- Baba!
- [Baba] Ne oldu?
Hey, hey. Ne oldu, oğlum?
- Orada.
- [Baba] Orada mı? Orada bir şey yok.
- Bir canavar vardı.
Yemin ederim.
- Muhtemelen bir kabus gördün. Yeniden uyu.
- Hayır, hayır, hayır. Gitme.
Kal. Lütfen.
Sadece kısa bir süreliğine.
- Tamam. Kısa bir süreliğine.
Hey, hey. Sorun yok.
Tamam.
Neden gördüğün yaratığı anlatmıyorsun? Hmm?
- Siyahtı ve korkutucuydu
ve derisi yanmış gibiydi.
Etrafında, duman, duman vardı.
Korkutucuydu.
- Demek hâlâ o kabusları görüyorsun, ha?
- Kabus değildi. - Tamam.
- Gerçekten gördüm onu. - Anlıyorum.
Sana inanıyorum.
Ama biliyorsun, her korktuğunda
babanı çağıramazsın, değil mi?
Bunu biliyorsun, değil mi?
Yani, artık büyüdün.
O korkuyu bırakman gerekiyor, değil mi?
Senin için iyi değil.
Hayat devam ediyor.
- Herkes için değil.
- Sana bir hikaye okuyayım mı?
Evet mi?
Bunu deneyelim.
Oh, bu korkutucu. Başka birini deneyelim.
- Hayır, hayır. Bu iyi.
Beğendim. - Emin misin?
Tamam.
Tamam, başlıyoruz.
"Böylece, iki kız kardeş
her zamanki gibi aynı odada uyudu.
Ve her zamanki gibi, en küçük olan Anna,
gecenin bir yarısı uyandı."
- [Anna] Sen kimsin?
- [İnce Adam] Kardeşinin ayısını ver.
- Neden sürekli buraya geliyorsun?
Bizi rahat bırak. Ona sahip olamazsın.
Beni rahat bırak. Onu al, lütfen.
Lütfen bunu yapmamı isteme.
Yapamam. Bu yanlış.
- [İnce Adam] Ve onu alıp götüreceğim-
- Yapamam- - Kiminle konuşuyorsun?
- Yukarımızda bir adam süzülüyor.
- Ben bir adam görmüyorum.
Ama sana inanıyorum.
Sadece gözlerini kapat, seni koruyacağım.
- Söz mü? - Söz.
- Onun varlığını hissedebiliyorum.
- [Thomas] Bunu bu gece yapmalıyız.
- [Grace] Ah, ve ödeme peşin alınır.
- [Helen] Hemen hallederiz.
- Bir şey arıyor.
- Hadi.
- Bekle- - Bu bizim için çok şey ifade ediyor.
Marybeth'in ölümünden beri, her şey sadece...
Teşekkür ederiz.
- Grace.
Bir şeyler doğru değil.
- Sadece kızlarıyla konuşmak istiyorlar.
- Hayır, anlamıyorsun.
Sanki evin içinde çürüyen bir şey var,
gitmeyen bir koku gibi.
Daha da kötüleşiyor ve kötüleşiyor ve.
Dinle- - Tamam. Tamam, Anna.
Anna, şimdi vazgeçersek, insanlar bizi sahtekar sanır.
- Bu evdeki her neyse bizi öldürebilir.
Eğer şimdi gidersek, hatta...
- Anna, çocukluğumuzdan beri bunu yapıyoruz.
Şimdi duramayız.
Başka bir şey bilmiyorum.
- Tek umursadığın para.
- Anna!
Seni koruyorum.
- Lütfen, Grace. Hayır.
- Şimdi gidersen, hiçbir şeyin kalmaz.
Ne para, ne gidecek yer, ne de aile.
Bunu düşündüğümü sanıyordum.
- Hiç korumadın- - Anna.
- Marybeth.
Sen misin?
- [İnce Adam] Bana kız kardeşinin ayı oyuncağını ver, onun ayısını.
[dramatik müzik] - Her şey yolunda mı?
- Bu merdivenler nereye çıkıyor?
- Mary'nin odasına.
- Sormamda sakınca yoksa, Mary nasıl öldü?
- Odasında oynuyordu
ve birden kendini yerde buldu.
- Tamam, bunu yapalım.
- Bunun işe yaraması için,
ruhlarımızı ölülere açmalıyız.
İçimizdeki ışığı koruruz
ve dışımızdaki kötülüğü reddederiz.
Tanrım, ilahi planını izlememize izin ver.
Amin.
Marybeth, aramızda mısın?
Marybeth?!
- İsmin ne, küçük kız?
Marybeth.
- Marybeth, neden bu evde kalıyorsun?
- Çünkü o beni burada tutuyor.
- Ne demek istiyor?
- Ben, uh, bilmiyorum.
- Seni burada kim tutuyor?
- İnce adam.
- Anna, neler oluyor?
Anna? Anna!
- Yardım et bana.
- Anna?
Anna, lütfen, lütfen, lütfen.
Bana gel.
- Beni adama götür.
- Burası benim odam.
Marybeth?
- [Varlık] Anna.
- Grace,
sen misin?
- Sadece gözlerini kapat ve seni koruyacağım.
Söz veriyorum. [Anna çığlık atar]
Seni bulmak istiyordu.
Bunu yapmamı sağladı.
- Hayır. [hıçkırır]
- [İnce Adam] Anna.
- Tıpkı söz verdiğin gibi.
- [İnce Adam] Korkma.
Bana ayıyı ver
ve seni kız kardeşinden kurtarırım.
Onu uzaklaştırırım.
- [Thomas] Ne oldu?
- O, o mutlu.
Cennette.
Sadece sizin iyi olduğunuzdan emin olmak
ve sizi sevdiğini söylemek istedi.
Değil mi Grace?
- Tam olarak öyle, Anna.
- Teşekkür ederim.
- Bir şeye ihtiyacın olursa, ara beni. Tamam mı?
- Baba.
Baba!
- [Baba] Şimdi ne oldu?
- Dolabın içinde saklanıyor.
- Dolabın içinde mi?
- Hayır.
Hayır! Baba! [baba homurdar]
- [Baba] Bu mu yaratık?
- Bu komik değil.
- Haklısın. Üzgünüm.
İyi geceler.
- Kahretsin, Baba.
Yine mi?
Buraya gel.
Bunu kaç kez yapacaksın?
Sana söyledim, artık benimle yaşayamazsın.
Huzurevi senin için iyi.
Sana bakıyorlar.
Buna artık katlanamam, hayır...
Bu gece burada kalabilirsin.
Huzurevini arayacağım.
Olduğun yerde kal.
- [Resepsiyonist] Huzurevi. İyi akşamlar.
Merhaba- [ahize tıklanır]
- Baba! [yumuşak endişeli müzik]
- Biliyorsun, ben babanı öldürmedim.
Birkaç saat önce kalp krizinden öldü,
ama gitmeyen bazıları var.
Başınız sağ olsun.
- Baba?
- [Baba] Neredesin, oğlum?
- Sanırım altıma yaptım.
- Sorun değil.
Ama hadi şu kıyafetleri çıkaralım.
- [DJ] Ah, eski bir klasik gibisi yok.
Bu Santo & Johnny'den "Sleepwalk".
KTTI 95.1 FM'i dinliyorsunuz-
- Bir ulusal seferberlikle bir araya geldik
Amerika'yı yeniden büyük yapmak ve yeni bir başlangıç yapmak için.
Pekala, şimdi her şey bir araya geliyor.
Sevgili ulusumuz barış içindeyken...
- [Lloyd] Günaydın. Doldurayım mı?
- [Pompa görevlisi] Evet, efendim. Teşekkürler.
- Barrett'leri nerede bulabileceğimi söyleyebilir misiniz?
Turk ve Dolores Barrett?
- Kötü haber dostum.
Yaşlı adam geçen yıl vefat etti.
Ve Dolores, şey, şimdi tren istasyonunun oraya taşındı.
Birine sor, bulursun.
Sorması ayıp, yine çocuğu mu?
Bu neyle ilgili? Yine çocuğu mu sorun çıkardı?
- Sadece Dolores Barrett'in
ülkedeki en güzel elmalı turtayı yaptığını duydum.
Hepsi bu.
- Peki beyefendi, Elmalı turta için bayağı yol kat etmişsiniz.
- Evet.
- [Pompa görevlisi] Toplam $18.50.
- Üstü kalsın. - Teşekkürler, efendim.
İyi günler dilerim.
- [Komşu] Dolores'i mi arıyorsunuz?
- Evet, hanımefendi.
- Burada değil. Şu an çalışıyor.
Darren yine mi sorun çıkardı?
♪ Yalnız bülbülü duy ♪
♪ Uçamayacak kadar üzgün
♪ Gece yarısı treni alçaktan inliyor ♪
- Ah. [güler]
Günaydın, efendim.
Bugün ne alırsınız?
♪ O kadar yalnızım ki ağlayabilirim
- Bir dilim elmalı turta alabilir miyim?
- Üzgünüm, efendim. Artık o turta yapılmıyor.
Hala menüde değil, değil mi?
Onu çıkardığımızdan eminim.
- Kahretsin.
- Ah, üzgünüm, efendim.
Belki size başka bir şey getirebilirim.
Gerçekten bizim pankekleri denemelisiniz.
- Dinleyin, mutfakla konuşma şansınız var mı?
- Şey, sanırım sormanın bir zararı yok.
♪ Hiç bir ardıç kuşunu ağlarken gördün mü ♪
- [iç çeker] Üzgünüm beyefendi,
ama aşçımız şu an meşgul durumda.
- Sorun değil.
Beklerim.
♪ Düşen bir yıldızın sessizliği ♪
♪ Mor bir gökyüzünü aydınlatır
♪ Ve merak ederken nerede olduğunu ♪
♪ Çok yalnızım
- Anladım. Sen o adamsın, değil mi?
"Phoenix Times" yemek eleştirmeni.
B- yıllardır bekliyorduk.
Ve bakın, size gerçekten yardım etmek isterdim,
ama o kadın bir katır kadar inatçı.
- Beyefendi, ben sadece bir dilim turta arayan bir adamım.
- Emin misiniz size başka bir şey getiremeyeceğime?
- Sadece turta.
- Gerçekten pes etmeyecek misin?
- Hayır.
- Hmm. Peki.
En azından sana bir fincan kahve verebilirim.
[iç çeker] İkramımızdır.
- Hanımefendi- - Kimsiniz?
Ne istiyorsunuz?
Bir sürü yer var
gidip elmalı turta alabileceğiniz.
- Ben-
- Neden buraya gelmek zorundasınız?
- Sadece bir sözü tutmaya çalışıyorum.
- Bir söz mü?
Ne sözü?
- Çocuklar bahse girdi
zamanında gelemezsin diye, Lloyd.
Nerelerdeydin?
Burada!
Keyfini çıkar.
- Anneme söyledin mi?
- Hayır, Darren.
- Yeter artık.
Zamanı geldi. Hadi gidelim.
Hadi gidelim. Kaldırın onu.
- Lloyd.
Teşekkürler.
- Dinle oğlum, sanırım zamanı geldi.
Her zaman korkarak, hayaller görerek yaşayamazsın.
Bu senin için iyi değil.
İkimiz için de korkularını bırakmalısın.
Sürekli ne derim hatırlıyor musun? Ha?
Korktuğunda ne yapmalısın?
- Korkularımı bırakmalıyım.
- Şimdi yüksek sesle söyle.
Korktuğumda, korkularımı bırakacağım.
- Korktuğumda, korkularımı bırakacağım.
- Yaratığın gözlerine bakacağım ve bırakacağım.
- Evet?
- Bayan McKenzie.
Ben William Conwell ve bu da oğlum Jake.
Kızınız için buradayız.
- İçeri gelin.
- Çok güzel.
- Artık öyle görünmüyor.
- Şu an nerede?
- Onu odasına kilitledim.
Üç hafta oldu.
Bunu yapmak zorundaydım.
- Doğru olanı yaptın.
- Peki neden bu benim başıma geliyor?
Bir şey için mi cezalandırılıyorum?
O çocuğa düzgün bir hayat vermek için çalıştım.
Ona sahip olmadığım bir çocukluk vermek için.
- Sylvia'ya ne olduğunu anlatın.
- Her şey bir soğuk algınlığıyla başladı.
Üç gün okuldan evde kaldı ve,
sonra gözlerinde bir şey oldu.
- Sorun yok, Mathilde, bize anlatabilirsin.
- Artık kızım değildi.
Sonra bir gece, içindeki her neyse,
benimle konuştu.
- Ne söyledi?
Üzgünüm, ama sormak zorundayım.
Konuştuğumuz şeyi getirdiniz mi?
- %50 peşin ve geri getirebilirseniz geri kalanı.
- Artık endişelenmenize gerek yok.
Size hayatınızı geri vereceğiz, tamam mı?
Bak, Tanrı, şu anda dinliyor.
Bizi gönderdi
seni kötülükten korumak için.
Çünkü Tanrı, her şeye gücü yeten ve merhametli
iyi ve adil bir Tanrıdır.
Oh, evet öyle. [güler]
Oh, evet öyle.
Sadık ve güçlü olanları ödüllendirir
ve yoldan çıkmışlara ve zayıflara yardım eder.
Bir gün Tanrı'nın doğru yolunda
kararlılıkla yürüyorsun,
ve sonra kötülük karanlık gölgelerden çıkar, sinsice
elleriyle bizi yutar.
Ve Tanrı ne yapar, biliyor musun?
Kötülüğe korkularımızı ve günahlarımızı sunarak
bizi kurtuluş yoluna, bağışlanmaya
doğru yönlendirir,
O'na doğru.
Bu yüzden buradayız, Mathilde.
Sylvia bir şekilde kötülüğe kapılmış olmalı.
Ama hala kurtarılabilir.
- Neredeyse bitti. Üzgünüm.
- Acı ve karanlıktan doğdun.
Ölümlülerin kanı seni eve çağırıyor.
- Onu son bir kez acıtmak istiyorum
sonra onu yalnız bırakacağım.
- Ne yapıyorsun?
- Sadece biraz eğleniyorum, Jake.
- Ne oluyor?
- Çeneni kapa! [Mathilde inler]
- Bana anneni çok hatırlatıyor.
Onunla tanıştığımda aynı yaştaydı.
- Acıdan ve karanlıktan doğdun
ölümlülerin kanı seni eve çağırıyor.
- Biraz daha dayan.
- Dahi yine yaptı. [güler]
Teşekkür ederim, Lordum.
Güzel iş.
- Gitti. Hadi gidelim.
- Peki Mathilde, bu kısım
gün batımına doğru yola çıktığımız yer.
Tamam. Güzel zamanlar. [karamsar müzik]
Arabaya bin. Hadi gidelim.
Neden bu kadar geciktin?
Para üstü nerede?
- Sadece birkaç dolar. - O zaman ver.
- [Jake] Tamam, vereceğim.
- [William] Ver şu lanet parayı.
- Ne halt ediyorsun?
Tamam işte, lanet manyak.
- Tamam, söyle.
Söyleyecek bir şeyin olduğunu görüyorum.
- O insanlara yaptığımız şey-
- Evet?
- Beni hasta ediyor. Artık yapmayacağım.
- Bu aptal insanlarla
uğraşan tek kişinin sen olduğunu mu sanıyorsun?
Bana bak. Kendimi tükettim.
En azından bir çaba gösteriyorum.
Senin mazeretin ne?
Bu insanlar, bizimle karşılaştırıldıklarında hiçbir şey.
Damarlarımızda O'nun kanı var.
Biraz gurur göster, Tanrı aşkına!
- Küçük çocukları
işkence ederken gurur mu duyayım?
- Kafandaki o ses
sana yanlış bir şey yaptığını söylüyorsa,
senin için o ses bir hastalık.
Bu doğal değil. Neden mi?
Çünkü bu senin doğduğun şey.
Çok yeteneklisin, Oğlum,
ama hepsini heba ediyorsun.
- Tamam, yani ne zaman biraz para alsak,
sen bunu kızlara ve içkiye harcıyorsun.
- Bana bundan hoşlanmadığını söyleme.
Bundan zevk aldığını gördüm.
Ve bundan utanacak bir şey yok.
Bu sensin, Oğlum.
- Her neyse. Ben yokum.
- Sen yoksun ha? [hırlama]
- Baba? [baba hırıltı]
- Aferin, oğlum.
- Sevgilim?
Ne oldu? İyi misin?
Seni çığlık atarken duydum.
- [Oğul] Bir şey yoktu.
- Hâlâ o korkunç kâbusları görüyor musun?
- Artık görmüyorum.
- Bu iyi bir haber.
Tamam.
- Sen de babamı rüyanda görüyor musun?
[duygusal müzik] - Görüyorum.
Onu gerçekten özlüyorum.
Haksızlık gibi geliyor.
Ama bilmeni istiyorum ki senin nasıl hissettiğini biliyorum:
yalnız ve korkmuş.
Bu yüzden güçlü olmalıyız, tatlım, onun gibi,
o burada değilken o da bunu isterdi.
- O bizimle, anne.
- Doğru.
Tamam. [dudak şapırtısı]
Şimdi uyumaya çalış.
- Evet.
- Işığı açık bırakmamı ister misin?
- Mm, hayır, sorun değil. Kapayabilirsin.
- Hoşça kal, tatlım.