- Zaman yolculuğu yapamazsın.
Hepimiz Zaman Baba'nın çocuklarıyız. Buna izin vermez.
- Üzgünüm, Zaman Baba. Görünüşe göre evlatlık alınmışım.
- Ne biçim iş bu, dostum? Bugün benim doğum günüm.
filmi böyle değiştiremezsin.
- Ah, Tyler. Beni bu aptal Bigfoot filmini izlemeye zorladın
zaten. - Çünkü film
doruk noktasına ulaşmak üzereydi. - Lütfen, doruk noktası deme.
- Hm. - Arkadaşlar, size söyledim
bu gece bu filmi izleyeceğimizi.
Herkes kabul etti. - Hadi ama, Tyler.
Yani, beni bu aptal Bigfoot
filmini bu kadar çok izlettirdin.
Yani, onu sadece sen seviyorsun.
Bak, çok daha iyi bir şey koydum. - İşte.
- Al bunu. İhtiyacın olacak.
Ben geleceğin Pop-and-Lock-Botu'yum.
- Bu pek de daha iyi değil.
- Tamam. İlk olarak, Fay, Zaman Çukuru harika.
İkincisi, Lewis. Özellikle söyledim
doğum günüm için en sevdiğim
Bigfoot filmini izleyeceğimizi. - Tamam.
- Tamam, Tyler, hadi hediye molası verelim
ve Bigfoot filmini sonra bitiririz.
- Evet, ben gittikten sonra.
- Naber millet? - Bret! Bekle,
apartmanıma nasıl girdin? - Ha
Lew bana saklı anahtarının yerini söyledi
- Evet, ve geç kaldın.
- Biliyorum. Tam zamanında gelmeye çalıştım
aptal filmi kaçırmak için.
- Hediyeler için mükemmel zamanlama yaptın.
- Ve filmi bitireceğiz.
- Ah, aman.
Hadi ama, adamım.
Kıllı doğum günü.
Tamam. Sanki dün gibi her yaz kamp yapıyorduk,
babanın yerinde karate filmleri izliyorduk
ve teneffüste çocuklara bu hareketleri deniyorduk.
Bunu hatırlıyor musun? Bayan Webb, bize çok kızmıştı.
- Ah, adamım, uzaklaştırma aldım. - Umarım hediyelerini beğenirsin.
Squatcher. Sevgilerle Fay, Lewis ve Bret.
İmkansız. Bu da ne?
- Yaptığın logoyu aldık ve bir yamaya dönüştürdük.
- Ah, çocuklar, bu çok tatlı.
- Hediyenin biraz daha fazlası var.
- Çocukluğumuzdan beri Sasquatch
avcılığını konuşuyoruz.
- Ve Büyük Ayak'a ne kadar takıntılı olduğunuzu biliyoruz.
Bizi Sasquatch avına çıkarmaya çalışıyorsunuz
her hafta sonu sizinle
onun bir fotoğrafını çekmek veya başka bir şey için.
- Hey, ben gönüllü olmuştum o bir seferde.
- Köpeğim hasta. Her sorduğunda böyle oluyor.
- Bir köpeğin mi var?
- Ve teknik olarak, hepimiz bir gün seninle gitmeye söz verdik.
- Bunu hatırlamıyorum. - Yani, Tyler,
sana hediyemiz, tamamen bahanesiz olmamız
ve nihayet seni Sasquatch avına götürüyor olmamız,
ve bizim için hediyen de
bu hafta sonundan sonra bizden bir daha
gitmemizi istememendir. Doğum günün kutlu olsun.
Doğum günün kutlu olsun. - Ciddi misiniz?
- Evet, ciddiyiz.
- Oh, teşekkür ederim!
- Kamp yapmaya gideceğimize inanamıyorum.
- Şimdi, sizin için bir hediyem var.
Bu konuda iyi bir hisse sahip değilim.
- Bu günün geleceğini biliyordum.
- Uh, bunun sesini beğenmedim.
- Epik hafta sonumuz için resmi Sasquatchçi üniformalarımız.
Artık resmen "Sasquatchçiler" olduk!
- Harika adamım!
- Vay, uh harika şapka, Tyler. Teşekkür ederim, uh,
takardım ama saçımı yeni yaptırdım.
- Evet, uh, ben de.
- Bu çok havalı. Oh, woo.
Oh, adamım. Bu şapka için teşekkür ederim. Dostum.
Bu şeyle çok kız tavlayacağım.
- Biliyorsun dostum. - Tabii Lew,
bu zamana kadar eksik olan tek şey şapkaydı.
- Kapa çeneni, Bret.
- Um, bekle, bu şapkaları nasıl yaptırdın,
biz daha yeni Squatch avına gideceğimizi söyledik.
- İyi bir el.
- Üzgünüm. Gerçekten dürüstüm çocuklar yalan söylemek istemedim.
- Lewis. Bu büyük bir sürpriz olacaktı.
- Aferin adamım. -Oh, çocuklar, hadi ama, onun suçu değil.
Herkes Lewis'in sır tutamayacağını bilir, ama
aksi takdirde bu tatlı şapkaları
yapamazdım!
Bir de çıkartmalarım var.
- Vay. - Bereler ve, ve kupalar. - N-neden?
- Yandaki baskı dükkanı indirim yapıyordu.
- Ne? Bakın, üstünde adım yazıyor!
- Bekle, bu tuhaf ekstra şapka ne alaka?
- Yani, birinin arabayı sürmesi gerekiyor.
- Hayır? - Oh, hayır, dostum. Hayır, Nate değil.
Hayır, Tyler. - Lütfen bana o şapkanın Nate için olduğunu söyleme.
- Arkadaşlar, arabası olan tek kişi o.
- Oh. - Tyler, biz araba kiralayacaktık. - Oh, iyi,
şimdi buna gerek yok. Bakın,
ona zaten sordum ve gerçekten çok heyecanlı.
Gerçekten çok heyecanlı!
- Arkadaşlar. Hadi ama. Nate benim arkadaşım. O sizin de arkadaşınız.
O kadar da rahatsız edici değil.
- Tamam. Şimdi, yapmanız gereken ilk şey
güneş kremi sürmek olacak.
İnsanlar bunun ne kadar önemli olduğunu fark etmiyorlar,
sadece şehirdeki sıradan bir günde bile.
Hatırlamanız gereken ikinci şey ise
böcek kovucu sürmek olacak.
Kendime zaten bir kez sıktım,
ama muhtemelen kamp alanına vardığımda tekrar yaparım.
Şimdi muhtemelen kendinize soruyorsunuz, Nate nasıl
bu vahşi doğa yolculuğunda bizi yönlendirmeye bu kadar uygun?
- Kimse bunu sormadı.
Şey, dört ay boyunca İzciydim
ve kamp yapma hakkında bir kitap aldım.
Zaten üçüncü bölümdeyim.
- Dostum, biz sadece arabanı ödünç almak için buradayız.
- Vay, Bret.
Bretster, ah, o telefonu kapatsan iyi olur
dağlara çıkmadan önce,
çünkü dağlara vardığımızda
bu güzelliklere geçeceğiz.
- Ah, harika.
- Ciddi misin? Hiç çekim yok.
- Evet, kesinlikle.
Gerçek vahşi doğaya gidiyoruz. Bir yer
Bigfoot'un internetsiz ve mesaj cihazları olmadan
özgürce dolaştığı bir yer.
- Bekle, internet olmadan
bir yarayı nasıl dezenfekte edeceğimizi nasıl bulacağız?
- Merak etme Lew, Nate'in kamp yapma hakkında bir kitabı var,
bu yüzden gayet iyi olacağız.
- İşte bu ruh hali Bret! - Oh,
arkadaşlar, bu çok eğlenceli olacak.
Bizi götürdüğün için teşekkürler, Nate.
- Sorun değil. Bu gerçekten eğlenceli olacak!
- Neden buna evet dedim ki?
- Sadece iki gün ve bir daha asla
kamp yapmamız gerekmeyecek.
Nate, arabanın beş koltuk olduğunu söylemiştin. - Huh? Oh,
beş koltuk var.
Merak etmeyin. Daha önce araziye çıkardım.
- Tamam.
- Nate, bu DMV onaylı mı?
- Arabayı kiralamamız gerektiğini biliyordum.
- Geliyoruz senin için büyük adam. - Bu da ne?
- Bu gerçek bir kilit
Bigfoot saçı. eBay'den aldım.
- Iyy, Tyler. Neden bu sende var?
- Çünkü bu gerçek Bigfoot saçı. İşte bu yüzden.
- Peki, onu o ürkütücü şekilde koklamayı bırakabilir misin?
- Hey, pislik!
- Dostum, daha fazla atıştırmalığın olduğunu biliyorum,
paylaşmak Squatcher tarzıdır.
- Squatcher olmaktansa tuvalet yalamayı tercih edersin demiştin.
- Uh, aptal şapkayı giyiyorum.
- Belki de aptal şapka aptal seni giyiyordur,
- Dostum - İkiniz de keser misiniz?
Bret, Lewis'e sataşmayı bırak. - Tamam.
- Tamam, haritamı aldım. Uğur eşyamı da aldım.
Her şeyimizi topladık. Hadi Squatch yapalım!
- Tamam! Woo! - Tamam. - Tamam.
- Tamam.
- Bigfoot ülkesine ulaşmamıza sadece birkaç saat kaldı.
Whitehall, New York.
- Arkadaşlar, gerçekten bunu yaptığımıza inanamıyorum. Biz
Sasquatch'u bulacağız. Bunu biliyorum!
- Evet, kesinlikle var. - Hey, sana inanıyorum, Tyler.
- Ben de inanıyorum. Büyük adam hakkında
çok havalı hikayeler duydum.
- Arkadaşlar, açım. - Ne?
Bütün bu süre boyunca yedin.
- Evet, ama onlar sadece atıştırmalıktı. Gerçek yemek lazım.
- Lewis, yemek için durmuyoruz.
Bütün programımızı bozacak.
- Hadi ama arkadaşlar. Şimdi durmazsak,
kan şekerim düşecek,
ve beni kampa taşımak zorunda kalacaksınız
- Aman Tanrım.
- Tamam. Bak, bir, bir
enerji barım var çantamda.
Onu alabilirsin.
- Ne aroması? - Vanilya Krokant.
- Vanilya Krokant'tan nefret ederim.
- Cidden mi? - Nate, aç değil misin, adamım?
Durmak istemiyor musun?
- Sulu bir hamburger yemek isterim ama ben de tüm
gerekli besin atıştırmalıklarıyla dolu ve hazırlıklıyım,
yani her iki şekilde de gidebilirim.
- Bak, durmuyoruz.
- Aslında oldukça açım. - Evet!
- Şaka mı yapıyorsun, Bret?
- Lewis'in atıştırmalıkları seni daha aç yapıyor. - Ugh.
- Bakın, arkadaşlar, haklı olduğumu biliyordum.
Yemek harika bir fikirdi.
- Sahip olduğun tek harika fikir.
- Geri zekalı. - Bir susar mısın?
Bret, Lewis'i rahat bırak.
- Arkadaşlar, lütfen daha hızlı yiyin
ki yola devam edebilelim.
- Kendi patatesini al.
- Belki alırım. Affedersiniz?
- Ne istiyorsun?
- Vay, o kahve potu
gözlerinin rengini ortaya çıkarıyor.
Bugün harika görünüyorsun. - Ah, dur.
- Arkadaşım burada, patatesleri azalıyor.
Yeterince almadı sanırım.
Biraz sorunu var.
Kuralları çiğneyip
ona ücretsiz doldurma yapabilir misin?
Ne dersin?
Genelde bunu yapmayız, ama senin için.
Elbette tatlım.
- Ah, ve daha fazla ketçap. - Hayır.
- İşte böyle yapılır.
- Şimdi, garson benden nefret ediyor.
- Senden nefret etmiyor Lewis.
- İkinizden de nefret edeceğim,
eğer yola çıkmazsak. Whitehall bizi bekliyor.
- Ah, ah.
- Tamam. Şimdi garson senden nefret ediyor.
- Ah, adamım. - Squatchers'ın en yeni üyesi olarak,
Whitehall, New York hakkında ne düşünüyorsun?
Neden daha yakın bir yer seçmedin?
- Whitehall, New York
Bigfoot görmeleriyle tanınır.
Orası böyle bir yer.
- Evet, Doğu Kıyısı'ndaki
Bigfoot görmeleri için bir numaralı yer.
Ve bir numaralı Sasquatch uzmanı,
Korucu John Malcolm orada bir kulübesi var
ve araştırmalarını orada yürütüyor.
O biraz önemli biri.
- Tyler, yine Korucu John Malcolm meselesi mi?
- Ne var? Adam bir efsane. Ve benim kişisel kahramanım.
- Korucu John Malcolm meselesini
biraz abartıyorsun. O kadar da önemli değil.
- Ne? Bunu nasıl söyleyebilirsin?
O bir bilim yıldızı gibi - Dostum.
Bu gezegende o adamı senden başka kimse bilmiyor
ve bizden başka.
Çünkü 10 yaşımızdan beri
ondan bahsetmeyi hiç bırakmadın.
- Evet. Tyler, en iyi arkadaşın olarak,
Korucu John Malcolm hayranlığını biraz azaltmalısın. Bu sağlıklı olamaz.
- Iyy. Lewis, onları geri koyamazsın.
- Ama israf etmek istemiyorum. Kaplumbağaları düşün.
- Kimse kirli yer pipetlerini istemez, Lewis. - Tamam,
tamam.
- Tamam, biraz geri çekileceğim.
Ama kahramanım gibi olmaktan heyecanlıyım,
ve nihayet kendim Bigfoot'u göreceğim.
Ranger John Malcolm'un altıdan fazla
Bigfoot ile kaydedilmiş karşılaşması olduğunu biliyor muydunuz?
- Kaydedilmiş karşılaşmalar.
Fotoğraflar nerede? - Video görüntüsü?
- Ses kaydı, herhangi bir şey.
- Tamam, evet, anladım.
Bakın, onun savunmasında,
ilk seferinde kamerasının pili bitti, ikinci seferinde,
otomatik odaklamayı açmayı unuttu,
bu yüzden biraz bulanık bir fotoğraf oldu.
Üçüncü ve dördüncü seferlerde dijital kamera
açılmak için çok uzun sürdü.
Fotoğrafı çektiğinde, Bigfoot çoktan gitmişti.
Ve altıncı seferde otomatik odaklama açıktı.
Ama arka plandaki bir ağaca odaklandı.
Yani Bigfoot'u gerçekten göremezsiniz ama her karşılaşma hakkında çok iyi
detaylı notlar aldı.
- Oh, tamam. Notlar mı? Notlar almış. Bana
hiç söylememiştin.
Bilime telefon açalım ve "Hey bilim,
notlarımız var. Bigfoot gördü." diyelim.
- Kes sesini, Bret. Tamam mı?
O gerçek. - Gerçek değil.
Kimse adamın fotoğrafını çekmedi. - Bak,
biliyorum ama bir planım var.
Kameramı getirdim. Ekstra piller getirdim.
Hatta Polaroid'imi
anında bir kopya gerekirse diye yedek olarak getirdim.
Onu bulacağız.
Gerçek ilk fotoğrafı çekeceğiz ve
kahraman olacağız!
- Tamam. - Evet, tamam. Ya da
marshmallow yiyebiliriz. Değil mi?
Bak, kamp ateşinin etrafında oturabiliriz.
Marshmallow yiyebiliriz.
Gitarımı getirdim. Bigfoot hakkında birkaç şarkı çalabiliriz.
Bu hafta sonu büyük adama en yakın
olacağımız şey bu gibi görünüyor.
- Marshmallow'u çok severim. - Marshmallow'u çok sever.
- Tamam, bak. Haydi çocuklar.
Hepimiz Tyler'ın doğum gününü kutlamak için buradayız
ve hepimizin yaptığı bir sözü yerine getirmek için.
Ve Nate de burada, nedenini bilmiyorum. - Buradayım.
- Hadi tüm enerjimizi verelim ve bu hafta sonunu değerli kılalım.
- Bence kulağa harika geliyor. - Tamam.
- Hey, biz Squatcher olarak yemin ettiğimizden beri
ben hep yanınızdayım.
- Teşekkürler çocuklar. - Bir çeşit sözümüz yok muydu?
Söz verirken ettiğimiz bir küçük yemin gibi?
- Squatcher yemini!
- Evet, yemin! - Biz arkadaşız
ve Sasquatch'ın benim kadar gerçek olduğuna inanıyoruz.
- O da bizim gibi yalnız biri,
ama birbirimize sahibiz ve bu güvenimizi artırıyor.
- Yağmurda çamurda,
gece gündüz birlikteyiz, sonuna kadar.
Ben inanacağım,
izleyici olacağım, gururla söyleyeceğim kendime Squatcher'ım.
- Squatcher'ım.
- Oh, bravo. Harikaydı.
- Bu kadar zaman sonra hatırladığıma inanamıyorum.
- Evet, bu yemini söylemeyeli yıllar oldu.
- Ben her zaman söylüyorum. - Tabii ki söylüyorsun Lew.
- Hey çocuklar, çıkmak ister misiniz?
Çünkü garsonun,
küçük pipeti kırdığımı görmesini istemiyorum. - Evet.
- Tamam, hadi gidelim.
Tamam.
- Bekle, biri bana pipet verebilir mi?
- Oh, hey, bizim pipetlerimizden birini alabilirsin. - Oh, süper.
Teşekkürler dostum. Minnettarım, adamım. - Evet.
- Oh, pipet için üzgünüm.
- Ne sakar. - Bekle Tyler, bekle beni, gitme!
- Aslında o pipetlerden birine ihtiyacım vardı.
- Dört milkshake.
- Oh, adamım. - Harika.
- Ne kadar iğrenç olurdu, eğer kirli yer pipetlerinden birini kullansam?
- Biraz.
- Hoş geldiniz Bigfoot ülkesine.
- Vay. - Vay canına.
Neat-o
- Oh, ağaçlar. Neden beni ağaçlar için uyandırdın?
- Oh adamım.
- Bir kozalak buldum.
- Sanırım arabada uyuyacağım.
- Bekle, çadır getirdin mi? - Bu bir davet mi?
- Güzel deneme Bret. - Ne?
Yani, horluyorsan uyurken
umrumda değil. Biraz çekici.
- Teşekkürler Bret. Çadırımda uyumana izin vereceğim.
Belki uyku tulumunu paylaşabiliriz.
Çıplak. - Gerçekten mi?
- Hayır, belki o küçük konserlerinde
o kızlara tatlı dille yaklaşabilirsin,
ama bana değil.
Ayrıca, Squatcher'larla çıkmam.
- Aptal şapka. Bir Squatcher değilim. Tamam.
- Şapkanı düşürdün kardeşim. Tamam.
Oh, ve hey, Casa del Nate'de her zaman iki kişilik yer var.
- Tamam. Arabayı al.
Bu harika.
Tıpkı eski günler gibi, değil mi, çocuklar? - Evet!
- Eski yazlarımız gibi hissettiriyor,
sadece şimdi kendi çadırımı kurmam gerekiyor.
- Harika olacak, çocuklar.
Yani, Büyükayak avlayacağız. - Squatchin'e gidiyoruz
- S'mores yapacağım.
- Oh evet.
- Ve çadır atıştırmalıkları getirdim.
- Gece yarısı çadır atıştırmalıkları, yo. - Evet, sabırsızlanıyorum.
- Evim, güzel evim.
- Hala iyi. - İyi. Evet, hala iyi.
- Şuna bak, adamım. Dürbünüm var.
- Oh vay.
Beni görebiliyor musun? - Hayır. - Oh.
- Ama gece görüşüm var, bu yüzden
büyük adamı görebileceğiz, dışarısı süper karanlık olsa bile.
Gecenin körü. Ve eğer hala saklanıyorsa,
şuna bak, termal görüntüleme.
Bu şeyler, o kadar güçlü ki,
çift A pilleri, Pacman noktaları gibi yiyorlar. Tamam mı?
Bu eşyalarla Büyükayak'ı kaçırmamız imkansız.
- Hayır, kaçırmamız imkansız...
- İşe yaradı mı? - Evet, evet. - Bak, kutsal kase.
- Ne bakıyorsun? - Hiçbir şey. - Hayır, ver onu bana.
Ver şunu! - Sıranı bekle. - Onları bana ver.
- Hayır adamım, dur. - Hayır, ne yapıyorsun?
Oh, sanırım termal görüntüleme çalışıyor.
- Gayet iyi çalışıyor.
- Muhtemelen test etmeyi bırakmalıyız.
- Dur. Çalış.
- Evee. Ne? Burada ne yapıyorsun?
- Şaka mı yapıyorsun? Kardeşimin tüm hayatım boyunca bahsettiği
Squatcher gezisini kaçırmam mümkün değildi.
- Hey Evee.
- Merhaba Lewis!
Peki, bir kişilik daha yeriniz var mı?
- Buraya nasıl geldin? - Anne ve baba.
- Hey, büyük adam! Merhaba, tatlım!
- Anne. Baba. Burada ne yapıyorsunuz?
- Geziniz çok eğlenceli geldi.
Küçük kardeşinizi buraya bırakalım dedik
ki size katılsın.
Bu arada, annenle ben, bütün hafta sonu için bir pansiyon ayarladık.
Kahvaltı dahil.
- Aşk kulübesi.
- İğrenç, iğrenç!
- Tamam, sorun değil. Her neyse.
Ama beni arayamaz mıydınız?
- Ne diyorsun sen?
Seni defalarca aradık
ve her seferinde direkt sesli mesaja gitti.
Neyse, şimdi sana söylüyoruz.
- Küçük kamp ateşin için sana sosis getirdik,
küçük sasquatch arkadaşların için.
- Teşekkürler anne. - Ve sana getirdim
bu ip torbasını!
- Bununla ne yapmamı bekliyorsun?
- Ormandasın. İpe ihtiyacın var.
Arabada bir de tüfek var. İster misin?
- Hayır. Baba, hafif paketledim
ki böyle şeyleri taşımak zorunda kalmayayım.
- Merak etme.
Sadece ip.
- Merhaba Bay ve Bayan Harrison.
- Merhaba Fay. Her zamanki gibi güzelsin.
- Ah, teşekkürler. - Peki ya ben nasıl görünüyorum?
- Lewis? Aynı görünüyorsun?
- Bu ne? - Sosisler. Ve bir ip torbası.
- Tamam, ateş yakıyoruz, yardıma gelmek ister misin?
- Tatlım, sanırım artık gitme zamanı.
Kendine iyi bak, büyük adam. Küçük kız kardeşe göz kulak ol.
Sonra görüşürüz. - Güvende kal.
- Şapkam nerede? - Ben...
Geleceğinizi nasıl bilebilirdim ki?
Ayrıca, sen bir Sasquatcher değilsin. Şapka alamazsın.
- Neden olmasın? - Çünkü değilsin. - Bak, şöyle yapalım,
- El fenerimi getirdim
bu yüzden sana Sasquatch bulmana yardım edebilirim.
- Bak, sana şöyle söyleyeyim, Sasquatch bulursan
şapkamı sana vereceğim. Nasıl bir anlaşma?
- Hadi, ödünç versene.
- El fenerin neden pembe?
Gördüğüm en kullanışsız el feneri bu.
- Sevimli.
- Hepimiz gerçekten buradayız.
- Gerçeküstü hissettiriyor. Çocukken her yıl buraya gelirdik
ve sonra büyüyorsun
ve böyle şeyler yapmayı bırakıyorsun.
Ben büyüdüm. Sen, pek değil.
- Ne demek istiyorsun? - Kelimenin tam anlamıyla aynısın.
- Pekala, bunu bir iltifat olarak alacağım sanırım,
- Kontrol edeceğim.
- Hayır, yiyemezsin... - Asla unutamam, 10 yaşındaydın ve
beni ve Lewis'i o mağaraya götürdün.
Orada Kocaayak'ın yaşadığına yemin etmiştin.
- Değil mi?
- Aptal Heely'leri yüzünden Lewis düşüp
mağarada sıkışıp kalmıştı.
- Evet. Hayır, babam onu ip ile
dışarı çıkarmak zorunda kalmıştı.
- Belki de bu yüzden baban sana ip getirdi.
- Hey, travma yaşadım.
- Biliyorsun, çocukken Kocaayak'ı hiç bulamadık
ve muhtemelen bu gezide de bulamayacağız,
ama yine de bizi tekrar
bir araya getirmek için harika bir yol.
- Onu bulacağız.
- Gerçekten Kocaayak'a inanıyorsun, değil mi?
- Tamam. Gülme.
Ama benim için Kocaayak
büyük tüylü bir umut ışığı.
Büyüdüğünde artık Noel Baba'ya
veya başka bir şeye inanamazsın.
Ama Kocaayak, bilinmeyenin
büyüsünü ve olasılığını canlı tutan mistik bir yaratık.
Yani, gerçekten burada olabilir.
Eğer Kocaayak'a inanmayı bırakırsak,
dünyada büyü olduğuna inanmayı da bırakırız.
- Bu biraz tatlı Tyler.
- O burada dışarıda, Fay, ve bize
dünyada büyü olduğunu kanıtlayacak.
Ve bunu kanıtlamak için fotoğrafını çekeceğim.
- Bekle, Bret, Squatcher şarkısını çalmalısın.
- Hayır, Squatcher şarkısını çalmayacağım.
- Herkes duymak istiyor onu. - Çalmalısın. - Hadi!
- Oh, resmi Squatcher şarkısını duymayı çok isterim.
Şarkıyı çal! Şarkıyı çal! Şarkıyı çal!
- Şarkıyı çal! Şarkıyı çal!
- Tamam. Tamam. Tamam. Söylemeyi bırakmanız için
şarkıyı çalacağım. İşte başlıyoruz.
- Biz arkadaşız ve Sasquatch'ın
benim kadar gerçek olduğuna inanıyoruz.
O yalnız birisi, tıpkı bizim gibi.
Birbirimize sahibiz ve bu güvenilir. Yağmurda
veya güneşte, gece veya gündüz.
Her zaman birlikte olacağız.
İnanacağım, bir gözlemci olacağım.
Kendime bir Squatcher demekten gurur duyuyorum,
kendime bir Squatcher demekten gurur duyuyorum,
Kendime bir Squatcher demekten gurur duyuyorum - Gurur...
- Tamam, şarkınızı aldınız.
- Bekle, uluma kısmını yapmalısın. - Evet!
- Hayır! - Ve o uluyor, gibi. - Ugh tamam.
Ve o uluyor, gibi
- Tamam, o şarkı bu gece oldukça hoş. - Evet.
- Tamam millet, biz, biraz uyumalıyız
ki güzel ve erken uyanabilelim.
Korucu John Malcolm'a göre, onun
altı Sasquatch karşılaşmasının dördü
gün doğumundan hemen önce olmuş.
- Uh, gün doğumu saat kaçta? - 6:00 AM
- Ugh, Tyler. - Ne?
Ne? Bak. Doğru. Bu güneş gezisinin amacı.
- Siz benden onsuz yapabilirsiniz. Ben uyuyor olacağım.
- Güzel deneme, Bret. Herkesi uyandıracağım
saat tam beşte.
- Sadece herkes gidip biraz uyusun. Tamam mı? İyi geceler!
- Sasquatch takipçileri!
- Lewis, marshmallowları buraya getirme.
- Onlara ihtiyacım var.
- İhtiyacın yok. - Ona ihtiyacım var - İyi geceler Fay.
- İyi geceler Bret.
- Dostum.
- Ne? Ne istiyorsun? - O. O, dostum.
Uyan. - Ne adamım? - O Büyük Ayak dostum.
- Uyan o burada.
- Günaydın.
- Tyler, uyan. O burada. O Büyük Ayak!
- O orada
- Kameram.
- Nerede? - Kameramı al!
- Hayır, hayır, hayır, hayır. Nereye gitti?
- Tyler, her şey yolunda mı? - Az önce buradaydı.
Sadece bir, bir gölge gördüm.
- Emin misin o bir ayı değil miydi? Bu yaygın bir hata.
- O'ydu. Eminim. - Ben de gördüm. Çok büyüktü.
- Nate araştırsın.
- Peki, işte bu kadar sanırım.
- Hadi içeri geri dönelim.
- Tamam.
- Pekala, her neyse, artık yok oldu.
Sasquatch, Sasquatch onu aldı. - Ne yapacağız?
Tamam, siz burada kalın.
Onu arayacağım. - Hayır
Hayır, hepimiz birlikte kalmalıyız.
- Peki, o zaman hep birlikte. Hemen gidelim.
- Lewis ne olacak?
- O iyi olacak. Tamam. - Şimdi Evee, burada kal, Lewis'e göz kulak ol.
Yürüyüşünde benimle kal. Tamam mı? - Tamam. - Hadi gidelim.
- Hey, Nate. Nate, Nate,
- Lewis?
Hey dostum. Uyan. Lewis?
Uyan. Tyler, yakında dönebilir misin?
Bu kadar sorumluluğum olması gerektiğini sanmıyorum.
Nate! Nate!
- Hey Tyler?
- Eves, beni duyuyor musun? - Hey, Tyler.
- İyi misin kız kardeşim? - İyiyim.
Uh, Lewis hala baygın ama.
- İyi olacak. Sadece, orada güvende kal.
- Tamam.
- Hiçbir şey göremiyorum.
- Oh, gece görüş gözlüklerim var.
Nate? Nate!
- Eğer bir yerde olsaydı, ben
burada bir şeyler görebilirdim.
- Onu bulabileceğimizi sanmıyorum.
- Belki, belki de geri
ana kampa dönmeliyiz, böylece birlikte kalabiliriz.
Şerifin
karakoluna yarın sabah ilk iş gideceğiz.
Onlar, bize yardım edebilirler.
- İyi fikir. Burada kaldıkça daha da ürküyorum.
- Evee'ye geri döndüğümüzü söyle.
- Hey, Evee, sana doğru yolda gidiyoruz. Dayan.
- Tamam.
Sorun yok.
- Teşekkür ederim. - Çok cesursun.
- Çabalıyorum.
- Dikkat et, dikkat et.
- Ah, özür dilerim.
- Ah, özür dilerim. Seni başka bir canavar sanmıştım.
- Üzgünüm. - Neredeyse kalp krizi geçiriyordum. - Hayır, Nate?
- Onu bulamadık. - Ah, hayır.
- Neler oluyor arkadaşlar.
Ah, Bret!
- Ah hayır. Beni korkutmayı bırak!
Bunu yapmaya devam edemem. - Bizi ölümüne korkuttun.
Herkesin sorunu ne?
Saat beşte buluşacaktık sanıyordum.
- Nate kaçırıldı. - Ne? - Bigfoot tarafından. - Ne?
Bekle, ne?
- Kim ya da neyse, onu aldı
ve nereye gittiklerine dair iz yok.
- Sabah şeriften yardım alacağız.
Şu an yapabileceğimiz en iyi şey biraz uyumak
ve yarın sabah yola çıkmak.
- Tek başıma uyumayacağım. - Ben de.
- Peki Tyler, bu çadır kaç kişilik? - Üç.
- Tamam. Çadırımdan çıktım ve tam burada durdum.
Tam burada. Sonra Bigfoot'un bu tarafa gittiğini düşündüm.
Buraya geldim ve sonra Nate,
arkadaşımız Nate, çadırından çıktı.
- O çadırdan. - Ve buraya geldi
ve ormanda sürüklendi, değil mi?
Bir saat, iki saat boyunca her yere baktık.
Ve, onu ya da Bigfoot'u bulamadık.
- Yani gerçekten büyük adam olduğuna mı inanıyorsun?
- Eminim. - Ne?
Sen de Bigfoot'a inanmıyorsun, değil mi?
- Buradaki herkes Whitehall'da inanır
burası böyle bir yer.
Ama size dürüst olacağım.
Bu ormanlarda birçok kişi kayboluyor.
Ve kaybolan herkes bulunamıyor.
Kayıp ilanı vereceğim
ve bölgeyi aramak için bir ekip getireceğim.
- Teşekkürler Şerif Hawkins. - Evet, teşekkürler.
- Memnuniyetle, evlat. - Yardım edebileceğimiz bir şey varsa
bize bildirin lütfen.
- Eğer gerçekten büyük adam olduğunu düşünüyorsan.
Bir uzmanla konuşurdum
- Korucu John Malcolm.
- Of, Tyler. Yine mi o korucu adam.
- Hadi ama çocuklar.
Korucu John Malcolm, burada yaşıyor.
Ya onu bulur ve Nate'i bulmamıza yardım ederse.
- Bak, Tyler.
Üşüyorum, açım ve o kaçırıldı.
Yani, bunu bitirebiliriz
daha kötüye gitmeden önce.
- Evet. Ayrıca eğer adam Bigfoot'u bulamazsa,
Nate'i bulmamıza nasıl yardım edecek ki,
- Bret, seninle bunu tekrar konuşmayacağım.
Altı kayıtlı karşılaşması var, - Kanıt yok.
- Altı karşılaşma. - Kanıt yok.
Altı karşılaşma. Altı karşılaşma.
- Hadi ama. Arkadaşımız Nate kayıp
ve onu bulmak için üzerimize düşeni yapmalıyız.
Tyler, Korucu John Malcolm'un nerede yaşadığını biliyor musun?
Yürüme mesafesinde mi?
- Yürüme mesafesinde mi? - Yani,
Nate'in arabasının yedek anahtarı yoksa,
yürümek zorundayız.
- Oh evet. - Oraya kadar yürüyecek değilim.
- Yani, oldukça uzak. Uzun bir yürüyüş olur.
- Ne kadar uzak? - Bir gün?
- Tamam, ben yokum. - Huh, ben de.
- Evee de üç yaptı.
- Görünüşe göre burada kalıyoruz.
- Tamam, peki. Ama biz gidip Nate'i aramaya devam edeceğiz.
- Tamam. Arkandayım.
- Bret, şapkan nerede? - Arabada.
- Neden şapkanı takmıyorsun?
- Adama 10 tane iyilik yaptım. Şapkayı taktım.
Şarkıyı çaldım. Soğukta dışarıdayım.
İyilik yapmaktan bıktım.
- Bak, artık iyilik yapmak zorunda değilsin.
- Teşekkürler. - Bana bir iyilik yapar mısın?
- Tamam, senin için bir iyilik yaparım.
- Şapkayı tak.
- Tamam.
Nate! Nate!
Nate! Nate?
- Bana bak. Ben bir Squatcher'ım.
- Sen bir Squatcher değilsin. - Neden olmasın? Şapkam var bile.
- Şapka Nate'e ait.
Onu bulur bulmaz geri vereceksin.
- Arkadaşlar.
Açım. - Sus.
- Sus Lewis.
Ayaklarım ağrıyor. - Demek yürüyüş böyleymiş.
Sonunda yürüyüşe çıktım ve sadece yürüyoruz.
Her zaman her yerde yürüyorum.
Yani yürümek sadece yürüyüş mü yoksa yürüyüş sadece yürümek mi?
Nate! Nate!
- Yani birine yürüyüşe çıkmasını söylüyorsam,
aslında sadece yürümesini mi söylüyorum
Nate! Nate! - Bilirsin
beni daha iyi hissettirecek olan şey bir yürüyüş sopası.
Doğru olanı seçmek gerçekten zor.
Çok sivri olmayan bir tane almalısın,
ama yere saplanması için
gereken bir tane olmalı. - Arkadaşlar,
öğle yemeği için durmalıyız.
- Yani her neyse, buna
yürümek mi deniyor yoksa sokakta mı?
Ama ormanda olduğunda yürüyüş mü deniyor?
Yani bir tür konum meselesi.
Tıpkı zeminin denildiği gibi.
İçeride zemin, ama
dışarıda zemin deniyor. Bunun gibi bir şey.
- Bu kesinlikle
bu yolculuğun nasıl geçeceğini hayal etmemiştim.
- Aynı burada. - Ama ya gezinti yapmak?
Bu tamamen yeni bir konuyu açıyor.
- Nasıl bu kadar enerjin var?
- Bu sabah kahve çorbasını içti.
- Kahve çorbası mı? - Sorma.
- Evet, kahvemi kaşıkla yediğimde.
Çorba gibi. Çok güzel.
- Bu sadece kahveni içmekten nasıl farklı oluyor?
Aynı tadı veriyor.
- Bana güven. Farklı tadı var.
- Gerçekten biraz çorba içebilirim şu an. - Kapa çeneni Lewis.
- Arkadaşlar.
Bu bir Yeti izi.
Lewis, ne yapacağını biliyorsun.
- Bunun bir ayı izi olmadığını nereden biliyorsun?
- Ah, çevrimiçi yeterince Yeti izi gördüm
nasıl göründüğünü biliyorum Bret. Şimdi bunun gerçek olduğunu söylüyorlar.
Şunu tut lütfen.
Bileğinizden dirseğinize kadar ölçerse
Tamam. Uygun görünüyor.
Bekle, dur. - Bu doğru gelmiyor.
Bu kesinlikle o.
- Vay
- Dostum, bu bir ayı izi.
- Bu ormanlarda bir yerde olmalı.
Tyler, etrafımızda bir ayı olduğunu düşünmüyorsun,
dimi? - Kaç kez söylemem gerekiyor? Hayır, orada,
orada ayı yok.
- Bu Yeti. - Her neyse,
bu büyük bir şey.
Dostum, bu bir ayı izi ve taşıdığın o tüy
sahte.
Bu eBay'den alınmış, hadi ama. Tamam mı?
- Acaba o uçurumu atlamış mı?
- Yeti'nin çılgın iyi bir zıplayıcı olduğu söyleniyor.
- Ah, hayır teşekkürler. Yükseklikle iyi değilim.
- Ah, adamım. Düşüncesi bile beni gerginleştiriyor.
- Tamam, yağmur başlamadan önce üs kampına dönelim.
- Yağmurluk getirmedim.
- Kampta yemek var mı?
- Geliyorum.
- Sıcak çikolata. İşte bu kamp yapmak.
- Bana da marshmallow ver! - Evet.
- Aman Tanrım. Evet!
- Bana da marshmallow ver!
Ah. - Tamam.
Bu eğlenceli ve her şey, ama burası çok sıkışık.
Eğer bana ihtiyacınız olursa çadırımda olacağım.
- Yani arabada mı? - Evet.
- Bana da marshmallow ver! Evet.
- Neden yan yana oturup
marshmallow torbasını paylaşmıyorsunuz?
- Çünkü bu daha az eğlenceli. Bana da marshmallow ver!
- Tamam. İşte burada.
Artık istediğin kadar marshmallow yiyebilirsin.
- Bana marshmallow ver.
- Tyler, çok sessizsin. Her şey yolunda mı?
- Nate'i aramıyor olmak
yanlış geliyor.
Bunun yerine marshmallow yiyoruz, eğleniyoruz.
- Şerif şu an onu arıyor.
Ve biz de bütün gün aradık.
Kendine bu kadar yüklenme.
- Evet, - Bana marshmallow ver.
- Tamam, ben arabada olacağım
Bret'le eğer bir şeye ihtiyaç duyan olursa. Tamam mı?
- Hey Tyler. Her şey yoluna girecek, dostum.
- Üzülme kardeşim.
Marshmallow al.
- Ben iyiyim. - Ben alırım.
Oh Ty, yüzde yüz yanındayım.
Ne gerekiyorsa.
- Hadi tekrar dışarı çıkalım.
Nate'i, Bigfoot'u aramaya devam edelim.
- Ah, Tyler, lütfen. Ama başka bir şey olsun.
- Lewis, hadi ama sen ne gerekiyorsa demiştin.
Bu, benim ihtiyacım olan şey.
- Ama hava soğuk ve yağmur yağıyor.
- Nate'i aramak için dışarıda olmam lazım.
Onun orada olmasının sebebi benim suçum.
Ona Squatcher dedim ki
arabasını kullanabilelim.
Kendimi çok kötü hissediyorum.
- Tamam, Tyler, peki.
Seninle geleceğim. En azından bir şemsiyen var mı?
- Hayır. Hayır, ama işte bir yağmurluk. - Dostum!
- Evee, telsizin yanında mı?
- Evet, telsiz. Marshmallowlar.
- Sen Bret ve Fay ile arabada kal.
Lewis ve ben aramaya devam edeceğiz.
- Yola çıkmadan bir tane daha.
- Evet!
Sağlam!
- Hey millet.
- Hey Evee. - Tamam, yana kayın Orta koltuk benim.
- Ah. Ah, dikkat et.
- Yani Tyler ve Lewis, Nate'i aramaya geri döndüler.
- Ne?
Ah, o adam ne zaman vazgeçeceğini bilmiyor. - Bana mı diyorsun.
- Yağmurda dışarıda hasta olacak.
- Hey, Evee, duyuyor musun?
- Tyler?
Dışarıda hasta olacaksın.
Sadece içeri dön ve yarın daha fazla ararız.
- Bana bir saat kadar ver, geri döneceğim.
- Nate! Nate!
Nate? Hey Nate! Nate!
Nate!
- Umarım Sasquatch onlara saldırmaz.
- Onlar iyi olacak. Sasquatch diye bir şey yok.
- Umarım orada güvende kalır.
- Sadece biraz yağmur. Endişelenecek bir şey yok.
- Hey, Evee? O marshmallowlardan daha var mı?
- Geri kalanını alabilirsin. Nedense iyi hissetmiyorum.
- Oh, Lewis, bu marshmallowlar gerçekten güzelmiş.
- Ne yapıyorsun?
- Geri dönmelerini istiyorsun, değil mi?
- Oh evet. - Ne? Bunlar çok güzel. - Sen pislik!
- Geri döndüğünde hepsinin bitmiş olmasını istemem.
- Aman Tanrım. - Gerçekten, gerçekten yazık.
- Kalan atıştırmalıklarıma dokunmasan iyi edersin.
- Bret, kes şunu.
- Oh, Lewis, gerçekten acıktım.
Tüm marshmallow stoğunu bulacağım
ve hepsini yiyeceğim
tüm ailenin önünde.
- Bret?
- Ne?
- Bu? Sence bu şey, sence bu şey...
- Şşş!
- Kimse kıpırdamasın. - Tanrım - Gerçekmiş.
- Tyler altına edecek.
- Ve işte bu, annen hakkında düşündüğüm şey, Bret
- Ne oldu?
Hakaret kaldıramıyor musun?
- Bret seni asla bu kadar uzun süre konuşturmazdı.
- Belki de cevabım o kadar iyiydi ki.
- Hayır, bu olamaz. Bir şey olmuş olmalı.
- Ne?
- Yani hala bir ayı olabilir, değil mi?
- Yani, belki.
- Kameranı nasıl kullanıyorsun?
- Sadece bir fotoğraf çek. - Tamam.
Çalışmıyor.
- Sadece tuşa bas - Hangisi?
- Evee, lütfen bunu yakaladığını söyle.
- Ah adamım, bu şeyin kapağı var.
Bu şeyin neden kapağı var? - Ciddi misin?
- Lens kapağını söylemedin.
- Ah, of.
- Hala burada.
Tamam. Sanırım gitti.
Tamam, sanırım iyiyiz.
Tamam.
Aman Tanrım
- Kapat. Kapat.
- Kapat. - Ben...
Hayır, hayır!
- Kontrol etmem lazım. Lütfen!
- İyi misin? Fay? Fay, hadi. Gitmeliyiz.
Hadi.
Gitmeliyiz. Fay!
Fay, hadi!
Fay! Elimi tut!
- Hayır. - Ne?
- Fay, Fay iyi misin? Ne? Ne oldu?
- Her şey yoluna girecek. - Ne? Ne oldu?
- Her şey... Bekle, ne? - O gerçek.
- Onu gördün mü?
- Aman Tanrım!
- Bekle, o, o, o mu yaptı bunu?
- Evet, bu delilikti.
- Nerede? Bret ve Amy nerede?
- Bilmiyorum.
Bayıldım. Ve uyandığımda gitmişlerdi.
Belki kaçmışlardır.
- Aman Tanrım! Ya Yeti onları aldıysa?
Tıpkı Nate gibi! - Çocukluk arkadaşım
ve kız kardeşim dışarıda.
Bir şey yapmalıyız.
- Belki burada kalmalıyız, belki geri gelirler
kaçtılarsa diye.
Ve eğer bu gece geri dönmezlerse,
yarın onları ararız.
- Tamam. İyi plan.
Tamam.
Bret? Fay?
Ah, ne oldu?
Bret? Fay?
- Ah Tanrım. Ne halt. - Bret!
- Ah Tanrım. - Seni gördüğüme çok sevindim!
- Evet. Ben de seni gördüğüme sevindim, Evee.
İyi olduğuna sevindim. Neredeyiz biz?
- Senin tahminin benimki kadar iyi.
- Aman Allahım! Yeti'yi gördük!
Aman Tanrım. Biliyorum! Biliyorum! Biliyordum!
Biliyordum! Biliyordum! - Gerçek! Gerçek mi?
Dur bir dakika, sadece gerçek dedim. Ne oluyor?
- Tyler haklıydı. Umarım diğerleri iyidir.
- Kavga sırasında şapkanı kaybettiğin için üzgünüm. - Sorun değil.
- Ama sana bunu getirdim.
- Teşekkürler, Tyler.
- Ne kadar süre yürüyeceğiz?
- En az yarım gün.
Belki daha fazla. - Ayaklarım şimdiden ağrıyor.
- Kalabileceğini söylemiştim, kamp alanında.
- Evet, dünkü geceden sonra mı?
Tek başıma hiçbir şey yapmam.
- Seninleyim, Lew. - Biz
sundown'a kadar Korucu John Malcolm'un kulübesine varırız.
- Tanrım, umarım kliması vardır.
- Umarım dondurması vardır. - Umarım duşu vardır.
- Umarım habersiz uğramamıza aldırmaz.
Adamı hiç tanımadım. Ya hayranlarla tanışmaktan nefret ediyorsa?
Bahse girerim ki sürekli hayranları evine uğruyordur.
Muhtemelen çok sinir bozucudur.
- Sanmıyorum ki böyle bir sorunu olsun.
Her şey korkunç bir şekilde ters gitmiş olsa da,
hala her şeyden uzaklaşmak iyi hissettiriyor.
- Şaşırtıcı. Kamp yapmayı ve doğayı sevmezsin.
- Evet, şey.
- Çocukken bile pek sevmezdin.
- Şehirde olmaktansa, aptal Brad'ı hatırlatıyor.
- Brad mi? Onu unutmuştum.
- Ah, hatırlıyorum onu. Süper yakışıklı. Ne hunk.
Kaslarından bahsedelim, o Brad mi?
- O kadar da yakışıklı değildi.
- Ah, bir oturak! - Dikkat et. İyi misin?
- Evet. - Evet, şey.
O Brad ve uzun süre çıktık
sonra kira sözleşmem bittiğinde, onun dairesine taşındım.
Uzun lafın kısası, taşındım.
- Ah, ayrıldınız mı? - Evet, büyük ayrıldık.
- Bunu duyduğuma üzüldüm Fay. - Sorun değil.
Meğerse o bir pislikmiş.
- Evet. Tam bir kaybeden. Aptal Brad ve parası. Aptal kaslar.
İşi. Aptal. Brad. Bir alet. Berbat biri.
- Evet Brad. Brad berbattır. - Teşekkürler çocuklar.
- Hey, eğer bir gün birine ihtiyacın olursa
Brad'in verandasına pislemesi için, birisini tanıyorum.
Ya da bir gün kalacak yere ihtiyacın olursa
benim bir kanepem var senin için.
Her gün. Çarşambalar hariç.
- Dino Guru maratonu.
Lewis ve ben epik bir kanepe kalesi yaparız. Dino Guru'yu izleriz.
- Çok yoğun geçiyor!
- Teşekkürler Tyler. Ve eğer bir Çarşamba günü kalmak zorunda kalırsam,
Lew'e giderim.
- Evet. Annem aldırmaz.
- Teşekkürler Lew. Yani,
finans sektörü çalışanı biriyle çıktığım son seferdi.
- Ah evet, video oyunları oynayan bir adamla çık.
Onlar çok daha iyi. - Mm.
Sağlam tavsiye, Tyler.
- Nereye gittiğimiz hakkında bir fikrin var mı?
- Yok. - Neden? - Çünkü
nerede olduğumuz hakkında hiçbir fikrim yok.
- Daha iyi yap o zaman.
- Bana daha iyi bir fikir verir misin, Evee?
- Bilmiyorum, birine sorsana yönleri veya bir şeyleri.
- Oh, harika fikir!
Tamam. Neden bu ağaca sormuyorum
arkadaşlarımız nerede diye? Ne dersin?
- Pek yardımsever olmadı.
- Peki, tamam.
Bana daha iyi bir fikir verir misin, Evee?
Çünkü gördüğüm tek şey ağaçlar. Kelimenin tam anlamıyla sadece ağaçlar.
- Peki, orada ateşi yapan kişiye sorabilirsin.
Tamam, bu iyi bir fikir.
- Harikayım. - Böbürlenme.
- Ama öyleyim.
- Bu mu? - Sanırım öyle.
- Orada kesinlikle klima yoktur.
Merhaba?
- Uzak dur!
- Merhaba, Bay Korucu
John Malcolm? Büyük bir hayranınızım. Arkadaşlarımla buradayım.
Squatchers.
- Arazimden çıkın.
Reklam istemiyorum!
- Aman tanrım hayır. Bütün gün bunun için mi yürüdüm?
Korucu John Malcolm. Sasquatch tarafından saldırıya uğradık.
Bu konuda bir şeyler bildiğinizi söylediler.
Bize yardım edecek misiniz yoksa sahtekar mısınız?
- Polis misiniz? - Hayır.
- PETA mı? - Hayır. Hayır.
- Yani onunla karşılaştınız, öyle mi?
Peki, söyleyin bakalım. Nasıl kokuyordu?
- Islak köpek ve etli çubuk gibi.
Ve... uh, bir... sandal ağacı esintisiyle.
- Evet. Evet, evet o o. O o. İçeri gelin.
Hadi! Kurulayın.
- Tamam.
Yani, onun gözlerine baktınız.
- Evet. Çok korkutucuydu.
- Evet. Evet. Gözleri farklıdır.
Hayatımda birçok yaratık gördüm.
Hiçbiri Bigfoot'un gözleri gibi değil.
Bu, bu, sanki doğrudan
başka bir kişiye bakıyormuşsun gibi.
- Vay.
- Yani, söylemek zordu. Oldukça karanlıktı.
- Korucu John Malcolm.
Gerçekten Bigfoot'u altı kez gördüğün doğru mu?
- Ah, Lewis! Tabii ki gördü.
Ona böyle aptalca
bir soru sorma. Aptal.
- Üzgünüm.
- Onu bu ormanda altı kez gördüm.
İzlerini sayamayacağım kadar çok gördüm.
Onun ulumasını duydum... ürkütücü.
Kokusu burnumda.
Bigfoot hakkında bir kitap yazdım,
ama bilim camiası hâlâ benimle alay ediyor.
Beni hâlâ deli diyorlar. Çılgın!
Şimdi, Yaban Hayatı Bilim Departmanı'nın başkanı
diyor ki, Bigfoot'un geçerli bir varlık olduğunu
kanıtlamam için, ölü bir Bigfoot cesedine ihtiyaçları var.
Bigfoot cesedi.
Yani.
Artık kamerayla avlanmıyorum.
Sen.
Sen çok şanslı bir hanımsın.
Hayatta olduğun için şanslısın. O insanları paramparça eder!
- Her zaman Bigfoot'un dost canlısı bir yaratık olduğunu düşünmüşümdür.
Kimseye zarar vermeyeceğini.
- Şaka mı yapıyorsun? Çadırımı gördün mü?
- Yani, belki bu sadece kendini savunmadır.
Belki onun evine izinsiz girdik.
- Siz ikiniz. Aptallar! O bir kana susamış canavar.
Ve arkadaşlarınız ölmüş kadar iyi.
Eğer dışarı çıkıp bir şeyler yapmazsak.
- Yarımız gitti.
- Her şey nasıl bu kadar kötüye gitti?
- O, o üçünüzü mü avladı?
- Evet, efendim. - Ah, o tüylü kaltak oğlu.
Son sinirime dokunuyor.
Ne yaparsam yapayım, beni alt ediyor. Sanki biliyor.
Sanki benim olduğumu biliyor.
Sana söylüyorum, bu bir hayvan değil.
Pekala. Pekala. Bu gece burada kal.
Güneş doğduğunda ayrılacağız. Arkadaşlarınızı bulacağız.
- Teşekkürler, Korucu John Malcolm.
- Evet, çok teşekkürler!
Hey, bir Squatcher arkadaş için her şey.
- Bana Squatcher dedi.
- Hey, şey, Korucu John, hepimiz nasıl sığacağız?
Şey, ben yatağımı alırım.
Siz de yeri alırsınız. Ve sizi uyarayım,
rahat değil.
- Ah sırtım. - O kadar da kötü değil, değil mi?
- Sırtım.
- Ah, burada garip kokuyor. - Burası biraz öyle kokuyor.
- Belki yediğin fasulyelerdendir? - Sanırım fasulye.
Fasulyeler bize geri dönecek. - Fasulyeler iyi.
Çalıda uyumaktan iyidir.
- Merhaba?
- Ah! Aman Tanrım, Bret!
- Ah, ne oluyor? - Günaydın tatlım.
- Ne oldu?
- Üzgünüm. O şişeyle kafana vurdum.
İyi misin tatlım? - Yaklaşık bir saat baygındın.
- Evet, sorun yok, um, siz kimsiniz?
Adım Dorothy. Dorothy Ribeye.
Evee bana yolculuğunuzdan bahsetti, zavallı şey!
İstediğiniz kadar burada kalabilirsiniz.
- Teşekkür ederim.
Pantolonlarım nerede?
- Silah var mı diye pantolonunu kontrol etmem gerekti.
Burada fazla dikkatli olamazsın, ama sen
iyisin.
- Ee, Evee, gözlerini kapa.
- Senin iç çamaşırını daha önce görmemiştim.
- Lütfen pantolonumu geri alabilir miyim?
- Bizi burada ağırladığın için çok teşekkür ederiz.
- Ee evet, çok teşekkürler.
- Tabii ki. Burada pek fazla insan gelmez, özellikle
erkekler. Buralarda hâlâ
olan olduğunu bilmiyordum.
Tek duyduğun kuşların cıvıltısı ve geceleri
geyiklerin çiftleşmesi.
- Tamam mı? Ee. - Geyikler çiftleşme döneminde.
Mevsimi biliyorsun. - Yani burada yalnız mı yaşıyorsun
yoksa.. - Ah, bu çok uzun ve trajik bir hikaye.
Her şey 10 yıl önce başladı.
Bir oduncuya aşıktım, Jack Lumber adında.
Ama ilk dolunay gecesi
buldum ki.. - Tamam, bu kadın bana ürperti veriyor.
- Bana mı diyorsun! - Bret onunla yatma.
Ne diyorsun? O nereden çıktı?
- Gözleriyle sana iş atıyor.
- Evet, biliyorum.
- Yapma. - Evet kimse kimseyle yatmıyor Evee, aman.
- Tamam, iyi.
- Ne yapmam gerekiyordu ki?
Bilmiyorum. Sadece düşünüyordum,
- Yani sanırım, hayatımız buna bağlıysa.
- Ne? - Tamam. Tamam.
Sadece yüksek sesle düşünüyordum. Aman.
- Ve onu öldürdüm.
Ve bu, şimdiye kadar yediğim en lezzetli keçiydi.
- Tamam. Ana kampa nasıl döneceğimizi bulmalıyız.
- Aşıksın. Biliyordum. Biliyordum.
Biliyordum, biliyordum, - Ne diyorsun sen?
Fay ile!
Bu süre boyunca hep öyleydin!
- Evee, şimdi zamanı değil.
- İnkar etmiyorsun.
Ve bu, sıcak, çılgın kadınla
yatmamanın sebebi. - Tamam.
Tanrım. Birçok sebep var. Sıcak, çılgın
kadınla yatmayacağım. O çılgın!
- Duygularını Fay'a söylemelisin.
Ona çıkma teklif etmelisin.
- Bilmiyorum, muhtemelen hayır der.
Ama neden şu an bunu konuşuyoruz?
- Onun en sevdiği yemek ne? - Chow mein.
- Çılgınca aşıksın.
- Ne? Hayır. - Ve Fay de sana karşı duygular besliyor,
ama sadece göstermiyor.
- Gerçekten mi? Bekle, bir şey mi dedi? - Bilmiyorum.
- Hayır, hayır, detaylar, detaylar.
- O bisküvileri yağladım ve sonraki yaz geldi
ve bana Dorothy Ribeye adını verdiler.
- Vay canına, harika bir hikayeydi.
- Yani, iyi. İyi.
Bize yardım etme şansınız var mı
ana kamptaki arkadaşlarımıza dönmemiz için?
- Evet, Güney Noktası'nda kamp yapıyorduk.
- İşte.
Bu pusulayı al. Güney yönünde ilerleyin,
sizin uçurumunuza ulaşana kadar.
O uçurumu takip edin, Güney Noktası'na varana kadar.
- Teşekkür ederiz. - Ve bunu takip ederseniz,
benim güney noktamı bulacaksınız.
- İğrenç. - Bu ev yapımı kaçak içkidir.
Ama dikkatli olun. Bir damlası bütün bir Jack şişesi gibidir.
Hemen döneceğim. Kuyuda biraz
taş bırakmam gerek.
- Tamam, panik yapıyorum.
- Doğru, Unutma Sasquatchçılar panik yapmaz.
Bunu çözeceğiz. Çözeceğiz.
- Tamam. Ben bir Sasquatchçı değilim, panik yapıyorum.
O benden bir şeyler istiyor.
- İğrenç, iğrenç.
- Ne yapmamız gerekiyor?
Dışarıda uyuyamayız. - Tamam.
Tyler gibi düşün. Hmm. Tamam, ben Tyler'ım.
Korucu John Malcolm ne yapardı? Ben Korucu John Malcolm'um.
Bigfoot ne yapardı? Ben Bigfoot'um.
- Durur musun?
Aman Tanrım, kimse Korucu John Malcolm'dan bahsetmek istemiyor.
- Korucu John Malcolm mu dediniz? - Evet.
- Aman, onunla dikkatli olmalısınız.
Tehlikeli bir adam. Hayır, o bir psikopat, biliyor musunuz.
- Hmm. - Gerçekten mi? O, o bir psikopat mı?
- Evet. Onun hakkında bu ormanda hikayeler duydum,
tekrar etmeye cesaret edemem.
Eğer hayatta kalmak istiyorsanız onunla fazla haşır neşir olmayın
konuşmak için.
- İpucu için teşekkürler. Takdir ediyorum.
- Pekala, artık geç oluyor, bu yüzden
hemen konuya girelim.
Yatmadan önce samanlıkta yuvarlanalım mı?
- Şey, um.
Um.
Uhh.
- Cinsel ilişki.
- Ah. - Yapmak.
- Hayır, hayır. Hayır de. Hayır de.
- Harika iş çıkardın, Bret. - Ne yapmam bekleniyordu ki?
- Hayatımız buna bağlıysa yapacağını söylemiştin.
- Aman Tanrım. - Ama gerçek aşk her zaman galip gelir.
Fay'i çok seviyorsun. Kalbini takip etmek zorundaydın.
Ah, bu çok tatlı!
- Aman Tanrım. Millet, açlıktan ölüyorum.
- Olay burada mı oldu?
- Evet, korkunçtu.
- İlk arkadaşını nerede aldı?
- Nate'i tam burada aldı.
- Arka arkaya karşılaşmalar yaşamanız
ve tüm bu hasar.
Ya bir şeyi koruyor, ya da sadece açtı.
Ve siz ona büfeyi getirdiniz.
- Hey, bu komik değil.
- Hey!
Dinle, gerçek şu ki
iki kez saldırdığı için muhtemelen tekrar saldıracak.
Bu bizim için iyi.
Ha ha ha.
- Ne istediğini, ya da peşinde olduğunu bilmiyorum,
ama bu sefer sana büyük adam, ne istiyorsan vereceğim,
bu sefer peşinde olduklarını bilmiyorum,
ama bulacağım.
Sadece, sadece biraz...
yem lazım.
- Neler oluyor?
- Tamam, arkadaşlarınızı aramak için alanı tarayalım.
Akşam yemeği için burada buluşuruz. Zaten iki kez saldırdı.
Belki tekrar saldırır. Eğer şanslıysak.
- Lütfen, hayır.
- Gerçekten umarım öyle olmaz.
- Umarım onu görebilirim.
Burada herkes onu görmüş gibi görünüyor
ben hariç.
- Görmek istemezsin. Korkunç.
- Kameram hazır olacak.
- Hey, ondan başka kimse fotoğraf alamayacak.
Hayatımı buna adadım. Sen sadece şans eseri buldun.
- Çok üzgünüm. B-ben.
- O ölü Bigfoot leşini
Yaban Hayatı Bilimi Departmanına götüreceğim.
O piçleri haksız çıkaracağım.
Böylece tek fotoğraflar benim haber makalemden olacak.
- Evet, efendim. - Ve aynısı sen ve senin için de geçerli.
- Evet, efendim.
- Ne derseniz deyin, efendim. - Tabii ki.
- Gazeteler bana ne dedi biliyor musun?
Beni deli dediler.
Tüfekle gölgeleri kovalayan biri.
O sözleri yalayacaklar.
- Lütfen bizi öldürme!
- Dediğimi yap...
Ve yapmak zorunda kalmayacağım.
Tamam! Hadi arkadaşlarınızı bulalım. Tamam mı? Hadi gidelim?
Hadi!
Evet.
- Tamam. Sanırım bu adamı biraz batırdım.
Biraz tuhaf, biraz deli gibi.
- Evet, bir şeyler doğru değil. Tam olarak burada değil.
- Sorun değil. Ben, ben halledeceğim. Tamam mı.
- Şimdi bir şey söyle. - Tamam. Tamam.
Hey!
Hey, hey, uh, Korucu, Korucu John Malcolm.
Bir şey fark ettik ki, sanıyoruz ki
sonuçta yardımınıza ihtiyacımız
olmayacak. Biz iyiyiz.
Sadece arkadaşlarımızı kendi başımıza arayacağız.
- Gerçekten mi?
- Evet efendim.
Şey, biz sizin
zamanınızı boşa harcamak istemiyoruz.
Siz orada korucu olabilirsiniz
ve devriye gezebilir ve,
- Tamam.
Demek istediğimiz şu ki
bizi korkutuyorsunuz ve öldürülmek istemiyoruz.
- Kes şunu Lew!
Üzgünüm. Gerginim.
- Burada ne olduğunu anlıyorum.
Burada ne döndüğünü anladım.
Üçünüz de beni ortadan kaldırmak istiyorsunuz
ki Sasquatch'un fotoğraflarını çekip
hayatımın işini elimden alasınız.
- Hayır. Hayır. Bu, hiç de öyle değil.
- Bakın, size bir şey söyleyeyim. Tek ihtiyacım olan yem.
Ve üç kişisiniz, kim olacak?
- Aman Tanrım.
- Peki, şimdi nereye gidiyoruz?
- Kamp alanı gölün diğer tarafında.
- Orayı yüzerek geçmem, asla.
Diğer yoldan gidelim. - Tamam.
Bu uzun bir yürüyüş olacak.
- Sence onu atlattık mı? - Sanırım öyle.
Sanırım Lewis'i de kaybettik.
Çocuklar. Sorun yok, geldim.
- Lewis, sessiz ol! - Oh, oh, özür dilerim.
- Buraya gel. - Tamam, geliyorum.
- Burada olduğunuzu biliyorum. Burada olduğunuzu biliyorum.
Sadece birinize ihtiyacım var
Haydi.
Harika bir ekip olalım!
Sadece işbirliği yapalım.
Hepimiz büyük bir bilimsel keşfin parçası olabiliriz.
Eğer tüm takdiri kendinize istemezseniz.
- Neredesiniz Squatcher'lar?
- İşte buradasınız.
- Lütfen bizi öldürme!
- Sadece birinizi canlı bırakmam yeterli.
Seçimi siz yapın.
- İşte orada! Onu gördünüz mü?
- Ne, ben, ben, ben göremedim.
- Tam oradaydı. - Oh.
- Güzel deneme.
O, o!
- Tamam, sadece, sadece
buradan gitmeden önce çıkalım.
- Hadi gidelim.
- Aman Tanrım. Bu çılgıncaydı.
- Senin korucu arkadaşın bir psikopat.
- Bana mı söylüyorsun! Hayranlarınla tanışma asla Fay.
Psikopat katil çıkıyorlar.
Çok hayal kırıklığı yaratıyor.
- Sence arkamızdan mı geliyor?
- Bilmiyorum. - Kendimi çok güvende hissetmiyorum. - Ben de.
- Şöyle yapalım, biraz erzak alalım
ve şerifin karakoluna geri koşalım.
- Tamam.
Vay.
Erzaklar.
- Bende yok, ona ver, yerim yok.
- Tamam, gitmemiz lazım.
Gitmemiz lazım. Hadi.
Oh!
- Oh, hayattasınız. - Hayattayız.
Ah!
Bir daha asla
yanından ayrılmayacağım, Tyler. - Tamam.
- Dışarısı çok korkutucuydu. - Biliyorum. Tamam.
Harika.
Oh, tamam. Tamam Lew. Bak. Teşekkürler.
- Geri nasıl geldiniz? - Bilmek istemezsin.
- İyi olmanıza çok sevindim!
- Bigfoot'u gördünüz mü? O düşündüğüm kadar muhteşem miydi?
- Şey, dinle. - Adabı nasıl?
- Arkadaşlar, arkadaşlar. Dışarıda bizi öldürmeye çalışan
çılgın bir Sasquatch korucusu olduğunu unutuyor muyuz?
Hadi gidelim. - Ne? - Hadi.
- Sonra açıklarım. Sadece kahramanlarınızı tanımayın.
Tamam, Fay haklı. Gitmemiz lazım,
harekete geçmeliyiz.
- Vay, vay.
Birkaç Squatcher daha bana yardım etmeye geldi gibi görünüyor.
- Korucu John Malcolm.
Biz, Bigfoot'u keşfetmenin kredisini almak istemiyoruz.
Bunu senden asla almak istemem.
- Eğer silahı indirirseniz,
konuşabiliriz. Ne dersiniz?
- Hepinizin yardımını alacağım sanırım.
- İp için teşekkürler baba.
Beni öldürmemesi gerekiyordu.
- Arkadaşlar.
Açım.
Kapa çeneni Lewis.
- Artık bir Squatcher olmak istemiyorum.
- Evee, asla bir Squatcher olmadın ki.
- Ne? Neden değil?
- Arkadaşlar, tartışmayı bırakalım ve
bu karmaşadan nasıl çıkacağımızı bulmaya çalışalım mı?
- Evet. Sasquatch'u bir kez gördüm bile.
Onu tekrar görecek kadar uzun kalmak istemiyorum.
- Buradaki herkesin onu gördüğüne inanamıyorum,
bir tek ben göremedim.
Başından beri ona inanan tek kişi bendim.
- Hey, sana inandım Tyler.
- Hey! Korucu John Malcolm.
Gerçekten burada oturup
Bigfoot'u bağlıyken yakalamamızı mı bekliyorsun?
- Her ne sebeple olursa olsun,
büyük adam kamp kurduğunuz yeri sevmiyor.
Bana göre, seni ortadan kaldırmaya çalışıyor.
Bir Squatcher'ı bir seferde.
O yüzden bana bir iyilik yapın.
İstediğiniz kadar gürültülü ve rahatsız edici olmaya devam edin.
Böylece Sasquatch geri gelir ve hepinizi evinden kurtarır.
- Fasulyelerimi yiyor. Ne canavar, açlıktan ölüyorum!
- Ugh. Seninleyim Lew. İstediğim tek şey Bay
Lee'nin Çin yemeği.
- Evet, tahmin edeyim. Chow mein ve Sprite. Doğru muyum?
- Ugh. - İyi tahmin.
- Evet, bu hep senin favorin olmuştur.
Bu yüzden fazla etkilenme.
- Eve döndüğümde yiyeceğim ilk şey bu olacak.
Eğer eve dönersem.
- Hey, okulu astığımız günü hatırlıyor musun
Time Pit 2 özel gösterimine gitmek için?
- Evet, hatırladığım tek şey Tyler'ın bizi ikna etmesiydi.
Sonra sinemaya gittiğimizde kapalıydı
çünkü günleri yanlış anlamıştı.
- Evet. Evet.
Sonra dondurmacıya gittik
ve yeni bir lezzet vardı.
Balkabağı. Aman Tanrım. Cennetteydim.
- Güzel bir gündü.
- Hani hatırlıyor musunuz, biz
bedava Slurpee Günü'nde kasabadaki her 7/11'e gitmiştik?
- Ah evet.
- Aman Tanrım. Hayatımın en büyük günüydü.
Siz mi yaptınız? Neden davet edilmedim?
- Ugh, bütün gün beyin donması yaşadım. Acı değerdi.
- Uzun zamandır maceraya çıkmadık.
- Hey, eğer bu gece buradan çıkamazsak,
Squatcher olmaktan memnun olduğumu bilin.
- Eve dönemezsek, eskisi kadar
sık görüşemediğim için üzgünüm.
Sizi seviyorum.
- Tyler, seyahatini mahvettiğim için üzgünüm.
Sanırım sadece grubun bir parçası olmak istedim.
- Sizi seviyorum ve arkadaşınız olmaktan gurur duyuyorum.
- Siz benim için dünyalar ifade ediyorsunuz.
Bizi bu karmaşaya soktuğum için gerçekten üzgünüm.
Bilmiyorum.
Squatcher işini yapmak istedim hep,
ama şimdi buradayken, hayal ettiğim gibi değil.
Belki de Bigfoot'u gerçekten görebileceğimi düşündüm
ve muhteşem bir şey yapabileceğimi.
İlk fotoğrafı çekerim
ve fotoğrafım gazetede çıkar, kahraman olurum.
Ama bizi bu duruma soktuğum için gerçekten üzgünüm.
Arkadaşlarımın hayatını riske atmaya değmez
aptal bir fotoğraf için.
Çocuklar?
Ne oluyor?
Aman Tanrım.
Büyük Ayak'tı.
Aman Tanrım, Büyük Ayak'tı! Beni Büyük Ayak kurtardı.
Vay, ben...
Bir dakika.
Squatchers ekibi!
Squatchers için Tyler.
Squatchers için Tyler. Beni duyan var mı? Bret? Lewis?
Fay? Beni duyuyor musun?
Ne yapmam gerekiyor?
- Tyler için mi? Beni duyuyor musun? Tyler, cevap ver. - Lewis? Lewis. Oh,
Tanrıya şükür. İyisin.
Neredesin? - Bilmiyorum. Ormanın bir yerindeyiz.
- Diğerleriyle misin?
- Sadece ben ve Fay. - Diğerleri nerede?
- Hiçbir fikrim yok. Ormanın bir yerinde uyandık.
- Tamam, endişelenme. Birbirimizi bulacağız.
- Hey, Tyler, o fener sen misin?
- Bilmiyorum. Ama ona doğru gitme,
o Ranger John Malcolm olabilir.
Ya da o Ranger John Malcolm olabilir.
- Peki ya pembe ışık? - Evet. Evet.
Evee, onun aptal pembe feneri.
- Tamam, Lewis, pembe
ışığı takip et ve orada buluşuruz.
Tamam mı? - Oh evet. - Evet. Yakında görüşürüz.
- Orada olacağız.
- Sana borçlandım kardeşim.
- Evee, sen Squatcher'sın.
- Hayır.
- Aman Tanrım, gerçekten mi?
- Lanet olsun.
Evee! Evee! Evee!
Aptal fenerini aç!
- Üzgünüm!
- O tarafa nasıl geçtin? - Bilmiyorum, bilmiyorum.
- Bu Büyük Ayak. Ama sana söylemiştim çok uzaklara sıçrayabiliyor.
Biliyordum. Biliyordum.
- Başardık.
- Evee orada ne yapıyorsun? - Bilmiyorum, sıkıştım.
- Hey çocuklar.
- O kütüğe tırman. Koşacağız.
- Tyler yükseklikten nefret ettiğimi biliyorsun.
- Ugh, şimdi zamanı değil.
Hadi.
- Evee.
Hadi. Yapabilirsin.
- Bunu yapabilir miyim bilmiyorum, panikliyorum.
Panikliyorum.
- Evee, Squatchers'ı hatırla, panik yapma.
- Hadi, sorun yok.
- Başarabilirsin.
Evet, harika gidiyorsun, Evee.
Tamam.
- Onu almam lazım.
- Evee. Hayır, şapkayı bırak. Tamam. Bırakabilirsin.
Boş ver onu. Hadi. Gidelim.
Şapkayı bırak. - Hayır, onu almam lazım.
- Hadi gidelim. Hadi.
Sadece devam et. Hadi - Şapkayı al.
Ah!
- Evee!
Ah.
- Tamam olacaksın.
Sadece yavaşça bana doğru sürün.
- Tyler, çok korkuyorum.
- Sorun yok. İyi olacaksın.
Ne yaparsan yap, aşağıya bakma.
- Neden bunu söyledin?
- Aşağıya bakma dedim.
Gözlerini kapatıyor musun? Gözlerini kapatma!
- Gözlerimi kapatmalıyım çünkü açarsam
aşağıya bakmak isteyeceğim.
- Tamam, sorun yok. Tamam, tamam.
Elimi tut, tamam mı? - Tamam. - Tamam.
- Yapamam, korkuyorum. - Tamam. - Çok uzak.
- Tamam, um.
Kayışı tut, ve, ve seni yönlendireceğim.
- Tamam
- Hadi, Evee! Yapabilirsin!
Ah!
- Tamam, seni yakaladım.
Seni yakaladım.
Sorun yok. Tamam mı? Sorun yok. Geri tırman.
Tamam, neredeyse geldik.
Oh, oh, Tanrı'ya şükür!
Tanrı'ya şükür iyisin!
- Çok korkutucuydu! - İyi olmana sevindim, kardeşim.
Şimdi, bana bir daha
böyle tehlikeli bir şey yapmayacağına dair söz ver.
- Bana o kütüğün üzerinden geçmemi sen söyledin.
- Tamam. O zaman bana
bir daha beni dinlemeyeceğine söz ver.
- Tamam, bunu yapabilirim ve bu arada merak etme,
artık yükseklik korkum yok.
Onlardan çok korkuyorum. Yukarı çıkmayacağım.
Yatak odama nasıl gideceğimi bilmiyorum. Bu büyük bir mesele olacak.
Büyük bir mesele olacak.
Sorun değil, sorun değil. Tamam. - Bekle, bekle, bekle.
Arkadaşlar, arkadaşlar, ne olduğunu fark ettiniz mi? - Ne?
- Bigfoot bizi kurtardı! - Ne diyorsun sen?
- Bret'e dünya. Artık ağaca bağlı değilsin.
- Lewis'e dünya, sus artık!
- Ama sadece ayaklarını gördüm. İnanamıyorum.
- Bekle, bekle. Sizce Sasquatch
bizi Korucu John Malcolm'dan
kurtarmaya mı çalışıyordu?
- Bahse girerim öyleydi. Bahse girerim
Korucu John Malcolm'un bir psikopat olduğunu biliyor
ve bizi kurtarmaya çalışıyordu.
- Bence bizi yemek istiyordu.
- Susar mısın Bret. K-Kimseye zarar vermez.
- Oh evet, peki Nate nerede, dostum?
Bizi kurtarmaya çalışıyorsa, neden Nate'i öldürdü?
Sadece şanslıydık.
Şu anda peşimizde bir psikopat korucu var.
Buradan çıkmalıyız.
- Evet, Bret haklı.
Buradan çıkmalıyız. Sadece
şerif karakoluna geri dönelim.
- Bu ormanlar hakkında kötü bir his var.
Kimse şerife gitmiyor,
ve kimse Bigfoot'u bulma kredimi çalmıyor.
- Bakın, Bay Korucu John Malcolm.
Efendim, bakın, siz benim kahramanımsınız.
Tüm kitaplarınızı okudum.
Harika bir kaşifsiniz
ve her zaman, her zaman size inandım.
Deli biri olmadığınızı biliyorum
ve eğer bilim camiası size hak ettiğiniz krediyi
verseydi, biliyorum ki her şey farklı olurdu.
Lütfen.
Lütfen bizi öldürmeyin.
Bigfoot'u öldürmeyin.
Gerçekten kimseye zarar vermek istemediğini düşünüyorum.
Eğer hepimizi ayrı yollara gidecek şekilde bırakırsanız,
sizi Şerif'e vermeyiz.
Ne dersiniz?
- Ah!
- Aman Tanrım!
- Ow, Oh. - Seni pislik!
- B-Ben onun Bigfoot olduğunu sandım.
- Bigfoot'a benziyor mu?
- Nerede, nerede vurdu seni?
- Omzuma vurdu.
- En azından sadece bir omuz.
- Evet, sadece bir omuz. - Al, bunu al.
- Bence buna benden daha çok ihtiyacın var.
- Ah, hayır, içki içmem Bret. - Artık içiyorsun.
- Hadi ama. İyi durumda. İyi durumda. Onu kaldırın.
Onu ana kampa götüreceğiz.
- Şaka mı yapıyorsun? Seninle gelmiyoruz.
Nate'i hastaneye götürüyoruz
ve sen hapse gideceksin.
- Hey, bu gece sizden birini zaten vurdum.
Bir başkasını vurmakta sorun yok. Şimdi onu kaldırın.
Onu kaldıracaksınız
ve onu ana kampa götüreceğiz.
Ve bunu ikinci kez sormak istemem.
- Büyükayak'ı yakalayacağız.
Ve onu büyük
kıllı göğsünden vuracağım.
Bu gece işi bitiriyorum. Sonsuza kadar.
- Hey, büyük adam. - Ne?
- Vay. Muhteşemsin.
- Vay.
- Gerçekten gerçeksin, biliyordum.
- Tyler. Tyler, fotoğraf çek. Fotoğraf çek.
- Kamera.
- Kameram. Yok, um, yedek kameram.
Lewis, Lewis. Yedek kameramı al.
- Nerede? - Çantanda.
- Tüm eşyalarım Ana Kampta.
- Benim de. - Aynı. - Ne?
Hayır, kimsenin kamerası yok. Ah hayır hayır,
bu olamaz. Bekle, hayır, hayır, hayır. Büyükayak.
Büyükayak, lütfen. Büyükayak, geri gel.
Büyükayak, hayır!
Neden?
- Büyükayak
Orada.
İp için teşekkürler, baba.
- Hey Nate. Nasıl hissediyorsun?
- Harika hissediyorum.
Bir mil veya dondurma maratonu yürüyebilirim.
- Tamam. En azından acı çekmiyor.
- Nate'i böyle daha çok seviyorum.
- Hey Nate. Bizi nasıl buldun?
- Evee'nin pembe feneri.
Günlerce kayıptım ve ışığı takip ederek eve geldim.
- Peki, Nate.
Sanırım bu sana ait.
Gözüm üzerinde,
ama gerçek Squatcher sensin.
- Oh, teşekkürler Evee.
Sasquatch'u görmek için sabırsızlanıyorum.
Hey Bret! Bak!
- İşte orada memur. Onu tutuklayın.
Fasulyelerimi ve sığır etli jerky'mi yedi ve bizi öldürmeye çalıştı.
- Gerçekten mi, Lewis? Yani
fasulye ve sığır jerky'siyle mi başladın.
Bu adam bizi birkaç kez öldürmeye çalıştı. O bir canavar.
- Tamam, Korucu John Malcolm,
karakola inmenin zamanı geldi
ve bütün bunlar hakkında biraz sohbet edeceğiz.
- Evet, onu tutuklayın!
- Hey. - Hey.
- Biliyor musun, daha önce hiç söylemedim ama kamp yapmaktan nefret ediyorum.
- Bana bunu yüz kere söyledin
ve 90'ı son 48 saatteydi.
- Evet. Evet. Doğru.
- Bilirsin, bir Sasquatch avcısı için güzel bir yüzün var.
- Teşekkürler, Fay. Senin de güzel bir yüzün var.
Bana chow mein almak istememi sağlıyor.
- Peki bu gece ne yapıyorsun?
- Şu lanet ormandan ayrılıyorum ve bir daha
geri dönmeyeceğim, ama akşam yemeğinde şehirde olmalıyım.
Yani.
- Biliyor musun, seni biraz seviyorum.
Beni rahatsız etmediğinde.
- Bunu evet olarak alıyorum. - Memnuniyetle.
- Tamam, bu gece chow mein o zaman.
- Chow mein? Bu gece mi?
Aman Tanrım, açlıktan ölüyorum. - Lewis, hayır!
- Onlara söyleyeceğim. Hey, Evee!
Chow mein Bret'ten. - Hadi ama. - Potstickers, hepsi.
- Aman Tanrım. - Hey Tyler. Chow mein Bret'ten. - Tamam.
- Bu çok aptalca. - Hadi, sorun olmaz.
- Çok aptalca Lewis, atıştırmalıklarını atıyorum.
- Bunu yapmaya cesaret edemezsin. - Oh, yaparım.
- Hey, Şerif Hawkins, Korucu John Malcolm'un
bizi öldürmeye çalıştığı haberlere çıkacak mı?
- Evet, evlat.
Muhtemelen. Burası için büyük haber.
- Peki, belki gazetecilere
Korucu John Malcolm'un her şeyde haklı olduğunu söyleyebilir misiniz,
Sasquatch'un gerçek olduğunu ve gerçekten gördüğümüzü.
Biliyorum Korucu John Malcolm,
bazı korkunç hatalar yaptı.
Ama o müthiş bir yaban hayatı uzmanı.
Çalışmaları için takdiri hak ediyor.
- Bu çok güzel bir şey evlat. Ne biliyor musun?
Neden bu numarayı aramıyorsun.
Yerel gazetede bir arkadaşım.
Eminim güzel bir şeyler yazarlar.
Ve eğer biri sorarsa, emin olacağım
ki mesajı da ileteceğim.
O bir suçluydu, tamam,
ama vahşi yaşam için de çok iyilik yaptı.
- Teşekkür ederim, efendim. - Rica ederim. Hepiniz güvende olun, tamam mı?
- Hey küçük kız kardeş.
- Hey Tyler. - Senin için bir şeyim var.
- Ooh, bir hediye mi? Ne bu? İstiyorum.
- Squatchers'a hoş geldin. - Gerçekten mi?
- Pembe el fenerin hepimizi yeniden
bir araya getirdi. Senin sayende,
dün gece Bigfoot'u görebildim, bu yüzden bunu hak ettin.
- Teşekkürler, büyük abi!
Bana bak. Gerçek bir Squatcher'ım.
Bunu hep yapmak istemiştim.
Biz arkadaşız ve inanıyoruz ki
Sasquatch benim kadar gerçek.
O bir yalnız. Tıpkı bizim gibi.
Birbirimize sahibiz ve buna güveniyoruz.
Yağmurda ya da güneşte, gece ve gündüz.
Her zaman birlikte olacağız.
İnanacağım, bir gözlemci olacağım.
Kendimi bir Squatcher olarak adlandırmaktan gurur duyuyorum.
- Neredeyse hazırız. Sadece birkaç şey daha kaldı.
- Tamam.
- Hey, şapkan ne oldu dostum?
- Evet, o şey kafana yapışmıştı
aldığından beri.
- Eh, onu en yeni Squatcher'a verdim.
- Hayır. Hayır, hayır, hayır, hayır.
Korkusuz liderimiz şapkasız gidemez.
Al, Bret'in şapkasını al.
- Hayır. Ah hayır. Şapkam.
- Bret, bu şeyi ne kadar sevdiğini biliyorum.
Senden alamam.
- Hayır, hayır. Sorun değil. Alabilirsin.
- İşte böyle.
- Neredeyse geldik. Tamam.
- Uh Nate, belki ben kullanmalıyım.
- Nate, nasıl hala sarhoşsun?
- Sarhoş değilim, Bret'in düşündüğü kadar değilim.
- Oh, uh. - Durumu kötü.
Şapkayı tüm zaman boyunca taktığına inanamıyorum.
- Evet, söylemiştim.
- Çünkü Lewis ilk seferinde mahvetti.
Hâlâ video oyunları oynuyor musun? - Evet.
- İyi.
- Demek sahteydin.
Aman Tanrım, Bigfoot!
Geri döndün!
Oh, bu sefer, bu sefer, bir fotoğraf çekiyorum.
- Bu sefer fotoğraf çekiyorum. Sakin, sakin. Tamam.
Sorun yok. Sorun yok. Tamam. Sorun yok.
Tamam, hayır, hayır, hayır, hayır, hayır, hayır, hayır.
Lütfen, lütfen, lütfen. Verebilir miyim,
verecek misiniz, lütfen, lütfen kameramı geri verin.
Lütfen onu geri verin. Lütfen, lütfen, Bay
Bigfoot, lütfen kameramı geri verin.
Kameramı gerçekten geri almak istiyorum, lütfen.
- Hayır. Oh, ne,
ne, ne, ne, ne?
Hayır, ben, bekle.
Hayır. Ne?
Sen mi? Geri dön.
Bekle.
Hayır, ben, neden? Ah.
- Hey, Tyler. Elindeki ne?
- Bigfoot'tan çekilen tek belgeli fotoğrafı aldım.
- Ne? Olamaz! - Harika, Tyler.
- Hayır, hayır, hayır. Bigfoot, Bigfoot benim fotoğrafımı çekti.
- Peki? - Kameramla.
- Senin bir fotoğrafın var mı? - Bigfoot tarafından çekilen.
- Vay.
Ne büyük bir onur.
- En azından parmağını çektin.
Şu ana kadar Bigfoot'un var olduğuna dair en büyük kanıt bu.
var.
- Parmağını çektim. Bigfoot.
Bigfoot, fotoğrafta.
- Tamam, Tyler, eve gidelim.
- Arkadaşlar, acıktım. - Kes sesini Lewis.
- Arkadaşlar, bana bakın!
Ben bir Squatcher'ım! - Ah, daha ne kadar
bunu duymak zorunda kalacağım?
- Ne zaman durup bir burrito alacağız?
Kes sesini Lewis.
- En azından bu gece hepimiz chow mein yiyeceğiz.
- Hayır, yemeyeceğiz. - Hadi ama! - Bana marshmallow at!
- Hayır, bunu tekrar yapmayacağız.
- Aman Tanrım. En azından geri
döndüğümüzde filmi bitirebiliriz.
- Ah, filmi izlemeyeceğiz.
- Arkadaşlar, tam zirve noktasına geliyordu!
Ah!
- Aman Tanrım, burada.
Burada, burada, burada, burada.
- Vay canına.
- Vay, inanamıyorum! "Bigfoot büyük bir fotoğraf çekiyor!"
Oh, şuna bak. - Ne?
- Vay.
- İmzalı bir kopya istiyorum.
Ah dostum. - Bana bak.
- Yerel kahraman mı? - Hey dostum,
burası kütüphane değil, o yüzden bırak ve git. - Ah, şey.
Üzgünüm.
Ne kadar tutuyor? - 3 dolar nakit. Sadece nakit.
Sadece.
- Hiç nakit yok.
- Hiç nakit yok - Sende nakit var mı?
- Hayır, bende yok, bende nakit yok.
- Döndüğümüzde burada olur mu?
- Sanmam, hadi gidelim.
Kapış kapış gidecek.