-O neydi? -Hiçbir şey.
Tamam, bana küçücük bir ipucu ver.
Hayır. İpucu yok.
Neredeyse geldik.
Tamam, bunu çıkaracağım.
Hayır, hayır, hayır. Hey, sürprizleri sevdiğini söylemiştin.
Evet, severim. Ne olduklarını bildiğim zaman.
Bayılacaksın.
Söz veriyorum.
Evet. Manzarayı şimdiden sevdim.
Pekala. İşte buradayız.
Adımına dikkat et. Adımına dikkat et.
Göremiyorum.
Tamam. İleri git. Dur.
Şimdi çıkarıyorum.
Şimdi.
Şaka mı yapıyorsun?
Nasıl? Ben... Ben...
Buranın henüz açıldığını bile bilmiyordum.
Bazı torpiller kullandım
ve açılış gecesi için bizi listeye yazdırdım.
Vay canına. Şey...
Üstümdekiler uygun mu emin misin?
Harika görünüyorsun.
Hadi.
Hey!
Fıskiyeden bozuk para çalma.
Uğursuzluk getirir.
-Üzgünüm efendim. -Devam et.
Gülümse.
-Buyurun biletiniz. -Teşekkür ederim.
Merhaba efendim.
-Fotoğraf ister misiniz? -Teşekkür ederim.
Ah...
Adımınıza dikkat edin, herkes.
Geliyor musun?
Bir sonrakine bineriz.
Hadi ama. Sizi sığdırabiliriz.
Teşekkürler.
Yukarı çıkıyoruz.
Oh, affedersiniz. Üzgünüm.
Bazen öyle yapar.
Sky View Kulesi hakkında bazı ilginç bilgiler.
494 fit yüksekliğinde ve 9.000 tondan fazla ağırlığında.
Çelikten yapılmış
ve güçlendirilmiş beton ile camdan.
Ve daha da etkileyici olanı, tüm proje
programın beş ay öncesinde tamamlandı.
Bu iyi bir şey mi?
Vay canına.
Sana ne demiştim?
-Şık. -Evet?
Yardımcı olabilir miyim?
Rezervasyonumuz var.
Campbell.
Oh, üzgünüm,
ama açılış gecesi için zaten kapasitemizi aştık.
Size yer sağlayamayız.
Sakıncası yoksa kenara çekilir misiniz?
-Çok teşekkür ederim. -Sorun değil.
Jake ile hallettim.
Burada mı? Konuşabilirim--
Jake'i bu sabah işten çıkardık.
Çok teşekkür ederim.
-Şey, siz... -Neler oluyor?
Bir saniye, bir saniye. Şey...
Efendim, çok önemli bir adam olduğunuzu biliyorum,
ama belki bana yardım edebilirsiniz...
Lütfen.
Beni mahvediyorsun.
Ama üzgünüm, size yardım edemem.
Şimdi, sakıncası yoksa...
Oh, Bay Fuller! Sizi görmek ne güzel.
Sizin için güzel bir masamız var.
Teşekkür ederim. Bu taraftan lütfen.
-Bara gidelim. -Ne?
Sadece doğal davran.
Vay canına.
Vay canına. Şu manzaraya bak.
-Hımm. -Ne?
Oh, hayır.
-Yükseklik korkun var. -Ne?
Oh, hayır. Ben sadece...
Daha önce hiç bu kadar yüksekte bulunmadım.
Çok üzgünüm. Bu gece tam bir felakete dönüşüyor.
Gerçekten mükemmel olmasını istemiştim.
Hey.
Mükemmel.
Çünkü seninleyim.
-Ah! -İyi misin?
Oh. Sanırım yaşayacağım.
Evet mi?
Hey, bak, bedava şampanya.
En sevdiğim türden.
Hemen geliyor.
-Tamam. -Hemen döneceğim.
Affedersiniz. Bayanlar tuvaleti nerede?
Dans pistinin diğer tarafında.
Teşekkür ederim. Hemen döneceğiz.
Merhaba tatlım.
Her şey yolunda mı?
İyiyim. Teşekkür ederim.
Ne kadar zamandır hamilesin?
Ne?
Oh. Hayır. Ben değilim...
Şey...
Tam olarak bilmiyorum.
Belki bir ya da iki ay.
Bu harika bir haber.
Değil mi?
Erkek arkadaşıma henüz söylemedim.
Seni seviyor mu?
Evet.
O zaman seni bırakmaz.
-Teşekkür ederim. -Rica ederim.
-Güle güle. -Tamam. Neredeyse bitti.
Tamam.
Oh. İşte buradasın.
İyi misin?
Evet.
Sanırım öyle.
Hadi.
Biraz temiz hava alalım.
-Gerçekten ihtiyacım var-- -Ben istiyordum--
Şey... sen başla.
Tamam.
Şey...
-Bunu akşam yemeğinde yapacaktım,
ama bu manzarayı görünce...
Hey! O bozuk parayı atma.
Birini öldürebilir.
Oh, çok üzgünüm. Tabii ki. Evet.
Şişko.
Şey, son birkaç yıl...
kesinlikle büyülüydü.
Ve bu, şey...
bu senin sayende.
Iris, hayatımın geri kalanını seninle geçirmek istiyorum.
Yani...
bizimle mi?
Ne?
Üzgünüm.
Ben...
Dünyadaki en şanslı adamım.
Ne?
Üzgün değil misin?
Benimle dalga mı geçiyorsun? Hayır, bu... bu...
-Bu inanılmaz. -Gerçekten mi?
Bir aile kuracağız.
Şey... peki...
olacak mısın?
Oh, şey... Evet.
Hımm. Şey...
-Çok mu sıkı? -Şey... mükemmel.
Hey. Hadi kutlayalım.
Bana ihtiyacın olduğunu söyle
Paul! Elimi tut! Yukarı çek!
Tutun!
Hayır! Geri dur!
-Hayır, geri dur! -Bekle! Yardım edin!
Paul! Elimi tut!
Hayır!
Herkes merdivenlerden aşağı!
Yolumdan çekilin! Önce çocuklar!
Tek sıra olun!
Aman Tanrım!
Asansöre!
Affedersiniz, hanımefendi.
Lütfen. Kontrollere ulaşmam gerekiyor.
Çekilin!
Beni içeri alın.
Lütfen, efendim. Geri çekilin! Zaten kapasitemizi aştık!
Allah şahidim olsun, çekilin!
Beni içeri alın!
Yardım edin, lütfen! Lütfen!
Tutun! Tutun!
Yardım edin! Yardım edin!
Hey.
Buraya gel.
Pekala, vektör çarpımının korkutucu olduğunu anlıyorum,
ama o kadar da korkutucu değil.
Pekala, bugünlük bu kadar.
Gelecek hafta final için hazırlanmaya başlayacağız.
Bayan Reyes.
Konuşmamız lazım.
Evet.
Bir aile kuracağız.
O bozuk parayı atma. Birini öldürebilir.
Herkes merdivenlerden aşağı!
Ah, bu rüya hayatımı mahvediyor.
Benimkini de.
Her gece, Stef.
Tanrım, hiç uyuyamıyorum.
Kahretsin, üzgünüm.
Şey, sana bir şey söyleyebilir miyim?
Evet, ne oldu?
Şey, rüyamdaki kadın. Adı Iris, değil mi?
Tamam.
O benim büyükannemin adıydı.
Sanırım onu rüyamda görüyorum.
Ciddi misin?
Evet. Mesele şu ki, onu hiç tanımadım bile.
Hayatta olup olmadığını bile bilmiyorum.
Pekala, o zaman...
ya eve git ve büyükanne hakkında bilgi edin
ve umarım bu rüyaları durdurur.
Ya da burada kal ve uykunda gerçekten öl.
Çünkü seni öldürürüm.
Üzgünüm.
-Evet, evet, tamam. -Seni seviyorum.
Evet. Ben de seni seviyorum.
-Eve git. -Evet.
Sessizce.
Hımm.
Tamam. Hımm!
Tamam.
Hey, işte o!
-Merhaba baba. -Evine hoş geldin tatlım.
Burada olmana çok sevindim.
-Evet, ben de. -Seni çok özledim.
Biliyorum.
Oh, seni görmek harika.
-Teşekkür ederim, teşekkür ederim. -Bunu ben alayım.
Hey, üzgünüm. Charlie odanı bir süre önce aldı,
ve dosyalarım onun odasında,
bu yüzden senin için açılır yatağı hazırladım.
Sorun olur mu?
Evet, evet. Hayır, kulağa gayet iyi geliyor.
Şey, hey, Annemin eski eşyalarının olduğu o kutu hala duruyor mu?
İçinde, şey, bazı fotoğraflar vardı, bir adres defteri gibi
içinde telefon numaraları olan.
Şey, neden istiyorsun onu?
Oh, önemli bir şey değil.
Sadece buralarda bir yerde durduğunu sanmıştım.
Stefani, neler oluyor?
Tamam, bu gerçekten, gerçekten tuhaf gelecek,
ama ben, şey...
Sadece Annemin annesi Iris'i bulmam gerekiyor.
Şey... tamam. Evet, bu tuhaf.
Ve biliyor musun, o kutulardan yıllar önce kurtuldum.
Annen gittikten sonra.
Ah, merhaba Charlie.
Selam.
Şey, "Merhaba Stef. Nasılsın? Seni görmek ne güzel."
Evet, tabii.
Kuzenlere gidiyorum.
Vay canına. Şimdi mi? Bak, ablan yeni eve geldi.
-Ben de sandım ki... -Benim planlarım vardı.
Aslında, biliyor musun? Ben seni götürebilirim.
Zaten onları görmek istiyordum.
Sorun değil.
Hey. Eğer kuzenlerini görmeye gidiyorsan,
lütfen Iris hakkında Howard Amca'ya konuşma.
Evet. Evet, sorun değil.
Pekala.
-Güle güle. Seni seviyorum. -Ben de seni.
Charlie?
Charlie... Şunu yapar mısın...
-Ah. Stef! -...şunları dışarı çıkarır mısın, lütfen?
Seninle konuşmaya çalışıyorum. Sorunun ne?
Ne?
Tüm bu süre boyunca hiçbir şey söylemedin.
Ne...
Stef, neden buradasın?
Yani, sadece tatillerde eve geliyorsun.
Tamam, sana bir şey söylemem gerekiyor.
Ama babama söylemeyeceğine söz vermelisin.
Ne, hamile misin?
Hayır, hamile değilim Charlie.
-Bilmiyorum. -Neden böyle bir şey...
Bu değil... Yani, sen üniversitedesin.
Tamam, babama söylemeyeceğine söz verir misin?
-Neden babama söyleyeyim ki? -Bu ciddi bir konu, Charlie.
Pekala.
Tamam. Şey...
Akademik deneme sürecindeyim.
Vay canına.
Ne? Charlie, gülmeyi kes! Notlarımı yükseltmezsem...
-Benim için önemli bir an. -Dur!
Bu biraz komik.
-Hepsi A. -Bir şey yapmaya çalışıyorum...
Sen sınıf başkanısın.
-Sınıf birincisi okuldan atılıyor. -Charlie, komik değil.
Notlarımı yükseltmezsem, bursumu kaybedeceğim.
Ah.
-Bu kötü. Üzgünüm. -Hımm.
Ne oldu?
Yani, uyuyamıyorum.
Her gözümü kapattığımda,
Iris hakkında aynı tekrarlayan kabusu görüyorum.
Büyükannemiz. Ben...
Yani, bir anlamı olmalı.
Bilmiyorum.
Garip şeyler rüyamda görüyorum.
Dün gece bir sosisli sandviç beni yediğini gördüm.
-Ne? Bu... -Sanki sosisli sandviç beni yiyordu.
Tamam.
Dostum, bir şeyler yapar mısın?
Dostum, sakin ol, tamam mı?
-Onu buluruz. -Sadece biraz kıpırda.
Durduramam, tamam mı?
Bu çevrimiçi bir maç. Ciddi misin?
Bunun altına bakmam lazım.
Bana bir iyilik yapar mısın? Defol git.
Geçen sefer ne olduğunu hatırlıyor musun?
Bu sıralamalı bir maç!
-Neler oluyor? -Paco'yu bulamıyorum.
Dostum, yine mi?
-Onu en son ne zaman gördün? -Dur, Paco kim?
Olamaz! Hey, kuzen!
Aman Tanrım. Hey, aramıza yardım eder misin?
Ve sadece ayaklarına dikkat et, nereye bastığına.
Evet, evet, tabii.
Ben sadece... Önce babanla konuşmam lazım.
Evde ne halt ediyorsun?
Ah, dostum, okuldan atılıyor.
-Charlie. -Hey, kulübe hoş geldin.
Erik, dostum, hiçbir yere baktın mı?
Paco üst katta değil!
-Oh. Ama bak kim aşağıda. -Hey, Julia.
-Aman Tanrım. Çok üzgünüm... -Nasılsın?
-Charlie! -Jules.
İşte benim küçük Romeo'm.
Peki, bekle, Jenny ile balo teklifi nasıl gitti?
-Dostum, evet dedi. -Aman Tanrım. Dur.
-Tamam, bekle. -Kim, şey... Jenny kim?
Ah, onu genç cankurtaranlarda tanımış.
Genç cankurtaranlar mı?
Charlie, ben...
Genç cankurtaranlık yaptığını bilmiyordum.
-Bana söylemedin. -Tamam, peki ne giyeceksin?
Şey, basit tutacağım.
-Biliyorsun, siyah blazer. -Tamam.
-Ama böyle eğlenceli bir papyonla. --Evet, evet, evet.
Stef! Stefani!
Aman Tanrım!
-Merhaba tatlım. -Merhaba Brenda Teyze.
-Ne kadar kalacaksın? -Şey, uzun değil.
Howard Amca buralarda mı?
Evet. Evet, arka tarafta. Onu çağırırım.
Howard! Stefani burada. Gel içeri!
Harika!
Biraz yorgun görünüyorsun. Her şey yolunda mı?
-Oh. -Stefi! Sana bak!
-Hey! -Buraya gel, buraya gel.
Ah, tatlım.
Ah, seni görmek ne güzel. Hey, aç mısın?
Tam öğle yemeği yapacaktım.
Hayır, aslında.
Buraya seninle konuşmak için geldim.
Annen Iris hakkında.
Onun hakkında konuşmayı sevmediğini biliyorum--
Anlatacak pek bir şey yok.
Hey, çocuklar, hadi, öğle yemeği!
Sadece şu ki, ben bu
onunla ilgili tekrarlayan kabusu görüyorum.
Ah, tatlım. Muhtemelen sadece stres.
Melatonin denemelisin.
Tamam, ama garip olan şey şu ki
gerçek bir yer hakkında rüya görüyorum
50 yıl öncesinden.
Sky View adında bir restoran gibiydi.
Ne olduğunu biliyorsun.
Iris sana ondan bahsetti mi? Şey...
Ne dedi? Bir şey söyledi mi?
Belki onunla konuşabilsem--
Kiminle konuşmak?
Ah, Stef, Büyükanne Iris'i rüyasında görüyor.
-Vay, Psikopat Büyükanne mi? -Ben ölmüş sanıyordum.
Şey, bizim için ölü.
Evet, Stefi, Iris Campbell
çok derinden rahatsız bir kadın. Konu kapandı.
Bak, eğer onunla konuşabilsem, o zaman belki...
belki bu rüyaları durdurabilirim.
Stef, bırak şu konuyu.
Anlamıyorum. Bu kadar kötü ne oldu?
Bir kere, o senin annenin
bu kadar mahvolmasının nedeni.
-Ne? -Bak, artık bu konuda konuşmak istemiyorum, tamam mı?
Howard Amca, lütfen. Sadece bilmem gerekiyor.
Bak, Stefi.
Babamız öldükten sonra...
Iris sadece... çıldırdı.
O... okula gitmemize izin vermedi.
Bizi evin içine kilitledi.
Tüm o korkunç ölüm yollarına takıntılıydı.
Ölebileceğimiz.
Ve sonunda o kadar kötüleşti ki,
Yani, o kadar kötü...
devlet geldi
ve anneni ve beni ondan aldılar.
Ama orada bitmedi.
Bizi tüm koruyucu aile süreçlerinde takip etti,
ve çocuklar doğduğunda,
bize bu korkunç mektupları göndermeye başladı
ölüm ilanlarıyla dolu
ve ölü bedenlerin rahatsız edici resimleriyle.
Taşınmak zorunda kaldık ki artık bizimle iletişime geçemesin.
Yani, şey...
Peki, o mektuplardan hala var mı sende?
Ben...
Stefi...
Beni dinle.
O kadın hasta ve tehlikeli bir insan.
Ve senin iyiliğin ve güvenliğin için...
ondan uzak dur.
Paco'yu buldum!
Mmm! Tanrı'ya şükür!
Eminim şu an oturma odasında olmayı çok isterdi.
-Bekle, burada mı? -Kilerdeydi.
-Hadi beyler. Gidelim. -Sakin ol, birader.
Oraya nasıl girdi ki?
Bana yardım etmene ihtiyacım var.
Amcanı duydun. Bırak gitsin.
Sadece bırak gitsin.
Anlamıyorsun.
Bu rüya yüzünden tüm hayatım dağılıyor.
Ve sadece bu da değil, sanki...
Aklımı kaybediyormuşum gibi hissediyorum.
Lütfen, bana yardım edebilecek tek kişi sensin.
Howard beni asla affetmezdi
eğer seni Iris ile görüştürürsem.
Lütfen.
Ne yaparsan yap,
yemek odası dolabının en alt çekmecesine bakma.
yemek odası dolabının en alt çekmecesine.
Merhaba. Şey...
Iris Campbell'ı görmeye geldim.
İşaretleri görmedin mi?
Şey... Şey, evet. Evet, gördüm ama...
O zaman defol git buradan! Ziyaretçi yok.
Ben senin torununum.
Stefani.
Ceplerini boşalt.
Telefon, anahtarlar, her şey.
Tehlikeli değilim.
Korktuğum sen değilsin.
Şey...
Yavaşça içeri gel.
Kapıyı kapat. Çabuk, çabuk, çabuk!
Kıpırdama.
Aman Tanrım.
Gerçekten sensin.
Sende anneni görüyorum.
Merhaba. Ben Stefani--
Dur! Dur. Kıpırdama.
Ben söyleyene kadar değil.
Beni kandırmaya çalışıyorsun, değil mi?
Gardımı düşürmemi sağlıyorsun.
Hah şöyle. Hadi bakalım.
Buraya gel. Otur.
-Tamam, şey... -Otur.
İşte bu.
Peki... Darlene nasıl?
-Annen iyi mi? -Ah. Şey...
Hayır. Bilmiyorum.
O, şey... Ben 10 yaşındayken gitti.
Bu yüzden artık onu... onu görmüyoruz.
Oh.
Ama mektuplarımı gördün. Bu yüzden buradasın, değil mi?
Hayır. Şey...
Aslında buradayım çünkü
Sky View'u rüyamda görüyorum.
-Ne? -Evet.
Evet, son iki aydır her gece.
Aynı rüya.
Rüyamda, sen bir randevudasın,
ama sonra dans pisti kırılıyor,
ve bir patlama oluyor ve sonra sen--
Düşüyorsun. Ve ölüyorsun.
Evet. Evet, herkes ölüyor.
Bu sadece senin rüyan değildi.
Bu benim önsezimdi.
Yıllar önce, Sky View'da...
Geleceğe bir göz attım
ve Ölüm'ün ne yapacağını gördüm.
Bunu akşam yemeğinde yapacaktım,
ama bu manzaraya sahip olduğumuza göre...
Hey! O bozuk parayı atma.
Birini öldürebilir.
Ah, çok üzgünüm. Tabii ki.
Şişko kıç.
Son birkaç yıl kesinlikle büyülüydü.
Ve hepsi senin sayende.
Hayır, hayır, hayır. Ben...
Bu doğru değil. Ben...
Bu bir hayır mı demek?
Herkes ölecek.
Hayır, tüm bina çökecek.
Ciddi misin?
-Bozuk para. -Iris?
-Bana ver şunu! -Ne yapıyorsun, hanımefendi?
-Bana ver! -Ne yapıyorsun?
Sana ne oluyor, lanet olsun?
Iris?
Çekil!
Oynamayı bırakın! Oynamayı bırakın!
Herkes dans pistinden insin!
Cam kırılmak üzere.
-Herkes hemen insin! -Hanımefendi.
Durun! Hayır!
Dans pistinden inin!
-Iris! -İnmen gerek!
İn!
O gece birçok hayat kurtardım.
Asla kurtarılmaması gereken hayatlar.
Bundan sonra restoranı kapattılar.
Ek tadilatlara ihtiyacı olduğunu söylediler.
Ama bir daha hiç açılmadı.
Sonunda yıktılar.
Bekle, yani felaketi durdurdun.
Evet.
Ama Ölüm, planlarına karışılmasından hoşlanmaz.
Bu yüzden, yıllar içinde geri geldi
ve o gece orada olan herkesi öldürdü.
Benim Paul'üm de dahil.
Bir dakika. Üzgünüm. Sen...
Ölüm'ün geri geldiğini mi söyledin?
O acımasız bir piç kurusu.
İşini bitirene kadar durmaz.
Ama onun geldiğini görmeyi öğrendim.
Her hareketini tahmin etmeyi.
Yıllardır onu uzak tutuyorum.
Ama şimdi beni yakaladı. Kanser.
Ah. Şey...
-Bu saçmalığa inanıyor musun? -Üzgünüm.
Teşhisi iki ay önce aldım.
Bekle, rüyamı görmeye başladığım zaman o zamandı.
Gördün mü? Bu bir işaret.
Tamam, ama neden senin gördüklerini rüyamda görüyorum?
Belki de kanserim önsezimi sana geçirdi.
Belki de kaderin sapıkça bir mizah anlayışıdır.
Kim bilir ki?
Önemli olan, evren konuştuğunda,
dikkat etmektir.
Seni görüyorum, seni pislik.
Şey, kim...
-Kiminle konuşuyorsun? -Ölüm'le.
Sen burada olduğun için dikkatimin dağıldığını düşünüyor.
Bu kitaptaki her şeyi sana öğretmeliyim.
Temelleri öğrenmek biraz zaman alacak,
-bu yüzden burada kalman gerekecek. -Burada mı kalayım?
Dış dünya çok tehlikeli.
20 yıldır dışarı adım atmadım.
Burada güvende olabiliriz.
Oh.
Gördün mü?
Evet.
Bunların hepsi benim araştırmalarım.
Hayatımın eseri.
Bak, ben... Üzgünüm. Yapamam...
Burada kalamam.
Ben... Okula geri dönmem gerekiyor.
Ama, biliyorsun, geri geleceğim ve ziyaret edeceğim.
Hayır, hastayım! O kadar uzun yaşayamam.
Gidemezsin.
Görmüyor musun?
Ölüm ailemiz için geliyor.
Şey...
Bana inanmıyorsun.
Hayır. Şey... ımm...
Şey, sanırım bir hata yaptım.
Sanırım muhtemelen sadece bir rüyaydı.
Hayır, bekle. En azından kitabı al.
Stefani!
Stefani! Dur!
Bak, üzgünüm. Buraya gelmemeliydim.
Bu kitap bir cankurtaran halatı.
Sana bilmen gereken her şeyi gösterecek
aileğimizi güvende tutmak için.
Hala bana inanmıyorsun.
Geri çekil.
Ne? Neden?
Görmek inanmaktır.
Hey, Stef. Yüzü gerçekten gözlerinin önünde mi patladı?
-Bu sanki-- Ben-- -Erik!
Onu rahat bırak.
Benim hatam, Stef. Sadece merak ettim.
Hey. Nasıl dayanıyorsun?
Üzgünüm, Howard Amca.
Iris hakkında haklıydın.
Ben asla... Oraya hiç gitmemeliydim.
Canım, özür dilemene gerek yok.
Bunu yaşamak zorunda kaldığın için çok üzgünüm.
Ölmeden önce bana bir şey söyledi.
Ölüm'ün ailemiz için geldiğini söyledi.
Bu...
Bu delilik, değil mi?
Aman Tanrım.
İnanamıyorum.
Ona e-posta attım.
Sadece geleceğini düşünmemiştim. Ben...
Hadi.
O, şey...
Annem mi o?
Evet.
Darlene!
-Vay canına. -Şey...
Geri gelebilirim.
Ah, saçmalama. Hadi.
Buraya gel. Buraya gel. Otur.
Mangala gelir mi dersin?
Stef. Hey, bekle.
Howard Amca'nın evine gidiyorsa, ben gitmiyorum.
Babamla gidebilirsin.
Şey... Onunla konuşmayacak mısın bile?
Hadi ama.
Onu benim gibi hatırlamıyorsun.
Sadece ona bir şans ver.
Neden? Charlie, bizi terk etti.
ve şimdi bunca yıl sonra buraya gelip
hiçbir şey olmamış gibi davranmak mı istiyor?
Evet.
Çünkü kim böyle yapar ki, değil mi?
Bekle. Ne?
-Hiçbir şey. Unut gitsin. -Hayır.
Hayır. Bu ne anlama geliyor?
Seni o kadar çok aradım ki, ama hiçbir şey.
Julia ile de aynı. Eskiden en iyi arkadaşlardınız.
Artık konuşmuyorsunuz bile.
Tamam, üzgünüm, ben...
Son birkaç aydır dikkatim dağılmıştı
bu kabus yüzünden.
Tamam, ama ondan önce ne oldu?
Sen gittiğinden beri böyle.
Anneme kızgınsın, ama sen de ortalıkta yoktun.
Ben onun gibi değilim!
Tamam mı?
Ben deli değilim.
Evet, haklısın.
Deli değilsin.
Sadece umursamıyorsun.
Şimdi anladın. Kıymıklara dikkat et.
Hey, işte o!
Hey, hey!
Buraya gel. Geldiğine çok sevindim.
Aslında geleceğini düşünmemiştim biliyor musun?
Beni davet ettiğin için teşekkür ederim.
Tabii ki. İçeri gel.
Hey, herkes! Hadi! Buraya gelin!
-Kurabiye yaptım. -Harika!
-Bir tane deneyebilir miyim? -Evet, tabii ki.
Bunda fıstık ezmesi var mı?
Evet.
Kardeşimi öldürmeye mi çalışıyorsun?
-Aman Tanrım. Bobby alerjikmiş. -Evet.
Tamamen unuttum. Çok üzgünüm.
Biliyor musun, en önemlisi burada olman, o yüzden...
Barmen Bobby, içkiler! Herkese içki!
Aile.
Seçtiğin kişiyi alamazsın...
sadece sahip olduğun kişiyi sevmelisin.
Şimdi, annemiz...
öldüğü güne kadar yalnız yaşadı.
Ve onun ölümü hepimize bir hatırlatma olmalı
hayattan zevk almamız
ve birlikte geçirdiğimiz zamanı değerlendirmemiz için.
Çünkü hiçbirini geri alamayacağız.
Sizi seviyorum çocuklar.
Ah.
Şerefe! Şerefe!
Şerefe!
Bu çok sert.
İçine ne koydun?
Julia? Ah, Jules!
İyi misin?
Aman Tanrım. İçinde bir böcek vardı.
Ekstra protein.
Sen mi?
Oh.
-Ben hallederim. -Bence sen halledemezsin.
Oh, geliyor.
Aslında, yeni bir cankurtaranlık işine başlıyorum.
-Harika. -Evet.
Charlie!
Buraya gel!
Aman Tanrım! Vay canına!
Erik!
Anne, mangal hazır.
Mmm.
Size katılmamın sakıncası var mı?
Otur. Rahatla.
İşte oldu.
Burada bayağı iyi bir düzen kurmuşsunuz.
Çocukların mutlu bir çocukluk geçirmesini istedim.
Tanıdığım bazı insanlar gibi değil.
Bizden bahsetmiyorsun, değil mi?
-Hayır. -Harika bir çocukluğumuz oldu.
-Hımm. -Yani, bana bak.
Ben... muhteşem oldum.
Evet.
Ha.
Howard.
-Ne? -Hadi ama. Bu ne?
Bana bir ev anahtarı gibi görünüyor.
Hadi ama. Yedek odamız olduğunu biliyorsun.
Biliyorum.
Ve karavan parklarında dolaşmaktan daha iyi olmalı.
Bunun iyi bir fikir olduğunu sanmıyorum.
İkinci bir şans için asla geç değildir.
Üzgünüm.
Bensiz daha iyiler.
Aç, aç. Hadi.
Tamam, bekle, sen mi beni zıplatıyorsun ben mi seni?
Beni zıplatıyorsun, beni zıplatıyorsun.
Hey, Baba! Gel bize taklanı göster!
Ne? Hayır, hayır, hayır.
Evet, hadi, Howard Amca!
Hadi, Howard!
Howard! Howard! Howard!
Ona yardım et, ona yardım et.
Teşekkür ederim.
-Oh, evet! -İşte oldu.
Oyalanmayı bırak. Olabilecek en kötü şey ne?
Tamam. İşte başlıyoruz. Dikkat et.
Dur! Dur!
Oh, güzel yakaladın, D Teyze.
Tamam.
Tamam, işte başlıyoruz.
Tamam, Baba.
-Hadi yapalım. -O kenardan uzak dur.
Hadi, Howard Amca.
İşte oldu. Tıpkı üniversitedeki gibi.
Evet, güzel.
Anne, bunu izler misin?
Dikkatli ol, Howard.
Vay!
Oradan çıkarmayacağım.
Bu hile!
Hey, Stefi!
-Geldin! -Stefani.
Geldiğine sevindim.
Şimdi ustayı izle.
Şimdi tüm aile burada!
Evet.
İyiyim. İyiyim.
Vay, iyi.
İyiyim. Sorun değil.
Her şey yolunda. Vay.
Eski şeyler geçti gitti.
Ne yas ne de acı olacak.
Ve gözlerinden her gözyaşını silecek.
Ve ölüm artık olmayacak.
Hey.
Bütün bunlar ne?
Tamam.
Bu kağıtları Iris'in kitabında buldum.
Bunlar ölüm ilanları ve makaleler
Sky View'da olan insanlar için
Iris'in önsezisini yaşadığı gece.
Bu insanların her biri ölmeye devam etti
tuhaf ve berbat bir şekilde.
Ve sadece bu da değil,
hepsi aynı sırayla öldü
Iris'in önsezisindeki gibi.
O gece yüzlerce insan ölecekti,
ama Iris felaketi durdurdu.
Yani, Ölüm teker teker onların peşine düştü.
Çok fazla hayatta kalan olduğu için,
Ölüm'ün hepsine ulaşması yıllar sürdü.
Ama sonunda Iris'e ulaştı.
Yani, önsezide ölen son kişi oydu.
O ve küçük çocuktu.
Ama o hazırdı.
Tek başına Ölüm'ü onlarca yıl uzak tuttu.
Stefani, tatlım,
Bunun için uygun bir zaman olduğunu sanmıyorum.
Evet, yani, bunların hiçbirinin bizimle alakası bile yok, değil mi?
-Hayır. -Biz neden buradayız ki?
Hayır, bizimle her alakası var.
Yani, Ölüm çok uzun sürdüğü için
hayatta kalanların arasından geçmesi,
bu insanlar aile kurmaya devam ettiler.
Asla sahip olmamaları gereken aileler.
Bu yüzden Ölüm onları da aldı.
Yani, bunu görmüyor musun?
Ölüm bizim için geliyor
çünkü asla var olmamalıydık.
Tamam, peki, ne yani,
bu odadaki herkes Ölüm'ün "ölüm listesinde" mi?
-Bobby, dur. -O da bunu söylüyor.
Hayır, hayır, hayır. Baba ve Brenda Teyze güvende
çünkü Iris'in soyundan değiller.
Tamam, deseni takip edersek...
Ölüm her bir kola yaşa göre ilerliyor.
Yani Howard Amca en yaşlı olduğu için,
ilk önce onun ailesiyle başlayacak.
Yani, Erik, sıra sende.
Cehenneme git.
Sonra Julia'ya, sonra Bobby'ye gidecek.
Sonra bizim kolumuza gelecek,
Darlene ile başlayıp, sonra ben, sonra Charlie.
Charlie.
Buna inanıyor musun?
Bilmiyorum.
Bu çok saçma.
Yani, babamızın ölümünü
bir tür berbat komplo teorisine dönüştürüyorsun.
-Neyin var senin? -Hayır, hayır, hayır.
Hayır, bu bir komplo teorisi değil.
-Stef, yeter. -Hepimiz öleceğiz!
Dur! Buna bir dakika daha katlanamam.
O deli kadının saçmalıkları
bu aileye yeterince acı ve ıstırap çektirdi.
Bekle. Brenda Teyze,
-Lütfen sadece dinle. -Allah aşkına, bırak şunu.
Tamam, Iris'in kitabında birinden bahsediyor
Ölüm'ü aldatıp hayatta kalan birinden.
Stefani.
-Hadi ama. -Erik. Hayır, bekle.
-Senin için endişeleniyorum. -Dur.
-Bırak ben halledeyim. -Hadi Bobby.
-Brenda. -Gidelim.
-Brenda, üzgünüm. -Hayır, hayır, hayır.
-Bilmiyordum. -Lütfen.
Bana inanıyorsun, değil mi?
-Üzgünüm. -Julia.
Bak, seni seviyorum.
Ama bazen senden gerçekten nefret ediyorum.
Bütün bunların ne kadar ikna edici olabileceğini biliyorum.
Ama gerçek değil.
Bunu nasıl söyleyebilirsin?
Biliyorum, Iris sana tüm bunları öğretti.
Annemin inançlarının hayatını raydan çıkarmasına izin verme...
tıpkı benimkini çıkardığı gibi.
Bu tavsiye için çok teşekkür ederim,
ama artık gerçekten bir anneye ihtiyacım yok.
Tamam, ağzını kocaman aç.
-Ah... -Tamam, iyi.
-Bu biraz acıtacak, tamam mı? Hazır mısın? -Hımm.
Beş, dört, üç...
...iki, bir.
İyi iş.
Kulübe gitmeye hazır. Kapatmanı istiyorum.
Ve içkilerimin hiçbirine dokunma.
Hayır, hayır, kapatmaktan bahsetmedin.
-Evet, evet, evet. -Kapatmaktan zırnık bahsetmedin, dostum!
Evet, bana masal anlatma.
Umarım cehennemde yanarsın!
-Bu saçmalığa inanıyor musun? -Hımm.
Babam yeni öldü.
O pisliğe bir iyilik olarak geldim,
ve şimdi benden kapatmamı istiyor.
-Hımm. -Bunun ne olduğunu biliyor musun?
-Hımm. -Bu düşüncesizlik.
Neyse, işin bitti.
Hımm. Teşekkür ederim.
Rica ederim. Hey, beş yıldızlı yorum, değil mi?
Beğenin ve abone olun ve diğer... şeyler.
Daha fazla veremem.
Kahretsin.
Ah... Ah...
Bu da ne böyle?
Hadi.
Tamam, tamam.
Tamam, hadi.
Kahretsin!
Charlie, uyan. Charlie, uyan...
Charlie, uyan!
Bütün gece Erik'i aramaya çalıştım.
Bana cevap vermiyor.
Nerede olduğunu bilmiyorum. Endişeleniyorum.
Eminim iyidir.
Peki, ondan haber aldın mı?
Oraya gidiyorum. Onu kontrol etmem lazım.
Sen de geliyorsun, Charlie!
Sürekli telesekretere düşüyor.
O mu?
Arkadaşım az önce dövme salonunun
dün gece yandığını söyledi.
Ne?
Stef, Stef, Stef!
Ah!
Beni öldürmeye mi çalışıyorsun?
Erik?
Ah, evet, tabii ki sensin.
Dostum!
Yangını duyduk. Öldüğünü sandık.
İyiyim.
Aman Tanrım. İyi misin? Senin için çok endişelendim.
Evet. İtfaiyeciler çok şanslı olduğumu söylediler
o deri ceketi giydiğim için.
Zar zor yandım.
Yine de en sevdiğim ceketimi mahvetti.
-Bu ne? -Ah, evet, şuna bak.
Damgalandım.
Harika, değil mi?
Beğendin mi?
Uyuduğunu söylemiştin.
Telefonumu lanet bir sapık gibi arayıp duruyordun.
Ne yapmamı istiyordun?
Hayır, anlamıyorum. Ölmüş olman gerekirdi.
Doğru. Evet, evet.
Ya da, biliyorsun, belki...
Belki de Ölüm aslında ailemizin peşinde değildir.
Çünkü bu çok çılgınca olurdu.
Tanrım!
Kahretsin!
Ya da belki ben yenilmezimdir.
Erik.
Erik!
-Efendim? -Erik, bekle.
-Dur, sadece bekle, tamam mı? -Hımm.
Sadece Ölüm seni dün gece öldürmedi diye,
güvende olduğun anlamına gelmez.
O ağaç budayıcısından uzak dur!
Ooo... Ooo!
Kendi kendine mi hareket edecek, Stef?
Bunu mu yapacak?
Düşebilir.
Ve bu çocuklardan uzak dur.
Şansımı denerim.
Stef, bir futbol topu olan birkaç çocuk
onu nasıl öldürecek?
Yani, bilmiyorum.
Budayıcı düşüp yaprak üfleyici adama çarpabilir,
bu da onun...
çocukların gözlerine bir şeyler üflemesine
ve sonra topu yüzüne tekmelemesine neden olur.
Vay, vay, vay, vay.
Yüzüme futbol topu mu?
Bu ölümcül geliyor.
Daha dikkatli olmalıyım.
-Hey! -Ne haber?
Sana ne oldu?
Görünüşe göre Ölüm tarafından kömürleşmişim.
-Kiki, bu gerçekten kötü görünüyor. -Evet, sorun yok.
Hayır, bekle. Şunu görmeme izin ver.
-Erik, kamyondan uzak dur. -Dur.
-Ah, ne, bu kamyon mu? -Dur!
Aman Tanrım.
Lütfen.
-Tam da bu kamyon mu? - -Lütfen sadece bir saniye beni dinle...
Ama çok güzel bir kamyon.
Lütfen. Dur, dur. Dokunma...
-Muck! -Erik, uzaklaş!
Dur!
-Beğendin mi? -Sadece...
Aman Tanrım.
Oh! Eyvah.
Oh, Erik yine Ölüm'ü kışkırtıyor.
Ne olacak?
-Yapmayı bırak! -Ne olacak?
-Hiçbir şey. -Lütfen, sadece...
Peki ya bu?
-Bak, sana sadece yardım etmeye çalışıyorum. -Tamam.
Daha az dene.
Evet. Dürüst olmak gerekirse, senin saçmalıklarından bıktık usandık.
-Lütfen-- -Tamam, 1500. kez söylüyorum,
kimse senin aptal küçük Ölüm lanetini umursamıyor, tamam mı?
Bu yüzden bir ipucu al ve bizi rahat bırak
çünkü Ölüm ailemizin peşinde değil!
Julia!
Kahretsin.
-Julia! -Julia!
Kamyonu durdur! Kamyonu durdur!
-Kamyonu durdur! -Hey! Hey!
Lanet kamyonu durdur!
Kız kardeşim çöpte!
Yardım edin!
-Julia? -Stef!
Elini ver!
Seni tuttum!
Merak etme, sıra sende değil!
Vay! Vay!
-Yardım edin! -Hey, dur! Dur!
-Dur! -Dur!
-Dur! Dur! -Dur!
-Stef! -Kız kardeşim arkada!
-Çok üzgünüm, tatlım. -Baba.
Sana inanmalıydık, Stef.
Hayır, ben, ıı...
Sırayı karıştırdım,
ve şimdi Julia öldü ve bu benim hatam.
Arkadaşlar, bakın.
Olanlar travmatik ve korkunçtu.
-Kimsenin suçu değil. -Marty, lütfen yapma.
Bu benim hatam.
Anne, senin hatan değil.
Bu benim hatam.
Stefani, sırayı sadece şundan dolayı yanlış bildin
bilmediğin bir şey vardı.
Erik, Howard'ın biyolojik oğlu değil.
Üzgünüm. Neden bahsediyorsun?
Ve Stefani, sana inanmadım,
bu yüzden sana hiçbir şey söylemedim,
ve şimdi küçük kızım öldü.
Anlamıyorum. Ne, bir ilişkin mi oldu?
Babanla ben çok zor zamanlar geçiriyorduk...
ama iyi oldu çünkü seni kazandım.
-Seni bu durumdan çıkardım. -Peki gerçek babam kim?
Gerçek babam kim?
Fark etmez çünkü Howard seni çok, çok sevdi.
Kim o?
Gerçek babam kim?
Jerry Fenbury.
Oh!
Jerry Fenbury mi?
Evet.
Kahretsin.
-Hayır, hayır, hayır! -Erik.
Lanet olası Jerry Fenbury mi?
Neler yaşadığımızı bilmiyorsun.
Aman Tanrım! Ne, bu yüzden mi hep yakalamaca oynamak isterdi?
Aman Tanrım.
Tamam.
Pekala, bu da demek oluyor ki,
eğer doğru sırada gidiyorsa, o zaman...
Sıra bende, değil mi?
Bana yardım etmelisin, Stef.
Bobby, ben...
Yapabileceğimi sanmıyorum.
Yani, yaptığımı sanıyordum, ama bilmiyorum--
Hayır. Ama yapabilirsin.
Yani, tam olarak ne olacağını tahmin ettin.
Sadece sırayı yanlış anladın
çünkü tüm bilgilere sahip değildin.
-Charlie. -"Tahmin etti" derken ne demek istiyorsun?
Her şeyi gördü.
Budayıcı, üfleyici, futbol topu. Yani...
Sanki bir yapbozun parçaları vardı.
Sadece onları bir araya getirmesi gerekiyordu.
-Ne demek istediğimi anladın mı? -Bu doğru mu?
Darlene, lütfen.
-Bunu teşvik etme. -Marty.
Yani...
Yani, Iris'in kitabındaki her şey, bu...
Bir denklem gibi. Matematik.
Stefani, eğer tüm bunların nasıl bir araya geldiğini görebiliyorsan,
bir şansımız olabilir.
Dur. Sadece dur.
Sen gittiğinde bu aileyi yıkıma uğrattın.
Ama sensiz de iyiydik.
Sana yalvarıyorum
çocuklarımızı daha fazla travmatize etme.
Bu sefer gerçek.
Yürüyüşe çıkıyorum.
Biraz hava almam lazım.
Şunu takdir edebilirim ki...
ailemizin açıkça ihtiyacı olacak
gelecekte biraz danışmanlığa,
ama şu gerçeğe odaklanabilir miyiz
hepimizin ölmek üzere olduğuna, değil mi?
Yani...
Yani, Stef,
demedin mi ki... Iris...
ölümü atlatan birini tanıyordu ya da öyle bir şey?
Evet, ıı...
Burada bir yerde.
Şöyle diyor...
ki, ıı... Tam burada.
"JB hayatta kalan birini buldu."
Ama bu JB'nin kim olduğu hakkında hiçbir şey söylemiyor ya da--
Bir dakika. Bu ismi biliyorum.
Annem bana mektuplar yazardı,
ve bazen bahsederdi
JB adında bir arkadaşından.
bir hastanede çalışıyordu.
Hastane.
Şey... şey...
Bir şey, ııı...
Bir nehir hastanesi. Iıı...
Deep River. Iıı...
Peace River Hastanesi. Iıı, Clear River...
-Hope River mı? -İşte bu!
Kahretsin, yaklaşık bir saat uzaklıkta.
Gidiyorum.
Gidip onu bulacağım ve kendim konuşacağım.
Pekala, ben de seninle geliyorum.
-Ben de. -Tamam. Evet, evet, gidelim.
Bobby, ııı...
Ne?
Annenle burada kalmalısın. Daha güvenli.
Evet, siktir et. Şaka mı yapıyorsun?
Burada tek başıma kalmayacağım.
Yolda senin için çok tehlikeli. Yapamazsın.
Hayır, Gammy'nin Ölüm Kitabı'nı okudum, tamam mı? Tamam mı?
Yani, binlerce
evle ilgili ölüm var o şeyde, dostum.
Merdivenlerden düşersin,
tuvalete falan düşersin.
Bilmiyorum ama ben... ben...
Asla. Burada kalmıyorum.
-Dur, dur. -Hey, tamam.
-Tamam. -Çok hızlı.
Tamam, tamam. Yavaş gideceğiz. Yavaş gideceğiz.
Gidip kamyoneti açacağım.
-Charlie, arkaya bak. -Tamamdır.
Dikkatli ol. Basamak bazen kaygan oluyor.
Hey!
Hiçbiriniz alerji kontrolü yapmadınız mı?
Affedersin?
O şeyde kurabiye yaptınız
içinde fıstık ezmesi olan, sadece birkaç gün önce.
Bu zavallı herif bir fıstığa bile dokunsa,
boğazı şundan daha sıkı kapanacak...
Anladınız. Fıstık ezmesi nerede?
-Lavabonun üstündeki dolap. -Teşekkür ederim.
Çok üzgünüm, Bobby. Ben sadece...
Evet.
Hey. Tamam.
Her şey yolunda.
Teşekkür ederim.
İyi bir abisin, Erik.
-Alerji kontrolü. -Ne?
Aptalca.
İyiydi. Anladım.
Gidelim. Hadi.
Sadece daha kötüye gidecek.
Kahretsin.
Dur! Ben de seninle geliyorum, birader.
Birinin seni koruması lazım.
Babam arıyor. Yine.
Ona annemle gezintiye çıktığımızı söyle.
Buna inanmayacak.
En azından bize biraz zaman kazandırır.
Pekala.
Eğer Ölüm bizi almazsa, baban alır.
Onları her zaman görebileceğim yerde tutarım.
Yani, gerçek şeye sahip olabilirdin,
ama sorun değil, herkes anne olmak istemez.
Böyle mi düşünüyorsun?
Senin annen olmak istemediğimi mi?
Bak, ben bir kadın tarafından büyütüldüm
bana Ölüm'ü her yerde görmeyi öğreten.
Bunu geride bırakabileceğimi düşündüm,
ama sonra sen ve kardeşin olduğunuzda,
görebildiğim tek şey yüzlerce farklı yoldu
senin ve Charlie'nin ölebileceği.
Evden çıkmanı istemiyordum.
Hiçbir şeyden dolayı size çıldırırdım.
Bir gün, yüzüne baktım
ve aynı korkmuş küçük kızı gördüm
benim büyürken olduğum gibi,
ve eğer kalsaydım, hayatını mahvedeceğimi biliyordum.
Doğru şeyi yapıp yapmadığımdan hiçbir fikrim yok.
Ama şimdi senin için buradayım.
Sorun değil.
Hemen arkandayım.
Hey. Şimdi görüyorsun, dostum. Seni yakaladık.
Resepsiyon bu tarafta.
Oh. Merhaba.
Şey... JB'yi arıyoruz.
Peki siz kimsiniz?
Resepsiyon bize onu burada bulabileceğimizi söyledi. O siz misiniz?
O ben olurdum.
William John Bludworth.
Ama arkadaşlarım bana JB der.
Seni bekliyordum, Stefani.
Charlie, Darlene.
Ama Howard yok, Julia yok.
Peki, hanginiz sırada?
Merhaba.
Iris için üzüldüm.
Özel bir kadındı.
Onu nereden tanıyordun?
Hayatımı kurtardı.
Ne zaman?
Sky View'da.
Annem o gece beni işe götürmüştü.
JB, tatlım, sana söyledim,
ben sahnedeyken orada kalmalısın.
Orada olmamam gerekiyordu,
tabii ki ölmek dışında.
Oynamayı bırakın!
Herkes dans pistinden çıksın!
Cam kırılmak üzere. Herkes hemen çıksın!
Durun! Hayır!
Iris!
En son ölen sendin. Sen küçük çocuktun.
Doğru.
Yani, o kadar zaman boyunca, o sadece...
Sadece ailemizi korumuyordu,
seni de koruyordu.
Yıllar sonra, beni buldu.
Gerçeği görmeme yardım etti.
Fikir alışverişinde bulunduk.
Kabinini güçlendirmesine yardım ettim.
Arkadaş olduk.
Hatta durumunu göz önünde bulundurarak, ona elimden gelen en iyi tıbbi bakımı almasına yardım ettim.
durumunu göz önünde bulundurarak.
Iris, Ölüm'ü durdurup hayatta kalan birini bulduğunu söyledi.
Ölüm'ü durdurup hayatta kalan birini bulduğunu söyledi.
Evet.
Şey, bunu nasıl yaparız?
Sadece iki yol var.
Öldürerek ya da ölerek.
Eğer bir can alırsan,
o kişinin kalan zamanını alırsın.
Ne? Hayır! Kimseyi öldürmeyeceğim.
Belki de adamın bitirmesine izin vermeliyiz.
Ve döngüyü gerçekten kırmak için ölmelisin.
Bu... Bu ne anlama geliyor?
Uzun zaman önce, Kimberly Corman adında genç bir kadın
kendini Ölüm'ün listesinde buldu.
Tıpkı senin gibi.
Ve nihayet sırası geldiğinde,
öldü.
Kalbi durdu.
Ama doktoru onu geri getirmeyi başardı,
ve bu zinciri kırdı.
Pekala o zaman, bunu yaparız.
Neden bahsediyorsun?
Şey... Iris neden bunu denemedi?
Riskli.
Ve eğer Ölüm'le uğraşıp kaybedersen,
işler çok karışabilir.
Dur. Bekle, bekle. Tamam, dur. Hayır.
Başka bir yolu olmalı.
Lütfen, bize yardım etmelisin.
Yıllardır insanlar benden tavsiye almak için geliyor.
Pekala, yoruldum.
Bütün bunlarla işim bitti.
Ve şimdi hastayım, tıpkı Iris gibi.
Bu sefer kaçış yok.
Gerçek şu ki, hepiniz öleceksiniz.
Ve ondan sonra ben de.
Eski arkadaşım gittiğine göre, emekli oluyorum.
-Yani, bizi burada mı bırakacaksın? -Dur, dur, dur!
Dostum, yardımına ihtiyacımız var.
Nereye gidiyorsun?
Keyfini çıkarmayı düşünüyorum
kalan zamanımın.
Ve aynısını yapmanızı öneririm.
Hayat değerlidir.
Her saniyenin tadını çıkarın.
Asla ne zaman bilemezsin.
İyi şanslar.
Pekala, bu harika.
Hayır.
-Hayır, o... -Bobby.
Bu olamaz. Hayır. Hayır, orada...
Burada bir şey olmalı.
Başka bir cevap olmalı.
Stef. Stef.
Stef, bize bir cevap verdi.
Bobby ölmeli.
Erik!
Sen deli misin?
-Bobby'yi öldürmüyoruz! -Vay, vay!
O adamı dinleyen tek ben miyim?
Tek bir yol var.
Bobby'yi öldürürüz, onu hayata döndürürüz,
ve sonra, bam, hepiniz Ölüm'ün listesinden çıkarsınız.
Tebrikler.
Başka bir şey olmalı, değil mi?
Yani, başka bir çözüm olmalı, değil mi, Stef?
Hayır.
Hayır, yapabileceğimiz başka hiçbir şey yok, tamam mı?
Bitti.
Hey.
Stefani, beni dinle.
Bu konuda bana güvenmelisin, tamam mı?
O senden vazgeçiyor, ben vazgeçmeyeceğim.
Bak, Iris Ölüm'ü onlarca yıl uzak tutmanın bir yolunu buldu.
-Biz de bulacağız. -O adama güveniyorum.
O adama mı güveniyorsun?
-O... -Bu da mı oldu şimdi?
Korkunç derecede karizmatikti.
ve bunu sen de benim kadar iyi biliyorsun.
Şey...
Erik ve Bobby gitmiş.
Kahretsin. Kahretsin!
Bundan hoşlandığımı sanmıyorum.
Hey dostum, hastanedeyiz, hatırladın mı?
Her yerde doktor var.
Seni öldürürüz, geri getirirler,
herkes güvende olur, biz de kahraman oluruz.
Dostum, bu beni güvende tutmanın tam tersi.
Alternatif ne, ha?
Birini öldürüp kalan zamanını mı almak istiyorsun?
Nasıl? Kaç yılları kaldığını nereden biliyorsun ki?
-Hayır. Hayır. -Hayır. Bu iyi değil.
-Yani... -Hayır.
-Hayır, tabii ki hayır. -Bunu yapmazdık.
-Hayır, asla yapmazdık. -O bebeklere dokunma.
Bak, işin özü...
kalbinin durması en iyi seçeneğin.
Ne kaybedeceksin ki?
-Tamam. -Tamam.
Pekala, bunu nasıl yapacağız ki?
Bak, bir fikrim var.
Ama biraz çılgınca.
Alerjin ölümcül, değil mi?
Evet.
Şey...
Hey dostum, bekle.
Hayır, bak, tamam mı?
Eğer gideceksem, o...
ne, tatsız tuzsuz şeylerle olmayacak, tamam mı?
Onları bana ver.
İyi seçim.
Dalga geçiyor olmalısın. Hadi ama!
-Hey. -Aptal!
-Tamam. -Hadi!
Biliyor musun, belki de bu bir işaret, o yüzden sadece...
Tamam. Hey dostum, belki de şimdi kaçabiliriz.
Hayır, pes etmiyorum.
-Bu da ne? -Yardım edebilir misin?
Sorun değil. Burada çalışıyoruz.
Bakım. Sorun yok. Kulaklığını geri tak.
Dostum, düşecek. Düşecek.
Aman Tanrım! Düşüyor!
-Kaldırdın mı? -Tutamıyorum! Düşecek!
Kolay iş.
Şimdi ne olacak?
Benimle gel. Benimle gel.
Ne?
Hey, burada takıl. Bir şey almam lazım.
-Kıpırdama. -Ne diyorsun...
Tamam. Kıpırdama.
Hayır, bu... bu iyi.
Tuvaletleri aradım. Karavanda değiller miydi?
Hayır. Bak, eğer Erik Bobby'yi öldürmeye çalışıyorsa,
nerede olurlardı?
Bilmiyorum,
ama bir hastanede ölmenin milyonlarca yolu var.
Yardımcı olabilir miyim? Affedersiniz.
Hayır, sadece büyükannemi görmeye geldim.
Bugün güzel bir gün.
Çok zamanın kaldı mı?
Sanırım öyle.
Tüm metal eşyalarınızı
ve etkileşime girebilecek cihazları
MR'ın güçlü mıknatısıyla çıkarın.
Hey, ah, dostum,
-Charlie aramaya çalışıyor... -Al dostum, ver şunu bana.
Al, hadi. Otur. Otur, otur, otur.
Bu da ne? Hayır, ona oturmayacağım.
Pekala, harika bir fikrim var.
Tamam, koridorun aşağısında bir acil servis var.
Yani, kalbin durur durmaz, pat.
Seni oraya tekerlekli sandalyeyle götüreceğim
ve seni hemen geri getirecekler.
Hey, EpiPen'in nerede?
-Tam burada. -Bana ver.
Neden?
-O ne? -Dostum, ver şunu. Ver.
Dinle, tüm fikir senin ölmen gerektiği.
Unutma, bu seni hayatta tutar. Şimdi otur.
Dostum, acele etmeliyiz.
-Hadi. Git. -Tamam, tamam.
Tamam, ye bakalım.
Hey dostum, şey...
Plan harika ama,
biliyorsun, eğer işe yaramazsa...
İşe yarayacak, Bobby.
Evet.
Evet ama, biliyorsun, ne olur ne olmaz,
ve gerçekten ölürsem...
sadece, şey...
Paco'ya bakar mısın?
Evet, evet, tabii ki bakarım--
Dostum, sadece diyorum ki, yani,
kaplumbağalar 100 yıl kadar yaşar,
ve bu ömür boyu bir taahhüt.
Bana bak. Bana bak.
Kardeşim, Paco'ya bakmayacağım
çünkü sen iyi olacaksın.
Ben ve sen,
şimdi herkes için her şeyi düzelteceğiz.
Bana bak.
Sana söz veriyorum, ölmene izin vermeyeceğim.
Teknik olarak, ölmene izin vereceğim,
ama seni geri getireceğim.
-Dostum, komik değil. -Sadece seninle dalga geçiyorum.
Hadi.
Halledersin.
Aman Tanrım.
Ne?
Bu gerçekten iyi.
Çok iyi, biliyorum.
Peki, iyi olmaktan başka ne hissediyorsun?
Hiçbir şey.
Dalga geçiyor olmalısın.
Ne, artık alerjin olmadığını mı söylüyorsun?
-Bilmiyorum dostum. -Bu mükemmel, değil mi?
Belki de geçti.
Ne, geçti mi? Kahretsin!
Biliyorsun, tam olarak bir B planım yok.
Hey dostum. Hey, hey, yapıyorsun.
Bobby, yapıyorsun.
Hey, ben seninleyim.
Ben seninleyim.
Hey, hey. Sana onu veremem, tamam mı?
Bobby, Bobby. Hey.
Hey!
Lütfen.
Bobby, bunların hepsi planın bir parçası.
Sadece sakin ol.
Bobby, tekerlekli sandalyeye.
Onları tekrar aramayı dene.
Bu yapabileceğimiz tek yol...
Ah!
Ah! Kahretsin!
Aman Tanrım. İyi misin?
Evet.
Erik Iris ile akraba değilse neden öldü?
Ölümle uğraşırsan işler karışır.
Buradan çıkmalıyız.
Güvenli değil.
Peki nereye gideceğiz?
Hiçbir yer güvenli değil.
Iris'in kulübesi hariç.
Orada onlarca yıl hayatta kalabildi.
Evet, sonra da yüzü parçalandı.
Sadece kulübeden ayrıldığı için öldü.
Dışarısı tehlikeli,
ama içerisi olabilecek en güvenli yer.
Haklısın.
Avantajımızın olduğu tek yer orası.
Yani sonsuza dek bir kulübeye mi kapanacağız?
Sen değil.
Ben.
Anne, gidemezsin. Seni daha yeni geri aldık.
Eğer o kulübede biri yaşayacaksa, o benim.
Ve ben yaşadığım sürece,
Ölüm sana dokunamaz.
-Anne. -Bırak ben yapayım.
Oraya tek başına gitmene asla izin vermez.
Ama onun geldiğini görebiliyorum.
Bunu birlikte yapmalıyız.
Tamam.
Hadi gidelim.
Evet.
Tamam.
Dikkat et!
-Sen sürmelisin. -Evet.
Vay canına.
Şu yere bak.
O kapıdan geçmek imkansız olacak.
Bir hamle yapmak üzere.
Ne olduğunu bilmiyorum.
Seni şimdi içeri almalıyız.
Tamam.
Bekle. Bekle, ne?
Git!
Stef!
-Stef! -Kahretsin!
Tamam. İçeri girelim.
Tamam.
-Kahretsin. -Ne?
-Yardım edebilirim. -Hayır, hayır.
Beni bekleme.
-Sadece içeri gir. -Stef.
Eğer içeri girersen, güvende olurum. Git.
Tamam. Hadi.
Anne.
Yere yat!
Anne? Anne!
Bekle.
Tamam, tamam.
Anne? Aman Tanrım.
Beni merak etme.
Git kız kardeşini kurtar.
Ben yaşadığım sürece hayatta kalacağım--
Stef!
Hayır! Hayır!
Aman Tanrım. İyi misin?
Evet.
Sadece nefes al. Nefes al. Nefes al.
Nasıl?
Charlie. Ne oldu?
İyisin.
Sen öldün ve ben seni geri getirdim.
Beni geri getirdin.
Şimdi güvendeyiz.
Anne?
Hayır. Hayır.
O bizi kurtardı.
Hadi eve gidelim.
Pekala, hazırım.
İşte o.
Vay canına. Tamam, Charlie.
Pekala. Bir tur at bakalım. Hımm.
Oh. Hımm.
Gerçekten iyi görünüyorsun.
Harika bir stilistim var.
Hadi, geç kalacağız.
Jenny nerede?
Sanırım hala içeride hazırlanıyor.
Dur, şunu düzelteyim.
Burada olabildiğim için gerçekten mutluyum.
Ben de.
İyi misin?
Evet.
-Selam. -Merhaba.
Bir kurabiye alabilir miyim lütfen?
Charlie.
-Şık görünüyorsun. -Teşekkür ederim efendim.
Stef, seni Jenny'nin babası Dr. Reddick ile tanıştırmak istiyorum.
-Selam. Tanıştığıma memnun oldum. -Merhaba.
Ben de.
Charlie'ye bayılıyoruz.
Ve anladığım kadarıyla tam bir hayat kurtarıcıymış.
Oh, evet. Onu duymuşsunuzdur.
Beni ölümden geri getirdi.
Hımm.
Ha?
Evet.
-Ne? -Şey, teknik olarak, ölmedin.
Ne?
Şey, yani, eğer bilincin kapalıysa,
ve Charlie seni tekrar nefes almaya başlattıysa,
o zaman kalbin durmamıştır.
Ama ne olursa olsun, aferin Charlie.
-Yani ölmemiş miydi? -Kesinlikle.
Şanslıydı ki Charlie oradaydı.
Evet. Her şeyin bir sebebi vardır.
Jenny!
Tatlım, harika görünüyorsun.
Stef.
Koş!
Aman Tanrım, az kalsın.
-İyi misin? -Evet.