Kahretsin.
Yetişkin nedir?
Yetişkin olmak beni aniden olağanüstü ya da önemli bir şeye dönüştürmedi.
18 yaşındayım ve tamamen önemsizim.
Tennessee'nin ücra bir yerinde çürüyorum.
Harika ve bencil ailemin bana bıraktığı bu mezar evde.
Ölmediler ama ben ölmüşüm gibi davranıyorlar.
Sürekli yurt dışındalar.
Edebiyat benim yalnızlıktaki tesellim. Yazmaksa tek kaçış yolum.
Çünkü, bakın,
bu kasaba sınırından hiç çıkmadım.
İyi anlamda gotik, gerçekten.
Yalnız kız, küçük köyünün bitmek bilmeyen sıkıntısından kaçmak istiyor.
Yalnız kız anlamlı olmayı arzuluyor.
Yalnız kız sevilmeye hasret.
Kitaplar özlemi romantik gösteriyor ama berbat bir şey.
Açgözlü bir şey.
Ve ben özlemi bir duvak gibi taşıyorum.
Ama bugün...
Bugün yeni bir şey geliyor. Şaşırtıcı bir şey.
Bugün benim gibi bir yazarla tanıştım.
Bir öğretmen.
Böyle bir yerde bir şekilde ilham bulan biri.
İnanması zor.
Yani...
Sanırım mezarlıklarda bile çiçek yetişiyor.
Günaydın.
-Ders bir saat sonra. -Biliyorum.
Kalabalıktan hoşlanmam.
-Uzakta mı yaşıyorsun? -Yürüme mesafesinde.
-Nerede? -Lovell Hill.
Lovell Hill'de mi yaşıyorsun?
Orayı biliyor musun?
Orada hayaletler dışında bir şeyin yaşamadığını sanıyordum.
Kim demiş?
Gerçekten Lovell Hill'de mi yaşıyorsun? Vay.
Çok büyük.
Annemle babam avukat.
-Ne türden? -Pahalı türden.
-Avukat olmak istiyor musun? -Lise öğrencisi olmayı istediğim kadar.
Adın ne?
Cairo Sweet.
-Ben Bay Miller. -Biliyorum.
Dersinizi arkadaşım Winnie tavsiye etti.
Tatilden önce bunlardan bir tane aldığını varsayıyorum.
İnceleme şansın oldu mu? -Okudum.
Çok göründüğünü biliyorum ama elimizden geldiğince çabuk geçeceğiz.
Listenin tamamını okudum.
Bunları mı okudun?
O listede 12 kitap var.
Sıkı particiyim.
Winnie.
Bir dönem sana yetmedi mi?
-Beni özledin mi? -Özlemedim.
Çok yazık.
Her zamanki gibi aşırı giyinmişsin.
Her zamanki gibi iç çamaşırınlasın.
Ne kadar sıkıcı. Sansür öldü. İnternet varken var olamaz.
Ama var. Nedenini biliyor musun?
Evet. Sen biliyor musun?
Cehalet, tembelliğin bir ürünüdür.
Sınırlamanın değil.
Affedersin ama ne dedin?
Tavuklu tart ve kola mı istiyorsun?
Patronu duydun.
Tavuklu tart ve kola zamanı, hadi.
Bir şey ister misiniz Bay Miller?
Hayır, teşekkürler Cairo. Sorman çok hoş.
Ne yaptığını anladım.
"Cairo, bunu sorman çok hoş." İyiydi bu.
"Kimse sormamıştı," manasında.
Tanrım.
Aman Tanrım.
Ne okuyorsun?
-Hiç. -Öyle durmuyor.
-Bir öğrenciye ait. -Ya? Kızın adı ne?
-Kız olduğu ne malum? -Erkekler porno okumaya üşenir.
Porno olduğu ne malum?
"Marcelle onu becermemi istiyor.
Kanepeden atlayıp kızla benim aramıza giriyor.
Her şey o kadar fevkalade korkunç ki
hareket edemiyorum." -Ver şunu bana.
"Marcelle yarık incirini uzatıyor."
-Bu kadar konuşma yeter sana. -Sınav yarın çocuklar.
"Yarık incir" şiir gibi.
-Bu kahve benim mi? -Bisküvi de.
Seninkilerden mi?
Evet, bu seninkilerden. -Benimkilerden. Kesinlikle.
Tanrım!
Ne yaptığını bilmiyorum ama... -Hadi ama.
Seni baştan çıkarmaya çalışıyorum. -Çok iyi.
"Paris Review okuyorum. Çok akıllıyım."
"Lisedeyim ama Paris Review'u okuyorum."
-Boris. Hadi. Yeter. -"Çoğu insandan iyiyim."
Bu onun günlüğü mü?
Burada ne varmış? Vay, vay, vay.
"Apostroflar ve & İşaretleri."
Jonathan Albert Miller'ın son derece romantik altı kısa öyküsü.
Kitabımı mı almış?
Öyle görünüyor. Okuyan tek kişi de o galiba.
Dersin yok mu senin?
-Seni görmeden güne başlayamıyorum. -Gerçekten başlayamıyorsun.
Büyük dersliği nasıl aldın sen?
-Tiyatro programını kestiler. -Ama seni tuttular?
Diğer aksesuarlarla birlikte.
Lanet olsun.
-Merhaba karım. -Merhaba kocam.
Beatrice.
-Ne? -Bana bak.
Kutlama günü. Sonunda okuluna bilgisayar mı geldi?
Daha iyisi.
-İç mekân tuvaletleri? -Bir yazar.
"Finneganın Vahı"nı kendi isteğiyle okuyan biri. İnanabiliyor musun?
O gecekondudaki çocukların okuma bilmesi bile beni şaşırtıyor.
-Tahmin et başka ne var. -"Çıplak Şölen."
"Apostroflar ve & İşaretleri." O...
Kütüphaneden almış.
Kitabını kütüphaneye mi koymuşlar?
Kahretsin.
"Aptallar Konfederasyonu."
Peki, derin nefesler. Mutlu bir yer.
Benim mutlu yerimde hepsinin kafasına dolma kalem çakılı.
Paylaşımcı ol.
Merhaba Amy.
Ne? Şaka mı yapıyorsun?
Bütün gün Nashville ofisiyle konuştum. Ne istediklerini ifade edemiyorlar
ama bir şekilde bana açıklayabileceklerini düşünüyorlar.
"Belagat"ı bir Danimarka peyniri sandıklarını düşününce çok iddialı.
Çok beklerler. Sonunu değiştireceğim.
Tamam, iyi günler, hoşça kal.
Al bakalım.
Şerefe.
Bu çok iyi.
"Under the Roofs of Paris"i okudun mu? Henry Miller'ın.
Tatlım, ilk kopyam yapış yapış oldu, atmak zorunda kaldım.
Fahişe ve sperm parasıyla başlayan kısım var ya?
Kalite.
"Cebimde bulduğum ilk banknotu alıp aletimi onunla siliyorum.
Ve onu bir madeni parayla çıplak karnının üzerine koyuyorum."
-Sihir yapmanı seviyorum. -Canlandıralım mı?
Seni kâğıt hamuru yapabilirim...
...sperm ve parayla.
Yüklü bir boşalma bekliyorsun, öyle mi?
Dolu dolu hem de. Buraya gel.
Benimle dans et.
-Çok güzelsin. -Kapa çeneni.
Tanrı aşkına!
Tamam.
Bulaşıklarla ilgilenir misin? Sonra sana yardımcı olacağım.
Puşkin bu! Pollyanna değil.
Ne berbat bir hafta sonu.
Neden sürekli kahvemi rehin tutuyorsun?
Çünkü sen bir bağnazsın.
İyiliğini cezalandırmak görevimmiş gibi hissediyorum.
-Sadistsin sen. -Devlet okulu öğretmeniyim.
-Aferin sana. -Şerefe.
Vay canına.
Orada hayaletler mi var sence?
-Neden gidip bakmıyorsun? -Japon sarmaşığına girmem.
Ölülerin ruhlarıyla beslenir. Bu yüzden bu kadar hızlı büyüyor.
Günaydın.
Ormanda hep yalnız mı yürürsün?
Genç bir hanıma bunu sormak tuhaf oluyor Koç Fillmore.
Ne dinliyorsun?
-Celine Dion. -Gerçekten mi?
Gerçekten.
Ama neden?
Üzgünüm. -Çünkü o harika.
Boş ver onu.
Bekarlığa veda partimde "Titanik" şarkısını duyunca bağırarak ağladı.
Hatırladın mı? -Sarhoştum.
-Kederliydin. -Sen bir hainsin.
Sen de ikiyüzlüsün.
Özür dilerim. Bisküvi ister misin?
-Tabii. -Buyurun.
-Güzelmiş. Sen mi yapıyorsun? -Evet ama kimseye söyleme.
-Neden? -Biliyorsun.
-Bilmiyorum. -Anlarsın.
Anlamayacağım.
Bisküvi pişirdiği ve Celine Dion'a ağladığı bilinirse karizması çizilir.
Bunun üzerine, izninizi istiyorum. Sana hoşça kal diyorum.
Sen hoşça kalma.
-Güle güle. -Öyle mi?
-Ama seni seviyorum. -Sevmiyorsun.
O ormanda yürürken korkmuyor musun?
Oradaki en korkunç şey benim.
Kitaptaki en eski numara Winnie.
Bir şey söylemeyecek misin?
Sadece senin için giyindim.
Ne istiyorsun?
-Fizik dersine girmek istiyorum. -Neden?
Çok geridesin. -Özel ders vermiyor musun?
Derse ihtiyacın yok.
Neye ihtiyacım var?
Bakarız.
-Minnettarım! -Umarım.
Sen delisin.
Al.
Sanırım Koç Fillmore'u ayartıyorum.
Ama sen lezbiyensin.
Fırsat eşitliğinden yanayım.
Kıskandın mı?
"Evet" dersem onu rahat bırakır mısın?
"Evet" dersem üstüme yatar mısın?
Tamam, tavukla kola?
Olur.
Artık tiryaki misin?
Şu anda içiyorum. Beni tanımlamasını planlamıyorum.
-Annenle baban bu sefer nerede? -Mumbai.
-Ne kadar süreliğine? -Kim bilir?
Seni giydireyim hadi.
Seksi olmak umurumda değil, biliyorsun. Akıllı olmak umurumda.
İkisi birden olabilirsin.
Ne yapıyorsun?
İmlecimin Yale makalemde yanıp sönmesini izliyorum.
Tıkandın mı?
Niteliksizim.
Konu nedir?
"Bugüne kadarki en büyük başarınız nedir?"
Buna ne diyeceğim ki?
Hiçliğin ortasında büyümenin usancında hayatta kaldığımı mı?
Üzgünüm. Yüklü güven fonunun uğultusundan seni duyamadım.
En büyük başarım hiç başarım olmaması olamaz.
-Okul birincisi olacaksın. -Sıkıcı.
-Genel not ortalaman 4.6. -Sıkıcı.
-Ve sen başarıyla... -Ne?
Başarılı bir şekilde...
Şey...
Kahretsin.
Sen de aile yadigârı perili bir malikânede yaşayan
sıradan, zengin bir kızsın.
Kahretsin.
O zaman...
Bir şeyi deneyimle.
-Ne gibi? -Yazmaya değer bir şey.
Öğretmen-öğrenci ilişkileri üzerine bir inceleme yazabilirsin.
Bu tam olarak nasıl bir başarı olabilir?
Kolay.
Bu, cinsiyet ve yaşla ilgili miras aldığın inançlardan
özgürleşme konusunda bir konuşmaya dönüşebilir.
Fillmore'la yatmayacaksın, değil mi?
Henüz karar vermedim.
Sana ne ki?
-Senden 20 yaş falan büyük. -Yani?
Yaşlı erkekler ezelden beri bekâret bozuyorlar.
Senin için hiçbir şey ifade etmiyor mu?
-Ne? -Bekâretin.
Senin için bir şey ifade ediyor mu?
Henüz karar vermedim.
Winnie'ye gel.
Biz lanet olası, Amerikan ıslak rüyasıyız.
Kararsız cinselliğe sahip genç kızlar. Vücudumuzdan buharlaşan feromonlar.
Cinsel standartları, indirdiği berbat pornolarla belirlenmiş bir serseriyle
yapmak istemiyorum.
O, şarküteri eti.
Bense olgunlaşmış,
mükemmel şekillendirilmiş erkek etiyle zevkin doruklarına çıkmak istiyorum.
Wagyu bifteği gibi.
Açım.
Sence bu Boris Fillmore mu?
Neden olmasın?
İyi biri.
Gerçekten çok zeki.
Ve nazik.
Yani, ilk seferim olduğu için
beni havaya sokmak için zaman harcar.
Sonrasında da ilgilenir.
Bak, ilk kez seks yaptığında, acı vermemesi gerekiyor.
Tamam mı?
Olması gerektiği gibi uyarılırsan,
muhtemelen kanamazsın bile.
-Bunu bilmiyordum. -Çünkü bir kadının acısına
zevkinden daha çok değer veriliyor. Ama bu başka bir günün konusu.
Demek istediğim...
Boris'te istediğim her şey var.
Ne aradığımı biliyorum.
Bence Bay Miller da ne aradığını biliyor.
Ne demek istiyorsun?
Hiçbir öğrenciye sana baktığı gibi baktığını görmemiştim.
Göz önünde saklansan bile seni görüyor.
-Kapa çeneni. -Ne?
-Dur! Hayır. -Fark etmedin sanki Cairo.
Adam gri tonda yaşıyormuş da sen gördüğü ilk renkli şey gibisin.
Hayır, sen... Kapa çeneni.
Ben seninle yatardım.
Biliyorum.
"Altında ağartılmış bir kemik anıtından başka bir şey değildim.
Bir delinin aşkının insan kalıntıları."
Bir delinin aşkı...
Bunu hissetmek için neler vermezdim.
"Bu meczup özleme hangi peri ilham verebilir ki?"
İlham vermek...
Öylesine ilham almak...
Birbirimiz için bu olabilir miyiz?
Ne diyordum?
Yanlış yapıyorum gibi geliyor.
Ama iyi hissettiriyor.
Pembe hissi veriyor.
Unutmayın, bu adama romantik denilmesinin bir nedeni var.
Çok büyük, çok cesur.
Bize biraz fazla gelebilir.
Özete sadık kalmazsak, biraz kafa karıştırıcı olabiliyor.
Dersten sonra beni görebilir misin?
Gördüğünüz gibi bazılarınız...
Dilin altındaki küp şeker gibi.
Ama sebat etmeye değer. Colby, söyle.
İlgini istiyorum.
Bea nasıl?
O, Bea işte.
-Kitap nasıl gidiyor? -Gitmiyor.
Sorun sende yani.
Hayır, o meşgul.
-Akşam yemeği saat kaçta? -Yedide. Lütfen duş al.
Endişeli misin?
Karın bunlara azar diye mi?
-En kötü kâbuslarımdan biri. -Çünkü nasıl pisleştiğini biliyorsun.
Hayır, çünkü seni kendime saklamak istiyorum.
Çok tatlısın.
-Hey. -Ne?
Roger Rabbit'i hatırlıyor musun? Bak.
-Yakın değil mi? -Neye?
-Hepsine taş çıkartırım. -Tamam dostum.
-Hoşça kal profesör. -Seni seviyorum.
Merhaba.
Çok utanç vericiydi.
-Kimseye söylemem. -Çok cömertsin, teşekkürler.
Umarım seni bir şeyden alıkoymuyorumdur.
Winnie'yi bekliyorum.
Sanki hep Winnie'yi bekliyormuşsun gibi.
Gin Blossoms albümü gibi oldu. "Winnie'yi Beklerken."
Gin Blossoms? Kaç yaşındasın sen?
Belli olmuyorsa söylemem.
-Winnie ne yapıyor? -Vandy'ye başvuruyor.
Bunu bilmek sizi memnun eder. -Sen memnun musun?
Tennessee bir katran çukuru.
Değerini büyüyünce anlayacaksın.
Belki.
Uzaktan.
Burası yanarken.
Neron gibi.
-Peki, ne kadar uzaktan bahsediyoruz? -Yale kadar.
Yale kadar mı? Tanrım!
Ne yani, otlu kek yiyip Joan Didion mı okumak için mi?
Okuma-yazma oranı yüksek olduğu için.
Hiç Sally Bunnys'deki Parşömen Oturumlarına gittin mi?
Hayır. O ne?
Üç haftada bir şiir okuması. Viktorya Köyü.
-O nedir? -Ne...
Boş bakıyorsun.
Kapsamlı bir kültürel araştırma yapmadan
Tennessee'nin sunduğu şeyleri nasıl küçümseyebilirsin ki?
Deneyimlerimle.
Orada unutamadığım şeyler duydum.
Kötü oldukları için mi?
Bazen evet. Bazen kötüler. Çoğu zaman güzel oluyor.
Evet.
Bu hafta sonu git istersen. Bence şaşırabilirsin.
Beni görmek istemiştiniz?
Bu haftanın öyküsünde isteksiz bir örümcek hakkında yazmıştın.
Yazarken keyif aldım.
"Hayatta kalma ve arzu birleşti ve kör bir gözü içeriye çevirdi.
Beklentilerimin parçalanıp ayrıldığını gördüm,
gerçekliğin sert ve aç köpekleri tarafından.
Devasa bir yıldız gibi uzayın boşluğunda duran gerçekler,
küle dönüşüyor.
Tüm elementler müthiş ısıya dayanamayacak kadar zayıf.
Biz neysek oyuz.
Ve tüm yaratıklar yemek yemeli."
Vay be. Yani...
Bunu beklemiyordum.
Örümcek isteksiz değil.
Boyun eğmiş.
-Ölümüne mi? -Hayır. Doğanın düzenine.
Yiyor ve yenilmeyi bekliyor.
-Vay canına. Karanlık. -Doğa bu.
Doğru.
Ezberlemişsiniz.
Fotografik hafıza. Harika bir parti numarası.
Sen...
Olağanüstü yeteneklisin.
-A alır mıyım? -Vizede hızlı bir başlangıca ne dersin?
Bana özel muamele mi teklif ediyorsunuz Bay Miller?
En sevdiğin yazarın tarzında bir öykü yazmanı istiyorum.
Vanderbilt'e göndereceğin portfolyoda en önemli nokta bu olabilir.
-Yale. -Vanderbilt.
-Yale. -Hadi. Biraz umudum olsun.
-Bence bu harika bir ödev. -Seveceğini düşündüm.
Güzel.
Kitabınızı okudum.
Tanrım. Peki...
Eleştirmenler ki üç kişi vardı, şöyle demiş:
"Hırsı olmadan haddini aşmak".
Bana göre, büyük ve trajik.
Tamam.
Romantik korku.
Bu...
"O, elektrik beyazı öğlen gölgesi ayıydı;
yüzümün düz yüzeyine su gibi soğuk bir ışık saçıyordu.
'Güneşe bakmayın' derler.
Ama ay, ay...
Onun altında ağartılmış bir kemik anıtından başka bir şey değildim.
Bir delinin aşkının insan kalıntıları."
Bunu ezberledin, değil mi?
Çok fazlaydı. Tuhaftı.
-Hayır, değildi. Değil. -Gerçekten tuhaftı. Üzgünüm.
Hayatımda yazdığım ilk şeydi.
Somut hissettirdi. Sanki bir şeye dokunmuşum gibi.
Çok uzun zamandır bir şey yazmadım. -Neden?
Bilmiyorum. Biliyor muyum?
Sanırım evlendim.
Öğretmenliğe başladım.
Söyleyecek başka bir şeyim yok.
İlhamınız sönmüş.
-Beni yargılıyor musun? -Size meydan okuyorum.
Bu benim işim.
-Merhaba Winnie. -Hayır.
-Aç ben. -Karnı aç.
Çocuk olduğu için gerçek sözcükler kullanmıyor.
Sorun değil. Saçların harika görünüyor.
-Biliyordum. -Lütfen başlama.
-Ben daha çok... -İyi gecelere, yavaşça.
İyi görünüyorsun.
Rapçiymişsin gibi iki telefonun olması beni daha çok endişelendiriyor.
-Bu benim iş telefonum. -Diğeri...
Diğeri uyuşturucu satmak için.
-Diğeri kişisel. -Öyle mi?
O yüzden o numarayı alamayacaksın.
Nasılsınız? Hamburgeriniz iyi mi? Kusura bakmayın, bu gece iki kişiyiz.
Sinirleniyorum artık.
Merhaba.
Burada Michelin yıldızı göremiyorum. Gecikmenin sebebi nedir?
Mutfakta tamamen önlenebilir bir karışıklık.
Beklerken bir şey alır mıydınız?
Benden. -Bundan bir tane daha.
Tamam, geliyor.
-Koç? -Blue Moon.
Hafta içi geç saatlere kadar çalışıyorsun.
Hafta içi geç saatlere kadar içiyorsun.
Küstahlık yapınca sana daha iyi bahşiş vereceğini mi sanıyorsun?
Daha iyi bir not vereceksin. Değil mi?
-Doğru olabilir, evet. -Siz ne alırsınız Bay Miller?
Almayayım Winnie. Araba kullanacağım.
Gerçekten mi?
-İstersen sen kullan. -Bunu ilk kez duyuyorum.
Neden Bay Miller gibi tatlı, sıkıcı bir öğretmen olamıyorsun?
Sıkıcı mı?
Öğrencilerimin notlarını akademik başarıya göre mi vereyim?
-Gerçekten sıkıcı mıyım? -İyi anlamda.
Güzel bir pastoral gibi.
Size içkilerinizi getireyim. -Evet. "Pastoral." Sana tarla dedi.
En iyi ihtimalle. -Çok tatlı.
Evet ve 4.4'lük bir öğrenci
ve resim yapabiliyor. -Sabah dersimde.
James Joyce çocuğu bu mu?
-O, Cairo. -Cairo?
Cairo kitabını okumuş, sana söyledi mi?
Söylemez olur mu?
-Kız güzel mi? -Güzel mi?
Bilmiyorum. Yetenekli. -Tüh. Daha da kötü.
Dostumuz Jon, onun sayesinde akademik zafer kazanmayı hedefliyor.
Ne olmuş yani? Çok heyecan verici.
Bu kadar ilgili öğrenci nadirdir. -Bu kadar tapınılmak da.
-Çok değerli. -Benim gibi olmak ister misin?
Ciddi anlamda "hakaretamiz" gibi kelimeler kullanıyor.
Lütfen. Matematiğin seni roket bilimci yapmadığı gibi,
kelime dağarcığı da yazar yapmaz.
Bea, kız olağanüstü. Tamam mı?
Fırsatın varken tadını çıkar. Böyle şeyler nimettir.
Kırsal eğitim sandığın kadar romantik olmadı mı?
"Cuma Gecesi Işıkları" gibi olacağını düşünmüştüm.
-Senin hatan dostum. -Harika hikayeler
ve seksi gitar riffleri.
Bu arada profesör alaycılığımı onaylamıyor.
-Seni yargılıyor. -Evet. Hissediyorum.
-Yargılamıyorum. -Yargılıyorsun.
Bence de.
"Öğrenme isteği uyandırmadan öğretmeye çalışan öğretmen,
soğuk demir dövüyor demektir."
-Horace Mann. -Slytherin'e on puan.
Olaya bak. Ben öğretmen olmak istiyordum.
Sen mecburen oldun. -Bu arada öğretmeyi seviyorum.
Bence zaten buna daha uygunsun.
-Neye göre? -Yazmaya.
-Lanet olsun, Beatrice. -Bu ne demek?
Çocuğun yok.
-Çocuğunuz yok. -Beyninde hasar yok, değil mi?
Demek ki yazmayı sana göre olmadığı için bıraktın.
Yoksa hâlâ yazıyor olurdun.
Ben bir yazarım.
Hikâyelerin reddedildiğinden beri kalem oynatmadın.
Sen yazar değilsin.
Tamam, tamam.
Beni böyle gördüğünü bilmiyordum ama tamam.
Bu, yazamıyorsun demek değil; yazmıyorsun.
Öğretmen olmayı seçtin. Neden seni başka bir şey olarak göreyim ki?
-Çünkü bir yazarla evlendin. -Öyle yaptım.
Değil mi?
Neden buradayım?
Şiir için değil, emin olun.
Hayatım boyunca tatmadığımı fark ettiğim bir şeyin heyecanı için.
Burada olacağına dair bir beklenti sancısı.
Ve burada olmanın bir anlamı olacak.
Burada ol.
Burada ol. Burada ol.
"Kal, illüzyon. Eğer sesin varsa benimle konuş."
-Merhaba. -Merhaba.
-Oturabilir miyim? -Elbette.
Elindeki ne?
Kutsal üzüm suyu.
Dedi, avukatın kızı.
-Buradaki herkesi tanıyor musun? -Çoğunu.
Bunu birkaç yıldır yapıyoruz.
Grup terapisi gibi mi?
Evet, aynen öyle.
-Bu adam kim? -Bu, Elliot.
Üç kez Ostrander kazandı.
"Lear"da Edmund rolünü yeni bitirdi. Dördüncüyü kazandıracağı kesin.
"Niyetim senden kaçmak
ve seni çok geride bırakmak,
benden yoksun ve ağrılı.
Kaburgandaki ağrıdan dolayı şaşkın.
Gönül yarası değil.
Sıla hasreti değil.
Ben şeklinde ve yıldız kalıntılarıyla dolu.
Boşluğu yemyeşil çiçeklerle boğuyorsun. Damarlarımın etrafını sarmasıyla,
o korkunç nabız,
haykıran kan...
Karnındaki Japon sarmaşığı seni arzuyla boğuyor,
anılarla korkunç derecede yumuşuyor.
Ama yine de bir parçam kalıyor.
Bir nebze, küçük bir zerre.
Geride kalan bir miktar kül.
Bununla beni yeniden yaratacaksın.
Hareketli bir heykel, yama işinden yapılma bir insan.
Ama onlar ben değil.
Bıraktığım boşluk şekilsizleşiyor.
Bir daha oraya asla sığmayacağım."
Anlayabiliyorum.
Gerçekten güzeldi.
Yaşasın!
Berbat bir şey bekliyordun, değil mi?
Evet.
Daha inançlı ol.
Buna ne denir?
Düşmek değil. Bu çok bayat.
Ondan daha kasıtlı.
Gerçekte ne olduğumuzun tanınması.
Hayaletler.
Beni görüyorsun.
Seni görüyorum.
Lanet olsun Tennessee, neden bu kadar sıcaksın?
-İçeri gir. -Godot'yu mu kaçırayım?
Duvar çiçekleri için hediyeler.
Tamam.
-Teşekkürler. -Bu ne?
-Kahve. -Hayır, hayır. Bu ne?
Yeni imaj ne iş?
Teşekkür ederim. Çok cömertsin.
Kimse kafeterya kahvesine mecbur kalmamalı.
Bisküvi gibi bisküvi ister misin?
-Neli? -İncirli.
Affedersiniz.
-Sorun değil. -Hadi dostum.
İçinde ayrık incir mi var?
-Yapma. Gerçekten mi? -Boğazına mı takıldı?
-Ne yap, biliyor musun? -Ne yapayım?
Takıma para toplamak için bir logo yapıp bunları sat.
Gülme.
Sen alırdın, değil mi Bay Miller?
-Evet. -O sayılmaz.
Bisküvili tatlı bir çocuğa karşı koyamam.
Değil mi? Winnie logoyu tasarlayabilir.
-Öyle mi? -Bu işlerde çok iyi.
-Gerçekten mi? -Koç.
Takımın adını Bisküvi Hamurları koy.
Winnie'yle bunu hayata geçirmene yardım edebiliriz.
Senin çıkarın ne?
Çıkarım mı ne?
Sadece memnuniyet.
Bağlantı. %5 pay.
-Ben Bisküvi Hamuruyum. -Hayır. Bir kez daha gururla.
-Ben Bisküvi Hamuruyum! -Tamam.
Ben...! Üzerinde çalışacağım.
Ama yanmadan gidiyorum.
İçeri geliyor musunuz? -Sen devam et.
-Peki, sen bilirsin. -Ben bilirim. Görüşürüz.
Merhaba.
Çok tatlısın.
Yeri gelince.
Lütfen.
Teşekkür ederim.
-Kıyafet hakkında ne dedi? -Bir şey demesine gerek yoktu.
-Hazır mısın? Gidebilir miyiz? -Hayır. Sınıfına uğramam lazım.
İzleyebilir miyim?
-Merhaba. -Merhaba.
Nasılsın evlat?
Acelen mi var?
Karımla küçük bir hafta sonu tatiline çıkacağım.
Yazarlar tatilde ne yapar?
Affedersin.
Başka bir yerde yazıyormuş gibi yapıyorlar sanırım.
-Vize hakkında konuşabilir miyiz? -Tabii, aklında ne var?
Başlamadan önce yazarıma onay istiyorum.
-Tamam. Kim? -Henry Miller.
Provokatif ve...
...yapısının taklit edilmesi çok zor.
Ama sadece yapısal değil, her şey var.
Dekadansı, edebi görgü kurallarını hiçe sayması, geleneği yok etmesi.
Hepsi iyi şeyler.
-Yapamayacağımı mı düşünüyorsun? -Bak,
Miller sansürcüler arasında bir numaralı halk düşmanı.
Onu okutmam bile onaylanmadı.
Yani?
Yani tartışmalı bir seçim olur.
Tartışmalı değilse ilginç değildir.
Tamam.
-Tamam derken? -Tamam, sana güveniyorum.
Bildiklerini yaz küçük hayalet.
Lanet olsun, gitmeliyim.
Bana bir iyilik yap.
Bu hafta sonu biraz eğlenir misin? Biraz ara ver.
Sen yazarsan dinlenirim.
Pazartesi görüşürüz. Hoşça kal Winnie.
Bunu yapma.
Bana öyle bakma.
Hayır, hiç öyle yapmadım.
Dur.
Dur Winnie, yapma. -"Ah, Bay Miller...
Dekadansa bayılıyorum.
Tüm o sözlere ve tüm kuralları çiğnemeye!
Tamam, yeter. Masasından inmelisin.
O şekilde söylemedim.
-Ama öyle demek istedin. -İstemedim.
Onu baştan çıkarıyorsun, seni sürtük.
İyi bir takımız.
Merhaba. Bölüyor muyum?
-Biz de tam gidiyorduk. -Jon nerede?
Bay Miller nerede yani? -Gitti.
Tüh. Hazır buradayken, Cairo, bence fikrin muhteşem.
Ve Winnie, yardımını istiyorum. -Ne konuda?
-Sır saklayabilir misin? -Tabii ki.
Bisküvi pişiriyorum.
Para toplamak için beyzbol takımına bunları sattıracak.
Logoyu senin tasarlamanı istiyor.
Bence bu gerçekten harika.
-Gerçekten mi? -Yardım etmek isterim.
Harika. Tamam, öğle arasında sizi arayacağım. Detayları konuşuruz.
Hey...
Bana telefonunu versen daha kolay olur diye düşünüyorum.
Detayları mesaj atabilirim. Bu şekilde daha hızlı olur.
Tamam.
Harika.
Beni arayabilir misin?
Artık Cairo'nun numarası sende var.
Güzel.
-Burada telefon çekmiyor. -Kahretsin.
Çantanın dibinde bir yerdedir.
Hayır, daha demin elimdeydi.
Bugün cuma ve hâlâ buradayız.
Hadi gidelim artık.
-Winnie? -Boris?
-Telefonum. -Telefonum.
-Senin telefonun. -Telefonun mu?
Telefonun!
-Evet. Üzgünüm. -Ah, tamam. Tamam.
Bu benim...
Bebeğim, birkaç dakikaya daha ihtiyacım olacak, tamam mı?
-40 dakika önce çıkmamız gerekiyordu. -Biliyorum.
Amy lanet işini yapsaydı, dün çıkabilirdik.
Bu yeterli değil Amy.
Ne oluyor?
Evet, bekliyorum.
-Alo? -Merhaba.
Telefonum sende.
Peki kimin telefonu bu?
Cairo Sweet'in.
Cairo. Ben...
Jon. Bay Miller.
Sakarsın Miller.
-Nasılsın? -Sabit hatta bağlıyım.
-Yola çıktın mı? -Çıkamadım.
Umurumda değil Amy. Onlara ilk taslağı ver.
-Bekle. -Yeni olduğunu zannederler.
Tatlım, bir öğrencinin evine bir şey bırakmam gerekiyor.
Tamam, hallet. Çıkmışken de tampon al. Eğer bulabilirsen organik olanlardan.
Sana demiyorum tabii ki Amy!
Daha iyi bir anlaşma yaparsan duruma bakarız.
Bana çok borçlusun.
Orada mısın?
Buradayım.
-Şu anda Lovell Hill'de misin? -Evet.
Tamam. Sana uygunsa yola çıkmadan önce getireceğim.
Adrese ihtiyacın var mı?
Nerede olduğunu çok iyi biliyorum.
Tamam, dikkatli sür.
Yağmur yağacak.
Aşk nasıl gelir?
Filmlerde, sahneye düşen bir perde gibidir.
Ama hayatta, ne kadarı gerçekse,
sessiz bir şeydir.
Acımasız.
Kaçınılmaz.
Bir çağrıdır.
Buraya gel.
Hayır.
Sen buraya gel.
Bir öpücük nasıl her klişeyi birdenbire önemli hâle getirebilir?
Daha önce ders verdiğim hiç kimseye benzemiyorsun.
Bu kadar cesur hissetmenin mümkün olduğunu bilmiyordum.
Ya da bunu isteyeceğimi.
Ne yapıyorsun?
Çalışıyorum.
Bebeğim?
Hafta sonunu birlikte geçirecektik ve berbat bir ekibim olduğu için üzgünüm
ama bu şekilde çalışamam.
Cidden mi?
Bir öpücük.
Dışarıdayım.
Bir ilham perisi.
Bu bir soru.
Kilidi açılmış bir kapı.
Bu, kıvanç.
Bir ıstırap.
Bir tür alışveriş.
"Güneşe bakmayın" diyorlar.
Onlar ne bilir ki?
Bay Murphy, çoktan ölmüş birinin yılgınlığıyla arabayı sürdü.
Kendisini öldürecek içkiyi almak için
Beyaz At'a giden Dylan Thomas gibi hissettiğini hayal etti.
Onların ne olduğunu ve ne olmadığını biliyordu.
-"Alo?" dedi. -Buradayım.
"Alice'in aklına hemen kesilen bir kuzu geldi,
çünkü hangisinin kurban edileceğinden emin olamadı.
Dışarıdaydı.
İçerideydi."
Bu seni heyecanlandırıyor, değil mi?
Her şeyin bu gizliliği.
"Bay Murphy genişçe gülümsedi.
Ağzının etrafındaki çizgiler
mükemmel dudaklarını çerçeveleyen parantezler gibi derinleşerek
can alıcı bir noktaya dönüştü.
Alıştırılmış, sinematik bir çabayla ağzından dumanlar çıktı."
Böylesi senin için daha mı romantik?
Bu romantizm değil.
Seni hayal kırıklığına uğrattığım için üzgünüm.
"Alice bir şey söylemek için ağzını açtı ama kelimeler uçup gitti.
Bay Murphy onun üzerinde dikildi, Cadillac gözleri aç ve sıkılmıştı."
Bana okumanı istiyorum.
"Alice, Bay Murphy'nin konuşurken
dilinin dalgalanışını ağır çekimde izledi."
Kendine okuduğun gibi bana da oku.
"Dişlerinin kemik kıyısına karşı pembe bir dalga."
"Alice, Henry Miller'ın yırtık pırtık kitabını komodinin üzerinden aldı
ve onunla yatağına uzandı.
'Sayfa 13' dedi, arkasından,
bir eli pamuklu elbisesinden içeri kaydı,
diğeri, sayfadaki bir cümleyi işaret etti."
Başla.
Buradan.
Ona yaslanmıştı
ve Alice bacaklarının arasında bir kas ıslaklığı hissetti.
Bay Murphy ince elini onun elinin üzerine koydu
ve parmaklarını karanlık kıvrıma bastırarak onu tümseğe yönlendirdi.
Külotunun nemli kumaşının hemen arkasında...
-Üzerindeydi. -Bacağındaki lastiği sıyırdı
ve iki hünerli parmağını bekâretinin sıcak karanlığına kaydırdı.
-Hareket ettiğini hissetti. -Islak pamuğun altında
ona arkadan bastırdı.
Kadının pubisinin ağzını kancalı bir balık gibi tutarken
içinde bin yıllık şiddet ve fetih kanı kaynadı.
Şüphe ettiği bir sorunun cevabı.
Asla iyileşmeyecek olan ağustosböceği.
Yılanın elması.
-Parmakları kayganlığındaydı. -Tıpkı hayal ettiği gibi.
Belki yatak odasında....
İçindeki acı...
Aletini içine gömerken, klitorisini döndüren...
Muhakeme yeteneğinin tıkanmasına neden olan arzuyu acımasızca sildi.
Onu spermle doldururdu.
Günaydın.
İyi misin?
Sorun nedir?
Öykün.
Beğenmedin mi?
Başka bir yazar seçmelisin.
Neden?
Bu uygunsuz.
"Uygunsuz." Bu ne demek?
-Bunu neden yazdın? -Yazmamı istedin.
Tamam.
Neden bu malzemeyi seçtin? -"Bildiklerini yaz" dedin.
Bildiğin bu mu?
Bu...
...biziz.
Hayır. Bu sensin.
Ben bunu anlamıyorum.
Ciddi misin?
Peki.
Toplumsal gelenekleri reddeden iki benzer insanla ilgili.
Bu, pornografiye fazlasıyla doymuş bir kültürün
cinsel açıdan uyuşturulmasına ilişkin bir yorum.
Romantik dogmaların,
gençlerin beklentileri üzerindeki etkisizliğiyle ilgili.
Bu, amansız bir çekimle ilgili.
Katmanlı.
-Bu pornografi. -Evet.
O zaman günlüğüne yaz, masama bırakma.
Yeni bir yazarla yeni bir öykü yaz.
Buna müsaade etmeyeceğim.
Öyküden mi, bizden mi bahsediyorsun?
İkisi birden.
İlham vererek izin verdin bile.
Bunu kabul edemem.
Edemez misin, etmez misin?
Çünkü korkmuş görünüyorsun ve kendini tutuyor gibisin.
Benimle yabancı gibi konuşmayı bırak ve açıkça söyle.
-Yeniden yaz. -Neden?
-Nedenini biliyorsun. -Anlat. Söyle.
Yeniden yazmazsan vizede seni bırakacağım.
-Nedenini söyle. -Hiçbir şey söylemek zorunda değilim.
Seni korkutan bir şey hissettin.
-Benim yerime konuşma. -O zaman kendin söyle.
Sana ne hissettirdiğini söyle.
Bu materyali bir çocuğa emanet ettiğim için inanılmaz aptal hissettim.
Okumadan önce neydim?
Öğrenci.
Dünyayı sen inşa ettin.
Fanteziyi sen kurdun, sayfada değil, gerçek hayatta.
Sınırları bulanıklaştırıp da
aniden geçtiğimde sınırı görmemi bekleyemezsin.
Çok ama çok açık söyleyeyim.
İzninle.
Sen benim öğrencimsin.
Ben senin öğretmeninim.
Hepsi bu.
Bununla ilgili herhangi bir yanlış anlama,
ne yazık ki senin baş etmen gereken bir şey.
Tek başına.
"Bildiklerini yaz" demiştin.
Ne dediğimi biliyorum.
Söylediğin hiçbir şeyi bilmiyorsun.
Öyküm iyi.
Öyle olduğunu biliyorsun.
O hâlde asıl meseleyi inceleyelim.
Mesele benim yazım değil.
Senin yazın.
İyi deneme.
Çok popüler olacağını düşünüyordun, değil mi?
Ne?
Ünlü biri olacağını sanıyordun.
Değil mi?
"Hırs olmadan haddini aşmak."
Bu ne demek, biliyor musun?
Daha iyi olacak cesaretin yok demek.
Kasten iktidarsızsın demek.
Bunun demektir ki sen, Jonathan Miller...
...vasatsın.
Beni dersten bırakacak mısın?
Hiç çekinme.
Ama senin için bir anlamı olsa iyi olur.
O anlamı bilmelisin.
Çünkü bedel çok yüksek Bay Miller.
Eğer çok, çok dikkatli olmazsan...
bu bayağılık, içinde debelendiğin bu sahtelik,
göründüğün kadar küçülene kadar seni yiyip bitirecek.
Ve kaybolacaksın.
Kimse sana, okunmamış bir kurabiye falından fazla değer vermez.
Daha fazlası olacağına inananlar kim bilir nasıl hayal kırıklığı yaşadı.
Burada olmana şaşmamalı.
Kalp kırıklığı, Mozart'a ayarlanmış ağır çekim bir araba kazasıdır.
Meşhur eserine. "Requiem."
Tadı mezarlık toprağı gibi.
Yanmış çiçekler gibi kokuyor.
Şiddet gibi hissettiriyor.
Nasılsınız profesör?
Kötü bir gün geçirdim.
-İçki ister misin? -Teşekkür ederim.
Ne yani, gücendi mi?
Etkilendi.
Ondan hâlâ hoşlanıyor musun?
O bir sahtekâr.
En azından Boris neyse o. Jonathan Miller sanki...
...benzin istasyonu suşisindeki yapay yengeç gibi.
Ona âşık değil misin?
Ne oldu?
Bir öğrenciyle vizeyle ilgili çok nahoş bir konuşma yaptım.
Şu kızla mı?
Müridinle?
Henry Miller'ı Dr. Seuss gibi gösteren bir öykü yazmış.
Bir gencin Miller'ı yazmasına izin verip bel altı olmasına şaşırdın mı?
Konusunu değil, yazınsal yapısını kullanması gerekiyordu.
Konu nedir peki?
Bir edebiyat öğretmeni ve öğrencisiyle
"boşalma öncesi" ve "zar delinmesi" ile tamamlanan yasa dışı ilişkisi.
Tam olarak bu sözleri kullanmış.
Hemen göster bana.
Yapma.
Hadi. Seni neyin şaşırttığını söyle.
Fillmore'la yattın mı?
Biliyorsun luteal evremdeyken sana her şeyi anlatıyorum.
"Jonathan'a. Sevgiler, Cairo."
Bebeğim, bu bir aşk mektubu. Abayı yakmış.
Seni nasıl tanımladığını söyle.
-Orada okuyabilirsin. -Hayır. Sen söyle.
Çünkü kelimesi kelimesine hatırladığını biliyorum.
Ve bunu yapmanı istiyorum. -Hayır. Hayır.
Söyle bana.
"Bay Murphy..."
...zeki ve umursamazca çekici.
Düşüncelerini kendine sakladı ve gözleri yarı açık durumdaydı."
Dikkatimi dağıt.
Hanımefendi ne alırlar?
Uykulu görünümü bazı kişilerce belirsiz kurumsal can sıkıntısının
bir belirtisi olarak görülebilir.
Boris'e mesaj at.
Ama Alice bunu daha çok,
gözlerini kadın öğrencilerinin genç, olgunlaşmamış bedenlerine diktiğinde
hissettiği ahlâksızlık şokunu gizlemek için yaptığını düşündü.
Ve hiç kimse onun müstehcen hayallerinden muaf değildi.
Bütün sürtükler eşit yaratılmıştı
ve onun zihninde muhteşemdi."
Öyleler mi?
Bütün sürtükler eşit mi?
Yoksa bazıları...
...daha mı çekici?
Yapma, sarhoşsun.
Ahlâksızım.
Ona sarhoş mesaj attığını söyle.
Bu şekilde sarhoşken ne yapıyor olabileceğini hayal edecek.
Cidden mi?
Ona ne yaptığını sor.
Misafirimiz var.
-Ne? -Ciddiyim. Bu kapıyı açık bırakmayın.
Kendi güvenliğiniz için.
Merhaba.
Odanıza!
Ne haber yakışıklı?
-Yakışıklı mı? Hadi oradan. -Kahretsin.
Sence beni beğeniyor mu?
Beğenilmek mi istiyorsun, becerilmek mi?
Çünkü bunlar senin gibi kızlar için çok farklı şeyler.
İkisini de istiyorum.
Ona benimle olduğunu söyle.
Ve geceleri yalnızken bütün kızların yaptığı şeyi yaptığımızı.
-O kim? -Söylemem.
Biz...
arkadaşlığımızın güvenli sınırları içinde
cinselliğimizin derinliğini ölçüyoruz.
Neden bu kadar kötüsün ama?
Çıktığın her kızın on santimlik Lucite topuklu ayakkabısı varsa
ve bebek bakıcılığı yapıyorsa suç benim mi?
Hayır, değil. -Değil.
Ama senin hayatın, senin seçimin.
Sen bir züppesin. Kristy'nin harika olduğunu biliyoruz.
Hiçbir şey söylemedi mi?
Söyledi. "Git uyu," dedi.
Yani...
Üstünü çıkar.
Ne?
-Neden? -Öpüşeceğiz.
Onun için, senin için değil.
Biraz da benim için olabilir.
Bu nasıl?
Güzel.
Sıra sende.
Bu fotoğrafı çekerken biraz daha yakın ol.
Öyle değil. Kazık yutmuş gibi durma. Bu şekilde.
Yakın.
Hazır mısın?
Gönder.
Bay Miller'a mesaj atacak mısın?
"Tüm savaşlar aldatmacaya dayanır."
Alo?
"Düşmanı etkile ama ondan etkilenme."
Müdürün odasına çağrıldın.
Kitabın adı var mı?
Büyük Bir Aşkın Küçük Beklentileri.
Bilemiyorum.
Merhaba Joyce.
Bir bira daha?
-Hayır, gitmeliyim. Kalkayım artık. -Hadi ama. Sıkıcı olma.
Kalamam. Termodinamikle ilgili 45 tane kısa sınava sıfır vermem gerek.
Daha fraktallara bile gelmedik.
Amerika'nın umutsuz gençliği.
Fark yaratmak isteyen sendin, unuttun mu?
Cahil cesareti işte.
Jonathan nerede? -Telefonda.
Ona kaçmam gerektiğini söyle. Hoşça kal evlat.
Güle güle.
Joyce hikâyeyi almış.
Ne?
Üzerinde "Jonathan'a. Sevgiler, Cairo" yazan hikâyeyi.
En üstte yazan buydu.
Hiçbir yanlışlık yok.
Benimle gerekli evrak işleri hakkında resmî olarak konuşmak istiyor.
Ne için evrak işi?
Bir olay raporu.
Sanırım o yaptı.
Kim ne yaptı?
Cairo. Cairo teslim etti.
Alt tarafı bir kısa öykü Jonathan.
"Komünist Manifesto" değil.
Biliyorum.
Ama evet, bu...
Yaptığı ima mesele.
Onları aramızda bir şey olduğuna ikna edebilirse, o zaman...
İşimi kaybedebilirim.
Kaybedebileceğin tek şey bu değil.
Aranızda bir şey oldu mu?
Ben bir şey başlatmadım.
Genç kızlar tehlikelidir Jonathan.
Duygusal şiddet ve "hakaretamiz" söylemlerle dolular.
Umarım ne yaptığını biliyorsundur.
Cairo'yu gördün mü?
-Görmedim. -Ben de görmedim. Düşündüm ki...
...belki sen görmüşsündür. -Görmedim.
-Mesajlaşmıyor musunuz? -Sana öyle mi söyledi?
Şey, biliyorsun...
Cairo her şeyi söyler...
ve hiçbir şey söylemez.
Ne olduğunu anlamıyorum.
Öyle mi Winnie?
Nasıl başladı? Kendi sözlerinle anlat.
Birbirimizi tanıdık.
Olağanüstü yetenekli.
Bu okulda bu konuda eşsiz biri.
Kayırmacılık mı yaptın?
Özel hocalık mı yaptın? -Elbette.
Vize ödevini bana önceden vereceği için heyecanlıydı.
Vize, toplam notun yüzde kaçı?
%25'i.
Genel not ortalamamı mahvetmeye yeter.
Henry Miller'ın devlet okullarında onaylanmadığını biliyorsun, değil mi?
O kız, müfredatı aşmış Joyce. Bunu biliyorsun.
Öne çıkmasına yardım etmek istedim.
Sanırım kim olduğunu bilmemden etkilendi.
Kitabını okudunuz mu?
Ders dışında ne sıklıkla birlikteydiniz?
Okuldan önce, sınıfta ve bazen de sonrasında görüşüyorduk.
Ne yapıyordunuz?
Edebiyattan ve önemsediğimiz şeylerden konuşuyorduk.
Bazen bir sigarayı paylaşıyorduk.
Bir keresinde aynı yerde sigara içiyorduk.
Herhâlde böyle başladı.
Yani birlikte sigara içmeye böyle başladık.
Sosyal olarak görüşüyor musunuz?
Kesinlikle hayır.
Birlikte şiir dinletisine gittik.
-Size arkadaş diyebilir miyiz? -Hiç şüphesiz.
Bir öğrenciye ve bir öğretmene ne kadar uygunsa, o kadar yakınız.
Okul dışında hiç baş başa kaldınız mı?
Sadece birkaç kez.
Evet, bir bakıma.
Yanlışlıkla sınıftan telefonunu alıp çıktım
ve eşimle Nashville'e iş gezisine çıkmadan önce telefonu ona iade ettim.
Aslında gitmedik ama gidecektik.
Evime geldi.
Yalnız mıydın?
Evet.
Ailem şehir dışındaydı.
Ne oldu?
Bir şey olduğunu mu söyledi?
Ne yaptıysak sakıncasız görünüyordu.
-Telefonunu geri verdim. -Evin içine girdin mi?
Ona dokunmadım, tamam mı?
Öyküyü gönderdiğinde, bunun okula uygun olmadığını söyledim.
Burada konumumu savunabileceğim
hiçbir şey olmadığı izlenimine kapılıyorum.
Çünkü yok.
Jonathan...
Ona âşık mısın?
Yok artık! Âşık mısın?
Konu benim duygularım değil.
Konu, onun ima ettiği şey.
Sen çıplak öğrencilerin resimlerine bakarken
ben bunun yüzünden çarmıha gerilebilirim.
Ne kadar akıllısın öyle. Bu yüzden sildim.
-Demek sildin. Güzel. -Hayır. Hayır.
Bir şeyi siler silmez, gerçekten siliniyor, değil mi?
Yüce Tanrım. -Tir tir titriyorum.
Aramızdaki fark ne biliyor musun?
Sen sınırı net belirleyemiyorsun.
Ve onu geçiyorsun.
Peki.
Bu yüzden burada korkuyla oturuyorsun, savunmadasın.
Yetişkin olan sensin. Biraz sorumluluk al.
-Ciddi olamazsın. Senin gibi mi? -Evet.
Sınırın nerede olduğunu biliyorum Jonathan. Ben bunu aşmam.
Sınırı bilmek riski bilmektir.
Beni tali zararın yapmaya çalışıyorsun.
Dostum, benim tali zararım olduğunu mu sanıyorsun?
Tamam, git hadi. -Elbette. Hayır, hayır.
-Evet, tamam. Git artık. -Gidiyorum.
Sen bilirsin. -Yardımların için teşekkürler.
Makbule geçti.
Uzaklaştırıldım.
-Onunla yattın mı? -Hayır.
Ne oldu peki?
Beni etkiledi. Tercihi ona bıraktım.
Hikâyeyi teslim etti, tabii ki bunu kabul edemezdim.
Duyguları incindi ve saldırdı. Ben böyle anlıyorum.
Yani onunla flört ettin ve sonra onu reddettin.
-Hayır, flört değildi. -O zaman neydi?
Şefkatti!
Onu çekici buluyor musun?
Ben söyleyeyim.
Bu, sana iltifat eden, küçük kitabını okuyan bir kızla
ve senin dalkavukluğa kaçınılmaz teslim oluşunla ilgili.
Sen buna kandın.
Nihayet. Nihayet!
Birisi indirgemeci kısa öykülerine ikinci kez baktı.
Buna yükseliyorsun çünkü birdenbire kendini değerli hissediyorsun, öyle mi?
Evet!
Bana bir şeye değer olduğumu hissettirdi. Bu sana ne anlatıyor?
Seni azdıran şey, onun yalakalığı mıydı?
Yoksa gençlik ruhunun kokusu muydu?
-Defol git. -Sıkıyorsa gönder.
Dur!
-Yaptın mı? -Hayır, onunla yatmadım.
-Neden bu kadar suçlu görünüyorsun? -Yanlış bir şey yapmadım.
Yapmadın mı?
Tanrım, cehennemdeyim.
Peki, evindeymiş gibi hisset.
-Neden bu kadar cezalandırıyorsun? -Kızı istedin.
Hepsini yüzünden okuyabiliyorum.
Bu hâldeyken neyi okuyacaksın seni kahrolası alkolik?
Başka türlü çekilmiyorsun bebeğim.
Sürtüğün tekisin.
Sen de yalancısın.
Yalancı!
Sen vasatlığın bayrak taşıyanısın,
orta hâlli bir Amerikan kahramanı gibi kusursuz erdem bayrağını sallıyorsun.
Ama Jon, bebeğim...
...kötü adam sensin.
Ama bunu göremiyorsun bile, değil mi?
Benim için hiç endişelenmiyor musun?
Çatışma icatlarını dinlemek zorunda kalarak sıkıntıdan ölmekten başka
ne için endişelenebilirim ki?
Sen...
çok...
...aşağılıksın.
Neden bunun hakkında yazmıyorsun?
Konuş Winnie.
Ne yapıyorsun?
Kabul makalemi tamamlıyorum.
Hepsi bu mu?
Sigara içiyorum.
Gerçek anlamıyla soruyorsan.
Bay Miller'a ne yapıyorsun?
Kurul önünde onun aleyhine ifade veriyorum.
-Neden? -Beni hafife aldı.
Onu gözümde büyüttüm.
-İyi misin? -İlham aldım.
-Bu hiç komik değil. -Öyle.
Biraz.
-Lütfen bunu yapma. -Neden?
Onun hayatını mahvedeceksin.
Peki ne için?
Reddedilmenin intikamını almak için mi?
Onu cezalandırmak için mi?
Seni becermek istemediği için mi? -Beni becermek istedi Winnie.
Evet.
Ama senin için karısını terk etmedi.
Senin aleyhinize ifade vereceğim. -Vermeyeceksin.
Pardon?
Onlara sen ve Boris aleyhinde kanıt gösteririm.
Hem güvenilirliğin biter hem de Boris töhmet altında kalır.
İki öğretmen işini kaybedebilir.
Hey, belki takım olabiliriz.
Benimle oynadın.
Ne yaptığımızı biliyordun.
-Kastettiğim bu değildi. -Değil mi cidden?
Tam da hayal ettiğin gibi oynamadım mı?
Bu bir oyun değil, Cairo.
Haklısın.
Bu, bugüne kadarki...
en büyük başarım.
"Sonunda...
Sonunda anladım;
ortak saflığımız, benim güvenim, onun kibri...
Bizi toplumun kaprislerine maruz bıraktı ve mağlup etti.
Birdenbire ayrı kamplarda yalnız kaldık."
Bize ne olacak?
Kendini farkında olmadan bir katılımcı olarak mı değerlendirecek?
Haksızca sürülmüş bir kurban olarak mı?
İşsiz,
terk edilmiş,
bağışlanmayan.
Yoksa suç ortaklığını kabul edecek kadar cesur mu olacak?
Anlamlı bir şekilde.
Onu değiştirecek bir şekilde, beni değiştirdiği gibi.
Cevabı bulamıyorum.
Anlamadığım bir şeyi deneyimlemek istedim.
Almak için uzandım
ve rezil oldum,
aşka dair çocukça düşüncelerim yüzünden.
Ama hatam neredeydi?
Ulaşmak mı, yoksa istemek mi?
Yetişkin olmak böyle bir şey mi?
Ergenliğin aynı enfes özlemi,
ama sürekli bir sorumluluk yüküyle mi?
Seçimlerinizin hiçbir mazereti yok
çünkü onlar yalnızca sizin.
Bu deneyim için minnettarım mıyım bilmiyorum
ya da bilgi için.
Gençliğin mutluluğu bir deri gibi sökülüp alındı benden.
Olduğum gibi ortada kaldım,
ağrılı ve maruz.
Beni yeni bir şeye dönüştürdüğünü hissedebiliyorum.
Kahraman.
Kötü adam.
Yazar.
Bir delinin aşkının insan kalıntılarından
yeşermiş bir yazar.