- Aman Tanrı'm! Merhaba! - Siktir, hava buz gibi lan!
- Başardın! - Başardım!
- Seni özledim! - Aman Tanrı'm, ben de seni özledim.
- Seni özledim! - Yaşasın!
Yardım et, dondum!
- Hâlâ burada yaşadığına inanamıyorum. - Evet, her seferinde aynı şeyi söylüyorsun.
Ellerimi hissetmiyorum lan!
- Kahretsin. - Bana bırak.
- Ben alayım. - Çok ağır.
Evet, çüş, harbiden de ağırmış.
- Bana hediye getirdin mi? - Hayır, sadece on sekiz çift çorap.
- Çoraplarım var. - Evet, ama ayakların çok büyük, bebeğim.
Of, çok ağır!
Bebekli Yıl
Oha.
- Bence öyle. - Evet.
Bir erkekle seks yaparken...
Evet.
Bazen...
“Hoşuna gitti değil mi?” gibi şeyler söylüyorlar.
Senin hoşuna gidip gitmediğini soruyorlar.
- Bu ne demek ki? - Aynen işte...
Derinmiş bu.
Sanırım “Şeyimi sevdin mi?” demek istiyorlar.
- Şeyi. - Şeyi.
- Evet. “Sikimi sevdin, değil mi?” - Ya da o işte.
Ama sanki, sikleri onların tüm benlikleri gibi.
Bu yüzden “Sikimi sevdin mi?” diyorlar.
Benden hoşlandın mı?
- “Beni seviyor musun?” - “Beni seviyor musun!”
“Ve ben de seni...
- ...sikimle sikiyorum.” - Aynen.
Ve bazen şu pozisyonda...
- Yapma. - Hayır, bazen şu pozisyonda...
Of.
Bazen de şu pozisyonda... Gibi...
- Hayır. Öyle. - Bazen...
Bazen sanki zihninden çıkıyorsun da, her şeyi arkadan izliyormuşsun gibi oluyor.
Onların beyninin içinden.
- Kıçın tuhaf görünüyor. - Çünkü bazen... aynen!
- Ee, okumama izin verecek misin? - Tabii; ama henüz bitmedi.
- Henüz düzgün bir taslak bile değil. - Ama bir taslak.
Kesinlikle öyle.
Konusu yine New York'taki eşcinseller mi?
Evet, ama şimdi daha karanlık ve psikolojik, ama aynı zamanda komik.
Onu mutlaka okumam lazım.
Selam!
- O adam bize mi sesleniyor? - Sanırım az önce “Selam” dedi.
- Selam komşu! - Selam!
- Öf, yerimize oturmuş. - Hay sokayım.
- Keşke hâlâ burada yaşıyor olsaydın. - Keşke.
Ya da en azından daha yakın bir yerde.
Evet, ben de senin daha yakınımda yaşamanı isterdim.
Ama burası hoşuma gidiyor.
- Emin misin? - Niye?
Hâlâ burada olmak, çok ağır, değil mi?
Aslında, nerede olursan ol öyle...
Evet. Doğru.
- Okul... - Yüksek lisans...
Aynen.
Evli olmana rağmen beni özlüyor musun?
- Evet, evli olmama rağmen seni özlüyorum. - Evlilik ha...
- Amma da büyümüşüz. - Evet, fazlasıyla büyüdük.
Hey! Hey, sen oradaki!
Evliyim ben!
Devletin bilgisi dâhilinde bir birlikteliğim var!
- Babam boşandı. - Hadi ya, yazık.
Sorun değil.
Ee, şimdi ne yapıyoruz?
- Yalnız kaldınız. - Yalnız kalıp kalmamam umurumda değil.
- Buna hakkım var. - Buna hakkınız var, doğru.
Ne istiyorsunuz? Bence suçlu.
- Görüşlerinizi duymak istiyorum. - Görüşlerimi zaten...
Geldim...
- Merhaba. - Merhaba.
- Yardımcı olabilir miyim? - Hayır, özür dilerim.
Yanlış eve mi geldim acaba? Hayır. Burası doğru ev.
- Sen... - Bekle.
Hayır, hayır.
- Hayır, olamaz... - Doğru evdeyim, evet.
- Agnes'i mi arıyorsun? - Evet.
Gavin!
- Agnes. - Lydie.
Ah, sen Lydie'sin. Aman Tanrı'm!
Doğru ya, özür dilerim, hafta sonu olduğunu unuttum.
Evet.
Benim hatam.
Sorun değil. Gavin benim komşum.
Gavin, sen şu evde yaşıyorsun ya hani...
- Ha evet, o evde yaşıyorum... - Sıkıntı yok.
Tatlı rüyalar, Gavin.
Kayıp ruhuna Tanrı yardım etsin, iyi geceler!
- Tanıştığımıza memnun oldum, Lydie. - Ben de.
Eleman tatlıymış.
- Kim? - Onunla yatıyorsun.
Hayır, yatmıyorum.
- Komşunla yatıyorsun. - Hayır, yatmıyorum.
Gavin adındaki komşunla yatıyorsun.
- Asıl sen yatıyorsun. - Yatmıyorum, yatmıyorum.
- Hayır, yatmıyorum. - Yatıyorsun.
- Yatmıyorum. - Gavin'le yatıyorsun!
Agnes.
Seninle bir şey konuşmam lazım.
Peki.
Tamam. Yani, vücudumla ilgili bir şey.
- Vücudun mükemmel. - Teşekkür ederim.
- Ama, şey, o anlamda söylemedim. - Peki...
Yani, hamileyim.
- Hamile misin? - Evet.
- Nasıl yani? Şu anda mı? - Şu anda.
- Evet. - Ne diyorsun ya?!
Aman Tanrı'm!
Aman Tanrı'm. Vücudun bir mucize.
Aman Tanrı'm!
- Korkuyor musun? - Evet, evet.
- Peki, mutlu musun? - Evet, evet. Bu güzel bir şey.
Yani, bir bebek istiyordum.
- Çok defa denedik. - Evet. İstiyordun.
- Evet. - Lydie...
Adını Agnes mi koyacaksın?
Yani... Bilmiyorum. Bilmiyorum.
Bunu bir düşün.
Vay be.
Demek ki sağlam spermmiş.
Evet, denk geldiğim o uzun boylu beyaz adamın spermi bayağı iş gördü.
Belki ben de onun çocuklarını doğurmalıyım, böylece kardeş olurlar.
Ama onu bulmak oldukça zor, o yüzden...
Ama elimizde fotoğrafı var, onu arayabiliriz.
- Dokunabilir miyim? - Tabii.
- Hiçbir şey hissetmiyorum. - Çünkü henüz bebek formunda değil.
- Kaç haftalık? - On haftalık.
- O zaman muhtemelen çok küçüktür. - Evet.
Yani, fare gibi mi?
Farenin büyüklüğü ne kadar ki?
- Ondan da küçük. - Vay canına, fareden de küçük.
Bunu bu gece kimseye söyleme...
Merak etme. Sırları asla söylemem...
...tabii söylemek için can attığım bir sır olmadığı sürece.
Hiç de güven vermiyorsun, bebeğim.
- Gitmek istemiyorum. - Olmaz!
Olmaz, gitmeliyiz. Natasha beni öldürür.
Bana öyle geliyor ki... şey, konuşma tarzı falan, bayağı kaba gibi ya.
Öyle; kesinlikle çok kaba bir konuşma tarzı var.
Değil mi? Gerçekten de konuşma tarzı çok kaba.
Korkuyor musun?
- Evet. - Acıdan mı?
Evet.
Ama aynı zamanda bir insan olduğu için de.
Gerçekten iyi bir insan olmasını istiyorum.
İyi bir insan olacak.
- Çok acıtacak. - Of, çok acıtacak gibi görünüyor!
Hayır! Öyle söyleme.
Ben böyle söyleyebilirim, sen söyleyemezsin.
Falan filan işte... Önemli değil.
Kısacası, evi aldık, ama istediğimizden çok daha fazla para ödemek zorunda kaldık.
Bu evi beğendin mi? Benim evimi?
Beğendim, evet. Of!
- Ahşaplar... muhteşem. - Zengin bir görünümü var. Koyu tonlu...
- Evet. - İçine ne koyacaksın?
- Bizim evin içine mi? - Evet.
Şey... kanepemizi...
...yatağımızı...
...Benny'nin ailesinin şifonyerini...
- Tüm eşyalarını yani. - Evet. Aynen.
- Mantıklı. - Artık tam anlamıyla bir yetişkinsin.
Millet, en son ne zaman takıldık?
Hatırlamaya çalışıyorum da...
Merhaba.
Mezuniyetimizden bu yana üç yıl oldu mu?
- Dört yıl oldu, sanırım. - Oha, dört yıl mı oldu?
Evet.
- Zaman su gibi akıyor. - Zaman su gibi akıyor.
En azından Agnes ve benim için değil...
...çünkü hâlâ buradayız, okulun kıyısında köşesinde takılıyoruz.
Sen hâlâ aynı evde yaşıyorsun. O küçük evde.
Ama buradan ayrılan üçünüz için su gibi akıyordur tabii.
- New York ha. - Evet. New York.
- Vay be. Ne mutlu sana. - Ama geri dönmek de çok güzel bir deneyim.
Agnes'e giderken kampüsten geçtim de...
...kütüphaneyi görünce, şey oldum yani... bütün vücudum ürperdi resmen.
Kütüphane mi? Lydie, hayır.
- Lütfen. - Ne demek istediğimi anlıyor musun?
O mekânın yarattığı stres resmen içime işlemiş.
Evet, yüksek lisans harbiden çılgıncaydı...
Dürüst olayım; o tez üzerinde neredeyse on yıl çalışmışım gibi hissediyorum.
Öyle ki bir keresinde, üçüncü kattaki özel odada...
...sırf hastaneye gidip bir gece deliksiz uyuyabilmek için...
...Küçük Dorrit kitabımla yüzümü kesecektim neredeyse...
Kesmedim; ama kesmeyi düşündüm.
Evet, bazen, rüyalarımda tezimin bembeyaz boş sayfalar olduğunu görüyor...
...sonra çaresizlikten onları kemirip yutuyorum!
- Oha, bu çok üzücü. - Evet. Gerçekten çok üzücü, değil mi?
Yani Agnes, senin için gerçekten bu kadar kolay mıydı?
Anlatacak hiçbir şeyin yok mu?
Agnes'in Decker'ın gözdesi olmasında kızın ne kabahati var?
Hayır, onun suçu değildi ama... şey, bu beni deli etti.
- Bu balık harika. İçinde ne var? - Balık var.
Ee, siz ikiniz nasılsınız?
Artık hoca konumuna siz geçtiniz.
Hâlâ yarı zamanlı çalışıyorum... ama gelecek dönem bir ders vereceğim galiba.
Henüz kesin bir şey söylemediler; ama olabilir.
- Evet, olabilir. - Hayır. Kesinlikle olacak.
Evet. Evet. Kesinlikle olacak.
İngilizce bölümünde yeni haberler var.
- Agnes? Agnes'in bomba bir haberi var! - Lavaboya gitmeliyim. Kusura bakmayın.
Agnes artık kadrolu akademisyen oldu.
- Wilkinson'ın yerini aldı. - Yerini doldurdu.
Agnes, kadrolu akademisyen olmak için çok genç.
Aynen, o şıllık, elli yıldır görülen en genç hoca!
Takılıyorum.
- Kılçık var. - Ne?
Balıkta kılçık var.
Bana servis ettiğin balığın içinde kılçık var.
- Kusura bakma. - Yo, sorun değil.
Belki de... insanlara servis etmeden önce kılçıklarını biraz daha iyi ayıklamalısın?
Merhaba, bebeğim.
Miniciksin ya!
Seni seviyorum, seviyorum!
Aaa, inmek mi istiyorsun?
Tamam, indiriyorum.
Evden çıkıyorsun değil mi?
Evet, evden çıkıyorum. İşe gidiyorum. Bir işim var, Lydie.
Ama hâlâ “o” odada çalışıyorsun.
Evet.
Agnes, değiştireceğini söylemiştin.
Şey... O odada olmamın neden tuhaf olduğunu açıklamak zorunda kalmak istemedim.
- Çok rutubetli falan diyebilirsin belki? - Olabilir.
Onları arayıp duvarda ölü bir hayvan olduğunu söylememi ister misin?
Sen cennetten gelen bir meleksin, ama hayır.
Yani, bu işi daha yeni aldım.
Bu işi yapmam gerekip gerekmediğini bile bilmiyorum.
Agnes.
Odam hakkında şikâyet etmek istemiyorum ki...
...teknik olarak kocaman...
...bol ışık alıyor...
...ve “o”nun orayı niye sevdiğini anlayabiliyorum.
Her neyse, evet, evden çıkıyorum.
Agnes...
...sakın...
...ölme.
Ölmeyeceğim.
İntihar edecek olsaydım, bunu geçen yıl...
...ya da ondan önceki yıl yapardım. Ya da, kesinlikle ondan da önceki yıl.
- Agnes. - Hayır. Ölmeyeceğim.
Misilleme yapayım: Sakın öleyim deme!
Lydie...
Bir bebeğin olacak.
Biliyorum.
Bebeğine çok iyi bakacaksın.
- Ölmeyeceğim. - Lütfen ölme.
Hayır, sen lütfen ölme.
Bebeğe merhaba demek ister misin?
Merhaba.
Ben Agnes.
Ben senin annenim.
Lydie ve Fran sana başka şeyler söyleyebilir ama sen benim sözlerime kulak ver.
- Ben senin annenim. - Agnes!
- Düzgün yap şunu. - Peki. Tamam.
Merhaba. Ben Agnes.
Ben senin annen değilim.
- Ben senin annenim. - Of ama ya!
- Tekmelediğini hissettim. - Hayır, hissetmedin.
Çantamı... Teşekkür ederim.
- Gitme. - Buraya gel.
- Yakında görüşürüz. - Ne zaman?
New York'a gel. Fazladan bir yatağım var.
Fran'e ondan nefret ettiğimi söyle.
- Hayır. - Yok, nefret etmiyorum.
Biliyorum, canım.
- Seni seviyorum. - Ben de seni.
Dur.
Tez zamanda dön...
Kendimi öldüreceğimden değil...
...ama...
...arayı fazla açma işte.
- Tamam. - Tamam.
Kötü Şeyin Olduğu Yıl
Sikeyim!
- Sikeyim! - Ne oluyor?
- Of ya!
Okuldan nefret ediyorum!
Siktiğimin okulu berbat ya! Beynim yandı resmen ya!
Geberip gideceğim!
Az önce fark ettim ki, bebeğim, kimse Ted Hughes'u umursamıyor.
- Hayır, herkes Ted Hughes'u umursuyor. - Hayır, hayır. Buna inanamıyorum.
İki yılımı bir adam hakkında yazarak geçirdim.
Artık, gözlerim açıkken erkeklerle sikişemiyorum bile!
Gözlerimi kapatıp kadınları hayal ediyorum.
- Bunun hakkında konuşmak ister misin? - Neyin hakkında?
Hiç.
Tamam, geldim. Özür dilerim. Hâllettik mi?
Zar zor.
- Devin? - Hâllettim, evet.
Özür dilerim! Normalde de “son dakikacı” biri değilimdir...
...o yüzden bu benim için pek de zor olmadı.
Önemli değil.
Şov yapmaya devam et, elbet bir gün bir yerlere varırsın!
- Lydie. - Benim.
- Bitirdin mi? - Evet, şey...
Evet, ama mesele şu ki...
...yani, kızmayın. Bitirdim.
Son sayfa tamamen “Slouching Towards Bethlehem”den...
...kopyala-yapıştır yapılmış gibi... ki ben yazmadım onu.
- Yates mi, Didion mu? - Didion.
- Tabii ki Didion. - Şey, dinle, bak...
...benim işim sana rehberlik etmek, yardım etmek falan, ne dersen işte.
Yani tek derdim, her şeyi yoluna koymak.
- Ben bitirdim. - Tamam. Güzel. Bu... harika, Natasha.
Lydie, çarşambaya kadar bitirebilir misin?
O zamana kadar Joan'sız olan taslağını bana gönderir misin?
Tabii; tekrardan özür dilerim.
- Benimkini okuyacak mısınız? - Tabii ki. İşim bu.
Agnes'e de kendininkini bitirip bitirmediğini soracak mısınız?
Evet.
Agnes...
- Seninki ne âlemde? - İyi. Hâllettim.
Okumak için sabırsızlanıyorum.
- Ama benimkini de okuyacaksınız, değil mi? - Evet.
- Ben niye hâlâ bunun üzerinde çalışıyorum? - Bitiremediğin için.
Darılma ama...
- Böbürlenme. - Böbürlenmiyorum.
- Ayakların duvarda. - Ee, ne var bunda?
Şu var: Bitirmiş olsaydım...
...benim ayaklarım da duvarda olurdu, ama bitirmedim.
Yani, ayaklarım duvarda değil.
Tamam. İndiriyorum.
Olağanüstü bir iş çıkartmışsın.
Ne var?
- Onunla sikişmelisin. - Onunla sikişmek istemiyorum.
- Gerçekten mi? - Evet.
Peki, onunla sikişmek istemiyorsan, kesinlikle sikişmemelisin.
- Sikişmeyeceğim. - Bence o seni sikmek istiyor.
- Harbi mi? - Evet.
- Bu çok kötü. - Niye ki?
Sence bu yüzden mi bana akıllı olduğumu söylüyor?
Hayır, gerçekten akıllı olduğun için bunu söylüyor.
Peki.
Ya sana “Benimle sikişir misin?” deseydi, ne derdin?
“Hayır” derdim.
Bunu dese üzülürdüm.
Anlıyorum.
“Hayır...” ...“ama gururum okşandı...” derdim.
Preston Decker İngiliz Dili ve Edebiyatı Böl.
Gir.
- Merhaba. - Agnes, merhaba.
- Benimle görüştüğün için teşekkürler. - Görüşmeye geldiğin için teşekkürler.
Bir şey üzerinde mi çalışıyorsun? Yani...
Hayır...
...pek sayılmaz.
- Şimdi bana söylemelisin. - Niye?
Çünkü artık çok şey biliyorum.
Evet, tamam. Şey...
Bir kitap yazıyorum.
- Bir kitap mı? - Evet.
Uzun bir kitap mı?
- Orta uzunlukta. - Güzel.
Niye?
Uzun olunca... “yeter artık, anladık yani” oluyor biraz.
- Doğru. Kısa olunca da... - ...“niye kitap yazdın ki?” Oluyor.
Evet, orta uzunluk...
- ...en iyisi. - Evet.
Berbat olduğunu söylemeliyim, her baktığımda kendimi öldürmek istiyorum.
Aslında, hangi kitapların gerçekten iyi kitaplar olduğunu ayırt edebilmemiz için...
- ...böyle kitaplara ihtiyacımız oluyor. - Aynen.
Boktan bir kitap yazarak topluma hizmet ediyorum.
Eh, bir faydası olacaksa; ilk romanını beğendim.
Karanlık ve rahatsız edici oluşu hoşuma gitti…
...ve bana, - her ne kadar farkına varamasam da -...
...hayatta olmamın bir sebebi varmış gibi hissettirdi.
Ve kurgu gibi de gelmedi ki bu durumda bu bir iltifattır bence.
Ve...
...başka şeyler yaparken, örneğin dondurma yerken...
...veya pencereden dışarı bakarken, sürekli bunu düşünüyorum.
- Teşekkür ederim. - Ben teşekkür ederim.
Pekâlâ, o zaman...
Benden bu kadar bahsettiğimiz yeter.
- Tezini okudum. - Çok hızlı okumuşsun.
Evet, şey...
...dürüst olmak gerekirse, elimden bırakamadım.
Ellerine mi yapıştırdılar?
Anlamadım?
- Ha... - Pardon.
- Hiç mantıklı değil de. - Hayır, mantıklı.
Evet.
- Neyse, şey... - Evet.
Şu bölüm...
...3. sayfadan 7. sayfaya kadar olan...
...bence kesinlikle...
...olağanüstü.
Ciddiyim.
Pardon.
- Üzgünüm, eski karım savcıydı da... - Vay canına, hukukçuymuş!
Evet. Eski karım...
...hukuku çok sever.
Kendisi mahkemede, çocuğum hasta da... Benim...
...gitmem gerek.
- Sikeyim, kusura bakma. - Yo, sıkıntı değil.
Tüm dikkatimi sana vermem gerek ve açıkçası bu tez de bunu hak ediyor.
- Daha sonra tekrar görüşebiliriz. - Tabii, olur.
Tamam, gitmem gerek... Sana mesaj atarım.
- Tamam. - Bu şekilde...
...gitmem gerektiği için üzgünüm.
- Sıkıntı değil. - Aslında, şuna bir bakmalısın.
Az önce aldım.
- Deniz Feneri'nin (V. Woolf) ilk baskısı. - Vay canına, teşekkürler.
- Rica ederim. - Dokunabilir miyim?
- Tabii. - Tamam.
Kaçtım ben.
Milkman'ın hayatını sonlandırmasının...
...yani, bedensel varlığından uçup gitmesinin...
...bir trajedi değil, belki de bir tür aşkınlık...
...olabileceğini düşünmeye davet ediliyoruz.
Onun için bu, atalarının topraklarına geri dönüş.
- Agnes. - Merhaba.
Harika. Tamam. Şey...
Son dakikada geldiğin için teşekkürler.
Kusuruma bakma, evim burası işte.
- Umarım sorun olmaz. - Yo, yo, ne sorunu.
- Merak etme, çocuğum eski eşimle birlikte. - Her şey yolunda.
- İçeri gelsene. - Tamam.
- Ayakkabılarını çıkarabilir misin? - Tabii.
- Ne sandın? - Yo...
- Özür dilerim. - Dilemene gerek yok.
- Tezimi aldın mı? - Evet, evet...
Ayakkabılarının bağcığı çözülmüş.
Bütün gün heyecandan ölecek gibi bekledim!
Nasıl geçti?
Agnes, iyi misin?
- Ne oldu? - Bilmiyorum.
Pantolonumun düğmesi koptu.
Sonra öpüşmeye başladık.
Ve “Öpüşüyoruz işte” diye düşündüm.
Tüm o süre boyunca öpüştüğümüzü düşünüyordum...
...ama kötü bir şekilde...
...hani hiç keyif almadığın, sadece iki dudağın birbirine değdiği türden.
Ve sonra dedim ki...
...“Sanırım öpüşmeye pek hazır değilim. Son ilişkim daha yeni bitti.”
- Ki bunu tamamen uydurdum. - Bunun hakkında yalan söylemen sorun değil.
Sonra o, “Sorun değil...
Kanepede oturup film izleyebiliriz” dedi.
Ve bir film açtı.
Animasyondu, bu bana garip geldi.
Ama sonra bir çocuğu olduğunu hatırladım, bu da durumu daha az garip hale getirdi.
Sonra elini pantolonuma koymaya başladı, ben de hafifçe itiyordum.
Ama o tekrar tekrar elini pantolonuma götürüyordu.
Sonra elini pantolonumun içine sokmaya başladı...
...yani pantolonla iç çamaşırımın arasına.
Ben de vücudumu hafif hafif kaçırıyordum...
O sırada..
...parmaklarını bastırarak...
...zorlayarak devam ediyordu. Yani, rahatsız edici şekilde sertti.
Belki de ondan bunu yapmasını isteseydim, iyi hissederdim.
- Ama istemedin. - Hayır, istemedim.
Sonra, elini çektim, çünkü...
...iyi hissetmiyordum ve aslında biraz da canımı acıttı.
Sonra onu öpmeye başladım, çünkü...
...“Bir şey yapmamız gerekiyorsa...
...parmaklarının orada olmasındansa öpüşmeyi tercih ederim” diye düşündüm.
Sonrasını hatırlamıyorum.
Sonra bir anda eli yine iç çamaşırımın içindeydi.
Ama bu sefer iç çamaşırımın altında.
Ve ben yine onu uzaklaştırmaya çalışıyordum.
Görünüşe göre onu birçok kez uzaklaştırmaya çalışmışsın.
Evet. Hep öyle düşündüm.
“Bir kez daha itersem artık geri koymaz” diye...
Çünkü defalarca itmem, isteksiz olduğumu açıkça gösteriyordu.
Ama o geri koymaya devam etti.
Sonra...
...pantolonumu aşağı çekmeye başladı...
Aslında indirmeye çalışıyordu, ama pantolonun düğmesi vardı.
O da aşağı çekip duruyordu.
Ben de geri çekiyordum.
Sonra, pantolonum yarıya kadar inmişti.
Ve bir şeyin içime girdiğini hissettim…
...ve o an omurgamdan aşağı buz gibi bir ürperti indi.
Ve elimi aşağı attım, ne olduğunu anlamak için…
...ve...
...şeydi işte... anladın mı?
Sonra aniden yerimden fırladım… ve kanepenin kenarına oturdum.
Ne kadar süre oturduğumu bilmiyorum.
Bir kez yüzüne baktım...
...korkmuş gibiydi.
- Yüzünde korku ifadesi mi vardı? - Evet.
Sonra yavaşça kalktım...
...ayakkabılarımı giydim...
...arabayı eve sürdüm...
...ve işte buradayım.
Kulağa tam da...
...öyle geliyor.
Bu işte...
...bahsettiğimiz şey bu.
Gerçekten çok üzgünüm.
Hiç anlamıyorum, tamamen çıplak mı olmam gerekiyor?
- Önlüğün içinde mi? - Evet.
- Şu an çıplak mısın? - Evet.
- Dostum, bence çıplak olmaman gerekiyor! - Merhaba. Agnes siz misiniz?
- Evet, merhaba. - Ben Doktor Evans.
- Cinsel saldırıya mı uğradınız? - Evet.
Şu anda kendinizi güvende hissediyor musunuz?
Özür dilerim, bunu yapmadan önce tamamen çıplak olduğumu bilmenizi isterim.
- Anlamadım? - Önlüğümün altında bir şey yok diyorum?
Ha, yok, sorun değil.
- Buraya otursam sorun olur mu? - Yo, buyurun.
- Peki, olay ne zaman oldu? - Cinsel saldırı mı?
- Cinsel saldırı. - Dün gece.
Dün akşam.
- Duş aldınız mı? - Banyo yaptım.
Bu tür bir durum olduğunda genellikle acil servise gitmek en iyisidir.
Tamamdır. Bir dahaki sefere aklımda olsun.
Böyle durumlarda cinsel saldırı delil toplama kiti kullanıyoruz.
Tamam. Bence şu anda kullandığınız üslubu biraz değiştirmelisiniz.
Üslubumuzu biraz değiştirmeliyiz.
Sadece, bana vajinal yolla falan bir şey bulaştırmadığından emin olmak istiyorum.
- Saldırgan, içinize boşaldı mı? - Şey, onu saldırgan olarak nitelendiremem.
- O şekilde olmadı. - Ama tecavüze uğradınız.
Evet. Ne güzel ifade ettiniz.
Bunun hakkında konuşmanın zor olduğunu biliyorum.
- Siz nereden bilebilirsiniz ki? - Protokol gereği bu soruları soruyorum.
Evet, ama çok tuhaf bir şekilde soruyorsunuz.
Sâkin olun, bayan.
- O sâkin. - Sâkinim.
Sorularınızı bitirebilirsiniz.
- İçinize boşaldı mı? - Korkunç bir kelime.
Hayır, onun içimde olduğu kısım o kadar uzun sürmedi...
- ...bu kadar sürdü - Peki.
Öyleyse, hamilelik ve cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlar için...
...kan testi yapacağız ve ardından rahim ağzı kültürü alacağız.
- Ne güzel. - Anlamadım?
- “Ne güzel” dedi. - Hemen döneceğim, sonra başlayabiliriz.
Agnes?
- O gidiyor. - Kim?
Decker, tayin oluyor.
New York'ta bir iş bulmuş. Kuzeyde.
Gidiyor.
Sikeyim.
Olaya bak amına koyayım?
- Bu iyi bir şey mi? - Değil.
Belki de iyidir; bilmiyorum.
- Bununla ilgili bir şey söyledi mi? - Hayır.
Ve dün masası çok dağınıktı.
Eşyalarını toplamamış gibiydi.
Yani kaçıyor.
Sikeyim.
- Merhaba, ben... - Agnes.
Merhaba, ben Elizabeth. Bu da Claire.
- Merhaba, Agnes. Ben Claire. - Merhaba.
- Bizimle gelir misin? - Tabii.
Bunu yaşadığın için çok üzgünüz.
Bu konuyu çok ciddiye alıyoruz.
- Bir şey yapacak mısınız? - Soruşturma başlatacağız.
Ama duymuş olabileceğin gibi, dün istifa mektubunu gönderdi, saat...
...16:18'de.
Ve sen bunu bugün saat 08:42'de bildirdin.
Anladım.
Maalesef, artık bizim çalışanımız değil.
Bu nedenle, normalde alacağımız önlemleri...
...örneğin görevden uzaklaştırma veya işten çıkarma...
...gibi önlemleri alamıyoruz.
Bu tür durumlar gerçekten çetrefilli...
...ve maalesef üniversite...
...herhangi bir sorumluluk alamaz.
Ama o benim danışmanımdı.
Eski danışmanın.
Karakola gidip...
...bu olayı bildirme ve tutuklama emri çıkarma seçeneğin var.
Neler yaşadığını anlıyoruz.
Biz de kadınız.
Anlamadım?
Biz de kadınız.
- Merhaba. - Merhaba.
- Sen benim komşumsun, değil mi? - Evet, burada yaşıyorum.
- Adın ne? - Gavin.
Gavin, memnun oldum.
- Ben de. - Ben de Agnes.
Tanrı’nın kuzusu ha?
- Ne? - Yok bir şey.
Sorun yok, ben sadece, şey...
Bu güzel akşamda ne yapıyorsun?
Ateş yakmak için bir şeyin var mı diye soracaktım da.
- Kibrit mi? - Hayır, sıvı bir şey.
- Öyle bir şey var mı? - Evet, var.
- Çakmak gazı. - Evet. Sende var mı?
Var.
Ne için lazım?
- Arkadaşımla sosisli sandviç yapacağız da. - Sosisli sandiç yapmak iyi fikir.
Kusura bakma, sadece iki sosis aldık da.
Ha yok, sorun değil... Annemle akşam yemeği planım var zaten.
Aslında yok.
Üzgünüm, sadece reddedilme olasılığından kendimi korumak istedim.
Sorun değil.
- Çakmak gazını getireyim. - Tamam.
Ben bakarken içeri gelmek ister misin?
Hayır, üzgünüm. Dışarıda bekleyebilir miyim?
Tabii. Sorun değil. Hemen dönerim.
- Bu, işini görecektir. - Harika, teşekkürler.
Peki bunu ateşe vermek istediğim şeye dökmem yeterli mi?
Mangala mı?
- Evet. - Yeterli; ama çok fazla dökme.
Tamam.
- Yardımcı olmamı ister misin? - Hayır.
Teşekkür ederim...
- Gavin. - Gavin.
Evet. Teşekkürler, Gavin.
- Evin orada değil miydi? - Ha! Aynen ya... Evet, tabii...
- O da ne? - Komşudan aldım.
Niye?
Kesinlikle sağlıklı düşünemiyorum.
- Peki? - Sanırım, Decker’ın ofisini yakacaktım.
Peki...
- Hâlâ yapmak istiyor musun? - Bilmiyorum.
Ben yaparım.
Çok naziksin.
- Ama olmaz. - Yo, ciddiyim.
Ofisini yakacak birine ihtiyacın varsa...
...ve bunu kendin yapmak istemiyorsan, ben yaparım.
Hayır, onun ölmesini bile istemiyorum.
- Ben istiyorum. - Ben istemiyorum.
- Pekâlâ, fikrini değiştirirsen... - Sağ ol.
Belki daha küçük bir şeyi yakabiliriz, mesela saçını ya da kalemlerini falan.
Bunu düşüneceğim.
Tamam.
- Sosisli sandviç yapmalıyım. - Niye?
Komşuya mangal yakacağım diye yalan söyledim.
Şimdi de bu yalana battım.
Tamam. Ben yaparım.
- Özür dilerim. - Dileme ya, sorun değil.
Bir adamı öldürecektim, ona göre bunu yapmak çok daha kolay.
Sosisimiz var mı ki?
Bilmiyorum.
Merhaba.
Pekâlâ. Ben kahve almaya gidiyorum.
Sen de benimle gelir misin?
Kahretsin...
Ne kadar tatlısın böyle...
Galiba...
Aşık oldum sana.
Benimle kahve almaya gelmek ister misin?
Somon.
Zevkine düşkünsün demek, harika!
Ton balığı.
Belki de sadece kutunun kokusunu alıyorsundur.
İçinde ton balığı var.
Peki, her birinden bir tane alalım.
Merhaba.
- Bugünlük bu kadar mı? - Evet, teşekkürler.
Markete kedi mi getirdin?
Hayır?
- Evet, getirmişsin. - Ne dedin, anlamadım?
- Yalan söylüyorsun. - Hayır, söylemiyorum.
Buyur, kedi mamaların.
- Kahvemiz bitti. - Ben aldım.
Bir kedi aldım.
Neye ihtiyacın varsa...
Sorularla Geçen Yıl
Burada olduğunuz...
...ve çağrınıza uyduğunuz için teşekkür ederiz.
Daha önce bunu yapmamış olanlar...
...ve ne bekleyeceğini bilmeyenler varsa...
...lütfen buraya gelip bir anket formu alın.
Anketi doldurup bize geri teslim edin.
Küçük bir kaleme ihtiyacınız varsa, bizde küçük kalemler var.
İsim: Agnes Ward Yaş: 28 Cinsiyet:
Cinsiyet: Kadın / İkilik Dışı
Aşağıda isimleri okunacak jüri üyeleri görevlerinden alınmıştır.
Jüri üyesi 1, 3, 5...
...7, 8...
...30, 32...
...39, 25...
...42, 43...
...49, 59.
Görevlerinizden alındınız.
Teşekkürler. Gidebilirsiniz.
Peki Bayan Fuller, bu tanıma dayanarak...
...“makul şüphenin ötesinde” ifadesinin anlamını kavradığınızı düşünüyor musunuz?
Evet.
Yani en ufak şüphe kalmasın diye suçu kendi gözlerinizle görmüş olmanız gerektiğini?
Evet, anladım.
Ve geri kalanlarınız, bu fikri, makul şüphenin ötesinde...
...bu davaya uygulayabileceğinizi düşünüyor musunuz?
Kaçınızın çocuğu var?
Bay Woguard. Çocuğunuz mu var?
Evet. Soph, 4 yaşına girdi.
Diyelim ki kızınızla parktasınız ve kızınız, tırmanma demirlerinde oynuyor.
Birkaç dakikalığına arkanızı dönüyorsunuz...
...sonra kızınız kırık bir kolla koşarak yanınıza geliyor.
Sizce ne olmuştur?
Tırmanma demirlerinden düşüp kolunu kırmıştır.
Evet, bu bir dolaylı delil örneğidir.
Elinizdeki olgulardan makul şekilde çıkarım yapabileceğiniz şey tam olarak budur.
- Anlaşıldı mı, Bay Woguard? - Anlaşıldı.
Ve eğer başka bir çocuk koşarak size gelip...
...kızınızın tırmanma demirlerinden düştüğünü gördüğünü söylerse...
...bu doğrudan tanıklık olur; çünkü birisi yaşanan olayı görmüştür.
Dolaylı delil ile doğrudan tanık ifadesi arasındaki farkı...
...herkes net olarak anladı mı?
Doğrudan tanıklık olmadan, bir suçun işlendiğinden kesin olarak emin olamayız.
Savcı sıfatıyla, sanığın suçluluğunu...
...her türlü makul şüphenin ötesinde kanıtlamakla yükümlüyüm.
Başka bir deyişle, ortaya konan kanıtlardan hareketle...
...akla uygun başka bir ihtimal bulunmamalıdır.
Aranızda suç mağduru olan varsa, lütfen elini kaldırsın.
- Bay Faber, suç neydi? - Silahlı yağmaya maruz kaldım.
Yaşadığınız deneyimin, bu davada tarafsız bir jüri üyesi olarak görev yapmanıza...
...engel olacağına inanmak için herhangi bir nedeniniz var mı?
Yok.
- Bayan Ward. - Buyurun?
Suç mağduru olan var mı diye sorduğumda, elinizi kaldırdınız mı?
Hayır, bunu paylaşmamam gerektiğini fark ettim.
O yüzden kaldırmadım...
Suçu paylaşamıyor musunuz?
Bu salondaki yabancılara yaşadıklarımı anlatmak en kötü kâbusumdu.
Yani...
Elimi kaldırmayı bırakmamın nedeni de buydu.
Teşekkürler.
Yaşadığınız olay...
...bu davada tarafsız bir jüri üyesi olarak görev yapmanıza engel olur mu?
Güzel bir soru, ben de bunu düşünüyordum.
Bir sonuca vardınız mı?
Galiba jüriye katılmak yerine...
...topluma başka şekilde hizmet etmem daha uygun olacak.
Peki, ne tür bir hizmet düşünüyorsunuz?
Sorduğunuz için teşekkür ederim.
Hâlihazırda yarı zamanlı öğretim üyesiyim...
...yakın gelecekte kadrolu olmayı umuyorum. Öğretmenlik önemli bir toplumsal sorumluluk.
Öğretmenliğin önemli olduğunu düşünüyorum.
Bazıları öğretmenlerin ideal jüri üyeleri olduğunu söyler.
Hiç sanmıyorum.
- Anketinizde şöyle yazmışsınız... - Hayır, hayır...
Onların yüksek sesle okunacağını bilmiyordum, o yüzden...
“Arkadaşlarınız sizi nasıl tanımlar?” “Akıllı.”
Üzeri çizilmiş, sonra “uzun boylu” yazılmış.
Mağdur olduğunuz suç sizi önyargılı hâle getiriyorsa, sizi reddedebiliriz.
Size söylediğim için başım belaya girer mi?
Kurban sizseniz niye başınız belaya girsin ki?
Bilmem ki.
Bence bu yasa hiç mantıklı değil.
Şey...
Aslında bunu daha önce hiç yüksek sesle söylememiştim.
Önemli değil.
- Polise gittiniz mi? - Gitmedim.
Tek kanıtım bir düğmeydi, üstelik onun cezaevine girmesini istemem.
- Neden istemiyorsunuz? - Çünkü bir çocuğu var.
Değişmesini umuyorum.
Cezaevi onu sadece “tecavüzcü” kimliğine hapseder...
...oysa asıl kurtulması gereken o kimlik.
Sayın Yargıç, kürsüye yaklaşabilir miyim?
Agnes Ward, ayrılabilirsiniz.
Üzgünüm.
Kâtip, bir sonraki jüri üyesini çağırabilirsin.
Tamam. Şimdi çağıracağımız kişi...
Rex Haberman.
Rex?
Güzel Sandviçli Yıl
Tanrı'm.
- Keyifli vakit geçirdin mi? - Anlamadım?
Az önce yaptığımız seksten hoşlandın mı?
Peki. Güzel.
- Teşekkür ederim. - Ben de teşekkür ederim.
Agnes, üniversitemize yarı zamanlı katkıların hakkında...
...öğrencilerinden - tartışma gruplarındakilerden -...
...son derece olumlu geri bildirimler aldık...
Mevcut akademisyenlerden, emekli hocalardan...
Hepsi senden övgüyle bahsediyor.
- Emekli hocalardan mı? - Evet.
Yardımcı...
...destekleyici, olağanüstü gibi sıfatlarla anılıyorsun.
Preston ayrıldığından beri...
...buradaki boş pozisyonla ilgili söylentiler olduğunu biliyoruz...
...biz de programa uygun kişiyi bulmak istedik.
Sonunda seni Fairport'ta kadrolu öğretim üyesi olarak...
...aramıza katabilecek olmamızdan büyük mutluluk duyuyoruz.
- Ciddi misiniz? - Ciddiyim, ciddiyim.
Bölüm bu kararı oy birliğiyle aldı.
Vay canına. Kabul ediyorum.
Harika.
Şu ana kadar birkaç kez verdiğin...
...“20. Yüzyıl Romanı” dersiyle başlayacaksın.
...ayrıca kendi seçmeli dersini oluşturma fırsatın olacak.
Tezini okuyup hayran kaldığımız için...
...“Kısa Öykü Sanatı” dersini vermeni özellikle arzu ediyoruz.
Peki.
Tabii başka bir ders tercih edersen, onu da değerlendiririz.
Yo yo, sadece...
...basıldıktan sonra tezimi hiç açıp okumadım aslında...
...ama tabii ki inceleyeceğim. Yeniden gözden geçirip...
...ve size sunmak üzere bir ders programı hazırlayacağım.
Harika. Seni aramızda görmekten çok mutluyuz.
Teşekkür ederim.
Agnes, sana bir şey söylemeliyim.
Âşık oldum.
- Ne? - Doğru duydun!
Üstelik, ağır lez olduğumu fark ettim.
- Hem de düşündüğümüzden de ağır. - Vay be.
Oha. Onunla mı?
- Evet. Fran'le. - Peki.
- Evet. - Vay anasını.
Vay canına. Peki, lez ve âşık olmak...
- ...seni çok mutlu ediyor mu? - Evet, lez ve âşık olmak...
...beni harbiden de çok mutlu ediyor.
- Of, onunla tanışmalısın! - Evet, kesinlikle tanışmalıyım. Aynen.
Lydie, ebedî aşkı hak eden bir insansın sen.
Teşekkür ederim, bebeğim.
- Şey, işi aldım. - Ne?
- Kadrolu akademisyen oldum. - Aman Tanrı'm!
Ne diyorsun sen? Agnes!
Evet, ama âşık olmak kadar iyi değil.
Hayır, onun kadar iyi bu da. Harika. Muhteşem bir haber!
- Agnes. - Yo, iyi evet.
Bunu sonuna kadar hak ettin, Agnes.
Olağanüstü
Odan burası.
Bir şeye ihtiyacın olursa, ampul patlarsa, vb. bir şey olursa bana haber ver.
Sağ ol, Sophie.
“Ve o mekanik dizlerim inip kalkarken fark ettim ki...
...sevgilimin zihni hakkında hiçbir şey bilmiyordum.
O korkunç, çocuksu klişelerin ardında...
...belki de bir bahçe...
...bir alacakaranlık ve bir saray kapısı vardı...
...o soluk, büyüleyici diyarlar ki, ne yazık ki bana kesinlikle yasaktı...”
- Ward Hoca'm. - Evet?
Üzgünüm ama şahsen bu kitabı gerçekten iğrenç buldum.
Bak Jeremy, belki de tam da bu tepkiyi alması onun başarısıdır?
Peki ya anlatımın kendisini nasıl buldun?
İşte mesele de bu...
Çok sinir oldum çünkü...
...anlattığı olaylardan nefret ettim; ama anlatış tarzını beğendim.
- Bu yüzden sinir oldum. - Peki.
Başka kimse bu ikilemi hissetti mi?
Yani, eserin biçimiyle içeriği arasında sıkışıp kalan var mı başka?
Şey, hocam... Aynı bayan yine geldi...
...ve küçük pencereden bakıyor.
Çok ısrarcı.
Humbert'in Lolita'yı gelişim sürecinde sabitleme fantezisi gibi...
- İnce. - Pekâlâ. Okuyalım.
“Çünkü farkındaydım ki...
...onunla birlikte yaşadığımız o kusursuz kötülük dünyasında...”
- Pekâlâ... - Merhaba.
- Lydie nişanlanmış. - Evet.
- Düğün ne zaman? - Yaza.
- Fran'ı seviyor musun? - Evet, Fran iyi biridir.
Biraz çekingen. Çok uzun boylu.
Ne oldu?
- Demek kadroya sen geçtin. - Evet.
- Ben geçmek istiyordum. - Anlıyorum.
- Kendini hiç kötü hissetmiyor musun? - Ediyorum.
Ama başka nedenlerden dolayı, bunun yüzünden değil.
Tamam ama... bir şeyler senin için kolay diye...
...o konuda zorlananların hakkını gasp etme lüksünü vermez sana.
- Hiçbir şey kolay değil benim için. - Yo, kolay. Herkes seni seviyor.
- Akıllısın, çekicisin. - Teşekkürler.
İyy, o anlamda değil be.
Logan da Devin de seni seviyor.
Lydie seni seviyor.
Decker seni seviyor.
Ama sen beni sevmiyorsun.
Aynen.
Sevmiyorum.
Biliyor musun, şimdi geriye dönüp düşünüyorum da...
...aslında, Decker benden nefret ediyordu sanırım.
Sen onun gözdesiydin. Bu dediğin çok saçma. Yok öyle bir şey.
Hayır, çünkü birini sevdiğinde ya da saydığında...
...insanların sana davranması gereken belirli yollar vardır.
Karşındakine saygılı olmaktan bahsediyorum. Yani onun da senin gibi düşünen...
...hisseden biri olduğunu unutmazsın.
Bazı davranışlarsa bu temel kuralı çiğner...
...ve kesinlikle yanlıştır.
Tamam. Şey, ben onunla yattım...
...ve tezimle ilgili yüz yüze görüşüp geri bildirim vermeye bile tenezzül etmedi.
- Onunla yattın mı? - Evet.
- Rızan var mıydı? - Neye?
- Kendi isteğinle mi yattın onunla? - Evet, kendi isteğimle yattım.
Beş dakikalık bir seks yaptık.
Fena değildi. Daha iyilerini de yaşadım.
Kapalıyız. Buraya park edemezsiniz.
Kahretsin.
Bak, sana bağırdığım için özür dilerim.
Oğlum Hank de bazen çok kötü nefes darlığı nöbetleri geçiriyor.
Korkmuş olduğunu biliyorum...
...ama yoldan çıkmadın, arabanın içindesin ve iyisin.
Nefes alacağım, sen de benimle birlikte nefes al. Tamam mı? Sadece beni takip et.
Tamam mı? Hazır mısın? Nefes al...
Nefes ver... 2, 3, 4, 5.
Nefes al...
Nefes ver... 2, 3, 4, 5.
Al...
Ver... 2, 3, 4, 5.
Al... 2, 3.
Ver...
2, 3, 4, 5.
Dürüst olmak gerekirse, normalde bu şekilde nefes alamıyorum ama bu iyi hissettiriyor.
İyi misin?
Sevindim.
Sandviç ister misin?
İnsanlar yere oturmasın diye buraya masalar koymak istedim.
Sandviçlerim güzel.
Ama güvercinlerin pislediği yerde oturup yememen lazım.
Her neyse.
Neymiş efendim, çöpçülerle aynı park yerini kullanıyomuşum da...
...gidip onlara soracakmışım!
Hadi oradan, çöpçülerle muhatap olmam ben!
Siktiğimin götverenleri.
- Sandviç güzel. - Evet, güzel tabii.
Sandviç dükkanın yoksa, iyi sandviç yapamazsın.
- Acı. - Calabria biberi, çok pahalıdır.
- Agnes. - He?
- Agnes mi? - Evet.
Oha, çöpçüler gibi konuşuyorsun.
Ne diyorsun! Bunu kabul edemem.
O adamlar götveren. Ben dürüstüm, göteveren değilim.
- Bir oğlun mu var? - O da ayrı bir götveren.
Hank.
- Hank şey değ... - Hiç söyleme...
...kulağa “Honk” gibi geliyor... ...korna sesi gibi.
- Sende çocuk var mı? - Yok.
İstiyor musun peki?
Şey... Kendimi yaşlı hâlde hayal edemiyorum da...
Sence ben kendimi böyle mi hayal etmiştim?
Hayır, ister inan ister inanma...
...sonunda “ağzı olan bir tatlı patatese” dönüşeceğimi düşünmemiştim!"
Ama işte vaziyet bu.
Aynı şey senin de başına gelecek.
Ne olduğunu bile anlamayacaksın.
Başıma çok kötü bir şey geldi, muhtemelen bu yüzden garip davranıyorum.
Ne kadar kötü?
Sanırım çok kötü.
Kötü olup omadığını bilmiyor musun?
Hayır, kötü olduğunu biliyorum.
Ama esas olarak, bunu ne zaman birine anlatsam...
...benim için çok endişeleniyorlar.
Arkadaşım hariç, ama o da buradan taşındı.
Bazen bunu düşündüğümde kötü hissediyorum...
...çünkü bazı anları hatırlıyorum...
...ve bedenimde hissettiğim şeyin...
...gerçekten kötü olduğunu biliyorum.
Ama bazen hiç düşünmüyorum ki bu çok tuhaf.
Ve düşünmediğim zamanlarda da suçluluk duyuyorum.
Olay yeni mi oldu? Bu yüzden mi nefes nefese kalmıştın?
Hayır, üç...
...üç yıldan biraz fazla oldu.
O kadar da uzun bir süre değil.
Yani, uzun bir süre ama o kadar da uzun değil.
Evet.
Evde idare edebiliyor musun peki?
Bir kedim var.
Anladım.
Olga, ne yapıyorsun amına koyayım?
Olga, yatağına git.
Olga, yatağıma mı sıçtın?
Olga, bu ne lan?
Oha!
Onu öldürmek istiyorsan, öldürmeliydin!
Tamam. Hemen geliyorum.
Birazdan hâlledeceğim. Tamam.
Tamam. Neye ihtiyacım var şimdi? Ne lazım bana?
Hah! Bir poşet, bir poşet! Bir poşet buldum!
Geliyorum!
Geldim, geldim. Çok üzgünüm.
İyi misin? Hayır, değilsin, ölüyorsun.
Poşete gir.
Gir işte şu poşete.
Üzgünüm.
Çok üzgünüm.
Tanrı'm!
Gavin!
- Gavin! - Agnes, iyi misin?
Agnes? N'oldu?
İyi misin?
- Gelip beni sikmek ister misin? - İsterim.
Dur, dur. Ayakkabılarımı giymeliyim.
Ayakkabılarımı giymeliyim.
Bir saniye bekle.
- Merhaba. - İşeyebilir miyim?
Tabii ki.
- Ben de girebilir miyim? - Küvete mi?
- Evet. - Tabii.
Sadece şöyle arkamı döneceğim. Bana aldırma.
- Saklamana gerek yok. - Şu an inik zaten.
- Siz erkekler bir tuhafsınız. - Sağ ol.
Çok güzel.
- Sıcaklığı tam ayarında. - Sağ ol.
- Sikimi sakladığım için utanıyorum. - Sıkıntı yok.
- Ben de saçımı göğüslerimin üzerine attım. - Aynen.
- Küvetin küçüklüğünün kusuruna bakma. - Bu küvet mi küçük?
Yo, gayet iyi bence.
Senin arkana otursam...
- Niye? - Sarılmış gibi olur.
Peki.
- Olur mu? - Olur.
Dur. Bakabilir miyim?
- Sikime mi? - Evet.
Bu kadar inik olanını hiç görmemiştim.
Peki, bu sahne bana on yıllık kâbus çıkardı.
Hayır, yani… onları böyle görme şansın pek olmaz.
Böyleyken daha iyiler aslında.
Tamam, incelemem bitti.
Herkesin sahip olduğu şeyleri istiyor musun?
Ne gibi?
Aile falan gibi. Bilmiyorum.
Sen istiyor musun?
- Seninle mi? - Hayır.
Hayır, yani bu senin sorundu.
- Evet. O şeyleri istiyorum. - Güzel.
- Ya sen, istiyor musun? - Yani...
Biliyor musun, muhtemelen sadece Lydie'yi yakın tutmak için...
...ama ben bunu göremiyorum.
- Nerede göremiyorsun? - Şey, kafamın içinde.
Kendimi yaşlanırken ya da çocuk sahibi olurken hayal edemiyorum.
Kendimi o rolde göremiyorum.
Ama bence sen harika bir anne olurdun.
Niye?
Çok iyi birisin.
O kadar da iyi biri değilim.
İnsanlar her zaman çocuk istemediğini söyler ama sonra işler değişir.
İstediğimiz şeyler ve diğer şeyler
...bence zamanla değişir.
Su çok soğudu.
Bence bu güzel bir şey.
Bebekli Yıl
Merhaba! Yaşasın!
Merhaba, merhaba...
- Seni özledim. - Ben de seni özledim.
Seni çok özledim. Aman Tanrı'm.
- Bebeği getirdiniz mi? - Getirdik, getirdik.
- Merhaba, Agnes. - Merhaba, Fran.
- Fran. - Efendim? - Şunu hatırlıyor musun?
Evet.
- Büyük gün! - Kesinlikle.
Hadi bakalım canım...
- Yani, geldiğine memnun musun? - Çok, çok, çok, çok memnunum.
Ve artık patlayan bir vajinanın neye benzediğini biliyorum.
Dürüst ol.
Onu seviyor musun?
- Bebeğimi mi? - Evet.
Evet.
- Bebeğimi çok seviyorum. - Bu çok iyi.
- Beni de hâlâ seviyorsun, değil mi? - Seviyorum, Agnes.
- İkinizi de seviyorum. - Harika.
- Lydie? - Efendim?
- Bebeği alır mısın? - Tabii ki. Bir saniye.
- Merhaba. - Merhaba.
- Taşımana yardım edeyim mi? - Yo, gerek yok.
- Peki. - Merhaba.
- Merhaba.
Şuna bak.
- Birini ben alayım. - Hayır, onları taşımayı seviyorum.
O zaman sen... evet.
Merhaba. Vay canına.
Karakteristik bir yüzü var.
- Tatlı küçük Janie. - Janie değil. Sadece Jane.
Merhaba, seni tekrar görmek güzel.
Bir şey yok.
- Ben... - Önemli değil.
- Bu her zaman olur. - Gerçekten olur mu?
Tipimden mi?
Söylesene, tipimden mi?
- Deniz feneri günü! - Deniz feneri günü.
Fran. Fran.
- Deniz feneri günü! - Deniz feneri günü.
- Janie, Janie. Deniz feneri günü! - Aslında pek iyi uyuyamadı, o yüzden...
Evet, gerçekten çok yorgunuz.
Sanırım bugün büyük bir etkinlik için uygun durumda değil.
Bebek mi?
- O sadece bir bebek, ne isterse yapabilir. - Yani, aslında yapamaz.
- Ama siz gidin. Ben burada kalacağım. - Öyle mi? Peki.
- Görmeni çok istedim. - Bebeğim, bir ara görürüm. Sorun değil.
Peki.
Olmaz.
Hayır, siz ikiniz gidin.
Hayır, hayır, biri Jane'in yanında kalmalı.
Ben hâllederim.
Gerçekten mi?
Jane aslında çok seçicidir.
Ben hâllederim.
Tanrı'm. Agnes, çok teşekkür ederim.
Fran, özgürüz! Özgürüz.
Deniz feneri, çok romantik. Siz ikiniz orada baş başa kalmalısınız.
Başka bir bebek falan yapın ya da ne istiyorsanız işte...
Yirmi dakika kadar, hepsi bu.
- Bir sorum var. Ya beni öldürürse? - Öldürmez.
Dinle...
- Onu düşürme. - Yok. Düşürmem.
Tamam...
- Hazırım. - Pekâlâ.
Teşekkürler.
Hadi bakalım.
Sağ ol.
- Al, bebeğim. - Teşekkürler.
- Lydie? - Efendim?
- Ona ne söyleyeyim? - Bebeğim, hiçbir şey söylemene gerek yok.
20 dakikaya döneriz.
Merhaba.
Ben Agnes.
Bir gün büyüyüp bir insan olacak olman çok tuhaf.
Alınma ama şu an deli gibi görünüyorsun.
Sadece cilt ve bir avuç saçtan ibaretsin.
Merak etme, çok sürmez bu durum.
Kucağıma alabilir miyim seni?
Pekâlâ.
Seni geri indiriyorum.
Tamam, geri kucağıma alıyorum.
Tamam, tamam...
Çok tatlı görünüyorsun.
Büyüdüğünde bana her şeyi anlatabilirsin.
Mesela, aklına kötü bir düşünce gelirse, bil ki...
...muhtemelen ben aynı düşünceyi senden on kat daha kötü şekilde düşünmüşümdür.
Yani, bana anlatabilirsin.
Bundan asla korkmam.
Biri sana kötü bir şey yaparsa...
...biri sana korkutucu bir şey söylerse...
...kendini kalemle, bıçakla ya da başka bir şeyle öldürmek istersen...
...bana söyleyebilirsin.
Asla “beni korkutuyorsun” demem.
Sadece “evet” derim.
...“biliyorum. Hayat böyle işte.”
Evet.
Üzgünüm ki kötü şeyler yaşayacaksın.
Ki umarım yaşamazsın.
Kötü bir şeyi engelleyebilecek gücüm varsa, bana haber vermen yeterli.
Ama kötü şeyler bazen, oluverir işte...
İşte bu yüzden bir bakıma senin için üzülüyorum.
Çünkü hayattasın ve bunu henüz bilmiyorsun.
Ama yine de seni dinleyebilirim ve korkmam.
Bu iyi bir şey.
Ya da en azından, bir şey işte...
Çeviri: dikistutmaz