DOĞU TENNESSEE EYALET ÜNİVERSİTESİ
Kimileri bana halk bilimci der, kimileri de film yapımcısı.
Kimileri ise kişisel antropolog der.
Ben emekli bir profesörüm
ama aslında hâlâ Güney Apalaşlar öğrencisiyim.
Arşivler 60'ların sonunda başlıyor.
Meslektaşımla halk bilimini araştırıp konuştuk ve bunu korumak istedik.
Apalaşların arşivleri böyle kuruldu.
Hayat hikâyelerini, geleneklerini ve inançlarını derlemenin
kendi tarihimizi anlamanın yollarından biri olduğunu gördüm.
Bu, Apalaşların sözlü tarihi ve halk bilimidir.
İnsanları araştırıp kayıtlara almam
onları bir şekilde ölümsüz kılıyor.
YILANLARI YAKALACAKLAR
TANRI'NIN İSA ADINDAKİ KUTSAL KİLİSESİ
Bir dosya için yılanların terbiye gelenekleri
ve dağ insanlarıyla ilgili bir belgesel çektik.
Sanırım bu akşam üç tane çıngıraklı yılanımız var.
Aziz Mark 16'da kutsal yazıda söylendiği gibi
yılanları alacaklar.
Tanrı'ya intikam korkusu olmadan kendinizi verebileceğiniz
çok fazla yer kalmadı.
Ayini çekerken kilise üyelerinden biri ısırıldı.
O kilisede olanlar beni derinden etkilemişti.
O gece yılan terbiyecileriyle tanıştım.
Elbette bunun, 40 yılı aşkın bir süre
Pentikostal yılan terbiyecileriyle çalışmama yol açacağını bilmiyordum.
Ancak tüm tecrübelerim arasında
diğerlerinin önüne geçen bir tanesi var.
Bu hikâye, "Yılan ve Ruh"un hikâyesi.
Dr. Thomas G. Burton'ın araştırmalarına dayanmaktadır.
4 EKİM 1991
Alabama'nın sakin kasabasında şiddet içeren bir suç ihbarı yapıldı.
Soruşturmanın detayları ve akabindeki dava
Güney Apaşlıların peşini onlarca yıl boyunca bırakmadı.
BÖLÜM BİR ISIRMA GECESİ
Ben David Kannamer. Scottsboro'da doğup büyüdüm. Paramediğim.
Bu da ortağım Bobby. ATT'ydi. O gece arabayı o kullanıyordu.
Ambulansta çalışıyorsan yemeği fırsat bulunca yersin.
Bizi aradıklarında Piggly Wiggly'deydik ve o zaman
"Yakın zamanda yemek yiyemeyeceğiz." dedik.
Yılan ısırığı vakası için Barbee Lane'den bir çağrı aldık.
O zaman olası bir yılan ısırığından başka bir şey bilmiyorduk.
Önceden de böyle telefonlar aldık ama gittiğimizde bir şey olmazdı.
Oraya yaklaşırken ışıkların ve sirenlerin kapalı olduğu
Kod 1 durumuna geçmemizi söylediler.
Tam sebebini bilmeseler de hasta veya arayan kişi bunu diyorsa
dinlemelisiniz. Bir nedeni vardır.
Karanlıktı. Sokak lambası yoktu.
Sadece üzerimizdeki ışık yanıyordu.
Yılanları sevmem.
Bir yılanla üzerime gelmen silah doğrultmandan farksızdır.
Kadın bize doğru yürüyordu.
Kritik bir durum.
Siyahtı. Derisi ölmeye başlamıştı.
O an, kan dolaşımına girerse kalbe gider diye çok endişelenmiştim.
Onu acilen hastaneye götürmeliydik.
Bir sürü garip şey oldu. Bir sürü. Neyin geleceğini asla bilmiyorsunuz.
Yılan ısırığı ise farklıydı.
O geceki kadar büyük bir
yılan ısırığı görmemiştik.
Yanımızda panzehir bulundurmayız.
Türüne ve gerekli olup olmadığına doktorlar karar verir.
Tedavi ettik ama ufak bir kasaba hastanesinde panzehir yoktu.
Onu tekrar arabaya koyduk ve Bobby'ye "Beni Birmingham'a götür." dedim.
Ambulansın arkasındayken az çok bilgi alabiliyorum.
Kocasının onu öldürmeye çalışmasıyla ilgili korkunç bir hikâye anlattı.
GÜNÜMÜZ
O zamanlar devriye polisi olarak çalışıyordum.
Mart ayında polislikteki 30 yılımı dolduruyorum.
Bunlar yaşandığında iki senedir buradaydım.
Tek düşündüğüm, yaşadığı acı ve kafasından geçenlerdi.
Yaşayacak mı, ölecek mi? Hastaneye yetişebilecek mi?
İddiaya göre, ısırılmasına
ona yakın biri neden olmuş.
Silahını bırak!
Bırak!
Polislerimiz, kötü insanlarla temas kurarak
farklı senaryolar üzerinde pratik yaparlar.
Çıngıraklı yılanların beslendiği uyuşturucu evlerine girdiğim oldu.
Hikâyeyi çocukluğumdan beri bilirim. Olay yaşandığında
babam Şerif'in ofisinde dedektifti.
Dünyanın herhangi bir yerinde her gün duyduğunuz bir hikâye değil.
Din, ilişkiler ve cinayet.
-Ve içki. -Ve içki.
Bu dördünü birbirine bağladın mı ortaya bir hikâye çıkmaması imkânsız.
Scottsboro polisi, "Silah, 1,5 metrelik çıngıraklı yılan." dedi.
Glenn Summerford bu ve diğer 15 yılanın sahibi
ancak polis göre bu yılanları
karısı Darlene Summerford'a saldırmak için kullanmış.
Soruşturmadaki baş dedektiftim
ama bu iş için yeterli miydim bilmiyorum.
İşini yapan sıradan bir polis memuruydum.
Bir sabah, çıngıraklı yılan tarafından
ısırılan bir kadınla ilgili ihbar geldi.
Kocasının evine gittik.
Arazisini aramamıza izin verdi.
Bizi yılanları tuttukları yere götürdü.
Kulübe gibi bir şeye kilitlemişti.
Kilidi açtı ve içeri girdik.
Yılanlar...
...kafeslerin içindeydi.
Suç aleti oydu.
Delil olarak aldık. Yılan delil olmuştu.
-Yeni kutuyu getir. -Tamam önce bir kafasını indireyim.
Evet, lütfen kafasını indir.
En büyüğü elmas sırtlı büyük bir çıngıraklı yılandı.
İlmiği etrafına sarıp çıkardılar. O da karşı koydu.
Tanrım!
Hepsine el koyduk
çünkü hepsi kullanılabilecek potansiyel bir silahtı.
Başıma ilk defa böyle bir şey gelmişti.
Bir daha da olmadı.
Tüm yılanları toplayıp eve girdik ve evi araştırdık.
Neredeyse her oda dağınıktı.
Ters koyulmuş sandalyeler, etrafa saçılmış örtüler.
Evde bir kavga olup olmadığı anlaşılmıyordu
çünkü her nokta kavga edilmiş gibi dağınıktı.
Herhangi bir silah veya benzeri bir şey bulamadık.
Bir çanta vardı.
Büyük olanlardan. Kapıda asılı duruyordu
ve hareket etmeye başladı.
İçinde bir yılan bulacağımızı düşündüm.
İçinden bir rakun fırladı ve duvara doğru kaçtı.
Glenn Summerford birkaç gün içinde tutuklandı.
Cinayete teşebbüsle suçladılar ve mahkemeye çıktı.
BÖLGE ADLİYESİ JACKSON İLÇESİ, ALABAMA
Davanızı oluşturan şeyler gerçekler ve kanıtlardır.
Elinizdeki en sağlam kanıt kadının ifadesiydi.
"Bunu yapmaya beni o zorladı ve yılan beni iki kez ısırdı."
Adam da kadının oraya intihar etmek için gittiğini,
tartıştıklarını ve sarhoş olup sızdığını söylüyor.
Uyandığında yılan kadını ısırmıştı.
Bu genel olarak kurbanın etrafında ilerledi.
Oraya girdikten sonra şaşırmıştım.
Dosyanın bu kadar ciddi olduğunu düşünmemiştim.
Bu insanlarda neden yılan vardı?
Dinî ayinlerinde terbiye ediyorlarmış.
Kanıt olarak alınan video kasetler vardı.
Bölge savcısına teslim ettik.
GLENN VE DARLENE'İN KİLİSESİ
İçeri girmeden önce. Daha bir şeye başlamadılar.
Ne bekliyorsun? Herkes kilisede.
Tanrım.
GLENN'İN KARISI
Tanrı'ya şükür.
O dağda yaşayan insanların
sorunlarını kendi kendilerine çözdüklerini düşünüyorum.
Scottsboro'daki polis kuvvetine
ne ihtiyaçları var ne de onları istiyorlar.
O zamanlar, insanlar bu grubun
Scottsboro'daki vadiden taşındığının
ve burayı kullandığının farkında değillerdi.
Scottsboro'da bunun yaygın olmasını hiç kimsenin isteyeceğini sanmıyorum.
Sanırım yılanın terbiyesi fikrinden utanıyorlar.
Birçok kişi, kötü bir şey olana kadar
"Onların burada olduğunu bilmiyorduk." diyor.
Öğleden sonraki savunmada
savcı, Glenn Summerford'u çıngıraklı yılanlarla karısını
öldürmeye çalışan acımasız, kıskanç bir koca olarak betimlerken
savunmaya göre Darlene sorunlu biri. Takıntılı olduğu sürüngenlerle
cinayet hikâyesi uydurup kocasını hapse göndermeye çalışıyordu.
Kanıtlar, kadının önceden yılan terbiyecisi olduğunu,
yılanı kendi iradesiyle elleyip ısırıldığını gösterecek.
Onu öldürmeye çalışıyordu. Bir yılanın kazara ısırdığını
söyleyerek cinayetten kurtulmaya çalışıyordu.
İsa yaşıyor, tek bildiğim bu.
Summerford cinayete teşebbüsten yargılandı.
Beni öldürmeye çalıştı. Bunu yaptığını biliyorum.
Kilisedeki insanlar bu konu hakkında ne düşünüyor?
Hikâyeyi anlattığımı ve tamamen uydurduğumu düşünüyorlar.
Yaptığı şey için değil, temsil ettiği şey için yargılandı.
Yılan terbiyeciliği için. Bu, Tanrı'nın sözüdür.
Dinleri hakkında pek bir şey bilmiyorum.
Kilisede yaptıkları onları ilgilendirir.
Jüri önünde ifade verdi.
Cuma günü ısırıldıktan sonra doktora gitmesine izin vermemiş.
Ertesi gün, cumartesi sabahı birkaç yere götürmüş.
Cumartesi akşamı ise kolunu zorla yılan kafesine sokmuş
ve kadın bir kez daha ısırılmış.
Kadın bir şey diyor, adam başka bir şey. Olay yaşandı mı?
Evet ya da hayır diyemem
çünkü buna ben karar vermiyordum.
Ne olduğunu öğrenmek istiyorsan mahkemeye git.
BÖLGE ADLİYESİ JACKSON İLÇESİ, ALABAMA
Bu kutularda Jackson ilçesindeki en az son 30 yıla ait dosyalar var.
Steno makineleri dijitalleşmeden önce kâğıtlara yazıyorlarmış.
1992 yılının Ocak ve Haziran arasına bakıyoruz.
Kesin budur.
"Eyalet, Glenn Summerford'a karşı."
KÂTİP
Mahkemede konuşulan her şeyi oturup yazan kişiyim.
Farklı bir dilde yazılıyor.
Kâtipler dakikada 225 kelime yazar.
Yani normal klavyede yazmaya kalkarsanız bu imkânsız.
Parmaklarınızdan alevler çıkar. Pek mümkün olmaz.
Bu stenografi. Semboller yerine harfleri kullanıyoruz.
"Çığlık atmaya, bağırmaya
ve beni etrafta koşmakla suçlamaya başladı.
Sonra bana
beni ısırttıracağını
ve öldürteceğini söyledi.
İntihar gibi göstereceğini
ve herkese uyandığında
öldüğümü söyleyeceğini söyledi."
"Soru: Sizi bir yere taşıdı mı?"
"Beni tuttu, başıma silah dayayıp
zorla kulübeye götürdü.
Uzanıp o yılanı almazsam
kafamı oraya sokacağını söyledi.
Saçımdan tutup silahı kafama dayamıştı.
Dua ederek elimi uzattım ve yılanı tuttum.
Elime aldım fakat baş parmağımdan ısırdı."
İki farklı zamanda ısırılmıştı
ve tıbbî yardım almasına izin vermedi.
Bu da cinayete teşebbüs oluyor.
Jüri, Summerford'u suçlu buldu.
Önceden iki suçtan mahkûmiyeti vardı. Olağan suçlu yasamıza göre
en düşük ceza 99 yıldı. Yani pek seçeneğim yoktu.
Glenn Summerford cinayete teşebbüsten
99 yıl hapse mahkûm edildi.
Bu hikâyeyi ilk araştırmaya başladığımda
niyetim Glenn Summerford'un dosyasını tekrar açmak değil,
anlamaktı.
Bunlar Glenn Summerford davası ve hapse atılması olayıyla ilgili
hazırladığım kasetler.
BÖLÜM İKİ BABANIN GÜNAHLARI
Limestone Cezaevi'nde Glenn Summerford röportajı.
Başlamadan önce şunu söylememe izin ver.
Suçlu değildim ve onu dövmedim.
Tanrı biliyor ki ne silah doğrulttum ne de yılan kafesine elini soktum.
Gençken olduğum kişi yüzünden mahkûm edildim.
Şeytanın tekiydim. Bunu bilmeyen yoktu.
TENNESSEE NEHİR VADİSİ
Zor bir çocukluk geçirdim. Hep sessizdim.
Sürekli içime kapanık olduğum için diğer çocuklar bana sataşmak isterdi.
Kavga etmeliydim ama etmeyi bilmiyordum.
Diğer çocuklar beni mahvediyordu.
Babamı hiç görmedim.
Annem üvey babamla evlendi.
Üvey babam savaştan yeni dönmüştü.
Özel Kuvvetler'deydi.
Özel dövüş sanatlarını bilirdi.
Dövüşmeyi ve sırf ellerini kullanarak adam öldürmeyi bilirdi.
Ufakken bana "Kendini korumayı öğrenmeye hazır mısın?" diye sordu.
Ben de "Evet efendim." dedim.
Beni ormana götürdü. Derenin karşısındaki kocaman kütükle
çalışmaya başladım.
"Sana kazanmayı öğreteceğim evlat. Sana dövüşmeyi öğreteceğim." dedi.
"Görüyorum ki yapmam gereken ilk şey dengeni korumayı öğretmek." dedi.
Bana dövüşmeyi öğretmeye başladı. Bir idman arkadaşı gibiydi.
Üvey babam canıma okuyordu.
"Pes etmek yok." dedi.
"Pes edersen seni eğitmem." dedi.
Böylece nereye giderse onunla gittim.
Babadan da öte en yakın arkadaşımdı.
Canımı acıtmadığını biliyordu
ama onu dövemeyeceğimi de biliyordu.
Kendimi geliştirdim.
"Yapman gerekeni yap ama şunu unutma, kimseye can olamazsın.
Birinin canını alırsan geri veremezsin." dedi.
GÜNÜMÜZ
Hâlâ çekiyor musunuz?
Adım Doris Summerford.
Glenn Summerford'un karısıyım.
GLENN'İN İLK KARISI
Karısıydım.
Şarkı söylemeyi hep sevmişimdir
ama aileme bakılırsa detone oluyormuşum.
O yüzden genelde tek başıma söylerim.
Bir de Tanrı'ya söylerim. O şikâyet etmez.
Onunla birinci sınıfta tanıştık.
Koşarak benimle evleneceğini haykırmıştı.
Ben de "Hayır, evlenmeyeceğiz." dedim.
14 Eylül 1963'te evlendik.
Yani ne kadar aptal olduğumu anlayın.
Ben sevdim mi tam severim.
Onu sevdim ve ne yap derse yapmaya çalıştım.
Evlendikten hemen sonra çekildi.
Arkadaşlarından biriyle kulübede boks yapıyorlardı.
Evlenmeden önce de sonra da dövüşmeyi çok severdi.
O dışarıda içki içerken suratına karşı bir şey söylerseniz
sizi yere serebilirdi.
DOĞU TENNESSEE GÜNÜMÜZ
Glenn, gençlik yıllarında din değiştirmeden önce
çok kaba ve sert biriymiş.
Glenn'in böyle biri olduğunu biliyorlarmış.
Özellikle de içtiğinde.
Gençlik yıllarında
ağır suç olarak kabul edilen iki olaydan hüküm giymiş
ve kanun ihtilafı geçmişi vardı.
Gençken darp ve saldırı suçlarından
hapis yatmıştım.
Hapisten çıktığımdaysa
çocukluğumdan kalma kavga hissi damarlarımda dolaşıyordu.
Dağdaki büyük bir tamirhanede düzenlenen dövüşlere katıldım.
Belalı bir tip vardı. Oradaki herkesi yere sermişti.
Çok sağlam bir kavga oldu. Ortaya biraz para da koydum.
Adamı çok sağlam benzettim. Gözlerini yuvalarından çıkardım.
Gözleri cidden çıktı mı?
Evet, kafasının yanından vurdum ve gözü çıkıp burnuna düştü.
Onu mahvetmiştim.
Yapmamalıydım ama yaptım.
O adamı dövdükten sonra çok fazla düşman kazandım.
İntikam almaya mı geldiler?
Evet.
Bana orada daima kin besledikleri için peşimdeydiler.
Hayatım boyunca çocuklarım benim için özel oldular.
Ufak bir kızımız vardı. Sanırım 18 aylık falandı.
Gece kaçta gelirsem geleyim yolumu beklerdi.
Başında beklerdim.
Gerçekten de babasının kızıydı.
Yangını hep birinin çıkardığını söylerdi
ama bu hiçbir zaman kanıtlanamadı.
04.30, 05.00 civarında bizi uyandıran Glenn Jr. oldu.
Fırlayıp bir televizyonu kaptım ve pencereden dışarı attım.
Karım ayağa fırladı. Çocukları bana verdi.
Elimden geldiğince onları camdan çıkarmaya çalıştım.
İlk ya da son kimi çıkardım bilmiyorum
ama onları çıkardım çünkü ev üzerime yıkılıyordu.
Alev aldığımda ona uzanıyordum.
Saçlarımın alev aldığını gördüğünü,
beni yakalayıp söndürmeye çalıştığını, onunla kavga ettiğimi
ve camdan dışarı çıktığımızı söyledi.
Çocukları sayıyorum.
Bir tanesi eksik.
Küçük kızım.
Camdan içeri girmeye çalıştı.
Komşulardan bazıları gelip onu durdurdu.
"Bebeğim!" diye bağırıp duruyordum.
Sarah öldüğünde 1 yıl, 8 ay, 25 günlüktü
ama kısacık ömründe çok sevgi doluydu.
Hayatımdaki en değerli şeyi...
...kaybettim...
...ama diğer çocuklarım vardı.
Beni ayakta tutan tek şey buydu.
Bizi hastaneye götürdü.
Bebeğimi bırakıyordum ve bundan hiç hoşlanmamıştım
ama yapabileceğim hiçbir şey yoktu.
Ondan sonra Glenn eskisi gibi olmadı.
Aşağı inip mezarının başında otururdu.
Onun hakkında çok konuşmazdı.
Geri dönemediği için kendini suçlayıp suçlamadığını bilmiyorum.
Çoğu zaman oldukça iyiydik...
...ama...
...onunla tartışamazdınız.
Onu seviyordum ama bazen ondan korkuyordum.
Korku ve aşk. Bir aradaydılar.
Söylediğim ve yaptığım şeylere çok dikkat etmeliydim.
Bazen bana kötü davranıyordu.
-İyi de kötü de olabilirdi. -Sence Glenn cinayet işleyebilir mi?
Olabilir.
Evimizin yanmasından bu yana uzun yıllar geçti.
Ondan sonra Doris'le birbirimizi eskisi gibi sevmedik.
Hiçbir şeyin önemi yok gibiydi.
İçmeye başladım.
Sebebini bilmiyorum ama içmeye başlayınca duramıyordum.
Yıllarca her gün içtim.
İncil'deki yılanın asıl hikâyesi
sanırım Yaratılış'ta başlar.
Şeytan, iyilik ve kötülük bilgisinin meyvesiyle
Havva'yı ayartmak için yılan şeklinde ortaya çıkar.
Bazı insanlar elmayı yemesinin bir sonucu olarak
kadınların cazibeyi ve günahı simgelediğine inanır.
Karımdan ayrıldıktan sonra başkalarıyla takılmaya başladım.
Darlene'le ilk tanıştığımda,
ben daha boşanmadan evlendik.
Sadece Darlene, Glenn ve Yüce Tanrı ne olduğunu biliyor
çünkü ikisinin de hem doğru söylediğini
hem de yalan söylediğini duydum.
Tam olarak ne zaman görüşmeye başladıklarını bilmiyorum
ama sanırım 1974'te evlendiler.
Doğum günümde evlendiler.
Unutmamam için çok uğraştığını ona hep söylerdim.
GLENN'İN İKİNCİ EŞİ
Tanıştığımızda 19, evlendiğimizde de nerdeyse 20 yaşındaydım.
O zamanlar hâlâ evli olduğundan benimle gerçek adıyla bile evlenmedi.
Evli olduğunu biliyordum ama olmadığına inandırdı.
Deli gibi gidip onunla evlendim.
Evlendiğim ilk günden itibaren artık evli olmak istemiyordum.
Ondan ölesiye korkuyordum.
Bu kadar ileri gideceğini hiç düşünmezdim ama gitti.
Beni cidden öldürmek istedi.
Hayattaki tek pişmanlığım onunla evlenmekti.
Bu konudaki tek mutluluk Marty'ydi.
Marty doğduğunda iyi olmaya çalışmaktan vazgeçtim.
GÜNÜMÜZ
Aslında bu konuyu kimseyle konuşmadım.
Hiçbir zaman anlatmaya değer verdiğim bir şey olmadı.
Bunları yaşadığım hâlde!
GLENN VE DARLENE'İN OĞLU
Sanırım Scottsboro'da okula giden en fakir çocuktum.
Çok sataşırlardı. Çok kavga ettim.
Babam hep "Oğlum, sakın kavga çıkarma
ama başkası başlatırsa sen bitirsen iyi olur
yoksa eve geldiğinde ben bitiririm." derdi.
Sanırım hayatımda gördüğüm en sert adamdı.
Karanlık bir havası vardı. Buna dayanmak zordu.
Söylediklerime dikkat etmek zorundaydım.
Kiliseden önce, babam birine kızdığında
hiç vicdanı azabı çekmezdi.
Anneme asılan sarhoş bir adam vardı.
İçip anneme asılmaya çalışıyordu.
Sonunda babam, onu boğazlayıp göz bebeğini çıkardı.
Bir penseyle yaptı. Hiç de umursamadı.
Öldü diye şelaleden attı. Oradan öylece ayrıldık.
Glenn öyle bir insandı ki kadının ölmesini isteseydi, ölürdü.
Glenn, bugüne kadar
aklanacağını bildikleri türden bir insandı.
Bu kefareti onaylandığında
iyi niyetli, kutsal bir adam olmuştu.
Ona göre bu, masumiyetini açıklıyordu.
BÖLÜM ÜÇ KEFARET SAVUNMASI
O zamanlar bilmesem de Tanrı'nın eli sürekli üzerimdeymiş.
İki kardeş ormanda dua ederken
Tanrı onları evimize gönderdi.
"Tanrı beni gönderdi. Seni dua etmeye götürmemi istiyor."
"Onunla ilgili bir şey bilmiyorum." dedim.
İncil, büyüyen Ruh dışında kimsenin Tanrı'ya ulaşamayacağını söyler.
Tanrı benime konuştu.
Yanıma İncil'i alıp herkesten uzaklaşırsam
bana nasıl okunacağını öğreteceğini söyledi.
Orada 30 gün oruç tutup dua ettim.
İncil'i baştan sona okumama yardım etti.
Yeni Ahit'in tamamını da okudum.
Gündüz ve gece okuyordum. Sanki uykuya ihtiyacım yok gibiydi.
Tanrı beni kurtardığında beni gerçekten kurtardı.
Glenn gibi Kutsal Pentikostallar
bir adamın önceki günahlarından arınabileceğine
ve yeni bir kutsama durumuna ulaşabileceğine inanır.
Glenn, Tanrı'nın adamı olmak istiyordu.
Zihnimde kavgayı bitirmiştim. Bir daha asla kavga etmeyecektim.
Doğru bir hareket değildi.
Tanrı, Darlene'le de ilgileniyordu.
Kiliseye gitmeye başladığımda doğru olanı yaptığımı düşündüm.
Bir şey sende egemen oluyor, seni farklı hissettiriyor.
İnançlıydım. Kesinlikle inançlıydım.
Artık vaftiz edilecekti.
Kutsal Pentikostallar bir dereye ya da göle gider
ve günahın bağışlanması için suya daldırılarak vaftiz edilir.
Su ve ruhla yeniden doğarlar.
"İnanıp vaftiz olan kurtulacak,
inanmayan ise lanetlenecek."
Bir insan neden bir hayattan diğerine geçiş yapar?
Bu, her bireyin hayatında farklı olabilecek
psikolojik ve duygusal bir deneyimdir.
Neden?
Pek çok insan dibe vurup ölüyor.
Pek çok insan da dibe vurup ölmüyor.
Bazıları dibe vurup İsa'yı buluyor.
Suç işlenince olağan şüphelilerinizin yanına gidersiniz, değil mi?
Gidip onlara suçu sorduğunuzda
"Hayır, İyiyim. O işleri bıraktım. Kiliseye gidiyorum." derler
ama bunun saçmalık olduğunu bilirsiniz.
Kiliseye gitmeye başladığında
insanlar, bu kadar çabuk değişmesini kavrayamadı.
Daha iyi bir baba olmak için kiliseye gitmesinin bir nedeni ben olabilirim.
Sanırım o sıralar kilisede papazlığa başlamıştım.
Bunu yapabileceğimi hiç düşünmezdim.
O, hep iyi şeylere sebep olur.
Şeytan kötü bir şey yaptığında
bir şeyler olacaktır kardeş Wayne. O, hep iyi şeylere sebep olacaktır.
Başladıktan sonra Darlene'le her gece kiliseye gittik.
Kutsal Ruh'u almak için dua ederken o da ediyordu.
Baba, Oğul ve Kutsal Ruh adına
tövbe etmeli ve vaftiz olmalısınız.
Kutsal Ruh'u aldığında bütün gece dua ettiğini hatırlıyorum.
Çok şiddetliydi.
Bundan önce hep içerdi ama o anda bıraktı. Bitmişti.
Gözlerinden yaşlar akarken "Artık o adam değilim." dedi.
Sadece bir şeyi değil tüm hayatını değiştirmişti. Yani her şeyini.
Sanki vücuduna başkası girmiş gibi artık o değildi.
Bütün gece dizlerinin üzerindeydi.
Dizleri yanıyordu.
Ayağa kalktığında pantolonunun diz kısmı gitmişti.
Sanki yepyeni bir adam olmuştu.
Ruh'un içindeyken kimse ona zarar veremezdi.
İncil'deki Kutsal Ruhlar'la doludurlar
ve Ruh'un dile getirdiği gibi
başka dillerde konuşmaya başlarlar.
Birçok yılan terbiyecisi, yılanları terbiye etmek
veya bu diğer işaretleri yapmak için
Kutsal Ruh'la mesh edilmeleri gerektiğine inanır.
Bu, onların Tanrı'nın gücüne sahip olduklarını doğrular.
Markos 16, 17 ve 18'deki esas ayet şöyledir.
"Bu işaretler, inananları takip edecektir.
Benim adıma şeytanları kovacaklar.
Yeni dillerle konuşacaklar.
Yılanları yakalayacaklar.
Öldürücü bir şey içerlerse, bu onlara zarar vermeyecek.
Hastalara el uzatıp onları iyileştirecekler."
Bunlar, inananları izleyen
sözde beş işarettir.
Tanrı onlarla konuştuktan sonra
İsa göğe yükselip Tanrı'nın sağ eline oturdu.
Babam hep sıradan biri olduğunu söylerdi.
Tanrı olmadan bir hiçti ve onsuz hiçbir şey yapamazdı.
80 yaşında 20 yıldır yürümeyen tekerlekli sandalyedeki insanlara
dua ettiğini ve kalkıp yürüdüklerini gördüm.
Kalkıp kilisenin her yerinde koşarlardı.
Tanrı olmalıydı çünkü hiçbir şey böyle bir şeyi yapamazdı.
İNANDIKLARI İŞARETLER
Bir araba kazası geçirdi.
Yüzü mahvoldu.
Çenesi yerinden çıkmıştı. Yemek yiyemiyordu.
Kardeş Glenn ellerini üstüne koydu.
"Anne, çenem hareket ediyor gibi." dedi.
Bir keresinde Darlene mutfakta bir şeyler keserken bıçak kaydı.
Glenn koşup elini onun elinin üstüne koydu
ve parmağı hemen yerine oturdu.
İçlerinden şeytan çıkmaya başlayınca onları parçalar.
Kan ve diğer her şeyi tükürürler.
Bir keresinde şeytan çıkarırken su köpeği olarak çıktı.
Uzun, koyu kahverengi ve yapış yapıştı.
Yere çarpıp köşedeki bir deliğe girdi.
Tüm güç İsa'ya verildi.
Şeytanın gücü olmadığına inanmıyorum. Onun gücü yalanda saklı.
Tanrı'ya şükürler olsun. Şükürler olsun ki gücümüz var.
Şeytan çıkartıldığını gördüm. Babamı yaparken gördüm.
Sanırım sekiz, dokuz yaşlarındaydım.
Bir gece kilisede adamın içinden
şeytanın çıktığını gördüm. Resmen çıktı ve zeminde koştu.
Acayip bir tipi vardı. İçinden çıktı ve zeminde koştu.
Koşup başka birine girmeye çalıştı. Dua etmeye devam ettiler.
Sanki bir sis gibiydi.
Ne olduğunu bilmiyorum. Bu anlatılmaz.
Bugün hiç olmadığı kadar çok kötülük var.
Çok korkarsan dua edeceksin
ama korkutucu olmalı.
Tanrı'dan korkacaksın.
BÖLÜM DÖRT GLENN'İN GERÇEKLERİ
Bana, yılanın ısırdığını söylediği o iki geceye
neyin sebep olduğunu anlatmanı istiyorum.
Sanırım eylülün son günü başlamıştı.
Evcil bir rakunumuz vardı.
Gayet iyiydi ama tutmaya çalışırsanız sizi ısırabilirdi.
Tuttu ve o da ısırdı.
Bence bu konuda kimse doğruyu anlatmadı.
Isırıldığını söylediği yeri biliyorum.
Bir hafta önce de rakun ısırmıştı.
Onda bir tek bu ısırık izi vardı. Isırılıp ısırılmadığını bilmiyorum.
Yılanlarla her zaman ilgilenirdi.
Hiçbiri onu ısırmazdı.
Yani ısırılmış olabilir. Isırılmadı demiyorum
ama bunu hep kendime sormuşumdur.
Ona hiç sormadım. Onunla bu konuda hiç konuşmadım.
O, bu şekilde konuşabileceğin birisi değil.
Onunla iletişim kurmamız hep zor olmuştur.
Daha önce bir çocuğunu kaybetmiş.
Glenn'le evlenmeden önce, Bobby-Jo adında bir çocuğu varmış.
Çocuğu suistimal ettiği için ondan almışlar.
Bence bu onun üzerinde o kadar büyük bir etki bırakmış ki
Marty'ye bakmak için hiçbir şey yapmamış.
Darlene doğru davranmıyordu.
O zamanlar Tanrı'ya çok yakındım ve onunla hiç ilgilenmiyordum.
Eskiden yaptığımız şeyleri yapma arzusu yok oluyordu.
Artık onu sevmediğimi düşünüyordu.
Ormanda dua ediyordum.
Tanrı onun yaptıklarını gösterdi.
Onları eve girerken gördüm.
Orada sanırım bir saat kaldım. Sonunda dışarı çıktılar.
İkisi de avluda durmuş sırıtıyordu.
Darlene'in kıyafetlerini değiştirdiğini fark ettim.
Yatak kirlenmişti.
İlerleyen günlerde
birlikte olduğu diğer erkeklerden bazılarını bana anlatmaya başladı.
Sürekli bir şeyler anlatıyordu.
-Sence ne yapmaya çalışıyordu? -Onu dövmem için uğraşıyordu.
Onu dövseydim
beni hapse göndertecekti çünkü bir planı olduğunu biliyordum.
Tanrı bana çoktan göstermişti. Şeytan bana tuzak kurmuştu.
O noktada, "Glenn,
döveceğini biliyorum ama sana başka bir şey söyleyeceğim." dedi.
"Ne var?" dedim.
"Uzun zaman önce,
sen yokken iki büyük oğlunla yatıyordum." dedi.
"Hayır, yapmadın." dedim.
"Onlarla yatıp seviştim." dedi.
Ne diyeceğimi bilemedim.
O zamanlar bebektiler. Daha 13, 14 yaşlarındaydılar.
Oğlumdan mektup alana kadar ona hâlâ inanmıyordum.
Darlene'in 12 yaşından beri
onlarla sevişmeye zorladığını söyledi.
"Boşanacağım." dedim. "Ben boşanmak istemiyorum." dedi.
"Yapılacak tek şey bu.
Bunları yaptığını bile bile seninle yaşayamam." dedim.
Oğullarından biri, 14 yaşındayken
Darlene'in onunla seviştiğini açıkladı.
Diğer oğlu tüm iddiaları reddetti.
Hepsi sürekli yalan söylüyor.
Bundan daha iyi yalan söylemeliydiler.
Köpek gibi yalan söyledikleri için Tanrı ya da babaları
onları çarpacaktır.
Oğullarınla yattığını mı söylüyordu?
Sanırım çocuk istismarı yüzünden onu hapse atacaklarını biliyordu.
Marty'yi kaybetmekle ilgili bir şey söyledi mi?
Onu kaybetmede önce öleceğini söyledi.
Darlene, biz evlenmeden önce bir veya iki kez bileğini kesmişti.
Sürekli uyuşturucu kullanıyordu
ama kiliseye gitmeye başlayınca bıraktı.
Marty bahçeye çıkıp "Annem bir şişe hap içmiş." dedi
ve bana içtiği şişeyi gösterdi.
Hemen eve koştum.
"Bir bardak su iç. Kusman için Tanrı'ya dua edeceğim." dedim.
Dua etmeye başladım.
"Şunu iç." dedim ama istemedi. Tartışmaya devam etti.
Kolundan yakalayıp "Dur ve şu suyu iç." dedim
yoksa hastanelik olacaktı.
Ön verandaya koşup bahçeye kustu.
Mavi boyaya benziyordu.
Bu noktada, boşanacağınızı mı düşünüyor?
Evet.
Peki, ne oldu?
Yılanlarla ilgilenmem için kulübeye gitmemi istedi.
Bana sürekli "Glenn, tövbe ettim. Gelirsen kanıtlayacağım." diyordu.
Hepiniz oraya gidip dua edebilir ve Tanrı'ya dönmeye çalışabilir
ya da sinirlenip, "Burada dua edip yılanlarla ilgileneceksin. Tanrı,
doğru olup olmadığını kanıtlayacak." diyebilirdiniz.
Cuma gecesiydi. O gece kiliseye gidecektik.
Bana yılanın ısırdığını söyledi.
Ben de "Dua edeceğiz." dedim.
Bütün bunları New England cadı mahkemeleri gibi de görebiliriz.
Darlene ısırıldıysa, bu onun suçlu olduğunu kanıtlayacaktı.
Yılanlara dokunduğunda ısırılmadıysa
büyük olasılıkla bu onun suçlu olmadığını kanıtlayacaktı.
Yılanı, ilahi bir doğrulama gibi kullanacaktı.
Dua etmeye başladım. Hiçbir şey hissetmedim.
Kan ve şişlik falan görmedim.
Elindeki tek iz, bir hafta önce rakunun ısırdığı yerdi.
Cumartesi oldu. Birkaç farklı dükkâna falan gittik.
Ertesi sabah kalkıp
video kasetleri iade etmek için kaset dükkânına gidiyorlar.
Birkaç tane film falan kiralamıştık.
O sabah ben benzin alırken o içeri girip kasetleri verdi.
Oradaki bayan, duruşmada şişlik falan görmediğine dair ifade verdi.
Yani cumartesi günü yanlış bir şey fark etmedin mi?
Hayır. Çok iyi durumdaydı.
Cuma gecesi ısırılmış olsaydı bir yere gitmezdi.
Hasta olurdu.
Oradan ayrılır ayrılmaz yemek için bir şeyler almaya gittik.
Sonra da eve döndük.
O gece uzun süre onunla oturdum.
Tanrı'nın bana olanları gösterme şekli
tıpkı ona olan sevgim gibiydi ama onun için üzülüyordum.
Her şeyi tamamen Tanrı'nın ellerine bırakmıştım.
Şeytanları ondan uzak tutamazdım.
"Pazartesi sabahı boşanacağım.
Hastanede ruhsal durumuna baktırırız.
Bir sorunun varsa tedavi olursun." dedim.
O gece ben uyuduktan sonra gitti.
Uyandığımda gerçekten gitmişti.
Marty'ye yazdığı not intihar notuna benziyordu.
Bir not bulunmuştu. İntihar notu.
Oğluna yazılmış gibiydi.
"Marty, seni seviyorum. Baban ne diyorsa onu yap.
Baban uyuyordu.
Her şeyi düzeltmeye çalıştım ama olmadı.
Babanı suçlama çünkü beni seviyor ve yardım etmeye çalışıyor
ama ben dinlemedim.
Baban uyuyor ve ne yaptığımı bilmiyor.
Unutma Marty, hep iyiliğini istedim, kötülüğünü değil. Seni seviyorum.
Doğru yolu bulmaya çalış. Annen.
Dışarı çıktığımda yılan ısırdı. Glenn uyuyor. Haberi yok.
Babanla doğru şekilde yaşayın, tamam mı? Seni seviyorum."
"Soru: O gün yazdığın not bu mu?"
"Cevap: Evet."
BÖLÜM BEŞ DARLENE'İN GERÇEKLERİ
Bıraktığın notu hatırlıyor musun?
Evet. Notu o yazdırdı.
Hayır, intihar etmeye çalışmadım ama keşke ölseydim.
Bazen de keşke o ölse diyorum.
Ölmesi için dua ettim ama Tanrı bunu yapmamam gerektiğini gösterdi.
çünkü birinin ölmesi için dua etmek yanlış.
Onu zehirlediğimi söyledi ama zehirlemedim.
Hayır, onu öldürmeye çalışmadım. Ölmeyeceğini biliyordum
çünkü içinde bir şeytan vardı. Onu gördüm.
Bir gece çok kötü bir şekilde içine girdi.
Yataktaydık. Uyandığımda bir gölge vardı.
Kapkaranlığı bilirsin.
Bu gölge ondan da karanlıktı.
Bir insan gibi ama karanlıktan da karanlıktı.
"Seni İsa adına kovuyorum." deyip durdum ve odadan çıktı.
"Ne yapıyorsun?" dedi. Şeytanı kovuyorum." dedim.
"Şeytan falan kovamazsın." dedi. Ben de "Kovdum." dedim.
"Onu geri çağır" dedi. Çağırdım. Geldi ve içine girdi.
İçindeki şeytan yüzünden kötülüğe döndü.
Beni öldürmek için çabalamaya işte o zaman başladı.
Kavga ettik ve Glenn bana av tüfeğiyle saldırdı.
Beni yere yatırdı. Taşaklarını tekmeledim.
Vurunca çıtırtıyı hissettim ama bu onu durdurmadı.
Durmasam beni vuracaktı.
Gerçekte ne olduğunu kimse bilmiyor.
Elimizde Glenn'in anlattıkları
ve Darlene'in anlattıkları var.
O gece neler olduğunu bilen başka tanık yoktu.
Belki Marty dışında.
Babam Tanrı'ya uygun yaşamak için gerçekten çok çabaladı.
Tanrı'ya uygun yaşamaya çalıştıkça şeytan seninle daha çok savaşır.
Bunu hatırlıyorum. Çocuktum.
Kavga etmelerini istemiyordum.
Gerçekten neler olduğunu bilmiyordum.
Kavga edip birbirlerini kovalıyorlardı.
Dışarı çıktım ve aklıma gelen ilk şey
elimdeki ok ve yay oldu.
Sadece babama doğru fırlatacağım.
Annemi korumaya çalışıyordum.
Yine de babanı öldürebileceğini düşünmek korkutucu.
En iyisi bazı şeyleri unutacaksın.
Beni almaları için kardeşimle eşini aradılar.
Marty'nin babasını ok ve yayla vurmasını istemedim.
Bu yüzden durdum. O da beni yakaladı.
Bu, elimi kutuya sokturduğu ilk geceydi.
Etimden, kemiğimden ilk kez ısırılmıştım.
Ertesi gün "Benimle dükkâna gelip viski alırsan
seni hastaneye götürürüm." dedi.
Ben de gittim. Ona inanmıştım.
Seni neye isterse inandırabilirdi.
Mükemmel bir konuşmacıdır.
Ertesi sabah kalkıp
kasetleri iade etmek için
Lakeside market ve kaset dükkânına gidiyorlar.
Darlene kasetleri geri vermek için
içeri giriyor ve o sırada elinin biraz şiştiğini söylüyor.
Çıkıp içki dükkânına gittik.
Biraz daha içki aldı. Silahı hep yanındaydı.
Beni öldürecekti. Bu sefer gerçekten yapacağını düşündüm.
Çok içiyordu.
"Hastaneye götürecektin." dediğimde "Yalan söyledim." dedi.
Jüri, Darlene'in dediği gibi oldu derken, olmadığından nasıl eminsin?
Kasetleri vermeye gittiğinde orada bir bayan vardı.
Neden o bayandan yardım istememiş?
Sizin 16 yıllık kocanız sizi her gün dövseydi?
Çoğu insan öyle veya böyle yapardım diyor
ama yapmaları için başlarına gelmesi lazım.
Söyleneni yaparlar.
Herkes bu dünyanın acımasız olduğunu söylüyor ama değil.
Burası güzel ve iyi bir dünya.
Onu acımasız yapan şey içindeki insanlar.
Röportajlarda içki içmediğini söylediği bir nokta vardı.
"Asıl sarhoş olsaydım sorun olurdu. Kendimi kaybedebilir,
patlayabilir, çok ciddi yaralar açabilirdim." gibi şeyler söyledi.
Birkaç kişiyle daha konuştuğumda
sarhoş olduğu çok belliydi dediler.
Glenn, doğruyu söylemiyorsun. Kusura bakma.
Tanrı'nın adamı olarak bana gerçeği söylemedin.
Gerçeği söylemek zorundasın.
Peki sana ben bile gerçeği bilmiyorum desem?
Eve döndüğümüzde
"19.00'da yine ısırılacaksın ve bu sefer öleceksin." dedi.
O zaman bayılmak üzereydim. Bu, ilk ısırıktan sonraydı.
Sonra bana o notu yazdırdı.
Bölge savcısı da okuyunca anladı.
Bence notun ifade tarzı çok önemliydi.
İntihar etmeye kararlı biri var
ve not boyunca "O uyuyor." diye tekrarlıyor.
Oğluna hitap etmesi gerekirdi.
Baban bunu bilmiyor diye üç kez yazmış.
"Baban bizi seviyor. Uyuyor ve bunu yaptığımı bilmiyor.
Onunla doğru şekilde yaşayın."
Kendisiyle değil de Glenn'le ilgili mazeret sunmaya devam ediyordu.
Onu yazmadığımı ben de biliyordum.
Psikopat vaiz.
Buydu. Psikopat bir vaizdi.
Kanepede oturuyordum. Bayılmak üzereydim.
Beni uyandırmak için kafama işedi.
Seni arka bahçedeki kulübeye sürüklediği ana dönelim.
Saçlarımdan tuttu. Ondan kaçamazdım.
Beni kulübenin dışına çıkardı.
Dua ediyordum ama korkmuştum çünkü beni öldüreceğini biliyordum.
Kutunun kapağını açmamı söyledi. Silahını tam burada tutuyordu.
Sonra saçımdan tutup kafamı itti.
Yılanı almak için uzanmazsam suratımı oraya sokacağını biliyordum.
Yılan suratınızı ısırırsa ölürsünüz. O kadar biliyorum.
Yılan beni ısırdığında öleceğimi biliyordum.
Başıma silah dayadı. Bir şey yapmam gerekiyordu.
Öylece elimde iki delik açmıştı.
Tanrım, beni neredeyse öldürüyordu.
İki, üç gecedir ayaktaydık. Ona bir şişe votka verdim. Bayıldı.
Bundan da gurur duymuştum.
Votka içtiği için bayılmasının tek yolu buydu.
Telefonu gördüm.
Sürünerek mutfağa gidip ambulansı aradım.
Kapıya vardığımda gelen yoktu.
Sürünmeye devam etmeye karar verdim.
Sonunda köpekler havlamaya başladı.
O sırada ambulans gelip beni aldı. Işıkları ve sirenleri kapatmışlardı.
Korkmuştum.
Ambulans şoförü kahramanımdı.
Beni buldular. "Buradan gidelim." dedim.
Duruşma sadece iki buçuk gün sürdü
ve Glenn'in cinayete teşebbüsten suçlu bulunmasıyla sona erdi.
İki kez hapse girmişti.
Yargıcın ona 99 yıl vermekten başka çaresi yoktu.
Glenn Summerford'un kariyeri
Pentikostal papazı, yılan terbiyecisi ve artık bir hükümlü olarak bitmişti.
Teşekkürler Tanrı'm diyorum.
Yani tek düşünebildiğim buydu.
Hak ettiğini buldu.
Papazları kürsüden cezaevine giderken, destekçileri
İsa Kilisesi'nin geleceğinin tehlikede olduğunu söylüyor.
Diğerleriyse Glenn Summerford'un hâlâ suçlu olmadığını düşünüyorlar.
Suçlu olduğuna gerçekten inanmıyorum. Ciddiyim.
Bunu yaptığına inanmıyorum.
Bence kimsenin başkası hakkında yalan söylemeye hakkı yok.
Bence kimsenin buna hakkı yok.
Psikoloğumuza soralım.
Herkesin papaza inandığı topluluğuna
nasıl dönecek?
Papaza inananlar da olacak inanmayanlar da.
Çok zor olacağını düşünüyorum. Çifte suistimal gibi.
Suistimal ediliyorsunuz.
Toplum size inanmayınca yine suistimal ediliyorsunuz.
Desteğe çok ihtiyacı olacak.
Kilisedekilere neler yaptığını, dövdüğünü falan anlatmaya çalıştım.
Bana inanmayıp içimdeki şeytanı çıkarmaya başladılar
ama gerçeği öğrendiler.
Ebeveynlerimi kaybettim.
İkisiyle de yaşayamadım.
Beni çok etkiledi çünkü çocuk büyütmeyi bilmiyordum.
Hiç deneyimim yoktu.
Yine de harika çocuklarım var.
Onları çok seviyorum. Onlar için her şeyi yaparım.
Babam kadar sert olmamaya çalıştım. İyi bir baba olmak istiyorum.
Bu, kızım Hayley. Küçük hâlim.
Anne ve babalarının hep yanlarında olmasını sağladım.
Geyikler, güvercinler, tavşanlar, sincaplarla büyüdüm.
Mısır ekmeği gibi taşralı.
Sanırım birbirimiz için yaratılmışız.
-Sahip olduklarımız için savaştık. -Evet.
Geçen hafta 20. yılımızı bitirdik.
Bana neden deli olduğunu bilmiyorum ama öyle.
Sanırım onun için hep deliydim.
Şöyle bir geriye bakıyorum.
Orada kalsaydım şimdi kim bilir neredeydim.
Hiçbir zaman dindar biri olmadım ama yanımda ailem var.
Tek ihtiyacım olan da bu.
Sizce inanmak istediğimiz şeye mi inanıyoruz?
Tam tersi de olabilir.
İstesek de istemesek de bir şeylere inanırız.
Daha önce gittiğim ayinlerden birinde
vaiz ayine geri dönüp beni yağla mesh etmişti.
O sırada Ruh'un bir nevi içime aktığını hissetmek,
gerçek, ruhsal bir deneyim yaşamak istedim
ama hiçbir şey olmadı.
İnanmak isteyebiliriz. Glenn gibi bir deneyime sahip olmak
güzel olurdu ama bu hiç olmadı.
İnsanlar, İncil'deki hikâyelerin ne olduğunu
istedikleri gibi anlatabilirler.
-Sence burada şeytan var mı? -Evet, var.
Sanırım şu anda bile içimde bir sürü vardır.
SONSÖZ BİR APALAŞ PENTİKOSTU
Glenn, Tanrı'nın takdirine inanıyor.
Tanrı onun hapiste olmasını istiyorsa o zaman hapiste olacaktır.
Çıkmasını istiyorsa da o zaman çıkacaktır.
Onu en son kaçışından önce görmüştüm.
CİNAYETE TEŞEBBÜS SUÇLUSU 25 ŞUBAT 2003'DE HAPİSTEN KAÇTI
Glenn Summerford'un tüm hikâyesi tıpkı bazı kutsal yazılar gibi,
Apalaşların halk bilimi hâline geldi.
Pentikostal adı, "Elçilerin İşleri" ikinci bölümde yer alan
bir ayetten gelir. Pentikost Günü.
Kutsal yazılar, gök gürültüsü gibi
şiddetli bir gürültü olduğunu söylüyor.
Sonra ateşten çatal dilliler inip
üzerlerine oturdu.
Kutsal Ruh'la doldular.
Kutsal Ruh, Pentikost Günü çatal dillilerle geldiğinde,
bir ateş çıkar.
Çoğu insan ateşi göremiyor.
Ateşle mi vaftiz ediyorsun? Gerçekten bunu nasıl yorumluyorsun?
Tabii ki, manevi olmayan biri ne dediğimi anlayamaz.
Tanrım, beni cennetine al.
Glenn Summerford
21 Şubat 2003'te cezaevinden kaçtı.
45 dakika sonra bir çöp kutusunda bulundu.
Şu an 99 yıldan geriye kalan cezasını çekiyor.
Henüz cennete yükselmedi.