Dönem dönem hayatınızı sürdürürken, durup kendinize şu soruyu sorun.
İş bu duruma gelene kadar neler oldu?
Belki işe en baştan başlamak lazım.
Benim adım Bob, bu da Amy.
Birbirimize aşık olduk ve evlendik.
Derken...
O kadar da kötü değildi, değil mi?
Tüp bebek tedavisine rağmen, tekrar hamile
kalma ihtimalini yüzde iki, yüzde üç arttırabildim.
Yüzde iki, yüzde üç yeterli olur mu?
Amy, bence bu iş olmayacak.
Zavallı kadın.
İnsanlara böyle şeyler söylemek korkunç bir şey olmalı.
Hem de çok fazla.
Çocuğu olmayan bir sürü güzel insan var
Öyle mi? Harika.
-Bizim Seli teyze var bir kere, ayrıca... -Seli'ymiş.
Don deme.
Ve kocası Don.
Geri zekalı Don.
Bak, ben sana...
Yeter. Yeter.
Yanlış bir şey mi yaptım diyorum kendime.
-Ne dedin? -Evet.
-Hayır, hayır. -Ben ne yaptım?
-Nerede yanlış bir şey yaptım? -Hayır, hayır. -Okulda mı?
Bak, böyle düşünme. Tamam mı? Sen mükemmelsin.
Bir kusurun yok.
Belki de suç bende. Nereden bilebiliriz ki?
Evet olabilir. Belki de senin yüzündendir.
-Olabilir. -Senin yüzünden.
Senin yüzünden.
Hayır, dur. Hayır.
Bundan vazgeçmeyeceğim, Bob.
Vazgeçmeyeceğim. Bizim için de bir yol var.
Ama henüz göremiyoruz.
Ama...
Bu iş bitmedi.
-Bitmedi mi? -Hayır.
Tabii ki.
Evlat edinmek de bir seçenek olamaz mı yani?
Ben pek şey...
-Bana biraz zaman tanır mısın? -Evet.
-Bunu biraz daha düşünsen. -Evet, evet.
Düşün tabii.
Düşün.
Ben de üzgünüm, tamam mı?
Evet, biliyorum. Biliyorum.
Bob, otur.
Kapıyı kapatabilir misin?
Yazdığın makaleyi basamam.
O niyeymiş?
912 kere yalan kelimesini kullanmışsın.
Ne kadar uzun olacaktı?
Sen de benim kadar iyi biliyorsun.
Sanatçıyla fanlarına duyduğumuz saygıyı dengede tutmalıyız.
Depresyondayım.
Şahsi bir meselen olduğunu düşünüyorlar.
Ben de.
Çocuk sahibi olmak.
-Ben hep çuvallıyorum sanki. -Dinle.
Bence sen bu işe kafanı vermiyorsun.
Bill, bu işe ihtiyacım var.
Peki, peki.
Öyle olsun.
Ama bir süreliğine seni Rock'n Roll yazılarından alacağım.
Bana sorarsan, müzikte yeni bir alan bul kendine.
Yeni bir alan.
Dünya müziklerine ne dersin?
Hatırlıyor musun?
Lafayette Caddesi'nde, Nancy ile birlikte bir evde oturuyordum.
Bir gün çamaşır yıkıyorduk.
Bir sepet çamaşır aldı, makineye attı.
Ama kedisi de çamaşırın içindeymiş.
Makine sıkma programındayken, aynı böyle sesler çıkardı.
Tabii, bu arada sen de çamaşır makinesinde
kalmış bir kediyi kafanda canlandırabilirsin.
Ben temiz bir kediyim.
Sıkmaya geçtik.
Hiç tepki vermedin.
Ben artık bir dünya müzikleri yazarıyım.
Böyle yazarlar eğlenceli tipler değil mi?
Çünkü dünya müzikleri eğlenceli değil.
Rock'n Roll yazıları çok havalı bir iş.
Dünya müzikleri yazmak berbat bir iş.
Medeni insanların arasında yerim
olmadığı için, berbat bir iş verdiler.
Benim yanımda bir yerin var.
Birbirimize yakışıyoruz.
Hem de çok yakışıyoruz.
Seni deli gibi seviyorum.
Ben de seni deli gibi seviyorum.
Al bakalım Didi.
Öyle mi? Peki.
-Tamam. -Teşekkür ederim.
Gel hadi.
-Sağ ol canım. -Hemen geliyorum Didi.
Tamam. Teşekkür ederim.
Eskilerden şirin bir rustik ev.
Hayalimizdeki aile yuvası.
Bu konuda tamamıyla güvendiğinden emin olmalıyım tamam mı?
Sadece senin iyiliğin için hareket ettiğimi unutma.
Bana güveniyor musun?
Bu konuda bana tamamıyla güvendiğinden emin olmalıyım.
Beni seviyor musun Bob?
Çünkü...
Senin günün nasıl geçti canım?
Melekler bizi çağırıyor.
Bu ev o ev mi?
Tamam. Çok iyi. Şimdi ortala.
Biraz daha sağa doğru.
Biraz daha.
Hayır, hayır. Biraz sola al şimdi.
Tamam mı? Sola.
Şimdi indir. Sola. Tamam.
İndir.
Bu tabloyu sevmiyorum.
-Yemekte ne istersin? -Fark etmez.
-Çin iş olsa? -Olmasın.
-Pizza? -Hayır.
E, ne yemek istiyorsun?
Fark etmez.
-Hint yemekleri? -Olur. Çok severim.
Ben hiç sevmem.
Artık bir evimiz olduğuna göre... evin etrafında hoplayıp...
duran bir hayvanımız olsa ne güzel olur.
Şey...
sen de hoplaya hoplaya yürüyorsun.
Gayret et, hayvana gerek kalmaz.
Sana bir hayvan alsak çok iyi olur diyorum.
Kafanı...
kendinden başka bir şeye verirsin.
Justin'in tavşanı var.
Bu iyiye işaret.
Binky adlı tavşanın kısa ama trajik hayatı...
böylece başlamış oldu.
Düşündüm de belki ona Binky deriz dedim.
Elinden bırak da evin sağını solunu öğrensin.
Kafesi hazır bile.
Biraz su ve yemek koydum.
Belki kakasını yapmasını öğrensin diye bir kutu kum koyarız.
Justin, tavşanın elektrik kablolarını kemirdiğini söyledi.
Bir tek onun tavşanı öyle yapıyormuş.
Isırdı.
Önemi yok. Geçer.
Sen de kucağına alsana.
Alırsam ısırır.
Belki sevgisini öyle gösteriyordur.
Sen de beni seviyorsun.
Ama beni hiç ısırmadın.
Ve hiç kanımı akıtmadın.
Ampulleri de seviyor mu acaba?
Onu kucağına almayacak mısın?
Kalsın.
Ne?
Çıkacak mısın?
Merhaba.
Gel bakalım.
Evet.
Gel hadi.
Evet, tamam. Tamam.
Pekala.
Evet.
Hayır, hayır, hayır. Gel buraya.
Gel buraya! Binky!
Binky.
Binky, nereye gittin?
Nereye kayboldu?
Binky.
Tamam. Pekala.
İşte böyle.
Şimdi oldu.
Seni duyuyorum.
En sevdiğin maman burada.
Parmaklarım...
Tamam.
Tuttum seni.
Şeytan mısın? Tavşan mısın?
Binky!
Nasıl gidiyor?
Gitmiyor.
Binky son günlerde biraz aksilenmiyor mu sence
Taş kesilse bile bana aksilenmeyi bırakmayacak.
Yine maması bitmiş.
Onu veterinere götüreyim.
Orada oturmuş, ne yapı...
Olamaz.
Binky değil, değil mi?
Pekala.
Yeri güzel.
Burayı hep onun yeri olarak görmüştüm.
Tanrım...
Lütfen Binky'nin ruhunu yanına kabul et.
İyi bir tavşandı.
Onu çok sevdik.
O da bizi sevdi.
Tüm sevgisini verdi.
Sen de bir şeyler diyecek misin?
Hayır.
Hayır, böyle iyi oldu.
Orada olmasını içime sindiremedim.
Binky Sevgili dostumuza bir veda.
Bob!
Balkonu tamir etmeliyiz.
Rupert Murdock da hayatımıza işte böyle girdi.
Burayla ilgili düşünceniz ne?
Tamam.
Balkonu tamir ettikten sonra kullanmak çok güzel olurdu.
Evet.
Bir tamir görsün.
Babam evini elleriyle inşa etmişti.
Yanında bir çekiçle testere varmış.
1938 kışında, sıfırın altında.
Bitirene kadar çadırda yatmış.
Gidip birine şunu tamir et dememiş.
Kendi evini yapmış, fasulye yemiş.
Bir çift sağlam botu varmış.
-Eskiler böyleymiş. -Ben de bir kuş evi yapmıştım.
Dördüncü sınıftaydım.
Tek başıma bodrumda yaptım.
Lolipop çubuklarını ekleyip yapıştırdım.
Ama havalandırması biraz dandik oldu.
Az iş değil, uzun sürebilir.
Gerrard'la birlikte bitiririz.
Biricik oğlum Gerrard.
Yüzümü kara çıkardı, çok üzdü beni.
Korkuluk parmakları çürümüş, değiştirmek gerekir.
Hatta hepsini.
Ayakta durduğuna bile şaşırdım aslında.
İyi misin?
Bir şey yok.
Ağlıyor ama.
Kışı düşünüyordum.
Bu gariban balkonun kış şartlarına nasıl direndiğini.
Ama...
Ama şimdi...
Kusura bakmayın. Özür dilerim.
Son günlerde çok sıkıntılı.
Bu iş yaklaşık 4000 dolara patlar.
Bob!
4000 dolar diyor!
Tamam.
Ne zaman başlarsın?
Gerrard başla.
Bu oğlan tam bir yüz karası.
Kendimi aptal gibi hissediyorum.
Bob.
Bir uzmana görünsen iyi olur canım.
Olur görünürüm.
Doktor Glazer sizi hemen kabul edecek.
Şimdi mi?
Teşekkür ederim Robin.
Merhaba. Buyurun.
Anksiyete için hangi ilacı denemek istersiniz?
Yani Zoloft için çok iyi diyorlar.
-Ama belki de ilaç sadece... -Hayır.
Zoloft anksiyete için veriliyor.
Yan etkileri çok az.
Tamam. Yan etkileri varsa neler oluyor peki?
Her zamanki şeyler.
Diyare, baş dönmesi, uyuklama...
Yani?
Hazımsızlık, yorgunluk, uykusuzluk...
O zaman en iyisi ne?
Cıvık dışkı, bulantı, titreme, baş ağrısı, uyuşma, anoreksi, düşük
libido, geç boşalma, aşırı terleme, boşalamama...
-Peki... -Ağız kuruluğu...
Ne kadar almak istersiniz?
Biraz.
Yani çok değil. Sadece birkaç. Birkaç tane.
Tabii ki. Ama en düşük klinik doz 25 miligram.
Biz 50 miligramla başlarız.
Doktor olan sizsiniz.
Hayır, demek istediğim doktor sizsiniz.
Doktorsunuz.
Peki, size bir iki sorum olacak.
Bilgisayar kullansam olur mu?
-Olur. -Teşekkür ederim.
İzin için.
Pekala, sizi takip eden insanlar var mı?
Gaipten sesler duyuyor musunuz?
Size komplo kuranlar var mı?
-Bazen desem... -Olur tabii.
Hangileri peki?
-Hepsi... -Sesler duyuyor musunuz?
Hayır, duymuyorum.
Sizi takip eden, size komplo kuran var mı?
Yok.
Yani hayır, yok diyorsunuz.
-Yani yok. -Evet. Doğru.
Tansiyonunuz?
Bilmiyorum.
Peki, bu herkesin bilmesi gereken bir şey mi?
Evet.
Sosyal güvenlik numarası gibi bir şey mi?
-Sosyal güvenlik numarası... -Ne?
Çok iyi.
Gerçekten iyi bir seans bu.
Bugün epey ilerleme kaydetti.
Birkaç kapıyı açmış olduk.
Birkaç kapıyı mı açmış olduk?
Öyleyse, biz yüz miligramla başlayalım.
Bakalım nasıl olacak.
Doktor, sizsiniz.
Filtre de tıkanmış.
Öyle mi?
Kocanızın haberi vardır sanırım.
Bob başka işlere daha yatkın.
Ev onarımından pek anlamıyor.
Kaç yıllık evlisin, Rupert?
Ben dulum.
Ben çok üzüldüm.
Gerrard doğduğunda Maggie'yi yitirmiştim.
Bebek geç doğdu.
Tehlikeli olduğunu biliyorduk.
Ama hep çocuk istemiştik.
Hatta peşini bırakmıştık.
Yani bize tanrı vergisi oldu.
Evet, burası bitti.
Ve çalışır durumda.
Size borcum nedir?
Bir borcunuz yok.
Kocanız faydalı bir şey öğrenmiş olur en azından.
Joan'la konuştum.
Joan nasılmış?
Richmond Park'ta yaşıyor, biliyorsun.
Oradaki gölün donmak üzere olduğunu söylemek istiyorum.
Ve su miktarı günden güne azalıyormuş.
Zavallı ördekler.
Bütün gün oracıkta duruyor.
-Kanada kazları. -Hayır.
Değillermiş ördek dedi.
Evcillermiş ve yazık, uçamıyorlarmış.
Birinin gidip onları kurtarması gerek.
Yani...
iyilik yapacaksan böyle bir şey yapacaksın.
-Ördekler dışarıda yaşar. -Yani?
Yani muhtemelen gitmek isteseler, kalkar giderler.
Böylece ayakları da donmamış olur.
Ama sorun o değil ki.
Hayır. Asıl olay o değil.
Peki?
Asıl olay... çıkıp...
oraya gitmek.
Ve...
böyle bir işi üstlenmek.
İşte o zaman sen...
Çok güzel olur.
Hem de çok güzel olur.
Amy...
Sabaha kalmadan göl donmuş olacak.
Onlar da yemek bulamayacak.
Oldukları yerde donup ölecekler.
Gezegendeki bütün hayvanları kurtarmak senin vazifen değil.
Bir saatlik yol.
Hem de gecenin bir yarısında.
Ayrıca...
kafayı yemiş biri değilsen ve aklın...
eğer yerindeyse sıcacık yatağından kalkıp...
şehrin öbür ucunda donmak üzere olan...
birkaç ördeği kurtarmak için...
orada öylece buz gibi sulara dalınmaz.
Tamam mı?
Sen bir kahramansın Bob.
Bunu söylemek istiyorum.
Bir kahramansın.
Buzlar yarıldıktan sonra kaç kişi dört kere o sulara dalar ki?
-İnanamıyorum. -Arabayı çalıştır.
Ayakkabılarını da kaybettin.
Arabayı çalıştır.
Şunlara bak, nasıl mutlular.
Tamam, marşa basıyorum.
Burada yaşar, burada ölürüm diyordum.
Soğuğa aldırmazdım ama yaş ilerledikçe...
ve soğuklar geldiğinde bir türlü ısınamıyorum.
Evet, insan yaşlandıkça metabolizması yavaşlıyor.
Vücut ısısını tutturmak zorlaşıyor.
Zeki kızsın.
Doktor olmalıymışsın Amy.
Bu işlerden anlıyorsun.
Bakın, kapı kapandığında içeri hiç ışık sızmıyor.
Florida bana iyi gelir, diyorum.
Gerçekten sever misin oraları?
Dört mevsimi olan bir yeri özlemez misin?
Bu tahtalar nereden geldi Rupert?
Bunu bilmiyorum.
Ağaçtan olabilir mi?
Çuha çiçeklerini nereye koyacağımı gösterdim mi?
Gel.
Hemen şuraya.
İşte bu benim dünyam.
Babama yapıştım kaldım, çıkamıyorum.
Sigara içer misin?
Hayır, sağ ol, içmiyorum.
Bir dene.
İlaçla işin biter.
Affedersiniz, babam eşinizle konuşurken duydum.
Siz zırh deli misiniz yoksa hafiften mi üşüttünüz?
İkisinin arası bir şey.
Hepimiz aynı durumdayız.
Evet, birinin ona işe düşmeyegörsün.
Ne gariptir ki, ölmeden önce o da dedeme gebe kalıyordu.
Gözüne gireceğim diye bir dediğini iki etmezdi.
Annemle evlenmek için tıp fakültesinden ayrılınca...
dedem küplere bindi.
Sonunda tamirci olup çıktı.
Ama galiba aslında doktor olmak istiyordu.
Babasına yaranmaya çalıştı.
O da sinir olmuştur tabii.
Bana da onlardan bir şeyler ulaşmıştır.
Ama ben çocuk istemem, asla.
Ve benim kimse umurumda değil.
Shirlee başka.
Shirlee Kansas'tan mı New Jersey'den mi ne buralara geldi.
Babasının orada bir işi varmış.
Shirlee'nin annesi çekip gidince o da işinden olmuş.
Sinir krizi geçirmiş diyorlar.
Bazen durduk yere bağırıyor.
Kumanda nerede bilmiyorum baba.
En son sendeydi.
Shirlee'yle üçüncü sınıfta tanıştım.
Onun kasıntı biri olduğunu zannettim.
Ama sonra konuşunca tatlı biri olduğunu anladım.
Dürüstçe söyleyebilirim ki,
Shirlee hayatımda sevdiğim tek kişidir.
İstiyor musun?
Koruyucum yok.
Bekle.
1933 yılında bir laborant olan Ralph Wiley
kaza eseri polivinilinden klorürü buldu.
Bir çizgi roman kahramanı olan minik
yetim Annie'deki yok edilemeyen maddeyi
temel alarak ona leonit adını verdi.
Yağlı ve sulu maddelerin gıda ambalajlarla
ve karton kapaklarla temas eden malzemelerde
kullanımına onay verildi.
İşe yarayacak mı?
Tabii ki.
Bu polivinilinden klorür.
Shirlee çok akıllıdır.
Doktor Rick sizi bekliyor.
Evet, anlıyorum.
Benim doktorum Bay Glazer.
Tabii ki.
Anladım.
Doktor Glazer dosyanızı bana verdi.
Hatırlarsanız, sizin de onayınız alınmıştır.
Önemli değil.
Tamam gerekli bilgilendirme yapılmış.
Terapist değişiminin sizi nasıl etkileyeceğini anlayabiliyorum.
Anlayabiliyorum.
Önemli değil. Bence, bence olur.
Önemli değil mi?
Önemli. Önemli tabii.
Zoloft nasıl gidiyor bakalım?
Bakın Bay Rick... -Rick.
Rick sadece.
İlk adım bu. Herkes Rick der.
Doktor lafından pek haz etmem.
-Gitar canını sıkıyor mu? -Şarkı söylemeyeceksiniz, değil mi?
İnsanların açılmasına faydası oluyor.
Hasta lafını sevmem. Fazla tıbbi.
Hepimiz konuşur, hepimiz dinleriz.
Kulaklarım iridir. Hep dinlerim.
Kulağım kocamandır. Ya senin?
Benim de ağzım iridir.
Evet, evet.
Güzel, evet.
Güzel. Bu hafta nasıldı peki?
Üzüldüğüm anlar oldu tabii.
Ben hep üzülürdüm. Ama Binky ölünce iyice kötüleştim.
-Binky mi? -Tavşan.
-Gerçek bir tavşan mı? -Evet.
Olsun bakalım.
Amy bana iyi gelir diyorum.
-Amy nedir? -Bir eş.
Eşim yani.
Olsun bakalım.
Yani, mesele ona karşı hiçbir şey hissetmiyordum.
Sanki beni hissetmiyor gibiydi.
Binky?
Evet.
Bunun delice bir şey olduğunu biliyorum.
Hayır, hayır, hayır. Burada deli lafına yer yok. Hayır.
Orada hissettiğim şey çok büyük...
-Rahatlama mı? -Kayıp.
Binky de mi?
Evet.
-Tavşana karşı mı? -Evet.
-Seni kabul etmedi mi? -Evet.
Beni hep ısırıyordu gitar çalmayı bırak!
İşte mesele de bu.
Bence ilacın miktarını biraz arttırmalıyız.
Neyse işte Rupert Shirlee denen kızı sevmiyor.
Gerrard üniversiteye gitmekten vazgeçmiş.
Rupert hep o kız yüzünden diyor.
Bence de böyle olmuştur.
Zaten hep böyle olur.
Rupert bu araba için verdiği parayı istemiş.
Ama şimdi Gerrard da bütün derslerden çakmaya başlamış.
İnsanların...
İnsanların başkalarının çocukları hakkında
şikayet etmeleri sence de çok sıkıntılı değil mi?
Yani...
Birinin çocuğunun olması ve sızlanıp durması zor bir şey değil mi?
Evlat edilme bürosuna gidip bir konuşsak?
Bir gitsek diyorum işte bak.
Başkasının çocuğunu sevemem ben Amy.
Başkasının değil ki. Bizim çocuğumuz olacak.
Bu...
Bu mesele... Bak biliyorum.
Biliyorum. Mesele benim. Ben.
Ama...
Beni endişelendiren şey...
O çocuğun bir süre sonra...
Kafamda başaramadığımız şeyleri hatırlatacak olması.
Biz öyle miyiz sence?
Başaramadık mı? Çocuk yapamadık diye mi?
Bak biz bu gezegene sadece tek bir şey yapmak için geldik.
Yani bunu hiç...
Hiç düşündün mü sen?
Evet çok düşündüm.
Yani biz genetik parçalardan oluşmuş bir bütünüz.
Görevimiz de bu parçalardan bir kısmını yeni nesle intikal ettirmek.
Ama bizimkileri değil.
Bizimkileri değil.
Pastanedeki adam Rupert, marketin cips
reyonundaki şişko kadınlar, yeni nesle onlar layık.
Ama biz değiliz.
Biz genetik anlamda çıkmazdayız.
Öldüğümüzde de evrende kocaman, koskocaman bir boşluk olacak.
Çünkü biz başaramadık.
Bunu kabullenmeliyiz.
Merhaba.
Bana ilham geldi.
Ördeklerin kümesinde bol bol yer vardı.
Daha da çok yer açmak gerek.
Başka ördekler de koyalım.
Derken, ördek ve tavuk piyasası esrarengiz bir biçimde kuruyuverdi.
Amy sonra da hindilere taktı.
Alın bakalım.
Merhaba.
Şuna bakar mısın?
Sevmek ister misin?
Merhaba de hadi.
Bense kafayı yemek üzereydim.
Yarın su falan yok.
Doktor Iwuchukwu sizi bekliyor.
Doktor kim?
Sağ olun.
Evet.
Doktor Rookie kitabını bitirmek için izne ayrıldı.
Ona kolay gelsin.
Onun dosyalarına şimdi ben bakıyorum.
-Umarım sizin için... -Fark etmez.
Çok sayıda not bırakmış.
Ne yazık ki el yazısını okuyamıyorum.
Evet.
Son seanstan beri neler oldu?
Dört ördek, yedi kaz ve üç hindimiz oldu.
Bu şimdi şaka mı?
-Hayır, ben... -Şakaysa şakayla işim yok benim.
Şakaya karşılık vermem.
Bu çok ciddi bir iş.
Evet, evet bunu biliyorum.
Tom Dick ya da Larry girmiş değil ki şu kapıdan.
-Harry. -Pardon?
Tom Dick, Harry olacak. Siz...
Siz Larry dediniz. Aslında Harry olacak.
Ama tabii Larry de olur.
Kim bilir?
Onu mu düşündünüz?
-Harry. -Bob.
İçeri biri mi girecek sandınız?
Yani.
Kimse girmeyecek.
Emin olun.
Ortada güven yoksa...
-Ama var. -Var tabii.
Ortada güven yoksa...
Vaktimi boşa harcıyorum.
Yapacak daha iyi işlerim var.
Güvenin var. Bakın işte ben size güveniyorum.
Buradayım.
-Söyler misin Larry? -Harry.
-Bob. -Her neyse.
Aşağı Amazon'daki nehir halkını bilir misin Harry?
Ben mi? Hayır.
Öğrenecek çok şey var değil mi Larry?
Çok şey var.
Hayatımda yapmayı istediğim tek şey, güneşte uzun uzun oturup
ışığın altınsı sarı o tayfına varana dek erimekti.
Bunu yapamazsam dondurmacıda işe girmek isterdim.
Ama artık bunların hiçbiri olmayacak.
Bu da ne?
Fibi seni gerizekalı!
Fibi!
Neredesin? Seni salak köpek!
Binky?
Bugün, Fibi kaçtı.
Ta nehrin oraya gitmiş.
Onu almaya gittiğimde, pembe renkli
origamiden bir tavşan, sarı bir kayığın içinde bana doğru geldi.
Sonra Binky'ye dönüştü.
Galiba bu bir metafor.
Ondan sonra, Rupert ile Gerrard balkonun işini bitirdi.
Bunu kutlamak için, Rupert ile Gerrard'ı yemeğe çağırdık.
Gerrard da, kız arkadaşım Shirlee de gelebilir mi dedi.
Biz de, tabii dedik.
Gerrard hamile kalmamı çok iyi karşıladı.
Ne istersen yaparız dedi, artık evlenir miyiz, her neyse.
Ama, ben ne istediğimi bilmiyorum.
O yüzden işin içine aileleri de dahil etmeye karar verdik.
Benim babam malum.
Onun için önce Gerrard'ın babasına söyleyelim dedik.
Bob ile Amy'nin yanına yemeğe gidiyoruz dersek, iyi olur dedik.
Ne de olsa, çok tatlı insanlar.
Hatta belki onların arasında Gerrard kafayı sıyırmaz dedim.
Çünkü, benden nefret etmeye başladı.
Ben de kuru üzümlü çikolatalı özel bir kek yaptım.
Size kuru üzümlü çikolatalı kek yaptım.
Ellerine sağlık.
Bu gerçekten harika. Sizde olduğuna inanamıyorum.
Evet, ilk albümleri kadar sağlam olmasa da hala geçer not alır.
Bunu nereden aldın?
Satılmıyor.
Bu plak şirketinin gönderdiği bir numune.
Senin olsun mu?
-Kafa buluyorsun değil mi? -Al.
-Emin misin? -Eminim.
Senin olsun.
-Vay canına. -Al.
-Sağ ol. -Keyfini çıkar.
Bunu nasıl yapıyorsun?
Müzikle ilgili yazılar yazıp para kazanmayı?
Şey, nasıl mı müziğe hep ilgim vardı?
Senin gibiydim.
Sonra üniversiteye gittim.
Okul gazetesine yazılar yazmaya başladım.
Her şey öyle başladı.
Sen de yaparsın.
Ben mi ben?
Ben herhalde babama yardım ederim.
Bilmiyorum.
Dışarıda koca bir dünya var.
Evet.
Biliyorum.
Bakalım başka neler varmış.
Faaliyetlerle dolup taşıyorum.
İçeride ve dışarıda bir ahenk ortamı yaratmak istiyorum.
Mesela burası.
Bir yerden bir yere gittiğinde insanın içini arındırıyor.
Sen de hissediyor musun?
Yemekte ne var?
Peynirli makarna.
Kalıplama işinin en önemli noktası tuvaletin hemen karşısındaki parça.
Hadi yemeğe gidelim.
-Bu kek gerçekten çok nefis Shirlee. -Teşekkür ederim.
Böyle ağaçsı, fındıksı bir tadı var.
Bir tane daha alayım.
Rupert?
Evet. Alırım, tamam.
Ben de alacağım.
Ben istemem.
Teşekkürler.
İçindeki maun mu?
Yoksa meşe mi?
Evet, odun kokusu geliyor.
Odun böyle mi kokuyor?
Bana...
yaprak kokusu geliyor.
-Icetea alır mısın? -Evet, lütfen.
-Ben getireyim. -Teşekkür ederim.
Bugün ne kadar güzel bir gün.
Yani...
gerçekten, gerçekten çok güzel.
Biliyor musun, sana haksızlık ettim.
Şu havaya bak.
Özellikle...
şu toprak...
toprak gerçekten çok güzel.
Çok, çok güzel.
Yani, mükemmel.
Seni pek ciddiye almadım.
İstediğim gibi...
açıp...
genişletemedim burayı.
Ve...
yıllarca...
buraya çakılı kaldım.
Dahası...
böyle keyifli, yaratıcı bir şey yaptığınız için sizi kıskandım.
İnanamıyorum, bunu nasıl yaparsın?
Böyle iyi olur, dedim.
Hamile olunca aptallaştın mı sen?
Haksızlık etme.
Bu, Judy'nin Maui'den getirdiği mal.
Vay canına.
Evet, öyle.
Bana da ayırdın mı?
Evet, buzdolabında.
Beni tehdit ettin.
Ben de seni alt etmek için fırsat kolladım.
Aslında hiç hoş bir şey değil bu, biliyorsun değil mi?
Bu, bu, bu ağaç...
bu ağaç var ya, bu ağaç... müthiş.
Vay!
Cips isteyen var mı?
Evet, isterim tabii, evet.
Dur.
Dinleyin, sakın korkup tırsmayın.
Ama Shirlee, kekin içine ot koymuş.
Yanlış bir şey yaptım, affedersiniz.
Ve ayrıca... o hamile.
Biliyordum.
Aptallığınıza doymayın.
Artık olan olmuş.
Kimse... kimse size korunma yollarını anlatmadı mı?
-Biz korunmadık. -Streç filmle.
Hayatınız mahvoldu.
-Başka bir yol tutturabilir. -Senin gibi mi?
Evet. Benim gibi, bana bakın.
Yani, ne olmuş, her şeyden pişman mısın?
-Benden, annemden... -Hayır.
Hayır mı? Doğduğumdan beri bana nasıl
davrandığını düşününce buna inanmak zor.
Senin için her şeyden vazgeçtim.
Bir pislikle hayatını mahvedesin diye yapmadım bunları.
Bunu söyleyemezsin.
Pislik!
Keşke hiç de olmasaymışım.
Öyle şeyler söyleme bana!
Durun! Robert!
Durun!
Streç filmle mi?
Berbat biri olduğumu düşünüyorsundur.
Berbat biri değilsin.
O keki yaptım çünkü...
hep öyle yapıyorum.
Herkes mutlu olur sanmıştım.
Ve ben...
bu bebeği...
bu bebeği istemiyorum.
Gerrard'ın hayatını mahvetmek de istemiyorum.
Babasını kızdırmak da.
Biliyorum.
Biliyor musun?
Benim bu bebeği aldırmam lazım.
Ama yapamam.
Yapamam biliyorum.
Aslında buna hiç...
anne olmaya hazır değilim.
Hem de hiç değilim.
Yapamam.
Şimdi olmasın.
Berbat biriyim ben.
Hayır.
Hayır, berbat biri değilsin.
Altı üstü bir hata yaptın.
Herhalde cehennemlik biriyim.
Tanrı bu tür hataları sevmez.
Öyle olsa niye bu kadar çok insan dünyaya gelsin ki?
Benim fikrimi sorarsan...
Tanrı bu tür...
hataları yapanları da sever.
Bana söylediğin en güzel şey bu.
Kendimi çok kötü hissettim.
Ama sen moralimi düzelttin.
Gerrard bozulmamıştır değil mi?
Hayır.
Ortalıkta biraz dolaşır... sonra eve döner.
Aslında doğru söylüyordu.
Hangi konuda?
Ona kötü davrandım.
Annesi öldü diye ona yüklendim.
Okulu bitirmediğim için...
kıza da epey yüklendim.
Babama da küsmüştüm.
Maggie ile evlenmemi istememişti.
O da bana küsmüştü.
Yapmasını istemediği bir şeyi yaptığım için.
Ama o da aynı şeyi yapmıştı.
Kısırdık.
Nesiller boyunca sürüyor.
Ters istikamete gidip duruyoruz işte.
Kullanabilecek misin?
Evet.
Kekteki ot baya güzelmiş.
Ann Arbor'da üç yıl yaşadım.
Otun alasını orada görürsün.
-Ne var? -Tamam. Bu fikir benden çıktı.
Bu ne sence Amy? Enik mi?
Hayır. Yavru köpek değil tabii ki.
Evimize ilk defa gelen biri yanında esrarlı kek getiriyor.
Kim bilir daha ne numaralar vardır bu kızda.
O kadar abartma.
Biraz ot koymuş o kadar.
Evet. Bu işler böyle başlar.
Ya sonra? Kokain mi? Eroin? Kristal met mi?
-Uyuşturucu bağımlısı bir anne. -Kes artık.
O sadece genç bir kız.
Çok tatlı bir genç kız.
Bir hata yapmış o kadar.
Çok korkuyor. Bizim el atmamız gerek.
Onu tanımıyoruz bile.
Bebek geliyor Bob.
Tanrı o bebeği bizim kapımızın eşiğine getirdi.
Tanrı'nın bahşettiği bir armağan o.
Öyleyse bebeği doğurana kadar bekleyin tamam mı?
Onu minik bir kayığa koyup sana yollasın.
Sen de onu bir derenin kenarında bulursun.
Al işte. Sana Tanrı'dan gelen bir armağan.
İşte bu yüzden sen hep yerlerde sürünüyorsun.
Sen otur. Başımıza gelecek kötü olayları düşünüp dur burada.
Bu arada hayatın ellerinin arasından uçup gitsin.
Her şeyden korkuyorsun.
Harika bir şeyle karşılaşınca apışıp kalıyorsun.
Harikulade bir şey gelmiş.
Hem de kapımızın önüne kadar.
Ne kadar?
Ne kadar? Tedavi olsan da işine yaramayacak.
Bak.
Evlenmeden önce çocuk istemediğimi sana söylemiştim.
Hamilelik konusunda da ses çıkarmadım.
Ama ne oldu? Olmadı işte.
O işi hiç kurcalamasaydık şimdi içimiz rahat olurdu.
Ama bitti.
Bebek olayı sona erdi.
Onu eve bırakalım.
-Birini arayıp gelse... -Bob!
Onun eve gitmesi gerek.
Onu sen götüreceksin tamam mı?
Git arabayı al ve onu evine bırak.
Şimdi!
Tamam.
Pekala geldik.
Sen girene kadar bekleyelim.
Met Ridli'nin Kızıl Kraliçe, İnsan doğasının
cinsiyeti ve evrim kitabını okudun mu?
Hayır.
Şöyle ki, ne kadar hızlı koşarsan koş, hep yerinde sayarsın.
Neyse.
Olay şu.
Herkesin bir anne, bir babası, dört büyük anne, büyük
babası ve sekiz büyük büyük anne, büyük babası var.
On altı tane de onların anne babası var.
Bunları on nesil takip ettiğinde bin altmış altı yılına kadar gidiyorsun.
Bu da Fatih William ile Kral Harold'ın yaşadığı dönem.
Çok havalı.
Aynı dönemde senin milyonlarca atan yaşamış.
Yani senin genetiğine sahip milyarlarca insan var.
Çok süper değil mi?
Gerçekten havalı.
Ama asıl güzel yanı, bin altmış altı
yılında gezegende bir milyar insan yokmuş bile.
Anladın mı?
Hayır.
Sen bir düşün bunu.
İnsan gen havuzu aslında havuz falan değil.
Daha çok bir çay kaşığı gibi.
Ben geldim baba! Tanrım.
Ben artık gideyim.
Bıraktığım için sağ ol.
Sabah uyandığımda bütün dünya gözüme bambaşka göründü.
Bir bebeği daha kaçırmışım gibi geldi.
Yıkıldım.
Bütün kalbimle hissettim ki tekrar mutlu
olacaksam kendimi affedebilmem gerekiyor.
Kendimi suçlamaktan vazgeçmem gerek.
Suçu Bob'a atmamak için elimden geleni yapmalıydım.
Her sorunun bir çözümü yoksa dünyanın da bir anlamı yok demektir.
Bak bizim olmayan bir çocuğu kabul etmiyordu ama...
Bize bir bebek gerekiyordu.
Benim de bu mesajı vücuduma iletmem gerekiyordu.
Henüz olayı tam anlamıyla benimsememiştim.
Bunu büyük harflerle yazıp bir taşa bağladıktan sonra...
Meyve kelimesinin tanımını yapabilir misiniz?
Amy?
Meyve kelimesi belli çabaların... ve eylemlerin sonucudur.
Örnek, zavallı Bob çılgının meyvesini tadacak kadar uzun yaşadı.
Ancak bitki biliminde bir meyve...
tohumları ve çiçek açan bitkisiyle olgunlaşmış bir rahimdir.
Rahim ve tohum.
Bütün enerjimi ilk ısırığa yoğunlaştırdım.
Şurubumsu.
Şapır şupur bal küpünün ilk tadını.
Artık ne ben, ne Bob, ne de bebek vardı.
Billurlaşmış bir bal küpünün içinde...
açıklanamayan bollukta bir yumurtlama...
tohumlama ve yaşam izleri vardı.
Yumurtlama, tohumlama ve yaşam.
Kendi içime girip girip çıktım ve sonunda...
hayatımda hiç yaşamadığım bir yöne gittiğimi fark ettim.
Her bereketli ısırıkla vücuduma haykırıp durdum.
Al artık şu mesajı al.
Elma yok mu?
Ördekleri besledin mi?
Tamam.
Hindileri?
Aferin sana.
Peki şimdi hiç bir şey yapmayacak mısın?
Bir şey yapıyorum zaten.
Çok şey yapıyorum.
Faaliyetlerle dolup taşıyorum.
Tamam, iyi.
Bana bir tek meyve yiyormuşsun gibi geldi de.
Bu çok önemli Bob.
Peki.
Doktor Sanders sizi bekliyor.
Hepsini nasıl aklında tutuyorsun?
Yeteneğim sayesinde.
Sonra bütün gün hiçbir şey yapmadı.
Balkonda oturup meyveyi yedi.
Hem de aşırı miktarda meyveyi yedi.
Küçük bir Güney Amerika ülkesi haline geldi.
Ne bileyim, bencilin teki olduğum çıktım.
Her şey kusursuz olabilirdi.
Zavallı çocuklar ne yaptıklarını bilmiyorlar.
Bu düşünce kafamdan bir türlü çıkmıyor.
Dahası...
doğru dürüst kendime bakamıyorum bile.
Hep üzgünüm.
Dünya çok karanlık görünüyor gözüme.
Başka bir canlıyı bu dünyaya getirmeyi
de hiçbir şeye can vermediğimizi de biliyorum.
Ama işe yaraması için elimden gelen sadece bu.
Bilmiyorum.
Belki ilacın miktarını arttırmamız gerekiyordur.
Siz ne dersiniz doktor bey?
Adınız neydi?
Sanders mi?
Doğru mu söyledim, doktor Sanders?
Doğru mu?
Aman Tanrım!
İn oradan!
Ölmek istemiyorum!
Hiç iyi bir şey yapmadın sen!
İmdat!
İndir beni!
İpi çıkarabilir misin?
Çıkmıyor.
Düğümü çok sıkı atmışım.
Değersiz biriyim ben.
Hayır, değilsin.
Ne işe yarıyorum ki?
Şey, her şeyden önce düğüm atmak da üzerine yok.
Sakın bırakma beni!
Bırakmam.
-Terapistim kendini asmaya kalktı. -Ne zaman?
-Seanstayken. -Ne demek seanstayken?
Şey, onunla konuşuyordum.
Bir de baktım, adam tavanda ve sallanıyor.
Boynundan mı asmış kendini?
Evet, haliyle.
Sen ne yaptın?
Şunu, onu hemen, hop, omuzlarımın üzerine aldım.
Ve... İmdat!
İmdat!
Diye bağırdım.
Ama kimse gelmedi.
Herif külçe gibiydi.
O iyi mi bari?
Bilmem.
Hastaneye kaldırdılar.
Ambulans geldiğinde iyice şirazeden çıktı.
Elini kolunu bağlayıp götürdüler.
Haftaya söyle, başka birini ayarlasınlar.
En iyisi oydu.
Saçmalama.
Hayır.
Sanki bana... bir şeyler... oldu.
Bir saat boyunca...
Doktor Sanders'ı tutmam gerekti.
Herif çok ağırdı. Korktum tabii.
Eğer onu bırakırsam, bir şeyler olacağından...
Ölmek istemiyorum!
-Tuttum seni. -Özür dilerim.
Mesleğe hiç yakışmıyor bu.
Hayır. İyi böyle.
Kendimi düşünmüyordum.
Seni de dünyayı da düşünmüyordum.
Sadece o şiş bacaklarını düşünüyordum.
Bacaklarını sıkıca tuttum.
Onu hiç bırakmadım.
Onu öylece tuttum.
Anladın mı?
Çok, çok, çok sade... sade bir biçimde o adam için endişelendim.
Bu da beni...
çok mutlu etti.
Aman Tanrım!
Bu seansın parasını vermeyeceğim.
Amy?
Lütfen saçma sapan bir şey söyleme şimdi.
Sanki içimde...
içimde çok büyük bir şey oldu.
Oraya yerleşti.
Artık her şeyi çok farklı bir şekilde...
görüyorum.
Sanki...
sanki üzerime iyimser bir hava geldi.
Ve umutlandım. Vaatlerle doldum.
Ve bütün, bütün bunlar bir şekilde...
seninle, seninle bağlantılı oldu.
Bunu paylaşmak istiyorum.
Amy, Amy, Amy, Amy.
Sen haklıydın.
Shirlee'i arayıp, o bebeğe evlat edinmek istiyorum.
Ayrıca bu harika dünyada... her şeyin mümkün...
olabileceğine inanmak istiyorum.
Hem de seninle.
Hep birlikte.
Sonsuza dek.
Kimsin sen?
Bence, bunu düşünüp tartarken...
çok dikkatli olmalıyız.
Çok acayip.
Bütün hastane masraflarını biz karşılayacağız.
Bütün masrafları. Öyle değil mi Amy? Değil mi?
Amy, başka meyve isteyen var mı?
Bisküvi var.
Bisküvi yesinler.
Anlamadığım şey şu.
Bebek dünyaya gelince...
biz kim olacağız?
Biz kim mi olacağız?
Yani, bebeğin gözünde.
Bence, buna karar verecek kişiler Bob ve Amy.
Yani, velisi onlar olacak.
Öyle değil mi?
Açık evlat edinmeyi inceledim.
Hadi oradan.
Bu da öyle.
Bence, çok sağlıklı bir şey.
Dürüst de, yalan yok.
Bebek, Gerrard'la Shirlee'nin kim olduğunu hep bilecek.
Ve tabii, seni de, Rupert.
Ne olmuş bana?
Kim olduğunu bilecek.
Kendimi bilmekten daha iyi bir şey.
Bir kere olumlu düşünebilir misin?
Sadece bir kere.
Bu iyi bir şey.
Bence, bu iyi bir şey.
İyi bir şey.
Peki, anlamadığım şey o senin kanından.
Onu nasıl başkalarına veriyorsun peki?
Sadece kan değil.
Ruhu da var onun.
O da burada oturan biz gibi.
Bir ruhu var.
Hayat görüşlerini kendine sakla, Shirlee.
Daha çocuksun. Nereden bileceksin?
Daha çocuğum. Onu biliyorum.
Bir aptallık ettik.
Çocuklar hep aptallık eder.
Evet. Bir hata yaptık.
Ama bu, başka bir hata yapacağımız anlamına gelmiyor.
Bunun, benim için hiç kolay olduğunu düşünme.
Bu bebeği...
sevmediğim aklına gelmesin.
Sevdiğim bir çocuğa...
bağlanmak işin kolayı.
Çok sevdiğim bir çocuğu... bile isteye bırakmak...
işte o hiç kolay... bir şey değil.
Hem de hiç kolay değil.
Şimdi tuvalete gidiyorum.
Affedersiniz.
Bebek olayına... sıcak bakmaya başlamıştım.
Nasıl tarif edeceğimi bilmiyorum.
Kimi günler ilacımı... unuttuğum oluyordu.
Ne var ki, tuhaf bir biçimde kafam...
kendiliğinden güzelleşiyordu.
Sanki hayatımda olan biten her şey burada toplanmıştı.
Artık bir amacım vardı.
Sade ama net bir amaç.
İçim neşe dolmuştu.
Şöhrl üçüncü ayına girmişti.
Biyolojik babası ben değildim ama...
onunkine benzer sancılar başladı bende.
Baya keskindi bu.
Harika bir web sitesi buldum.
Evlat edinen annelerin süt verebildiğini biliyor muydun?
Lütfen kes artık.
Bu gerçekten anne ve bebek için son derece sağlıklı bir şey.
Önemli olan annenin bebeği uygun şekilde göğsüne yapıştırması.
Koli bandıyla.
Etkin bir şekilde tutturulan meme stimülasyonu sayesinde
anne daha çok süt üretir.
Babası bu kadar çok şey biliyorsa neden kendi yapmıyor?
Çocuk bekleyen annenin yüzü niye kızarmadı?
Kafam basmıyor Amy.
Seni rahatsız eden ne?
Yatağın altında altı paket bebek bezi buldum.
Altı tane.
Artık...
gidip bez alacak mısın?
Hazırlanmak için... asla geç değildir.
Hadi ama yapma.
Artık ben sana yetişemiyorum.
Katatonik ruh halinden bir anda doğum uzmanı kesildin.
Öyle değil mi? Hiç durma.
Böyle devam et tamam mı?
Şu şirinliğine bakar mısın?
Minik poposuna geçirecek bunu şirinlik muskası.
Onlar bok torbası Bob.
Pakete ne kadar ördek ne kadar balık koyarsan koy fark etmez.
Onlar yine bok torbası olarak kalacak.
Bu ne şimdi böyle?
Sen böyle değildin.
-Sen ki hiç... -Hayır, hayır.
Sakın ona dokunma.
-Yeter bu kadar. -Hayır hayır bırak dedim. Çek elini.
-Amy kes şunu. -Hayır, bırak.
Lütfen bırak.
Hayır.
-Amy kes şunu. Amy. -Hayır, hayır, hayır.
-Amy, Amy. -Bırak. Bırak şunu.
-Tamam bebeğim. -Hayır.
Hayır, bu biyolojik bir işlevdi. Öyleydi. Hayır.
Böyle olması gereken bir şeydi.
Hem...
bütün o şeyler neydi öyle?
Bütün öğretmenler, veliler, rahibeler... herkes...
hamilelik konusunda bizi uyardılar.
Cinsel ilişki konusunda sanki pat diye hamile kalacaktım.
Senin gibi biriyle hem de.
Hamile kalırsın. Evet öyle değil mi?
Bütün o endişeler, haplar diyafram kondomlar
ne işe yaradı bütün bunlar?
Hepsi yalan.
Ömrüm boyunca bu gövdenin içinde yaşadım
ama her şey koca bir yalanmış.
Bir de okula gittim.
Ben bir hemşireyim.
Ben tıp fakültesine gittim.
Her seçimde oy verdim.
Ve düzenli olarak diş ipi kullandım.
Ama o kancık yok mu?
Kapıdan çıkar çıkmaz bebeği olacak.
Kızın bebeği olacak.
Benim bebeğim nerede?
Böyle olması gerekmiyor muydu yani?
Sen yanlış bir şey yapmadın.
Bak biz yapmadık.
Amy.
Bak biliyorum.
Bir bebeğe...
Bir bebeğe bakacağımı hiç düşünmedim.
Zayıfım diyordum ama değilmişim.
Güçlüyüm.
Çok güçlüyüm.
Başka birinin bebeğini seveceğimi de düşünmedim.
Ama neymiş Amy, öyle bir şey yokmuş.
Hayır bunların hiç anlamı yok.
Hiç anlamı yok.
Hayır var dinle beni dinle.
Anlamı var. Çünkü senin anne baban
onların anne babaları onların da anne babalarına bak.
Bin yıl önce gezegende bir milyar insan bile yoktu.
-Artık çok geç. -Hayır bak bizim çocuklarımız...
Shirlee'nin çocukları...
Gerrard'ın çocukları... Justin'in, Bill'in...
bize Binky'yi satanın, bize hindileri satan kadının...
bizim çocuklarımız onların... onların çocukları da bizim.
Çünkü olay bizim kanımız...
genlerimiz, DNA'mız değil.
Bizi biz yapan bunlar.
Biz yapan.
Devam etmesi gereken...
biz değiliz.
Birbirimiz için...
ne ifade ettiğimiz?
İşte zincir bu.
Sen benim için neysen...
ben senin için neysem...
çocuklarımız için neysek
çocuklarımızın çocukları...
ve onların çocukları için.
Bu, bizim bebeğimiz.
Her gün yeni bir vaatle doluyordu.
Amy ve Bob bebeği alacağı için çok sevinçliydim.
Sen de aramıza gelmiş en güzel şey olacaktın.
Hem Bob ile Amy harika birer anne baba gibi görünüyordu.
Dahası aslında benim sahip olmam gereken anne baba gibiydiler.
Hani seni maçlara götüren ödevin
varsa hatırlatan, dişlerini fırçalayan, hatta.
Pardon.
Çevre yoluna nasıl çıkarım acaba?
Springfield'a gideceğim de.
Hemen şuradan.
Yarım kilometre.
Sola dönünce görürsün.
Teşekkür ederim.
Springfield'da mi oturuyorsun?
Evet. Ben Chicago'daydım.
-Güzel şehir. -Evet.
Pek sağını solunu göremedim.
Eğitim semineri için gitmiştim, iş dolayısıyla.
-Harika. -Babamın bir lokantası var.
İşletmesini ben devralıyorum.
Sevgili Gerrard, bunu bir mektupla bildirdiğim için çok özür dilerim.
Ama bir sürü olay oldu.
Kafayı yemek üzereydim.
Öncelikle seni gerçekten sevdiğimi söyleyeyim.
Daima da seveceğim.
Ama birkaç hafta önce bir çocukla tanıştım.
Bir süre mesajlaştık.
Derken kendisiyle evlenmemi istedi benden.
Adı Jerry.
Bebek konusunda son derece rahat.
İyi bir işi var.
Görsen onu çok seversin.
Bu konuyu çok düşündüm.
Bence doğru olan şeyi yapıyorum.
Affedersin. Sana gelmiş. Fark edemedim.
Lütfen, benim adıma mutlu ol.
Sevgiler, Shirlee.
Not.
Springfield'a yolun düşerse Dairy Queen'e uğra.
Sana bedava yemek ısmarlayacağım.
Jerry ile evlendik ve çok mutlu olduk.
Çocuğumuz olunca ona Jerry'nin babası Austin'in adını verdik.
Jerry ile harika bir çift haline geldik.
Bizi kimse durduramaz.
En büyük sevincimiz Austin oldu.
Tıp fakültesine gitti.
Okulunu birincilikle bitirdi.
Ve çok itibarlı bir cerrah oldu.
Bir ara uzun uzun düşündüm.
Austin'in hayatı şimdikinden ne kadar farklı olabilirdi.
Ama bu işler öyle olmuyor.
Neyse.
Hadi yemek yiyelim.
Daha sonra Shirlee'yi sadece bir kere gördüm.
Bebeği görünce hemen anladım.
Çok tatlı bir şeye benziyordu.
Bana benziyor mu orasını kestiremedim.
Fark etmezdi.
Shirlee'nin beni görmesini istemedim.
Çocuğun da görmesini istemedim.
Sadece oradan çekip gitmek istedim.
Sonbaharda müzik okuluna başladım.
Giderken babamla doğru dürüst vedalaşamadık.
Aramızdaki pürüzleri konuşsak iyi olurdu.
Hep konuşmayı düşünmüştüm.
Ama ben birinci sınıftayken aniden öldü.
Galiba her hikayenin sonu iyi bitmiyor.
Aradan yıllar geçmesine rağmen inşa ettiği şeylerin çoğu ayakta.
Hatta bunlardan emlakçılar için
satış sırasında övgüyle bahsediliyor.
Müşterilere bu balkonu Robert Murdock yapmıştı diyorlar.
Öyle deyince fiyat artıyormuş.
Lise bandosunun başına geçtim ve orada kaldım.
Bir evlilik yaptım ama uzun sürmedi.
Bir daha hiç de yeltenmedim.
Hiç kendi çocuğum olmadı.
Benim çocuklarım öğrenciler.
Onlara kendimden bir parça verdim.
Birinin işine yaramıştır.
Umarım öyle olmuştur.
Babamı severdim.
Onun yaşındayken korkunç bir kalp krizi geçirdim.
59 yaşında.
Doktorlar kurtarmak için çok uğraştı ama nafile.
Öldü doktor bey. Raporunuzu yazın.
Tamam. Ölüm saati 4.53.
Yazık oldu.
Hepsini kurtaramazsın, Austin.
Adını öğrenebildik mi?
Gerrard Murdock. Ailesi yok.
Bay Murdock, üzgünüm.
Buraya kadarmış.
-Teşekkür ederim. -Rica ederim.
Sanırım yeni biriyle tanışmış.
İyi bir işi varmış.
Mektup yazmış.
Bize mi?
Sadece son satırı.
Burada ikinci not.
Bob ile Amy'e çok üzgün olduğumu söyle.
Umarım bana çok kızmamışlardır.
Sağ ol.
Neyse, ben artık gideyim.
Hoşça kal, Amy.
Bob.
Ben başka birini
Hiç sevmedim.
Başka birinin olamadım.
Kendimi hiç...
Amy.
Seni çok seviyorum.
O zaman dur artık.
Ama falan demeden.
Bak işte...
Artık
Artık seninle kalamayacağım. Seninle olamıyorum.
Bu içimi çok acıtıyor. Ve...
-Dayanamıyorum. -İçini çok acıtıyorsa
Gitme o zaman.
Kalmak çok daha fazla acı veriyor.
Ne yani...
Yani şimdi sen...
Ne yapmak istiyorsun?
Belki bir süreliğine
şehre tekrar dönmek istiyorum.
Bir süreliğine.
Peki.
Çok uslu bir kelime bu değil mi?
Peki.
Birkaç tencere tava koydum.
Bir iki de... tabak.
-Onlara hiç gerek yok. -Yemek yemelisin.
-Yemek yapmalısın. -Bir tencereyle bir tabak...
bana yeter aslında.
Kamp yapmaya gitmiyorsun Bob.
Yani bakarsın
birini ağırlaman gerekir.
Birini.
-Birilerini istemiyorum. -Biliyorum.
Birini bulursan diye o zaman.
Sevdiğim biri varsa o da sensin.
Hoş bir şey söylemek için öyle dedim işte.
Başka bandımız var mı?
Evet evet hindi kümesinin hemen yanında.
Dur ben gidip getireyim.
Affedersin.
Amy!
Kimse yok mu biri bize yardım etsin!
-Kimse yok mu? -Kimse yok mu?
-Nerede bunlar kimse yok mu? -Hadi ama.
Pek iyi görünmüyor.
-Neden olmuş? -Tilki falan mı girmiş?
Öbür hindilerden biri yapmış.
-Öbür hindiler mi? -Bu vakitlerde yerlerini korurlar.
Belki içlerinden biri yumurtladı.
Öbürü de onu seçtiği yerde kuluçkaya yattı.
Kim bilir?
Dokuda çok hasar var.
İyileşebilir ama...
gözler gitmiş.
Ne yapabiliriz?
Rahat ettirin.
Biraz su verin.
İçmeye çalışsın.
Ama sabaha çıkacağını sanmam.
Çok üzgünüm.
Marge, faturanızı çıkaracak.
Doktor sadece ilaçların parasını alıyor.
Teşekkür ederiz, Marge.
Bir şey değil.
Kuşun bir adı var mıydı?
Hayır, yok.
Adını bir türlü koyamadık.
Hazel.
Ben Hazel derdim.
Teşekkür ederim.
Çok üzgünüm.
Çıkalım mı?
Hadi Hazel, birazcık iç şundan.
Bir şeyin kalmayacak.
Kör olmak o kadar zor değil senin için.
Araştırdım.
Biz de yardım ederiz.
Ben gidip veterinerin tavsiye ettiği şeyleri alayım.
Hayır, dur, dur, dur.
Sen gece araba sürme. Sevmezsin.
Şey, sen içirmeye çalış.
-Biraz olsun. -Tamam, korkma canım.
Lütfen içirmeye çalış.
Tamam, evet.
Tamam.
Tamam canım.
Bazen bir şeyin başladığı yer, sona erdiği yerdir.
Öldü, Bob.
Pekala.
Hazel'in ruhunu kabul et.
Onu çok sevdik.
O da kendince bizi sevdi.
Elveda, Hazel.
Kar ağaçlarının yanına gömelim.
Orası sakin olur.
Tamam.
Bu ne?
Bunu ne yapacağız?
Diğer yumurtaların yanına koyalım.
Yumurtadan çıktığında, onu nasıl tanıyacağız?
Bu önemli mi?
Binky'ye yaptığımız anıtı bir süre öyle tuttum.
Ama hayatın koşuşturmacasında, unutup gittim.
Evlat edinme bürosundan telefon geldiği
günü hayatımın en mutlu anlarından biri olarak hatırlıyorum.
İçimiz umut ve beklentiyle doldu.
Dünya, bir yumurta kadar çok şey vaat ediyordu.
O günlerde, bir rüyanın içindeymiş gibi yaşadık.
O rüya sanki içimizde yaşıyordu.
Orada bir yerde, bir bebeğimiz olduğunu biliyorduk.
Bizim bebeğimiz.
Artık birbirimizi bulmamız şart olmuştu.
Gel bakalım.
Evren gerçekten kocaman bir yer.
İçinde kaybolmak hiç kolay değil.
Çünkü bütün başlangıçlar ve bütün sonlar aslında birbirinin aynı.
Çünkü bin yıl önce, dünyada bir milyardan az insan vardı.