Şey, bu biraz zaman alıyor.
Ne zaman geleceğini nasıl anlıyorsun?
Dinliyorsun.
Tamam.
- Yeni misin? - Ne?
Buraya. Yeni mi taşındın?
Evet, bugün.
Sanırım taşıyıcılarım kayboldu, o yüzden...
- Hangi kat? - 11 sanırım.
Harry'nin eski dairesi.
- Ben Grace. - Alex.
Ben de en üst kattayım, yani komşu olacağız.
- Memnun oldum, Grace. - Ben de memnun oldum.
Şey, yerel üniversiteye mi gidiyorsun, yoksa...
Evet, hukuk fakültesi. İkinci sınıftayım.
Oh.
Güzel.
Düşünmesi bile korkunç, bir tane daha olmuş.
Bir tane daha ne?
Bu mahallede bir yıl içinde kaybolan beşinci kadın.
Hepsi de öylece kayboldu.
Hiçbirinin cesedi bulunamadı.
Polisler burada bir seri katil olabileceğini düşünmeye başladı.
Tanrım, bunun geçici olduğunu söyle.
Karanlıktan mı korkuyorsun, Alex?
Evet, sadece kapalı alanlardaysam.
Evet, arada sırada böyle yapıyor.
İşte.
Tamam.
Güç düğmesini görüyor musun?
- Evet. - Eğer bu olursa, kapat.
Beşe kadar say, sonra tekrar aç.
- 10 vakadan dokuzunda işe yarar. - Peki ya 10'uncu?
Alarm düğmesine basarsın ve Manny'yi beklersin.
Apartman görevlisi. Bodrumdan hallediyor.
Anladım.
İşte şöyle.
Ben bu şeyden bıktım artık.
Lancaster'a hoş geldin, Alex.
- Bugün mü taşınıyor? - Evet, hanımefendi, bugün.
Çok yakışıklı. Bana güvenin.
Profesyonel futbol oynadığını söyledi.
Gerçekten mi?
Peki, sonra ne olmuş?
Duret kanaması.
Sarsıntı gibi mi?
Oyun çöktü, ben de kaçmaya çalışıyordum.
Bir anda dev gibi bir defans oyuncusu bacaklarımdan vurdu beni.
Havaya fırladım, yere paralel şekilde uçtum.
Aynı anda bu... Bu adam dev gibiydi, sanki ayaklı bir tır.
Belimden vuracaktı ama doğrudan kafadan vurdu.
Kasklar çarpıştı, sadece "çıt" sesi çıktı.
- Lanet olsun. - Evet. Tüm stadyum duydu.
Bayılmışım, 12 dakikadan fazla kendime gelemedim.
Hiçbir şey görmedim, duymadım.
Ve kafamı vurmadan önce zaten dört beyin sarsıntısı geçirmiştim.
Bu yüzden takım doktorları MRI çektirdi.
O zaman beyin kanamasını fark ettiler, çok şanslıymışım.
Bu nasıl şanslı olmak?
Çünkü Duret kanaması genelde otopside fark edilir.
Çoğu zaman ölümcül olur.
Aman Tanrım.
Bunu kendime
ikinci bir şans verildiğini hatırlamak için saklıyorum.
Tabii artık erken bunama riski taşıyorum.
Müthiş ruh hali değişimleri yaşıyorum.
Pek uyuyamıyorum.
Karar verme yetim, reflekslerim ve dengem de bozuldu.
Ama futbolun bedeli bu, değil mi?
Oyunu özlüyor musun?
- Oyunu mu? - Evet.
Hayranlığı mı? Grupileri? Parayı?
Ayrıcalığı?
Kendini küçük bir tanrı gibi hissetmeyi?
Hayır.
- Peki, Aria, sen ne iş yapıyorsun? - Yeni yüksek lisansı bitirdim.
Sanat tarihi okudum.
Ve bu yüksek eğitim sayesinde
yerel sanat müzesinde staj yapıyorum.
Yani o bir küratör.
Eğitimde.
Bunun eğitimi nasıl oluyor?
Turlar düzenliyorsun.
Yani... Bayağı bir tur düzenliyorsun.
- Bayağı bir tur, ha? - Evet.
Ben Alex. Koridorun karşısına taşındım, yani...
İyi geceler.
Hey, Bayan Kelly. Sizi buraya ne getirdi?
Alex'e tur attırıyorum sadece.
Bu Manny. Apartman görevlisi.
Yok ya, ben apartman görevlisi değilim. Tercihim "danışma".
Evet.
Manny dedektifçilik oynuyor bu ara.
Evet.
Bu bölgenin haritası.
Fotoğraflarda o kızların en son görüldükleri yer var.
Peki bu çizgilerin yanındaki numaralar?
Lancaster'dan uzaklıkları.
Her neyse.
Yaşlı hanım seni nasıl karşıladı?
Yaşlı hanım?
Lancaster.
Evet. Bu binanın bir sürü garipliği var.
Dün geceki parti hakkında ne düşünüyordur acaba?
Mr. Evers'ı mı diyorsun?
Arada sırada yapar öyle partiler.
Onun hikâyesi ne? Nasıl biridir?
Çok fazla bir şey bilmiyoruz. Genelde kendi halinde biri.
Dün gece hiç de kendi halinde değildi, o kesin.
Garip olan da bu.
Bazen büyük partiler veriyor.
Bazen bir kadınla geliyor.
Sonra birden birbirlerini yiyor gibi oluyorlar. Ama sonra bir sessizlik.
Hiçbir ses gelmiyor dairesinden.
Hiçbir şey.
Bu Mr. Evers tipi...
hiç sana ya da Grace'e sarktı mı?
Hayır.
Ben ilk taşındığımda konuşuyorduk aslında.
Ama...
Ama ne?
Bilmiyorum. Garipti. Fazla garip.
Bazen bana öyle bir bakıyordu ki,
sanki yüzümde koparıp almak istediği bir şey varmış gibi.
Korkunç bir betimleme.
Evet, o sadece koridorda yaşayan ürkütücü bir adam.
Her binada bir tane vardır.
Çamaşır odası.
Asansör de buraya iniyor.
Burayla eski kazan odası arasında duruyor.
Bu binada ne kadar daire var, 60 mı?
58.
B duvarların ardında neler yaşandı diye hiç düşündün mü?
Ama eminim böyle eski binaların her birinin karanlık hikâyeleri vardır.
Sana bir şey göstermek istiyorum.
Manny burayı açık bırakıyor ki ben gelip burada koşabileyim.
Aman Tanrım! Yağmurda bile kilometrelerce öteyi görebiliyorsun.
O yaranı nasıl aldın?
Şey, artık gitmemiz gerek.
Üzgünüm. Merak ettiğim için sordum. Burnumu sokmak istememiştim.
Yok, şey... Sorun değil. Unut gitsin.
Üzgünüm.
Çok yeni eski sevgili.
Hâlâ kanımdan atmaya çalışıyorum onu.
Yas gibi bir şey.
Yarın için?
Sana haber veririm.
Tamam.
Peki şimdi ne iş yapacaksın?
Bilmiyorum.
Saçma geliyor ama... Aksiyon eksikliği.
Heyecanı. Sen...
Ona alışıyorsun ve özlüyorsun.
Yani, bilmiyorum.
Sanki kim olduğunu artık bilmiyorsun gibi hissediyorum.
- Ne demek istiyorsun? - Üzgünüm ben...
...kötülemek istemedim. Sadece...
Yani, gerçekten bilmiyor musun?
Merhaba!
Aria'yla küçük turun nasıldı?
Öğreticiydi.
Evet, oldukça öğreticiydi.
Eminim öyledir.
Aman Tanrım, kapıyı tutun!
Yeni geldim. Sesler duydum.
Evet, karşılaştık.
Tamam.
Bu gece için yeterince gariplik yaşadım.
İyi geceler, Alex.
- İyi geceler, hanımlar. - Görüşürüz.
Tatlı rüyalar.
- Bu da neydi şimdi? - Bilmiyorum. Belki...
Tamam, artık kendimi aptal gibi hissetmeye başladım.
Ama ne adam ama. Kadınları korumaya gelmiş.
Kendisi de korkmuştu.
Hadi itiraf et.
Az kalsın altıma yapıyordum.
Bu da ne?
Evers'ın dairesi değil mi orası
Eski binalar, değil mi?
Bay Evers, değil mi?
Son sevgilisini öldürüp
insineratöre mi attı diyorsun ve ayık mısın?
Bak, dün gece bir çığlık duyduk mu, duymadık mı?
Bir şey duydum ama çığlık demek doğru olur mu, bilmiyorum.
Yani, çığlık gibi geldi kulağa.
Evet, ama asansör sesi de olabilirdi.
Her şey olabilirdi. Bu bina antika.
Peki ya o tuhaf tıkırtılar? Metalik ses?
Eski borular olabilir, değil mi?
Ya da Evers'ın dairesinde bir şeylerin duvarlarda hareket etmesi?
Bekle. Yani?
Gelin.
Bu ne biliyor musunuz? Kötü bir boya işi mi?
Bu bina tadilat görmeden önceki eski çamaşır bacası.
Benim duvarımda da aynı iz var.
Ya Evers'ın dairesinde de aynı baca varsa
ve hâlâ onu kullanıyorsa?
Evers sevgilisinin cesedini bacadan atıp yaktı diyorsun yani?
- Gerçekten buna inanıyorsun. - Evet.
Ve bence daha önce de yaptı.
Bir düşün. Hepimiz o kadını onun dairesine girerken gördük.
Ertesi sabah çıkarken gören oldu mu?
Yani...
Ben görmedim. Ve izliyordum.
Evers ürkütücü biri olabilir, Alex ama seri katil değil.
Jeffrey Dahmer'ın komşuları da öyle diyordu.
Tamam.
Sana söylemiştim, vakit kaybı.
Ne?
Evers'ın dairesine gireceğim.
Ne yapacaksın?
- Evers'ın dairesine gireceğim. - Tamam.
Kapısındaki kilitleri nasıl açacaksın? Çilingirlik mi yapacaksın?
Hayır. Kapıdan girmeyeceğim.
Tavanından gireceğim.
- Benim tavanımdan mı? - Evet.
En üst kattayız, çatı eğimli.
Üstümüzdeki boşluk doğrudan senin kilerinden onun dairesine uzanıyor.
Bunu nereden biliyorsun?
Manny'den binanın eski planlarını göstermesini istedim.
Gösterdi.
- Aklını kaçırmışsın. - Bak, Evers'ın dairesi seninkinin aynısı.
Onun kilerinin üstünde çıkarılabilir bir tavan paneli var, eminim.
Tabii. Aklını kaçırmışsın!
- Duydun mu beni? - Hadi ama.
Eğlencesine. Heyecan olsun diye.
- Ciddi misin? - Evet. Heyecanı için.
- Tamam. Aria'yı arıyorum. - Bak, ben ne olursa olsun gireceğim.
Tamam, diyelim ki suçlayıcı bir şey buldun, Alex, ha?
Sonra ne olacak?
Telefonum yanımda olacak.
Fotoğraf çekeriz, elimizde kanıt olur.
Yine de bu, bir eve izinsiz girmek demek.
Evet, Sayın Yargıç. Bunun farkındayım.
Bir düşün.
Eğer gerçekten bizim kattaki biri seri katilse,
bilmek istemez miydin?
Eğer durdurma şansın olsaydı, durdurmaz mıydın?
Rutinini izledim.
Her gece aynı saatte dışarı köpeğini gezdirmeye çıkıyor.
Tam gece yarısı.
Dakikası dakikasına.
Bana 30 dakika verir. Kilerini kullanabilir miyim?
- Aman Tanrım. - Çok hızlı.
Aman Tanrım.
Eğer geri dönerse, hemen cep telefonumu ara.
- Çıkınca seni arayacağım, tamam mı? - Tamam.
- Ne yapıyorsun? - Kendimi hazırlıyorum.
Orası dar olacak ve karanlık.
Bir seri katilin evine gizlice giriyorsun
ve seni asıl korkutan şey klostrofobi mi?
İyi nokta.
Tamam.
Dur, Alex! Bunu yapma.
Ya haklıysan? Çılgınca ama ya...
Ya Evers bir Bundy gibi biriyse?
Dahmer.
O zaman kahraman oluruz. Hadi ama.
Aman Tanrım. Gerçekten delisin!
Kahretsin!
- Ben... Aman Tanrım, Manny! - Üzgünüm.
Korkutmak istememiştim.
- İyi misin? - Evet, evet.
Sadece... uyuyamıyordum, yani...
Radyo dinliyordum
ve şimdi insanlara geceleri yalnız çıkmamaları söyleniyor.
Aman Tanrım.
Hayır.
Lanet olsun.
Evers bu hafta sonu gidiyor.
Onun yerine canavara bakmak zorundayım.
O kadar parası var ama profesyonel birini bile tutamıyor.
- Gitmem gerek, Manny. - Bu çok kötü.
Görüşürüz.
İyi akşamlar, Bay Evers.
Aramanız telesekretere yönlendirildi.
Aramanız otomatik telesekretere yönlendirildi.
Aman Tanrım.
Kahretsin!
Benim.
Alex, iyi misin?
Kapatayım.
- İçeride ne kadar kaldım? - 10 dakikadan az.
Ömrümden beş yıl gitti. Yemin ederim.
Ama para, gerçekten para gördün mü?
Deste deste.
Gazetede çıkan resimler, kaybolan kadınlar.
Belki ofisinde aynı resimler vardır. Sapıkça bir merak işte.
Peki ya para? Onun parası olabilir mi?
Neden döşeme tahtasının altına saklasın?
Ve o tapınak gibi şey, her neyse... Aman Tanrım, Grace.
Tamam. Tamam.
Sakin ol.
Artık güvendesin. Dışarıdasın.
Manken, Grace.
Yüzü boyanmıştı. Tıpkı geçen gece birlikte olduğu kadına benziyordu.
Ne?
Aynı kadındı. Tesadüf değil bu.
- Tamam, sen... Sakin olmalısın. - Bence...
Hayır, hayır, hayır! Böyleyken hemen sonuçlara varma.
Bence Evers ara sıra bir sevgilisini soymuş ve öldürmüş.
Bunu bir süredir yapıyor.
Bence birçok ceset o yakıcıda yakıldı.
Hiçbir kanıtın yok.
- Bu delilik. - Oradaydım!
Grace, oradaydım! Tamam mı?
Tanrı aşkına, içerisi öyle bir yer ki...
Soğuk. Buz gibi.
Her şey kusursuz, düzenli.
Orada durduğunda, hissediyorsun...
Burası bir in.
Burası...
Sen bundan zevk aldın, değil mi?
Hayatının heyecanıydı.
Yani eğer o düşündüğün kişiyse...
Biliyorum.
Bir seri katilin evine girdin.
Ve sağ çıktın.
Sıçrayarak çıktım ama evet.
Aman Tanrım, Alex. Yani...
Vay canına!
Evet. Vay canına.
Ben de girmek istiyorum.
Ben de o heyecanı yaşamak istiyorum.
Ne?
Ben de girmek istiyorum.
Evers'ın dairesine. Her şeyi kanıtlamak istiyorum.
- Grace. - Beraber girelim.
İni görmek istiyorum. Video çekmek istiyorum.
Grace.
Hadi söyle, Alex. Gireceğiz de.
Söyle, Alex. Söyle.
Söyle, Alex.
Gireceğiz.
- Gireceğiz. - Beraber.
Beraber gireceğiz.
Beraber.
Bak, sadece içeri girip biraz etrafa bakmak istiyoruz.
Ya yakalanırsanız?
- Nasıl? Nasıl?
Bilmem,..
Tavan çökebilir,
ya da alarmı devreye girer ya da herif erken döner.
Dalga mı geçiyorsun?
- Bu hafta sonu gidiyor, dedim ya. - Ne olmuş?
Manny dedi ki köpeğe birkaç gün o bakacakmış.
Yani biz içeri gireriz ve... O adamın polisi aradığını biliyorsun, değil mi?
Yani, hiç düşündünüz mü
belki de Alex'in bugün içeri girdiğini biliyor?
Yok, mümkün değil. İçerideyken çok dikkatliydim.
Eminim öylesindir.
Bakın, tek yapacağımız şey...
Harika seviştiniz değil mi? Siz ikiniz?
- Ne? - Aman Tanrım.
Bunca... Bunca tehlike...
Carl'ın dairesinde yaptığınız şey doğru değil, tamam mı?
İkiniz de bunu biliyorsunuz.
O karanlık çatıda
saatlerce koşuyor.
Neden?
Kim bilir.
Bence ürkütücü.
Eski sevgiliyle ne olmuş peki?
Oh.
David çekiciydi.
Bilmiyorum.
Sanki kendine zarar verecek şeylere karşı bir çekimi var.
Yakın zamanda ayrıldıklarını söylemişti.
Evet. Ayrılık değildi bu, hem de yakın zaman değil.
Onlar...
bir akşam yemeğinde tartışmışlar.
David her zamanki gibi sarhoşmuş.
Sonra öfkesine yenilip...
- et bıçağıyla boynunu kesmiş. - Aman Tanrım!
Yani Aria sadece...
Müzede turlar veriyor ve karanlıkta çatıda koşuyor.
Herkese merhaba. Merdiven hazır.
Kilerden yukarı çıkıyoruz. Hadi gidelim.
Manny'yi arayıp hırsızlık olduğunu bildirebilirim.
Yapar mısın?
Eğer 30 dakika içinde çıkmazsanız, polisi arayacağım, tamam mı?
- Evet! - Gerçekten ciddiyim.
- Hazır mısınız? - Evet.
Zavallı ben.
Haklıydın. Burası soğuk.
Söylemiştim.
Aman Tanrım.
Ürperiyorum.
Merhaba?
Hayır. Şu anda burada değil.
Yalnızca kiralıyor.
Evet. Evet. Ben...
Bunu görmen lazım.
Çok aptal görünüyorsun.
Aman Tanrım. Sen...
Hasta.
Aman Tanrım! Hayır!
Grace!
Grace.
Bu da ne?
Lanet olsun.
Lanet olsun. Aria.
Lanet olsun.
- Ne yapıyorsun? - Polisi arıyorum.
Hayır. Hayır, hayır, hayır.
- Bekle. - Neden?
- Bunu konuşmamız lazım. - Neyi konuşacağız?
O öldü. Tamam mı? Ben... Polisi arıyorum.
Hayır, Aria haklı, Grace. Onlara ne söyleyeceksin?
Beni öldürmeye çalıştığını.
Yani... Onun kafasını mı kestik?
Bunun biraz aşırı olmadığını mı sanıyorsun?
Bu kendini savunmaydı, tamam mı?
Hayır. Bak. Bu o kadar basit değil.
Hikâyemizi düzgün tutmalıyız. Bunu çözmemiz lazım.
Ne olduğunu anlatacağız. Ve bulduklarını göstereceğiz.
Tamam. Tamam. Ama sorun şu ki...
Ne?
Birini öldürdün, Aria.
Yani, özür dilerim. Grace'in hayatını kurtardın, evet, ama...
onu öldürdün.
Hepimiz öldürdük.
Ne?
Yasa gereği, onu hepimiz öldürdük.
- Hayır. O... Seni öldürmeye çalıştı. - Önemli değil.
Evinde izinsiz bulunuyorduk. Bu suç teşkil eden bir izinsiz giriş.
Tamam. Tamam. Tamam. Biz...
İzinsiz giriş için hafif bir ceza alırız ama bunu yapmıyoruz.
Bir suç işlenirken ve bir kişi ölürse, nedenine bakılmaksızın,
yasa önünde o ölümden sorumlu sayılırız.
Hayır. O seni öldürmek istedi. Bence bizi tuzağa düşürdü.
Yine de... Bu adam evini koruyordu ve öldü.
Tamam mı?
Üstelik kötü bir şekilde.
- Kendini savunma bu işin içine girmez. - Hayır. Hayır.
Hayır, kimse bizi bunun için suçlamayacak. Kesinlikle hayır.
- Kimse seni suçlamayacak. - Hayır, bu lanet herif...
Şimdi ölü çünkü siz çocuklar oyun oynamak istediniz!
Bu adam bir canavardı.
Doğru olanı yapmak istiyorsanız ne yapmalıyız?
Zaten yaptık.
Şuna bir göz atın.
Burada 50.000 var. Belki 55.
Burada bir milyon dolar civarı olabilir.
Daha fazlası da olabilir.
İnanamıyorum...
Aman Tanrım.
Bu delilik.
Bu bizim paramız değil, Alex.
- Ee? - Ne yapmak istiyorsun?
Bilmiyorum. Harcayalım.
Ya bu kayıp kadına aitse?
- Ölenlere mi? - Evet.
Onlar öldü. Harcayamazlar.
Evet ama aileleri ne olacak?
Eğer o zaman köprüden atlamamız gerekirse atlarız derim.
Peki. Ya oturma odasındaki karışıklık?
Bir tarafını tut.
Neredesin, dostum? Hadi Kaiser.
Lanet olsun. O alçak nerede?
Daha fazla bez lazım.
Hey, biraz daha çamaşır suyu da al.
Lavabonun altında var sanırım. Alırım.
Polis, Bay Evers. Sizinle konuşmam gerekiyor.
Kapıyı açın. Şimdi!
Bay Evers. Kapıyı açın. Bu polis.
Hey.
Bana bu daireye girmeme izin verir misiniz?
- İçeri girmem gerek. - IBu benim işim değil.
- Bu senin işin değil. - Manny'yi, süpervizörü araman lazım.
O zaman beni ona götür.
O geliyor
- Hayır, arama emri olmadan giremez. - Manny'yi almaya gittiler.
Muhtemelen uyuşmuş. Ne derse yapar.
Aman Tanrım.
Aman Tanrım, ne yapacağız?
Sanırım bitirdim. Tamam.
Hokey oyuncusu kim?
Benim. İki yıl lider skorcuydum.
Al şunu.
Ya bu ağırlığı taşıyamazsa?
O zaman bittik.
Hadi.
Bu kolay olmayacak.
Kafası çok sıkı değil.
Aman Tanrım. Kusacağım.
Bacaklarını tut.
- Grace, bacağını tut... - Özür dilerim!
Bacaklarını şu yöne koy.
- Grace, kaldır onu. - Ne yapacağımı bilmiyorum.
- Hadi, hadi, hadi! - Deniyorum, deniyorum.
- Şimdi sus. - Tamam.
Bu ne için?
Artık yemek.
Dalga mı geçiyorsun Manny?
It'll be just a sec.
Bir saniye sürecek. Biraz huysuz. Kendi kafası var.
Dalga geçiyorsun.
İttir.
Dedektif içerideyken bu koparsa,
aşağı inerken çok ses çıkarır.
Bunu yapmak istemiyorum.
Kapıyı aç!
- Hadi gidelim. - Tamam.
Yani gitti mi?
Nereye gittiğini söylemedi mi?
Çok konuşmaz, Bay Evers.
Buna bak Manny.
Bu kadını daha önce gördün mü?
Bilmiyorum.
Bilmiyor musun?
Hayır.
Oldukça akılda kalıcı değil mi?
Ya belki kızlardan hoşlanmıyorsundur.
Kızlardan hoşlanıyorum, tamam mı?
O zaman onu hatırlarsın.
Zayıf beyaz bir kıza göre çok çekici.
- Evet. Evet. - Sen iyi misin Manny?
Evet, iyiyim.
Sadece... Ne?
- Bay Evers... - Evet?
Çok fazla kadınla çıkıyor.
Yani, onu Evers'la gördün mü?
Hayır, ben öyle demedim... Yani, onun Evers'la olduğunu söylemedim.
Sadece onu görüp görmediğini sordum.
Kafamı karıştırıyorsun, adamım.
Hayır, hayır.
Bu sadece uyuşturucunun etkisi. Artık çok daha güçlü.
O zaman...
Bay Evers'a uğradığımı söylersin, Manny.
Evet, tabii.
Bir şey duydun mu, Manny?
Hayır, bu eski bir bina.
Sesler çıkarır.
Bak, Bay Evers'a uğradığımı
ve beni içeri almaya çalıştığını söylersin.
Duydun mu beni?
Evet, duydum.
Güzel.
- Onun fotoğrafı olduğuna emin misin? - Aynı kadın.
Neden şimdi onu arıyorlar?
Çünkü o öldü. Birisi kayıp olarak bildirmiş olmalı.
O fotoğraf sabıka fotoğrafı gibiydi.
Tamam, yani o ölü ve sabıkası varmış
ve polis onu arıyor.
Doğru. Anlıyor musun?
Ne?
Bu.
Bu...
yerli yerinde.
Bir canavarı durdurduk.
Yaptığımız bu.
Evet ama o bir insandı.
Yani, dört saat önce bu adam nefes alıyordu
bir sonraki yemeğini düşünüyordu, köpeği gezdiriyordu falan.
Artık bunların hiçbirini yapamayacak.
Bir daha hiçbir şey yapamayacak.
Bu bizim ödülümüz.
Bir adamı öldürmek için mi?
Dayandığımız için.
Ve o şöyle dedi:
"Christo's'a onu giymeyeceğim." dedi.
Ben de dedim ki: "Tatlım, içim rahatladı."
Evet.
Ne biçim bir ucube.
Ne?
- Birisi biraz sinirli - Değil mi?
Kanaması var.
Kedi kumu mu?
Dükkanlarda kovalar dolusu kum satılmıyor, biliyorsun.
Evet.
Alex?
Ya şimdi ya asla..
Merhaba.
Asansör.
Erkek arkadaşın kapıyı tuttu.
Ah, evet. Evet, evet, evet.
Yardımcı olabilir miyim?
Duruma göre değişir sanırım.
Carl'ı tanıyor musun?
Ne?
Carl.
Hayır.
Yan dairedeki komşun, Carl Evers.
Carl!
Adı Carl mıydı?
- Öyle. - Ne?
Adı Carl.
Doğru. Doğru, pardon.
Ben sadece... okuldan yeni geldim
ve biraz yorgunum, ama...
onu birkaç gündür görmedim.
Ama, bilirsin işte, böyle şeyler olur.
Nasıl şeyler?
Yani, bilirsin, bu... bu tarz yerler,
garip yani, anlıyor musun?
Herkesin aynı binaya hapsolduğu düşünülürse
daha sık karşılaşmamız gerekirdi,
ama hayır, bazen bu katta hiç kimseyi
bir hafta boyunca görmüyorum.
Üzerinde düşünülecek bir şey,
algılayıcı bir gözlem.
Dinle.
Eğer görürsen, ona Tovia'nın uğradığını söyler misin?
Tovia?
Tabii. Evet.
Hepsi bu mu?
Ona,
yaramaz bir ruh halinde olduğumu söyle.
Ben...
Ona onu özlediğini söyle..
Hiç öyle sert seviştin mi ki
içindeki hücrelerin yandığını hissedebildin?
Hayır.
Ben de.
Ama insan umut edebilir.
Bir şey daha.
Evet?
Yakında.
Ne?
Carl'a her şeyden önce söylemen gereken şey bu.
Yakında geri döneceğim.
Çok yakında.
Evet. Anladım.
O yaşıyor!
- Kim yaşıyor? - Bay Evers'ın sevgilisi, Alex!
Senin yakıldığını söylediğin kadın, o lanet fırında!
- Nereden biliyorsun ki? - Çünkü kapımıza geldi.
Onunla yüz yüze konuştum!
- Ne zaman? - Birkaç saat önce.
Bay Evers'ı tanıdığını mı söyledi?
Kesinlikle tanıyordu. Geri döneceğini söyledi.
- Peki sen ona ne dedin? - Hava durumundan konuştuk.
- Ne fark eder ki? - Hey, sakin ol.
Sakin ol mu? Bu, masum birini öldürdüğümüz anlamına geliyor
- Aria öldürdü... - Ağzımı açtırma, Alex!
- Oraya ilk girmek isteyen sendin! - Kapa çeneni! Kapa çeneni!
Biz.
Belki de seri katil olmayan bir adamı öldürdük, öyle mi?
- Evet. - Ama masum değildi.
- Grace'i ikiye biçmek üzereydi. - Evini savunuyordu!
Hayır, bir buçuk milyonu savunuyordu
ki bunu muhtemelen yasal yollardan kazanmadı, değil mi?
Tanrım, Tanrım, Tanrım.
Tamam.
Beni öldürecekti.
Satırı indiriyordu. Değil mi?
Hayır, kendini sorgulama. Biliyorduk ki seni öldürecekti.
Bunu içgüdüsel olarak biliyoruz.
Biliyor muyuz?
- Evet, biliyoruz. - Gerçekten mi?
Çünkü ben o kadar emin değilim. Sen öylesin.
Tamam, işte işler böyle dağılır.
İnsanlar şüphe duyar, akıllarına almamaları gereken düşünceler girer.
Sahada, oyuncuların hep...
Bu bir spor değil, Alex. Benzetmen geçerli değil.
Futbol savaştır. Bu da savaş.
Savaşlar, daha savaşılmadan zihinlerde kazanılır.
Bak, eğer biz... eğer sakin kalırsak,
sessiz olursak
ve olanlarla yaşamaya devam edersek,
atlatırsak, iyi olacağız.
Ama kendimizden şüphe etmeye başlayıp kötü içgüdülere boyun eğersek,
mahvoluruz.
Hangi kötü içgüdüler? Az önce birini öldürdük.
İtiraf etme içgüdüsü.
Benim bir risk olduğumu mu düşünüyorsun? Öyle mi?
Ben öyle demedim.
Ama inkar da etmedin.
Peki eğer... yani eğer ben...
kötü içgüdülerimi kontrol edemezsem, ne olur?
Aria, hadi ama.
Hayır, ne olur? Ya kendimi kontrol etmekte sorun yaşıyorsam Alex?
Yapma.
Yapma mı?
Evet Aria, yapma.
Onunla nasıl tanıştın?
Ben... okul gazetesindeki bir ilana yanıt verdim.
Yeni bir ev arkadaşı arıyordu ve hemen kaynaştık.
Yani onu pek tanımıyorsun?
O parayı umursamıyor, Alex.
Evers'ı öldürmek içini kemirecek.
- Doğru olanı yapmak isteyecek. - İstememesi lazım.
David, yani eski sevgilisi.
Onun merhamet ettiği vakalardan biriydi.
Başarılıydı, ama tam bir harabe.
Uyuşturucu bağımlısıydı.
Her altı ayda bir tekrar başlardı.
Onu döverdi, morluk içinde bırakırdı.
Peki, sonra ne oldu?
Bir kriz anında, kendi boğazını kesti.
Sanırım suçluluk duygusu sonunda onu yakaladı.
Yani intihar mı etti?
Onu bulan Aria'ydı.
Bugüne kadar hâlâ onun intiharından kendini sorumlu tutuyor.
Hâlâ ailesine para gönderiyor.
Umutsuzların azizesi.
Tanrım, bazen keşke ona bir tane çakabilsem diyorum.
Biliyorsun, sanki içinden söküp atar gibi.
Aman Tanrım.
Karıncalanıyorum.
Benim telefonumla ne yapıyorsun?
Carl'ın dairesinde olduğumuza dair her türlü kanıtı siliyorum.
Bunun yanlış kişilerin eline geçmesini istemeyiz.
Tüm bunlar için beni suçluyorsun, değil mi?
Neden içeri girdiğimi bilmiyorum.
Görmem gerekiyordu. Bilmiyorum.
Her zaman eylemlerimiz ve niyetlerimiz net olmuyor, Aria.
- "Biz" derken kim? - Yapacağın şeyi fazla düşünüyorsun.
Yani, bu doğru şey mi??
Ahlaki davranıyor muyum? Bir yavru ördek zarar görebilir mi?
Bu yüzden de neredeyse hiç harekete geçmiyorsun.
Karanlıkta çatıda koşuyorsun, bütün gün resimlere bakıyorsun
ve... hayatın başına gelmesini bekliyorsun sanki,..
Peki ya gerçekten bir şey yapmaya gelince?
Sana son zamanlarda ne yaptığımı söyleyeyim, Gracie.
Sen kahraman olmak istediğin için komşumuzun boğazına satır sapladım.
Birine bunun için nasıl teşekkür edersin?
Etmezsin.
Onlar bilir.
Bittiğini sanıyor.
Zengin olduğumuzu ve kurtulduğumuzu sanıyor.
- Hayır, hâlâ bitmedi, tamam mı? - Bunu sen de biliyorsun, değil mi
Neden olmasın? Her şeyi örtbas ettik.
O kadar kolay değil, Grace.
Tamam mı? Bu iş hiç bitmedi. Güven bana.
Bence dışarı çıkıp bir içki içmek sorunumuzu çözmez.
Hayır, yapmamız gereken tam da bu.
Hiçbir şey değişmemiş gibi davranalım, belki izleniyoruzdur diye.
Diyelim ki o Tovia kızı gerçekten bir şey biliyor.
Sonra ne olacak?
O zaman ne kadar istediğini söyleyene kadar bekleriz.
Ben gitmeyi öneriyorum.
- Gitmeyi mi? - Evet.
Bir süre Amerika'dan ayrılalım. Honduras açıklarında bir ada alalım.
Ömür boyu yaşam için kişi başı 500 bin dolar yetmez.
Üçüncü Dünya ülkelerine gidersen yeter.
Bir yılda 30 bin dolarla krallar gibi yaşayabilirsin.
Denemek ister misin?
Hayır.
- Teşekkürler, istemem. - Komik.
Sanıyordum ki sen denemek istiyorsun.
Bir yürüyüşe çık, sersem.
Canım.
Bence olan şu:
Sizden biriyle Carl arasında bir ilişki oldu.
Ve işler kontrolden çıktı.
O böyle biri olabilir.
Belki biraz yaratıcı oldu.
Deri maskeleri, kamçılar, dikenli dildolar çıkardı.
Nasıl olduysa, biriniz onu öldürdü.
Dinle, bayan.
Sus, Aria.
- Adımı biliyor musun? - Tabii ki biliyorum.
Carl bana söyledi. O...
meraklı bir insandı.
İnsanlar hakkında bir şeyler öğrenmeyi severdi.
Özellikle de etrafındakiler hakkında.
Ayrıca nerede olduğunu bize bildirirken çok titizdi,
ve telefonlara geri dönmek konusunda da.
Genel olarak çok titizdi.
Bir şey olmadığı sürece iletişimi asla kesmezdi.
Sen.
Bahse girerim ki sensin, tatlım.
Çünkü geçen gün çok fazla külü lavaboya döktün.
Biliyor musun? Seni suçlamıyorum.
Carl,..
O böyle biri olabilirdi, değil mi?
O, şey...
Aradığım kelime neydi?
Gezgin mi?
Zeki mi?
İnatçı mı?
Titiz mi?
- Deli mi? - Tam olarak.
Teşekkürler.
- Deli. - Carl deli olabilirdi.
Özellikle cinsel olarak.
Özellikle güzel genç kızlara düşkündü,
senin gibi tatlım.
Ama ne yapıyorsa yapsın, bize faydalıydı.
Çok, çok faydalı.
Peki, ne istiyorsunuz?
Değerli eşyalarımızı istiyoruz, tatlım. Anladın mı?
Hangi değerli eşyalar?
Aman Tanrım!
Siz üçü belli ki Carl'ın yerine ana giriş kapısını
kullanmadan bir yol biliyorsunuz.
Bunun ne olduğunu bilmemiz gerekiyor.
Neden ön kapıyı kırıp girmiyorsunuz? Siz sert çocuklarsınız.
- O sadece bir uyarı değil mi? - Öyle.
Sen de sadece bir uyarı değil misin, tatlım?
Bak, biz bunu yapamayız.
Ön kapıdan giremeyiz çünkü Carl onu alarm sistemine bağlamıştı.
Alarm mı?
Şimdi ilgilendin.
Evet, döşemede bir tetik teli var
ve o da video gözetimini aktif hale getiriyor.
Carl paranoyak bir teknoloji hastasıydı.
Çok aşırı.
Özel belgelerini bile parçalayıp atmazdı, onları yakardı.
Işıklarda uyusun.
Her neyse, dairesinin bir yerinde, neresi olduğunu asla anlayamadım,
bir sabit disk çalışıyor ve kameralar kayıt yapıyor.
- Gerçekten James Bond gibi bir şey. - Daha da ilginç.
O tel hem kameraları ve sabit diski açıp kapatıyor.
Oldukça zeki biri.
Yani, kamerada sadece ön kapıdan giren
ve tam olarak orada kaldıkları süreyi görebiliyor.
Eğer ön kapıdan girdilerse tabii.
Ki sanırım Carl'ı öldürdüğünüz gece ön kapıdan girmediniz, değil mi?
- O adamı hiç tanımadık. - Kötü cevap, Al.
Bak, bıçağın sende. Kullan.
- Bu şekilde oynamayacağız. - Ne oynamayacağız?
Bak, arkadaşın kayıp. Anlıyoruz. Üzgünüz, tamam mı?
Onun katili olduğumuza mı karar verdin?
Tabii, mantıklı. Öyle yapalım.
Alex, Alex, Alex.
Hayır, burada konuşmayı bitirdik. Hoşça kal.
Bulmaca çözer misin, Alex?
Her gün. Doktor önerdi.
Derin, sonsuz bir pişmanlık içeren beş harfli kelime nedir?
Keder.
Doğru bildin.
- O sabit diski bulmamız lazım. - Hemen polise gitmeliyiz!
Neden parayı verip işi çözmüyoruz?
Onlar ne der?
"Sorun değil. Arkadaşınızı öldürmüşsünüz. Böyle şeyler olur" mu?
Yani, alternatifimiz onlarla oynamak mı?
Alternatifimiz aptal numarası yapmak.
Evet ama sanmıyorum ki buna inansınlar.
Onların açısından bak.
Nasıl bilebilirler ki?
Alex!
Hey!
Olamaz, hayır!
- Para nerede? - Bilmiyorum.
- Sanat eserleri nerede? - Bilmiyorum!
Nerede?
- Nerede? - Bilmiyorum!
Bilmiyor musun? Lanet olasıca bilmiyor musun?
- Bilmiyorum! Bilmiyorum! - Saçmalama!
Seni aptal! Seni lanet olasıca pislik!
Lanet kız arkadaşın orada boğuluyor, Al.
Bir kez daha sor! Lanet sanat eserleri nerede?
- Bilmiyorum! Yemin ederim. - Bilmiyor musun?
Biraz geri çekil, tatlım.
Gracie.
Grace. Hayır.
Lütfen. Lütfen.
Her şey yoluna girecek. Birkaç dakikanı istiyorum.
Bunun bir araba gaspı olduğunu mu söylüyorsun?
Kötü giden bir araba gaspı mı?
Arkadaşın böyle mi öldü?
Evet.
Aria, değil mi? Ben Dedektif Polk.
Eğer istersen bana Guy diyebilirsin.
Guy mı?
Guy adında bir adam. Biliyorum, değil mi?
Eve gidip adımı koydukları için ailemi tokatlayacak mıyım?
Ama çok havalı bir ismin var.
Bir operadan mı?
Operanın bir parçası.
Solo kısmı.
Onu tanıyor musun?
- Hayır. - Hayır mı?
Grace'in arabasını almaya çalışan kadın o değil mi?
Orası karanlık.
Onu tanıyorum.
- Park yerinde miydi? - Hayır.
Carl benim yan dairede oturuyor.
En azından senin gözlem gücün var, Aria.
Ya bu adam?
Hayır.
Hayır mı? Bunu alıntı yapabilir miyim?
Dedektif Polk, neden bu kadar kincisiniz? Arkadaşım...
Kincilik neden?
Çünkü ölü kızlardan hoşlanmam.
Çünkü lobide bana bu adamın yakın zamanda
binada olduğunu söyleyen birçok tanık var,
ve bu kadın da öyle.
Ne olmuş? Muhtemelen sadece yeri inceliyorlardı.
Evet, bunu düşündüm.
Beni dinle.
Bu binadaki herkesle konuşacağım.
Birinin bu ikisini sizinle birlikte gördüğünü söylemesi ne kadar sürer?
Onları hiç görmedim.
Hiçbirini.
Bir şey söyleyebilir miyim, Bayan Kelly?
Tabii... Guy.
İçinde derinlerde bir şeylerin olduğunu görebiliyorum.
Bir şey...
Gizli.
Güçlü.
Çok güçlü.
Çoğu kişinin göremediği bir şey.
Sert birisin, Bayan Kelly.
Sanırım küçümsemek tehlikeli olurdu.
Teşekkürler.
Sanırım.
Bu fotoğraflardaki insanların
yaklaşık 16 ay önce Wickham Müzesi'ni
soyanlar olduğunu düşünüyoruz.
Bunu zaten iyi biliyorsundur.
Çünkü bir müzede çalışıyorsun.
Evet.
Yani, altı ay önce,
bu adamın evine giderler.
Yüksek profilli biri,
bu tür işleri yapan biri olarak bilinir.
Nakit ödemesini alırlar,
sonra onu parçalarlar.
Karısını da parçalamışlar.
Bunlar büyükbaba ve büyükanneniz.
Çalıntı sanat işleriyle uğraşan alçaklar, ama..
yine de büyükbaba ve büyükanne.
Ama onu öldürdüler.
Bunlar, Aria, senin birlikte olduğun insanlar.
- Hayır, değilim. - Evet, öylesin.
Bu gece senden ne istedilerse,
senin için seni öldürürlerdi.
Seni öldürecekler, Aria.
Binayı polisler izleyecek.
Onlara bir şey söyledin mi?
Endişelenmene gerek yok.
Bizi yem olarak kullanıyorlar diye düşünüyorum.
Birisi bizi izliyor. Tamam mı? Endişelenme
Evet, soru şu: ne kadar hızlı hareket edecekler?
Öldürmeden önce mi, sonra mı?
Grace senin suçun değildi, Aria.
O dedektif bana Evers'in o sanat hırsızlarıyla bağlantılı olduğunu söyledi.
Evet, ben de duydum.
Onlar o park garajında bize bağıranlar.
Eserler bizde sanıyorlar.
Evet, biliyorum.
Grace öldü, Aria.
Şimdi kendimize sormamız gereken soru, bununla ne yapacağımız.
Nasıl...
Bunun üstesinden gelip bu dertten sağ çıkacağız?
Sen harikasın.
Ne?
Yani, iki gün önce yatağındaydı,
ve şimdi "Böyle şeyler olur,
Devam etmeliyiz. Para nerede?" diyorsun.
Ben "Para nerede?" demedim.
Gerçekten demene gerek yoktu.
- Polis buldu mu? - Hayır, çünkü ben sakladım.
Affedersin, sen mi sakladın?
Evet, dün.
Grace hâlâ yaşıyordu.
Nerede?
- Güvende. - Evet ama nerede?
Sana söyledikten sonra beni buradan aşağı atacak mısın?
Evet, parayı istiyorum.
Ama şiddet kullanmayacağım. Nerede olduğunu bilmek istiyorum.
Belki hayatlarımızı onunla takas edebiliriz. Nasıl olur?
Sonra ne olacak?
Sonra bunu bekleyeceğiz.
Bekleyecek miyiz?
Eğer Tovia'nın söyledikleri doğruysa, o zaman videoda yakalandık.
Hayır, hayır. Tavan aracılığıyla girdik. Doğru yaptık.
Hayır.
Grace temizlik malzemeleri almak için kapıdan girdi.
Eğer bunu düşünüyorsan, kendimi teslim etmem.
Üzerimizde bir buçuk milyon dolar var.
Onu vermek mi istiyorsun?
Bu kan parası, Alex.
Adamdan çaldılar, sonra onu ve karısını öldürdüler.
Bu parayı biri harcayacak. Neden biz olamayalım?
Peki ya Evers'in dairesindeki o tablolar?
Belki hala oradadırlar. Belki içeri girip bulabiliriz ve...
Çalıntı sanat eserlerini nasıl satacağını biliyor musun? Tanrım.
Sen sanat bölümündendin. Bu dünyadan bir şeyler biliyor olmalısın.
Hayır, maalesef hayır. Alex, ben...
Sanırım çalıntı sanat eserlerini
nasıl elden çıkaracağımız konusunu ders programımızdan kaçırmışım,
o yüzden yardım edemem.
Peki, ne yapmamızı öneriyorsun, akıllı çocuk?
Evers'in yerinden sabit diski alacağım, tamam mı?
İşte arabamın anahtarları.
Ön taraftaki polisler ne olacak?
Biz arka merdivenleri kullanacağız ve bodrumdan gireceğiz.
Bir saat içinde arka sokakta buluşalım.
Para nerede, Aria?
Evers'in dairesinde.
- Ne, oraya mı sakladın? - Bu Grace'in fikriydi.
Eğer polis bulursa, bunun kader olduğunu düşündü.
Kahretsin, ne kadar zeki, değil mi?
Kızların dairesinin anahtarlarının sende olduğunu biliyorum.
Tahmin et nereye gidiyoruz?
Defol git.
O harika çocukta bir şey var mı?
Aradığımız bir şey yok.
Bu nedir?
Bu mu? Bu bir hatıra.
Beni vurdu.
Bu gerçekten seni etkilemiş olmalı.
Duydum ki, beyin sarsıntısı neredeyse seni öldürüyormuş.
Söyle,
bunu kendi ölümünü hatırlamak için mi saklıyorsun?
Yoksa sadece seks yapmak için mi?
Evet, öyle sanıyordum.
Şimdi tahminim işkenceye dayanamayacaksın.
Aria'da.
Ne büyük hayal kırıklığı.
Yani, Al,
yavaş yavaş başlardık.
Buraya bir tokat, oraya bir yumruk.
Sonra ağır şeylere geçeceğim.
Kolay kısmı bile atlatamadın, kız arkadaşını hemen sattın.
O benim kız arkadaşım değil.
Kız arkadaşımı sen öldürdün.
Nerede olduğunu bilmiyorum, yemin ederim.
O derken, neyi kastediyorsun?
Parayı.
Başka ne hakkında konuşuyor olabilirim ki?
Eserler tabii, sersem herif!
Nerede?
Bilmiyorum.
Bebeğim.
Nasıl görünüyorum?
Kan için gelen, acımasız bir saha oyuncusu gibi.
Komik.
Ben de öyle hissediyorum.
Hadi bakalım.
Lanet olsun!
Bir sonraki kurşun göğüs zırhından geçip diğer taraftan çıkar.
Tablolar nerede?
Tamam.
Meşaleyi alacağım.
Gerçekten ne konuştuğumuzu bilmiyor musun?
Annemin mezarının üstüne yemin ederim.
Aman Tanrım. Ne kadar tatlı.
- Ne kadar tatlı, değil mi Claude? - Çok tatlı.
Bir daha vurayım ona.
Acıdı.
Ya hala oradaysa?
Mümkün değil. Polisler her yerdeydi.
Evet ama onlar polis..
Sen biliyorsun, onlar için sanat nedir?
Kadife Elvisler ve ağaç dallarındaki kediler,
altında "Dayan" yazan.
Ya hala oradaysa?
Alex?
Evet?
Alex.
Bu sabah polisler Carl'ın evindeyken içini gördün mü?
Evet.
Fark ettin mi, bilmiyorum,
soyutların merdiveni hâlâ orada mıydı?
Merdiven mi?
İçeri nasıl girdin?
Merhaba güzellerim.
Orada değil, değil mi?
- Orada olamazlar demiştim. - Sus.
Polise rüşvet verebilirim ama kıza olmaz.
- Sus. - Tovia, o lanet bir sanat öğrencisi.
Sus!
Lütfen...
Tamam, tamam, tamam.
Eserlerimi istiyorum, tatlım.
Şimdi söyle bana, kız arkadaşın nerede?
Daha önce de söyledim, o benim lanet kız arkadaşım değil.
Eselerimi istiyorum, seni lanet herif!
Onu bul.
Tabii ki.
Gel pisi pisi pisi.
Bu arada kokunu alabiliyorum.
Korku ve parfümünün.
Kokusunu iyi aldığında, asla unutamazsın.
Günler önce Tovia'ya söylemiştim, orada olmazlar diye.
Biliyordum ki bu daireyi görürdün,
bütün bu ilkel büyü işlerinle şöyle derdin:
"Burada garip olan nedir?"
Avcı filmini izledin mi Alex?
Favorilerimden biri.
Benim de.
Walken'in gözlerindeki korku.
O kadar gerçek ki hissedebiliyorsun.
Senin korkunmuş gibi.
Aria?
Aman Tanrım, Aria, o bir milyon dört yüzü görmezden gelebilirim
ama eserleri asla.
Sadece da para değil,
Sanatı seviyorum.
Biliyor musun, büyük sanatın yaptığı bir şeyi
ne para, ne bir kadın,
ne de insanlar arasındaki aşk yapabilir.
Seni ölümünü kabullenmeye zorlar.
Bu eserlerin gerçek değeri ne kadar?
Direkt konuya mı geliyoruz?
Bütün bu belaların sebebi bu.
Merak ediyorum sadece.
Elli milyon dolar kulağa nasıl geliyor?
Lütfen.
Lütfen, lütfen yapma.
- Hadi Alex. - Lütfen.
Böyle bir para için kaç kişiyi öldürürdün?
- Lütfen. - Sadece bir kurşun.
- Lütfen. Yapma. - Sadece bir.
- Sadece bir tane. - Lütfen yapma.
Hepimiz ölümsüzüz, Aria.
Ruhlarımız yaşamaya devam ediyor.
Ve güzellik,
ne kadar geçici gibi görünse de,
geçici değil.
Çünkü tuval üzerine işlenebilir ve gelişmesine
izin verilir.
Dürüst olacağım.
Bu, bir zamanlar MFA'da yaptığım konuşmanın bir parçasıydı.
Kısaltılmış hali.
Kulağa hoş geliyor,
değil mi?
Carl'ın sanat dünyasına katkısı.
Ben şahsen bunun oldukça hüzünlü bir karamsar şıklık
temsilcisi olduğunu düşünürdüm.
Aslında bitmemiş.
Biliyor musun son eserler olarak ne eklemeyi planlıyordu?
Küçük tabutlar.
Nedenini sorma.
Aria, sen tam solumdasın, tatlım.
Hâlâ kokunu alabiliyorum.
O zaman neden çıkıp oynayıp biraz eğlenmiyorsun?
Lanet olsun!
Görünüşe göre Claude'un sorunları var.
O koca bir çocuk.
Kendine bakabilir.
Sen bana sanatçı gibi gelmiyorsun, Alex.
Ben para adamıyım.
Hepimiz değil miyiz?
Lanet olsun!
Ne eğlenceler yaşayabiliriz Alex.
Zaten beni öldürürdün.
Evet.
Ama eğlence, Alex.
Eğlence.
Oliver Twist izledin mi Tovia?
Favorilerimden biri.
Evet, benim de.
Bir cep ya da iki cep seçmelisin
Akıllıca değil mi, pislik?
Senin şu oyuncağın olan çocuk
seni bir buçuk saniyede sattı.
Ne işkence, ne başka bir şey.
Sorduk, cevap verdi.
"Para Aria''da" dedi.
Bu sana nasıl hissettiriyor?
Ben...
Evet? Evet?
Erkeklere fazla güvenmem.
Bilge.
Şimdi, eserler nerede söyle, seni hızlıca öldüreceğim.
Söz veriyorum.
Yoksa......
Beş saniyen var,
sonra gözlerini ateşe vereceğim.
Ben... bilmiyorum.
- Bilmiyor musun? - Hayır.
Yaklaşıyoruz, Aria.
Tamam.
Tovia?
Aria, eserin nerede olduğunu biliyor musun?
Hayır.
Yalan söylüyor, Al.
50 milyonluk eser.
50 milyonluk, Al.
En az.
- Neler? - Bir Van Gogh,
bir Vermeer eskizi ve bir Picasso.
Yerlerini söyletmeme yardım edersen...
sana da pay veririm.
Hadi Al. Zaten Tovia'yı kaybettim.
Yeni ortak başvurularımı alıyorum.
Sen zaten evdesin.
Anahtarlar?
Anahtarlar.
Tabii ki.
Alabilir miyim? Lütfen.
Affedersin.
Hayır, hayır. Ben... onları alırım.
Aria, yardım et bana. Yardım et.
İyi misin?
Nerede? Hey, nerede, Aria?
- Ne? - Eserler.
Bak, eğer biliyorsan, gerçekten biliyorsan,
belki onları satacak birini bulabilirim.
Yanıyoruz Alex! Bunun için konuşacak zamanımız yok!
Biliyor musun, okulda senin türünden hiç hoşlanmazdım, Aria.
O küçük, inek, hayalperest kız türünden.
Diş teli olmayan bilgisayar delileri.
Küçük göğüslü.
Herkese tepeden bakarlar, sanki onlardan daha akıllılarmış gibi.
Ve bu, ilişki kuramamanın telafisi oluyor.
Ama sen nadir olanlardansın, ha?
Oldukça güzel olmuşsun.
Ama derinlerde hâlâ bir bilgisayar delisi olduğunu tahmin ediyorum.
Bilgisayar delisi kadar akıllı olmalı ki,
o lanet psikopat sanat hırsızlarından sanatı saklayabilsin .
Nerede, Aria? Bana bak. Nerede?
O lanet eserler nerede?
Lanet paralar nerede?
Nerede?
Şimdi söyle!
Çamaşır boşluğunda.
Tamam.
Keskin gözlerin için seni kutlamalıyım.
Özellikle eserlerin saklanması konusundaki zekamı
doğru tahmin ettiğin kısmı da.
Ama gerçekten o adamların onu çalacak kadar zeki olduğunu mu sanıyorsun?
Yoksa ilişki kuramayan o bilgisayar kurdu rehber mi çalmış olabilir?
Seni Carl'ın dairesinden uzak tutmaya çalıştım, Alex. Denedim, ama sen...
Sen kahraman olacaktın.
Şimdi bak ne haldesin.
Ama diğer yandan, aptal kahramanlığın bana
beklenmedik fırsatlar sundu.
Evet, sana teşekkür etmem gerekiyor
Carl'ın yanına benim bilgim olmadan giren
o çeteleri ortadan kaldırdığın için,
ki bu da onun kötü niyetli olduğunun açık işaretiydi.
İşte erkek türü böyle.
Annem uzun zaman önce erkeklere güvenmememi söylemişti.
Hemen anladım ki haklıymış.
En azından David ile tanışana kadar.
Aslında onun diğerlerinden farklı olduğuna inanıyordum.
Boğazını kestin.
Kendine bak.
Tüm o kanın beyninde olmasına rağmen,
mantıklı düşünme gücünü hâlâ koruyorsun.
Sadece oraya varışın biraz yavaş.
Seni öldüreceğim.
Sakın yapma.
Ben de okulda senin türünü hiç sevmezdim, Alex.
Aria!
Hayır! Aria, hayır!
Tanrıya şükür.
Aman Tanrım.
Lanet olsun.
Alo?
Manny? Aria ben.
Asansör takıldı.
Hallediyorum Bayan Kelly. Hallediyorum.
Geri çekilin!
Sakin olun çocuklar.
Lütfen!
Hey! Hey!
Buradayım!
Hey! Hayır! Hayır!
Hayır!
Dur! Dur!
Yardım edin! Yardım edin!
Hayır!
Hey! Aç kapıyı! Buradayım!
Lütfen. Lütfen.
Hadi, hadi, hadi, hadi!
Aman Tanrım.
Çoğu insanın Da Vinci'nin 16. yüzyıl tablosu hakkında bilmediği şey,
aslında tuval üzerine değil, kavak ağacı üzerine yapılmış olmasıdır.
Bu da tabii ki onu çok değerli ve çok nadir bir eser yapar.