Şey lazım...
- Nasıl yaparım... - Neyi nasıl yaparsın?
- Şey lazım. Nerede o? - Ne nerede?
Bu şey çıldırdı. Bilmiyorum. Yapamıyorum, ben...
Lanet olsun. Bırakıyorum...
- Ne arıyorsun? - Bobby'nin e-postasını.
Aşağı in.
İniyorum.
Hayır, inmiyorsun. Bak.
- Bak. İnmek budur. - Tamam.
Hayır, dur.
- Ne oldu? - Dur.
- Ne oldu?
Kurcalamayı bırak.
- Bu ne? - Neiman Marcus reklamı.
- At gitsin. - Silmene gerek yok.
- Gelen kutunda kalabilir. - Ne gerek var ki?
- Gelen kutusu nedir? - Tüm e-postalarının
saklandığı yer.
Bilgisayarında e-postaların olduğu büyük bir klasör gibi.
Bilgisayar nedir?
Bu bir bilgisayar.
Bilgisayar olduğunu biliyorum.
Ama gerçekte ne? Nasıl çalışıyor?
Bu...
Şu işe geri dönelim.
TED'İN KAYDI PAYLAŞMALIYIM!
- Evet. İşte. - Bu mu?
İşte bu.
Büyülü bir akşamda
Bir yabancıyla tanışacaksın
THELMA'NIN ZAFERI
- Bayağı hızlı. - Çok hızlı.
Dublör değil mi o?
Hayır, onun olayı bu. Her şeyi kendi yapıyor.
- Vay be! - Cruise bu işte.
Harika.
- Bu akşam büyük planların var mı? - Öylesine takılacağım.
Allie'yle konuştun mu?
Hâlâ ayrıyız.
Sadece onu biraz rahat bırakmaya çalışıyorum ve...
Şu anda iyi özelliklerimin neler olduğundan pek emin değilim.
Harika bir torunsun. Bilgisayardan anlıyorsun.
- Saçın da var. - Bence erken dökülecek.
- Buna takılma. - Evet.
İnsan olarak farklıyız, anlıyor musun?
Çıkmazda olduğumu düşünüyor.
- Çıkmazda olmak için çok gençsin. - Genç hissetmiyorum.
Ben de yaşlı hissetmiyorum.
- Tabii. - "Tabii" ya.
Dört ayak üstüne düşeceksin. Cruise gibi.
Kimin dört ayak üstüne düştüğünü söylerler?
- Sanırım kedilerin. - Evet.
Evet. Ama sanırım bir bakıma
- ikisi de olabilir. - Evet.
Bunu ister misin?
- Bu bir bilye. Bende bir sürü var. - Tabii.
Krakere ne dersin?
- Bir sürü krakerim var. - İhtiyacın yoksa olur.
Hayır, çiğneyemiyorum.
Ben gidince bunu takar mısın?
- İyiyim. - İyi olduğunu biliyorum.
Muhtemelen ihtiyacın olmayacak ama takarsan
- daha iyi olur, tamam mı? - Amacı ne ki?
Düşersem mahvolurum. O yüzden düşmüyorum.
Öyle deme lütfen.
- Benim akıl sağlığım için? - Tamam.
- Koruyucu meleğim için. - Teşekkürler.
Sadece tedbir amaçlı.
- Bugünkü planın ne? - Her zamanki şeyler.
Japonya'nın ekonomisi ilk çeyrekte tahmin edilenden
daha hızlı ilerledi.
Avrupa pazarları bu saatte karıştı...
- Babam mambo sever - Babam mambo sever
- Annem mambo sever. - Annem mambo sever.
Aman tanrım.
Çok komik.
BABAM MAMBO SEVER! CEVAP VER
Hadi ama.
MÜKEMMEL. PAYŞLAŞTIĞIN İÇİN TEŞEKKÜRLER
MÜKEMMEL. PAYLAŞTIĞIN İÇİN TEŞEKKÜRLER! BENİ GÜLÜMSSETTİ
Selam Thel. Ben, Ben.
Galiba seni yine kaçırdım.
Mobiletimi dükkândan yeni aldım.
Sorunsuz gidiyor.
Öğle yemeğine gelmek istersen bu hafta buralardayım.
Mangolarla ilgili hoşuna gideceğini düşündüğüm
harika bir makale okudum.
Görünüşe göre bir sürü harika...
Mesaj silindi.
Bu repliği hafızamdan okuyabilirim.
İşitme cihazı bağlandı.
BİLİNMEYEN NUMARA
Büyükanne!
- Alo? - Büyükanne, benim.
- Beni duyabiliyor musun? - Danny?
Bir kaza geçirdim.
Ne diyorsun? Kaza mı geçirdin? Ne oldu?
- Hapisteyim. - Hapiste misin?
- Aman Tanrım! - Bir kadına çarptım.
Hamileydi ve ne olduğunu bilmiyorum.
- Ama beni burada tutuyorlar. - Sesin çok garip geliyor.
- Üşüttün mü? - Burnum kırıldı.
Hava yastığı açıldı.
Tamam, seni arayacaklar. Tamam mı?
- Savunma avukatı. - Tamam.
Kefaletimi ödeyecek ama parayı ona göndermelisin.
Çok üzgünüm. Bu olanlara inanamıyorum.
Seni arayacak.
- Şimdi arıyorlar. - Odur. Cevap ver.
- Alo. Bayan Post? - Evet, ben Thelma Post.
Torunum Danny Markowitz
bir tür kazaya karışmış.
- Burnu kırık. - Tam adını teyit eder misiniz?
Daniel Markowitz. Daniel Alexander Markowitz.
Evet, şu anda dosyasına bakıyorum.
Ne gerekiyor?
Bu adrese 10.000$ göndermeniz gerekiyor.
On bin dolar mı? Aman Tanrım!
- Postaneye arabayla gelebilir misiniz? - Hayır, artık araba kullanmıyorum.
- Arabam yok. - Taksi olur mu?
Unutmayın, nakit olmalı.
Orada gereğinden fazla durmasını istemiyoruz.
Size posta adresini vereceğim.
- Peki. - Hazır mısınız?
Evet.
Zoloft ile bir değişiklik oldu mu?
Son zamanlarda daha az kaygılıyım ama aslında biraz yorgun hissediyorum.
O yüzden bilmiyorum.
Ne zaman onlara gitsem bu iyi oluyor.
Bu sefer deniz kanosu istiyorum
ve burası okyanustan 113 kilometre uzakta ama bilmiyorum...
ABD POSTANESİ
BU MÜLKTE DOLAŞMAK YASAKTIR
Anne.
ANNEM
Gail, bir şey oldu.
Anne, bekle. Sakin ol. Kiminle konuştun?
Daniel'la. Gail, çok üzgündü.
Tamam, hemen arıyorum.
- Aman Tanrım! Telefonunu açmıyor. - Aman Tanrım!
Evini arıyorum.
Aman Tanrım! Anne, Alan arıyor.
- Ne? - Alan arıyor. Seni sonra ararım.
- Neler oluyor? - Daniel annemi aramış.
Hapisteymiş ve biri burnunu kırmış.
- Kim söylemiş? - Onunla konuşmuş. Daniel'la konuşmuş.
Onu aramaya çalıştım ama ulaşamıyorum.
- Telefonunu açmıyor mu? - Hayır!
- Tekrar arayacağım. - Tamam. Arabaya biniyorum.
Beni haberdar et.
ANNEM
Alo?
Birine nasıl çarptığından
- bahsedip duruyordu. - Lanet olsun.
Düşündüğünden de kötüymüş. Kadın hamileymiş.
Hamile bir kadına mı vurmuşum?
- Yumruk mu atmışım? - Hayır. Araba kazasıymış.
Her şey bir arabanın içinde olmuş.
Evet, bu daha mantıklı.
- Neden bahsediyorsun? - Yanlış anladım.
Neden telefonunu açmadın?
- Uyuyordum. - 10.30'da mı?
Seni 10.30 gibi aradım. Sonra da...
Dün gece arkadaşlarla dışarıdaydım.
Araba kullandın mı?
- Şey... - Sarhoş muydun?
Alkol majör bir depresandır.
Wendy Horowitz'in oğlu Don Julio'ya bağımlı.
- Don Julio mu? - O...
Çalışamıyor. Rehabilitasyona girip çıkıyor.
- Kontrol duygusu yok. - E-sigara da içiyor.
E-sigara içiyor. Tamamen kaybolmuş ve kendini asla bulamayabilir.
- Dinliyor musun? - Evet, anlıyorum.
- Öyle mi? - Evet. Yani bu bir sorun.
Anne, gerçekten Daniel mı sandın? Bunun gerçek olduğunu nasıl düşündün?
- Anne, sen de gerçek sandın. - Çok ikna ediciydi.
Annen korkmuştu. Hepimiz korktuk.
Ben o kadar korkmadım, haberiniz olsun.
Seni aradıklarında ne olacağını görürüz canım.
Beni kandıramazlar. Zihnim çok keskindir.
- Ne? - Beni kandıramazlar dedim.
Zihnim bir çivi gibi keskin.
- Ne diyor? - Şaka yapıyor.
- Tekrar denemek ister misin? - Şaka neymiş Alan?
- Boş ver. - Şaka değildi.
- Boş ver. - Ramak kalmıştı ama...
- Artık bitti. - Her şey yolunda.
Çok utanıyorum.
- Hayır. - Utanma.
Evindesin. Güvendesin. Önemli olan da bu.
Ama parayı gönderdim.
Oh!
Hız yapıyorsun Danny.
Western Union, FedEx ya da UPS olsa takip numarasını bildirebiliriz.
Mektupta ise tek seçeneğimiz postaneyle iletişime geçmek
ve bu tür şeylerde ihtimaller düşük,
özellikle de adres yoksa.
Sanırım burada.
- Çok acımasızca bir şey. Ayıp. - Yapılacak bir şey yok mu?
- Veri tabanı falan? - Toplum olarak ahlak merkezimiz yok.
Bu sistemik bir sorun.
- Var mıymış? - Yokmuş.
İçinizi rahatlatacaksa böyle dolandırıcılıklar yaygınlaşıyor.
Kim olduğumu nereden biliyorlar?
Telefon rehberleri
ve sosyal ağ siteleriyle insanlara ulaşıyorlar.
- Facebook gibi mi? - Tabii. Facebook gibi.
Peki Zuckemborg buna nasıl izin veriyor?
Efendim?
Zuckemborg'un bunu çözmesi gerekmez mi?
Facebook'unuz var mı?
- Var mı? - Hayır, yok.
Bu biraz yersiz oldu.
Başka dolandırıcılığa yol açacak bilgi vermediğinizden
emin olana dek kartlarınızı iptal edip
hesaplarınızı dondurmanızı öneririm.
Bunun dışında yapabileceğimiz pek bir şey yok.
- Üzgünüm. - Hayır, değilsin.
Battaniye ister misin?
Ya da su falan?
Hayır, gözlerimi bir dakikalığına kapatacağım.
- Kafası karışıyor. - Çok değil.
Eskisinden daha çok.
O kadar büyük bir fark görmedim.
- Küçük şeyler belki. - Daha önce bu şekilde aranmıştı.
Yeni bir aşama olabilir.
Ne? Ne demek yeni bir aşama?
Yalnız yaşamanın en iyi seçenek olup olmadığını
düşünmenin vakti gelmiş olabilir.
- Sence o noktada mıyız? - Bunu düşünüyoruz.
Geçen hafta cüzdanımı kaybettim.
Bence bu, zihnimin kötüleştiğine dair bir işaret değildi.
Bu, varoluş eksikliği tatlım.
- Geçici ehliyet aldın mı? - Evet. Aldım.
Onsuz araba kullanma. Veri tabanına girebilirsin.
Veri tabanlarına neden bu kadar taktın?
Girmek istemezsin ama.
Tamam, bence bunu halledebiliriz.
Ben halledebilirim.
- Ne öneriyorsun? - Daha sık gelirim,
her gün ararım ve alarmını taktığından emin olurum.
Tanrım, bunu sana söylemedim. Susan'ın annesi ateş çukuruna düşmüş.
- Öldü. - Ne? Neden bundan bahsediyoruz?
Çünkü yaşlanınca bir şeyler olur.
- Böyle tuhaf, çılgınca şeyler. - Açık mıymış?
Sormadım. Öyle olduğunu düşündüm.
Bir yıl önce böyle bir şey olmazdı. Eskisi kadar kendine yetemiyor.
Bu şekilde devam edemeyiz. 93 yaşında.
Belki huzurevi zamanı gelmiştir.
Kalamayacağıma emin misin?
Hayır. Yapacak işlerim var.
Akıl sağlığım için.
Teddy.
Bir hata yaptım.
TAKVİM
GÖREV: MÜMKÜN
- Selam. - Merhaba.
- Tanışıyor muyuz? - Emin değilim.
Çok tanıdık geliyorsun. Judy'yi tanıyor musun? Judy Miller?
Hiç sanmıyorum. Ellen'ı tanıyor musun? Ellen Marcus?
Hayır, sanmıyorum.
- İyi günler. - Hoşça kalın.
1534 SAN FERNANDO CD PK 21
Annem: Rebecca'nın eşinin diş kliniği var
Danışma elemanı arıyorlar
Dişçilik dünyası sana çekici geliyor mu tatlım?
Babam: Ofis deneyimi önemli
Dişçiliğe ilgin olmasa da olur
- Selam. - Adresi buldum.
- Ne? Ne adresi? - Dolandırıcılarınkini.
Küçücük bir kâğıt parçasıydı.
Nerede bulduğuma inanamazsın.
Büyükanne, özür dilerim. Ses gidip geliyor.
- ...çöpte... - İyi duyamıyorum.
- ...postanenin tuvaletindeki. - Dur.
Postaneye mi gittin?
- Evet. - Oraya nasıl gittin?
- Yürüdüm. - Büyükanne.
Çok uzak. Bunu yapmamalıydın.
- Birkaç mahalle ötede. - Böyle yapamazsın...
Bir yere gideceksen söyle ki...
...seni götürebileyim, tamam mı?
- Ne? - Sen...
Tek başına bu kadar uzağa gitmemeliydin.
- Ama buldum. İşte burada. - Biliyorum.
Belki de şimdi biraz durup
bunu birlikte çözsek daha iyi olur, tamam mı?
Param ne olacak? Almalarına izin mi vereyim?
Ama geri alma ihtimali çok düşük, değil mi?
Yani asıl önemli olan
kendini zorlamaman, güvende olman.
Para için üzgünüm ama çok daha kötü olabilirdi.
İyi misin? Şu anda evde misin?
- Evet, evdeyim. - Harika.
Bir yere gitmen gerekiyorsa bana söyle. Seni götürürüm.
Tamam canım. Sağ ol. Görüşürüz.
Seni seviyorum.
1534 SAN FERNANDO CD PK 21
Cynthia, senden bir iyilik isteyeceğim.
Tuhaf bir durum ve...
Sarah. Seni Cynthia sandım.
Öyle mi? Ne kadar kötü. Sarah, çok üzgünüm.
Hayır. Boş ver. Aradığımı unut. Her şey yolunda.
Alo? Harvin orada mı?
Ne oldu? Felç mi? Çok üzgünüm Joan.
Kalp krizi mi?
Sepsis mi?
Cleveland'a mı taşındı? Bu ne zaman oldu?
Tanrım, yine Cynthia'yı aradım.
Sarah, yanlış aradım. Öldüğünü biliyorum. Teşekkürler.
Danny, beni bir yere götürmen gerek.
Şunu da belirteyim, evde değildin.
Tüm arkadaşlarım ölmüş.
Ne? Öyle deme.
Ama bu doğru. Hepsi gidiyor.
Eskiden dört öğle yemeği grubundaydım. Kim kaldı? Judith mi?
Hiçbir şey duyamıyor ve artık kambur oldu.
Onunla yalnız yemek istemem.
Herman Kanada'da. Mona evden çıkmıyor.
Lee Horner'ı çağırabilirim ama numarası yok.
- Ruth da ateşte yanmış. - Bunu duydum. Üzgünüm.
Bu kadar yaşlanmayı beklemiyordum.
Şey... İyi ki yaşlanmışsın.
- Burada kimi tanıyordun? - Ben'i bilirsin.
Ben Halpern. Cheryl'la evliydi.
Evet. Sürekli görüşürdünüz.
Onu hep biraz yumuşak bulmuşumdur.
- Yumuşak mı? - Bilmiyorum. Mızmız.
Cheryl da öldü.
Evlerindeki merdivenden düşmüş.
Onu bulana kadar saatlerce orada kalmış. Zavallı şey.
Hatırlıyorum.
- Bu araba çok pis. - Ona iyi baktım.
- Temizleyeceğim. - Temizlemiyorsun.
- Seni kim yetiştirdi? - Kızın.
Bu, babanın etkisi. Her yerde bozuk para var.
Beli olmadığı için ceplerinden dökülüyorlar.
Onunla her binişimde beş dolar kazanıyorum.
- Gelmemi ister misin? - Sadece merhaba diyeceğim.
Uzun sürmez. 30 dakika.
- Bir şeye ihtiyacın olursa buradayım. - Tamam.
Sonra Roxy'ye gideceksin,
sonra Rumpelmayer's'ta dondurmalı soda içeceksin,
sonra da Central Park'ta fayton taksiyle gezeceksin.
- Gloria, sıra sende. - Tamam.
- Ne diyeceğim? - "Tanrım."
Pekâlâ. Tamam. Biliyor musun?
- Tanrım. - Sadece "Tanrım."
- Sadece replik. - Söylemedim mi?
Tam olarak değil.
Bunu konuştuk ve "Tanrım" dedim.
Fayton taksiye dönüp "Tanrım" diyelim mi?
Seni görmek ne güzel Thel.
- Harika görünüyorsun. - Balon gibiyim.
Bu da ne? Oyun mu hazırlıyorsun?
- Evet. Annie. Baba Warbucks oldum. - Önemli bir rol.
Evet, bunu beklemiyordum.
Koroda ya da belki Bay Bundles olurum diye düşünmüştüm.
Bu gece açılışımız var ama Bayan Hannigan bunadı.
Roosevelt'i de bir kadın oynuyor çünkü hiç yeterli erkek olmuyor.
Gloria, Annie oldu, tam bir amatör.
Çok canlılık katmam gerekecek.
Teddy'yi sık sık düşünüyorum. Ne özel bir adamdı.
- Ne kadar oldu? İki yıl oldu mu? - İki yıl kadar.
Evet, Cheryl'ım, beş yıl oldu.
Rüya gibi.
- Nasıl dayanıyorsun? - Hüzünlenmeyelim.
- Bana odanı gösterecek misin? - Tabii. Hadi.
Televizyon var.
Pencere. Bitkiler.
Rica etsem?
Enfeksiyon ellerden başlar.
Yönetmen, Gloria'yı evlat edindiğim sahnede ona dokunmamı istiyor
ama yapmayacağım, buna değmez.
Kötü olacaksa da olsun. Eleştirilecek değiliz ya.
Bu Gary.
Ona Dik Dik Bakan Gary diyoruz. Bu bir hakaret değil.
Sadece olan bir şey.
Sorun ettiğini sanmıyorum.
Herkes diyor. Sadece ben değil. Herkes ona öyle diyor.
Çok güzel değil mi?
Üç teker, her şarjda 69 kilometre,
geldiğimi gör diye parlak kırmızı.
Bir de ihtiyaçların için küçük bir sepet.
İçine ekmek koymayı seviyorum. Bütün ekmek değil.
- Sadece ufak dilimler. - Öylece mi koyuyorsun?
Hayır. Poşetle. Fermuarlı.
Ödünç alabilir miyim?
Mobiletimi mi?
Şey, ben...
- Bir sorunum var. - Ne?
Bir sorunum var. Bu...
Zor bir iş. Ne kadar az bilirsen o kadar iyi.
Mobiletim işin içindeyse ben de içindeyimdir.
Gary'nin önünde söylemek istemiyorum.
Gary, bize biraz izin verir misin?
- Dinleyecek mi? - Emin değilim.
Ama izleyecek.
- Telefonun var mı? - Evet.
Mikrofon açıldı.
İşitme cihazı bağlı.
Dolandırıldım ama parayı gönderdiğim adres elimde.
Van Nuys'ta bir posta kutusu. 1534, San Fernando Caddesi.
Şimdi oraya gidiyorum.
Kimin aldığını bulup geri almaya çalışacağım.
Delirdin mi sen? Bu çok saçma.
- Polise söylemelisin. - İşe yaramıyorlar.
- Peki ailen? - Bu işte olmaz.
- Kötü bir fikir. - Ama daha iyi bir fikrin var mı?
Düzgün düşünemiyorsun. Yas tutuyorsun.
En azından sağlığın yerinde. Buna şükret.
Neden öğle yemeğine kalmıyorsun?
Güzel bir kafeteryamız ve harika kavunlarımız var, taze.
Tabii.
Deneyebilir miyim? Belki ben de bir tane alabilirim.
Araba sürmeyi seviyorum. Özlüyorum.
Yavaş yavaş.
Winston, mobiletini ödünç alabilir miyim? Winston!
Alıyorum.
Benimle mi konuşuyorsun?
- Thel! - Orospu çocuğu.
Dur orada. Yanına geliyorum.
Ne?
Kahretsin.
Thelma.
- Konuşalım. - Herkes konuşmak istiyor.
Tanrım. Mobiletine ihtiyacım vardı. Lütfen uslu dur ve olay çıkarma.
Torunum bir sokak ötede. Fazla vaktim yok.
- Torununu arabada mı bıraktın? - Yirmi dört yaşında.
Lütfen beni üzerinden geçirtme Ben.
Hayır, yapamazsın. Kalçam titanyum.
Test edelim mi?
Seninle ya da sensiz gidiyorum.
Yalnız gitmene izin vermeyeceğim. Vermeyeceğim.
THELMA
Merhaba. Büyükannemi arıyorum.
Thelma Post. Beyaz saçlı. Titriyor.
- Çok kararlıdır. - Tamam.
Burada yaşamıyor ama bir arkadaşını ziyarete geldi.
Yarım saat önce geldi.
- Onu burada görmüyorum. - Tamam.
Ama...
- Büyükanne? - Merhaba?
Olamaz. Pardon.
Büyükannemi arıyorum da. Pardon.
- Selam. - Mobiletimi mi aldın?
- Ne? Hayır. - Motorumu alan adam gibi
- konuşuyorsun. - Ben almadım... Gerçekten...
- Hayır, ben... - Beni geriyorsun.
- Üzgünüm. Gidiyorum. İyi şanslar.
İyi şanslar mı? Mobiletimi aldıysan bana iyi şanslar deme.
Ben'i tanıyor musun? Şey...
Halpern, sanırım.
Anne, ufak bir sorunumuz olabilir.
Hayır, ben... İyiyim. Hayır, hapiste değilim.
Hayır. Sorun büyükannem.
Sekize kadar dönmeliyim.
Açılış gecesi ve kaçırmak istemiyorum.
Buldum.
ÇAMAŞIRHANE OTOPARKI
Her odaya baktım.
Telefonunu açmıyor ama alarmı açık olmalı.
- Daha önce hiç kaçtı mı? - Asla. Böyle değil.
Çorba Şehri'nde kaybettim sandım
meğerse küçük pizza almaya gitmiş.
Çorba Şehri.
Açık büfe bir restorandı. Daha fazlası alınıyor.
Adının Çorba Şehri olduğuna inanamıyorum.
Bunu hiç kabullenemedim.
- Vay! - Çiğneyeceği şeyler var.
- Hiçbir şeyi çiğneyemez. - Çiğneyebiliyor Alan.
Ne çiğneyip ne çiğneyemeyeceği karışık bir konu.
Salata yiyemiyor ama... Geçen hafta kaju yedi.
Yani daha önce salata büfesinden başka bir yere gitmedi. Kendi isteğiyle.
- Aynen. Değil mi? - Evet.
Sizi telaşlandırmak istemem
ama sakinlerimizden biri kayıp.
- Evet. Ben Halpern. - Ben.
- İkisi birlikte mi? - Evet, o...
Hayır. Onlar...
Onu o kadar sevmez bile.
- Aralarında husumet mi var? - Ne ima ediyorsun?
- Hiçbir şey. - Öyle değil.
- Anlamaya çalışıyoruz. - Bu akşam gösterisi var, biliyorsunuz.
- Nereden bilelim? - Peki ailesi...
Ailesine kaybolduğunu bildirdiniz mi?
Ailesi yok.
Yani hayır.
Burada ne yapacağız?
Yaşlı alarmı gönderebilir misiniz?
- Kayıp Yaşlı Alarmı mı? - Kayıp Yaşlı.
- Hayır. - Buna yetkimiz yok.
Polis onu kayıp olarak bildirmek zorunda.
Ama kayıp.
- Kapıda biri yok mu? - Nerede, bilmiyoruz.
- Daha bir saat oldu. - Bir saat.
- Evet, o kadar çok olmadı. - Perde 8.00'den önce açılmaz.
- Gösteri ne? - Hâlâ ne gösterisi?
- Annie. - İyiymiş.
Thelma'nın bilmemiz gereken belli bir sağlık durumu var mı?
Meme kanseri oldu, çifte mastektomi, sepsis, ödem,
kapakçık değişimi, kalça protezi, ritim bozukluğu, beyin tümörü.
Sanırım şu an beyin tümörü var. Evet.
Doktor yavaş büyüdüğü için kalabileceğini söyledi.
Tüm bunlar ve şu an beyin tümörü var.
Evet.
Vay canına, sağ olun. Bize bunları söylediğiniz için çok teşekkürler.
- Bir de GGA hastasıydı, değil mi? - GGA mı?
- Geçici global amnezi. - Evet, bir yıl kadar önceydi.
Ve kafası çok karışıktı.
Kim olduğunu, kim olduğumuzu bilmiyordu.
Sadece bir saat sürdü. Ama rahatsız ediciydi.
Ama çetin cevizdir.
Yani onu bulmak için yardım istiyoruz.
Ama yine de
"büfeye geri dönmek" gibi bir durum olabilir bence.
İyi haber şu ki nadiren uzağa giderler.
Thel, bu sokak neden bu kadar tanıdık geliyor?
- Mona'ya uğrayacağız. - Öyle mi?
- Mona'yı Berlin'den beri görmedim. - Eğlenceli bir geziydi, değil mi?
- Hangi yıldı? 1995 mi? - 1998 sanırım.
Sarsıntılı bir uçuştu ama onun dışında muhteşemdi.
Mona'nın bana takık olduğunu biliyorsun.
Hiç harekete geçmedik
ama ne zaman kısa pantolon giysem bacaklarıma bakardı.
Dediğin gibi olsun dostum.
Şimdi, eğer haklıysan, işimize yarayabilir.
- Neden Mona'ya uğradık? - Silah almak için.
Aman Tanrım.
- Silahı ne yapacağız? - Sadece önlem.
Bizim gibi iki saf, haber vermeden gidiyor.
Hazırlıklı olmayı severim.
Kullanmayı biliyor musun ki?
Ne kadar zor olabilir ki? Aptallar sürekli kullanıyorlar.
Dikkatini dağıtman gerekecek.
Hâlâ zeki. Bu o kadar kolay olmayacak.
- Belki monoloğumu yapabilirim. - Yapmasan daha iyi.
Mona?
Thel, tatlım, randevulaşmış mıydık?
Hayır. Bu civardaydık.
Ben olsam ayakkabı giyerdim.
- Ben de burada. - Seni görmek güzel bebeğim.
- İyi misin? - İyiyim.
- Otur canım. Temizlik yapma. - Tamam.
- Hamam böceği mi o? - Böceklerin mi var?
Onları yakalıyorum. Kurtulamıyorum da.
Çok dirençliler.
Bu yüzden de büyük düşmanlarım.
Birini yakalasan yerine geçecek on tane daha var.
Kendi savaşımı seçmeyi öğrendim.
Nasılsın?
- Sağlığın nasıl? - Yaşıyorum.
Ne güzel, değil mi?
- Tuvalete gitmem gerek. - Olur canım.
Şey...
Biz de Berlin'den bahsediyorduk.
O harika otelde kalmıştık.
Kim... Kimpinchky mi?
- Kimsky mi? - Seyahate mi çıktık?
Uzun zaman önceydi.
Şey...
Biliyorsun, şu an Belwood'dayım.
Kavunları harikadır.
Sarı kavun.
Şamama.
Yeşim çiyi.
Orman meyvesi.
- Orman meyvesi mi? - Evet.
Her türlü orman meyvesi. Ahududu.
Yaban mersini.
Böğürtlen.
Kiraz.
Mürver.
"Annie, lanet olası köpeğini havuzumdan çıkar."
Thel, randevulaşmış mıydık?
Hayır. Bu civardaydım.
Ben olsam ayakkabılarımı giyerdim.
Sanırım yola çıkma vaktimiz geldi.
- Gidiyor musun? - Biliyorum.
Biliyorum. Bir öğle yemeği yememiz gerekecek.
Çok isterim.
- Bir şey ister misin? - İhtiyacım olan her şeyim var.
Hoşça kal bebek.
Şarj olması gerek.
BELWOOD KÖYÜ YAŞLI BAKIMEVİ
- Herkesten kimlik almalıyım. - Tabii. Burada.
Teşekkürler.
- Cüzdanını bulamadın mı? - Buldum.
- Kimliğimi göremedim. - Bakmıyorsun.
- Sadece dokunuyorsun. - Evet.
- Yardım edeyim. - Ben...
Geçici ehliyet istemedin mi?
- İstedim. - Yalan söyleme.
- Orada. - İstemediğini söyle.
Yalan söylenmesindense bilmeyi tercih ederim.
Henüz istemedim.
- Bunu neden gizledin? - Çünkü...
- Bunu neden gizledin? - Daniel, bu çok kötü.
Ama yapacağım.
Ehliyetsiz araba kullanamazsın.
- Kullanabilir ama kullanmamalı. - Tamam, teşekkürler.
Aracına iyi bakmalısın Daniel.
- Anlıyor musun? - Anlıyorum.
Yetişkin hayatın temeli bu.
Baba, lütfen beni Colin ve Rochelle'in önünde utandırma.
Size biraz zaman verelim.
Allie bu açıdan senin için çok iyiydi. Çok düzenliydi.
- Sol beyinli, temel bir güç. - Allie'den bahsetmesek olur mu?
Özür dilerim.
- Sağ ol. - Zor olduğunu biliyorum.
Böyle acı çektiğini görmek hoşuma gitmiyor.
- Ağlayasım geliyor. - Ne? Hayır.
- Geliyor. Beni çok üzüyor. - Sorun yok.
- Ağlamak zorundayım. - Tamam.
İçimi dökmem lazım.
Geçici ehliyetini alman için seninle oturmamızı ister misin?
Ben hallederim.
Tek seferde bir aile kriziyle
- ilgilenelim, tamam mı? - Özür dilerim.
Chaim çekmiş bunu. Kuzenim.
- Chaim'le tanımış mıydın? - Hayır.
Hinsdale'den.
Pek iyi durumda değil ama çok güzel bir fotoğraf.
Böyle yaşamamalı.
İdare ediyor.
Yemeklerini nasıl yiyor?
O sandalyeden en son ne zaman kalkmış?
Eriyip gidiyor.
Hepimizin iyi ve kötü günleri olur.
- Bugün hangisi peki? - Göreceğiz.
- Gary nerede olduğumu merak edecek. - Senin neyin var?
- Orayı özlüyor musun? - Orayı seviyorum.
- Sevecek ne var? - Haftada iki kez yüzüyorum.
Harika dersler var.
Yemek dersleri, resim dersleri, hoppala.
- "Hoppala" mı? - Hoppala.
Bir profesyonel gelip
düşünce birbirimizi nasıl kaldıracağımızı gösteriyor.
Küvetten kaldırma, duştan kaldırma ve iki kişi düşerse çift kaldırma var.
- Bu sık oluyor mu? - Pek değil ama oluyor.
Genelde yokuşta.
Denge kurmak için birbirimizin ağırlığını kullanmalıyız.
Kulağa ilginç geliyor.
Cheryl yemek yapar, çoraplarımızı toplar,
evi düzenli tutardı.
Mümkünse yardım kabul ederim. Utanmam.
Aynı şey değil.
- Neden? - Çorapları hep ben toplardım.
- Paylaştı. - Ne? Bir şey mi paylaştı?
- Bence... - Hayır.
Evet, beş dakika... Yanlışlıkla galiba.
- Beş dakika önce. - Tanrım!
- Bak. - Bakalım. Tanıdık bir şey var mı?
Büyüt. Yaklaştır. Netleştirir misin?
- Netleştiriyorum. - Benzin pompaları, mavi bir araba,
- bir güvercin, yok, iki güvercin. - Tujunga.
- Orada benzinci yok mu? - Moorpark ve Tujunga.
- Gidiyoruz.
Kahretsin.
Hadi. Gitmeliyiz.
Waze, Chandler ve Colfax üzerinden 12 dakika diyor.
Şuna bak. Bunu kim bulmuş? Kim düşünmüş?
Arabaya fiş. Elektrik geliyor, çalıştırıyor.
Ama elektrik nedir? İnsanı hayrete düşürüyor.
Sanırım onu tanıyorum.
- Biraz daha hızlı gider misin? - Sağ ol ya. Tanrım, lütfen.
Hız sınırında gidiyorum. Biz yasalara uyan bir aileyiz.
- Sola dönmemi istiyor. - Bu yüzden Waze kullanmıyorum.
Tüm bu çılgın dönüşleri yapmanı istiyor.
Marcy Wender'ın kocası Waze'e kafayı takmıştı,
psikopatça bir dönüş yapıp Vons'a gitmiş.
- Tahminler doğru. - Binlerce dolar ödedi.
- Değiller. - Kanıtlandı.
Vi'yi tanıyor musun? Vi Friedlander?
- Belki Saul aracılığıyla. - Saul mu?
- Gary'nin çocuğu. Gary Newman? - Hayır, onları tanımıyorum.
- Sina'ya gittin mi? - Hayır, Beth Am'deydik.
Bana çok tanıdık geldin de.
Tüm içgüdülerini bırakıp teknolojiye güvenmelisin.
Teknoloji bizi bu duruma sokan şey zaten.
- Geri gitsen? - Gidemem.
- Arkamızda biri var. - Görüyorum.
- Gitsene. - Gidemem.
- Boşluk var. - Boşluk var Alan. Git hadi.
- Boşluk var. - Git hadi.
- Git. Evet. - Evet.
Tamam.
Evet, başardım.
Yine 12 dakikaya döndük.
- Gary Newman. - Hayır. Benim Gary'nin soyadı Rozelle.
İlginç değil mi? İki farklı Gary ama ikisi de Gary.
- Nereden tanışıyorsunuz? - Sanırım tanışmıyoruz.
Mümkün görünüyordu. Yazık. İyi günler.
Ne?
- Ne? - Ah!
- Ne oldu? - Torunum.
- Anne! Thelma! - Büyükanne!
Onlarmış. Hadi, çık.
- Thelma! - Thelma!
Beyaz saçlı bir kadın gördünüz mü? Tam bir hanımefendi?
- Thelma! - Thelma!
Orayı geçemeyiz.
- Büyükanne. - O ne? Bu...
- Büyükanne! - İlginç.
- Lanet olsun. - Thelma!
- Lanet olsun. - Ne o?
Alarmı.
- Ne oldu? Konumu belli mi? - Ne diyor?
- Burada. - Nerede?
Biz deliyiz.
- Düşmüş olabilir mi? - Kendi kendine olamaz.
Tüm seçenekleri değerlendirelim, bir GGA daha geçiriyor olabilir mi?
Davranışları dengesiz. Olasılık dâhilinde.
- Bir düşüneyim. - Google'dan bakacağım.
Ona çıkarmamasını söyledim.
- "Akut ileri dönük amnezi başlangıcı." - Arabada bileğinde miydi,
hatırlamıyorum.
O şeyden bağımsız olmak istiyor.
Bazen çantasına koyuyor. Hatırlamıyorum.
"Beynin belli bir bölgesinde hasar olduğunu gösteren
- "belirtiler." - Onunla gitmeliydim.
Artık geçti.
- Neden gitmedin? - Gelmemi istemedi.
- Neden gelmeni istemedi? - Bilmiyorum anne!
- Bağırma. - Özür dilerim.
- Özür dilerim, sadece üzgünüm. - Evet, hepimiz üzgünüz.
Olmaması için uğraştığımız şey tam da buydu.
- Şimdi annem firarda. - Ben...
Hiçbir şey yapamıyorum. Gerçekten hiçbir şey yapamıyorum.
Küçük bir kaltağım!
Kendine öyle deme. Tanrım!
Gerçekten hiçbir şey yapamıyorum. Elimden hiçbir şey gelmiyor.
- Ne gelecek ki? - Bilmiyorum. Hiçbir şey.
Yapamıyorum... Bir şeyleri bilmiyorum.
Hiçbir iş için bir vasfım yok. Matematiğim yok.
Allie'yle de bu yüzden birlikte değiliz.
Matematik bilmediğin için mi? Matematik biliyor sanıyordum.
Bu da yapamadığım herhangi başka bir şey.
Kimliği yapamadım çünkü ne zaman bilgisayara otursam
aptal web sitesi, tüm o sınıflandırmalar
ve terimler kafamı karıştırıyor.
- Görsel şey mi var sende... Neydi o? - İşlem.
İşlem sorunları mı?
Tabii! Belki de hiçbir şey yapamayan aptal bir kaltağımdır.
- Kaltak deme. Kaltak demeyi kes! - Büyükannemi kaybettim. Siktir!
Yaklaştık mı sence?
- Thelma? - Bekle.
- Ne oldu? - Neredeyiz bilmiyorum.
- Öyle deme. - Kuzeye gittiğimizi sanıyordum.
Gidip yardım bulayım.
Hayır Ben, bana bir dakika ver. Yönümü bulayım.
Ben.
Ben, olay çıkarma.
Beni dinlemiyorsun Thel. Kimseyi dinlemiyorsun.
Seni dinleseydim şimdiye oda arkadaşın olmuştum.
Eve git Ben.
- Bunu istemiyorsun. - Aileni aramalıyız.
Söz konusu bile olamaz.
- Peki ya torunun? - Hayır.
- Neden? - Çünkü ben senin gibi değilim Ben.
Öyle olmamı istesen de ben faydalı olmayı seviyorum.
Düşündüğünden daha çok benziyoruz.
- Bu da ne demek? - Yaşlıyız.
Gücümüz az. Sevdiklerimize karşı sorumluluğumuz var.
Kendine farklı diyebilirsin
ama çok endişelendiklerini biliyorsun.
Endişelenecek ne var?
Bir noktadan diğerine gidiyorum. Şikâyet etmiyorum. Aynı kişiyim.
Kendine acımayı bırakırsan sen de öyle olursun.
- Öyle olmuyor. - Bebek gibi davranmaya başlarsan
- insanlar sana bebek gibi davranır. - Saçmalık!
Nereden mi biliyorum? Çünkü...
Düştüğünde onu duyamadım.
Eskisi gibi değiliz.
Sadece biz kaldık.
En azından birbirimize bakabiliriz.
Aileni ara.
Onlara ihtiyacım yok. Sana ihtiyacım yok.
Sadece mobiletine ihtiyacım var.
- Durdurmuştuk. - El frenini çekmiş miydin?
El freni olduğunu bilmiyordum.
Bilmiyordum. Üzgünüm Ben.
Üzgün değilsin.
Ben, nereye gidiyorsun?
Beklemeyeceğim!
Hepimiz onu daha önce kaybettik.
Onu birkaç kez Gelson'da kaybettim.
- Kadın hareket etmeyi seviyor. - Özellikle de o arabaylayken.
Kafasına bir şey koyarsa onu kimse durduramaz.
Yemek yemez, uyumaz.
İş bitene kadar lazer gibi odaklanır.
- Bu Gelson'dakinden farklı. - Farklı olduğunu biliyorum.
Ama o beklenenden hızlı,
yetişkin bir kadın.
Her günün her saniyesi ondan sorumlu olamazsın.
Bunu sana yüklememeliydik. Çok fazlaydı.
Sonsuza dek yaşamayacağını biliyorum.
Ama ben...
Vakti gelince bunun korkunç şekilde olmasını istemiyorum.
İyi bir ölüm olsun.
İyi ölüm diye bir şey yoktur.
- Yürüyüşe çıkacağım. - Seninle gelebilir miyiz?
- Ben giderim. - Ben gitmek istiyorum.
Hayır, yalnız gitmek istiyorum.
- Düşünecek biraz zamana ihtiyacım var. - Nereye yürüyeceksin?
- Nereye gideceksin? - Bilmem.
Telefonun yanında mı?
Lütfen sessize alma.
- Hayır. Al. - Olur mu?
- Al bunu. - Akıl sağlığım için.
- Uzaklaşmam. Sorun yok. - Sadece...
Şarjı tam.
- Tamam. - Buraya takılıyor.
İşte böyle.
İyi yürüyüşler.
- Seni seviyorum. - Ben de seni seviyorum.
YARDIM İSTEMEK GÜÇ GÖSTERGESİDİR
BELWOOD AKIL SAĞLIĞI UZMANLARI DANIŞMANLIK YAPIYOR
- Teşekkürler. - Rica ederim.
Her şey için üzgünüm.
Ama iyi denedik, değil mi?
Evet, denedik.
Yirmi üç yaşıma kadar ailemle yaşadım.
Sonra Teddy'nin yanına taşındım.
Ve 91 yaşıma kadar onunla yaşadım.
İki yıldır tek başıma yaşıyorum.
Bazen yalnız hissediyorum.
Teddy'yi özlüyorum.
Ama suşi denedim ve çok hoşuma gitti.
Yalnız zaman geçirmekten keyif aldım.
Sanırım daha fazlasını istedim.
Sanırım onu tanıyorum.
- Lois? - Thelma!
Kuğu Gölü'nü izledik. Olay Kore Savaşı sırasında geçiyordu.
Dansçıların hepsi asker gibi giyinmişti.
Anladığımdan emin değilim ama sahne çok güzeldi.
Bence çok politikti.
- Kulağa ilginç geliyor. - Öyleydi, evet.
Sizi nereye götürelim?
Sadece eve. Ben, adresin ne?
1534 San Fernando Caddesi'ne gidiyoruz.
Buraya kadar geldik. Bitirelim bari.
Gösterin ne olacak?
Baba Warbucks olmadan o gösteri olmaz.
PARFÜM MAĞAZASI POSTA DÜKKANI
Yirmi bir.
- Şimdi ne olacak? - Bekleyeceğiz.
- Selam. - Selam. Açtığın için sağ ol.
Şey...
Çıtır tiki tako satıyor musun?
Evet, o yüzden bana çok para ödüyorlar.
- Senin nasıl gidiyor? - İyi.
Aslında kötü.
Büyükannem kayıp,
ben de ailemle bir huzurevinin önünde kamp kurdum.
Dur, ne? Nasıl?
Bir arkadaşını ziyarete gitti ve sonra birlikte kayboldular.
Birkaç saat oldu.
Tüm bu olay... Bilmiyorum...
Çıkış falan yapmadılar ama ona bakmam gerekiyordu, yani...
Tamam, size söylemeden bir yere gitmiş
- olabilir mi? - Biz de öyle düşündük.
Çorba Şehri olayı gibi olabilir dedik.
- Ne? - Yok bir şey. Yani...
Mümkün sanırım.
Ayak işlerine takıntılı olduğu için soruyorum, tamam mı?
Evet. Ayak işlerine çok önem verir.
Onu çok sevdiğini biliyorum. Eminim çok endişelisindir
ama belki de sadece bir şeyler yapıyordur.
- Anlıyor musun? Tek başına. - Evet.
Umarım.
Seni zaten aramak istiyordum.
Ders almayı düşünüyordum da.
Belki yetişkin matematiği dersi,
ya da bazı temel şeyleri tazelemek için.
- Ne diyorsun? - Kişisel gelişim.
Toplama, çıkarma ve kesirlerle
daha çok şey yapmayı öğrenebileceğimi söylüyorum.
Çocukluktan erkekliğe büyük bir adım atabilirmişim gibi.
- Beni delirttiğini biliyor musun? - Biliyorum.
Bunu çok iyi biliyorum.
- Üzgünüm. Burası çok sıcak. - Tamam, yürüyüşe çık.
Ailem yakınlarda kalmamı istedi.
O büyük adımı atarsan
ne olursa olsun, bence başarabilirsin.
- Aman Tanrım! - Ne?
Şey...
Başından beri burada bir adam varmış.
Ekmeğe hayatın temeli derdik.
Ama artık kimse ekmek yemek istemiyor.
Ama şimdi lezzetli ekmekler yapılıyor.
Tam bir muamma.
Bazıları da kızarmış soslu ekmek seviyor.
İlginç.
Ekmeğe bakışımız değişti.
Ekmek ister misin?
Ekmeğimiz var.
Al bakalım.
- Taş gibi. - Çiğneyemedim bile.
- Onu görebiliyor musun? - Bu o.
Dışarı çıkıyor.
Hadi ama.
Sen gözcülük yap.
İçeri girip onlarla konuşmaya çalışacağım.
İşler tuhaflaşırsa yardım çağır.
- Nereden bileceğim? - Benimle olacaksın.
Mikrofon açıldı.
İşitme cihazı bağlı.
Merhaba?
Thel, sanırım arkada bir kapı gördüm.
İleride lamba var. Topuklarını kaldır.
Bir sürü gelişigüzel Hummel var,
cüce ya da küçük hayvancıklar olabilir.
Dikkatli ol.
İlerisi biraz tehlikeli.
Acele etme.
Ne oldu?
- Ne yapıyorsun? - Çok dağınık.
- Temizlik yapma! - Cam temizlenmeli.
- Bu doğru değil. - Şimdi olmaz. Kendine gel.
Yavaş.
Evet!
Aferin Thel.
Tamam. Gidelim.
Evet efendim.
Tereddüt etmenin bedeli olacak. Evet, epey büyük.
Hayır, bizi bekleyen bazı tatsız durumlar olacak.
Gerektiğinden daha fazla beklemesini istemiyoruz.
Evet, biliyorum ama iyi çocuklar da hata yapar.
- Merhaba. Yardımcı olabilir miyim? - O kim?
Ben Thelma. Thelma Post.
Belki beni tanırsınız.
Telefondan.
Hayır, tanıdım diyemem hanımefendi.
Şu anda kapalıyız. Ama neden yarın gelmiyorsunuz?
Bir teslimatım var... Ne deniyordu ona?
İçinde kadın olan kadının içinde kadın.
- Matruşka bebekleri mi? - Evet.
En azından kadın olduklarını düşünüyorum.
Kontrol etmedim.
Bir yerinde küçük bir adam da olabilir.
Param nerede?
- Efendim? - Beni duydun.
Evet, duydum. Anladığımdan emin değilim.
Beni aradın.
Torunum gibi davrandın. Beni kandırdın.
Bu ağır bir suçlama. Sanırım yanlış bir fikre kapıldın.
Dinle dostum, uzun yoldan geldim.
Hata yapmışsın.
Sorun değil. Ben de hata yaparım.
Ama bir tane daha yapmayalım.
Yetkililere haber vereceğim.
Ne diyeceksin? Dükkânıma gizlice girdiğini mi?
- 9-1-1. Acil durum nedir? - Soygun ihbarında bulunacaktım.
Thel?
Thel, orada mısın?
Bak, bunun kişisel olmadığını bilmeni istiyorum.
Eskisi gibi satış yapmıyoruz.
Bugünlerde insanlar eski şeyleri umursamıyor.
- Işıkları açık tutmaya çalışıyorum. - Bir sürü ışığımız var.
- Çok pahalı. - Evet. Teşekkürler Michael.
Eminim tüm bu olay başını ağrıtmıştır, değil mi?
Bak, buradan elin boş ayrılmanı beklemiyorum.
Neden bir anlaşma yapmıyoruz?
Depoziton bende kalacak
ama bir sonrakinde sana da pay veririm.
Evet, memnuniyetle pazarlık ederim. Sana yaşlı indirimi yaparım.
Bu bana uymaz.
Şunu da bil,
beş dakika içinde çıkmazsam ortağım polisi arayacak.
Yalvarmamı mı istiyorsun?
O zaman yalvarırım.
Ne yapmamı istiyorsun?
Geri mi vereyim? Dükkânı kaybederim. Sokaklara düşerim.
Kimsenin umurunda değil.
Kimse beni umursamıyor.
Herkes Amazon'dan bir şeyler alıyor.
Hayatta kalmak için ihtiyacım olanı alıyorum.
Senin neden bu kadar çok ihtiyacın var?
Çünkü o para benim ve kimin alacağına ben karar veririm.
Mantıksız davranıyorsun.
Michael, anahtarlarımı getir.
Hayır. Ben...
Ben nasıl...
Ben...
Ben... Özür dilerim. Burayı tanımıyorum...
Ben...
Ben... Kocamı aramalıyım.
- Tabii ki. - Adın ne canım?
- Harvey. - Harvey mi?
- Evet. - Harvey mi?
- Harvey. - Gel, otur.
- Harvey. - Onu ararız.
Konuş benimle Thel. Neler oluyor?
Külfet olduğum için çok üzgünüm.
Lütfen. Sorun değil. Hepimizin başına gelir.
Akıl tuhaf bir şeydir.
Kocanın numarası ne? Seni eve götüreceğim.
Param Harvey.
Michael! Korkak.
Çok ikna ediciydin Harvey.
Oyuncu olabilirmişsin.
Bir yıldız olamazdın belki ama yine de yazık olmuş.
- O şeyi kullanmayı biliyor musun? - Hayır.
- Siktir! Tanrım! Tamam. - Nerede?
- İçeride. - Nerede?
Bilgisayardaki hesabıma yatırıldı.
Çek o zaman.
- Çekemem. - Ne demek çekemem?
- Bilgisayarla Michael ilgileniyor. - Bu çok saçma.
Artık sadece sen ve ben varız.
Ve ben.
- Bu da kim? - Arkadaşım.
Al şunu. İki elime de ihtiyacım var.
- Michael'a ne oldu? - Onu dövdüm.
Fare nerede? İşte fare.
Hadi. Yürü.
Ne? O ne? Ayakkabı!
- Ayakkabıya benziyor. - Ayakkabı.
Ben, buraya bakma. Sen ona bak.
Bununla ne yapacağım?
- Çarpıya basacağım. - Hayır, yapma!
Ne olduğunu bilmiyorsun.
HAYAT SİGORTASI
Bu bir bebek.
Tanrım! Nasıl yapacağımı bilmiyorum.
- Alo? - Danny?
Büyükanne! Aman tanrım. Sen iyi misin?
- Neredesin? - Söyleyeceğim.
- Ama bana bir söz vermelisin. - Ne?
Yalnız gel.
KALP ATIŞI ACİL BİLDİRİM
- Ne? - Ne oldu?
Kalp atışı yavaşlıyor.
- Yaklaşıyoruz. - Evet.
Yaklaşıyoruz.
Tamam, şimdi biraz daha.
Neye baktığını söyle!
Bir aile ve bir bebek ve her yerdeler.
Harika. Kelime var mı?
Evet, Lincoln Mutual yazıyor.
Evet! Bu bir reklam. Çarpı işaretini bulmalısın.
- Kırmızı çarpı işareti yok. - Hayır.
Her zaman kırmızı olmaz.
Bazen saklıyorlar, o yüzden yakından bak.
HAYAT SİGORTASI
Sağ üstte.
- Çarpıya bastım. - Harika! Şey...
Unutma, bilgisayar kütüphane,
arama çubuğu da kütüphaneci.
Ondan bilgi isteyeceksin, o da sana verecek.
- Banka nerede? - Benimle mi konuşuyorsun?
Hayır, makineye soruyorum.
Seni duyamaz.
Sari ya da Siri var mı? Yoksa burada değil mi?
O orada değil. Telefonunda.
- Ama ona ihtiyacın yok. - Onunla konuşmuyorum. O konuşuyor.
Vadi... Finans...
nokta.com.
"Enter"a bas.
"Enter"ı görüyor musun?
Girdim!
- Neredesin? - Ara. Polisi arıyorum.
KİMLİK PAROLA
- Parola ne? - Bilmiyorum.
Etrafına bak. Bir defter, masa,
kâğıt falan var mı?
- Tanrım! - Ne oldu?
- Parola "Parola". - Klasik!
Şimdi kutunun içine tıkla ve bunu yaz.
- Çok tatlı. - Ne lanet, aptal bir şifre Michael.
Hadi!
"Transfer et" kısmına geçiyorum.
- Tanrım. - Ne oldu?
Spor salonuna yazılmamı istiyor!
- Hayır diyeceğim. - Güzel.
- Ne yaptığımızı hatırlıyor musun? - Çarpı.
- Rengi ne olursa olsun. - Doğru!
DAHA İYİ, DAHA GÜÇLÜ!
- Girdim. - Evet!
- Beş dakikaya hazır ol. - Tamam, hemen geliyorum.
HESAP: HESAP KONTROL EDİLİYOR TOPLAM: 10.000
Tanrım.
BANKA HESAP # / ALICI #
TRANSFER ET
Hayır!
Sanırım telefonda Danny'yi taklit eden sendin.
Mesafesi yok.
Ben büyükannen değilim.
Ama olsaydım, bir gün kendinden başka
kimseyi dinleyemeyeceğini söylerdim.
Sana aptal dedi.
Sessizce söyledi ama ben duydum.
Sen delisin.
TRANSFERİNİZ BAŞLATILDI
- Bu kadar mı? - Bu kadar.
Geri alamaz mı?
Dur!
Geri alamaz.
İnsanların parasını alma. Dükkânını temizle.
Michael'a daha iyi davran.
Tüm bu olanlar çok saçmaydı.
Sigara da içme.
- Ne? - Bir şey demedim.
Binin!
Aldınız mı?
Aldık.
- Danny, Ben'i hatırlarsın. - Evet.
Ben, seni görmek çok güzel.
- Seni görmek de güzel Danny. Nasılsın? - İyiyim.
GÜMÜŞ ALARM KAYIP YAŞLI TEHLİKEDE
Ünlü olmuşuz.
Merhaba!
Bugün güzel bir gündü.
Umarım sana yeni bir mobilet ve telefon alacağımı biliyorsundur.
Belki bir gün öğle yemeğine çıkarız.
Çok isterim. Meşhur Belwood kafeteryasını deneyebiliriz.
Kavunları harikaymış.
- Ya da dışarı çıkabiliriz. - İkisi de olur.
- Bir plan yaparız canım. - Güzel.
- Kendine iyi bak. - Bakarım.
Şeytanın bacağını kır Ben!
- Bunun anlamını biliyor mu? - Emin değilim.
Tiyatroda yeni ve kalçası titanyum.
- Ama bir şey demedi mi? - Hayır ama o...
Daniel daha önce hiç böyle kaçmış mıydı?
Asla. Bu şekilde değil.
Aman Tanrım! Anne!
- Gözün. İyi misin? - İyiyim canım.
- İyiyim. - Senin için çok endişelendik!
- Arabayı sen kullandın. - Evet.
Açık büfeye geri döndün.
Evet.
- Ne oldu? - Sana her şeyi anlatacağım
ama izin verirsen önce yapmak istediğim bir şey var.
Tabii ki!
Ben sadece Annie'yim Bay Warbucks. Erkek olmadığım için üzgünüm.
Buradaki ilk gecesi efendim.
Annie, sinemaya gitmeye ne dersin?
Sonra Roxy'ye gidebilirsin,
sonra Rumpelmayer's'ta dondurmalı soda içip
sonra da Central Park'ta fayton taksiyle gezersin.
Şey...
Evet, vay canına!
Tanrım, baba, Bay Warbucks.
Tuhaf bir gösteri!
Buraya geldiğim için mutluyum.
Bunlar güzel mezarlar. Beğendin mi?
Ne anlamda? Burada gömülmek ister miyim gibi mi?
- Bir sürü mezarım var. - Öyle mi?
Güzel mezarlar. Bazıları burada.
Çoğunlukla New York'ta.
Allie, Yahudi mezarlığına mı gömülmeyi planlıyor?
Bilmem ki. Henüz mezar konusunu konuşmadık.
Ağırdan alıyoruz.
Yeterince ağırdan almış olabiliriz.
İnsan çok doyumsuz oluyor.
Sevdiklerine ne olacağını görmek istiyor.
Seni seviyorum.
Eğer ölürsen seni çok ama çok özleyeceğim.
Bunu bildiğini biliyorum ama...
Buradayken bunu söylemek istedim.
Buradayken.
Nereye gidersem gideyim...
...senin için endişelenmeyeceğim.
İyi olacaksın Danny.
Bak!
Şu ağaçların dibine bak.
Ne kadar berbat hâldeler ama yine de yaşıyorlar.
- Bak. - Bakıyorum.
Bunun fotoğrafını çekmelisin. İnanılmaz değil mi?
- İnanılmaz. - Evet, inanılmaz.
Şuna bak. Bu şey hâlâ yaşıyor.
- Bu ağaç mı? - Evet, baksana.
Devrilmiş olmalıydı.
- Ama bu inanılmaz. - Çılgınca!
Ne ruh ama.
Havayolları, dünya genelinde ekonomik gerileme korkularına rağmen
bu yıl on milyar dolar kâr elde etmeyi bekliyor.
Uluslararası hava taşımacılığı olarak...
Enflasyon ve yükselen faiz oranlarıyla bile
pandemi öncesi seviyede büyük bir toparlanma.
Şu anda dünyanın dört bir yanındaki pazarlara bakınca Asya pazarları...
Şu ağaçların altlarına bak.
Ne kadar berbat hâldeler ama yine de yaşıyorlar.
Bak. Fotoğraflarına bak. İnanılmaz değil mi?
İnanılmaz. Şuna bak. Bu şey hâlâ yaşıyor. Bak.
- Bu ağaç mı? - Evet, baksana.
Devrilmiş olmalı... Bu inanılmaz.
- Çılgınca. - Ne ruh ama!
Bak!
THELMA İÇİN
Alt yazı: Iyuno Tercüme: Selin Altundal