Düşüyor!
Çok derin bir çukurmuş.
Daha da derinleşiyor.
Neden çukur kazıyorsunuz?
Ev yapıyoruz.
Aşağıya mı?
Bilmiyorum, Richard.
Arka verandadaki pencere bir türlü kapanmıyor.
Hatta kocamdan zımparalamasını bile istedim.
Kimsenin umurunda olmasa da
bugünlerde bir milyon dolara kelepir sayılır.
İşte anahtarlar.
İşin bitince kilitli kutuya koymayı unutma lütfen.
Bak, çok uzun sürmez. En fazla 20, 30 dakika.
Ayarladığın için teşekkür ederim. Benim için anlamı büyük.
Rica ederim, Richard.
Bundan daha mükemmel bir ev bulamazsınız.
Bodrum katında bakır borulu, son derece modern
bir merkezi ısıtma sistemimiz var.
Artık kömürle uğraşmak yok.
Satışa çıkalı sadece 18 gün oldu. Satılması uzun sürmez.
Ev 1900 yılında inşa edilmiş, Bay ve Bayan Young.
Kısmen kolonyal tarzda.
Kale kadar sağlamdır.
Yani, gördüğünüz gibi Bay ve Bayan Young...
Al ve Rose diyebilirsiniz.
Al'ın dibinde bir bomba patladığı için
sol kulağında işitme kaybı var. Doktorlar er ya da geç düzelir diyor.
- Ah çok şükür. - Kalçasında da bomba parçaları var.
Onlar hayatı boyunca orada kalacak.
Kocam denizde kayboldu.
Midway'de.
Haziran ayında üç yıl olacak.
Kapı zili çaldığında birçok kadının karşısında kocasını gördüğünü duydum.
Al, Saint-Lô Muharebesi'ndeydi.
İki haftada 11.000 can kaybı yaşandı.
Tanrı aşkına Rose, bunların Çin'deki çay fiyatlarıyla ne alakası var?
Çin!
Ev 167 metrekare olup
aileniz genişlediğinde evi büyütebileceğiniz bir arsaya sahip.
Bir yemek odası var.
Evet, özel yapım mutfak dolapları, kahvaltı köşesi,
her zaman fazladan bir misafir odasına
dönüştürebileceğiniz hoş arka veranda.
Üst katta dört büyük yatak odası ve banyolar var.
Banyonun birinde duş, makyaj masası ve geniş dolaplar bulunuyor.
Mutfak aletleri evin fiyatına dahil.
Dahili elektrikli saat ve zamanlayıcıyla
donatılmış, dört ocaklı, Norge marka.
Benim hiç hoşuma gitmedi.
Ayakkabı kutusu gibi.
Burada kimsenin yaşadığını hayal edemiyorum.
Bu fiyata göre manzarası da yok.
Müsaade eder misiniz?
Elimdeki tüm evler arasında bu mülk yeni ilkokula en yakın olanı.
İnşa edecekleri yeni havaalanına da iki kilometreden az uzaklıkta.
Gelecekte işe yarayabilir.
- Gelecekte mi? - Evet, Pauline.
Gittiğimiz tek yön bu.
Tam da şu an, burada gerçekleşiyor.
John, havaalanına yakın yaşamak senin için cidden bu kadar önemli mi?
Öyle, Pauline. Gerçekten önemli.
Gelecek havacılıkta.
O halde...
karşıdaki o canavara alışmam gerekecek.
Tatlım, sen bir harikasın.
Tek kelimeyle harikasın.
Yani...
3400 istiyorlar.
Çok iyi bir fiyat.
Bugün gelecek iki çift daha var.
Anladığım kadarıyla biri albaymış.
İtalyan bir kadınla evli.
Tek kelime İngilizce bilmiyor.
Çok hoş bir gülüşü var.
Konuşmanız için sizi yalnız bırakayım.
3400 mü? Yok artık! Rose, hayır.
Babamın parasını eklesek bile 3000'den fazla
- ödeyemeyeceğimizde anlaşmıştık. - Hamileyim.
Ne diyorsun?
Hamileyim!
- Hamile misin? - Evet.
- Sahi mi? - Üç aylık.
Düşündünüz mü?
Evin fiyatı gazilere özel indirim kapsamına giriyor.
- Alıyoruz. - Evet!
Alıyoruz! Evet, alacağız.
Ricky, bu senin ilk Noel'in.
- Evet! Şöyle otur bakalım. - Tamam.
Aa, şuna bak.
Tam bir melek.
- Ricky, gülümse. - Ricky...
Hazır ve... Gülümse.
Tamam. Sakin ol, Ricky.
Ricky? Ricky, otur.
- Otur. Buraya bak. Ricky. - Evet.
Tamam, anladık. Zıplayabiliyorsun.
- Ricky. Zıplamayı bırak. - Ricky, otur tatlım.
Yanına otur...
- Kardeşinin yanına otur. - Fotoğraf çekileceğiz. Otur.
Ricky! Ricky, otur!
- Gülümse. Gülümse. - Lanet olsun, Ricky. Otur!
Aman Tanrım!
Tamam, Ricky Ricardo. Biraz ara vermenin zamanı geldi.
Evet, bu... Çok gürültülü. Babanın başı ağrıyor.
- Ricky, beni dinle. - Bak, Jimmy.
Ricky!
Ricky, kes şunu artık!
Bak Jimmy, bak!
Galiba Noel Baba aklını kaçırdı.
O davulları annen almış.
Garaja gidiyorlar.
Jimmy, Elizabeth. İkinizi de uyarıyorum.
Yataklarınıza gitmeye hazırlanın. Elizabeth, kardeşini yukarı çıkar.
Hemen.
- Teşekkür ederim. - Hadi.
Yeni eve taşınan çiftle tanıştım, canım.
Tatlım, perdeleri kapatma lütfen.
Nefret ediyorum. Cenaze evi gibi görünüyor.
Ted ve Virginia.
Öyle mi? Nasıllar?
Bebekleri olacak.
Nasıl insanlar?
Gülmeyi seviyorlar.
Onlar çok... Çok hayat dolular.
- Öyle mi? - Evet.
- Ne zamandır evliler? - Kes şunu!
- Ricky, tatlım. 20 dakika. - Sadece...
O kadar, tamam mı? Şunları da kaldır.
Elizabeth! Jimmy!
Orada müthiş bir mücadele veriyorsun.
Kim kazanıyor?
Amerikalılar tüm Almanları vurdu.
Güzel.
Sen de birini vurmuş muydun?
Efendim?
Savaşta... Kimseyi vurdun mu?
Bunu bilmek zor.
Her şey o kadar hızlı oluyor ki, hepsi bulanık.
Düşmanı hiç görmüyorsun,
sadece bir miğferin parıltısını görüyorsun.
Ohio'nun Wesley şehrinden Carl Bolton yanımdaydı.
Gözleri farklı renklerdeydi. Biri...
Biri kahverengi, biri mavi.
İki renk.
Ona İki Renk diyorlardı.
Çenesinin koptuğunu gördüm.
Ne yaptın?
Ne? Ne mi yaptım?
Adamın çenesi koptuktan sonra ne yaptın?
Bunu konuşmak istemiyorum.
15 gün içinde ulaşmaları bekleniyor.
Dürüst olmak gerekirse bundan korkuyorum.
William, onlar senin öz baban ve öz oğlun.
- Lütfen. - Biliyorum.
Küçük Billy'yi göreceğim için tedirginim.
Artık 13 yaşında.
Onu yıllardır görmedim.
Babama benzemesinden korkuyorum.
Baban elbette ciddi biri ama sen de kendi başına önemlisin.
Babam kralı tahtından edebileceğini düşünüyor.
Onu takip eden o hain güruhsa
ihtiyarın ne kadar çılgın olduğundan habersiz!
Üzerinde sadece gecelikle, fırtınanın ortasında uçurtma uçurmak da ne?
Bana babanla siyaset konuşmayacağına söz ver.
Münakaşalardan hiç hoşlanmıyorum.
Ne yazık ki babamla artık tamamen farklı taraflardayız.
Mektuplarını okuyunca yüreğim parçalanıyor.
Babam bir teröriste dönüşüyor.
Pislik İngiliz askeri!
Ne...
- Kafasına denk geldi. - Ne kadar ayıp!
Sizi haydutlar!
Sizi hapse atmaları lazım!
Sizi pis...
- alçaklar! - Aman Tanrım.
- Elizabeth. - Dünya ne hale geliyor?
Acaba kaç yaşındadır?
200 yılı aşkın bir geçmişi var.
Burada ünlü bir sömürgeci yaşıyormuş.
Gerçekten mi? Bunu sana kim söyledi?
- Dave. Yan komşumuz. - Dave mi?
Evet, mükemmel çimleri olan.
Dave'den küçük bir hoş geldin hediyesi.
Ne hoş.
Justin'i gördün mü? Bu ağır kutular için yardıma ihtiyacım var.
Evet, arka tarafta. Justin!
Annenin kutuları taşımasına yardım et.
Dur bakalım, o pis şeyi aldın mı?
Elbette.
Buck aile yadigarı.
O çirkin aile yadigarını garaja asabilirsin.
Sana çirkin dedi, Buck.
Çirkin olan ne biliyor musun? Şu lanet duvarlar.
Ne yapmışlar? Kusmukla mı boyamışlar?
Çok romantiksin.
- Çok romantik değil mi, Raquel? - Kesinlikle öyle.
- Sandalye benim! - Jimmy!
- Susie'yi neden sandalyeden düşürdün? - Oyunu oynuyorum, anne.
Hayır. Güzel güzel oynamalısın.
Şimdi odana git. Duydun mu?
Odana git dedim.
Teşekkür ederim.
- Her şey yolunda mı? - Evet, ben sadece...
Bu lanet...
ayak koyma yeri düzgün çalışmıyor.
Halledersin, canım. Her zaman çözersin.
İşte öğle yemeğin.
Teşekkürler, bebeğim.
Her gün postacı geliyor,
köpek havlıyor, postacı gidiyor.
Köpek bizi bir kez daha davetsiz misafirden koruduğunu sanıyor.
Simbiyotik bir ilişki.
Küçük bir ritüel bu.
- Küçük bir şov. - Biraz bizim gibi.
Nasıl yani?
Sana sandviç hazırlıyorum, sen de baba koltuğunda otuyorsun.
Kesinlikle.
Ama artık...
ona erkek koltuğu diyorum.
Baba koltuğu çok abartılı değil mi?
Erkek koltuğu demek...
ona eğlenceli, genç bir hava katıyor.
Tanrı biliyor ya gençlere hitap etmeliyiz.
Erkek koltuğu. Beğendim.
Çok akıllısın.
Erkek koltuğu.
Rahat erkek koltuğu.
Rahat.
Erkek koltuğu.
İhtiyacınız olan şey bir erkek koltuğu.
Süt geldi.
Nedense hep en alt basamağa bırakıyor.
Atı da hemen oraya pisliyor.
Nasıl oldum?
Londra'dan yeni geldi. Markası Alfred Dunhill.
- Eve ne zaman geleceksin? - Bakayım.
Schenectady'e 170 kilometre hızda...
725 kilometrelik gidiş dönüş yolculuğu,
artı iki yakıt molası.
Sen "Schenectady" diyene dek evde olurum.
- Aman Tanrım. - Sınır diye bir şey yok, Pauline.
John,
o dandik uçağı alabilmek için evimizi ipotek ettirdin.
- Bizim evimizi. - Hadi benimle bir yolculuğa çık.
- Bayılacaksın. İnan bana. - Hayatta olmaz.
O zımbırtıya her bindiğinde ödüm kopuyor.
Her hafta haberlerde bir uçağın düştüğünü okuyorum.
Neden biliyor musun? Kötü yakıt yönetiminden.
Uçakların çoğu yakıt bittiği için düşüyor.
Yakıt yönetimi güvenli uçuşun anahtarıdır.
Bir de düzenli motor bakımı.
Doğru yakıt yönetimi
ve düzenli motor bakımı güvenli uçuşun anahtarıdır.
Bir de hava durumu.
Doğru yakıt yönetimi,
düzenli motor bakımı ve gök gürültülü fırtınalardan uzak durmak.
Hepsi bu.
Gelecek havacılıkta, Pauline.
Aklın bir karış havada, John.
Bunu söyleyeceğini biliyordum.
Ne söyleyeceğimi nereden biliyorsun?
Bu saçma sapan konuşmayı bitirelim artık.
- Ya sabır, dünya nereye gidiyor böyle? - Ne oldu?
Lanet olası Bill, Pittsburgh'dan beni arayıp
yaptığı satışlarla övünüyor.
- Geç oldu, Al. Yatmalıyız. - Kahrolası Pittsburgh.
Fuarda ne işi var ki?
Cidden. Ben şirkette daha uzun zamandır çalışıyorum.
Beni yok saydılar, Rose.
Yok saydılar beni.
Hayır, haklı.
Haklı. Savaşta hayatta kalmayı saymazsak
hiçbir şeyde başarılı olamadım. Onda da şanslıydım.
İkimiz de şanslıydık ki birbirimizi bulduk.
Ricky, ışıkları söndürmeyi unutma.
Al, çok geç oldu. Hadi yatalım.
Evet, evet. Birazdan.
Ne çizip duruyorsun?
- Ne görürsem onu. - Bakayım.
Şuna bak. Oturma odası.
Epey para kazandırır!
Kahrolası Bill.
Pennsylvania'da Pittsburgh hariç kaç şehir sayabilirsin?
Çok fazla değil.
Philadelphia.
Bilmiyorum. Allen bilmem ne.
Allen bilmem ne mi?
Allentown.
Hatırlaması zor.
Sana otoyol üzerindeki her kasabayı sayabilirim.
Grove City, Clarion, DuBois, Bellefonte...
Lock Haven.
Her birinde bir otel var.
Oraları iyi biliyorsan, nehre bakan bir odada kalabilirsin.
Bütün gece nehri duyuyorsun.
Nehir sesiyle uyumak gibisi yok.
Sonra bir de öyle lezzetli yemekler yapan lokantalar var ki inanamazsın.
Kendini evindeymiş gibi hissedeceğin barlar.
Çok yer gördüm.
Bir gece bir kadını odama götürdüm.
Kızıl saçları vardı.
- Al, yatağa geliyor musun? - Evet.
Bunları bana neden anlatıyorsun?
Sadece bir gece.
Beni işten çıkardılar.
Ne demek beni çıkardılar?
Beni işten çıkardılar. Onlar...
Artık o ürünün satışlarının iyi gitmediğini söylediler.
Ne bileyim, küçülmeye gidiyorlarmış.
Bill'e Pennsylvania'yı verdiler.
Neden bahsediyor bunlar? Fırsatmış!
Hep onlar için satış yapmadım mı, Rose? Yapmadım mı?
Bir şekilde evi yeniden ipotek ettirmemiz gerekecek.
Çatı işi beklemek zorunda.
Beni... Beni postaladılar, Rose.
Postaladılar.
Şimdi ne yapacağım, Rose?
Ne yapacağım?
Bir yolunu buluruz.
Hep bulduk.
Herkese merhaba, sizi biriyle tanıştırmak istiyorum.
Elizabeth, Jimmy. Margaret'a merhaba deyin.
- Merhaba çocuklar. - Merhaba, Margaret.
Osuruk yastığı. Hıyara bak.
Baba?
Margaret'la tanışmanı istiyorum.
Tanıştığıma memnun oldum, Margaret.
Memnun oldum, Bay Young.
Richard bana cephede savaştığınızı söyledi.
Babam pilottu.
Evet, 1959'da o şey için...
NASA'da astronot olmaya çalışmış.
Gözleri yeterince iyi görmüyordu.
- Ama neredeyse başarıyordu, değil mi? - Evet. Ama o...
O şimdi otomobil yedek parçaları satan bir mağazada yönetici.
Sürekli...
"Acaba nasıl olurdu?" der.
Herkes bunu söylüyor.
Herkes söylüyormuş.
Anne, Margaret'la tanışmanı istiyorum.
Rostoyu çıkarıyorum, canım. Kim?
- Margaret. - Ben oraya gideyim.
Merhaba, Bayan Young.
Size yardımcı olabilir miyim?
Tanıştığımıza memnun oldum, Margaret.
Franklin Lisesi'ne mi gidiyorsun?
Hayır, St. Paul'dayım.
St. Paul demek. Peki Richard'la nasıl tanıştınız?
Hey, şu baharatlı havuçları gördün mü?
Liseyi bitirdikten sonra ne yapmayı planlıyorsun, Margaret?
Üniversiteye gitmek istiyorum.
Belki bir gün avukat olurum.
- Avukat mı? - Ondan iyi avukat olur.
Çok ikna edici.
Ev hanımı olmanın nesi yanlış?
Bir şey yapmaya karar verdiysen bekleme.
Muhasebeci olmayı istiyordum.
Çek defterini görmelisin.
Ben grafik sanatıyla ilgileniyorum.
- Ressam olacağım. - Harika!
Tam da dünyanın ihtiyacı olan şey. Aptal olma.
Takım elbise giyebileceğin bir işe gir.
Zaman akıp gitti.
İyi bir muhasebeci olurdum.
İğrenç!
Kahretsin, Jimmy!
- Yakaladım sizi. - Öpüşüyorlar!
Sizi pataklayacağım!
Garip bir koku alıyor musun?
Bir şeyi koklarken aslında...
kokladığın şeyden ayrılmış
ve geniş bir alana yayılmış molekülleri içine çekiyorsun.
Eğer bir somun ekmeği kokusundan anlasaydık
müthiş olurdu.
Hey güzelim, şu koltuğa bir bak.
Geç kaldım, Raquel. Muhtemelen seni perşembeye dek tekrar göremeyeceğim.
Tamam, perşembe günü görüşmek üzere.
Tamam. Kendine dikkat et.
Ederim.
- Günaydın, Raquel. - Günaydın, Justin.
Öğle yemeğini aldın mı?
Bugün okulda heyecan verici bir şey var mı?
Pek sayılmaz.
- Ehliyet kursunun ilk günü. - Ehliyet mi? Yüce Tanrım!
Daha dün altını değiştiriyordum.
Perşembe günü görüşmek üzere.
- Cüzdan. - Tamam.
- Saat. - Tamam.
Anahtarlar?
Anahtarlar da tamam. Hepsi burada.
- Gergin misin? - Evet.
Bunu yapabilir miyim emin değilim.
Bir çaydanlığa demlik bile satarsın sen.
Sana kimse hayır diyemez.
- Şeytan tüyü var sende. - Bilmiyorum, Rose.
Artık 23 yaşındaki o hayat dolu gazi değilim.
İçkiyi abartma yeter.
Tanrım.
Vay canına, anne. Çok heyecan vericiydi.
Her şeyi tıpkı bir kuş gibi görebiliyorsun.
Kalbim karnımda atıyor sanki.
En uzun ağaçtan daha uzunsun.
Hem de herkes çok küçük görünüyor. Karınca gibiler.
Bütün evler, arabalar oyuncak gibi görünüyor.
Akşamdan önce gelmeni beklemiyorduk.
Seçme ve seçilme hakkı mücadelesi nasıl gidiyor?
Pencereler açılmıyordu,
o yüzden daha iyi havalandırılan bir oda bulana kadar erteledik.
Canım, lütfen odana gidip çalışır mısın?
Babanla konuşmam lazım.
Konuşmanız bitince sana inişi anlatabilir miyim?
Elbette, canım.
Seni almaya gelirim.
Biricik çocuğumuzu o ölüm tuzağına bindirdiğine inanamıyorum.
Sakin ol, Pauline. Abartıyorsun.
Abartıyor muyum? Aman Tanrım, John. O bizim tek çocuğumuz.
Bak, birçok insanın yaşamadığı bir şeyi...
tecrübe etmesini istedim.
Lütfen ama!
Özür dilerim. Sana önceden söylemeliydim.
Buna asla izin vermeyeceğimi çok iyi biliyorsun. Asla.
Tamam, haklısın. Haklısın.
John, kimse ölmeden o uğursuz uçağı sat.
Eğer istersen...
bu gece burada kalabilirsin.
Hayatım boyunca burada kalabilirim.
Hamile.
Ne?
Hamile. Margaret hamile.
Daha 18 yaşındasın.
- O asi avukat 18'inde var mı? - Ne söylememi istiyorsun?
Tanrım! Seni ahmak velet!
Şeyine hakim olamadın!
İkimizin de böyle aptallıkları var, baba.
Ukalalık yapma. Ukalalık yapma!
Sence ben elektrikli süpürge satmak mı istiyordum?
22 yaşıma geldiğimde hayattan elimi
eteğimi çekmek istediğimi mi sanıyorsun?
Yapmak istediğim şeyler yok muydu sanıyorsun?
Hayallerim yok muydu?
Senin için.
Al, neler oluyor?
Büyükanne olacaksın.
Ne?
Margaret hamile, anne.
Bu gece iki kez sahne alacaklar.
Şimdi ve programımızın ikinci yarısında.
Bayanlar ve Baylar, The Beatles!
Hadi dinleyelim.
Çünkü onlar Tanrı'nın
ve bu tanıkların önünde yemin ettiler ve sevgilerini...
kanunlara ve bana verilen yetkiye dayanarak
sizi karı koca ilan ediyorum.
Artık gelini öpebilirsin.
Uyumakta zorluk çeken bir tek benim sanıyordum.
Sabah güneşinin tadını çıkarmaya çalışıyorum.
Elini ver bana.
- Ne? - Hissediyor musun?
Hayır...
Futbolcu olacak.
Ya da iyi dans eden bir koro kızı.
Bir dansçı.
- Sana kahve koydum. - Teşekkür ederim.
Bu taraftan lütfen, güzelim.
Hemen şuraya otur.
Teşekkür ederim.
Sana söylemek istediğim çok önemli bir şey var.
Öyle mi? Nedir, sevgilim?
1942'nin muhteşem bir yıl olacağını düşünüyorum.
Peki neden?
Michigan'dakiler koltuklarımın 180 derecelik tam yatma özelliğine
çok ilgi duyuyor gibiler.
Bence satın alacaklar.
Haklısın sanırım.
Sen benim dahi mucidimsin.
Bir de ne var biliyor musun?
Tam yatma özelliği sayesinde
koltuğundan kalkmana bile gerek kalmıyor.
Burada uyuyabilirsin.
Tam burada. Bu rahat erkek koltuğunda.
Tam yatırma özelliğiyle başka ne yapabileceğimizi biliyor musun?
Pazar öğleden sonra mı? Buna Peder Murphy ne der?
Biz de ona söylemeyiz.
Ben New York CBS haber merkezinden John Daly.
İşte şu ana kadar bize ulaşan Uzak Doğu haberleri.
Japonlar, Hawaii'deki Pearl Harbor Amerikan Deniz Üssü'ne
ve Filipinler'in başkenti Manila'daki savunma tesislerimize saldırdı...
Bir türlü rahat edemiyorum.
Özür dilerim.
Geç olduğunu biliyorum. Sadece ayın doğuşunu yakalamaya çalışıyordum.
Buradaki Uyuyan Güzel'in sıkıntısı yok, rahatı yerinde.
Canım, dur.
Işığa dönebilir misin?
Şu anda kendimi pek güzel hissetmiyorum, Richard.
Canım, anlamıyorsun. Ben...
Gözlerimi senden alamıyorum.
Olamaz!
Al!
Kahrolası yağmur!
Duvarlardan içeri giriyor!
Sende şeyin numarası...
- Çatı ustasının numarası var mı? - Hangi çatı ustası?
José'nin. Porto Rikolu.
Hayır, José olukçu!
Olukçu mu? Bizim olukçumuz mu var?
Evet. José yağmur oluklarını temizliyor.
Al, kovayı sen mi aldın oradan?
Evet, kovayı aldım!
- Deliğe bakmam gerekirdi. - Yerin haline bak!
Şu suya bak!
Jimmy, bebek geliyor.
- Şimdi mi? - Şimdi!
- Taksi çağır. - Taksi mi?
Hastaneye gitmem lazım!
- Jimmy, beklemeyecek. - Ne demek beklemeyecek?
- Beklemek zorunda. - Bir şeyler yapmalısın. Jimmy!
- Yüce Tanrım! - Taksi çağır!
Nefes al. Tamam, Lamaze yöntemi.
- Havluları aldım. - Aman Tanrım. Ne?
- Taksi çağırıyor musun? - Hayır.
Kimi arıyorsun?
- İtfaiye. - İtfaiye mi?
Nasıl buldun, evlat?
Olan biten her şeyi gördün.
Tam bir yaşam döngüsü.
- İyi iş çıkardın, evlat. - Kız.
İşte bu ay.
Bu, ay.
Bak, bak, bak.
Bir ay daha var.
Bir ay daha. Doğru.
Yani iki tane var. İki tane var.
Bir ay var,
bir de öbür ay var.
Sen çok güzel bir meleksin.
Evet, öylesin.
Sen çok güzel bir kızsın.
O şapşal ifade ne?
Evet.
Anneciği çok mutlu ediyorsun.
Çok mutluyum. Evet.
Bir şeyler yemek ister misin?
Evet, hadi gidelim. Hadi.
Elma püresi mi? Elma püresi mi istiyorsun?
Biliyorum. Uykun mu geldi?
Biraz kestirmeye mi ihtiyacın var?
Artık uyku vakti geldi, değil mi?
Biraz kestirecek misin?
Evet.
Kısa bir ninni söyleriz, sonra da uyuruz.
Uyku vakti geldi.
Vanessa, bak kim gelmiş.
Baban gelmiş.
Merhaba. Ne yapıyorsun?
İşe alındım.
- Ne? - Evet. Evet.
Tebrikler.
Beni hemen işe aldılar.
Kızlar, Amerika'nın 12. büyük hayat sigortası şirketinin
yeni satış temsilcisi karşınızda.
Harika bir haber, Richard.
Evet, hayatta bir kez karşına çıkan bir fırsat.
Mutlu musun?
Üzgünüm.
Elimizden gelen her şeyi yaptık.
- Tamam. Hadi bakalım. - Herkes hazır mı? Oynatıyorum.
- Çalışıyor mu? - Evet.
Kes şunu, Jimmy.
- Jimmy, onunla uğraşma. - Üç çorap mı?
Vanessa için dördüncüye ihtiyacımız var.
Ortadaki benimdi.
Noel'i seviyorum.
O yıl kendi ağacımızı aldık.
- Vay canına. - Evet, bana çok pahalıya mal oldu.
Üstüne üstlük az kalsın elimi kesiyordum.
- Ne kadar abartıyorsun. - Evet, acayip bir gündü.
Evet, plastik... Plastik ağaç mı, Ted?
- Evet, plastik. - Aman Tanrım!
- İşte orada. - Saçıma ne yaptın?
Çok tatlıydın, Elizabeth.
O benim. O benim.
Sanırım ponpon gibi bir şey.
Bakın, küçük Ricky.
Ringo gibi olacağını düşünüyor.
Tam bir kabus.
- Davullar çalsın. - Eski günlere gittim.
Rich, senin müziğe her zaman bir ilgin vardı, değil mi?
Benim mi? Hayır. O ben değilim, Ted.
Elbette vardı. Hatırlıyorum. Caz topluluğunda çalıyordun.
Hatta müzik okuluna başvurmayı bile düşünüyordun.
Müzik okulu mu? Hayır, ben değilim.
Hayır, hayır. Sanat akademisiydi.
Richard Resim Enstitüsü'ne başvuracaktı.
Evet, biliyorsunuz işte.
Hepimiz senin önemli biri olacağından emindik.
Evet ama olmadı işte.
Tamamdır. İşte bu kadar, bebeğim.
- Şimdi de para de. - Para!
- "Daha çok para!" de. - Daha çok para!
Vay be.
Peki, televizyon denen yeni şeyi duydunuz mu?
Resimli radyo mu o?
Evet, gelişimini çok yakından izliyoruz.
Yani, yakından denebilir.
Böyle bir koltuğun televizyon takımında
mükemmel bir tamamlayıcı olabileceğini düşünüyoruz.
Hakkını vermeliyim, Leo.
Puf özelliği gerçekten çok özel.
Takdir etmenize sevindim.
Uzun zamandır geliştiriyorum.
Başka ne çok özel biliyor musun?
Bu kokteyl.
Sırrınız nedir, Bayan Beekman?
Yok canım. Özel bir şey değil.
Sadece Seagram 7 ve zencefilli gazoz. Birazcık da limon.
Zencefilli gazoz ise Canada Dry.
Evet, Canada Dry. Sadece en kalitelisinden.
Evet, çok lezzetli.
Ama ikinizi biraz daha yakından tanımak isterim.
- Nasıl tanıştınız? - Nasıl mı tanıştık?
Evet. Nasıl tanıştınız?
Anlatmak ister misin?
Beni evime kadar takip etti.
Evine kadar takip mi etti?
Çalıştığım yerin camının önünden koşarak geçtiğini görürdüm.
- Her zaman koşardı. - Hep geç kalırdım.
Bir gün onu takip ettim ve nerede yaşadığını gördüm.
Gerisi malum.
İlham verici.
Biliyorum.
Bazen hayatımız tıpkı bir masal gibi.
Hayatınızdan bahsetmiyorum. Dönme özelliğinden bahsediyorum.
Kesinlikle ilham verici.
Evet, o da öyle.
Bu gece kendimi çok iyi hissediyorum.
Bu sabah saat 5'te uyandım, her yerim titriyor vücudum sarsılıyordu.
Ağzımda elektrikli diş fırçamla uyuyakalmışım.
O yüzden.
- İyi hissetmememin bir nedeni de... - Öcü!
Hayalet görüyorum. Hayalet.
Bu hayalet mi? Bu bir hayalet.
İnanamıyorum, bu evde bir...
hayalet olduğuna!
Hayalet bu!
Beni kovalama, hayalet! Yardım edin!
Yardım edin! Beni bir hayalet takip ediyor!
Anneciğim!
- Annesi. Bak, annesi. - Ne?
- Bu ev perili, annesi. - Aman Tanrım!
Bu evde bir hayalet var.
Bir hayalet var.
- Gördün mü? İşte. - Hayır!
- Görüyor musun? Ben görüyorum. - Tanrım! Bir hayalet!
- Görüyorum. Hayaleti görüyorum! - Hayır! Hayır!
Hayalet!
Canım, babana bak.
- Dön, dön, dön. - Gülümseyebilir misin, tatlım?
- Evet, dönüyor, dönüyor. - Gülümse!
Vanessa.
Vanessa, kameraya dön ve kıpırdamadan otur!
Bu küçük hanım çok şımarık.
Hazır mısın? Gülümse.
Geciktim.
- Vanessa yattı mı? - Yatar yatmaz uyudu.
Onu görmek istiyordum.
Peki, okulunun ilk günü nasıldı?
Bayıldı. Öğretmenini de seviyor.
Harika.
- Richard? - Evet?
Bence artık kendi evimizin olmasının zamanı geldi.
İşte yine başladık.
Hayır, kendi evimiz. Vanessa'yı büyütebileceğimiz bir yer.
Bizim evimiz.
Canım, bunu milyonlarca kez konuştuk.
İpotek faiz oranları yüzde 9 seviyesinde.
Johnson, 2. Dünya Savaşı'ndan bu yana
en büyük vergi artışını gerçekleştirdi.
Şu an alamayız. Biz...
Karşılayamayız.
- O zaman yeni bir kanepe alıyorum. - Neden?
Çünkü annenin bu antikasına bir dakika daha bakmaya katlanamam.
- Antika mı? - Bir şey daha.
Onunla sen konuş çünkü ben tek kelime bile duymak istemiyorum.
Hazır bu işe girişmişken neden yeni bir sehpa almıyoruz?
Teşekkür ederim.
Orada dur.
Galiba bizim şarkımızı duyuyorum.
Baba, daha hızlı.
"Ne kadar uzağa giderseniz gidin, ne görürseniz görün,
tam da olmak istediğimiz yer burası.
Size büyük bir sevinçle şunu söylüyorum.
Yerinizde olsam gidip bir güzel işerdim."
"Şunu bir netleştirelim, yatağa girmeden önce
bir daha bira içmek yok."
"Erken yatıp erken kalkan
sağlıklı, zengin ve akıllı olur."
Çok iyi dedin, Jimmy.
Tek başına yarışıyorsan kazanmak kolaydır.
Hazır ol, ağabey.
Hadi bakalım, genç James Young.
"İyi yapılmış, iyi söylenmişten daha iyidir."
"Hazırlanamıyorsanız başarısızlığa hazırlanıyorsunuz demektir."
"Kendine aşık olanın rakibi olmaz."
İtiraf etmeliyim ki, dikiş kulübümdeki kadınlar
babanın fikirlerinden övgüyle bahsetmeye başladılar.
Lizzy, bu çok saçma.
Bir yıl sonra kimse Benjamin Franklin'i hatırlamayacak.
"Olgun kadınlarla aşk yaşamaktan üç sebepten dolayı hoşlanıyorum.
Kimseye bir şey anlatmıyorlar,
böbürlenmiyorlar ve çok minnettarlar."
Siz kazandınız, efendim.
- Aferin, Jimmy! - Evet. Evet, evet.
Bravo! Bravo!
Ayağınızdaki çizmeler ne güzel, hanımefendi.
"Bu çizmeler yürümek için, bebeğim."
"Tam da o işe yarayacaklar."
Anne, sana yardım edeyim.
Kullanışlı ve katlanır masamızı çıkarıyorsun demek?
Yarın çok kişi mi bekliyoruz?
Her zamanki aile üyeleri.
Ama ben Ted'i, Virg'ü ve çocukları davet ettim.
Şükran Günü'nde gidecek bir yerleri yok.
Ne kadar kalabalık o kadar iyi. Yeter ki hindi herkese yetsin.
Sekiz kiloluk bir tane aldım.
- Yeterli olur. - Umarım yeterince şarabın vardır.
Ted sünger gibi içer, biliyorsun.
Konuşana bak.
- Bir şey demedim. - Ne dedin?
Bir şey söyleyeceğim.
Dün askere yazıldım.
- Ne yaptın? - Deniz Kuvvetleri'ne kaydoldum.
Deniz Kuvvetleri mi?
Jimmy, üniversite ne olacak? Tecil ettirmiştin hani?
Mezun olunca itfaiye akademisine başvurmayı düşünüyordum.
İtfaiyeci olmak için.
Savaşın hala sürdüğünün farkında mısın?
Güney Çin Denizi'nde bir gemi battı.
Bu ailede birinin üzerine düşeni yapması gerekiyor.
Ben hepiniz için üzerime düşeni yaptım.
- Ne diyeceğimi bilmiyorum. - "Teşekkür ederim"e ne dersiniz?
"Hizmetiniz için teşekkürler" diyebilirsiniz.
Saçmalık. Kimse bana hizmetim için teşekkür etmedi.
- Hakikaten ne diyeceğimi bilemiyorum. - O zaman sus.
İhtiyacım olan son şey, tembel ağabeyimin atacağı bir nutuk.
- Sen tam bir hödüksün, Jimmy. - Yüce Tanrım.
Bunun Şükran Günü'nü mahvetmesine izin vermeyelim.
- İyi olacak. - Evet.
İyi olacak.
Gol!
Küçük kardeşim donanmaya katılıyor.
Askere gitmekten kurtulduğum için kendimi çok şanslı hissediyordum,
şimdi Jimmy komünistlerle mi savaşacak?
Amerika'ya üzülüyorum.
Bence vakit geldi.
Yatma vakti mi?
- Bana uyar. - Hayır.
Şükran Günü'nü kutlayabileceğimiz kendimize ait bir evimizin olmasının.
Neredeyse yeteri kadar para biriktirdik.
Az kaldı.
Geçen Şükran Günü'nde de aynısını söylemiştin, Richard.
Çünkü ödeyemeyeceğim bir ev kredisi borcuna girmem.
Peki. Yarı zamanlı bir işe giriyorum.
Amy çalıştığı hukuk firmasının sekreter aradığını söyledi.
Yarı zamanlı bir işin hiçbir anlamı yok.
- Vergilerden sonra geriye ne kalacak? - Tanrım! Senin şu vergi takıntın.
Vanessa'ya bakıcı tutmamız gerekecek.
- Haftada en az 50 dolar. - Kendi alanıma ihtiyacım var.
Kendi evimize ihtiyacımız var.
Daha fazla borçlanmamızı mı istiyorsun?
Yeni mobilyanın borcunu ödemedik daha.
Tamam, ne yapacağız? Ölene dek burada mı yaşayacağız?
Bir fikrim var.
Neden donanmaya katılmıyorsun?
Sen neden bir kadeh daha şarap içmiyorsun?
Rose, bu deri mi?
Hayır, suni deri.
- Suni deri mi? - Margaret satın aldı.
Kullanışlı gibi.
Benim zevkime pek uygun değil. Ofis mobilyası gibi duruyor.
Virginia, bir içki daha alır mısın?
Aman Tanrım, hayır.
- Şimdiden uykum geldi. - İstemez misin?
Peki ya sen, Ted? Sen gayet uyanık görünüyorsun.
Bu güzel viskiye hayır demezsin, değil mi?
Tamam ama beni eve taşımak zorunda kalırsan beni suçlama.
- Rose, o fıkrayı anlatsana. - Ne fıkrası?
Ne fıkrası mı? Senin fıkran. Şu doktorla ilgili olan.
- Aman Tanrım. Hayır, sen anlat. - Hayır, anlat.
- Çok güzel anlatıyorsun. - Hayır, sen anlat.
- Hadi Rose, bize fıkrayı anlat. - Tamam, tamam.
Bir adam bazı test sonuçlarını sormak için doktorunu arar.
Doktor "Bay Jones,
bir iyi, bir kötü haberim var.
İyi haber şu. 24 saatlik ömrünüz var" der.
"İyi haber bu mu?" diye bağırır adam.
"Kötü haber nedir?"
"Size bunu dün söylemeliydim."
Harika değil mi? Ben...
- Çok aptalca. - Çok güzel anlatıyorsun.
- Çok güzel anlatmıyor mu? - Sanmam.
- Ted, iyi misin? - Tanrım.
- Biraz su ister misin, Ted? - Hey, Ted.
- Teddy. - Ted?
Ted?
- Ted! - Aman Tanrım!
- Teddy. Teddy? - Rose, bir şeyler yap!
- Ne yapmam gerekiyor? - 911'i ara!
Bir bardak su falan getir.
Suni teneffüs?
Teddy!
Ne oldu?
Ted vefat etmiş.
Öyle mi?
Ne zaman?
20 dakika önce.
Uyanmamış.
Neyse, en azından gülerek öldü.
O aptalca fıkrayı neden anlattım ki?
Bilmiyorum, Rose.
Bilmiyorum.
- Virginia'nın yanına gideceğim. - Ben de geleceğim.
Neden, John?
Neden?
Neden buna izin verdin?
Tabutun açık olmasına şaşırdım.
Niye öyle dedin?
Uçak kazasından sonra genelde geriye pek bir şey kalmaz.
Uçak kazasında ölmedi.
- Kazada ölmedi mi? - Hayır.
Onu grip öldürdü.
Kimse var mı?
Vanessa'nın kafası şömineye mi sıkıştı?
Noel Baba'ya dava açmak istiyor.
Ne davası?
Duygusal baca travması.
"Baca travması." Bu dahiyane.
Beni çok güldürüyor.
Gözlerinizi kapalı tutun.
Kapalı tutun.
Üç, iki, bir. Şimdi açın.
Bu şimdiye kadarkilerin en iyisi!
- Güzel. - Değil mi?
Evet.
Satılanlar arasında en iyisiydi.
Şimdi sana özel bir hediyem daha var.
Bunlar kabataslak ama sana iyi bir fikir verecektir.
Düşündüm ki, eğer kendi evimiz olacaksa...
Evi ben tasarlamalıyım.
Aman Tanrım.
- Richard! - Yaklaşık 232 metrekare.
Açık mutfak planına sahip.
Kahvaltı köşesi.
Pencere önü koltuklarını ne kadar sevdiğini biliyorum.
Vanessa'nın kendine ait bir banyosu olabilir.
Sen de içinde ayakkabı rafı olan
kendi giyinme odana sahip olabilirsin.
Richard, beni dinlediğini bile sanmıyordum.
Dur bakalım. Zam mı aldın yoksa terfi mi ettin?
Hayır ama şirkette işler yoluna giriyor.
Ne diyeceğimi bilemiyorum.
Hiçbir şey söylemene gerek yok.
Biliyor musun Billy,
ben de...
bu küçük köyden ilk geçtiğimde senin yaşlarındaydım.
Bunca zaman sonra
oğlumu ziyarete gelmek,
üstelik yanımda torunumun olması bana çok garip geliyor.
Dede, babamla siyaset tartışmayacağına söz verir misin?
Söz veriyorum.
Beyler, karargahtan mesaj var.
General Washington bizzat imzalamış.
İngilizler teslim olmuş.
Savaş bitti. Biz kazandık.
Peki şimdi ne olacak?
Anneciğim! Anneciğim!
Ne oldu, canım?
Kurdelem kayboldu.
Neyin?
Okuldan verdikleri mavi birincilik kurdelem.
Neyi kaybettin, tatlım?
- Kurdelemi! - Ah! Kurdele.
En son nerede gördün?
Okul çantamda.
Tamam, hadi gidip bakalım.
- Hadi bakalım. - Ne oluyor?
Mavi okul kurdelemizi kaybettik.
Zam almadım.
Üzgünüm, Richard.
Çok kişiyi sepetleyecekler.
Genel merkezde küçülmeye gidiyorlar.
Vanessa?
Vanessa!
Vanessa, bak anne ne buldu!
- Teşekkür ederim, anneciğim. - Kanepe minderlerinin arasındaydı.
- Neler oluyor? - Bak annem neyi buldu.
Hey, hey!
- Neredeymiş? - Kanepenin arasında.
Oraya nasıl girmiş?
- Onu oraya Tanrı koydu. - Tanrı mı koydu?
Çünkü dua ettim.
Bazıları buna mucize der.
Ben bunu kaldırayım.
Çok güvenli bir yere koysan iyi olur.
Her zaman hatırlayacağımız bir an.
Kesinlikle öyle.
Vanessa, telefona bak!
Telefona bak, Vanessa!
- Evet, yardımcı olabilir miyim? - Merhaba.
Rahatsız ettiğim için özür dilerim. Arkeoloji Derneği'nden geliyoruz.
Bir dakikanız var mı acaba?
Evet, elbette.
Lütfen içeri girin.
Teşekkür ederim.
Dağınıklığı mazur görün.
Dip köşe temizlikle meşguldüm.
- Kusura bakmayın. - Teşekkür ederiz.
Ben Earl Higgins.
Bunlar da en değerli öğrencilerim Todd ve Lisa.
Memnun oldum.
Lütfen içeri girin.
Buyurun, oturun.
- Hadi. - Dağınıklık için özür dilerim.
Bir şey alır mısınız?
Belki limonata.
Ev yapımı. Anneannemin tarifi.
Hayır, fazla zamanınızı almak istemiyoruz.
Tam karşıdaki tarihi evi ziyaret ediyorduk.
Evet. Muhteşem, değil mi?
Bu eve aşık olmamın sebeplerinden biri de o.
Kolonyal tarzdaki her şeyin hayranıyım.
Biz esas olarak Amerikan yerlileri kültürüyle ilgileniyoruz.
Burası arkeolojik anlamda zengin.
Mülkünüzün önemli bir alanda...
olabileceğine inanıyoruz.
Aman Tanrım.
Hale bakın.
Limonata ister misiniz?
Geleneksel aile tarifimizden.
Olur mu? Tamam.
Üç limonata geliyor.
Tatlı mı, şekersiz mi?
- Tatlı. - Tatlı, tatlı.
Arka bahçenize göz atmamda bir sakınca var mı?
Kocam şu an evde değil ama...
Olur. Sorun olmaz eminim. Bu taraftan.
Vay canına, bahçeniz ne kadar büyükmüş...
arka sokaktan da rahatça ulaşılabiliyor.
Çenende küçük, tüylü bir şey var.
Diğer tarafta. Biraz daha aşağıda.
Evet, evet. Gitti.
Benim kusurumu buldun.
Egzersiz yapmaya hazır mısınız?
Vanessa, caddenin karşısındaki malikanenin hikayesi ne?
William Franklin bir dönem orada yaşamış.
Kiraz ağacını diken o muydu acaba?
Hayır. Aman Tanrım, Bethany. Tam bir mankafasın.
Kiraz ağacını kesen Thomas Jefferson.
O dikmedi.
William Franklin, Benjamin Franklin'in gayri meşru oğlu.
Hadi canım. Bunu nereden biliyorsun?
Annem tarih kitapları kulübüne üye.
Harika. Annem de kitap kulübüne üye
ama yaptıkları tek şey kafayı çekmek.
Lanet olsun.
Bu gecelik aerobik defteri kapandı.
Rose, ben geldim!
Herkesin elektriği kesik.
Bütün mahallenin.
Pilleri bitmişti ama sana iki mum aldım.
İster inan ister inanma senin People derginden sadece bir tane kalmıştı.
Rose!
Aman Tanrım... Rose!
Richard!
Sürekli o rüyayı görüyorum.
Tekrar tekrar gördüğüm bir rüya.
Ben...
Bir nehrin kıyısında duruyorum.
Rose'u görüyorum. O...
suyun içinde.
Boğuluyor.
Ben de...
ona doğru yüzüyorum ama başaramıyorum.
Onu kurtaramıyorum.
Batmaya devam ediyor.
Onu çekmeye çalışıyorum...
ama batmaya devam ediyor.
Yapabileceğim hiçbir şey yok.
Yeterince güçlü değilim.
Ya hiç enerjim yok, ya da güçsüzüm.
Tanrı yardımcım olsun.
Aman Tanrım.
Tanrı yardımcım olsun.
Bu ne?
"Püre tatates."
Patates püresi. Evet, doğru.
"Ezik tomates."
Çok güzel, Rose.
Seni duydum.
Patates püresi. Aferin.
Nasıl? Bir şey yedi mi?
- Bu gece harikaydı. - Öyle mi?
- Neredeyse her lokmayı yedi. - Bravo.
- Ee? - Ee ne?
- Ricky sana söylemedi mi? - Neyi?
Her şeyi geç yapar zaten. Sana söylemediğine inanamıyorum.
Neyi, Al? Neyi?
Rose'la ben evi size veriyoruz.
Borcu ödendi.
Zor günler için kenara para atmıştım. Rose ilerleme kaydediyor.
Bu yüzden sonbaharda
Florida'ya taşınmaya karar verdik.
- Florida mı? Ama... - Dairemizin...
eyaletin en iyi felç rehabilitasyon merkezi olan Hampstead Neuro'ya
beş kilometreden az bir mesafede olduğu
ortaya çıktı. Yani her anlamda mükemmel.
Bekle. Nasıl karşılayabilecek...
Hesap yaptım.
Benim emeklilik maaşım, Sosyal Güvenlik, Rose'un engelli yardımı.
İdare edeceğiz.
Hem yıllardır burada kira ödemeden yaşıyoruz.
Peki ya Elizabeth ve Jimmy?
Sonuçta onların da evi.
Ricky'ye hiç söylemedim ama babam öldüğünde
bana biraz para bıraktı. Jimmy ve Elizabeth'e para ayırdım.
Sizin için mutlu oldular.
Hem zaten onları hiçbir şey buraya geri getiremez.
- Ne diyeceğimi bilmiyorum, Al. - Bir şey söyleme.
Belki "Teşekkür ederim" diyebilirsin.
Biliyor musun? Düşününce söylenecek hiçbir şey yok.
Ne hakkında?
İşte karşınızda kaplumbağadan yavaş adam.
Margaret'a evi size bırakacağımızı söyledim.
Al, teşekkür ederim.
Ne demek. İyi geceler.
Bu evi istemiyorum.
Bak.
Çabalamıyor değilim.
Ekonominin düzeleceğini umuyorum.
Kendi evimize ihtiyacımız var ve ben kendi hayatımı istiyorum.
İş yerinde fazla mesai yapabilir miyim bakacağım. Karşılayabiliriz.
Bir resepsiyoniste kaç saat fazla mesai yaptırabilirler ki?
Affedersin? 18 aydır sekreterim.
Babam bize ev verdi!
Eğer satarsak sermaye vergisi ödemek zorunda kalacağız.
Eğer yeni bir ev alırsak ipotekli olacak.
Başkaları ev satın alıyor, Richard!
Bir şekilde hallediyorlar. Bahane üretmeyi bırakmalısın.
Bir şeyi yapmamak için her zaman bir sebep bulursun.
- Sonsuza kadar burada yaşamayacağım! - Kumar oynamayacağım...
Zenginiz
Hadi, canım
Borç verelim, harcayalım
Etrafa saçalım
Büyük ikramiyeyi kazandık Büyük ikramiyeyi kazandık
Yakında büyük bir aile kurmasını umduğumuz
meşhur oğlumuza iyi yolculuklar dileriz.
Muhteşem mucidimize...
ve onun en yeni icadı baba koltuğuna kadeh kaldırıyoruz...
Tembel koltuğu.
Adını tembel koltuğu koyacaklar.
Tatlım, pek hoşuma gitmedi.
Kimin umurunda, tatlım? Kimin umurunda?
Ne isterlerse onu diyebilirler.
Kaliforniya, biz geliyoruz.
Mutlu yıllar, sevgili Justin
Mutlu yıllar sana
Yaşasın!
Hadi dilek tut, bebeğim.
İlk arkeoloji alanına çok da uzak olmayan bir yerde bulduk.
Çok derine gömülmemişti. Sadece birkaç metre derinlikteydi.
Vay canına.
Rose'a göstermeliyiz.
Elbette.
Rose, bak ne bulmuşlar.
Bunu burada, arka bahçede bulmuşlar.
- Kolye. - Evet.
Aman ha! Lütfen dokunmayın.
Çok değerli.
Güzel.
Evet.
Tamam, herkes sıkışsın.
Aile. Böyle bakın. Sıkışın.
Tamam Vanessa, senin de...
Vanessa. Vanessa.
Vanessa. Vanessa, tatlım.
Vanessa, ailenin bir parçası olabilir misin lütfen?
Tamam, kimse kımıldamasın.
Sana diyorum, Rich.
Peynir deyin.
Peynir.
- Hoşça kal. - Seni seviyorum.
Güle güle.
Rosie'ye iyi bak, Al.
Anneni güneşe çıkarma.
- Sizi seviyoruz. - Kendinize iyi bakın.
Hoşça kal, büyükanne! Hoşça kal, büyükbaba!
- Sizi seviyorum! Sizi seviyorum! - Hoşça kal!
Sana söylemeyi unuttum, tesisatçı saat 10'da gelecek.
- Şey için... - Yarın. Evet.
Banyo için mi yoksa arka bahçe için mi?
Bethany'lere gidiyorum.
Bu kıyafetle dışarı çıkmayacaksın.
Dışarı çıkmıyorum. Bethany'lere gidiyorum.
Tamam, saat kuralını unutma. En geç 10:30'da evde ol.
Aman Tanrım! Neredeyse 16 yaşındayım.
10:30.
Şunu kapat.
- Duydun mu? - Neyi?
Dinle.
Sessizlik.
Yalnızız.
Tatlım?
Bir şişe şarap mı açsam?
Banyoyu sekiz kişi mi kullanıyor, Tanrı aşkına?
Eşyalarını nerede tutuyorsun?
Peki üst ranzada uyumak nasıl?
Hiçbir fikrim yok.
Hayır, ailede üniversiteye giden ilk kişi sensin.
Bunu sana bir milyon kez söylemedim mi?
Peki, ne zaman ihtiyacın olacak?
Ne kadar?
Tamam, peki. Ben...
Sana bir çek gönderirim.
Hayır, bekle. Annen şimdi eve geldi.
Seninle konuşmak istiyor.
Merhaba, canım.
Sana yeni bir battaniye ve birkaç kalın çorap gönderdim.
Öyle mi? Tamam.
Tamam, sonra konuşabiliriz. Evet.
Tamam, hoşça kal.
Kızımız üniversitede okuyor.
Zaman su gibi akıp gidiyor, değil mi?
Gerçekten öyle.
Vanessa'yı düşünüyorsun, değil mi?
Anlayabiliyorum.
Sanki daha dün...
koleje gitti! Şimdiyse hukuk fakültesine başlıyor.
Küçük kızımız avukat olacak.
Kızımız muhteşem.
Zaman nasıl akıp gidiyor, değil mi?
Hukuk fakültesi.
Onun okul masrafları için kredi çekmemiz gerekecek, değil mi?
Evi ipotek ettirmemiz gerekiyor.
Ancak o zaman üstesinden gelebiliriz.
O ev için çizdiğin planlara ne oldu?
Bir yere koymuştum, hatırlamıyorum.
Tavan arasında.
Çok güzel bir ev olurdu.
Affedersiniz.
Bu yıl ben kadeh kaldırmak istiyorum.
Bu...
Rose'um olmadan geçirdiğim ilk Şükran Günü.
Özür dilerim. Özür dilerim.
Bugün...
burada olmanız Rose'u çok mutlu ederdi.
Bu günü çok severdi. Severdi...
Sizler için yemek yapmayı çok severdi. O sizler için yaşadı.
Senin için de, baba.
Evet, benim için de.
- Seni seviyorum, baba. - Hepimiz seni seviyoruz, Al.
Seviyoruz tabii.
- Rose'uma. - Rose'a.
Rose'a.
Yani, ona söyleyeceğin ilk şey şu olacak...
"Memur Bey, sigortam ve ruhsatım torpido gözünde."
Daha sonra bir elini gösterge panelinin üzerine koyacaksın,
diğer elinle yavaşça arka cebine uzanıp
cüzdanını çıkaracak ve ona ehliyetini vereceksin.
Sonra ona "Memur Bey,
şimdi torpido gözünü açıp ruhsatımı çıkaracağım" diyeceksin.
Her iki elini de her an görebildiğinden emin olarak
ruhsatını yavaşça torpido gözünden çıkarıp ona uzatacaksın.
Ona belgeleri verdikten sonra
büyük bir soğukkanlılıkla oturacaksın ve o işini bitirdiğinde
cezayı imzalayacaksın ve "teşekkür ederim, Memur Bey" diyeceksin.
Daha sonra sinyal verip çok yavaş
ve dikkatli bir şekilde trafiğe çıkacaksın.
Seni durduran polis memurunun
sabah kahvesini içmiş ve doğru dürüst düşünebiliyor...
olmasından dolayı Tanrı'ya şükredeceksin.
Sonra hayatına devam edeceksin.
Richard, ışıklar neden kapalı?
- Sürpriz! - Aman Tanrım...
Başardım, başardım, başardım!
Kandırdım seni.
Kandırdık seni.
Merhaba. Merhaba.
- Mutlu yıllar sana - Aman Tanrım...
Mutlu yıllar sana
Mutlu yıllar, sevgili Margaret
Mutlu yıllar sana
Bir dilek tut.
Richard geçen gün zamanın nasıl akıp gittiğinden bahsetmişti
ama Richard her zaman böyle herkesin bildiği şeyleri söyler zaten.
Evet. Söylerim.
Beni düşündürdü. 30 yaşındayken,
50 yaşımı düşündüğümde "Daha çok var,
bunu düşünmeme gerek yok" derdim.
Sonra bir bakmışım 50 yaşındayım.
- Çok acayip. - Zaman akıp gidiyor.
Keşke 50 yaşımda daha fazlasını başardığımı söyleyebilseydim.
Ama benim harika kızım geçenlerde hukuk bürosuna kıdemli ortak oldu.
Bunu başaran en genç kişiymiş.
Çok güçlü, zeki bir avukat, değil mi?
- Öyle. Evet. - Evet.
Ben hukuk fakültesine gidemedim.
Şey...
Paris'i ilkbaharda hiç göremedim.
Yellowstone'da hiç kalamadım çünkü çok kalabalıktı ya da...
- Canım, mumların. - Hayatta bazı şeyleri erteledim
ve ertelemeye devam ettim.
"Bunu gelecek yıl yapacağız" derdim.
Sonra gelecek yıl gelirdi ve ben yine "seneye, seneye" derdim.
Artık...
Artık bunu yapmak istemiyorum.
Margaret, sakin ol.
- Üzülme. - Mumlarını üfle.
Evet.
Yani...
Amerikan Devrimi sırasında
evlilik, diktatörlük gibi bir şeydi.
Ama günümüzde şükürler olsun ki
daha çok demokrasiye benziyor diyebiliriz.
Her ne kadar henüz "mükemmel bir birlik" olmasa da.
Çiftlerin çoğu evliliği aynı gemide olmak,
her şeyi aynı gemide birlikte yapmak diye düşünmeyi sever.
Kavga et, seviş,
sevişmeyi bırakıp biraz daha kavga et,
sonra barış ve hepsini baştan yeniden yap.
Çoğunlukla bireysel alanları için, seslerini duyurmak için,
kimlikleri için mücadele ederler. Ben buna...
hayat nehrinde tekneleri ilerlerken
dümen kavgası yapmak diyorum.
Muhtemelen şelaleye doğru yol alıyorlar.
Ancak çoğu çift aynı gemide olma fikriyle teselli buluyor
çünkü gemi batarsa birlikte batacaklar.
Margaret, psikiyatristini evimize getirdiğine inanamıyorum.
Ben psikiyatrist değilim.
- Nesin peki? - Yaşam koçuyum.
Daha iyi.
Lisanslı holistik sağlık uygulayıcısıyım.
Margaret, bu şarlatan yaşam koçunu evimize getirdiğine inanamıyorum.
Benim önerimdi.
Çaba harcamaya isteksiz oluşunuz beni buraya gelmeye itti.
Benim isteksizliğim...
Adın neydi?
Gilbert Moore. Holistik tıp uygulayıcısı. Bana Gil diyebilirsin.
Peki, holistik tıp uygulayıcısı Gilbert Moore. Konuya gelelim.
Bence siz ikiniz ayrı gemilerde olmalısınız.
Defol git evimden!
Hiçbir koku alamıyorum.
Babam Florida'da düşüp kalçasını kırmış.
Doktorlar ameliyat sırasında enfeksiyon gibi
sorunlar yaşandığını söyledi, bu yüzden bir süre yatması gerekecek.
Yürümekte, hareket etmekte,
merdiven inip çıkmakta zorluk çekecek, bu yüzden...
onu tekrar buraya getirmeliyiz.
Bizim oturma odasına yerleşir.
Yataklı kanepemiz var.
Olmaz.
Hayır, Margaret bundan rahatsız.
Hayatında bir sürü şey olup bitiyor ve...
Bak, bu karmaşık bir konu ve...
Sanırım...
beni terk edecek.
Tanrım. Buna üzüldüm, Rich.
Başka biriyle görüştüğünü mü düşünüyorsun?
Hayır, öyle bir şey değil.
Çok uzun zamandır süregelen bir şey.
Bak... Bunu yarın konuşuruz.
- Çok garip bir şey oldu. - Evet.
Nerede yaşadığımı unuttuğum için
arabayı kenara çekmek zorunda kaldım.
Basbayağı arabayı durdurdum ve bunu düşünmem gerekti.
Nerede olduğunu bilmemek garip değil mi?
Kafan çok dolu.
Hatırladığına sevindim.
Neyse, şu an buradayım.
Burada olduğun için mutluyum.
Yeni ilaçların masada.
Ne dedin?
Yeni ilaçların sehpanın üzerinde.
Nasıl?
Yeni ilaçların sehpanın üzerinde!
Biliyor musun, bir gün yaşlanacaksın.
- Özür dilerim. - Ha?
Özür dilerim dedim!
İlk söylediğinde seni duydum. Dalga geçiyordum.
- Ne izlemek istersin? - Riziko yarışmasını!
- Ne? - Riziko!
- Hepsi bu kadar mı? - Hepsi bu kadar.
Tamam.
Sizinle iş yapmak benim için bir zevk.
Yeni evinizi bu kadar çabuk bulmanıza sevindim.
- Evet, kolay olmadı ama başardık. - Evet.
Peki,
ne kadara satılacağını düşünüyorsun?
Bunu söylemek çok zor
ama piyasanın hareketlenmeye başladığını hissediyorum.
Tüm tekliflerin, istenen fiyatın
en az yüzde on üzerinde olmasını bekliyorum. Belki yüzde 20.
Tanrım kabul etsin de olsun.
Bu sektörde Tanrı ile doğrudan bir bağlantım olabilir.
Öyle olmasını umuyorum.
Sabah ilk iş tüm resimleri internete koyacağım.
Başka bir ihtiyaç olursa bana e-posta gönderin.
Gönderirim. Teşekkür ederim.
- Teşekkür ederim. İyi geceler. - Tamam, iyi akşamlar.
Selam.
Hey, neler oluyor? Neden ağlıyorsun?
Hey. Ne...
Raquel ölmüş.
20 dakika kadar önce.
Aman Tanrım. Çok üzgünüm.
Bu şeyin yeni yemek odasına sığacağından emin misin?
Hepsinin ölçüsünü aldık, canım.
Epey büyük görünüyor.
Sana sandviç yaptım.
Şükür.
Açlıktan ölüyorum.
Ona bakamam, Richard.
Kendimi yeni yeni bir birey olarak hissetmeye başladım.
O buradayken çığlık atacak gibi oluyorum. Sıkışmış hissediyorum.
- Kulağa kötü geldiğini de biliyorum. - Buraya dönmek istiyordu.
Eve dönmek istiyordu.
Burada olmak istiyordu...
Burada...
Ölmek için mi?
- Hey, baba. Kaç kaç? - Efendim?
Maç. Kim kazanıyor?
Dünyanın merkezinden, New York'ta Times Meydanı...
Hadi. Zamanı geldi neredeyse.
Çok aptal görünüyorsun.
Yılın o zamanı geldi.
On, dokuz, sekiz,
yedi, altı,
- beş, dört... - Daha iyi günlere.
- üç, iki, bir. - Daha iyi günlere.
Mutlu yıllar!
Yeni yılın kutlu olsun, Richard.
Mutlu yıllar, Margaret.
Adli bilimin bakış açısından bunu kesin olarak ispatlayamazsınız.
Toplantım iptal oldu, o yüzden...
sevdiğimiz kahvaltıyı yapalım diye düşündüm.
Teşekkür ederim.
Babam terapiye gidebildi mi?
Tam zamanında aldılar.
Yeni bir bakıcısı var. Adı Carol.
Carol.
Vanessa ofise mesaj bırakmış.
Onunla konuştun mu?
Konuştum.
Peki ne dedi?
- Garip ama senden bahsettik. - Benden mi?
Senin nasıl iyi bir ressam olduğunu
ve tanıştığımızda grafik sanatçısı olmak istediğini konuştuk.
Neden resim yapmayı bıraktığını bilmek istedi.
Nedenini biliyorsun.
Aslında hayır, bilmiyorum.
Geçimimizi sağlamam gerekiyordu.
Para kazanmam gerekiyordu.
High Street'te bir daire tuttum.
İşe yürüyerek gidebilirim.
Yani beni terk mi ediyorsun?
Ediyorum.
Kurtarabileceğini düşünüyor musun?
Neyi?
Evliliğini.
Hiçbir fikrim yok.
Annenle aramızda hiç böyle sorunlar olmadı.
Evet, oldu.
Sadece o dönemde kimse bunları konuşmuyordu.
Hepsi bu. Farklı bir zamandı.
O...
- Beni bir kere terk etti. - Evet, evet, evet.
Siz küçüktünüz.
Dört günlüğüne New York'a gitti,
birkaç tiyatro oyunu izledi, Empire State Binası'na çıktı.
Ama geri döndü, Ricky.
Geri döndü ve bir daha hiç ayrılmadı.
Dediğim gibi. Farklı bir zamandı.
Kalın paltosunu bırakmış.
Kim?
Margaret kalın paltosunu bırakmış.
Böyle bir şeyi bırakıyorsan geri dönmek istiyorsun demektir.
Margaret eşyalarını hep bir yerlerde bırakır.
Hiçbir şey ifade etmiyor.
Son zamanlarda birçok şeyi unutuyor.
Belki de zamanı gelmiştir, Ricky.
Neyin zamanı?
Belki de evi satmalısın.
Evi satayım mı?
Bunca zaman sonra bana evi satmamı...
Ne yapacağımı sana söyleyeyim.
Resim yapacağım.
Güzel.
Gel, canım.
Gitme zamanı geldi.
Anne,
burada yaşamayı özleyeceğim.
Gerçekten mi?
Ben özlemeyeceğim.
Gel, canım.
Minicik bir kuştu.
Adı Enza'ydı.
Açtım pencereyi.
Daldı içeri.
Minicik bir kuştu.
Adı Enza'ydı.
Ben buraya neden geldim?
Ben neden buradayım?
Rose?
Geliyorum, Rose.
Geliyorum.
Rose?
Merak etme.
Geliyorum, Rose.
Bekle. Geliyorum.
Geliyorum.
Cüzdan, saat,
anahtarlar.
Bugün geldiğin için teşekkür etmek istedim.
Benim için anlamı büyük.
Çok güzel bir törendi.
Öğle yemeğine kalamadığım için üzgünüm, Richard.
Hayır, sorun değil.
Önemli değil. Sadece... Teşekkür ederim.
Peki...
İyi misin? Nasılsın?
Ben iyiyim.
Üzgünüm...
ama iyiyim.
Üzücü. Çok üzücü.
Evet, daha önce de birçok kez konuştuğumuz gibi önemli bir duygu.
Kesinlikle öyle.
Babamın...
buraya gelip...
eve yerleşmesinden bu yana birlikte çok zaman geçirmemiz iyi oldu.
Konuştuk. Biz...
birçok şeyi çözdük.
Buna sevindim.
İkinizin bunu başarabilmesine sevindim.
Margaret, ben...
senden özür dilemeliyim.
- Richard, buna gerek yok... - Evet, var. Var.
Margaret, ne kadar üzgün olduğumu söylemeliyim.
Yaptığım tek şey, sürekli endişelenmekti.
Çılgınca ama endişelenmenin
acı verici şeylerin olmasını engelleyeceğine inanmış olmalıyım.
Çok saçma değil mi?
Özür dilerim, Margaret.
İhtiyaç duyduğun kişi olamadığım için özür dilerim.
Richard, sorun değil.
Ama teşekkür ederim.
Teşekkür ederim
bunu söylediğin için.
İkimiz de...
Elimizden gelenin en iyisini yaptık.
Evet.
Doğru.
Bizim mutfakta yuvası var Ben bilemem ki kaç yavrusu var
Her şeyi kemirdi, her şeyi dağıttı Annemi babamı çıldırttı
Sen Nehri kıyısında yürüyorduk,
gökyüzü karardı ve yağmur yağmaya başladı.
Küçük bir kafeye girdik
ve hayatımızın en güzel bagetini yedik.
Bu arada, Fransız gibi görünmeye başladım galiba
çünkü bir Amerikalı turist beni durdurup
İngilizce bilip bilmediğimi sordu, ben de "Oui" dedim.
Paris'i görmek lazım.
Paris'i gördüm, Richard.
Vanessa'nın seninle gelebilmesi güzel olmuş.
Harikaydı.
Vanessa'yla her yıl gelmeye karar verdik.
Sadece biz. David'siz.
Anne-kız gezisi.
- Neden olmasın? Tabii. - Biliyor musun?
Her yıl yeni bir ülkeyi ziyaret etmek için para biriktireceğim.
Mükemmel bir plana benziyor.
Planlardan bahsetmişken
Vanessa ve David bu yıl Şükran Günü'nde sana mı gelecekler?
David'in ailesinin yanına gidiyorlar.
Vanessa, David'in annesinin bu yıl
Şükran Günü'nü kutlamak konusunda kararlı olduğunu
ve bu konuda yapabileceğimiz bir şey olmadığını söyledi.
Margaret, aile dünyanın dört bir yanına dağıldı.
Hayır. Hayır. Hiçbir planım yok.
Hayır. Planım yok.
O yüzden bir şey yapmam.
Ya sen?
Gerçekten ister misin?
Çok isterim.
Tamam o zaman.
Saat dörtte Şükran Günü yemeği. Burada.
Kapı açık!
- Merhaba. - Merhaba.
Harika görünüyorsun.
Cidden.
İstediğinin bu olduğundan emin misin?
Şükran Günü yemeğinde soğuk Çin böreğinden daha iyi ne olabilir ki?
Vay canına Richard. Gerçekten resim yapıyorsun.
Uğraşıp duruyorum öyle.
Harikalar.
Teşekkür ederim.
Çok güzel.
Bu ne?
O sensin.
Bana benzemiyor.
- Evet, benziyor. - Aman Tanrım.
Bunları satabilirsin.
- Öyle mi? - Ama onu satma.
Onu senin için yaptım.
Vanessa'mız.
- Çok güzel. - Bizim şaheserimiz.
Evet, kesinlikle.
- Teşekkür ederim. - Ben teşekkür ederim.
İşte şeref konuğunun yeri.
Katlanır masayı çıkarman ne kadar da hoş.
Aile geleneği. Neden çıkarmayayım diye düşündüm.
Biliyor musun, Çin lokantasında
sıra beklerken başıma çok acayip bir şey geldi.
Bir an için neden orada olduğumu unuttum.
Ödüm koptu.
Bayramlar pek çok insan için kafa karıştırıcı olabilir.
Evet.
- Seni görmek güzel. - Seni görmek de.
Tamam, duamızı edelim.
Bu evde şu ana dek duyulmuş tüm sesler için
ve bugün bizi bir araya getirdiğin için şükürler olsun.
- Amin. - Amin.
Yepyeni bir gelenek başlatalım diye düşündüm.
Yemeğe fal kurabiyeleriyle başlayalım.
Tamam.
Önce sen.
"Yardım edin! Bir fal kurabiyesi fabrikasında esirim."
Babamın yapacağı türde bir şaka.
"Bir macera yaşayacaksın."
Ne maceraydı ama.
Seninki ne diyor?
"Eski aşkın sana geri dönecek."
İyiymiş.
Falım gerçek olacak mı?
Hayır.
Düşünüyordum da...
Evi satacağım.
Güzel.
Dikkat et.
- Seni tutuyorum. - On mu?
On, evet. On yıl.
İnanabiliyor musun? Zaman su gibi akıp geçiyor.
Dikkat et. İyi misin?
Tutuyorum seni. Merak etme.
Burası bizim evimizdi.
Burada yaşadık.
Sen burada yaşadın.
- Burada mı yaşadık? - Evet. Evet.
Otur. Otur.
Sandalyelerim var.
Bu eve ilk geldiğinde
bir içim su gibiydin.
Gözlerimi senden alamıyordum.
Annem ve babamla tanışmaya geldin.
Annemle babamı hatırlıyor musun?
Rose ve Al.
Hayır.
Evet, hepimiz burada birlikte yaşıyorduk.
Birçok mutlu anımız var.
Hiç unutamam, bir gece...
sen ve ben tam burada, annemin kanepesinde seviştik.
- Hayır. - Evet.
Herkes yukarıda uyuyordu, bizse hararetle
- işe koyulmuştuk. Çok tutkuluydu. - Hayır!
Burada birçok mutlu anımız var.
Şükran Günü ve Noel.
Tam şöminenin önünde evlendik.
Aman Tanrım! Kızımız Vanessa'yı
tam burada doğurdun. Kızımız Vanessa'yı hatırlıyor musun?
Onu bu evde büyüttük.
İyi ebeveynler olmak için elimizden geleni yaptık.
Harika bir anneydin.
Ben de iyi bir baba...
ve iyi bir koca olmaya çalıştım.
Hiçbir pişmanlığım yok.
Vanessa mı?
Evet, kızımız Vanessa.
Hayat doluydu. Hala da öyle.
Bir keresinde
okulda bir ödül kazanmıştı. Bir kurdele. Onu kaybetti.
O kadar üzülmüştü ki kaybettiği kurdele yüzünden iki gün ağladı.
- Mavi kurdele. - Evet, mavi kurdeleydi.
Hatırlıyorum.
Kanepede bulmuştum.
Kahverengi kanepe. Hatırlıyorum.
Bulduğumu hatırlıyorum.
Çok mutlu olmuştu.
Sonra sen kapıdan içeri girdin,
sen de çok mutlu oldun.
Hepsini hatırlıyorum.
İşte tam buradaydı.
Burada olduğumu hatırlıyorum.
Burayı seviyorum.