Nefes al. Nefes al. Tutun onu!
- Başının altına yastık! - Neden yapıyor?
Köpek üzümü yüzünden. Hezeyan geçiriyor.
- O kolye onu boğacak. - Bırak kalsın.
Nefes al Ruth.
Tut onu George!
Ikınmalısın Ruth.
Ikınma vakti. Beni duyuyor musun?
Ikın. Ikın.
Başını görüyorum. Geliyor. Neredeyse geldi. İşte geliyor.
Nefes almıyor.
Hayır.
Şükürler olsun tanrım!
Başardın Ruthie.
Jonah'mız.
Şükürler olsun.
- Yakıyor! Çıkar şunu! - Çıktı!
Yanıyor!
- Yakıyor! - Ruth, dur! O iyi.
- Çıkarın onu! - Çıktı Ruth.
Çıkarın onu!
Judith!
Kalem kutumu gördün mü?
Judith! Kalem kutum! Nerede?
Nerede? Nerede?
Nerede? Kalem kutum nerede?
- Anne, kalem kutumu gördün mü? - Görmedim.
Hiçbir yerde görmedim.
Acele etmelisin.
Judith.
Buna vaktimiz yok kızlar.
Judith!
Kapı çalmak diye bir şey duydun mu?
- Bunu bana babam aldı. - Dikkatli ol!
Sorman gerek! Sen de odamdan çıkmalısın!
- Dikkat et! - Tamam, kavga etmeyin.
- Çıkın dedim! - Kavgayı kesin lütfen!
- Yine kapıyı çalmadan girdi. - O aldı demiştim!
İşe yine geç kalamam. Yardımınıza ihtiyacım var, lütfen!
Hazırım. Okul için aptal bir kalem kutusuna gerek yok.
- Senden nefret ediyorum! - Ben de.
Çok güzel.
Hey, sen. Yardım edeyim.
İyi misin?
Babam ne zaman burada kalacak?
Ne zaman?
Bilmiyorum.
- Otobüs Ellie. - Tamam.
Gitmeliyim.
Neden bana Ellie deyip duruyor?
Artık Ellen olduğunu söyledim.
Biliyorum. Henüz alışamadı.
Yola gelecektir.
- Okulda iyi günler. - Tamam.
Judith!
Judith, bekle.
- Ne yapıyorsun? - Biri beni bırakacak.
Bekle.
Anneme söyleme yoksa boğazını keserim.
Evet, biliyorum. Temiz değil. Bütün hafta bunu giydim.
Seni dedektif yapmalılar Perkins.
Tasarruf etmeye mi çalışıyorsun?
Hâlâ moteldeyim.
Tanrım. Gerçekten batırdın, değil mi Frank?
Bu akşam hanımla yemek yiyeceğim.
Bu işi tatlıya bağlayabilirim.
Evet, çok tatlı dillisin.
Lanet olsun.
Kahretsin.
"1938."
Bu bana tam bir faili meçhul vaka gibi geldi.
Burada ne varmış?
Judith, bir daha sormayacağım. Yemeğe gel lütfen.
Burada ne işin var?
Burası benim de evim.
Yemek yemek üzereyiz.
En azından içeri gelip kızlara "Merhaba" diyebilir miyim?
Hayır Frank, buraya gelip iyi adam olup
her şeyi açıklamayı bana bırakamazsın.
Babam mı o? Baba, yemeğe mi geldin?
Selam tatlım.
Judith, biyoloji projesi nasıl oldu?
Neredeyse iki hafta önceydi.
Kaç aldın?
- "C" aldım. - "C" mi?
Bunu söylememiştin.
Önemli bir şey değil.
Çünkü artık tüm vaktini David'le geçiriyor.
David kim?
Hiç kimse. Okuldan bir çocuk.
İlgilendiğin biriyse bu çocukla tanışmalıyız.
Tabii. Moteline getireyim mi?
Judith!
Burada ne işin var?
Mutlu bir aile gibi mi davranıyoruz?
Benden bu kadar. Kalkabilir miyim?
Yemeğin bittiyse
- tatlı olarak bir şey getirdim. - Frank.
Beklemeni söylemiştim.
- Bu, Mardoff'un Fırını'ndan mı? - Kesinlikle öyle.
Evet. Şey...
Bak, ben...
Judith gitmeden önce ekler yesin.
Bizi donutla satın alamazsın.
- Ben ekler istiyorum. - Sen... tavuğunu bitir.
Tavuğa doydum. Tek bir ekler için yerim kaldı.
Onda ne var?
Sormana sevindim.
Bu annen için.
Bence bunu çok seveceksin.
- Bu ne? - Bu senin için.
Bana rüşvet mi veriyorsun?
Ezikçe.
Şey, ben...
Her şey ters gitti. Ben... gitmeliyim.
Ne? Hayır!
Mecburum tatlım. Yapacak işlerim var.
- Burada yap. - Yapamam.
Bu gece kendi evimde olmam gerek.
Hayır, değil.
Evet, öyle.
Anlamıyorum.
Selam.
Sana güveniyorum.
Bana güveniyor musun?
Kalmama izin vermeyerek kızları üzüyorsun.
İş kıyafetlerinle yiyorsun.
Kızın "C" aldı ve bir oğlanla geziyor.
Kulağa iyi gelmiyor!
Sence bu benim suçum mu?
Bana söyletme.
Ne?
Bunu tek başına yapamazsın.
Bunu uzun zamandır tek başıma yapıyorum.
- Sağ ol tatlım. - Evet.
Kostüm mücevheri.
Adama bak.
Neden babama karşı bu kadar kabasın?
Şu an bu konuşmayı yapamam Ellen.
Onları bırakabilirsin. Yarın yaparım.
Buldum.
"Annemi gördün mü?" diye sormuş yavru ördek.
"Hayır" demiş yaşlı kertenkele.
"Anneni görmedim.
Bütün gün meşguldüm, uzun dilimle sinek yakaladım."
Sonra yavru ördek, nehir kıyısında kunduzu görmüş.
"Annemi gördün mü?" diye sormuş yavru ördek.
"Hayır" demiş kahverengi kunduz, "Anneni görmedim."
Ellie, neden ayaktasın?
Kitap okuyorum.
Kayıp Yavru Ördek mi?
O kitabın hâlâ var olduğunu bilmiyordum.
- O, bebekler için Ellen. - Çocuğa okuyordum.
Hangi oğlana?
Onu korkuttun.
Odanda bir çocuk mu vardı?
Az önce öyle dedim.
Bunu garip bulmadın mı?
- Ona aptal yunusunu gösterdin mi? - Ona dokunma!
Hayali bir arkadaş için çok büyüksün,
hayali bir erkek arkadaş için de çok küçüksün. Uyu hadi.
- O neden sende? - Annem attı.
- Annem onu taktığını görmemeli. - Ama babamdan.
Anneme bunu sakladığını söyleme.
Annemle babam neden kavga ediyor?
Muhtemelen senin yaptığın bir şey.
El, hayır.
Şaka yapıyorum.
Onlar yetişkin.
Yetişkinler hep kavga eder. Bizimle bir ilgisi yok.
Tamam mı?
Sorun ne?
Merhaba?
Ellie?
Cidden mi?
Ellie. Uyanık mısın?
Ellie!
Judith. Judith. Neler oluyor?
- Ellie! - Ne? Ne oldu?
Kan içindeydin! Kan içindeydi!
Değil! Değil!
Rüya falan gördün.
Çok gerçekçiydi.
Tatlım.
Çok gerçekçiydi.
İyisin.
- Onu odana götür Ellie. - Ellen!
- Yap şunu. - Sonra alırım.
- Seni korkuttum. - David.
- Komik değildi. - Çok komikti.
- Burada ne işin var? - Selam vermeye geldim.
Herkes nerede?
Sadece Ellie var. Annem işe girdi.
- Peki ya baban? - O...
Şu anda burada yaşamıyor.
Sanırım boşanabilirler.
Ne üzücü.
Ne oldu?
Annem işe dönmek istedi.
Bu kadar mı?
Bu konuda çok bağırdı.
Sarhoştu. Ellie'nin ödünü kopardı.
Nasıl hissediyorsun?
Sadece...
Keşke hepsi gitse.
Bu kendini daha iyi hissettirir.
- David! - Ne var?
- Onları nereden buldun? - Babamdan arakladım.
Buraya gel.
Annem burada sigara içiyor. Bizim bilmediğimizi sanıyor.
- Hiç içtin mi? - Hayır.
Denemek ister misin?
Küçükken bu benimdi.
Yunuslar da bizim gibi hava solur.
Çok zekidirler.
Senin olsun.
Zamanla alışırsın.
O kadar kötü değildi.
Bu benim adım.
E-L...
L.
E.
N. Ellen.
Adın ne?
Havalı görünüyorsun.
- Öyle mi? - Evet.
J.
O.
N.
A.
H.
Jonah mı?
Tanrım, Ellie!
Ne oldu? İyi misin?
Çocuk ezilmiş.
- Çocuk mu? - Yardım edin!
Çocuk buradaydı. Ona yunusu verdim.
Hayali bir dosta zarar veremezsin Ellie.
Hayali değil. Adı Jonah.
Burada neler oluyor?
- Ellie kitaplığa tırmanıyordu. - Tırmanmıyordum!
- Eğlencesine mi devirdin? - Devirmedim ki.
- Kendi kendine düştü. - Ellen!
Bu doğru!
Kitaplık koluna mı düştü?
- Hayır. - Ne?
Bu ne?
Kitaplık düşerken Jonah beni kenara çekti.
Jonah mı?
Çocuk. Beni kurtardı.
Aptallık ediyorsun.
Hayır, etmiyorum! Kapa çeneni!
Bu kim?
Bu David.
Merhaba Bayan Davis.
- Şimdi gidiyorum. - İyi fikir David.
Sigara mı içtin?
Hayır. Sen?
Judith, ben evde yokken kardeşine bakman gerek.
Eve erkek çağırman değil.
Annesi değilim. Senin bahanen ne?
İşteydim.
Belki babam haklıdır, işe gitmemelisindir.
Ne olduğunu anlatmaya hazır mısın?
Anlattım bile.
Kayıp Yavru Ördek'i mi okuyordun?
Evet. Onu hatırlıyorum.
Zavallı ördekçik.
Kaybolmuş ve yalnız.
Bu babanla mı ilgili?
Neden dönmesine izin vermiyorsun?
Karmaşık bir durum.
Çünkü işe gitmek zorundasın.
Zorunda olduğumdan değil.
Bu...
Hastayken evden çıkıp
arkadaşlarınla oynayamadığın için nasıl hissettiğini düşün.
Böyle hissediyorum.
Baban bütün gün işte, sen ve kız kardeşin okuldasınız...
Ben de kendi hayatımı istiyorum. İşe gitmeyi seviyorum.
Burada olmak istemiyor mu?
Evet, istiyor.
Sizinle olmak istiyor.
Ama tatlım, önce aramızda çözmemiz gereken şeyler var.
Sana okumamı ister misin?
Öyle mi? Sana okuyayım.
Gel buraya.
Tamam, gel buraya.
"Kayıp Yavru Ördek."
"Yavru ördek Daisy, bir sabah uyandı ve kendini yapayalnız buldu."
Senin derdin ne?
Jonah sen misin?
Anne, uyan! Uyan! Uyan! Uyan!
- Ne? Aman tanrım! - Yardım et!
Aşağıda bir kadın var! Boğazı kesilmiş! Kan içinde kaldım!
- Judith. - Kan içinde kaldım!
- Bana bak! İyisin! - Yardım et!
Çocuk oradaydı!
- Jonah'yı mı gördün? - Evet. Çok iğrenç biri.
Hayır, değil.
Judith, birinin buraya nasıl girdiğini anlamıyorum.
Bu bir rüya değildi. Gerçekten oldu.
- Ama Jonah korkunç değil. - Evet, öyle.
Hayır, yalnız.
Arkadaş arayan biri değildi Ellie!
Tamam. Kes şunu. Kes şunu.
Ne diyeceğimi bilmiyorum. Burada kimse yok.
Bu saate kadar uyanık kalamazsın. Belli ki kötü etkiliyor.
Bunu sabah konuşuruz.
Yatmamızı mı istiyorsun?
İstersen benimle uyuyabilirsin.
Tabii. Sanki bunu yaparım.
Judith.
Senin için zor olduğunu biliyorum.
Hepimiz için zor.
Mesele babam değil.
Onları gerçekten gördüm.
Biliyorum.
Ama ihtiyaçlarımın bir önemi olmalı.
- Ya bizim ihtiyaçlarımız? - Birbirimize ihtiyacımız var.
Kardeşine iyi davranabilir misin?
Eskiden çok yakındınız, sana çok ihtiyacı var.
Benden nefret ediyor gibi davranıyor.
Hepimiz görevimizi yapmalıyız.
Merhaba.
O sevemez.
Sadece öldürmek istiyor.
Frank.
Burada ne işin var?
Biraz konuşabilir miyiz?
Kolye nereden geldi Frank?
Neden bu kadar büyütüyorsun?
Çünkü kızlar kâbus görüyor.
Bir mücevher kâbusa mı neden oluyor?
- Frank, nereden buldun? - Selam Stuart.
Kanıt kutusundan aldım.
Tanrım, Frank!
O adamların önünde bundan bahsedemezsin.
Şimdi o kanıt kutusunu görmem gerek.
- Beni kovduracaksın. - Umurumda değil Frank.
Benim umurumda! Bu benim işim!
Neden motelde kaldığını mı merak ediyorsun?
Bir anne ve oğlu, ikisi de evlerinde ölü bulunmuş.
Tanrım, Frank!
Bana cinayet mahallinden bir kolye verdin.
Neyin var senin?
Yıkayıp temizledim. Çok para edebilir.
Kolye bunun içinde miydi?
Bıçağı sana vermeyecektim.
Başka ne yazıyor?
Şey... Rapora göre
birden fazla kez polis çağrılmış.
Gürültü için üzgünüm memur beyler.
Etrafta dolaşan bir sürü çakal var.
- Çakallar mı yaptı diyorsun? - En mantıklısı bu.
Neden bebeğim? Bunu neden yaptın?
Çocuğun şiddete meyilli olduğu söylentileri yayıldı.
Babası ölmeden çok önce gitmişti.
George. George, nereye gidiyorsun?
Bizi bırakamazsın.
Lütfen.
Sen seçimini yaptın Ruth.
- George. - Çekil.
- George, dur. - Kamyondan uzaklaş.
- George. - Kamyondan uzaklaş Ruth!
Annesi çocuğu ahırda zincirli tutuyordu.
Ruth!
Cinayet-intihar kararı verildi.
Oğlan boğulmuştu, muhtemelen annesi tarafından.
Annesi de kendi boğazını kesmişti.
Bir terslik var.
Dava kapandıysa bunlar burada olmamalıydı.
Tüm bu kanıtlar yok edilmiş olmalıydı.
Annesi bu mu?
Evet. Neden, onu tanıyor musun?
Ne? Hayır.
Hayır.
Annem de çok geç yattığımı düşünüyor.
Gerçek olduğunu düşünüyorsan sana inanıyorum.
Olanlar çok tuhaf.
David, kapatmalıyım.
- Benden kurtulmaya çalışıyorsun. - Hayır. Sadece...
Hoşça kal.
İyi misin?
Şimdi mi umursuyorsun?
Judith, her zaman umursarım.
Bekle.
Babanın bana aldığı kolyeyi hatırlıyor musun?
Evet, hatırlıyorum.
Ne oldu?
Dün gece oyun odasında gördüğüm kadının
boynunda o kolye vardı.
Hâlâ burada mı?
Buraya tekmeledim.
Orada değil mi?
Nerede olabilir Judith?
Kız kardeşin nerede?
Neden ona bakmıyorsun?
Bilmem.
Daha yükseğe çıkabilirim.
Senden daha iriyim. İzle.
Gördün mü?
Jonah! Nereye gittin?
Jonah?
Beni itmeyi kes!
Jonah, dur!
Ellie. Ellie, tatlım, ne oldu?
Aman tanrım.
- İlk yardım çantamı getir. - Anne!
- Hareket ettirme. - Anne!
Kolunu oynatma. İyi olacaksın. Judith! Çabuk!
- Olabildiğince sabit tut tatlım. - Anne!
Biliyorum. Hadi.
Tamam.
- Yardım edeyim? - Yeterince ettin.
- Benim suçum değil! - Hiçbir şey değildir zaten.
Neden benimle böyle konuşuyorsun? Yapma.
- Anne! - Çıkar şu lanet kolyeyi!
- Acele et! - Deniyorum!
- Oldu. Seninle geleyim mi? - Hayır. Kapıyı kapat.
Doktor Stadtman, lütfen.
Hatırlatayım, ziyaret saatleri 15 dakika sonra bitiyor. Teşekkürler.
İyi olacak.
Sadece annesine ihtiyacı var.
Kızıma ne oldu?
Laura!
Frank. Sakin ol.
Ameliyattan çıktı ve iyi olacak.
Neredeydin?
Seni görmekten dönüyordum.
- Aynı anda her yerde olamam. - Bunun olacağını biliyordum.
Onlara bakamıyorsun.
Bebeğim.
Judith?
Judith, neredesin?
Selam.
Evde kimse yok gibi.
Sadece biz varız.
Ne yapıyorsun?
- David. - Ne oluyor?
- Ben... Özür dilerim. - Senin derdin ne?
Bir şey ister misin?
Çok açım.
Sana yemek yapayım tatlım.
Lanet olsun!
Pardon. Beni korkuttun.
Neden o şeyi takıyorsun?
- Bilmiyorum. - Çıkar şunu.
Yukarı çık. Yemek hazır olunca seslenirim.
- Judith? - Evet?
Kuşlar nerede?
- Onları beslerken uçup gittiler. - Ne?
- Nereye? - Bilmiyorum.
Git sofrayı kur. Yemek yapıyorum.
- Anne. - Ne?
Bir şey söyleyebilir miyim?
Ne?
Ne oldu?
Judith?
Boş ver.
- Alo? - Dedektif Jim Callahan'ı aramıştım.
Siz kimsiniz?
Muhtemelen beni hatırlamıyorsunuzdur ama adım Laura Davis.
Frank Davis'in eşiyim.
Laura. Evet, Laura. Senin için ne yapabilirim Laura?
Uzun zaman önce parçası olduğunuz
bir soruşturma hakkında konuşmalıyız.
Bir kolyeyle ilgili.
Günaydın.
Beatrice Villalobos lütfen.
- Akrabası mısınız? - Arkadaşız.
Tamam, aileden değilseniz içeri alamam.
Aile dostuna ne dersin?
İsim, tarih, saat.
- 43 numaralı oda, sağ arka. - Tamam.
Bugün keyfi yerinde.
- Harika. - İyi günler.
Çık dışarı! Çık dışarı!
O deli! Bunu yapamam!
Buna...
- Callahan. - Selam B.
- Ne oldu? - İnme indi.
Sana ne oldu?
Bira.
B, bir sorunumuz var.
Dedektif Callahan. Geldiğin için sağ ol.
Evet. Aramana sevindim Laura.
- Frank'i uzak tuttuğun için sağ ol. - Evet.
Bu Beatrice. Davayla bağlantılıydı.
Merhaba.
İstersen...
Lütfen içeri gel.
Oturma odasında oturabilirsin.
Çalıştığım en korkunç vaka.
Anne kendi oğlunu ahıra zincirlemiş.
Çocuğun el ve ayak bileklerinde yaralar vardı.
Onu uzun süre orada tuttukları belliydi.
Aman tanrım.
Nasıl öldükleri mi nasıl yaşadıkları mı daha kötü bilmem.
Nasıl yaşadıklarını biliyoruz ama ben...
Tam olarak nasıl öldüklerini çözdüğümüzden emin değildim.
Kanlı bıçağın bu işle bir ilgisi olduğuna eminim.
Evet ama neden oğlunu bunca zaman dışarıda tutup
onu boğarak öldürsün ki?
Bu... hiç mantıklı değildi.
Sence o gün başka bir şey mi oldu?
Bence yapbozun bir parçası eksikti.
Hepsi bu. Ama o zamanlar dava kapatmak önemliydi.
Biz de kapattık.
Aileyi tanıyor muydunuz?
Kız kardeşi Martha tanıyordu.
Bebeklerini doğurttu.
Devam etmeden önce herkesi odaya alalım mı?
Herkesi mi? Kimi?
Siz kızlar. Burada ne işiniz var?
Neler olduğunu öğrenmeliyiz.
Bunlar benim kızlarım. Ellen ve Judith.
- Burada olamazsınız. - Neden?
Onlar da bunun bir parçası.
Artık onları saklamak anlamsız.
Jonah'yla tanıştın mı?
Hayır.
Kız kardeşim tam olarak ne olduğu konusunda çok ketumdu.
Ama gelin, bize katılın kızlar.
Neyle karşı karşıya olduğunuzu bilmelisiniz.
Martha'nın ruhlar âlemiyle bir bağlantısı vardı.
Benim de var.
Ailemizde var.
Annesi Ruth da bebek sahibi olmak istediği için ona gitti.
Ruth ve kocası yıllarca gebe kalmayı denemiş
ama başarısız olmuştu.
Martha doğurganlık tılsımlarının çoğunu Ruth'a harcamıştı ama nafile.
Ama deneyeceği son bir şey vardı.
Kolye.
Lanet olası kolye.
Kardeşim tılsımın karanlık bir geçmişi olduğunu biliyordu.
Ama bunun onu durdurmasına izin vermedi.
Küstahlığıyla sadece ışık ve saflık büyülerini kullanarak
kolyenin karanlığını dengeleyebileceğini sandı.
Yanılıyordu.
Ruth kolyeyi takınca...
...mahvolmuştu.
Kız kardeşim o evde olanlara sebep olduğu için azap çekiyordu.
Bu yüzden erken yaşta öldü.
Peki ya kolye?
Martha onu kanıt olarak saklamam için yalvardı,
başka kimse gücünü serbest bırakamasın diye.
Neden yok etmedin?
Bunu yapamazsın.
Kötülüğü zapt etmek, dünyaya salmaktan daha güvenli.
Ve sanırım kolyeyi buradan biri taktı.
O taktı.
Çocuğu gördün mü? Jonah'yı?
Tılsımın, işkence ettiği ruhu hapsetme gücü var.
Jonah'nın hapsolmuş ruhuyla bağ kurdun.
Ne yapacağız?
Beatrice.
Kolyeye bağlı olan her şeyle bağ kurabilmem mümkün.
Lütfen ne yapman gerekiyorsa yap.
Beni öldüremezsin!
- Jonah! O şeytani biri. - Hayır, değil.
Ruth'un bebeği
doğumunda o kolyenin kötülüğü yüzünden zehirlendi.
Ruth'un en sonunda canına tak etti.
Bu yüzden oğlunu öldürdü.
Ama ruhu zaten karanlığın hizmetkârıydı
ve onun için geri dönmüştü.
Ve şimdi burada.
Bu kadar.
- Bu şeyden kurtuluyoruz. - Bu bir işe yaramaz.
- Neden? - Çünkü sana bağlı.
Geri dönüp öldürmek istiyor.
Yaşadığın her şey onun eseri.
Seni zayıflatmaya çalışıyor.
Bu dünyaya dönmesinin tek yolu sensin.
Bu Martha'nın pisliği, benim değil.
- Sana ihtiyaçları var. - Lütfen.
Lütfen. Yapabileceğin bir şey olmalı.
Var.
Ama yaparsam bu karmaşanın bir parçası olurum.
Evet, belki. Ama bir şeyi doğru yapma şansın olur.
Yapılanları geri almak için.
Ablanı kurtarmak için.
Ne? Neden bahsediyorsun?
Bir seans.
Jonah'nın ruhuyla iletişim kurmak,
seninle bağını koparmak
ve onu kolyeye geri sokmak için.
- Hayır, yapamam. - Judith!
Bensiz yapın.
Bunu yapmak zorunda değilsin.
Kızlarımı bunu yapmaya zorlayamam.
Nasıl istersen.
Ruhlar gidince
ateş kendiliğinden sönecek.
Pozitif bir enerji alanı yaratmalıyız.
Sevginin yükselişi kötülüğe pek yer bırakmaz.
Korku aracılığıyla içeri girerler.
Ne görürsen gör, ne olursa olsun, bu ritüelin başarılı olması için
korkuyu terk etmelisin.
Tamam. Anlıyoruz.
Şimdi odaklanın.
Ve benimle...
Ellerinizi kolyeye koyun.
Gözlerinizi kapatın...
Ruhların burada bizimle olmasına izin verin.
Jonah.
Gel, bizimle ol.
Jonah. Bekliyoruz.
Bize gelemezsen
lütfen dünyana gelmemize izin ver.
Bir şey oluyor.
Korkma.
Ellen.
Onu görüyor musun?
Burada.
Korkuyor.
Jonah, burada istenmiyorsun.
Selam. Sorun yok.
Burası sevgi yuvası.
Burada istenmiyorsun.
Jonah, burada istenmiyorsun. Burası...
Burada istenmiyorsun.
Kes şunu, onu korkutuyorsun.
Dur.
Bekle.
Bir ruh daha var.
Ruth.
Ellen!
Burada istenmiyorsunuz.
Burada istenmiyorsunuz!
Hayır, bu yanlış.
- Dinleyin! İkiniz de gidin! - Jonah!
Burada istenmiyorsunuz!
Hayır, Jonah!
İyi misin?
Bunu yapmamalıydın!
O neydi?
Burada kal.
Ruhlar geri döndü ama...
Bunu neden yaptın?
Tatlım, sorun yok.
Bir sorun var.
İyisin. Ne?
Mum hâlâ yanıyor.
Judith.
Aman tanrım.
Callahan.
Judith!
Ne? Ne oldu?
Ne oldu? Ne oldu?
Bir şeyi gözden kaçırıyorum.
Ruth'un öldüğü geceye ait bir şey.
Kanıtları inceledin, değil mi?
Evet.
Tam olarak neler olduğunu söyle.
Raporlar ve fotoğraflar.
- Bilmiyorum. Bıçak. - Bıçak mı? O geceden mi?
O bıçağa ihtiyacımız var.
Onu daha iyi anlamak için kullanabilirim.
Eşine söyle, gidip getirsin.
Frank böyle şeylere pek inanmaz.
Elinden geleni yap.
Sağ ol Stan.
- Judith nerede? - Yukarıda.
Neler oluyor Laura?
Callahan'ın burada ne işi vardı ki?
İlk davayla bağlantısı olduğu için onu aradım.
Hâlâ şu kolye saçmalığından mı bahsediyorsun?
Evet. Harika hamle, şampiyon.
- O şeyi buraya getirmen. - Kimsin?
- Medyumum. - Beatrice, lütfen.
Ne yapıyorsun Laura? Sen nasıl bir annesin?
Hep yaptığım şeyi yapıyorum. Kızlarımızı koruyorum.
- Bu evde olanlardan! - Birbirinize bağırmayı kesin.
- Tatlım, içeri gir. - Hayır, babamla konuşmak istiyorum.
Yardımına ihtiyacımız var.
- Bu yüzden geldim. - Baba, bıçağa ihtiyacımız var.
- Bıçak mı? Ne bıçağı? Davadan mı? - Evet.
Neden? Bunun konuyla ne ilgisi var?
Ne olduğunu anlamamıza yardım edebilir.
Tatlım, annen kafana ne sokuyor bilmiyorum...
Kafalarına hiçbir şey sokmuyorum. Onlara zarar veriyor Frank.
Bu gerçek.
Tatlım, her ne oluyorsa eminim mantıklı bir açıklaması vardır.
Lütfen.
Baba, sana güveniyorum.
Bana güveniyor musun?
Hadi ama.
Yemek neredeyse hazır.
Yemen gerek.
William, yeter.
Jonah!
William'a oyuncak mı götürdün?
Götürdün mü?
Oraya gidemezsin.
İmdat!
Jonah!
Jonah. Jonah, bebeğim!
Bitti William.
Bitmedi.
Seni öldüreceğim!
Kes şunu! William, dur!
Beni öldüremezsin!
Ne gördüğünü gördüm.
Yanlış çocuğu sürgün ettik.
- Ne? - Jonah değildi.
Bir çocuk daha vardı, ikizlerdi.
Adı William'dı ve kolyeden etkilenen oydu.
Ve hâlâ burada.
Anne.
Judith!
Tatlım!
- Onun nesi var? - Bilmiyorum.
Judith.
- Judith! - Hayır!
Judith!
- Beni öldüremezsin! - Kimse seni öldürmeye çalışmıyor.
Benden kurtulmaya çalıştın!
Hayır. Kimse çalışmadı.
Beni durduramazsın!
Judith. Judith.
Bebeğim, bebeğim.
Anne, canım yanıyor.
- Judith! Judith, tatlım. - Tatlım.
Buz gibi. Ellen, çantamı getir.
- Ona sakinleştirici vereceğim. - Burada neler oluyor?
William, Judith'in içinde.
Onu kontrol etmeye çalışıyor.
Bir noktada Judith karşı koyamayacak.
Fazla zamanımız yok.
Kolyeyi kullanarak onu çıkar!
Bir ruhu ele geçirdikten sonra kovmak çok daha zordur.
Bir şey yapmalısın!
- Bir şey var. - Ne?
Bence...
Jonah'nın Ellen'a görünmesinin bir sebebi vardı.
Ellen'ı ele geçirmeye çalışıyordu.
William'ın geçişine yardım etmek için.
Çok tehlikeli.
Sıkışabilir ya da daha kötüsü, kendini kaybedebilir.
- O zaman olamaz. - Başka bir şey olmalı.
Onu çiftlik evine götürmeliyiz.
Frank!
Buraya.
Kelepçeleyin onu.
- Ne? - Kelepçeleyin dedim.
O artık senin kızın değil.
Bilmiyorum. Tüm bu olanlar...
Frank, geçmişteki hataları yüzünden acı çeken bir adamsın.
Ailenin başına gelenlerin kimin suçu olduğunu içten içe biliyorsun.
Kızına yardım etmek istiyorsan utancını kapıda bırak.
Sorun ne?
Hiçbir şey.
Yapalım şu işi.
Bağlayın onu.
Bunların hepsi sevginin sembolleri.
Kötülüğü kovabilecek tek şey ışıktır.
Unutmayın, bir sevgi alanı
yaratmaya çalışıyoruz çünkü sevgi anahtardır.
William'ı Judith'ten ayrılmaya ikna etmek çok zor olacak
ama bunu yapabiliriz. Birlikte yaparsak yapabiliriz.
Hazırız.
William.
William, gel bize katıl.
Gel bize katıl William.
William?
Doğum yerine geldik.
Lütfen, gel bizimle ol.
Bize yüzünü göster.
Hayır! Ona dokunma!
Hayır! Arkama geç! Ona dokunma!
Yüzünü göster William! Yüzünü göster!
Bu bedeni terk et!
Kötülüğün burada istenmiyor.
Kötülüğün burada istenmiyor!
Seni öldüreceğim! Önce ben seni öldüreceğim!
Kötülüğün burada istenmiyor!
Hepinizi öldüreceğim!
Judith, hayır!
- Hayır! - Judith.
- Hayır! Geri çekil! - Judith. Hayır!
Frank, hayır! Frank, hayır!
Frank!
- Aman tanrım, Frank. - Baba?
- Özür dilerim. - Aman tanrım.
Frank.
Çok üzgünüm bebeğim.
Baba.
Gitmeliyiz. Çok üzgünüm.
Çok geç olmadan ruhu kovmalıyız.
Varlığını hissedebiliyorum.
Burada.
Yakınlarda.
William.
Göster kendini.
Ellen! Hayır!
Kaç.
Dinle, tamam mı? Gidip onu tutacağım.
- Hayır. - Sen de... Sessiz ol. Kaç.
Durma.
Tamam mı? Seni çok seviyorum.
Judith.
Merhaba anne.
Judith, hayır!
Hayır Judith! Kes şunu Judith!
Judith. Judith.
Neden kaçmadın?
Bana yardım et lütfen. Jonah'yı geri getirmeme yardım et.
Kolyenin ruhları...
Lütfen bu çocuğu dünyanıza alın.
Dikkatli olmalısın Ellen.
Orada zamana güven olmaz.
Fazla zamanın yok.
Jonah.
Sana ihtiyacımız var. Geri dön.
Beni gönderdiniz.
Yanılmışız.
Yardımına ihtiyacımız var.
William, yeter.
Jonah.
Yardım edeyim.
- Bana zarar veremezsin! - Sana zarar vermek istemiyorum!
William.
Başına gelenler için üzgünüm.
Yalnız kalmanı istemiyorum.
Sana inanmıyorum!
Nereye gidersen git...
Seninle geleceğim.
Seni seviyorum.
Kızlar.
Ellen. Judith.
- Bebeğim. Gel buraya. Gel buraya. - Anne.
Judith. Judith, iyisin!
Ben de seni seviyorum.
Tercüme: İrem Padrta Iyuno