Birçok insan bana neden Fransız Yabancı Lejyonu'na katıldığımı sordu.
Bunun net bir cevabı yok.
Hızlı adımlar atıyor, hiçbir yere gitmiyordum.
İngiliz ordusunun beni reddettiğini kimseye söylememiştim.
Ne yapacağımı bilmiyordum.
Ben de farklı bir kader aramaya koyuldum.
Murray. Simon Murray.
Lejyona yazılmak için geldim.
Burası sinirli iş adamlarına göre bir yer değil, Bay Murray.
LEJYON GİRİŞİ
Yeni bir kimlik edinmek ister misiniz?
Saklayacak hiçbir şeyim yok, efendim.
Beş yıl, Bay Murray.
Minimum anlaşmamız beş yıl.
Çıkış yok.
Tabii asiler tarafından esir alınmazsanız.
O zaman da zaten keşke ölseydim diyeceksiniz.
Hayır, direkt imzalayın.
Sabah Cezayir'e yola çıkıyorsunuz.
CEZAYİR, 1960
CEZAYİR 127 YILDIR FRANSIZ SÖMÜRGESİYDİ.
KENDİLERİNE "PIED NOIR" ADINI VEREN FRANSIZ SÖMÜRGECİLER VE
YERLİ ARAP HALKI NESİLLER BOYUNCA BERABER HUZUR İÇİNDE YAŞADILAR.
ŞİMDİ DAĞLARI SİPER ALAN ARAP MİLLİYETÇİLER BAĞIMSIZLIK İÇİN
MÜCADELEYE BAŞLADILAR.
FRANSIZ YABANCI LEJYONU, FRANSIZ ÇIKARLARINI KORUMAK VE
İSYANI BASTIRMAK İÇİN YARDIMA ÇAĞIRILDI.
LEJYON GİRİŞİ
Eşyaların bu kadar mı?
Evet, efendim.
Aç.
Buna gerek yok.
Bu ne?
Günlüğüm, efendim.
Al.
Şiir.
Sever misin?
Git.
Evet, şiir severim.
Kitaplarımı çok severdim.
Çocukluk kahramanlarım Nelson, Burton, Speke, Stanley ve Livingston'dı.
Hayallerimi süslerlerdi.
Lejyon hakkında da bir şeyler okumuştum.
Çölde deve üzerinde koşturduğumu, vahalarda dinlendiğimi,
ensemi kapatan bir bezi olan şapkalar taktığımı hayal etmiştim.
Bence birçok İngiliz çocuğun Lejyon'a katılmakla ilgili
gizli bir istekleri vardı.
Errol Flynn bile Lejyon'a girmişti.
Başka birinin tavsiyesine ihtiyacım yoktu.
Kepi!
"Asseyez-vous!"
-"Bon appetit!" -"Merci, caporal!"
Luisa'dan mektup geldi.
Beni affetmiş.
Ona dönmemi istiyor.
Biraz geç kaldı galiba.
Benim karım boğa gibi güçlüdür.
Evet, kavga ederiz…
Ama matador sayılmazsın.
Sevgili Vasco'cuğum.
Sensiz yaşayamam.
Seni bir daha köpek gibi tekmelemeyeceğim.
Luisa, benim güzel köpeğim. Tekrar yap, bana vurmana bayılıyorum.
Yeter artık.
Saçmalamayı kes.
Bir dakika, Fransız gibi konuşuyorsun.
Fransızlar katılamıyor sanıyordum.
Sözlerine dikkat et.
Dostum Dupont fazla soru sorulmasını sevmez.
Thiebaud!
Oturun lütfen.
Mascara'a hoş geldiniz.
Ben Teğmen Thiebaud. Birlik komutanınızım.
Çavuş Crepelli.
Onbaşı Müller.
Burada sizi dünyanın en iyi savaş biriminin parçası olmaya değer
askerlere dönüştüreceğiz.
Bu lejyonerleri görüyor musunuz?
Sekiz ay önce, onlar da sizin gibiydiler.
Ama bugün, onur ve gururla savaşmaya hazırlar.
Eğitiminiz zorlu olacak.
Savaş günlerindeyiz.
Zayıflığa tahammül yok.
Ölmeye tahammül yok.
Yenilmez olmanız gerekiyor.
Lejyon bundan ibarettir.
İyi şanslar beyler.
Yaşasın Lejyon!
Lauder, neredesin!
Firari!
Pislik!
-Hepiniz pisliksiniz! Bağırın! -Pislik!
-Pislik!
Siz devam edin.
Ne kadar pis kokuyor.
Crepelli onları lağıma soktu.
Ama şanslılar. Colomb-Bechar'a gitmediler.
-O nerede? -Cehennemin çölle birleştiği yerde.
Murray! Sallanma!
Yaşlı kadınlar gibisin! Toparla kendini, sallanma!
Daha hızlı! Gerekiyorsa kafasına bas!
Daha hızlı Murray! Daha hızlı!
-İngiliz. -Efendim?
Yüksekten korkar mısın?
Çok kolay, sadece aşağı bakma.
Tamam, dostum. Tuttum seni. Bir, iki, üç.
Tamam.
Şu yardım eden kim?
Murray efendim.
Murray.
İki.
Bir, ki. Bir, ki.
Bu çukurda ne işimiz var?
Ben çiftçiyim.
Evime dönmek istiyorum.
Neden komutana hata ettiğini söylemiyorsun?
Denemediğimi mi sanıyorsun?
Kimsenin çıkmasına izin veremezler.
Verselerdi, burası boşalırdı.
Dikkat!
-Bir. -İki.
-Üç. -Dört.
-Beş. -Altı.
-Yedi. -Sekiz.
-Dokuz. -10.
11.
Kaldır şunu.
Kaldır, kaldır, kaldır. Bu ne dağınıklık.
Sen buna yatak mı diyorsun?
Kaldır.
Sen buna temiz mi diyorsun?
Sen buna temiz mi diyorsun!
Hayır, efendim.
Temizle o zaman!
Daha hızlı ol!
Bu senin mi?
Evet, çavuşum.
Bu senin mi!
-Evet, çavuşum! -Bağır!
Evet, çavuşum!
Ölenler, Lejyon'da onurla gömülürler.
"Avanti!"
Buraları toparlayın.
Dışarı.
Biz adamlarımızı kendimiz gömeriz.
Kocaman bir sinek için, mezarın, çok derin olması gerek.
Kazmaya başla, Murray.
Geri kalanlar buraları toparlasın!
Emredersiniz, çavuşum!
Caruso.
Buraya gel.
Bir daha şarkı söyleme.
Crepelli.
Bir içki içelim artık.
Sen kazmaya devam et.
Ne yaptım ben şimdi?
Anlamıyorum.
Bunlar hayvan.
Teşekkür ederim, Dupont.
Yarana bakım yapmak gerek.
-Ben doktoru uyandırayım. -Hayır.
Ben eve gidiyorum.
-Şu anda firar edecek halde değilsin. -Umurumda değil.
Beni dinle.
Ne kadar dil döksem de Vasco anlatmak istediklerimi duymadı.
Artık Errol Flynn gibi çılgınca maceralara atılma hayallerim
tamamen toz olmuştu.
Neyse ki moralimizi yüksek tutmak için her zaman Dupont'a güvenebiliyorduk.
Günaydın Bay Murray.
Vasco.
Biraz önce şehre indim.
Bize harika bir kafe buldum.
Lejyon aşığı, güzel kadınlar.
Tüfeğinizle ikişerli olarak ilerleyeceksiniz.
Tüfekleriniz asla yere düşmeyecek.
Tüfeğiniz Tepe'ye karşı sizin hayatınızı kurtaracak.
Bir an bile rahatlarsanız, son anınız olabilir.
Sana daha kaç defa söyleyeceğim!
Hayatımızı ondan kurtarman gerekmiyor!
Benimle sorunun mu var Murray?
Yakala.
Sağlam atıştı.
Bu akşam beni görmeye gel. Sana iş vereceğim.
Sahile gidip bana deniz suyu getireceksin.
Evet, Murray, çok etkileyiciydi.
Sahil mi?
Sahil koşarak dört saat uzakta.
Endişe etme, benim bir fikrim var.
Pekala, devam edin.
Artık tek ihtiyacın olan şey küçük bir aroma.
Çok çok az.
Şunu tut.
Tamam.
Ben yemekhaneden biraz tuz çaldım.
Salla.
Murray, şimdi beni dinle.
Bu çalılıklarda saklanmanı istiyorum.
Buna bak.
Dört saat geçtiğinde
Müller'e doğru, hızlıca koşacaksın.
Böylece terli ve pis görüneceksin.
Sen kafayı yemişsin. Asla işe yaramaz.
İçeri gel, Murray.
Acemi er Murray.
Rahat.
Akşamın nasıl geçti, Murray?
En iyi akşamımdı, onbaşım.
Güzel.
Mataramı getirdin mi?
Teşekkür ederim.
Dur bakalım.
Çıkabilirsin.
Dupont.
Sen safkan bir dâhisin.
Yuttu.
Gerçekten de yuttu.
Ya?
Oldu mu?
Seni lanet olası.
Sol.
Sol. Sol. Sol. Sol.
Hayır! Yat!
Yatın!
Dizlerinizle sürünün.
Bebekler yürümeden önce sürüklenerek ilerlerler.
Karnınızın üstünde!
Ben yürümeye hazırsınız diyene kadar devam!
Sürün!
Tam bir işe yaramazsın. Sürünemiyorsun bile.
İzninizle, efendim!
Tamam.
Murray!
Sakın çaktırma.
Biliyor musun, sen çok şanslı bir adamsın.
Lejyon kuralları, Crepelli'ye senin canını okuma hakkını veriyor.
Söylediklerini yapmak zorundasın.
Yani, sanırım, Murray ve ben, sana iyilik yaptık.
Teşekkür mü bekliyorsunuz?
Bu pisliği yiyemiyorum.
Sen tabağını bana ver.
Burada asla yeterince yemek olmaz.
Vasco, bu onların bizi, dövme tarzlarından biri.
Aç kalalım.
Zayıflayalım.
Ve asilik, yapmayalım.
Muamele, suçlularla aynı.
Evet. Bazılarımız suçlu.
Kendi adına konuş, Rodriguez.
Bu, Casanova Capone. Gazeteler öyle yazıyor.
Hâlâ Picasso tablolarını saklıyor musun?
Siz köylüler sanattan ne anlarsınız?
Ben suçlu değilim.
Müller'le konuşmak istiyorum.
Beni bırakmak zorundalar.
Şerefe.
Söylesene, Dupont, neden buraya geldin?
Eğitim için geldim.
Gerilla için resmi bir eğitim yok, değil mi?
Yapma.
Bu hikâye bu kadar değildir.
Şu kadarını söyleyeyim.
Bir süre gözlerden uzak kalmam gerekiyordu.
Benim kardeşim Lejyon'daydı.
O zaman iyi bir fikir gibi gelmişti.
Ya sen?
Ailen burada olduğunu biliyor mu?
Babam annemi ben doğmadan terk etmiş.
Bana savaşta öldüğünü söylemişlerdi.
Ben de onu hep bir kahraman olarak hayal etmiştim.
15 yaşıma kadar hayatta olduğunun farkında değildim.
Hâlâ tanışmadık.
Ne kahraman ama.
Bir gün benim de oğlum olacak.
Ve ben onu çok seveceğim.
Ama endişelerim var.
Her zaman bir çift güzel bacağa tav oluyorum.
Kadınlara.
Ve bacaklarına.
Biliyordum.
Boğasına geri döndü.
Ümit edelim de sonu Colomb-Bechar'da bitmesin.
Evet.
Daha kötüsü de olabilir.
Yatağıma dönüyorum.
Biri daha kaçmaya karar verirse, sakın beni rahatsız etmeyin.
Bazen İngiliz radyosu dinleyebiliyordum.
Londra'da Yeni Yıl kutlamalarında Big Ben'in sesini duymak
beni her zaman duygulandırıyordu.
O anlarda büyük bir şey kaçırıyormuşum gibi hissediyordum.
Çok fazla gerçek yalnızlık hissi duyuyordum.
"Neredeyim, buradan ne zaman çıkacağım" düşünceleri.
Firarı düşünmeyen tek bir kişi bile yoktu.
Ya da bu soğuk kanlı gaddarlığın karşısında gizlice korku yaşayan.
Ama yapılacak en kötü şey firar etmekti.
Bu fikir beynimize işlenmişti.
Bunun için çok cesur olmak ya da aklını kaçırmak gerekiyordu.
Vasco hangisiydi bilmiyordum.
Arkadaşımı öldürdünüz.
Neden onu dinlemediniz?
Sadece evine dönmek istiyordu.
Bana değil, Tanrı'na anlatırsın.
Vasco dün akşam firar edince Tepe onu ele geçirmiş.
İşkence edip bırakmışlar.
Kurallara uymazsanız Lejyon sizi koruyamaz.
Vasco yanlış bir seçim yaptı.
Sen doğru olanı yap.
Adın ne?
Dupont.
Duyguların anlaşılabilir ama eylemlerin kabul edilemez.
Onbaşı Müller.
Dupont'u Tombeau'ya gönderin.
Grup cezasında askerlerin lideri Murray olacak.
İlerleyin.
Sırt çantalarınızı doldurduktan sonra kasklarınızı ve
tüfeğinizi alıp önümde iki sıraya dizilin.
Tamam. Kasklar. Tüfekler. İki sıra.
Astarı yok.
Evet, dikkat!
Bunun adı Pelote.
Bunu Murray ve Dupont'a borçlusunuz.
Kımılda!
Sürünün! Sürün diyorum. Sürün.
Önce yatağını yapıp, sonra da içinde yatacaksın.
Kazmaya başla.
Hadi!
Daha hızlı!
Aynen böyle devam.
Murray!
Seni Colomb-Bechar'a gönderebilirdim.
Göndermedim. Neden?
Çünkü inanıyorum ki sen ve Dupont, iyi askerler olacaksınız.
Beni haksız çıkarma.
Diğerlerinin yanına dön.
Kımıldamayacaksın.
Konuşmayacaksın.
Hayatımda ilk defa, doğum günümü böyle kutluyorum.
-Doğum günün mü? -Evet.
Bugün 20 oldum.
Johnny.
Pelote için teşekkür ederiz.
Al, Dupont.
Al.
Teşekkür ederim.
Yarın görüşürüz, dostum.
Vasco olsa çok severdi.
-Evet. -Evet.
İnanamıyorum.
Oturduğum yerde onu dövmelerini izledim.
Bu beni nasıl bir adam yapıyor?
Duyarlı bir adam.
Sonuçta, seçeneğimiz yok.
Lejyon'a hiç kaydolmamalıydı.
Ama onun hep büyük planları vardı.
Franco'nun trenini patlatmayı bile istiyordu.
Terörist miydiniz?
Hayır.
Hayır, biz sadece çocuktuk.
Yani, Dupont bizi Bask Özgürlük Savaşçıları yapmaya çalışıncaya kadar.
Ama Vasco, traktör üzerinde tanktan çok daha iyi iş çıkarıyordu.
Tanrım.
Luisa'ya nasıl söyleyeceğiz?
-Mektubu sen yazmalısın. -Evet.
Yazacağım.
Sen evli misin, Benito?
Kadınlar.
Bana bayılıyorlar.
-Nasıl seçebilirim ki? -Gerçekten bayılıyorlar.
Bana bir tane yeter.
Jennifer diye bir kız var.
Jeffa.
Bir görseniz.
Güzelliği kalbimi kırıyor.
Benimle evlenmezsen Lejyon'a katılırım demiştim.
Şaka yapıyordum.
-Yapma ya. -Sözünün eriymişsin.
Sanırım kabul etmemiş.
Tanrım.
Keşke Tepe'nin izini bulmak da bu kadar kolay olsaydı, kızlar.
Daha hızlı! Daha hızlı!
Hadi, hadi.
Tut.
Gel, gel!
Tebrikler.
Lejyoner Murray.
Teşekkür ederim, komutanım.
"Viv La Lejyon!"
Üzgünüm, paramın üzerinde kadının adı var.
-"Bonsoir matmazel!" -"Bonsoir!"
-Dupont, nerede bu bar? -Öyle bir yer var mı?
Bravo, bravo, bravo.
Ayık kafayla denemeyin!
Patricia, bu sana anlattığım arkadaşım Simon.
İçki benden, beyler. Çok elit bir gösteriydi.
Asıl elit olan sizsiniz, matmazel.
"Enchante."
Nicole! Nicole!
Gel bu çekici İngiliz'le tanış.
Belki çalışmalarına yardım eder.
Nicole lisede İngilizce öğreniyor.
Öyle mi?
Müthiş.
Ben Lejyon'a katılmadan önce Sorbonne'da İngilizce öğretmeniydim.
Dupont. Dupont, ne diyor?
Bebeğim, seni sevdi galiba.
Öyle mi?
Gördünüz mü?
Patricia!
Patricia'nın bacakları belime iki kere dolanır.
-O la la, bebeğim. -Hayır, hayır.
Asıl arkadaşı çok iyiydi, Murray.
Evet!
Ama sanırım senin pek Fransızca bilmediğini fark etti.
Hiç fark etmez, beyler.
Ben uluslararası aşk dilini konuşuyorum.
Senin kafan kütmüş.
Ciddiyim.
Sanırım yarın gideceğim.
Murray.
Murray, benimle gelmek ister misin?
Murray?
Hayır. Teşekkür ederim.
İngiltere'den haber gelmesi beni hep biraz eksik hissettiriyordu.
Arkamda bıraktığım normal hayat gibi.
Jennifer ya da herhangi bir arkadaşım
bu yaptıklarımı nasıl anlayabilirlerdi ki?
Neler yaşadığımı?
En önemlisi de burada olmanın nasıl bir his olduğunu?
Hâlâ neler olduğundan emin değildim.
Çok fazla değişken vardı.
Bana hikâyenin yarısı anlatılmıştı ve sorularım cevapsız bırakılmıştı.
Daha fazla öğrenmek zorundaydım.
Sadece çay istiyorum.
Çok uzun kalma.
İngiliz misin?
Evet.
Fransızlar bize hayvan gibi davranıyor.
Bizi avuçlarının içinde tutuyorlar.
Oturmaz mısın?
Ama Fransızlar olmasa, burası nasıl bir yer olurdu?
Bunda doğruluk payı olabilir.
Ama buralıların, bu ülkenin yerlilerinin eli boş ama
Lejyon'un koruduğu Fransızların her şeyi var.
Doğru yerde olduğuna emin misin?
Söylediklerini anlıyorum.
Çıkıp İngiltere'ye gidebilseydim inan şu an giderdim.
Evde bıraktığım sevgilim başkasıyla evleniyormuş.
Ben burada kaldım.
Başkasına çalışmayı öğreniyorsun.
İyi bir şey.
Bana bir iyilik yapar mısın?
Sana para versem bunu benim için gönderir misin?
-Hayır, olmaz. -Lütfen. Bu, onundu.
Daha fazla tutamam.
Aşık mısın?
Adres bu mektupta.
Teşekkür ederim.
İnşallah.
Umarım kırılan kalbin iyileşir.
Bu iyi bir başlangıç.
İnşallah.
Tanrı isterse.
Bu deneyim gözlerimi açtı.
Sonuçta hepimiz sadece insanız.
Bu pazarların bereketli insanları, bu kavganın asıl kilit noktası.
Onların desteği kaybedilirse, savaş da kaybedilir.
Bu da bir zaman meselesi.
Mösyö.
-Nicole? -Burada ne yapıyorsun?
Burası Avrupalılar için uygun bir yer değil.
-Tehlikeli olabilir. -İngilizce konuşuyorsun.
Benimle gel.
Burası muhteşem bir yer.
Burayı nasıl buldun?
Küçükken çok gelirdim.
Arkadaşlarımla evcilik oynardık.
Bu aralar seninle kimse evcilik oynamıyor mu?
Hayır, artık oynamaya zamanım yok.
Öyle mi?
Dün gece benimle oynadıkların neydi peki?
Bunun için üzgünüm.
Arap mahallesinde ne yapıyordun?
Bu ülke hakkında hiçbir şey bilmiyorum.
İnsanlar nasıl yaşıyor görmek istedim.
O zaman sana göstereyim.
Çok isterim.
"Pied Noir". Siyah Ayaklar.
Siyah benim doğduğum yerden, Afrika'nın güneyinden.
Ülkem dediğin yerde istenmemek korkunç bir şey olsa gerek.
Olay da bu zaten. Burası Fransa.
Ve öyle kalması için ne kadar çok savaşacağımızın farkında değiller.
Ama ne pahasına?
Bugünkü bomba masum insanları öldürdü.
Benim ilk hatıram bir bomba.
Blitz'de Londra bombalandığında bir yatakhanedeydim.
Benden başka 20 çocuk daha vardı.
Hepsinin deli gibi çığlık attığını hatırlıyorum. Ben ağlamadım.
Korkudan sesim çıkmamıştı.
Burada ne kadar çok açık alan var.
Neden Araplarla paylaşmıyorsunuz?
Sonuçta sizden önce onlar vardı.
Bu, Roma için de geçerli.
Burası artık Fransa'ya ait. Burası bize ait.
Bu yolu kim yaptı sanıyorsun?
Beni tanımak istiyorsan bunu kabullenmelisin.
Elimden geleni yaparım.
O zaman söyle, "Cezayir Fransız'dır!"
"Cezayir Fransız'dır!"
Acele etsen iyi olur, Simon. Bir an önce gitmeliyiz.
Fransız ordusundaki bazı Araplar kumandanlarını öldürmüşler.
Merkez şu anda buranın güneyindeki tepelerde saklandıklarını düşünüyor.
Onları çıkarmaya gidiyoruz.
Nihayet aksiyon yaşayacağız.
Bugün kıyamet kopacak.
Evet, her operasyonda Lejyon'a eşlik ederler.
Kendi çadırları bile var.
Nasıl buldun, İngiliz?
Senin Britanya ordun bile bu denli lüks seyahat etmiyordur.
Aradığımız adamları sakladığınızı biliyoruz.
Fransız kumandanlarını öldürmekten aranıyorlar.
Anlamıyor musun?
O zaman içeri gir. Yürü!
-İleri! İleri! -İçeri girin!
İçeri diyorum!
Dupont.
Yak burayı.
Yardım ederim.
-Yardım ederim. -Geç şuraya.
-Korunun! -Korunun!
-Nehri geçin! -Nehri geçin!
-İleri atak! -İleri atak!
Ateşi kesmeyin! İlerleyin!
Müller! Beni koru!
Ayağa kalk! Benimle kal, benimle kal!
Gel. Sürün.
Hadi! Hareket et!
Sürün Rodriguez. Hadi.
Hareket et!
Aman Tanrım!
İyileşeceksin. Benimle kal. Nefes al.
Hayır, Rodriguez.
Bu kadar kolay kurtulamazsın, duydun mu?
Duydun mu?
Benimle kal. Nefes almaya devam et.
Biri yardım etsin!
Günlerimizi, aylarımızı bu dağlarda yürüyerek geçirmiştik.
Artık uzun süredir Lejyon'daydım ve İngiltere'de asla gerçekleşemeyecek
bir şekilde olgunlaşmıştım.
Tamamen yabancı bir dünyada tek başıma ayakta durabiliyordum.
Yeni bir aile yaratmıştım.
Sadece korkunç zamanlardan beraber geçerek ulaşılabilecek
bir dostluk bulmuştum.
Ve bir gün öncesinde kendi şahsi korkunç zamanlarımı yaşamıştım.
Neyin var senin, Murray?
Ne oldu buna?
Üzgünüm!
Özür dilerim, Dupont.
Kahretsin!
Dünkü mağarayı bir türlü aklımdan çıkaramıyorum.
Ve ikimizi de öldürterek hıncını mı almaya çalışıyorsun?
O mağarada saklı silah var mıydı, Murray?
Olabilirdi.
O kadar hızlı gelişti ki.
Olabilirdi mi?
Küçük bir çocuğa silah zulasını teslim edeceklerini sanmıyorum, haksız mıyım?
Kahretsin.
Bütün bunlar çok fazla.
Benim burada ne işim var?
"Mon ami".
Bence bu sorunun cevabını bulabilirsen,
belki bunların da bir anlamı olur.
Komşu köye yol açmaya çalışıyoruz.
Düşman bir sonraki tepenin yamacında pusu kurmuş.
Ağır ateş açıyorlar. Tekrar ediyorum, ağır ateş açıyorlar.
Git, Murray. Ben seni korurum.
Bu gece Deuxieme Büro'dan bir memur geliyor.
Doğru adamlar mı diye bakacak.
Bugün öldürdüğümüz iki nişancının aradığımız adamlar olduklarına
eminim, efendim.
Fotoğraflarını getir.
Müller, kimliklerini belirlemeliyiz.
Hemen Murray'yi gönder.
Ne bekliyorsun?
Altına mı işiyorsun, pis İngiliz çocuğu!
Müller'in söylediğini duydun.
Bu iş erkeklik gerektirir.
Hayvanlık gerektirir!
İkinci adamı kendin halledebilirsin bence, Bayan Murray.
Ne getirdiğini göster, Murray.
Müthiş. Götürebilirsin. Sen de çık.
Ver, ben götüreyim.
Biz cani miyiz, Dupont?
Biz Lejyoneriz.
Beni dinle, Murray.
Fazla hissetme.
Duygular tehlikelidir.
Aklını kaybettirirler.
Hissetme.
Düşünme.
Ellerini yıka.
Ne güzel görünüyor.
Güzel.
Schreiber.
Çorba.
"Muy caliente!"
Denesene.
Teşekkür ederim.
-İyi mi? -Evet.
Biz ona "sopa de los muertos" deriz.
-İstediğin kadar içebilirsin. -Teşekkür ederim.
Bölgede yoğunlaşan şiddet dolu bir yıl haberi üzerine
sürpriz bir duyuru geldi. -Valdes!
Arap Milliyetçilerin Fransız Lejyonu'yla çarpışması sonucu
kayıp sayısının binlerde olduğu tahmin ediliyor.
De Gaulle, Cezayir'i Araplara geri veriyor.
Zamanı gelmemiş miydi?
Hemen tüm İngiliz sömürgeleri artık bağımsızlar.
Burası İngiliz sömürgesi değil. Fransa'nın bir parçası.
Evet, haklısın. İki bakış açısını da görebiliyorum.
Ama insanlara kendi ülkelerinde baskı uygulamak yanlış.
Bazı Fransızların Araplara nasıl davrandığını gördüm.
Sen Fransız Yabancı Lejyonu'ndasın, Murray.
De Gaulle, Cezayir'e gelmiş, neden ülkedeki Arapların
kendi kaderlerine karar vermeleri için onlara şans verilmesi gerektiğini
dile getiriyordu.
Ama bir çözüm bulma ihtiyacı barışa erişmek için değil,
Fransız ekonomisini kurtarmak içindi.
Sonu gelmeyen savaş Fransız keselerini boşaltıyordu ve
Fransa yakında ekonomik olarak çökecekti.
De Gaulle, ülkenin bağımsızlaşmasını ama bir şekilde Fransa'ya
bağlı kalmasını istiyordu.
Böyle bir şey mümkün müydü?
Allah yanında olsun.
Dua etmeye mi geldin?
Hayır. Dua etmeyeceğim.
Geleneklerinizi tanımıyorum.
Bu güzel yeri görmek istedim.
Gel.
Burası her zaman sadece bir ibadet yeri değildi.
Eskiden aynı zamanda üniversiteydi. Senin gibi gençlerle doluydu.
Huzur dolu.
Keşke ben de üniversiteye gitseydim.
Öğrenmek istediğim çok şey var.
Bu odaların öğrenci dolu olduğu günleri özledim.
Artık daha önemli işleri var.
Fransızlarla savaşıyorlar.
Ama bu delilik bitince dönecekler, çünkü deliliğin sonu vardır.
Ama ruhun hayatı sonsuzdur.
Araplar olmadan çözüme varılması imkânsız.
Bizimle güç paylaşamayacaklar.
Fransız hâkimiyeti olmazsa bizi ya sürerler ya da yatağımızda öldürürler.
O koca kulaklı kertenkele De Gaulle bizi satmaya cüret ederse
kendisini bir iç savaşta bulur.
Dokuz milyon Arap karşısında zorlu bir mücadele olmaz mı?
Burada olanları anlamak için ya "Pied Noir" ya da Fransız olmak gerekir.
Sen ikisi de değilsin. O yüzden çeneni kapalı tut, "Anglais"!
Kusura bakma.
De Gaulle'ün bildirisinden sonra kuzenim tamamen çıldırdı.
Sorun değil.
Ben seni görmeye geldim.
Burada mı yaşıyorsun?
Şimdi neden sevdiğimi anladın mı?
Çok güzelmiş.
Burası benim hayatım.
Dikkat!
"Bonjour, mösyö".
Az önce Lejyon merkezinden bir emir aldık.
General De Gaulle'ün Cezayir'e bağımsızlık verme amacıyla olan
tüm girişimlerine karşı geleceğiz.
Lejyon, başkentteki kilit hükümet birimlerinin kontrolünü
eline almış durumda.
Deniz kuvvetlerimiz havaalanındaki birliğini kuvvetlendiriyor.
Bizim görevimiz işi dallanıp budaklandırmadan kontrol altına almak.
"Mösyö, bon chance".
"Viv La Lejyon!"
Efendim!
Fransa'ya karşı darbe mi yapıyoruz?
Sen Lejyon'sun. Emir budur.
Ama efendim, Lejyon'un De Gaulle'e suikastta bulunmak için
gönderileceği dedikodusu dolaşıyor.
Murray, senin görevin kararları değerlendirmek değil.
Sadece verilen emre uy.
Emredersiniz efendim.
Görev başına.
Thiebaud haklıydı.
Düşünmemeliydik ama bu nasıl sorgulanmazdı?
Neyin doğru…
CEZAYİR
neyin yanlış ya da çılgınca olduğu?
Pied Noir'ın neşeli kalabalık grupları bizi kurtarıcıları olarak görüyorlardı.
Ama doğru cevabın bizde olduğundan şüpheliydim.
Onları De Gaulle'den kurtaracağımızı sanıyorlar.
Yeterince kalabalığız.
Bu adamı alt edebiliriz.
Maria Antoinette gibi.
Darbeye karışmayı cidden düşünüyor olamazsın.
Lejyon başarısız da olsa, gizli ordu buna asla izin vermez.
Ben Fransız vurmak için göreve yazılmadım.
Onlar Fransız değil, hainler.
Bölgeyi hemen terk edin.
Yoksa sizi zorla göndeririz.
Burayı derhal boşaltın!
Burada olmaya hakkınız yok.
Def olun! Evinize dönün!
Def olun!
Şimdi ne olacak?
Bekleyeceğiz.
Paris'e bırakılacağız.
Sonra da De Gaulle'e tekmeyi basacağız.
Maxim'de yemek de yeriz.
Ben varım.
Sen ne demek istedin?
Gizli ordu derken.
Hiç. Sadece, bizim gibiler.
Cezayir Fransız kalsın diye savaşıyorlar.
Arap mahallelerini bombalayarak mı?
Sivilleri öldürerek mi?
Sanırım durum, bundan biraz daha karışık.
Bu ülke Fransa'dan bağımsız olacak.
Sokaklardan belli.
Bu durdurulamaz.
Gizli ordu bu işi sadece, kan dökerek uzatacak.
Anlatmıştım ya.
Evlenmek istediğim kız gibi.
Haklısın.
Benim için çok önemliydi.
İstediğim tek şeydi.
Anlatabildim mi?
Ne zaman kaybettiğini bilip hayata devam etmek gerek.
Fransız Cezayir için de aynı şey geçerli.
Evet.
Bilge bir adamsın, Bay Murray.
Belki haklısın.
Belki Araplar bağımsızlık ilan edecekler.
Ama nasıl ve neden diye düşünmek, bize düşmez.
Sadece bu işlere karışmadığına seviniyorum.
Mide bulandırıcı bir şey bu.
"Bon appetit."
Bir sonraki emre kadar, havalimanının güvenliğinden sorumluyuz.
Hazır!
Bizi idam bile ederler.
Hepimiz öleceğiz sonuçta.
Makineli tabancaları aldın mı?
İkisini.
Ben Lejyon'un sadakatini sorgularken,
hayatımın en büyük ihaneti yanı başımda gerçekleşiyordu.
Sevgili dostumun, başka bağlılıkları vardı.
Ve onun ihaneti benim ruhumda kocaman bir yara açmıştı.
Söylesene, Dupont.
Neden buraya geldin?
Ben eğitim için geldim.
Gerilla için resmi bir eğitim yok, değil mi?
Dostum Dupont, fazla soru sorulmasını sevmez.
Fransızlar bize hayvan gibi davranıyor.
Bizi avuçlarının içinde tutuyorlar.
Biz cani miyiz Dupont?
Biz Lejyoneriz.
Fazla hissetme.
Duygular tehlikelidir.
Burası Fransa.
Ve öyle kalması için ne kadar çok savaşacağımızın farkında değiller.
Bizimle güç paylaşamayacaklar.
Fransız hâkimiyeti olmazsa bizi ya sürerler ya da yatağımızda öldürürler.
Bu odaların öğrenci dolu olduğu günleri özledim.
Artık daha önemli işleri var.
Fransızlarla savaşıyorlar.
Sen ne demek istedin? Gizli örgüt derken.
Bizim gibiler.
Cezayir Fransız kalsın diye savaşıyorlar.
Bu ülke, Fransa'dan bağımsız olacak.
Fransız Cezayir!
Politik oyunlar ve liderlerimizin pozisyonu çok karmaşıktı ama
bu karışıklığın içinde dik durup Dupont'la yüzleşmem gerektiği apaçıktı.
Dün gece pek uyuyamadın, değil mi?
Gözlerimle görmesem asla inanmazdım.
Sen bir hainsin!
Hain!
Kavgayı kesin!
Kesin şunu, Dupont.
Hadi Dupont!
Herkese ne iş üzerinde olduğunu anlatsana!
Sen herkese ne kadar korkak olduğunu anlatsana.
Yavaş ol!
Ne yapıyorsun sen!
Darbe liderleri dün gece teslim oldu.
Bu iş bitti.
Mascara'a geri dönüyoruz.
Eşyaları toplayın.
Darbe teknik olarak sona ermişti.
Artık ümitsiz olan bir dava için hâlâ savaşmak isteyenler,
kitleler halinde Gizli Ordu Örgütü denilen yeraltı birliklerine
katılmaya başlamışlardı.
Cezayir'in Fransız kalması konusunda kararlıydılar.
Artık kimin Lejyon'a sadık kalacağını kimse kestiremiyordu.
Nasılsın diye bakmaya geldim.
İyi ki sensin. Müller sandım.
Murray.
Dupont'la aranızda neler oluyor?
Silahlarımızı gizli orduya sızdırdığını bilmediğini mi söylüyorsun?
İş ortağı olarak da Schreiber'ı seçmiş.
Ben bu bilgiyle ne yapacağım şimdi?
Onu ele vermeli miyim?
Ne dersin?
Dupont'u tanırım.
Bu işe karıştıysa, iyi bir sebebi vardır.
Seni de tanırım.
Sen de doğru olanı yaparsın.
Ayık ol, asker.
Efendim?
Bana bir dakikanızı ayırabilir misiniz, lütfen?
Murray.
Aklından ne geçiyor?
Dinle, Murray.
Akşama kadar zamanın var. Daha fazla zaman veremem.
Akşam idmana katılmazlarsa,
onları firari ilan etmekten başka seçeneğim yok.
Şu anki emir, tüm firarilerin bulundukları yerde vurulmaları yönünde.
Anlıyorum, efendim.
Ve Murray,
seni korumak için de elimde hiçbir şey yok.
GİZLİ ORDU ÖRGÜTÜ
Nicole!
-Dupont'u gördün mü? -Camide.
-Nereye gidiyorsun? -Fransa'ya.
Gidiyor musun?
Hani burası evindi? Hani savaşacaktın?
Her şey bitti. Gitmem gerek.
-Yardım edeyim. -Bırak gideyim.
Patricia nerede?
Öldü.
-Bırakmazsan ben de öleceğim. -Öldü mü!
Nasıl?
Tepe.
İki genç kızın Arap mahallelerini bombaladığını anladılar.
Bomba mı? O sen miydin?
Anladığını sanmıştım.
Beni hayal kırıklığına uğrattın.
Dupont haklıymış, sen kimsenin tarafında değilsin.
Hoşça kal, Simon.
Pekala.
Sana son bir kere daha soracağım.
Kafeyi kim bombaladı?
Lütfen! Neden bahsettiğinizi bilmiyorum!
Patricia'yı kim öldürdü!
Merhaba, Murray.
Lütfen! Kitabını gönderdim!
Onu tanıyorum! Kitabını gönderdim!
-Ne? -Onu tanıyor musun?
O zaman bu işi kendin bitirebilirsin.
Konuşmamız gerekiyor, Dupont!
Bırak onu, Schreiber.
Bu adam pislik, Simon.
Bu yaptığın yanlış, Dupont.
Hesap vermeleri gerek.
Çok üzgünüm.
Patricia'ya olanları duydum.
Nicole bana anlattı. İnan çözümü bu değil.
Sersemce terörizm ve işkence!
Sen bunlara karşı savaşmıyor muydun?
En başından beri burnumuzun dibindeymiş.
Mükemmel!
Geri dönüp onları teslim edersen sana madalya takarlar!
Murray.
Biliyorsun artık Lejyon için bir ölüyüm.
Hem zaten,
ben gizli orduya katılmak istiyorum.
Sen Fransız'sın.
Sorun bu, değil mi?
Bu senin şahsi kavgan.
Lütfen düşün.
Bu Valdes'in savaşı değil.
Schreiber?
O da para için burada.
Bu kadar adamı kanunsuzluğa sürüklemek adil mi?
Senin için omuzlarında idam riskini mi taşısınlar?
Hayır.
Hepiniz dönebilirsiniz. Cezalandırılmayacaksınız.
Bir başkasının döktüğü yüz yıllık terin sefasını
neden Arapların sürmeleri gerektiğine inandığını hiç anlamıyorum.
Derhal çıkmazsanız firari olarak vurulacaksınız!
Murray!
Dupont!
Derhal çıkmazsanız firari olarak vurulacaksınız!
Sen iyi bir adamsın, Murray.
Bu, son şansınız.
Derhal çıkmazsanız firari olarak vurulacaksınız!
İkiniz.
Murray'yle gidin.
Ben esirleri toparlayacağım.
Bir dakika içinde çıkarım.
Bu kadar mı?
Diğerleri nerede?
-Dupont? -Tepe'nin adamlarını toparlıyor.
İki dakikası var. Çıkmazsa biz gireriz.
Eski bir Lejyon şiiri var.
Bir dostum vardı.
Daha iyisi bulunmaz.
Savaşta da, barışta da.
Biz kardeşler gibiydik.
Aynı adımları attık.
Ama kurşun havayı yırtarak geldi.
Hayır!
Hangimiz vurulmuştuk?
Yere düşen kim oldu?
Toprakta yatıyorsun.
Benim kalbim paramparça.
Bana elini uzatıyorsun.
Ama benim tarafım belli.
Ve ben şerefle silah çektim.
Hoşça kal, kardeşim.
Cennetle dünya arasında.
Seni bir daha terk etmeyeceğim.
İKİ YIL SONRA
Yüzbaşı Thiebaud.
Çavuş Murray.
"Bon chance", Murray.
"Viv La Lejyon."
Karar veremedin mi?
Beni özledin mi?
Pek sayılmaz.
Bence bir içkiye ihtiyacın var.
Papağan Fransız'a demiş ki…
Sanırım, bu şey size ait.
Sen bunu nereden bulmuş olabilirsin?
İnsanlar bana neden Lejyon'a katıldığımı sormaktan yorulmadılar.
O beş yılı hazmetmem epey zamanımı aldı.
Ama şimdi onlara,
önemli olanın kendi sınırlarını test etmek ya da
zihninin içini görmeye çalışmak olmadığını anladığımı söylüyorum.
Asıl önemli olan ruhunu bulabilmek.
Yoldan çıkabilmek.
Çünkü özgürlük orada.
Ben de diyorum ki, "yolun seni nereye götüreceğine bakma.
Yol olmayan yere git. Ve iz bırak."
"UMUT BÜYÜK BİR GÜÇ KAYNAĞIDIR." SIMON MURRAY