SAKIN SES ÇIKARMA
Anne, hani on dakikaya gelecektin?
Biraz ısınayım gelirim, dedim.
- Anne ya! - Agnes, kapalı alan sesinle konuş.
Kapalı alanda değiliz ki.
Evet ama burada başkaları da var.
Pardon.
Bu şezlong boş mu?
Tabii, boş.
Harika. Süper.
- Signore. - Hah, teşekkürler. Grazie.
Bu senin için evlat. Dik kafaya.
- Sağ ol. - Şerefe canlarım. Ailemize.
İşte tatil şimdi başladı.
Bira ister misin?
- Biraz erken ama sen istiyorsan iç. - Yok.
Hadi bakalım. Cumburlop dalıyoruz.
Lütfen yatmadan önce Agnes'e elma suyu verme.
- Sì, signora. - Hop Hop yanında mı?
- Numaram sende. - Sì.
Tamam. Seni seviyorum bir tanem.
- Ben de seni. - Tamam. Hoşça kal.
- Güle güle. - Ciao.
O tavşandan gına geldi. Müdahale etmeliyiz artık.
III. Dünya Savaşı mı başlasın?
Yabancı biriyle yabancı bir mekânda.
- Tavşanla güvende hissediyor. - Ama 11 yaşında.
Ben!
Bu akşam Danimarkalı çiftin yanına oturmasak olur mu?
Yemek dersleriyle ilgili tek kelime daha duyarsam…
Bugün ravioli con funghi yaptık.
Yarınki derse gelsenize. Sanırım gnocchi yapacaklar.
Harika olacak. Öğretmenimiz Giorgio'ya bayılırsınız.
Kendisi İtalyan mutfağına son derece hâkim,
hatta bazı yemeklere kendi yorumunu katmış.
Yirmi çeşit…
İnanılmaz! Bir risotto 46 avro mu?
- Baba? - Efendim?
Agnes, sesini yükseltme.
Hop Hop'u bulamıyorum.
Sakin ol tatlım. Acaba arabada mı bıraktın?
- Hayır, galiba kilisedeyken yanımdaydı. - Tamam, merak etme, buluruz.
- Tamam mı? - Endişelenme. Baban bulur. Gel, otur.
- Hayır, dur. - Bir krize daha dayanamam.
Louise, ben…
Hadi, gel otur. Nefes alalım.
Soktuğumun tavşanı!
Tamam. Derin nefes alalım. Bir, iki, üç, tut nefesini.
- Görmediniz mi? - Hayır.
Pardon! Amanın!
Yol da amma engebeliymiş. Dikkat!
Baba! Bak, bulmuşlar.
- Ant buldu. Otelden hatırlamış. - Harika!
Bu, eşim Ben.
Sanırım şezlongunuzu çalmıştım.
Ha, doğru.
Evet. Ben Patrick Field. Bu da eşim Ciara.
- Merhaba. Selam. - Merhaba. Sen de Ant olmalısın.
Ant iletişim kurmakta zorlanıyor, o yüzden biraz güvensizdir.
- Merhaba Ant. - Olsun.
- Bu Agnes. - Bu da Hop Hop.
Destek tavşanım. Çok güzel kokar.
- Vespa güzelmiş. - Değil mi?
Resepsiyondaki Paulo'dan aldık. İnanılmaz keyifli. Binsenize.
- Olmaz. - Baba, lütfen!
- Tatlım, lütfen. - Sevmez misin?
- Ben gezdiririm. - Olur.
Kaskınız var mı?
Söz, çok ama çok güvenli kullanacağım.
- Ama yasalar… - Siz ihbar etmezseniz ben de etmem.
Lütfen, binebilir miyim?
Hayır demek çok zor değil mi?
- Peki. Şeyi ver… - Yaşasın.
- Sıkı tutun, tamam mı? - Tamam.
- Tutundun mu? - Evet.
- Pekâlâ. Yavaş gideceğiz. - Evet.
Birazdan görüşürüz.
Sıkı tutun!
- Gidiyoruz. Hoşça kalın! - Güle güle.
İyi tutunuyor.
Bu kız doğuştan motorcu!
Bir şey olmaz.
Aman ha! Biraz delilik yaptık.
- Çok iyiydik ya! - Evet.
- Çok eğlenceliydi! - Harikaydın.
- Bay Field'e teşekkür et. - Lütfen "Paddy" de.
- Teşekkürler Paddy. - Ne demek. Her zaman.
- Yemek yediniz mi? - Çok eğlendim.
Hayır, biz…
Yemediyseniz bize katılın.
- Şu Danimarkalı çiftle buluşacaktık. - Yok, biz…
Takılıyorum yahu.
Şaka bir yana, hemen şurada güzel bir yer var.
Biz de Londra'ya taşınmaya karar verdik.
Uçağa atladık, daire bulduk.
Harika insanları işe almaya başladım ama birden küresel ekonomi çöktü.
Şikago'dan bir telefon geldi,
"İngiltere'de açmanı istediğimiz şube var ya…"
- Of ya, çok koymuştur. - Evet. En azından iyi tazminat verdiler.
Öyle mi? Kıdem tazminatı.
Louise, sen çalışıyor musun?
Evet, çalışıyorum.
Halkla ilişkiler sektöründeyim.
Daha doğrusu eskiden öyleydim.
Londra'da pek çevrem yok.
Hâlâ işleri yoluna sokmaya çalışıyoruz.
Ama Londra'yı sevdik ve kalmaya karar verdik.
Buraya, Paris'e, Roma'ya iki saat mesafedeyiz.
Güneybatı İngiltere'ye de!
Oraya henüz gitmedik galiba.
Hadi canım? Of, inanmıyorum!
Pekâlâ, bizi kesin ziyaret etmelisiniz. Gerçekten çok güzel.
- Tabii, geliriz. - Sahiden mi?
- Sahiden! - Anlaştık.
Anlaştık madem.
- Peki, son durum ne? Başka iş mi buldun? - Hâlâ hazmetmeye çalışıyorum.
Hatırlıyorum da, kendi yerimi kapattığımda…
- Ne hâldeydim? - Berbat.
- Berbat hâldeydim. - Avukat mısın?
Hayır. Doktorum.
Artık Sınır Tanımayan Doktorlar'la gönüllü çalışıyorum.
- Evet, çok daha mutlu. - Ne güzel!
Çok daha mutluyum.
Neyse, bu tagliata biftek çok lezzetli.
- Senin yulaf lapan biraz kuru sanki. - Yo, iyi.
Vejetaryensin yani. Sebebi hayvan hakları mı sağlık mı?
Evet. Hem sağlık hem hayvan hakları,
- hem de doğa için. - Listeye gerek yok. Gelecek böyle.
Anne! Salıncakta sallanabilir miyiz?
- Tabii. - Tatlı yer misin?
- Yok, yemesin. Dondurma yedi zaten. - Vay, amma katısınız.
Ant, oyna ama gözümüzün önünden ayrılma.
Kimseyi rahatsız etme.
Merak etme. İtalyanlar çocuk sever. Fransızlar gibi değiller.
Nihayet Ant'e bir arkadaş çıktı.
Oteldeki diğer ailelerin çocukları hep tanışıyor gibi.
- Ant epey zorlanıyor. - Ben anlatayım mı?
Bir sağlık sorunu var.
Konjenital aglossia.
Sizin anlayacağınız, dili doğuştan çok küçük.
Bu yüzden iletişim kuramıyor.
Ama şunlara bakın, ne güzel anlaştılar.
Keşke hiç büyümeseler.
- Eyvah. Danimarkalılar geldi. - Olamaz!
Selam!
Bizi gördü. Yakalandık.
Tamam, bana ayak uydurun.
Torsten…
- Evet? - Selam!
- Merhaba! - Yemek yediniz mi?
Hayır, yemedik.
Bize katılsanıza.
Çok hararetli bir şey tartışıyoruz, yardım edin.
Öyle mi?
Pardon, yemek çok doyurucu.
Konumuz tuvalet kâğıdı kullanımı.
Buruşturan var, katlayan var. Sen ne yapıyorsun?
Bilmem.
Pekâlâ. Louise katlıyor. Ciara buruşturuyor.
Biz erkekler ise katlayınca kâğıt delinir, parmağın kaka olur diye korkuyoruz.
Ne yapalım, üç sandalye daha çekelim mi?
Gerek yok. Biz sadece başka bir gün için rezervasyon yapmaya geldik.
Anladım, tamam.
O zaman otelde görüşürüz.
Tamam.
- Görüşürüz. - Görüşürüz.
- Ne? - Paddy, çok fenasın.
- Çok fena. - Bu daha ne ki…
Yüzde yüz eminim. Geçen sene mi, evvelki sene mi gitmiştik?
Evet.
Torsten! Buruşturuyor musun katlıyor musun, söyle!
Of ya. Çok özür dilerim.
Pardon kanka. Pekâlâ, hadi.
- Yeni dostlara! - Yeni dostlara!
Of, niye hâlâ Londra'da yaşıyoruz hakikaten?
Çabuk içeri! Hadi!
İyi geceler tatlım.
Hop Hop'u da öp.
Tatlım, anlaşmamızı unutma, olur mu?
Noel'den önce Hop Hop kendi odasına geçecek.
Tamam mı? Neredeyse 12 yaşındasın.
Seni seviyorum.
Ben de seni.
Hop Hop Noel'den önce kendi odasına geçmeyecek gibi.
Louise, sence endişelenmeli miyiz…
Ben… Seni duyacak.
Duysa daha iyi.
Sen iyi misin?
Diğer şirketin insan kaynakları aradı.
İşi alamadım.
Üzüldüm tatlım.
Agnes'in matematik hocası Penny'den. Okumak ister misin?
Hayır.
Peki.
Bak bize kim kart atmış. Dostun.
"Ciao, Ben ve Louise.
İtalya'daki tatilimizi çok özlüyoruz.
Sizi mutlaka çiftliğe bekliyoruz. Ne dersiniz?
Devon havası, taze yiyecek ve yürüyüş dolu bir hafta sonu.
Ant, Agnes'e selam söylüyor. Onu çok özlemiş."
Ne tatlı.
Belki böyle bir gezi ona iyi gelir.
Bize yani. Değişiklik olur.
Evet.
Ama pek tanımadığımız insanlarla biraz uzun bir süre.
Evet, sanırım haklısın.
Neyse…
Bir saniye. Bence gidelim.
- Sahiden mi? - Evet. Eğlenceli olur.
Peki.
Tanrım!
Şuna bakın!
Evet ya, bakalım tabii.
Dönüşü mü kaçırdık acaba?
Bilmem. Henüz şehitler anıtına gelmedik.
Ben, lütfen sinirlenme.
Sinirli değilim.
Onları arasan?
- Ya da sorsan… - Çekmiyor ki…
İşte şehitler anıtı! Sola, sola!
Tatlım…
Geldik.
Bu arabadan çıkmak istiyorum artık.
- Geldiniz! - Merhaba!
- Kayboldunuz sandık! - Biz de öyle sandık.
Hiç de bile.
Seni görmek ne güzel.
Hadi, içeri geçin.
Vay canına.
- Ayakkabılarımı çıkarmadım ama. - Kalabilir.
- Ev dağınık, pardon. - Yok canım.
- Çantayı odaya koyalım mı? - Evet.
- Vay canına. - Beğendin mi?
- Şu eve bak. - Beğendin galiba. Gel, bir içki koyayım.
- Merdivenler dik. - İşte geldik.
- Vay canına! - Sıcacık bir oda.
Elma şarabı. Kendi elmamızdan ürettik.
- İnanmam. - Gerçekten.
- Çok iyi değil mi? - Sertmiş.
Hele bir Calvados'umuzu tat. Alkol oranı %75.
Ant?
Agnes geldi.
- Ant'e merhaba de tatlım. - Merhaba Ant.
Biraz utangaç.
Bak Agnes, sana küçük bir yatak yaptık. Beğendin mi?
Evet. Çok güzel.
Ant, yemek vakti.
- Hazır olunca inersiniz. - Tamam.
- Size küçük bir şey getirdik. - Mum. Zahmet etmişsiniz.
Feu de bois aromalı. Şömine ateşi kokulu mum.
Harika, şöminenin yanına koyalım.
Futbol seven arkadaşa da…
Ben. Ne gerek vardı.
- Lafı mı olur. - Ant… Ant, ne diyoruz?
Aslanım benim. Peşine düşerim artık.
Daha çok temas sporu oynasın istiyorum.
İyidir… İyidir.
Spor iyi geliyor, deşarj olmaları lazım.
Gençken ragbi oynamaya bayılırdım. Ya sen? Top oynar mısın?
Evet, biraz…
- Öyle mi? - Hop, yavaş.
Benim de reflekslerim eskisi gibi değil.
Evet. Rosse arance di Sicilia.
İtalyan kan portakalı. Şu renge bakar mısınız?
Vay canına.
Sizler özel misafirimizsiniz.
Geliyoruz dediğinizde Paddy ödüllü kazımız Libby'yi kesti,
kulübede asılı bekliyordu.
Libby esaslı bir kuştu yalnız, çok klastı.
Çiftliğin kraliçesiydi desem yeridir.
Nasıl desem, âdeta…
- Karakteri vardı. - Aynen.
- Buyurun efendim! - Portakallı Libby.
Evet, pederin et servis çatalları çıksın.
Aşçı yardımcısı, sana zahmet…
- Yalnız… - Sevgiyle büyüttük.
Serbest gezen.
Kendi buğdayımızla, kendi çimenimizle, kendi bostanımızda büyüdü.
Şimdi de… Louise.
Canım, sana armağanımız.
Tanrım. Bu çok şey…
- Ufacık bir lokma. - Ben tadarım.
Ama rostonun en iyi yerini
hanımefendiye ayırdık.
Hem çıtır çıtır hem de yumuşacık.
Çok leziz, değil mi?
- Yiyebiliyor musun? - Çok güzel.
Yardım lazım mı?
Çok kibarsın. Aslında lazım. İkinci raftaki tabakları çıkarabilirsin.
Hemen köşede.
- Sağ ol. - Teşekkürler.
Ant, hadi dostum. Yatma vakti. Çabuk.
Aslanım benim.
- Çocuk işte. - Evet.
Bu panjurlar ev yapıldığından beri var mı?
Evet. Sıcağı içeride, hırsızları dışarıda tutuyorlar.
Buralar çok sessiz. Hiç komşunuz falan var mı?
Var, vadinin diğer tarafında. Birbirimize göz kulak oluyoruz.
Biz kapı komşumuzla herhâlde hiç konuşmadık.
Louise, boynun mu tutuldu?
Yok, sadece bazen biraz kötü olur.
- İlaç gibi ot. Kendi üretimimiz. - Sağ ol, ilaç içtim.
Ha, modern tıp diyorsun.
Tıp harika tabii
ama genelde semptomlar tedavi edilir, asıl sebep değil.
Teknoloji aldı başını gitti
ama gel gör ki duygusal olarak mağara adamından farksızız.
Tüm bu mükemmel hayat, Instagram, Facebook… Alayı yalan.
Herkes konuşuyor ama hiç kimse dürüst değil.
Sonunda hepimiz sabırsız birer stres küpü olduk.
İnternet yarım gün çöktü, az kalsın onu boğazlayacaktım.
Buraya bayıldım. Dijital detoks yapmak gibi.
Londra'dan biraz kaçmak güzel.
- Evet. - Ant… İyi mi?
- Bir şeyi yok. - Evet.
Birazdan uyur.
Bazen yapar. Durumuyla ilgili.
- Acı çekmiyor mu yani? - Yok.
- Hayır, hayır. Acı çekmiyor. - Peki.
- Agnes'e bakayım. - Bak.
Dur, hayır, bekle. Bekle.
- Ve uyudu. - Vay canına.
Bir şey demeliydin.
Altın kaz Libby'yi öldürmüşler.
- İdare etmeye çalıştım. - Biliyorum.
- İğrenç. - Ne oldu?
Ben, bunlar yıkanmış mıdır?
- Söylesek mi acaba? - Tatlım, bu eski bir leke.
Bak, şu anda taşradayız. Bizim normalimiz onlarınkinden farklı.
Nasıl desem, onlar daha basit yaşıyor.
Bir doktorun böyle bir evde yaşaması normal mi sence?
Tatlım, burası Amerika değil.
- Biliyorum. - Adam gönüllü çalışıyor.
Muhtemelen parasını
gösterişli şeyler almak yerine tatile gitmeye falan harcıyordur.
Downton Abbey'deki malikânenin içi nasıl, haberin var mı?
Ortalığı bok götürüyor.
Canım…
İdare ettiğin için sağ ol.
Rica ederim.
Kim o?
- Merhaba tatlım. - Uyuyamıyorum.
- Tatlım, merak etme. - Olsun, gel.
- Nefes uygulamasını getireyim. - Burada.
Gel, yatağa gir tatlım.
Anneciğinin yanına yat.
Işık açık kalabilir mi?
- Hayır. - Olmaz tatlım.
Hadi bakalım. Pekâlâ.
NEFES AL
Sakinleşelim, her şey yoluna girer.
NEFES VER
Güzelce yerleşin.
Söz, harika bir hafta sonu geçireceğiz.
Şuna bak. Ne o?
Bunlara "solungaç" denir.
Dikkat et. Çok sivridir. Ateş dikeni bu.
Eline batsın istemem.
Yavaş başlamak lazım.
Önce biraz ısınacak.
Tamamdır.
Bak, bak, gördün mü? Gördün mü?
Nasıl da arsız.
- Keşke tüfeğini getirseydin. - Evet.
İyi ki getirmemişsin.
Silah sevmeyen Amerikalı mı olur?
Çocukluğumda yeterince gördüm.
Tilkiler kontrol altına alınmazsa yerde yuva yapan tüm kuşları öldürürler.
Dengeli bir ekosistem için…
Yırtıcı nüfusu kontrol altına almak lazım.
Öyle ama.
Tabii, doğa bu hassas dengeyi fabrika üretimi bir tüfekle koruyor.
Anne?
İzninizle.
Şuna bak.
Sen… Ant?
Tatlım, Agnes sallanmak istiyor, biraz çekilir misin?
Selam.
Ant'ten çekilmesini ister misin? Agnes sallanmak istiyor.
- Hadi dostum. - Bir saniye.
Gel hadi, sırtıma atla. Hop.
Yürü.
- Şimdiye babamdan şamarı yemiştim. - Paddy, dur. Sakin ol. Mecbur değil.
Sıkıntı yok. O da istiyor zaten, değil mi? Hadi bakayım, Agnes'i salla. Aferin.
O ne öyle? İyice ittir.
İşte şimdi oldu, aslanım benim.
Yine mi boynun?
- Evet, sadece… - İzninle.
Dizlerini gevşet bakayım.
Vay be.
Evet.
Levator scapulae kaskatı kesilmiş.
Bir saniye…
Evet.
Sana ne lazım biliyorum.
Soğuk su terapisi.
Klinik olarak kanıtlandı, enflamasyona birebirdir, ayrıca… Kim biliyor?
Bağışıklık sistemini güçlendirir.
- Ama biz mayo getirmedik. - Olsun, iç çamaşırınızla yüzersiniz.
Burana ne oldu?
Dün akşam işler biraz hararetlendi de.
Elma toplarken merdivenden düştüm.
Hadi millet, soyunun bakalım.
Söz, sudan çıkınca arabanın kaloriferini açarım,
iki dakikada ısınırız.
Utanmana gerek yok Louise. Vücudun çok güzel.
- Teşekkürler. - Evet.
Yalnız iyice ileri atlayın, kayalara çarpmayın.
Pekâlâ. Ant ve Agnes, babanızın elini tutun.
- Hazır mıyız? Üç, iki… - Bir saniye. Durun.
Pardon, bir saniye. Güvenli mi? Yeterince derin mi?
Çocukluğumdan beri yüzlerce kez buradan atladım.
Yeter ki ileri atlayın.
Pekâlâ, üç, iki, bir, atlayın!
- Hadi oğlum! - Paddy, yüzme biliyor mu?
Evet. Ben de böyle öğrendim. Ya batarsın ya çıkarsın.
Bir şey olmaz. Hadi Ant.
Tanrım, Ant yüzme biliyor mu?
Merak etme. Paddy yanında. Atlayalım mı?
Sen atla.
Tamam.
- Hadi Louise. - Atla!
- Atla, atla, atla. - Hadi, atla!
Atla! Atla!
Atla! Atla! Atla!
Eyvah!
İnanmıyorum!
Yangın çıkarır bu alet.
Louise…
Biraz uyumak ister misin?
Pis yataklarında mı?
Pekâlâ, hepimiz biraz…
Özür dilerim.
Deniyorum. Gerçekten bak. Ama…
- Bence pek hoş insanlar değiller. - Peki.
Boynumu bahane etsek nasıl olur?
Gitmek için mi?
- Selam. - Selam.
- Böldüm mü? - Hayır.
Sizi akşam yemeğe götürelim istiyoruz.
Bizim burada yerel bir efsane vardır, adı Mike.
Rivayete göre kaçak avcıymış ama yemekleri şahane.
Deniz kenarında ufak bir yeri var. Özel oda, şefin masası tarzında.
Son derece otantiktir. Her şey yerel ve taze.
- Harika. - Harika.
- Çok isteriz. - Harika.
Gerçekten nahoştu, değil mi?
Şaka ya…
Dinle… Hadi yeni bir sayfa açalım. Olmaz mı? Hem Nadine ne demişti?
"Mükemmellik, iyi şeylerin düşmanı olmasın."
Umarım kızarmış patates vardır.
Burada eminim "cips" vardır çünkü burada öyle deniyor.
Vay canına!
Çok şık olmuşsun.
Teşekkürler. Sen de çok hoşsun.
Ne derler bilirsin dostum. Mutlu hayatın sırrı mutlu eştir.
Aslında pek alışverişe çıkmayız. Felsefemiz neydi?
- Paranı tükenmeyen şeylere harca. - Evet, saat, yüzük, anılar gibi.
İtalya gibi.
Evet, artık her şey kullan at, "hızlı moda" diyorlar ya.
Ant gelmiyor mu?
Selam Muhj! Hoş geldin.
Muhjid'in İngilizcesi süper olmasa da harika bir bakıcıdır.
Merhaba.
Bakıcı mı? Çocuklar gelmiyor mu yani?
Hayır, çocuksuz çıkıyoruz, söylemedim mi?
Muhj Suriye'deki savaştan kaçmış.
Yaşadığı şehir Humus yerle bir olmuş.
Tanrım, çok üzüldüm.
Sağ olun.
Zavallım, mülteci statüsü hâlâ onaylanmadı.
Resmî olarak çalışamıyor.
Merak etmeyin ama, son derece güvenilirdir.
Memleketinde öğretmenmiş.
Çocuklarla arası çok iyi.
Tüm mahalle hemfikir.
Ucuza çalışıyor diye demiyoruz.
İşin güzeli, bir yanlış yaparsa sınır dışı ettiririz.
Kardeşim, sana kolay gelsin.
Hadi benimle gel.
Bir şey göstereceğim. Gel.
Sence onunla bırakalım mı yani?
Biz de zamanında bakıcı tuttuk. Ayrıca öğretmenmiş.
Hadi Louise, biraz eğlenelim.
- Tamam. Hoşça kal tatlım. - Hadi, gelin!
Gelin. Hadi.
- Paddy, varmamıza daha çok var mı? - Az kaldı.
Vay canına. Şu manzaraya bak.
Tanrım.
Evet, Amerika o tarafta, yemek bu tarafta.
İşin güzel yanı şu, bizden başka müşteri olmayacak.
- Çok hoş bir mekân. - Evet. Burayı internette bulamazsın işte.
Mike geceleri çıkıp avlanır ve malzeme toplar.
Müthiş bir aşçıdır.
Vurduğu hayvanlardan yaptığı bir yemek var, of…
Bayılırsınız.
Hatırlatayım, ben vejetaryenim.
Ama dün…
Biliyorum, ben…
Aslında söylemeliydim. Sadece… O kadar zahmet etmiştiniz, kıramadım.
Kanka, ne salağım ya.
- Kusura bakma. - Önemli değil.
- Evet, önemli değildi. Gerçekten. - İyi bari. Ama balık yiyorsun galiba.
- Evet. - Harika.
Ama balık da et değil mi?
Elbette ama çevre için daha iyi.
Ama endüstriyel balıkçılık okyanusları duman ediyor.
Bu yüzden sürdürülebilir balıkçılık ve paketleme bilgisi için
bağış etkinlikleri düzenliyorum ya.
Herkesin böyle beslenme lüksü yok.
Orası öyle ama bu, benim yapmama engel değil.
Olta balığı alacak paran yoksa?
Hepimizin fabrika eti yememizi önermiyorsun umarım.
Yani Libby'nin yerine.
Basit bir çözümü yok. En azında bunda hemfikir olsak?
Evet. Tartışmalı bir mesele. Gerçekten öyle.
Ama bu iyi bir şey.
Bu devirde herkes samimi şekilde tartışmaktan korkar oldu.
Herkes kibarlık abidesi.
- Heyt, şuna bak. - Buyurun.
Umarım bu sürdürülebilir deniz mahsulüdür.
Evet. Devon tereyağı, yabani deniz börülcesi,
orman mantarı ve sürdürülebilir Devon kremasıyla yaptım.
Muhteşem. Umarım mantarlar zehirli değildir.
- Sana güvenebilir miyiz? - Tarif gizli, üzgünüm.
Tencereye atma vakti.
24… 25…
26…
Yatağın altı.
27…
28…
Vay canına. Amma çok saat var.
30!
Önüm arkam sobe.
Anlamıyorum.
Kimse var mı?
Neredesiniz küçük canavarlar?
Ne derler, ya anne babana benzersin
ya da onların zıddı bir insana dönüşürsün.
Ben ailemi hiç tanımadım.
Bu onların kaybı tatlım.
Onların kaybı.
Biraz ağır olacak ama benimkiler şerefsizin önde gideniydi.
Yani onların zıddı mı oldun yoksa…
"Seni mahvediyor annen ve baban.
Maksatları bu olmayabilir, ama öyle.
Seni kendi kusurlarıyla doldurup
Hatırına birkaç şey daha ekliyorlar.
Onlar da zamanında mahvedilmişti
Eski moda şapkalı ve paltolu ahmaklarca.
Kimi zaman tatlı sert geçinirler,
Kimi zaman gırtlaklarlardı birbirlerini.
İnsana ıstırabı yine insan devreder.
Böylece derinleşir sahildeki sığlık.
Ne kadar erken kaçabiliyorsan kaç,
Ve sakın çocuk yapma."
Tatlım…
Bu kadın var ya…
Bu kadın beni kurtardı.
Beni cehennemden çekti çıkardı. Adam etti.
- Ne kadar oldu? - On yedi yıl.
- On yedi yıl! - Dile kolay!
Cinayet işlesen daha az yatarsın.
Buna rağmen hâlâ… Her gün yapıyoruz.
Her gün mü?
- Bizimki ayda bire şükreder durumda. - Ne?
- Ama aşk emek ister. - Biliyorum…
Mesela bazen fantezi yapıyoruz.
- Evet. - Hadi canım.
- Sahiden. - Evet.
Öğretmen ile öğrenci.
Rock yıldızı ile hayranı.
Barda tanışan yabancılar.
- Azgın garson ve yakışıklı müşteri. - Tanrım.
Bayım…
Yemeğiniz nasıldı?
Lezzetliydi ama biraz ateşli bir şeyler istiyorum.
- Öyle mi? - Evet.
Kesin şunu.
Belki tatlı için size menüde yazmayan bir şey sunabilirim.
Bir zahmet.
Eyvah!
- Bayım, peçetenizi düşürdünüz. - Bak sen!
Ben hemen masanın altına inip
şipşak halledeyim.
Of ya.
Şaka yahu.
Bu kadını seviyorum.
Seviyorum ulan!
Vücuttaki en büyük cinsel organ nedir?
Beyin.
Hayal gücümüz, yapabileceklerimizden bin kat daha seksidir.
Seks hayatınızı canlı tutar.
Bu yüzden ikimiz de bazen dışarıda yemeyi severiz.
Evet.
Bizce daha sağlıklı.
Sağlıklı.
Of! Bu şarkıya hastayım.
Mike, sesini açar mısın?
Hayatım?
Ciara kaç yaşındayken tanışmışlar yani?
Louise, o konuyu hiç açma.
- Epey kabarıkmış. - Paddy.
- Her kuruşuna değer. - Biz de katkıda…
Çok naziksin. Biz arabayı getirelim.
Sağ olun bayım.
Ant, ne yapıyorsun?
Tanrım! Ant, ne yaptın? Bunlar nasıl oldu?
Melek gibi uyuyor.
İÇİNİZDEKİ KOVBOYU SERBEST BIRAKIN
Yeni kitap mı?
Evet. Paddy tavsiye etti.
Vay be, en iyisi birlikte eve çıkın.
Ne?
Ya da ben oda değiştirebilirim.
Louise, senin derdin ne?
Ne dedim ki?
Yaşadığımız onca şeyden sonra denir mi bu?
- Şaka yaptım. - Ama sürekli yapıyorsun.
Beni küçük düşürüyorsun. Ayda bire şükrediyormuşum falan.
- Şakaydı ya. - Ama hiç komik değil!
Hele de kızının okulundaki bir veliyle ergen gibi sexting yapmışken.
- Ben, lütfen. - Yalan mı?
- Sen öyle deyince ne hissedeceğim? - Haklısın. Ama binlerce kez özür diledim.
Artık ne yapacağımı bilmiyorum. Üzerinden altı ay geçti.
- Nadine'le bunu binlerce kez konuştuk. - Faturayı bana kestiniz.
Hayır, yaptıklarımın sorumluluğunu alıyorum.
- Ama sen… Çok öfkelisin. - Evet!
Çünkü eşimin telefonunda bir adamın penisini gördüm.
Lütfen. Dinle. Bunu savunmuyorum.
Ama sen ondan çok önce de öfkeliydin.
Hayat sana hak ettiklerini vermedi diye dünyaya küstün.
Bu yüzden burnunun dibindekileri göremiyorsun.
Tüm kabahati bana atamazsın.
Londra'ya senin için taşındım.
Hayatım altüst oldu, işimi ve evimi kaybettim.
Beni ben yapan her şeyi kaybettim. Senin için!
İşini kaybettiğinde de yanında kalıp sana yardım ettim,
sana destek oldum, hayatını kolaylaştırdım,
sırf Avrupa'ya erişimini kaybetme diye.
Ya ben kocama nasıl erişeceğim peki?
Hâlâ çözemedim, beni sevdiğin için mi benimlesin,
yoksa başarısız olmaktan mı kaçıyorsun?
Louise, ben…
Önemsiyorum.
Gerçekten uğraşıyorum.
Evet. İkimiz de uğraşıyoruz.
Rica ediyorum, lütfen
düşman olmayalım.
Özür dilerim.
Ben de özür dilerim.
Agnes, yavrum…
Ben.
Ben!
Ne oldu?
- Gidiyoruz. - Ne?
Anne? Hop Hop nerede?
Bilmiyorum. Ayrıldığımızda yanında mıydı?
Sanmıyorum.
Tatlım, burada değil.
Hop Hop'u istiyorum.
Agnes, artık bunu aşmalısın. Neredeyse 12 oldun.
Hiç yardımcı olmuyorsun.
Eve döndüğümüzde arar, kargolamalarını söyleriz.
- Ant gibi canı yanar. - Ant acı çekmiyor. Doğuştan öyle.
- Başka bir Hop Hop alırız. - Hayır, benimki lazım!
Agnes, lütfen sakinleş.
- Hop Hop'a da yapacaklar! - Nefes al.
Yeter ama!
Tanrım!
İyi misin? İyi misin?
Onu orada bırakamayız. Bırakamayız.
Hop Hop'a da yapacaklar.
Nefes alamıyorum! Nefes alamıyorum!
Tamam. Hemen dönerim.
Ya uyanıklarsa?
Louise, iki dakika bekle. Tamam mı?
Tamam.
Hemen dönerim, tamam mı?
Louise, arabaya döner misin? İki dakikaya geliyorum.
Dediğim gibi, sizi uyandırmak istemedik…
- Ne oluyor? - Ufak bir sorunumuz var.
Birileri vedalaşmadan gidiyordu.
Hayır. Paddy'ye daha yeni dedim,
çok iyi vakit geçirdik.
O zaman bir daha sorayım, niye gittiniz?
Dürüst ol.
Bak, dinle. Bir şeyler oldu ve eve gitsek daha iyi olur diye düşündük.
Ne oldu? Bence bilmeye hakkımız var.
Agnes yerde yatmayı sevmiyor. Bu yüzden akşam yanımıza geliyor.
Yatak da çok küçük…
Evimiz büyük olmadığı için üzgünüm.
Agnes'in rahat edememesine de üzüldüm.
Hayır! Sizin yatağınızdaydı!
- Ne? - Evet!
- Kim? Ne? - Kızım yanınızdaydı.
- Doğru. Özür dilerim. - Ciara?
Paddy çoktan uyumuştu. Hepsi benim hatam.
Üzgünüm ama çizgiyi aştın!
- Bunu kabul edemem. - Hata bende. Özür dilerim.
Bazen annelik ve koruma içgüdülerim ağır basıyor.
Pardon da ne alaka?
- Kız bebeğimiz olmuştu. - Hayır…
Mary.
On iki haftalıkken uykusunda öldü.
Mükemmel bir aile olacaktık.
Agnes'in ağladığını duyunca…
Sesini duydum…
Seni çağırıp durdu, sen de gelmeyince
kendini kaybetti, kendini tırmalamaya başladı.
Sen orada değildin…
Ne zaman yardım edip ne zaman yalnız bırakacağına
karar vermek zordur, ben de…
Yanlış yaptıysam gerçekten çok üzgünüm.
- Ciara… Bilmiyordum. - Biz… Şey…
Anne! Ant tavşanımı bulmuş!
Güzel.
Aferin oğlum. Aferin.
Ne diyor?
Sanırım gideceğiniz için üzüldüğünü söylüyor.
Size tavukları göstermek istiyor.
Görebilir miyiz?
Hatırlıyor musunuz,
buraya ilk geldiğinizde gece tepeniz atınca
vedalaşmadan gitmeye çalışmıştınız.
İkisi ne güzel anlaşıyor, değil mi?
İkinciyi yapmak istedik.
Ama…
İki kez düşük yaptıktan sonra…
Hayat çok acımasız olabiliyor. Üzüldüm.
Anlamadım.
Yazdığını okuyamıyorum.
Yumurtalar nasıl gidiyor?
Güzel.
Bakalım.
Çok güzel olmuşlar.
Agnes, bence en güzeli seninki olmuş.
Ama anlamsızdı.
Saçma sapan bir yazıydı.
- Görebilir miyim? - Ant kâğıdı yuttu.
Bence zor bir dönemden geçiyor.
Ona karşı anlayışlı olmalıyız.
Hayır. Onda bir anormallik var.
Aklımıza gelen şeyleri bazen söylememeliyiz.
Anne! Normal değil!
Agnes, canım, şunları soymama yardım eder misin?
Havuçlarımız çok güzel.
Üzgünüm.
Bana ver.
Şöyle koyalım.
Derdim öldürmek değil.
Benim derdim avlanmak.
Hayvana nişan alacaksın,
balığı oltaya düşüreceksin, işin keyfi burada.
Bunun için yaşıyorum.
Belki haddimi aşıyorum
ama akşamki tartışmanıza kulak misafiri olduk.
Çok üzgünüm.
Aldatılmayı affetmek kolay değildir.
Aslında aldatmadı. Sadece…
Mesajlaştı.
Ne yaptıysa fark etmez, ister düşünce suçu olsun ister… Kim takar?
Tüm bunlar…
Tüm bunlar yüzünden…
İçin içini yiyecek.
Deşarj olman lazım.
Sana bir şey göstereyim mi?
Açlıktan ölüyorum!
Kurt gibi açım!
Ciara'yı bile yiyebilirim.
Aman ha çocuklar, dikkatli olun, tamam mı?
Sakın annenin heykellerini kırmayın yoksa kıyameti koparır.
- Onlara gösterdin mi? - Hayır.
Bunu gördünüz mü? Ciara'nın heykellerinden biri.
Adı "Ana Sevgisi".
Vay canına.
- Öyle mi? - Vay canına.
- Bir sürü var. - Bunlar muhteşem.
- Ne hoş. - Hobi işte.
Kendini hor görme, o benim görevim.
Yemeğe yardımın için sağ ol.
- Ne demek. - Paddy.
Anne. Anne. Ant'le sana dansımızı gösterelim mi?
Yemekten sonra tatlım.
Rica etsem sofrayı hazırlar mısın Agnes?
Evet. Hadi Agnes, ne kadar güzel sofra kurduğunu göster.
- Tanrım. Suya tut. - Ne oldu?
- İyi misin? - İyi misin?
Paddy, yarasına bir bakar mısın?
Tabii.
- Neyse ki evde doktor var. - Ben doktor değilim ki.
Ne?
Doktorum demedin mi?
Öyle mi dedim?
İtalya'da…
Ya bazen yeni insanlarla tanışırken
biraz huzursuz hissederim.
Sadece sizi etkilemek istemişti.
Evet.
Peki ne iş yapıyorsun?
- Bir iş yapmıyorum. - Yani… Hiçbir şey mi yapmıyorsun?
Hayır. Çalışmıyorum. Çalışmaya karşıyım.
- İdare ediyoruz ama. - Evet.
Evet, biraz ot satıyorum, civardakilere elma şarabı falan.
Hadi şuna bakalım. Yara bandı nerede?
Tanrım.
- Yüzlerinin hâline bak. - Keşke fotoğraflarını çekseydin.
Herhâlde doktorum.
- Sazan gibi atladılar. Çok fena yediniz. - Yani…
- Şerefsiz ya. - Böyle bir yeri başka türlü nasıl alalım?
Gel hadi.
- Şunu bir tat. - Ne bu?
Ragbi soyunma odası gibi kokar derler.
Nasıl ama?
Agnes, tatlım, sebzelerini yemen lazım.
Sebzeleri ye tatlım.
Ayrıca yemek yerken ağzımızı kapatıyoruz.
Gorgonzola, Camembert, Emmental, hepsini at gitsin.
Stinking Bishop bir numaradır.
- Hiç duymamıştım. - Al.
Agnes?
Lütfen kızıma talimat verme artık.
- Ama söylemek lazım. - Annesi sen değilsin. Annesi benim.
Ama katılıyorsun herhâlde. Ağzın açık yemek iğrenç.
Evet ama bunu söylemek anne babasına düşer.
- Kural bu mudur? - Evet.
Ama Ciara koruyucu ailelerle büyüdü.
Çocuklar birbirlerine anne babalık etmiş, herkesin lafı dinlenirmiş.
Bu yüzden de kuralları bilmiyor. Üzgünüm.
Niyetim kırıcı olmak değildi.
Ama Louise haklı, haddini aştın.
Başkasının çocuğunu eleştiremezsin. Özür dilemelisin.
Önemli değil.
- Özür dilerim Louise. - Agnes'ten de dile.
Özür dilerim Agnes.
Önemli değil.
Louise?
Sen bir şey demeyecek misin?
Sanırım aşırı tepki gösterdim.
İşte bu. Barıştık, bitti gitti.
Sağlıklı bir anlaşmazlık.
Çocuklarımıza bunu öğretmeliyiz, karşılıklı dürüstlük.
İçkileri tazeleyelim.
Agnes, şu çalıştığınız dansı bize göstersenize.
- Evet. - Tabii.
Kasetçalar hazır mı?
- Evet. - Pekâlâ.
Hazır olduğunda söyle.
Hazırız.
Ant, sorun ne evladım?
Ritmi hiç tutturamadı.
Yo, bence harikaydınız.
Baştan alın.
Tabii, baştan alsınlar. Pardon.
- Sorun değil. - Hazır mısınız?
Bir, iki, üç…
Yok artık.
Ant? Ant. Ne yapıyorsun?
Hadi ama. Biraz konsantre ol.
Paddy, iyi dans ediyorlar.
Ama Ant'in ritim duygusu sıfır, dansın içine etti.
Paddy, küçücük çocuk bunlar.
Babam hep şöyle derdi, "Ömür boyu çok çalışmalısın,
yoksa hiçbir baltaya sap olamazsın."
Ant, hadi ama, müziği hisset. Bu sefer olsun.
Tanrım.
Ant!
Senin derdin ne?
Çok basit yahu. Ritmi ayaklarında hisset.
Bak böyle, bir, iki, üç, dört, beş, altı, yedi, sekiz.
Ant, lütfen babanı dinle.
Agnes'e bak. O iyi dans ediyor, onu taklit et.
Artık yapmak istemiyorum.
- Tatlım. - Ne…
Hayır, yapacak. Dönmesi lazım.
Artık dans etmek istemiyor.
Hadi, git arkadaşını geri getir.
Hadi.
Ben…
Kanka. Kanka…
Tatlım. Hadi, bir kerecik daha yap.
- Ben, istemiyor. - Anladım. Son bir kere daha.
Heyt be! İşte bu!
Bu sefer olacak evlat.
Kaseti başa sarayım.
Hadi, hadi, çabuk.
Patladık burada.
Hazır mıyız?
Tanrı aşkına.
- Hayır! Lan! - Paddy!
Agnes, gel.
Tamam, sıkıntı yok.
Sıkıntı yok evlat. Kendi başına devam et.
Beş, altı, yedi, sekiz. Hadi.
- Kapat şunu. Kapat! - Ne?
- Bir sorun mu var? - Tanrı aşkına, çocuk o.
Derdin ne? Niye onunla öyle konuşuyorsun?
- Şimdi de siz karışmaya başladınız. - Sizden farklıyız diye.
Vay be.
Burada mesele farklı yapmak değil. Mesele, doğru olanı yapmak.
Oğlun ağlarken ona şefkat göstermelisin.
- Bağırman yanlış. - Daha çocuk o. Bırak dans etsin.
Öyle dans mı olur? Ant, odana git.
Ona hitap şekline tahammül edemiyorum.
Odana git, dedim!
- Kes şunu! Yeter! - Paddy!
Beni dinle.
Baba.
Üzgünüm.
Annenle biraz konuşmama izin ver.
- Tanrım. - Toplanıp derhâl gitmek istiyorum.
Tamam, yalnız…
Aslında biraz fazla içtik.
Umurumda değil. Gitmek istiyorum.
Tamam Louise, gideriz.
Önce bir kahve içeyim.
Buraya dönmemeliydik. Sen…
Tamam.
Yuh sana ya, bana gelince horozlanıyorsun
ama ona gıkın çıkmıyor.
Lütfen Paddy uyanmadan gitmeyin.
Çok fena tepesi atar, sonra da acısını bizden çıkarır.
- O kadar mı kötü? - Durumu toparlamasına izin verin.
Sonra da önemli bir randevunu hatırlamış gibi yaparsın.
Çok kötü oynuyor, değil mi?
Ant, ne oldu?
Bu senin…
Tanrım.
Tanrım!
Annemlerle konuşayım. Onlar ne yapılacağını bilir.
Baba. Top oynayalım mı?
Kahvemi bitirince.
Kahretsin.
Pekâlâ bok kafa.
Ne oldu? Dilini mi yuttun?
Hay sokayım.
Ha, kahve.
Aferin sana.
Göster.
Bana sevgi göster.
Kötü kokuyorsun evlat.
Kahretsin.
Şimdi de sırtıma çıkmak istiyorsun.
Seni yüzsüz serseri.
Aslında herkese aramızın iyi olduğunu gösterir. Hadi.
Atla bakalım.
Amma ağırsın, ne yedin lan öyle?
Gidelim.
Selam.
Çok üzgünüm.
Sadece…
İçkiyi fazla kaçırdım. Kesinlikle haddimi aştım.
Sanırım hepimiz çok içtik.
Agnes nerede?
Geliyor.
Selam tatlım.
İyi misin?
Aggie, neyin var?
Elin mi kesildi?
Hayır.
Tamam, sorun yok. Gel.
- Ne oluyor? - Banyoya.
Regl olmuş.
- Bu tamamen normal. - Hayır, değil.
Bana bir bira lazım. İçer misin?
Yok, almayayım.
Pekâlâ. Tamam.
Birdenbire bu spor aşkı nereden çıktı?
Beş dakika, tamam mı?
Hadi Ben. Sert fırlat.
Hayda. Of.
Gideceğiz, değil mi?
Gideceğiz.
Ama sakin olmalıyız.
Nasıl sakin olayım? Ya Ant? Onu da götürmeliyiz.
Aggie, dinle, cesur olmanı istiyorum, tamam mı?
Yapabilir misin?
Tamam. Sakin bir şekilde burada bekleyeceksin.
Kapıyı da kilitleyeceksin. Tamam mı?
- Anne… - Aggie, kapıyı kilitle.
Tamam mı?
- Her şey yolunda mı? - Evet, bir şey yok.
Agnes…
Ufak bir sıkıntı yaşıyor.
Ben, Agnes seni istiyor.
Böyle zamanlarda Ben daha iyi halleder.
Kusurumuza bakmayın.
Hayır canım, ne kusuru.
Baksana.
Yardım lazımsa söyle.
Hayır, gerek yok. Merak etmeyin.
Tamam.
Louise, ne yapıyorsun?
- İçeride her şey yolunda mı? - Evet, iyiyiz.
- Bir şey lazım mı? - Hayır, birkaç dakikaya çıkarız.
Belli etmemeliyiz. Tamam mı?
Stresli ya da korkmuş görünmemeliyiz.
Dışarı çıktığımızda tamamen normal davranmalıyız.
Geldiğimizden beri normalmiş gibi davranıyoruz.
Bu hiç normal değil.
Bunu yapamayacağım. Dışarı çıkmak istemiyorum.
Tamam, haklısın yavrum.
Bu hiç normal değil, normalmiş gibi yapmana gerek yok.
Onlara ilk kez regl olduğunu söyleyelim, tamam mı?
Çok korktuğunu, babanın bile seni yatıştıramadığını söyleriz.
Bu yüzden de eve gitmemiz gerekiyor, deriz.
Hayır, istediğin kadar ağla, daha inandırıcı olur.
İçindeki tüm endişeyi dışa vurabilirsin. Tamam mı?
Tamam.
Pekâlâ.
Tamamdır. Yakında görüşürüz.
Agnes nasıl oldu?
Şey… Epey korkmuş.
- Canım ya, büyük gün tabii. - Evet.
Evet…
Gerçekten neye uğradığını şaşırmış hâlde.
Bu yüzden onu eve götürsek iyi olur.
- Evet. - Tamam.
Biraz uzanmak ister mi yoksa…
Hayır. Sanırım kendi yatağında yatmak istiyor.
Öyle değil mi tatlım?
Muhtemelen arabada giderken uyuyakalır.
Merak etme canım.
Biraz tedirgin tabii.
Korkacak bir şey yok. Yaşadığı şey çok normal.
Evet.
Kızlık devri kapandı. Artık kadın oldun.
Eminim sarsılmışsındır.
Dışarıdayken.
Bir kadeh konyak koyayım mı?
Hayır. Biz artık yola çıkalım.
Evet. Pek tabii.
Burada çok güzel vakit geçirdik.
Umarım öyle olmuştur.
- Ciara da ben de… - Biraz kaba olabiliyoruz.
Hayır canım, olur mu öyle şey. Bilakis ikiniz de…
Farklı bakış açıları sundunuz.
Sağ olun, o sizin inceliğiniz.
Yol için size iki dakikada sandviç yapabilirim.
Çok sağ ol ama yoldan bir şeyler alırız.
Olamaz! Lastik inmiş.
- Böyle süreriz. - Olmaz, görürler.
- O zamana gitmiş oluruz. - Ama kapıyı açmaları lazım.
Evet. Tekrar her şey için teşekkürler.
- Her şey tamam mı? - Evet!
- Evet. - Evet.
Harika.
Eyvah, şu işe bak!
Aksiliğin de böylesi… Gel bak.
Evet, çivi girmiş.
Gerçekten de büyük talihsizlik.
Telefonun var, çekici çağırabilirim.
Akıllı ol.
Çekiciye ne gerek var? Ben iki dakikada hallederim yahu.
Yo, zahmet etme.
- Yol yardımı üyeliğim var. - Ne zahmeti, lafı mı olur.
Hadi! Bir el at, krikoyu çıkaralım. Bir çırpıda hallederiz.
Hemen şurada.
Şuradaki krikoyu kapıver.
Evet.
Evet, işçilik için 90, yedek parça için 70 papel verin ödeşelim.
Âlemsin.
- Pekâlâ arkadaşlar. Yola koyulalım. - Tamam.
Agnes, her şeyin tamam mı?
Evet.
- Evet. - Yüzde yüz emin misin?
Anne…
Olamaz! O nasıl oraya çıktı?
Ant, sen mi yaptın?
- Eve gitmek istiyorum. - Ama onsuz gidemezsiniz. Değil mi kanka?
Doğru. Gidemeyiz.
Siz gelmeden önce ben de olukları temizliyordum.
Kanka, aslında sen benden uzunsun. Kolun bacağın sırık gibi.
Ben alttan tutayım, sen yukarı çıkıp al.
Sıkı tuttun mu?
Evet.
Pardon kanka. Kayıverdi.
Merak etme, tutuyorum.
Yavaş! Aman diyeyim! Dikkat et kanka.
Bu sefer kabahat sende ama. İyi misin?
Yavaş!
Olamaz.
Çok üzüldüm Agnes.
Herhâlde bir hayvan yapmış.
İyi misin?
Bir şey olmaz. Eve döndüğümüzde tamir ederiz.
Geldiğiniz için teşekkürler.
- Hoşça kal. - Agnes'le vedalaş.
Gel sarıl bakayım koca adam.
Seni bırakmayacağız.
Dikkatli gidin, tamam mı?
- Ant! - Kaçma, gel, kaçma.
Pekâlâ.
Londra'ya yolunuz düştüğünde mutlaka bizi…
Evet, kesinlikle.
Vardığınızda haber verin.
Bir SMS atarsınız artık.
Tabii, atarız.
Ama atmayacaksanız, değil mi?
Efendim?
Hâlâ tamamen dürüst davranmıyorsunuz, haksız mıyım?
Dediğin doğru.
Yalan söyledik.
Sizi Londra'ya davet etmeyeceğiz.
Sizi bir daha hiç görmeyeceğiz
çünkü Ben ile ayrılacağız.
Evliliğimde son derece mutsuz olduğum için ona ihanet ettim.
Yaptığım şey için özür diledim ama bu hafta sonu
bir çift olarak bunu aşamayacağımızı net bir şekilde gördüm.
Vay be.
Dürüstlük. Nihayet.
Bize göre bir şeyleri düzeltmek için ilk adım dürüstlüktür.
Bizce siz düzeltebilirsiniz.
Ben bana anlattı, istediği bu.
Seni çok seviyor Louise.
Pardon, bunları neden dediysem…
- Hayır. - İçini dökmekle iyi ettin.
Biz artık gidelim.
- Tamam. Terapinin faturasını yollarız. - İkinizle de Londra'da görüşürüz.
Tabii.
Ant, kapıyı açar mısın?
Ant!
Gerek yok kanka.
Pekâlâ.
Sakin sakin gidiyoruz.
- Ant ne olacak? - Onun için döneceğiz.
Onu bırakamayız.
Tatlım, buradan kaçmazsak yardım edemeyiz.
Tamam mı? Anladın mı?
Pekâlâ. Gülümseyin ve el sallayın.
Hoşça kalın!
- Baba! Baba, dur! - Ne oldu?
Ant'i gölete attı!
Kahretsin!
- Lanet olsun! - Baba.
Direksiyona geç, sürmeye devam et!
Ben!
Anne, dur!
Ant!
Neyi arıyoruz? Ödeme ve para aktarma mı?
İki yüz bin, işte budur be.
Para aktarma, yeni alıcı, ekle.
Bu yaptığın yanına kâr kalmaz.
Mike arabana alıcı buldu bile.
Gelecek hafta ev sahibine bir e-posta atıp taşınıyoruz diyeceksin.
Okula da aynı şekilde bir e-posta atacaksın.
Komşularını tanımıyorsun, işin yok.
Londra gibi bir yerde kimse seni merak etmez.
Ne istiyorsan al, yeter ki aileme zarar verme.
Mükemmel ailene mi? Onları sevmiyorsun bile kanka.
Sevsen Ant'i gölde, ailesinin yanında bırakırdın.
Ant, yakında onlara kavuşacaksın.
Tüm bakiye. Gönder.
Tüm bunları niye yapıyorsun?
Çünkü izin veriyorsunuz.
Ah siz yok musunuz siz…
Benzinsiz Tesla'larınız, oltayla tutulmuş ton balıklarınız…
Çocukları engelli aileyle dost oldunuz diye kendize beş yıldız verirsiniz.
Midemi bulandırıyorsunuz.
Agnes, tatlım…
Kolunu aç.
Korkacak bir şey yok. Veterinerlerin kullandığı ketamin bu.
Onu öldürmeyecek.
Uyutmak daha iyi.
Yoksa kıvranıp ortalığı batırırlar. Ant anlatsın size.
Ama sorun da bu ya, anlatamaz.
Ciara, lütfen. Bunu yapmasına izin veremezsin.
Çocuğumuz olsun isteyen oydu.
Ama bir türlü olmuyor, değil mi tatlım?
Belki bu sefer olur.
Evet.
Paddy, lütfen.
Ellerini arkana getir.
Louise! Lütfen beni onunla burada bırakma.
- Ant! - Bana neler yaptığını gördün.
Ben de kurbanım!
Yalvarırım! İlk kurbanı benim!
Agnes'in yaşındaydım! Bana inanmalısın!
Lütfen beni onunla bırakmayın!
- Canı cehenneme! Hadi, gidelim! - Lütfen! Louise!
Çabuk!
Binin!
Eyvah! O kim?
- Kahretsin! - Tanrım!
Eve girelim! Evde telefon var!
Panjurları kapatın!
Paddy…
Başımın belası! Hepsi senin yüzünden oldu.
Neredeyse beni vuruyordun!
Tatlım, sana ihtiyacım var.
Paddy!
Evine girdiler.
Hiçbir yere gidemezler.
Sunduğum hizmetler karşılığında payımı almaya itirazım yok ama bu…
- Yüzünü gördüler mi? - Evet.
O zaman beğenmesen de işin içindesin.
Tamam.
Telefon! Çabuk!
Teşekkürler.
Tamam.
Hay sıçayım! Burada… 999'du.
Çalıyor mu?
Acil yardım, buyurun?
Ne var? Ne oldu?
Hat kesildi.
Lanet olsun!
Tamam.
Ben…
Bak…
Evden çıkıp ormana girsek…
- Karanlıkta belki… - Olmaz. Silahları var.
Geceleri ava çıkıyorlar.
İçeri girerlerse bizi öldürürler.
Louise, ne yapacağımı bilmiyorum. Hiç bilmiyorum.
Bilmiyorum, çok üzgünüm.
Keşke… Lanet olsun! Keşke seni dinleseydim.
- Önemli değil! - Ama önemli!
Buraya gelmemeliydik! Burada kalmamalıydık!
Ben! Kes şunu!
Beni dinle!
Kızına bak.
Ailenin sana ihtiyacı var.
Baba, korkuyorum.
Merak etme tatlım.
Sadece bizi korkutmaya çalışıyorlar.
Merak etmeyin.
Bunu hiç unutma Ben!
PADDY'NİN CALVADOS'U ALKOL ORANI %75
Louise. Louise!
Bak, ahırın çatısı sazdan yapılma.
Çatıyı ateşe verirsek belki gören olur.
- Tanrım! İşe yarar mı? - Bilmiyorum.
Alkol oranı %75 ama bilemedim.
- Pekâlâ. - Tamam.
- Çabuk ol, hadi. - Çabuk.
Ben, hadi! Tanrı aşkına!
Tamam…
- Eyvah! - Kahretsin!
- Louise! Tut! - Olamaz Ben! Al çabuk!
Sen ateş et, ben atayım.
- Son kurşunumuz. - Sen ateş et.
Tamam!
Lanet olsun!
Tamam, içeri geç!
İsabet ettirdin mi?
Evet tatlım. Yardım geliyor.
Tamam. Hadi gidelim. Çabuk!
Hay…
Araban yanıyor, şu işi bitirelim.
- Balık yemi yuttu. - Onları bir an evvel öldür, dedim.
Niye annemin kedisi gibi yemeğinle oynuyorsun?
Sen şu çatıya çık, tamam mı?
Siz buradan bir yere ayrılmayın.
Sen de Hop Hop.
Benim sesimi duyana dek hiç kıpırdamayın
ve sakın ses çıkarmayın, tamam mı?
Tamam.
LAVABO AÇICI
SÜLFİRİK ASİT %91
Ben, kanka?
İçerideki sen misin?
Benim için dans edecek misin?
Delikanlı olacak mısın?
Yoksa karının telefonundaki tip gibi ağzına sıçmamıza izin mi vereceksin, ha?
Diyelim o adamla baş başa kaldın, kafasına da silahı dayadın,
ne yaparsın?
Arabamı havaya uçurdun seni arsız it.
Yoksa o…
Bunu sana ödeteceğim Ben.
İçeri geliyorum Ben!
Ses çatıdan geliyor.
Ben.
Tatlım.
Ant!
Neredesin evlat?
Sesimi duyduğunu biliyorum!
Seni adi herif.
Kızmadım desem yalan olur.
Hay sokayım!
Seni pis…
Paddy!
Nerede?
Şu tarafa gitti.
- Dolabı kontrol et. - Tamam.
Ant, tatlım?
Ses çıkarıp yerini belli edersen cezanı hafifletiriz.
Hem ikiniz de çocuğumuz olabilirsiniz.
Sessiz kalırsan seni bulduğumda ağaç öğütücüsüne atarım!
Yukarı çıkalım.
Seni lanet…
Çabuk, koşun!
Koşun! Hadi!
Kahretsin!
Devam. İçeri geçin!
Su.
Lanet olsun, su ver!
Hadi çocuklar. Çıkın.
İlerleyin. Devam!
Tanrım.
- Al… Anahtarı! - Ne? Neyi…
Araba anahtarı.
Çatı katına çıkalım.
Görebiliyor musun?
Görüyorum. Bana bak.
Bunu halletmelisin.
Git hadi.
Peşlerine düş.
Bu senin hatandı aşkım.
Ya halledersin ya da bu iş biter.
Ver şunu.
Ah, Tanrım!
Yukarı.
Tamam. Oh, şükür.
Pekâlâ.
Tamam.
Baba!
- İyi misin? - Evet.
- Tamam. - Evet.
Hadi. Çık.
- Tamam, dikkat. - Olamaz.
Merdivene in.
Ciara?
Ciara!
- Aggie! - Yardım et!
- Baba, lütfen! - Tuttum!
- Tanrım! - Tuttum seni.
Tanrım. İyi misin?
Tanrım!
Güzel. Git arabanın arkasına saklan.
Bahçeden geç.
Sen git.
Ant'i arabaya götür. Ben de arkandan geliyorum.
Birlikte gideceğiz.
Tanrım.
Ciara?
Elindeki silahı at Ben.
Olamaz.
Yavrum.
Ciara, bir tanem?
Ciara… Bir tanem.
Lütfen. Yalvarırım.
Bize istediğini yap ama lütfen…
Bu yavrucağı mı?
Canını yakacağımı mı sanıyorsun?
Ciara'mı benden aldınız.
Artık bana bakacak tek kişi o.
Ama size söz,
birbirimize iyi bakacağız.
Hayır!
Lanet olsun!
Tanrım!
Tamam.
Ant, gel hadi.
Ant. Yürü hadi.
Aslanım benim.
Çevirmen: Berkcan Navarro fullhdfilmizlede.net yorum yapmayı unutmayın!