlış frekanstayız.
Evet!
Temas kurduk! Evet!
- Oğlumuza gitmemiz gerek! - Evet.
- Ama köpekler kasada gitmeli. - Salak mısın?
Hepimize bilet aldım!
- Tüm köpekler kutuya girmeli. - Olmaz.
Hayır! Sus! Sessiz ol!
Bu oğlumuz için!
Çocuğun var mı? Veya güzel bir kız arkadaşın?
Veya hasta bir annen?
Ciddi olamazsın.
Yine ilk mesaj.
Neden?
Belki havadan sudan muhabbetten sıkıldılar.
Evet, ama ne diyorlar?
Selamlama olmadığını biliyoruz.
Sence taşla alakalı bir şey olabilir mi?
Belki. Ama ne?
- Ariane ATV. - Hayır. Şimdi olmaz, lütfen!
Alo? Ariane ATV mürettebatı?
Burası Görev Kontrol. Duyuyor musunuz?
- Çok net! - Hiçbir şeye dokunmayın demiştim.
- Telsize bile. - Pardon, ama uyuyamadık.
Olsun. Biraz eğlenmek iyidir.
İş ciddileşmeye başladı. Karşınıza bakın.
- Vay! - Vay!
Birkaç dakikaya kenetleneceğiz. Hepsini buradan kontrol edeceğiz.
Hatırladınız mı?
Lütfen hiçbir şeye dokunmamaya söz verin.
- Böylece hiçbir terslik olmaz. - Tamam!
Bir de konuk sunucumuz var. Sözü ona veriyorum.
Merhaba Billie. İyi misiniz?
- Baba! - Evet canım.
Daha önce görüşemediğimiz için üzgünüm ama...
- Sizi yanlış yerlerde arıyordum. - İsteyerek olmadı baba.
Sana inanıyorum.
Ama sizi almak için roket göndermemiz biraz zaman alacak.
Ne kadar?
Bir iki gün. O arada Uzay İstasyonu tamamen size ait.
Bizi almaya gelir misin baba?
Tamam. Mümkün mü diye sorarım.
Kenetlenmeye başlamalıyız.
O zaman başlayın.
Protokol çalışıyor, ama kapsül çok hızlı.
- Düzeltme protokolünü çalıştır. - Zaten etkisiz olarak çalışıyor.
Etkisiz olarak mı?
Etkisiz olarak ne demek?
Tamam, küçük bir oyun oynamaya hazır mısınız?
Olur. Ne oyunu?
Bir uzay gemisinde oturuyorsunuz ve aniden bir terslik oluyor.
Zaten uzay gemisindeyiz!
Aynen öyle!
Ve mesela hayal edin,
aniden bir sorun var şeyde...
Tamam. Billie, Dino, şöyle oldu.
Otomatik kenetlenme çalışmıyor.
Tamam. Bu ne demek?
- Sizin kenetlemeniz gerek. - Tamam.
Sizi uzay istasyonuna sağ salim götürmek için üç dakikamız var.
- 40 saniye sonra kontrol sizde. - Baba...
Biz bu şeyi uçurmayı bilmiyoruz!
Biliyorum canım.
Uluslararası Uzay İstasyonu'na kenetlenen ilk çocuklar olacaksınız.
Ama önce pilotu seçmemiz lazım. Dino, hangi video oyunlarını oynarsın?
Her şeyi. Favorim Mario Kart.
- Babama karşı. - Çok güzel. Peki kim kazanır?
Ben. Her seferinde.
- İnternetteki puanın kaç? - 12 bin küsur.
Ne?
Benimki 3000, babamınki 2000!
Ama ben çok oynuyorum.
- Tamam baba, Dino yapacak. - Tamam.
Son üç, iki, bir...
Dino, gemi senin ellerinde.
Dino, tek yapman gereken kapsülün ucunu
kenetlenme portunun ortasına yaklaştırmak.
Periskopun üzerindeki çarpı işaretini istasyondakine denk getirmelisin.
O zaman doğru yerdesin.
Tamam ama,
uzay merkezi dönüyor mu?
Evet.
- Sen de dönüyorsun, o yüzden zor. - Beceremeyecekler.
Bu şeyin frenleri var mı?
Annemler fren, işler için kötü diyor.
Yönlendirebilirsin. Önünde bir ekran var.
Mesafeyi ve temas zamanını gösteriyor.
Tamam.
- Hiçbir şey olmuyor. - Küçük bir gecikme var.
Söylemem gerek, Nintendo kumandasından biraz farklı.
- Geri alsın. - Dino, biraz geri gelmelisin!
DÜZELTME PROGRAMI
Çok hızlı!
Hızı iyi, bunu Mario'dan biliyor.
Dino, kenetlenme portunu gördün mü?
- Parlak noktalı büyük şey mi? - Aynen, işte o. Aferin.
Oraya doğru ilerlememiz lazım.
- Tek yolu bu, değil mi? - Evet.
Sekiz yaşında biri kaymayı nasıl hesaplayacak?
- Ben sekiz yaşında değilim! - Affedersin Dino.
Sence yapabilecek misin?
- Dino? Dino? - Baba, lütfen sessiz ol.
Temasa son 20 saniye.
- Tamam. - Göstergeye göre fazla sağdayız.
Tamam.
Çok alçak değil.
İçgüdülerime göre yapıyorum, tamam mı?
- Olacak mı? - Olmak zorunda.
Tamam çocuklar, kenetlenme manevrası başarılı!
Aferin Billie ve Dino!
Uluslararası Uzay İstasyonu'na hoş geldiniz!
- Acıkmışsınızdır, değil mi? - Evet!
Size küçük bir tüyo.
Uzay İstasyonu'na gelen her görevli bir yere yasak yiyecek saklar.
- Cips, çikolata, dondurma, falan. - Nereye?
Bu bir sır.
Tamam, iki kahramanımız, bunu hak ettiniz.
Duvarda çıkartmaların olduğu modüle bakın.
Işık yanıp sönüyor.
Bu taraftan.
SAKIN AÇMAYIN
Bence bu yolculuğa değdi!
Cips!
Bulduk!
Uzay kolası?
- Önce çalkala Billie. - İyi fikir.
Bir yere ulaşmaya çalışıyor.
İyi. Havayı kapat.
Bir daha söyle.
Bu
aynı
başladığı gibi bitiyor!
Ve...
tersten söylendiğinde de aynı oluyor.
Bence bu "geri" demek.
- Uzaylılar taşlarını geri istiyor! - Uzaylılar taşlarını geri istiyor!
- Billie! Çok akıllısın! - Biz akıllıyız Dino.
Ve annen de.
Baba?
Şimdi ne oluyor?
Bay Müller?
Görev Kontrol'den Billie ve Dino'ya. Cevap verin.
Telsiz bağlantısı kesildi. Ne oldu?
Emin değilim. Ama geri gelir.
Margot, ne oluyor?
Margot?
- Sendeyiz Boshley. - Sakın öyle bir şey...
İki gün sonra onları alırken, buna kahramanca ölüm süsü vereceksin.
Sonra taşları bize getireceksin.
Tek kelime etmeden.
Margot, telsiz neden kapandı?
- Sorun bu değil... - Bizim için sorun!
- Yaşam destek sistemi kapandı! - Ne?
Uzay istasyonundaki oksijen en fazla altı ila sekiz saat yeter.
- Asla zamanında yetişemeyiz. - Saçmalama!
- Uzay istasyonunda acil durum için... - Alex!
- Sistem hack'lendi. - Ne?
- Kim? - Ben yapmadım.
Biz dönüyoruz.
Ama taş dönmüyor.
Sürekli aynı yönü gösteriyor.
Pusula iğnesi gibi.
Ve çekim, giderek daha da güçleniyor gibi.
Billie, galiba sistemi nasıl çalıştıracağımı buldum.
- Telefonun hâlâ yanında mı? - Evet.
- Ama şarjı bitti. - Olsun, at bana.
Bir dakika dur.
Biliyorum, tehlikeli görünüyor.
Ama neredeyse 90'ların teknolojisi.
Demek ondan çöküyor.
Billie'nin telefonu yanında.
Belki uzay istasyonuna yakın uyduya bağlanıp
telefonunu çalıştıracak kadar alıcı alanına girmesini sağlarız.
Menzil içerisinde olan üç tanesine bağlanabilirim.
Birini kontrol etmem neredeyse 95 dakika sürer.
- Çok güzel. - Peki ona ne diyeceksin?
Columbus modülünde sıvıyı oksijene çeviren bir alet var.
Uzay kolası, ter, idrar, ne olursa.
Evet, doğru. Ama yine de yeterli olmaz...
Biliyorum, ama oksijen öncelikli. Ne kadar olursa.
Tamam, iyi fikir.
Kurtarma görevi prosedürü bu.
Güvenlik protokollerini en aza indirdik.
Ariane 2 üssündeki depoları götürürsek,
daha önce fırlatabiliriz.
Ama yarın 17'den önce olmaz.
Çok geç. Bu çok geç olur!
Sorumlu adam kim?
Kadın.
Oğlumla konuşmak istiyorum. Hemen.
Halletmeye çalışıyoruz.
Hazır mısın? Hadi!
Çalışıyor!
Telefonlarımızın işlem gücü, bu koca
nostaljik uzay istasyonundan büyük!
- Bugün bizim günümüz değil. - Ayrıca biraz soğuk oldu.
Evet, hava da seyrekleşiyor.
- Billie? - Dino?
Telesekreter.
Ne diyeyim?
Dino, küçük meleğim.
Benim, annen.
Canım,
şu anda her ne yapıyorsan,
hep yaptığın gibi yap.
Tamam mı? Duydun mu?
Sen hayal edebileceğim en iyi evlattın.
Çok inatçısın ve dediğini yapıyorsun.
Ve biliyor musun?
Bu iyi bir şey!
O hurda presindeyken,
içine düştün ve kurtuldun.
Hatırladın mı?
Ve bu sefer yalnız değilsin,
Billie de yanında.
Gerçekten çok yaramaz.
Ama akıllı.
Ve seni seviyor.
Bence ikiniz
çok iyi bir ekip oldunuz aslında.
Kendinize güvenin ve kararları birlikte alın, olur mu?
Şimdi telefonu babana veriyorum.
Onun da söylemek istediği şeyler var. Tamam mı canım?
Hoşça kal.
Dino, oğlum...
Döndüğün zaman, Ferrari ızgarasını yakacağım,
annen ketçap ve mayonezli bir sürü patates kızarması yapacak.
Seni çok seviyoruz.
Karacho ve Karossa da. Dinle.
Billie?
Billie, hayatım...
Bu işi hiç beceremiyorum.
Ne söyleyebileceğimi bilmiyorum.
Ama annen olsa şimdi ne yapardı biliyorum.
Sen yıldızlara
Uçmak istiyorsun
Uçmak
Annen haklıydı.
Canım benim.
Her zaman ve her konuda.
Ve sen de onun gibisin, yaptığın her şeyde.
Seni seviyorum canım.
Ne düşünüyorsun?
Annemler nerededir, merak ediyorum.
Ve?
Bilmiyorum.
Sence ebeveynlerimiz bize kızdı mı?
Hayır, onlar sadece küçük şeylere kızar.
Böyle bir konuda annem çok ağlar.
Bana küçük meleğim der.
Babam da.
Beni çok rezil ediyorlar.
Peki senin baban? Sence o ne derdi?
O
böyle anlarda ne diyeceğini hiç bilemez.
Hep annemin
yapacağını düşündüğü şeyi yapar.
Yıldızlara uçmak istiyorum
Ama yer çekimi engel oluyor bana
Eve döndüğümüzde, hava nasıl olursa olsun,
babam Ferrari ızgarasını yapacak.
Ferrari ızgarası mı?
Patates için fritöz fonksiyonu var. Çok güzel.
Onlar...
Bizi kurtarmaya gelmeyecekler.
Korkuyor musun?
Ben de.
- Taş! - Taş!
Uzay İstasyonu döndü.
Bu yüzden yine hareket etti.
Daha ağır olmuş.
Veya daha güçlü.
Çok daha güçlü.
Önünde hiçbir şey olmasa nereye giderdi?
- Geri! - Geri!
O zaman onu geri götürelim.
Taş bize yolu gösterir.
Hoşça kal Uzay İstasyonu!
Ne?
- Ne oldu şimdi? - Kapsülden çıktılar.
Eve mi geliyorlar?
Kapsül 51B'ye doğru gidiyor.
- Bermuda Şeytan Üçgeni. - Bermuda Şeytan Üçgeni mi?
Bir tür yapay kara delik.
Herhalde uzaylılar veya başka bir zeki varlık yarattı.
- Tam olarak bilmiyoruz. - Uzaylılar mı?
Ne zaman inecekler? Ve tam olarak nereye?
Tam olarak bilmiyoruz. Ben...
Klozetin yanından mı geçtik?
Öyle görünüyordu.
Buraya attıkları şeyler inanılmaz.
Eve götürsek ağırlığı bir tonu bulur.
Ne?
Bu çöpler bizden uzağa gidiyor!
Doğruca kara deliğe mi gidiyoruz?
Kara delikte ne olduğunu hatırlatır mısın?
Her şey spagetti gibi uzar ve...
Billie?
- Dino? - Seni göremiyorum!
Ben de kendimi göremiyorum!
- Taşı görüyorum. - Ben de.
- Gitti. - Hey.
- Bizi duyan var mı? - Neredeyiz?
Merhaba. Sizi çok net duyuyoruz.
Dilimizi biliyor musun?
- Hayır. - Biliyor!
Zaman ve mekan arasında bir arayüzdeyiz.
Burada madde yok, zaman yok,
aşağısı ve yukarısı yok.
Ama sizin için anlamlı ses ve şekillere bürünebiliyoruz.
- Siz uzaylı mısınız? - Biz gezginiz.
Çok uzaklardan bir tek görev için geldik.
Gezegeniniz Dünya hakkında bilgi almak.
- Süper. - Neden?
Bir mesaj aldık,
dünyalılar diğer kozmik yaşam formlarıyla tanışmak istiyormuş.
Ve iletişim kurma şeklinizi beğendik.
Müzikle mi?
- Müzik! - Müzik!
Müzik!
Ama ne yazık ki, dünyalılar uygun bir ortak medeniyet değil.
- Neden? - Bizi hapse atıyorsunuz.
Bizi
buraya
getiren taş mı?
Birimiz, hepimiz demek.
Hepimiz de birimiz demek.
O yüzden gidemedik.
Biz olmaktan çıkmıştık.
Ama şimdi yine biz olduk. Sizin sayenizde.
- Rica ederiz! - Bizim için zevk.
Siz insanlar gerçekten olağanüstü şeyler yapabiliyorsunuz.
Evrenin başka hiçbir yerinde görmediğimiz şeyler.
Sonra da onları atıyorsunuz. Neden?
Sırf çocuğuz diye bahane bulmak istemiyoruz.
Ama...
Bazı insanlar hepimizin birbirine ait olduğuna inanıyor.
Ama bazıları sadece kendini düşünüyor
ve bencillik ediyor.
Görünüşe göre sizden çok farklı.
Eve gitmeyi çok istiyoruz.
Öyle mi?
- Tabii ki! - Size dürüst olmak istiyoruz.
Bu şekilde devam ederseniz,
türünüz 100 dünya yılı içinde yok olacak.
Bu yüzden Dünya'nın
güneş sisteminden 3 milyon yıllığına ayrılmaya karar verdik.
Ama siz ikiniz özelsiniz.
Ve size minnet borcumuz büyük.
İsterseniz bizimle seyahat edebilirsiniz.
Teşekkürler. Çok naziksiniz.
Ama
belki başka zaman.
- Doğru karar Dino. - Karacho ve Karossa da bekliyor.
Gözlemlediğimiz diğer insanlardan çok farklısınız.
Lütfen bu küçük hediyemizi kabul edin.
Tamam.
Ama buradan nasıl çıkacağız?
Size sormadan uzay geminizi eve sağ salim
dönebileceğiniz şekilde ayarladık.
Yani içine binip uçacak mıyız?
Tamam!
Geri geliyorlar.
Hey, millet, geri geliyorlar!
Carlitta! Gel!
- Ne oluyor? - Tüm istasyonlara bak!
Hadi! Bize veri lazım!
Yörünge hızı ve giriş açısını bilmem gerek, hemen!
Peki şey ihtimali ne kadar...
Kapsülün yanmaması mı?
Dünya atmosferine gelmelerine ne kadar var?
Vay be, çok hızlılar!
Son sekiz, yedi, altı...
Bitti mi?
Gerçekten mi?
Her şey yolunda mı?
- Baba! - Anne!
Ne?
Hiç. Sen...
Annem gibi miyim?
Daha hafif. Çok daha hafif!
Tebrikler!
İkiniz de gerçek kahramansınız!
Elinize sağlık, gerçekten.
Eve gitmeden önce, bizimle gelmeniz lazım çocuklar.
Kontrol için. Acımayacak.
- Sorun yok baba. - Öyle mi?
Zaten üstümüzü değiştirecektik. Değil mi Dino?
Evet, tabii.
- Görüşürüz baba! - Görüşürüz.
- Çabuk olun lütfen. - Acıktık.
Tabii karşımızda kim olduğunu anında anladık.
İstedikleri şeyi vermezseniz
boğazınızı sıkabilecek insanlar.
Bulaşırsanız sizi ayın karanlık yüzüne
gönderecek insanlar.
Hem uzaylıların 3 milyon
yıl daha geri dönmek istememesi kimin suçu?
Bu insanların iyi yanı şu, çocukları hafife alıyorlar.
Her zaman.
Bir gün kendilerini ayın
karanlık yüzünde bulurlarsa, kendi suçları olur.
Karossa! Karacho!
Merhaba! Sizi çok özledim!
Güle güle!
Ben hep en dağınık çocuktum.
Alex, bir sosis daha?
Çok isterdim, çok güzel olmuş.
Ama çok doydum, yiyemem!
Ben bir tane daha alırım canım.
Sonra size güzel bir şarkı söylerim.
Taşın üstümüzde uçmaması tuhaf.
Ve normal ağırlıkta.
Bence bu bir hatıra.
Uzaylılardan mı?
Uzaylılardan.
Uzaya yaptığımız yolculuktan.
Ve annemden.
Artık gerçekten orada olduğuna inanıyorum.
Müzikten!
Ve
yine en iyi arkadaş olmamızdan.
İyi geceler Billie.
İyi geceler Dino.
VAY! UZAYDAN GELEN MESAJ