FARKLI BİR ADAM
YERLEŞİM GÖVDE BASINÇ CP-2
SOLUNUM İZLEME SİSTEMİ
Hey. Hey dostum. İyi misin?
Uzanmak falan ister misin?
Hayır. Arada böyle oluyor.
Geçecektir.
Ama sorduğun için sağ ol.
Tamam. Sadece haber ver. Masamda olacağım.
Bay Lemuel…
bu biraz aşırı oldu.
Biz…
Sanırım istediğimiz daha zayıf bir anevrizma nöbeti,
daha çok…
Sersemlik gibi.
Tamam mı?
İnsanları korkutmak istemeyiz.
Nasıl hissettiriyor?
Harika.
Bana notunuz var mı?
Hayır. Harikasın.
Hey. Hey dostum. İyi misin?
Uzun süredir mi buradasın?
Bir süredir.
Juilliard'ı yeni bitirdim.
Bu ilk ücretli işim.
Aslında ilk işim.
İlginç bir deneyim.
Ne düşündüğünüzü biliyorum ama yanılıyorsunuz.
Sadece yönlendirme istiyorum.
Bu tren nereye gidiyor?
Kondüktör nerede? Trenin varış yerini sorun.
Zafere mi? Benim nihai hedefim o değil.
Nihai hedefim Fort Lee, New Jersey.
Sizi bilmem. Benim bir kayınbiraderim var.
Bu tren, iyiyi, güzeli
ve özellikle de çirkinleri taşıyor!
Kim kahraman olacak? Sen mi?
Ben kast yönetmeniyim,
benzersiz ve sıra dışı fizyonomilerde uzmanım.
- Oyunculuğu hiç düşündün mü? - Evet.
Yıldız özelliklerim olduğunu söylerler.
Buna inanırım. Al.
Salamunovich "Merak etme. Sadece beze." diyor.
- Güzel, hey… - Hey. Hey 4F.
Dairende köpek mi var?
Hayır. Niye?
Başka bir olmalı.
Hey. Hadi dostum.
Dikkat et.
Hey. Buraya gel. Şuna dokun.
Şuna dokun.
Buraya.
Sence bu yumru mu?
Yumru gibi.
Bu adam bana ne hatırlatıyor, biliyor musun?
Woody Allen'ın daha genç ve gergin hâlini.
Evet. Gergin biri.
Dinle, güvenli ol dostum.
Brezilya jiu-jitsu
veya şu İsrail işi Krav Maga dersi al.
Bak, hey bak dostum.
Hayattaki tüm mutsuzluk olanı kabul etmemekten gelir.
Bunu kim söyledi, biliyor musun?
- Psikiyatrın. - Hayır, ciddiyim.
Hayattaki mutsuzluğun olanı kabul etmemekten…
Yüce İsa.
Geldiğini kim söyledi?
Lady Gaga. O sürtüğü tanırdım…
Selam.
Oraya mı geçmek istiyorsun?
İzninizle.
Affedersiniz, o…
Yok artık millet.
Islık çalmak, en temel düzeyde
dudaklarını birleştirip üflemektir.
Bunu herkes bilir.
Beş yaşındakiler bilir.
Ama bundan daha zor olduğu ortada.
Herkes gibi,
ıslık çalmayı denemiş herkes bilir ki
dudaklarını birleştirip üflersen
sonuç bazen böyle olur.
Bu kasların hepsi…
dudakların etrafındaki bu büzücü kaslar…
Hey.
Elin.
İlk yardım çantamı yeni yerleştirdim. Geliyorum. Bekle.
Buldum.
Onu tamir edeceğim. Merak etme.
Buraya oturabilir miyiz?
Ben doktor değilim.
Hiç sorumluluk almam.
Rızan var mı?
Antibakteriyel merhem ve gazlı bezler uzmanlık…
Uzmanlık abartılı olur.
Süresi geçmiş.
Çok olmamış.
Ama hâlâ iyidir, değil mi?
Evet.
Kağıt havlular.
Çevre için iyi değil.
Şuradaki yaraya bakalım.
Hay…
Dikiş gerekebilir.
Sen ne dersin?
Yani…
Sana ne oldu?
Beni ilgilendirmez.
Tamam. Bakalım.
Şu pislikler oradaydı, ben de aptal gibi durdum.
"Yeni binamda bir düşmanım var." dedim.
Bu yakacak.
Yakmadı mı?
Biraz.
Tamam. Bu iyi.
Herhalde iyidir.
Cesur. Bunlar güçlü şeyler.
Peki. Şimdi…
Bir an önce…
Böyle iyi mi?
Olamaz. Koltuğa geldi.
Çok üzgünüm.
- Hayır. - Çıkmazsa bana söyle.
Bacağıma geldi.
İğrenç bu.
Buna baktırmalısın.
Evin çok rahat.
Evet. Yani mantıklı…
Benimki savaş alanı gibi.
Buralı mısın?
Evet.
Ben Ålesund'danım. Duymuş muydun?
Affedersin. Adın ne demiştin?
Edward.
E. Lemuel. Posta kutusunun üstünde gördüm.
Ben Ingrid. Söylemiş miydim?
Bu annen mi?
Evet.
Bu sen misin?
Evet.
Annen hayatta mı?
Hayır.
Sen ne yapıyorsun?
Biraz soğan kesiyordum…
Yazarsın.
Onu yolda buldum.
Öyle mi? Değerli görünüyor.
"Benimle alay edip yüzümü görmek için
yalvarıyorlar ama gösterirsem
dehşet içinde kaçacaklar."
O ne?
Sadece deniyordum.
İlginç.
Aslında ben oyun yazarıyım.
Ben oyuncuyum.
Harika.
Seni bir yerde görmüş müydüm diye düşünmeye çalışıyorum.
Hayır, olası değil.
Belki zafere birlikte gideriz.
Belki.
Dairemde benden önce kim yaşıyordu, biliyor musun?
C. Pulaski mi?
Evet. Çamaşır deterjanı istemeye gelmişti.
Yaşlı bir adam.
- Dul olabilir. - Öldü mü?
Gittiğini bilmiyordum.
Aslında bunun için gelmemiştim
ama biraz çamaşır deterjanı alabilir miyim?
Evet. Tabii.
- Olur mu? - Tabii. Ben…
Evet.
Islık çalmayı mı öğreniyorsun?
Genel olarak her şey istikrarlı görünüyor.
Sonunda sol gözündeki büyümeye bakacağız.
Görüşün çok etkilendi mi?
Uyum sağladım.
İki yıl kadar ameliyatsız geçti.
- Çok gerekli bir molaydı. - Evet.
Üç yılı hedefleyelim.
Ama açık konuşmak gerekirse göz, er ya da geç daha da zayıflayacak.
Kolesteatoma gelince
bence içeri girip onu çıkarmalıyız.
Ama işitme kaybı minimum
o yüzden biraz bekleyebiliriz.
Birkaç tümör, ufak büyüme göstermiş
ama önemli bir yapıda etkileri yok.
Yani sadece takip etmemiz gereken bazı şeyler var.
Bunu gidişat hakkında fikrin olsun,
sürpriz olmasın diye söylüyorum.
Ama alternatif bir yol ortaya çıktı.
Çok seçkin bir meslektaşım olan Eugene Flexner,
deneysel bir ilaç denemesi için hastalar arıyor,
senin gibi bir hasta.
Bu ilaç, iyileşme ve çare gibi sözcükler
benim mesleğimdekiler için lanetli olsa da,
tamamen iyileştirme potansiyeline sahip.
Sonuçlar senin için hayat değiştirici.
Abartılı sözler vermemeliyim çünkü bu inandığım ilk deneme.
Acaba herhangi bir potansiyel risk, potansiyel ödüle değer mi?
Üzerinde düşünülebilir.
Merhaba komşu.
Taşınma kutlaması. Kapı için.
Onu sana annen vermemiş miydi?
Hayır. Ben yolda buldum.
Doğru.
Tamam.
Ondan kurtulmak istiyorum, sen de oyun yazarısın.
Evet ama karşılığında para alabilirdin.
Bana bir rol yaz.
Evet. Doğru. Buna başlayacağım.
Hayır ama teşekkürler. Çok ağır, cömert.
Teşekkürler.
Selam!
- Selam dostum. - Merhaba. Bu komşum.
İçeri gel. Tekrar teşekkürler.
- Evet. - Teşekkürler.
Ulu tanrım.
Dünyanın en güzel kadınından başka kime aşık olacaktım?
Elbette.
Tüm kadınların en güzeli.
En çekicisi. En akıllısı.
Bazen gecenin mavi gölgelerinde
hassas duygulara kapılırım.
Bir bahçeye girip zavallı, korkunç burnumla
ilkbaharın kokusunu koklarım.
Ay ışığının altında bir kadınla adamın
birlikte yürüyüşünü izlerim
ve ben de Ay ışığının altında…
bir kadınla nasıl kol kola olmak istediğimi düşünürüm.
Kendimi kaptırırım.
Kendimi unuturum.
Ve sonra…
birden bahçe duvarında…
kendi gölgemi görürüm.
Üzücü olsa da hiç şaşırtıcı olmayacak.
Çekici insanlar, hayatta birçok alanda kazanır
ve iş yeri de istisna değildir.
Böyle bir yüzü görünce şaşırmanız veya kaygılanmanız mümkün.
Genelde kibar biri olsanız bile
düşüncesizce bakabilir
veya bakışınızı kaçırabilirsiniz.
Bu rahatsız edici duygular, yüzü farklı olan
iş arkadaşınıza tekrar tekrar baktıkça yok olur veya azalır.
Bu tepkileriniz için kendinize nazik olun.
Beynimizin sürüngen bölümünün savaş ya da kaç tepkisini
kontrol edemeyiz.
Ama gelişmiş, empatik varlıklar olarak
daha kucaklayıcı olmak için bazı stratejiler vardır.
İşte uzmanlarımıza göre bazı teknikler.
Yüz biçimi bozuk iş arkadaşınıza ekip projesine dahil olduğunu
hissettirin ve katkılarını görmek için çabalayın.
Luther, Sally için geri bildirimin var mı?
Bence mükemmel fikir.
Uygun olduğunda sosyal toplantılara davet edin.
Morris, bu hafta sonu doğum günüm.
Öyle mi? Kaç yaşındasın?
Büyük bir yaş, o kadar söyleyelim.
Ama birkaç kişi evime gelecek.
Sen de gelmelisin diyordum.
Sally de olacak.
Harika. Beni düşündüğün için sağ ol.
Anlamı çok büyük.
Kız arkadaşın falan varsa onu da getirebilirsin.
Sağ ol.
Mutlu yıllar.
Arada herkese sorduğunuz gibi nasıl olduklarını sorun.
Sıkıntılı görünürlerse size bağımlı olduklarını varsaymadan
kibarca yardım teklif edin.
Hey. Hey dostum, iyi misin?
Uzanmak falan ister misin?
Hayır, arada böyle oluyor.
Geçecektir.
Ama sorduğun için sağ ol.
Peki, haber ver. Ben masamda olacağım.
Hey, Sally'yi gördün mü?
Hayır.
Hepsi bu kadar.
Başka sahnede var mısın?
Hayır.
Ne bu? Ofislerde…
gösterdikleri gibi bir şey mi?
Sanırım öyle bir şey. Evet.
Önemli bir araca benziyor.
Ve hayır, bir etki bırakıyorsun.
- Evet. - Evet.
Hepimiz bir yerden başlamalıyız.
Evet.
Burnunda siyah nokta var.
Ben…
Sıkabilir miyim?
Kağıt mendil alayım.
Sıkabilir miyim?
Tamam.
Hayır. Yapmayabilirim.
Hayır, sorun yok.
Çok yağlı bir cildin var.
Bunun için iyi bir kremim var.
- Tamam. - Denemek isterim.
- Öyle mi? - Tabii.
Yani başka sahnen yok mu?
- Hayır. - Yok mu? Tamam.
Sanırım ben…
- Özür dilerim. - Özür dileme.
Bir işim olduğunu unutmuşum ve…
Sonra konuşuruz.
Görüşürüz.
Psikologlar tiksinmenin nereden geldiğini çözmeye başladı.
Bazı araştırmacılar korkuya benzer bir duygu olduğunu düşünüyor.
"Sizi dışarıdan yemek isteyen büyük hayvanlardan
uzak tutmak için geliştirilen korku."
diyor Londra Hijyen ve Tropikal Tıp Okulu'ndan
davranış bilimci Valerie Curtis.
Tamam ve sonra ta da!
Peki. Tamam. Temsilî bir fotoğraf
ama bence fikri anladık.
Tamam, devam edelim Dr. Trutz.
Bildiğiniz gibi bu ilaç,
başta androgenetik alopesi
tedavisi için geliştirilmiş.
Önemli umutlar vaat eden bir alan.
Üçüncü deneme aşamasında mı?
Ama burada
daha niş bir pazar için çabamız,
bambaşka bir canavar için.
Vermeyi teklif ettiğimiz dozda
yumuşak ve sert dokuda fiziki modifikasyonun
manuel tıraşlama veya aşılama ihtiyacı olmadan
hem indirgeyici hem de büyütücü olduğu gözlemlendi.
Kusurlu vücutlarda, hastanın fiziki görünümünde
önemli olan formu ve fonksiyonu
onarma potansiyeline sahipken
bir yandan da ılımlı morbidite düzeyiyle genel maliyeti azaltır.
Yara açılması ve damar hasarı
sıfır olmuştu.
Gelişimi ölçmek için bunu kullanacağız
ve her türlü uyumsuzluğu
makineye geri bildireceğiz.
Vay. Ne dünya ama!
Günlük defteri.
Her potansiyel yan etkinin yanına sayıyı yaz.
Sıfır yok demek,
bir hafif, on ise…
Bunlar böbreklerini korumaya yardım edecek.
Bunları tam dört saatte bir al.
Bunlar plasebo olabilir mi?
Bunlar olamaz.
Bunları böbrekleri korumak için herkes alıyor.
Plasebo kolları, Turpidol ve Ochiprosoponib tedavileri için.
Yani teoride evet, onlarda emin olamazsın
ama ben bunu düşünmezdim.
Şimdi şu bandajı değiştirelim.
Dr. Trutz.
Dr. Trutz, pansuman değişimi!
Bu…
yarın görüşürüz.
Bedeli çok kötü oldu yani…
- Hamle değildi. - Hamle değildi.
Hatırlıyorum…
Çok iyi plak mağazalarına gittiğimi hatırlıyorum.
Süslü çikolatalar! Umarım diyabetik veya diyette değilsin.
Deterjan falan için tekrar teşekkürler. Yüz kremini aldım.
Öpücükler, C. Pulaski :)
Not: Bil bakalım bunu neyde yazdım.
…bu beni deli eder.
Para hakkındaki düşüncemi biliyor musun? Sana anlatayım.
Bunu görüyor musun? Para hakkında düşüncem bu.
Bu. Tamam mı? Artık yeter.
Hazır mısın? Yüzüme fırlat.
Hadi. Bunu söylemek için bekledin. Söyle!
Söyle! Faturaları nasıl ödüyordun söyle.
Paramızı nasıl harcıyoruz. Geçen ay kirayı nasıl ödedin.
Ne yapmamı istiyorsun? Diz mi çökeyim?
KİRAZ LİKÖRLÜ NUMUNE
Boş ver dostum.
Çünkü burası senin gelmenden önce de buradaydı
ve sen gittikten çok sonra da burada olacak.
O yüzden bana paradan bahsetme. Resimden de bahsetme.
Bunun ne zaman biteceğini de söyleme.
Ne zaman biteceğini ben söyleyeceğim.
Hatta ilk sen bileceksin.
Gelip söyleyeceğim. Nerede olursan geleceğim.
Uyusan bile. Gizlice sokulacağım.
Kulağına fısıldayacağım. "Bitti!" diyeceğim.
Lütfen beni çıkar.
Hadi. Bir geceyi daha
oturup TV'ye bakarak geçirmek istemiyorum.
Mecburuz. Hiç paramız yok.
Ama sanmıştım ki sen naf…
nafi… nafe…
Nafaka.
…nafaka çekini bugün aldın.
Aldım ama kirayı ödemek zorundaydım.
Hiç eğlenceli değil.
İlacımız yok,
paramız yok,
uyuşturucumuz yok.
Artık dayanamıyorum!
Neden bir arkadaşını arayıp dışarı çıkmıyorsun?
Çünkü arkadaşım yok.
Kapıyı aç!
Hayır, bu taraftan. 4B! 4B!
Hadi. Çabuk! Git, git, git!
Kes şunu.
Kes.
- Onu tuttun mu? - Evet.
Dikkat et, onu düşürme.
Onu tuttum.
İyi mi?
Evet. Onu tuttum. İyiyim dostum.
Yoruldum anne.
Tamam, yere bırak.
İyi geceler tatlı prens. Sence bu adam şair miydi?
Ne yapıyordun dostum?
Ne?
Merhaba?
Etraftan dolaş. Dolaşmalısın.
Gidelim! Bu bir ambulans kanka.
Park etmeyi öğrenin pislikler.
Annem felç geçirirken neredeydiniz?
Hadi dostum.
Git buradan. Geri çekilmen gerek.
Adı Ostermeier'mış,
posta kutusuna göre.
Evet, Ostermeier.
- Onu tanır mıydın? - Hayır.
Sen intihar eder miydin?
Bilmem. Belki.
Koşullara bağlı.
"Belki" deme.
"Hayır" de.
- Sen eder miydin? - Ne soru ama!
Biliyorum, ilk ben sordum.
Hey, bandajına ne oldu?
Evet, iyileşti.
Bu bir mucize.
Ben Aziz Francis gibiyim.
Yanlış meslek seçmişim, şimdi seni keseceğim,
biraz daha pratik yaparım.
Affedersin.
Çok gerginsin.
Korkmuyorum.
Oyunların ne hakkında?
Hayır, sorma. İntihardan bahsederim daha iyi.
- Affedersin. - Hayır, sadece…
Konuşmak utanç verici…
özellikle de hâlâ devam ederken.
Kendime yazar diyorum
ama arzum bu.
Hayır, ben yazıyorum. Bu…
Birkaç çeviri yaptım, İtalyan bir…
Tanımazsın, ünlü değil.
Onunla bir ödül aldım.
Küçük. Ama evet…
İlk orijinal oyunumu yazmaya çalışıyorum
ama hâlâ çözme aşamasındayım.
Herhalde daktilonu geri istersin.
At gitsin, umurumda değil.
Atmayacağım.
En azından beni yazar gibi gösteriyor.
En azından beni yazar gibi gösterir.
Varlığı beni eğlendiriyor.
İlham veriyor.
Bu, söylediğini duyduğum en olumlu şey.
En sevdiğin oyunlar ne?
Bilmiyorum.
Satış hakkında olan…
Satıcı, satış elemanı.
Evet.
TV'de Naziler hakkında çok iyi bir tane izledim.
Hangisi o?
Adını bilmiyorum ama…
şarkılar, danslar ve Naziler vardı.
Naziler şarkı söyleyip dans mı ediyordu?
Hayır…
- Diğer… - Yahudiler.
Sanırım.
Yahudiler mi şarkı söyleyip dans ediyordu?
Evet, sanırım.
Gördüğün garip bir rüyaya benziyor.
Muhtemelen yanlış hatırlıyorum.
O kim?
Bilmiyorum.
Sana neden el sallıyor?
Hiçbir fikrim yok.
Ne istedi?
Neden seni tanıdığını düşündü?
Bazen bana böyle şeyler olur.
Olur mu?
Oyununu görmek isterim… yazdığın zaman…
Görmeyeceksin, içinde olacaksın. Tamam mı?
İnanılmaz.
Sanırım bu, kontrol grubunda değilim demek.
Bu bilgiyi resmen açıklayamam.
Bu "plasebo etkisi" denilen bir şey olabilir.
İtiraf etmeliyim. Biraz korku hissetmeye
başlıyorum ve…
Bu güvenli mi?
Yani yüzüm yumrular hâlinde dökülüyor.
Eminim sana yumru gibi görünüyordur.
Büyük kütleler.
Deri parçaları, fasyal düzlemlerde bağlanıyor.
İyileşiyorsun Bay Lemuel.
Tıp tarihinin bir parçasısın.
Bir gün bir belgesele konu bile olabilirsin.
Kontrol grubunda değilsem.
Mümkünse günde 10 kez
yüzünün fotoğrafını çekmeni istiyorum.
Değişim hızını gözlemlemek için,
ki çok hızlı görünüyor.
Belki de risk, ödüle değer.
Düşünülecek bir şey.
Ta da.
Bununla ne yapacağım?
Hatıra, anımsatıcı olarak sakla.
Neyi?
Bunu duyuyor musun? Şu alarmı.
Sen oyuncusu, değil mi?
Film oyuncusu.
Seni etrafta görmüştüm.
Orada dikkatli olmalısın dostum.
Tuvalet, sadece müşteriler için dostum.
Yani ne alırsın?
Görünüşe bakarsak sert bir şey.
Karışık mı? Buzlu mu?
Şifa değerini seyreltmeyelim.
Selam dostum.
Seni tanıyorum.
Seni nereden tanıyorum?
Bilmiyorum.
Sen beni tanıyor musun?
Beni tanıdın mı?
Ben Guy Gaunt.
- Bilmiyorum. - Çağrışım yaptı mı?
Bilmiyorum. Belki.
Seni hatırlayamıyorum.
- Gönüllü itfaiyeci. - Ne?
Facebook için mi çalışıyorsun?
Hayır, ama bu çok soruluyor.
Hayır. Hayır, bu değil.
Seni gördüm.
Seni unutmazdım.
Yüzleri unutmam.
Affedersin. Üstünde biraz
kan var.
Adın ne?
- Edward. - Sonrası.
- Lemuel. - Ne?
- Lemuel. - Lemuel.
- Edward Lemuel. - Edward.
Selam, nasılsın?
Bu tam bir gizem, değil mi?
Ben Guy Gaunt, dediğim gibi.
Ama hatırlayacağım.
- Sen de düşün, olur mu? - Olur.
Tamam.
Afiyet olsun.
Hayır!
Umut ışığı olduğunu söylemeliyim.
- Bu değil… - Ne değil?
Dudaklarınızı birleştirip üflerseniz
bazen böyle olur.
Ve…
aldığım en öfkeli yorumlar,
"Cosmo, dudaklarımı birleştirip üfledim ama hepsi o kadar.
Çaydanlık sesi gibiydi ama ıslık değildi."
Belli ki başka bir şey devrede.
Asıl istediğiniz, ağzınızı sıkmak.
Küçük olması gerekmez
çünkü bu, ses perdesini değiştirir.
Şüpheliyim.
Hayır, işe yaramıyor.
Viski.
Buzlu mu karışık mı?
Şifa değerini seyreltmek istemem.
Ne istemezsin?
Bir tane daha.
Hadi dostum!
- Hadi dostum. Evet! - Başardık! Evet.
İnanılmaz dostum. Hadi bebek.
Evet! Evet!
- İçine etmeye çalışıyorum! - Evet!
Delik burada mı?
Saat kaç?
Ne yaptın sen?
Bir şey yapmadım.
Böyle olmasına izin vermemeliydin.
Evet. Ne yapmam gerekiyordu?
Ne bilmiyorum…
Alt kattaki adama söyledim ve…
Sen neredeydin?
Safra taşları.
- Sandım ki annen… - Bu 4F mi?
Evet.
Burada yaşayan adam sen misin?
Şey, evet.
Ama burada yaşayan başka bir adam daha var.
Bazen. Belki. Neden?
Bu delik hakkında arayıp şikayet eden sensin.
- Köpekli adam. - Hayır.
Benim kedim var.
Kedi mi? Adı ne?
Bilmiyorum.
Burada yaşayan adam bu mu?
O sanat.
Maske gibi mi?
Büst gibi.
Epey garip işler.
Peki. Ben tamir edeceğim…
- Kedi bu mu? - Evet.
Tamam. Deliği tamir edeceğim.
Gitmeli miyim?
İstediğini yapabilirsin.
Yardıma ihtiyacın var mı?
Musluk suyu ister misin?
Umarım bunun için malzemem vardır.
Bu büyük bir sorun.
Daha erken tamir etmeliydim.
Affedersiniz kapı açıktı.
Burası Ed Lemuel'in dairesi mi?
Erken olduğunu biliyorum.
Bay Lemuel'i arıyorum.
Benim hastam olur.
Bir haftadır ondan haber alamadık
ve ofisimde kimse ona ulaşamadı.
Evet. Olan şu…
Edward öldü.
Ne? Öldü mü?
Çok ani oldu.
Nasıl? Ne zaman?
Affedersin.
Teşekkürler.
Ben Guy. Aile dostuyum.
- Aile mi? - Evet.
Cenaze var mı?
Evet, hayır, geçti.
Öldü ve gömüldü. Yakıldı.
Hasta mıydı?
Üzgünüm. Affedersiniz. Evet.
- Bilmiyoruz. - O…
Öğrenmeye çalışıyoruz.
İntihar.
İntihar mı?
- Depresyon… - Evet. Affedersiniz. Evet.
- Depresyonda mıydı? - Bilmiyorum.
Bilmiyorum.
Yakıldı mı dedin?
Sanırım yakıldı, evet.
Bay Lemuel'in gittiğinden gerçekten emin misiniz?
Evet. Gerçekten gitti.
Bir anda.
Sanırım farelerin var.
Pislikler gördüm.
Bir kediye ihtiyacın var.
Tamam. Sonra görüşürüz.
Guy Moratz!
Biliyorsun risk alacağımı
İyi bir mülk alacağımı
Hanımlara satacağımı
- Evet! - Kral… evet, vay!
Şu adama bakın!
- Evet. - Evet!
- Bu benim adamım. - Tanrım.
- Şu hoş adama bak. - Bırak onu.
- Mümkün değil. - Hayır. Bırakmayacağım.
Şu hoş adama bak.
- Dişim ağrıyor. - Evet.
Harika görünüyor.
Otur hadi.
Otur ve işe koyul dahi çocuk.
Çok iyi oldu.
Küçük panonda bu yok.
- Affedersin. - Ne?
Şu küçük yara izi ya da her neyse.
Önemli değil. Kimse fark etmez.
Yok… Göremezsin…
Eminim rötuşlamışlardır.
Ünlü bir model olacaksan
adını değiştirmek isteyeceksin.
Yani "Guy Moratz" uydurma gibi geliyor.
Firari o.
Firari, öyle mi?
Birini mi öldürdün?
Kimsin sen? Kimseye söylemeyeceğim.
- Birini mi öldürdün? - Hayır.
Evet, mütevazı ol Fabio.
Havaya girdiğini görüyorum.
Benimle alay edip yüzümü görmek için yalvarıyorlar.
Ama gösterirsem
dönüp dehşet içinde kaçacaklar.
Teşekkürler Bay Silverheels.
Vaktiniz için teşekkürler.
Tamam. Bu konuda endişeliyim.
Yardım edebilir miyim?
Selam.
"Edward" için mi buradasınız?
Çekim listesinde var mı?
Sammy Silverheels bugün sonuncu.
Ne?
Yanları aldın mı?
- Yanları mı? - Viv, ona yanları…
Ona Theo'nun yanlarını ver.
- Tamam. - Sahne 12.
- Fiona, acaba sen… - Evet.
Peki. Ne zaman hazır olursan.
"Ben olsaydım…
binadan taşınır,
depozitomu yakardım.
Onun yanında yaşayamazdım.
Her dışarı çıktığında
orada mı bilmezsin.
Hep tetikte olursun.
Tanrım, kabuslar görürdüm."
Hadi ama. Adilik yapma.
Ciddi değilsin.
"Tabii ki ciddiyim.
Bu konuda kötü de hissetmiyorum.
İnsanlar korkuya bağlıdır,
hasta ve çirkini hor görürler.
Deforme bebekleri soğukta ölüme terk ederlerdi.
En azından kurumlara bırakırlar.
Bilim benim yanımda.
Doğru olduğunu biliyorsun. Ama bu…
Siyaseten…
doğrusun."
Buna ihtiyacım var dostum.
Bunun için de doğru kişiyim.
Âdeta bunun için doğmuşum.
Anlarsın ya.
Anneme şunu söylemek istiyorum,
"Hey, hepsine değerdi."
Seçtiğimiz hayat, öyle mi?
Evet.
Guy Moratz kim?
Acıyor mu?
- Hayır. - İyi.
Hey, şu fotoğraf
senin çocukluğun mu?
- Affedersin. - Evet.
Burada ne oluyor?
- Ben… - Şey…
Ne?
Affedersin, o
bir tür maske mi?
Prototip.
Prototip mi? Neyin?
Yüz için.
Sonunda…
makyaj kullanacağız.
- Bilmiyorum… - Kim?
Nasıl isterseniz.
Sen tam olarak kimsin?
Adım Edward.
Guy Moratz, olması gerek.
- Ben… - Guy Moratz.
- Sen Guy Moratz'sın. - Bunun için doğmuşum.
Peki…
Ben bu adamım.
Deforme misin?
Ben bu adamım.
Biz… Bu Broadway dışı bir yapım.
Bütçemizin makyaja yeteceğini sanmıyorum.
İzin verin rolü oynayayım.
O maskeyi nereden aldın?
Başla lütfen.
Başlayın. Hadi.
Oldu.
Daha iyi.
Acıyor mu?
Hayır.
Güzel.
Hey…
Şu fotoğraf.
Bu senin çocukluğun mu?
Evet.
O zaman sanırım doğuştan değil…
- Üzgünüm. Bunu söylemek bana düşmez. - Önemli değil.
İnsanlar sana çok soru soruyordur.
Aldırdığım şey sorular değil.
Öyle mi?
İnsanlar acımasız olabiliyor.
Bir kirpik var.
İzninle alayım.
Ben…
Gitmeliyim. Ben…
- Üzgünüm. - Hayır.
Saati fark etmemişim.
Affedersin. Sadece…
bugüne dek…
hiç kimse…
yüzüme dokunmamıştı.
İlk seçmen biraz…
Travma yaşadım çünkü bir arkadaşımda,
çocukluk kankamda…
Bu hastalık vardı.
Edward gibi, senin Edward'ın gibi.
Adı Edward'dı deme sakın.
Hayır.
Ronnie.
Lonnie oyunculuk yapabilir mi?
O öldü. Yani…
Ve bu yüzden ben… Bunalmış hissettim.
Bu yüzden de çok güçlü bir şekilde
bu rolü oynamam gerektiğini hissediyorum.
Bu, bir arkadaşı onurlandırmanın bir yolu.
Şuna bak.
Edward diye birini tanıyor muydun?
Edward mı?
Bu, müthiş hayal gücümün bir hikâyesi olamaz mı?
Birkaç tanıdığım var.
Daha çok… Neydi o sözcük?
- Övgü. - Karışım.
Ben de varım.
Karakterin bir kısmı da benden alındı.
Bu…
O nasıl?
Açık olmak gerekirse
ideal olarak öyle görünen birine
rol vermek istemiştim.
Ama zor.
Bu fikre takılıyorsun
ve doğru değil.
Aklında belli biri varmış.
Soru şu, uygun olmayan biri olsa da
sağlık sorunu olan birine rol verir misin?
Birine şekil bozukluğu yüzünden rol vermek yanlış mı?
Hatta istismar olur mu?
İnsanlar görmeye gelecek mi?
Etik çizgi nerede?
Komik çünkü
Edward'ın o cildiyle tuhaf bir yanı var
ve sana benzediğini görmek
müthiş bir şey
ama sen sen değilsin.
Bir masken, başka bir kişiliğin var
ve bu bir uyumsuzluk yaratıyor.
Ben beğendim.
Tuhaf bir şekilde etkileyiciydi.
Kendi yaratımımın hayat bulduğunu görmek gibiydi.
Selam Bay Sablosky.
Selam.
Görme engelli. Ayakkabılarını çıkar lütfen.
- Çantayı değil. - Ne?
Şaka yapıyorum.
Yere koy.
Yazılarını yazdığın yer burası mı?
Onu hiç kullanmadım.
Çalıştığından bile emin değilim.
Çalışıyor gibi görünüyor.
Senin olsun.
Ona iyi bir yuva ver.
Ne, nereden geldi?
İtalyan'a benziyor.
Pisi pisi.
Merhaba.
Bu kim?
- C. Pulaski. - C. Pulaski.
- Evet.
Hey.
Aç mısın?
Lanet kadın.
O kim?
Aşağıdaki çekilmez bir kocakarı.
Burada yalın ayak bile yürüyemezsin.
Tamam. Bar şurada.
Yeterince içtim.
Bana bir şey hazırla.
Ne zamandır burada yaşıyorsun?
Bence kocakarı bundan hoşlanmayacak.
Hangisi daha kötü?
O cadıyı rahatsız etmemek için parmak ucunda yürümem mi
yoksa üst katında gürültücü bir kadının yaşaması mı?
Bir evde tek başıma yaşamayı tercih ederdim.
Bu bir cevap değil.
- Peşinde polis mi var? - Ne?
- Diken üstündesin. - Kolay irkilirim.
Evet. Çok gerginsin.
Sence cadaloz mu bu?
Selam.
Affedersin, bu civardaydım.
Uğrayayım dedim.
Sen burada yaşamıyorsun. Burada ne yapıyorsun?
Beni gördüğüne benim kadar
- heyecanlandın - Evet, Carl.
Bu oyun değil. Bitti.
Üzgünüm Carl. Bir konuğum var.
Evet, buradayım. İçeri gelip merhaba demeye geldim.
Bir konuğum var. Tamam mı?
O ne demek? Teslimat elemanı mı?
Hayır. Ne demek olduğunu bilirsin. Aptala yatma.
- Demek istediğimi biliyorsun. - Tamam.
Bunu yapmak zorundaydım.
Kimdi o?
Terk edilmiş sevgili.
Bir sürü terk edilmiş sevgilim var.
Ardımda felaketler silsilesi bırakırım.
Seni uyardım.
Acı gerçek, benim yüzüm hassas.
Hayatımı bu gerçeğe dayanarak geçirmem kaçınılmaz.
Şüphe duyuyorsan korku içinde yaşa.
Benim ilkem bu.
Genel olarak barlardan ve kalabalık yerlerden uzak dur.
İnsanlara iyi davran. Saygılı ol.
Daha büyük bir adam ol.
Mecbur kalırsam tartışırım ama tartışmamalıyım,
ancak güvenli bir mesafeden.
Veya güçlü bir arkadaşın koruması altında.
Bir arkadaşım olsaydı ve güvenilir olsaydı.
Kendime şöyle derim,
"Edward, dikkatleri üstüne çekme."
İşe yaramaz bir tav…
Tav…
İşe yaramaz bir tavsiye.
Affedersiniz izinsiz girdim.
Kast yönetmeniyle tanıştım,
uzmanlığı benzersiz ve sıra dışı fizyonomiler.
Seçmelerini yaptığınız ilginç oyunu anlattı
ve bana göre olabileceğini düşünmüş.
Yani oyuncu değilim ama gelip bir bakmak istedim.
Gördüğüm bölüme göre oldukça ilginç bir oyuna benziyor.
Ama maalesef görüyorum ki rol verilmiş
ve çok da ustaca olduğunu söylemeliyim.
O yüzden ilgili herkese tebrikler.
Ve bol şans. Şeytanın bacağını kır, derler.
Sahnelendiğinde izleyeceğim.
Kendinize iyi bakın.
Bekle. Dur.
Masken yanında mı?
Ne?
Taksana.
Neden?
Sana söylediğimi yap.
Bana bakmak istemiyor musun?
Hadi. Bu benim yaratımım.
Hayır, dur.
Sorun ne?
Berbat bir şey bu.
Ne demek istiyorsun?
Komik görünüyorsun.
Cortland mülkünü nihayet
satan adama kadeh kaldırmak istiyorum.
Hepsinin kralı.
Yarım banyolu iğrenç bir yer.
Şerefine, küçük adamım.
Şerefine, gerçekten.
Edward.
Hey, muhtemelen beni hatırlamıyorsun.
Tiyatroda tanışmıştık.
- Oswald. - Selam.
- Edward? Üzgünüm. Ne… Edward? - Selam…
- Edward? - Selam.
Önemli değil. Kimse…
Sen televizyondaki tek Edward'sın.
Affedersin. Kötü espri.
Sivil hayattaki adın ne?
- Guy. - Guy Moratz.
Ona Fabio diyorum.
Bir sandalye çekmek ister misin Oswald?
Birkaç dakikam var. Tabii.
Çok gizemli.
Esrarengiz arkadaşımızla ilgili istihbaratın nedir?
Sevgili arkadaşınız Bay Moratz,
yakında klasik olacak bir tiyatro yapımında oynuyor.
- Yıldız mı? - Oynuyor mu?
- Aktör gibi mi? - Hayır.
Hayır, küçük bir yapım.
- Oyun… - Tamam.
Söylediğin için çok teşekkürler.
Sana çok yakın hissettirdi.
Çok zor…
Arkadaşınız yüzü biçimsiz bir adamı oynuyor.
Adı Edward.
Yüzü biçimsiz mi?
Çok ikna edici bir maske takıyor.
Hâlâ geliştiriliyor. Bir prototip.
Güzel ve Çirkin gibi.
- Bu da bir bakış açısı. - Güzel ve Çirkin'i severim.
- Hayır. Bunun adı… - Adı sadece Edward,
ki tahminen oyunun yıldızı olduğunu gösteriyor.
- Adamımız Broadway yıldızı mı? - Broadway dışı.
- Broadway dışı mı? - Zafer yolunda ilk durak.
- Şov dünyası. - Birazını gördüm ve şaşırdım.
Çifte hayat yaşıyormuş. Çifte hayat yaşıyordun, biliyordum.
Bizi kandırıyor. Yaptığı bu.
Bu akşam işlerini berbat ettiğimi hissediyorum.
Evet, onu ifşa ettim.
- Bak, ne kadar utandı. - Ben…
- Hayır. O hep utanır. - Seni küçük…
Ona hep çok gerginsin derim.
Onu utanınca görmelisin. Tıpkı…
- İçmek ister misin Oswald? - Ne yazık ki gitmeliyim.
Ama sizinle buluşmak güzeldi.
Rahatsız ettiysem binlerce kez özür dilerim.
- Sırrını açıklamak… - Hayır.
- Bana düşmezdi. - Bu…
Sizinle tekrar buluşmayı umuyorum.
Seni de sahnede göreceğim dostum,
ön sıradan alkışlayacağım.
- Sizinle tanışmak güzeldi. - Hoşça kal Oswald.
Düşüncesizliğimden dolayı utanıyorum
ve umarım aramızda sorun olmaz.
Performansından ne kadar
keyif aldığımı bilmeni istedim.
- Kendine iyi bak Guy. - Ne zaman?
Yani gelebilir miyiz?
O maskede küçük izin de var mı?
Adamın aksanını sevdim. Buralardan mı?
- Peki, Edward. - Bana öyle deme.
Edward.
Öncelikle sana yakışan bir isim.
Ama anlamıyorum.
İzleyiciye uzun, felsefi monologlarla
hitap ediyor.
Sonra Fiona'yla konuştuğunda
az konuşuyor.
Evet. Daha çok replik mi istiyorsun?
Olanları zor hatırlıyorsun.
Kıza niye minnettar olması gerekiyor?
- Sırf onunla… - Minnettar değil!
Kendisiyle konuştuğu için ona borçlu mu?
Hayır. Gergin çünkü çok deneyimi yok.
Ne tür deneyimi olduğunu nasıl biliyorsun?
- Dalga mı geçiyorsun? - Belki zengin bir hayatı olmuş.
Geçmiş hikâyesini bilmiyoruz.
Kendi karakterimin hikâyesini biliyorum. Çok teşekkürler.
Sonra kendini öldürmesi gerekiyor
çünkü deforme olduğu için depresif.
Bakın kime rastladım.
Guy, dostum!
Seni tekrar görmek güzel.
Tanışıyor musunuz?
Evet. Sarhoşken barda Guy'a
ve emlakçı dostlarına rastladım.
- Emlakçı dostlar mı? - Hoş bir grup.
Söylemeyi unuttum, kendime bir yer arıyorum.
Üzgünüm. Oswald.
- Ben Ingrid. - Muhteşem yazar.
- Ve yönetmen. - La maestra.
Bu da Iris'i oynayan Fiona.
- Selam. - Memnun oldum.
Evet, Vivian'la tanıştın.
- Tabii ki. - Evet.
Senin için sakıncası var mı bilmem. Ben…
Kalıp izlemek ister misin?
İstenmediğim yere izinsiz girme
konusunda ünleniyorum.
Hayır. Hiç değil. Gerçekten.
Bizim için sinir bozucu olacak.
Oyun hâlâ oluşum aşamasında.
Hiçbir şey kesin değil ama…
Şov dünyasında herkes kendini düşünür.
- Bayıldım. - Evet.
Ama itiraf etmeliyim bu süreç ilgimi çekti.
Eğer çok yoğun değilsen.
Hayır, az önce jiu-jitsu antrenmanım vardı,
- biraz terliyim. - Vay.
Ama onun dışında parkta oturup
kitabımı okuyacaktım.
Ne okuyorsun?
Toni Morrison'dan The Bluest Eye.
- En sevdiğim kitaplardan biri! - Öyle mi? İmkânsız.
Okumak için Guy'dan ilham aldım.
Keskin, mavi bakışları var.
İlk gördüğümde "Bana hatırlatıyor." dedim.
Öyle mi? Gözlerini hiç fark etmemiştim Guy.
- Peki. İstediğin yere otur. - Güzel.
Durup başlamak sıkıcı olacak. Tamam.
Burada olduğumu fark etmeyeceksiniz.
Evet. Sahne 16.
Evet, baştan, tamam mı? Sonra…
Tamam.
Sonunda intihar ettiğinde üzüldüm.
Evet, trajedi.
Biliyorum, bu konuda bir şey yapılamaz.
Edward'ı gerçekten sevdim.
Epey pasif bir arkadaş.
Tabii, intihara kadar.
Ama açıkçası
Edward'la Fiona'nın sonsuza dek mutlu
- yaşayacağını umuyordum. - Evet.
Ama izleyici buna inanır mıydı?
Aksanına bayıldım.
Bunu çok duyarım.
Siz yankiler yumuşak, lirik tarzı seversiniz.
Ama memleketimde sıradan bir adamım.
Kimse bana aldırmaz.
Tanrım. Edward'a aksan vermeliyiz.
Eleştirmenler şık bir çaba olarak görecektir.
- Harika fikir. - Yap.
Guy, Oswald gibi konuş.
- Yapamam. - Tabii ki yaparsın.
Hadi ama. "Selam kanki. Naber?"
- Selam kanki. - Evet.
Evet. İşte öyle. "Yaşlı hanım nasıl?"
- Yaşlı hanım nasıl? - Korkunç.
Biraz geliştirilmeli ama olacak.
Sen Amerikan aksanı yapar mısın?
- "Rakip olabilirdim." - Evet.
- Evet! - "Adrian!"
- Evet! - Çok iyi.
"Ben dolandırıcı değilim."
Vay. Muhteşem.
Sen neden yapamıyorsun?
Ne de olsa Efendi Harold'ı oynamıyorsun.
Galiba Juilliard'da aksanları öğretmemişler.
Gerçekten Guy, çocukken aksanlara ilgim vardı.
Çok taşınırdık
ve birçok işe yaramaz yeteneğimden birine dönüştü.
- Diğer yeteneklerin neler? - Trilli şarkı söyleyebilirim.
Jonglörlük yapabilirim. Şarkı söyleyebilirim.
Coltrane olmasam da saksafon çalabilirim.
Dokuma öğreniyorum,
- utanarak söylüyorum. - Yapamadığın ne var?
- Islık çalamam. - Sana öğretebilirim.
- Sen sadece… - Dudaklarını birleştir ve üfle!
Bir de çok iyi araba kullanamam.
Oyunculuk yapabilir misin?
Saat kaç?
O haklı.
Edward fazla pasif.
Edward hakkında ne biliyor?
Onu bir kurban yaptım.
En bariz tuzağa düştüm.
Ne olması gerekiyor?
Kahraman mı?
İlham kaynağı mı?
O sadece Edward.
Bak, kendin söyledin.
Daha fazla replik istedin.
Sonra bana sinirlendin.
- Ama Oswald söyleyince… - Hadi.
Lincoln'ü öldüren adam.
Ne?
Oswald.
Oswald, Kennedy'yi öldürdü.
Her neyse.
Lincoln, değil mi?
Lincoln'ü huysuz bir aktör
tiyatroda öldürdü, değil mi?
Hinkley.
Kabinde.
Oracıkta, kabinde.
Üzgünüm.
Bu, insanlıktan çıkarıyor gibi geliyor olmalı.
Çok hassas.
Hayır. Beni yalnız bırak! Dokunma bana!
Ama ben sadece…
Evet, hep yardım etmeye çalışıyorsun, değil mi?
Evet!
Senin acımanı istemiyorum!
Biliyorum hoşlanmı…
Seni iğrendiriyorum!
- Bu doğru değil. - Sence dostlarının
hakkımda söylediklerini bilmiyor muyum?
"Niye o ucubeyle takılıyorsun?
Yanlış anlayacak."
İçlerinde en kötüsü sensin!
Şefkatini, kibarlığını ve telaşın
umurumda değil!
Kahretsin.
Senden nefret ediyorum.
Sör Guy.
Sen ne…
Burada ne yapıyorsun?
Parkta yoga.
Yoga yapar mısın?
Hayır.
Denemelisin.
Gerçekten iyileştirici.
- Evet. - Laf aramızda
biraz angarya gibi
ama sarkmalara iyi geldiğini söylüyorlar.
Sanırım faydasını görüyorum
ama belki plasebodur.
Bilmiyorum.
Şuna bakar mısın?
Neredeyse unutuyordum.
Bugün maketi yaptılar, değil mi?
Lateks, değil mi? Nasıl gitti?
Bunu duydun mu?
Evet. Ingrid epey stresliydi.
- Çıktı mı? - Ne?
İstenen etkiyi verdi mi?
Hâlâ devam…
Hâlâ devam ediyor, değil mi?
Tam uyması için biraz geliştirilmeli.
Makyöz Murray öyle söyledi.
Yarı Kuzey İrlandalı olduğunu biliyor muydun?
Çalıştığı en karmaşık iş olduğunu söyledi.
Sahnede görmek için sabırsızlanıyorum.
Bir yanım açılış gecesine dek beklemek
istiyor ki tam etkisiyle şok olayım.
Yine de yarın uğrarım diyorum.
Ingrid yeni sayfalar hakkında geri bildirim istiyor
ve grubu görmek her zaman güzel.
Sen çalışmıyor musun?
Açıkçası ben çalışmıyorum.
Üniversitedeyken profesörümle Tanca'ya
kaçmadan önce şanslı yatırımlar yaptım.
Şimdi şehirde bir yer arıyorum
bu yüzden seninle konuşurum, dedim.
- Yani… - Bakın kimler var.
Gözlerime inanayım mı?
Oswald, bana yemek borçlusun.
Çok utanıyorum.
Selam. Ben Sadie.
Selam.
Bu Guy.
Usta bir oyuncu.
Hayır.
Oyuncularla şansım yaver gitmez.
Birlikte bir oyun üzerinde çalışıyoruz.
Hiç durmuyorsun, değil mi?
Oswald, dünyada en sevdiğim insanlardan biridir.
Seni haftaya arasam nasıl olur?
Görünce inanacağım.
Tanıştığıma memnun oldum Guy.
Buna dikkat et.
O kimdi?
Nasıl göründüğünü biliyorum.
Aklına bir şey gelmesin.
Sırada Oswald var.
- Beni alkışlayın efendim. - Oswald.
Artık Edward değil miyim?
Hayır, dönüşümünden sonraki hâlisin.
Neden bahsediyor?
Düşünüyordum da Guy, sen haklıydın,
Oswald da öyle.
İntihar aptalcaydı.
Bu, trajik bir aşk hikâyesi değil.
Niye mutlu olamıyorlar?
Sonra Oswald'la Güzel ve Çirkin'den ve sonunda
nasıl güzel bir prens olduğundan konuşuyorduk.
- Prens mi? - Sen de o prenssin.
Çirkin de sen misin?
Hayır. Ben çirkin değilim.
Ben Edward'ım. Bu, Güzel ve Çirkin değil.
Bu sadece açıklamasıydı.
Tamam.
Nasıl dönüştüğünü anlamıyorum.
Nasıl… Bu nasıl olabilir?
Dönüşmüyor. Gerçekten değil.
Sadece kız, onu farklı görüyor.
Neden?
Aşık olunca insanları nasıl idolleştiririz bilir misin?
Ben Oswald'ın idolleştirilmiş versiyonu muyum?
Hayır. Benim değil. Edward'ın.
Neden o olamıyor?
Onu neden olmadığı biri gibi idolleştiriyor?
Açıkçası Guy,
seni oyunda tutmak için.
Bu benim için zor
ama Oswald, Edward olmalıydı
ve senin için bir rol yoksa reddetti
çünkü seni seviyor
ve yerini almış gibi olmak istemedi.
Oswald'a teşekkür etmelisin.
Bu benim kararım.
Bunu yapması için ona yalvardım. Sen değilsin Guy.
Her şey, maske, makyaj.
Tam bir fiyasko.
Ve Oswald, yani…
Ingrid ısrar etti.
İtiraf etmeliyim ki bu benim oynamak için yaratıldığım
bir rol için çok nadir bir fırsat.
Kendini küçümsüyorsun. Hamlet'i oynayabilirdin.
Çok kurnaz bir yönetmen, beni böyle pohpohluyor.
Açıkçası Guy, değişiklikler yapıyoruz,
ve sen de yeni repliklerini ezberlemede zorlanıyorsun.
Zorlanmıyorum. Sadece…
- Bu bir süreç. - Oysa Oswald'ın
fotoğrafik hafızası var.
Yani tabii. Teknik olarak fotoğrafik hafızam var
ama bu durumda işe yarar mı?
Repliklerini zaten biliyorsun.
- Replikleri biliyorum ama rol yapabilir miyim? - Ne?
- Soru da bu. - Yapabilirsin. Yapabilir.
Onu gördün. Hepimiz gördük.
Oswald doğuştan yetenekli.
Doğruya doğru.
Replikleri biliyor musun?
Oyununu gördün mü? Bunlar ne zaman oldu?
Bana geri bildirim veriyordu ve…
Guy, sen usta bir oyuncusun ve bu, bu yüzden çok trajik.
Etik olan hareketin ne olduğunu gerçekten bilmiyorum.
Doğru olan, rolü senin alman.
Sen de hâlâ Edward'ı oynayacaksın Guy,
sadece dönüşmüş hâlini.
Yüzünü o aptal şeyin ardına gizlemene gerek yok.
Daha çok tanınacaksın.
- Tek sahne için. - Ama ne sahne.
- Final. - Kimse Edward'ın
ona benzerken
birden bana benzediğine inanmaz.
- Sihir. - Ama onu olduğu hâliyle seviyor.
Değişirse o zaman kim olacak?
- Aynı kişi. - Aynı adam, yeni yüz.
O başka biri!
Metaforik bir değişim.
Doğruca Güzel ve Çirkin'den çıkmış.
Kız onu seviyor, ona daha güzel görünüyor.
Onun aşkını kanıtlamak için çirkin gibi davranıyor.
Görünümünden dolayı sevilmek istemiyor.
Hayır, onu çirkin olduğu için seviyor.
Veya çirkinliğine rağmen.
Senden çirkinmişsin gibi konuşuyorlar.
Edward hakkında konuşuyoruz.
Edward çirkin değil.
Hayır. Tabii değil.
Güzel ve Çirkin'i varsayımsal karşılaştırmamız
olarak kullanacaksak
kendimize dürüst olmakla başlayalım
eski dostum.
Bunu bana hatırlatır mısın?
- Çünkü ben… - Teşekkürler.
- Kaydetmeyi unutacağım. - Evet, hayır.
Takvimime yazacağım.
- Selam. - Tamam. Harika. Evet.
Ne?
Eve gidelim.
Bir içki içelim.
- Keyifsiz olma. - Susamadım.
İster gel ister gelme. Karar senin.
Hadi.
Hadi. Biri için gel.
AÇILIŞ GECESİ EDWARD
Başta yüzümü tüm dünyada
ekranlara yayma fikri beni dehşete düşürdü.
İnsanlar saat kaç olursa olsun
beni görüyordu,
bana gülüyordu,
benden korkuyordu.
Ben gittiğimde bile
görünümüm başkalarının küçümsemesi için kalacaktı.
Ama sonra
bu fikir beni rahatlattı.
Güldükleri kişi ben olmasam,
ben bilinmesem,
bana acı çektirenlerle yüzleşmem gerekmese
başkasına, başka birine
güleceklerdi.
Sen oyundaydın, değil mi?
Bayıldım.
Tebrikler.
Selam. Ron Belcher.
Sağ ol.
Şu adam müthiş, değil mi?
Sana dürüst olmalıyım,
makyaj sanmıştım.
Karıma diyordum ki…
Aslında bizim yıl dönümümüz. Şuradaki karım.
Ona diyordum ki,
"Bu makyajı nasıl yapmışlar?
Ne o? Bir tür polimer mi?
Bütçeyi nereden bulmuşlar?"
Ama bana "Bence kendi yüzü." dedi.
Ben de "Hayır tatlım, delirmişsin.
Bir tür düzenek olmalı."
İzlediğim süre boyunca
orada oturup
"Bu gerçek mi yoksa tuhaf bir efekt mi?" diye düşündüm.
İkisine de inanamadım.
Ne olmasını istediğimi bile bilmiyordum.
Onunla çalışmak
nasıldı?
Sanırım her şeyin ötesinde o sıradan bir adam.
Acaba oyunun yazarı
yazmadan önce onu tanıyor muydu
yoksa kendisi bir karakter yazıp
doğru kişinin tesadüfen gelmesini mi umdu?
Değil mi? Bence riskli.
O adamı nasıl bulursun, değil mi?
Tam hayal ettiğin gibi.
Oyunculuk da yapabiliyor. Onu nasıl tasvir edersin?
Ya Boise'de sahnelemek isterlerse?
O adamı mı götürürler?
Ya ölürse?
Idaho versiyonunu bulmaları gerekir.
Bilmiyorum. Maske işe yarar mıydı?
İnandırıcı olur mu?
Hastalığı olan başka biri de o kadar iyi olur muydu?
Bilmiyorum. Beki sadece senin gibi
sıradan birine rol verirler.
Veya bana.
Şimdi Shakespeare'i siyahilerle oynamaları gibi.
Değişik bir versiyon oluyor.
Oyun boyunca bunları düşündüm.
Açıkçası üç saat önce kendime
"Klimasız bir tiyatroda
kim bilir ne kadar oturup
hiç duymadığım bir oyunu
oynamak ister miyim?" diyordum.
Ama bu yıldönümümüz.
Şimdi bunları düşünüyorum.
İlginç bir oyun olduğunu öyle anladım.
Broadway Dışı Tiyatronun Yeni Yüzü?
Kahretsin.
Lanet olsun.
Saçmalık.
Lanet olsun.
Bunu kendin söyledin.
O nasıl sen olabilir? Hiç benzemiyorsunuz.
İnandırıcı değil ve gereksiz.
Onu olduğu hâliyle seviyor.
Zorlama olmuş.
Bence fikir, teorik olarak kusursuz.
Ama hesaba katmadığımız şey
ve benim gibi bir acemiden geliyor,
izleyicinin Edward'ı destekleyerek
iki saat geçirdiği.
Yani bu versiyonda beni.
Sonra biri çıkıp
Sör Kenneth Branagh veya başka biri olsa bile
"Artık Edward benim." dese
izleyici kandırılmış hissedecek.
Onlarla anlaşmamızı bozduk.
Haklı olarak isyan edecekler.
Hâlâ arkadaş olmak
ve gelecek projelerde aklımda olmanı isterim.
Maske benim.
Bende kalıyor.
O maskeyi hep sevmiştim.
Harika maske.
Ne düşünüyorum biliyor musun?
Bence Sefiller bir başyapıt.
Mormon Kitabı çok komik.
Sen ne… Planın var mı…
Görme engelli adam nerede?
Burada ne yapıyorsun?
Neden böyle üzgünsün?
Niye buradasın?
Oswald niye buradaydı?
Sen nasıl…
Seni neden ilgilendiriyor?
Biliyorum çünkü biliyorum.
Geçiyordum ve…
Açıklamak zorunda değilim.
Onun hakkında ne biliyorsun? Kim o?
Adı Oswald mı ki?
Çünkü sana şunu söyleyeyim, bir çocuğu ve sevgilisi var.
Başka bir kızı öpüyordu ve parkta yürüyorlardı.
Çifte hayat yaşıyor. Buna ne diyorsun?
Öncelikle o Jolie,
Oswald'ın eski karısı ve kızı Kelly'nin annesi.
Hâlâ çok iyi arkadaşlar.
Aslında Oswald oraya taşınıyor.
Bay Sablosky kaza geçirdi,
Oswald'ın da kalacak yere ihtiyacı var.
Sana açıklamakla niye uğraşıyorum bilmem.
Birbirimize söyleyecek başka şeyimiz yok.
Üzgünüm.
Ne yapıyorsun sen?
Buradan gitmelisin dostum.
Ben Edward'ım.
Şimdi. Şimdi bu Guy.
Guy usta bir aktör.
Değil mi Guy?
Evet. Evet, öylesin.
Kenneth Branagh.
Hadi. Hadi gel.
Çabuk. Çabuk olun!
Ne düşünüyorsunuz?
Olağanüstü mü?
Yoksa olağanüstü mü?
Bu odayı sevdin mi küçük kız?
Biliyorum, senin gibi küçük ve minik.
Her istediğini yapabileceğin bir oda.
Bunu biliyorsun, değil mi?
Domuzcuk Peppa'yı sever misin?
Biraz heyecanlı.
Utangaç.
Ağlama. İç çekme.
Gökte bir umut ışığı var.
Doğal olarak biraz moral bozucu
ama dost kalabileceğimizi umuyorum.
Kötü bir duygu beslemiyorum.
"Nefretimizi ortak düşmanımıza saklayalım."
Şerefe!
Teşekkürler.
- Acaba… - Minnettarım.
- Tamam. - Tanrım. Fişi çek. Dostum.
Aman tanrım.
Peki o zaman.
Korku bir tepkidir.
Cesaret bir karardır.
En çok seni özleyeceğim tatlım.
Bu da ne?
Şimdilik bu kadar.
Belki zafere birlikte gideriz.
Nasıl istersen tatlım.
İzninle eski dostum.
Sanırım sevgilimi öpüyorsun!
Dublörüm biraz fazla içmiş.
Dublör mü? Hayır.
Bunu performanstan sonra…
Hayır. Hayır dublör.
- …konuşabiliriz. - Ben Edward'ım!
- Sen… - Sen Edward değilsin.
- Peki, sen Edward'sın. - hayır.
- Sen Edward'sın. - Bu benim kırmızı kapım.
- Bu benim kanepem. - Sen Edward'sın.
Bunlar benim repliklerim!
Buraya gel! O hayatımı çaldı!
- Çekil üstümden! her şeyi aldı! - Bu da ne Guy!
Ben Edward'ım.
- Sakin ol, bunu konuşabiliriz. - Ben Edward'ım!
Tamam. Peki. Bırak.
- Ben iyiyim. - Ben gideceğim.
- Gideceğim. - Bir şey yok. Gördün mü?
Her şey yolunda.
Oturursan konuşabiliriz.
Hayır!
Buraya gel.
Çıkar şunu!
- Çıkar şunu! - Neyi çıkarayım?
Gel buraya!
Guy!
Hayır!
Aman tanrım. Guy! Olamaz.
Ben ne yaptım?
Guy! Hayır! Guy! Hayır Guy!
Ben ne yaptım?
Kendi gücümü bilmiyorum.
Guy! Guy.
Hep söylüyorum dostum
ama bu büyük bir onur.
Gerçekten onur hepimize ait.
Daha heyecanlı olamazdık.
Açıkçası bence sen oynamalısın.
Hayır. Düşünmem bile.
Hayır, bence sende özel bir şey var.
Gerçek karizma.
Bildiğin gibi bunları finanse etmek için bir isim gerek.
Ama bilmeni isterim ki,
doğru yapmak benim için önemli.
Bu yüzden seninle vakit geçirmek istedim
ve bilirsin,
tam bir inceleme değil de
gözlemleyip sorular sormak.
Araştırma,
sektörde dedikleri gibi.
Bence bunu istediğin gibi yorumlamak senin için önemli.
- Doğru. - Edward, Ingrid'in hayalindeydi
ve daha önce yaptığım şeye
Guy öncülük etti.
Doğru.
Ben Ingrid'i yorumlayan Guy'ı yorumluyorum.
Sen de gelişimsel süreçte
sıradaki ve son adımsın.
Evet, çok hoş.
Ben de sana bazı sorular sormak istiyorum.
Çok iyi. İşbirlikçi bir olay.
Herhangi bir maske veya makyaj kullanacaklar mı?
Neden?
Bilmiyorum.
Benim yetkimi aşıyor.
O tartışmaların bir parçası değilim.
Bugünlerde gerçekçi olması için birçok şey yapabiliyorlar.
Oldukça gerçekçi.
Ama o konuları merak etmeyin.
Bence Edward'ı doğru oynama işimi yaptığım sürece
iyi olacaktır.
Gerisi kolay.
Çok doğru.
Şerefe.
- Vay! - Kahretsin!
- Kahretsin. - Bir numara.
Güzel daktilo.
Alabilirsin.
Keşke benim de bir kadınım olsaydı,
benimle Ay'ın altında yürüyecek,
koluma girip gülümseyecek
ve sonra hayal edip unuturum.
Sonra duvarda kendi gölgemi görürüm.
İşte oldu. Adımını at. Aferin sana.
Öbür ayağını. Mükemmel.
Tamam. Yavaş yavaş, işte böyle.
Adımlarını tek tek at.
Mükemmel. İşte bu.
Alışverişe gideceğim. Bir ihtiyacınız var mı?
Hayır, teşekkürler.
Ben çıkıyorum. Bir ihtiyacınız var mı?
Sadece sordum.
Bir şey değişirse beni arayın.
Başınızdan gideceğim.
- Seni geçireyim. - 8:00 gibi dönerim.
Güle güle.
Burada ne oluyor?
Onun yüzüne ne oluyor?
Zengin falan mı o?
Yani kız ne…
kız…
bu, gördüğüm en çılgınca şeydi.
Kulaklığımı unuttum.
Affedersin.
Siz devam edin.
Sorun yok patron.
Bir saniye duralım, tuvalete gitmeliyim.
Devam et. Adımlarını tek tek at.
Dostum, bir soda alabilir miyim?
Sesler duydum.
EN MAVİ GÖZ
Hey dostum, ayakkabıların güzel.
Fort Lee nerede dostum? New Jersey.
Terbiyen nerede senin?
Anne baban çok çirkin olmalı.
Umarım kanserden ölürsün,
çocukların da kanserden ölür.
Çirkin soyun da
güzel yeryüzünden
silinip gider.
Güzel ayakkabılar dostum.
Güzel ayakkabılar.
- "VOLD ULUSAL BİR HAZİNE" - NEW YORK TIMES
KALP İSTEDİĞİNİ İSTER INGRID VOLD
"BÜYÜLEYİCİ!" BLOOMBERG MEDIA
Gözlerime inanayım mı?
"İKİ GÜN SONRA HÂLÂ ONU DÜŞÜNÜYORUM"
JOHN DEFORE, HOLLYWOOD MUHABİRİ
Kızı Lucy'yi evlat edindik.
Bunu söylemek bile inanılmaz.
Şimdi yüksek lisans yapıyor.
Öyle.
Gelip oyunu izlemelisin Guy.
- Ona baskı yapma. - Gelmek ister.
- Değil mi Guy? - Evet, tabii.
Ne zaman boşsun?
- Ne zaman… - Bu akşam?
- Kaçta? - Tam 20.00'de.
- Tamam. - Benimle oturabilirsin.
Sen oynamıyor musun?
Hayır. Hayır, ben aktör değilim.
Yani tabii, "Edward" vardı.
Ama o olay…
Ne saçmalıktı.
Artık onu sahnelemelerine bile izin vermiyorum.
Şimdi. Erken dönem çalışmandı
ve bizi bir araya getirdi. Yani asil bir amaca hizmet etti.
Neyse ki o filmi yapmadılar.
Büyük hayal kırıklığı yaşamıştım.
O adamın beni oynamaya çalışmasını görmek istemiştim.
Ama neyse, sana rastlamamız harika
çünkü haftaya oyun bittiğinde
buradan taşınıyoruz.
Nereye? Nereye gidiyorsunuz?
Kanada'ya. Shepperton adında bir yere.
Hiç duydun mu?
Nüdist koloni olarak tanımlanabilir.
Evet. Sadece bir kısmı. Küçük bir kısmı.
- Ama evet, biz… - Tanrı'nın istediği gibi.
Neden?
Uzun hikâye.
- Bir kadınla tanışmıştık… - And Dağları'ndan geçerken.
Evet. Muhteşem biriymiş,
takipçileriyle falan.
Bir tür ekolojik felsefe.
Ve serbest aşk.
- Evet ama ayrıca… - Ve LSD.
- Bazen evet ama bu… - Evet. LSD kullandın mı Guy?
Ya sanrı nöbetleri?
Evet, bu mümkün.
Ama aslında nasıl ifade ettiğine bağlı Guy.
Bence kaldıramazdı.
Evet. Ona öncülük edecek birine ihtiyacı var.
- Ki ben yapabilirim. - Yeni sertifika aldı.
- Ya çocuklarınız? - Hayır.
Hayır. Tarikat olduğunu söylüyorlar.
Evet. Yani sen de öyle düşünüyorsundur, değil mi?
Sanırım biraz tarikata benziyor.
Evet, geniş fırça darbeleriyle boyarsan öyle
ama aslında lideri yok.
Ya şu And Dağları'ndaki kadın,
- o lider gibi değil mi? - Kurucu.
Evet, o eyleme geçirmiş.
Ama bu…
o guru değil…
aslında bir tür guru.
Evet, tam anlamıyla guru.
Evet, bu konuyu konuşurken sanki…
Kafayı yemiş gibi.
Evet. Ama açıkçası
cennet bu.
Gerçek cennet.
- Ütopya gibi. Evet. - Ütopya.
- Ona en yakın şey. - Evet.
Peki, ya kariyerin?
İstediğim her şeyi başardım.
Sonraki aşama için hazırım.
Şimdi yapmak istediği tek şey
LSD alıp sürekli sevişmek.
Bizden yeterince bahsettik,
sende neler oluyor?
- Bize her şeyi anlat. - Evet.
Yani bilmiyorum.
Bu akşam ne istediğimizi biliyor muyuz?
Ne düşünüyorsun Edward?
Sen devam et.
Ben hâlâ…
Tamam. Kutlama yapıyoruz
o yüzden daha çok sake gerekecek.
Bir şişe Dassai Hayata daha içelim.
Masaya da
wakame, agedashi tofu
ve uni tostu denemesi gerek.
Bir de hamachi kama sipariş edelim.
Başlangıç olarak
wagyu flight alalım.
Bana miso black morina lütfen.
- Teşekkürler. - Size efendim?
Biraz zaman ister misiniz?
Ben…
Eski dostum.
Hiç değişmemişsin.
FARKLI BİR ADAM
Alt yazı çevirmeni: Tuba Gümüş fullhdfilmizlede.net yorum yapmayı unutmayın!