Teşekkürler canım.
Rahatsız ettim, özür dilerim. Çok iyisin.
İçeri gel.
İşte,
ben yapmaya çalıştım, ama ellerimde kireçlenme var.
Bir gün, kocam yapmaya kalktı,
ama vidalar çok sıkışmış.
Her şey burada.
Yeni duş başlığı ve gerekirse diye pense.
- Oldu. - Ne çabuk.
Biraz otur, en azından bitki çayı iç.
Tamam.
Güzeldir.
Kendi karışımım, markette bulamazsın.
Kurabiye ister misin?
Olur.
İçine limon kabuğu koyuyorum.
Bir saniye izninle.
Duşu tamir ettiğin için tekrar teşekkürler.
Torunum hep söz veriyor, ama hiç yapmıyor.
Yeni komşularla tanıştın mı?
- Yok, tanışmadım. - Ne çok gürültü yapıyorlar.
- Seslerini duydun mu? - Evet.
Yani, birinin bir şey demesi lazım.
Müziğin sesini bu kadar açamazlar.
Galiba eski evlerini yakmışlar.
Her şey hazır. Kıyafetleri kanepede.
Teşekkürler.
Bir dakika lütfen.
Yarın görüşürüz.
Evet, yarın görüşürüz.
Hey, bak, bu güzelmiş, değil mi?
Bu ne kadar?
Evet, geliyorum!
Kapat şunu Sal.
Anılarını mı izliyordun?
Yarın onlar fark etmeden erişimini engelleyeceğim.
Onlara senin baktığını söyle.
Ben Gidenler'in anılarına bakmam,
sadece onları yönetirim.
Bu akşam dışarıda mı yesek?
Tamam, ben bir şey yaparım.
Annemin külbastısı, tamam mı?
Flo? Florence!
Müziğin sesini kıs.
- Ne? - Sesini kıs dedim!
Merhaba kardeşim, ne oldu?
- Şerefsiz... - Dur.
Hayır, dur.
Merhaba Clara. Gelebilir miyim?
Tabii ki.
Neden geldiğini biliyorum, ama anlamı yok diyorum.
Bunu kazadan sonra zaten konuştuk.
O kazayla yıkılan sadece siz değilsiniz.
- Kusura bakma, yapacak bir şey yok. - Yapabileceğin çok şey var.
Bana vicdan azabı çektirmeye mi çalışıyorsun?
- Hayır. - İyi.
Çünkü o arabanın direksiyonundaki ben değildim.
Terapi iyi gelir.
Terapi mi?
Daha iyi ikna edebilmek için öyle mi diyorsun?
Hayır, sana faydası dokunacağı için öyle diyorum.
Tanımadığımız biriyle olmak bize iyi mi gelecek?
Tanımadığınız biri değil. Sadece farklı bir beden.
Zoe'nin anıları, Zoe'nin fikirleriyle.
Yeniden yaşasın.
Biz yaşamasını istemiyor muyuz?
Defol git bu evden.
Git.
Bir hafta içinde Aeterna anılarını arşivlerinden kaldıracak ve...
Dokunma ona.
Ondan geriye kalan
tek şey bu.
Anıları için sana erişim veriyorum.
Karar sizin. Ya Zoe o anılarda olacak,
ya da burada,
bu vazoda.
Başka Bir Son, ikinci şansımız.
Ani bir kayıp yaşandığında,
sanki birden hayat durur.
Sanki düğümleri çözmek için zaman beklenir.
Başka Bir Son, bize bu zamanı sunar
Bizi veda etmeye hazırlar.
Giden ve Konakçı eşleşmesi
uyumluluk hesaplamalarına göre yapılır,
bu da mümkün olan seans sayısı ve
simülasyonun süresini belirlemekte kullanılır.
Atama yapıldıktan sonra,
konakçı gidenin hafızasını uyku esnasında özümser.
Uyandığı zaman hafıza etkinleşir,
simülasyon başlamış olur.
Doğal olarak, konakçının kendi bilinci bu seans boyunca
askıya alınır.
Simülasyon ve ardından sağladığımız psikolojik
destek konusunda
her türlü bilgiyi burada bulabilirsiniz.
- Bir şey daha sorabilir miyim? - Evet, tabii ki.
Biraz daha genç
olabilir mi?
Açıkladığım gibi,
atamalar, uyumluluğa göre yapılıyor.
Konakçıyı seçmek mümkün değil.
Maalesef.
Tamam, teşekkürler.
- Fotoğrafları kaldırmam gerekir mi? - Hayır, hayır.
Gidenler, kendilerini önceki gibi görmeye devam eder.
Hiçbir şey kaldırmaya gerek yok. Siz öyle tercih etmezseniz.
Mutfak dolaplarına bakabilir miyim?
Olur, tabii.
Bir sürü şey kaldırdım,
bilmiyorum. Onları eski yerlerine koymamı ister misiniz?
Bu tamamen size kalmış.
Hafıza köprüsü kurulduğu anda,
karınız hastanede kendine gelecek.
Onun için, uzun bir komadan sonra gözünü açmak gibi olacak.
Üzgünüm, sigorta için.
- Hafıza köprüsü de ne demek? - Kurtarılma anısı.
Yeniden uyanmasını biraz daha mantıklı hale getirmek için.
Yeri gelmişken, benimle gelir misiniz?
Üzerinde bu mu vardı?
Evet.
Tamam, o zaman hazırız.
Gönderdiğimiz listeye bakın, karınızın tanıdık listesi.
Haber verilmeyen biri varsa, lütfen bize söyleyin,
belki karınız tanıdığı biriyle karşılaşırsa diye.
O benim karım değil.
Biz evlenmedik.
Tamam. Yine de, aklınıza biri gelirse,
mutlaka listeye ekleyin,
simülasyonu onlara da haber verelim.
Tamam.
Teşekkürler.
Birazdan çıkacağım.
Oraya gidince ona yine yatıştırıcı verip
uyanışın ikinci aşaması için hazırlanacağız,
- bu da hastanede gerçekleşecek. - Tamam.
Ve unutmayın, Giden'e öldüğünü
belli edecek hiçbir şey olmamalı.
Tek kelime bile etmeyin, gözünüzde tereddüt olmasın,
yüzünüzde belirsizlik olmasın.
Kendinizi iyi hissetmezseniz, veya bir tuhaflık olursa,
gözünüzü kaçırın, kendinizi toplayın.
Sonra hastaneye gittiğimizde, sedyeden uzak durun.
Çünkü kendine gelme aşamasında,
en ufak bir şüphe bile simülasyonu tehlikeye atar.
Kalıcı olarak.
Tamam.
Hazır mısınız?
Evet. Evet.
Hadi.
Teşekkürler.
15 saniye.
Beş saniye.
Sakin ol, her şey yolunda.
- Hey. - Hey.
- İyi misin? - Her şey yolunda.
Adını söyleyebilir misin?
Zoe... Zoe Stern.
- Yaşadığın yeri hatırlıyor musun? - Pinecone Caddesi 35 numara.
Peki nereye gidiyordun?
Atlantic'e galiba.
Ben iyiyim. Bir şey yok.
Her şey yoluna girecek.
Tamam.
Nereye gidiyorsun?
Üzgünüm, yapamam.
- Evet, yaparsın. - Üzgünüm.
Yardımcı olabilecek gruplar var.
İstemiyorum. Burada kalsın, eve götürme.
Uyumluluk çok yüksek,
onu bütün gün uyanık tutabiliriz.
O Zoe değil, o
başka bir insan, adı ne?
Adından kime ne?
Eve gittiği zaman, hiçbir şey hatırlamayacak.
Uykuya dalana kadar o tamamen Zoe.
- Bu bir mucize Sal. - Yapamam.
Onu evime getirme.
Ve elbiseyi de çıkar lütfen.
- Merhaba. - Merhaba.
Müziği kısar mısın lütfen?
- Pardon. Kızım biraz... - Kim o?
Komşu geldi, merak etme.
- Müziği kısmamızı istiyor. - İçeri davet et.
- Biraz geç oldu. - Hayır, olsun, zaten burada.
Bence bu iyi bir fikir değil.
Flo'ya söyle, müziğin sesini kıssın.
- Pardon. - Tamam.
Merhaba. Özür dilerim.
İçeri gelmez misin?
Hayır, hayır, gelmeyeyim.
Lütfen. Gel bir şeyler iç.
Nihayet tanışmış oluruz. Hadi.
- Flo, müziği kısar mısın? - Tamam.
Bira mı istersin, kola mı?
- Bira. Evet, teşekkürler. - Tamam.
- Anne, çık dışarı! - Benimle bu şekilde konuşma.
Söyledim sana, bu akşam dışarı çıkmamalısın.
Anne, beni sonsuza dek cezalandıramazsın!
Tekrar pijamalarını giy ve yat!
Çık odamdan! Çık! Çık!
Çık odamdan.
Anne, çık odamdan.
Çık odamdan.
Pardon, müziği kısmama yardım eder misin?
Nasıl yapıldığını bilmiyorum.
Çok şükür.
Çok fazla duman vardı,
ben...
Hiçbir şey göremedim. Ve...
Onlar...
Hâlâ kendi suçu olduğunu bilmiyor.
Üzüldüm.
Sigara içtiğini bilmediğimi sanıyor.
Bu nasıl olabilir?
Senkronizasyon. Galiba öyle diyorlar.
İki tane Giden'in aynı anda kendine gelmesi.
Bu şekilde oluyor.
Kocam onu görüyor,
sonra Flo'yu o zamanki haliyle görüyor, Flo da onu.
Bu gerçekten inanılmaz. Her şeyi düşünmüşler.
Ama sen nasıl...
Nasıl yapıyorsun? Bunu nasıl yapabiliyorsun?
Alt tarafı bir beden, değil mi?
Anladın mı?
İnsan...
İnsan alışıyor.
Gel canım, seni düzeltelim.
Gel canım.
Evet, belki bunu da nasıl kapatacağımı öğretirsin.
Bir dahaki sefer, seni rahatsız etmemiş olurum.
Evet.
Tanrım.
Geldiler.
Ben de bunu yapabilmek istiyorum.
Ne demek istediğini anlamadım.
Onu eskisi gibi görmek.
Bu mümkün değil.
Ortadaki tabloya bak.
Ne görüyorsun?
Bir ördek.
Peki sana onun aslında bir tavşan olduğunu söylesem?
Şimdi görüyor musun?
Evet.
Buna çift kararlı görsel deniyor.
Burada, ofisimde duruyor,
çünkü beynimizin nasıl işlediğini açıklamama yardım ediyor,
bildiğimiz şeylerin algılarımıza olan etkilerini.
Sen bir ördek gördün,
ama ben tavşan olduğunu söyleyince,
beynin bu bilgiyi aldı,
hatta bu yeni anlayışı aldı,
ve ânında sen de tavşan gördün.
Aslında bu hem tavşan, hem de ördek.
Ama ya birini, ya diğerini görüyoruz.
Şimdi ona dikkatlice bak.
Asla iki hayvanı aynı anda göremezsin.
Beynimiz ne göreceğine,
bildiklerine dayanarak karar verir.
Ve bunu her zaman yapar.
Bu güzel bir açıklama ama,
yine de onu eskisi gibi görmek istiyorum.
Ben de sana bunu mümkün olmadığını anlatıyorum.
Çünkü senin komşun ve kızının aksine,
sen karının öldüğünü biliyorsun.
Ve onu farklı şekilde görebilsen bile bileceksin.
Görüntüyü algılama şeklini değiştirebiliriz,
biraz Photoshop'la hallolur,
ama bu, kişinin zaten
bilincinde olduğu hiçbir şeyi değiştirmez.
Başka bir deyişle, sana tavşanı gördürebiliriz,
ama bunun için ördek de olabileceğini bilmemen gerek.
Bu yüzden Gidenler, öldüklerini
asla öğrenmemeli.
Bunu fark ettikleri anda,
başka birinin bedeninde olduğunu anlayabilirler.
Öldüklerini anladıkları anda,
özümseme süreci yeniden devreye sokulamaz.
O zaman bir daha uyuduklarında,
ölürler.
Temelli.
Simülasyona inanmak için çaba göstermek zorundasın.
Denedim.
- Ama olmuyor. - Onunla tartış o zaman.
Tartışmak, nahoş, hatta şiddet içerikli
anı ve duyuları tetikler,
ama bunlar çok tanıdık gelir.
Neden onunla tartışmak isteyeyim ki?
O geri döndü ve...
Hadi ama, çok saçma.
Çünkü ona bağlanmanın en hızlı yolu bu.
Yatak odasında.
Birazdan kendine gelir.
- Teşekkürler. - Hadi.
Sonra görüşürüz.
Tamam.
Kanepede mi uyudun?
Evet.
Kalkalı çok oldu mu?
Hayır.
Ne oldu?
Hiç.
Ee, bugün bir şeyler yapmak ister misin?
Evet. Bir süre yazmayı düşünüyorum, sonra da
istersen birkaç eve bakabiliriz.
Çok yorgunsan evde kalıp film izleriz.
- Projeksiyondan. - Tamam.
Neye tamam?
Filme tamam. Tamam.
Hâlâ kitabını yazıyor musun?
Evet.
Peki nasıl gidiyor?
İyi.
Sahra altı Afrika'yla ilgili kısım bitmek üzere ve...
Evet, çok az resmi kaynak var,
bir sürü şey okumam lazım. Dini metinler, hukuki belgeler,
ama çok ilginç, çünkü...
Galiba... Yoldan çıkınca, bir sürü farklı şey görüyorum ve...
İlgini çekmiyorsa sorma.
En azından aptal gibi kendi kendime konuşmamış olurum.
Yok, dinliyorum.
Dün ona yem vermeyi unuttum da...
Ama dinliyorum.
Bitti.
Ama dinliyorum.
Bitti dedim.
Buraya girmek zorunda mısın?
Bilmiyorum ne... Ne oluyor?
Neden? Dinliyorum, tamam mı?
Sahra altı Afrika, farklı kaynaklar.
Bir anda... Bilmiyorum, öfkelendin.
Neden? Ne oldu?
Sanki bir tek sen varsın.
Şimdi neden öyle dedin?
Çünkü ne yaptığım, ne hissettiğim umurunda değil.
- Ne hissediyorsun? - Hadi oradan.
Hey, Zoe. Hey, yapma.
Ne hissettiğini soruyorum, sen hadi oradan diyorsun.
Dokunma bana.
Ev yüzünden mi? O eve bakmayı gerçekten istiyor musun?
Ev umurumda falan değil! Veya karavan, veya İzlanda,
veya hiçbir sorun yokmuş gibi davranmak için uydurduğumuz şeyler.
Bunlara birlikte karar verdik.
- Öyle mi? - Evet.
Biz hiçbir şeye karar vermedik Sal. Sen karar verdin.
Sen de beni bozmadın mı? Mağdur rolüne mi soyundun?
Tamam, ben mağdurum. Evet, ben bildiğin mağdurum!
Zoe, yapma. Ne olduğunu söyle.
- Tamam mı? Konuşalım. - Bin kere konuştuk.
- Bunu son bir kez konuşalım. - Dışarı çıkabilir misin?
Bunu bin kere konuştuk.
Lütfen. Hayır, lütfen. Lütfen, ne olduğunu söyle.
- Git hadi. - Tamam, söyle ama.
Zaten biliyorsun Sal.
Bilmiyorsan da hödüğün önde gidenisin.
Özür dilerim.
Ne?
Hayır, hayır. Çok kötü kaybedersin.
- Çok kötü kaybedersin. - Ben hiç kaybetmem.
- Çok kötü olacak... - Savaş!
Seni uyarıyorum, tamam mı? Bir, iki...
Nasıl geçti?
Çok iyi.
Bir an için neredeyse inandım.
Evet.
Böyle oluyor.
Yavaş yavaş.
Ama biraz boyu uzun, değil mi?
Özür dilerim.
Ne için?
Aptalca bir şey yapmamam için
benimle kalmak zorunda kaldın.
Eskiden ben sana göz kulak olurdum.
Evet, doğru.
Hep böyle düşünmeni istedim.
Ama aslında hep böyleydi.
Ben olmasaydım, sen hâlâ o saksafoncuyla olacaktın.
Belki onu tehdit etmeseydin,
onunla bir süre daha birlikte olabilirdim.
Sana çok kötü davranıyordu. Seni hep ağlatıyordu.
Ve çok küçüktün.
14 yaşındaydım, kız arkadaşlarım seks yapmaya başlamıştı.
Doğru, seks yapıyorlardı.
Hayır. Pis domuz seni!
Hayır, ne yapıyorsun? Hayır.
Dur.
Tamam.
Olamaz.
Sonunda gülümsedin.
Bunu ölümsüzleştirmek zorundaydım.
Vakit kaybetme.
Onunla birlikte olabileceğin zamanları değerlendir.
Ona veda etmeye hazırlan.
Çabuk, çabuk, çabuk.
- Bu ikimiz için, tamam mı? - Evet.
Çok acıktım.
Bağımlılık yapıyor. Çin tuzu.
Çok güzel!
Tamam.
Hazır mısın?
Neye?
- Hayır. - Evet.
- Dolapta bıraktım. - Evet, yerini değiştirmemeliydin.
Hayvan belgesellerini izlersin. Hadi.
Tamam.
Kahretsin.
- Oldu mu? - Evet, açıldı.
Oldu.
Işıklar.
Evet.
- Ve perde. - Evet, evet.
- Sarhoş olmak mı istiyorsun? - Evet.
Tatlı su karidesiydi, ama bacaklı.
- Ne deniyordu ona? - Peygamberdevesi karidesi.
Hayır, o tuzlu suda olur.
Bu akşam ondan yiyoruz.
Ama bu sefer tatlı su karidesi buldum,
minicik ıstakozlara benziyorlar.
Neyse, adının ne olduğu önemli değil,
ama aşırı tazeydi,
bazıları hâlâ hareket ediyordu.
Ben de bir kilo aldım, çünkü misafir gelecekti.
Hayır, hayır. O hikayeyi sofrada anlatma. Çok iğrenç.
Hayır, anlat. Hadi, merak ettim.
Onları buzdolabına koydum,
sonra akşam pişirmek için dışarı çıkardım,
ve hareket etmiyorlardı.
Ben de torbayı aldım, emin olmak için salladım.
Hareket yok.
Sonra tavayı güzelce ısıttım,
onları içine atmaya başladım.
Sonra... İnanabiliyor musun? Kaçmaya başladılar.
- Hayır, hayır. - Birden canlandılar.
Hepsi tencerede deli gibi kaçışmaya başladı.
- Korku filmi gibiydi. - Evet, evet.
Sonra annemin aklına harika bir fikir geldi,
onları kurtarmak için yere atmak gibi.
Sonra evin her tarafına kaçışmaya başladılar,
mobilyaların altına, kitaplığa girdiler,
sonra onları evin her yerinden topladık. Ölülerini.
Bir tanesini çamaşır makinesinin
- altında bulmuştuk ya? - Evet.
- Hem de iki hafta sonra. - Evet, kokuyu tahmin edebiliyorum.
Evet, evet. Ondan sonra vejetaryen olmuştum.
Evet, kısa süre sonra vazgeçtin.
Evet, vazgeçtim, evet. Sen bile benimle vejetaryen oldun.
- Evet. İtiraf edeceğim. Evet. - Seni nasıl zorladı?
Bir sürü tofuyla.
Bana zorla tofu yedirdi. Evet. Sonuna kadar.
Ama sonra hayvancılığın
insanlık tarihi boyunca nasıl değiştiği hakkında
uzman olup yazılar yazdın.
- Birinci bölümü okudum. - Yeni araştırma mı?
Farklı beslenme şekillerinin, dünyanın farklı yerlerindeki
insanların patolojisine olan etkileri üzerine. Değil mi?
- Evet. Sen ne zaman okudun? - Sen... Sen uyurken.
Değil mi?
Bu aslında, şeyin hikayesini anlatıyor...
Gerçekten güzel, çok güzel. Şeyi anlatıyor,
Avrupalılar Amerika'ya gidince,
onlar tüm nüfusu ortadan kaldırdı,
tam tersi olmadı.
Bunun beslenmeyle ne alakası var?
Benim yola çıktığım teori,
hayvanların evcilleştirilmesi sayesinde
Avrupalıların birçok mikrop ve hastalığa karşı
direnç geliştirdiğini söylüyor.
Yani Amerika'ya gittiklerinde,
onlar biyolojik bir saatli bombaydı.
Biyolojik savaş demişken,
belediyenin son mevzuatını duydunuz mu?
- Hayır. - Okumak istiyorum.
Kitabını.
Evet. Olur.
İki ay içinde bitirmem lazım.
Yani, herhalde baharda baskıya girer.
Şimdi bile... Yani bitmese bile.
Tamam.
Hiçbir şey yemiyorsunuz! Sonunuz Kızılderililer gibi mi olsun?
- Ne? Bunu söyleyemezsin! - Ne var? Ne? Hadi ama!
- Al. Hadi, başlayalım. - Tamam.
Tamam.
- Tamam. Tamam. - Tamam değil.
Biraz ister misin?
- Evet, tamam. Hoşça kal. Sağ ol. - İyi geceler.
Hoşça kal Samson.
Hoşça kal.
Bir daha ne zaman geleceksin?
Bizi bir hafta içinde kaç kere görmek istiyorsun?
Samson'ın nesi var?
Samson, yeter!
Sorun ne, söyler misin?
Bir sorun yok.
Doktorun tahlilleri mi?
Evet.
Bir şey olmayacak.
- Ben annemi çağırayım. - Tamam.
Hoşça kal.
Buna veda töreni diyoruz.
Bu son karşılaşmayı iyi değerlendirip
ne hissettiğimizi,
söyleyemediklerimizi söylemeli,
sonra da sevdiklerimize veda etmeliyiz.
Birçok insan, gerçek kayıp ânını yeniden yaşamayı seçer.
Yani öldüğünü ona söyleyebilir miyim?
Bunun çok korkunç bir görev gibi göründüğünün farkındayım,
ama emin ol,
bu çok etkili bir terapi yöntemi.
Hayır.
Hayır, istemiyorum.
Ne kadar iyi gelecek olursa olsun,
istemiyorum.
Anlıyorum.
Sal, karının ölümüne yol açıyor gibi hissedebilirsin,
ama aslında, karın artık hayatta değil.
Başka Bir Son sadece bir simülasyon.
Acıyla yüzleşmek zorundasın ama.
Başka Bir Son, yası inkar etmeye çalışmaz,
sadece onu anlaman için daha iyi bir yol sunar,
bunu birlikte yapmak istediğin tek insanla birlikte.
Sadece biraz daha zaman istiyorum.
Üzgünüm. Çok katı bir protokol var.
Kardeşim çok yüksek bir uyum olduğunu söyledi.
Pardon, kardeşin kim?
Hayır. Hayır. Boş ver.
Zamana ihtiyacım var.
Bu son görüşme olacaktı.
Evet, ama onu tekrar görmek zorundayım.
Bilmiyorum, çok fazla vakit kaybettim.
Hayır. O şekilde olmuyor.
Seans sayısı önceden belirlenir.
Psikiyatrist, yas süreci,
ritüel falan kimin umurunda?
Başımı belaya soktun,
benim adımı vermemeliydin.
Adını söylemedim.
- Öyle mi? - Hayır.
Sence bağlantıyı kurmaları zor mu?
Sınırlar, konakçının bedeniyle bağlantılı,
çok fazla meşgul edilemez, riskleri var.
Birkaç kere daha yapamaz mıyız?
Onu başkasının bedenine koymayı deneyebilirim.
Başkasını istemiyorum.
Konakçıyla konuşmaya çalışırım.
Ne kadar hazırsın?
Hazır sayılırım. Evet.
- Zoe. - Pardon. Çabuk ol.
- Acelemiz yok muydu? - Evet. Ama bir işimiz var.
Bu kokteyller Atlantic'te çok pahalı ve su katıyorlar.
Ve sadece sarhoş olunca dans ediyorsun, yani...
Evet.
Bana neyi kutladığımızı söylemedin.
Hiç.
- Düğmemi kapatır mısın? - Evet.
Ama öyle dedin. "Bu akşam kutlama yapacağız."
Evet.
Ama sadece birlikte olmamızı bile kutlayabiliriz.
Bu kadar.
Yaşlanıyorsun sen.
Bu elbise kısalmış mı?
Başım dönüyor.
Biliyorum. Gel.
Kendini çok yordun.
Kazayı yeni atlattın.
Gel.
Ebe.
Kardeşini sevdiğini biliyorum,
ama yaptığın şey aslında yanlış.
- Onu zaten söyledin. - Evet, söyledim değil mi?
Lütfen beni başka kimseye söylemeye mecbur etme.
Sen de beni zorlama.
Annen için ne yaptığını bilmiyor muyum?
Burada kimsenin vicdanı temiz değil.
Hepimiz limitlerimiz dahilinde çalışmak zorundayız.
İkimiz de bunu aştık.
Bunun iyileştirici olduğu da
tam bir yalan.
Ve yapabilseydik,
ve başka bir canın alınması gerekmeseydi,
herkese ölümden kurtulma şansı verirdik.
Sonsuza dek.
Ne istersin?
Karar verebilmen için seni oraya götüreyim mi?
Birini arıyorum.
Sen âşık olan adamlardan mısın?
İçeri girdiğini gördüm. Çok uzun boylu ve...
Saçı biraz senin gibi.
Yine mi kanepede uyudun?
Evet.
Sana iyi gelmiyor.
Biliyorum.
Ben de dağıldım. Dün gece içkime ne koydun?
Her yerim ağrıyor.
Tam olarak ne hissediyorsun?
Yorgunum.
İyi uyuyamıyorum. Tuhaf rüyalar görüyorum.
Nasıl tuhaf?
Özel olarak bir şey hatırlamıyorum.
Bilmiyorum.
Belki de...
Tuhaf rüyalar gördüğünü söyleme.
Şunu demek istedim. Bunun ne sakıncası var?
Evet, gördüğün tuhaf rüyalar yüzünden yorgun olduğunu söyledin,
ama onları hatırlamıyorsun. O yüzden tuhaf,
belki de başka bir şey yüzünden yorgunsun...
Ne gibi? Yanımda değil, kanepede uyuman yüzünden mi?
Hayır, eğer yorgunsan ve tuhaf rüyalar görüp
onları hatırlamıyorsan...
Günü şimdiden mahvetmeyelim, olur mu?
Ev için emlakçıyı ne zaman arayacağız?
Evet, o iş bitti. Evi satmışlar.
- Hayır! - Evet.
Ne... O ne?
Fark etmemiştim.
Bu ne zamandır var?
Fark etmedim dedim ya, bilmiyorum.
- Bakayım. Bakayım. - Bir şey yok.
Bir yere çarpmışımdır. Fark etmedim.
- Önemli bir şey değil. - Dur.
- Acıyor mu? - Ne yapıyorsun? Hayır, ben iyiyim.
Öyle mi?
Bazen hastanede bilinçsiz halde yatarken,
belki de o zaman...
- Bilmiyorum. Belki bir şey... - Sal, iyiyim ben. İyiyim.
- Acımıyor mu? - Hayır, iyiyim.
Tamam. Tamam, tamam.
Rüyasında Zoe'nin ölümünü görmüş.
"Rüya kalıntısı". Sana söyledim.
Birlikte yaşama süresi uzayınca, konakçının bedeninde izler olur.
Ne kötü.
Yeter Sal.
Yanında olduğunu biliyorum. Konumları takip ediliyor.
Bu Atlantic.
En popüler disko, bir kızın oraya dansa gitmesi normal.
- Bu bir tesadüftü. - Hayır.
Tesadüf falan değildi.
Seni bir yere veya başka yere götüren şey, duygular.
Ve buna duygu deniyor, çünkü duyularla alakası var,
tesadüfle değil.
Sal, artık sana yardım edemem. Onu geri getiremem.
Yerleştirmeden sen sorumlusun.
Konakçılarla görüşüyor, onları idare ediyor,
süreyi belirliyorsun.
Evet, tabii ki. Ama bunu kurallara göre yapıyorum.
Kurallar...
Sorun kurallar değil, sen de biliyorsun.
Peki sorun ne?
Sorun şu,
beni kötü görmek istiyorsun.
İyi hissedebilmek için beni kötü görmek istiyorsun.
- Daha az yalnızlık çekmek için. - Saçmalıyorsun.
Evet, saçmalıyorum, çünkü
kafam karıştı, korktum.
Son bir kez,
ama bir daha isteme.
Asla.
Bir şey fark ettim.
O ev ahşap parke yüzünden çok güzeldi.
Ahşap parkenin ne kadar önemli olduğunu fark ettim.
Sen beğendin mi?
Okula yakın olması hoşuma gitti.
Bunu biraz daha konuşmak ister misin?
O kadar çok vaktim yok, tamam mı?
Öyle deme.
Söylemeyebilirim, ama bu yine de gerçekliğini azaltmaz.
Korktuğunu biliyorum.
Ama sen her şeyden korkuyorsun.
Artık korkmuyorum.
Her şeyi ne kadar
farklı yapmak isterdim, bilemezsin.
Bunu bilmeni istiyorum.
Bence harika bir baba olacaksın.
Sen de.
Ben de mi? Harika bir baba mı?
- Neden olmasın? - Evet, tabii, evet.
- Değiştirebiliriz. - Evet.
Önce... Sadece kocamdı.
Tanrım.
Korkunçtu, çok...
Ama bunu onsuz yapamayacağımı biliyordum.
Sürekli sarıldık
ve birlikte çok ağladık. Sonra Flo'yu bekledik,
kızımı,
ve,
bu pek...
hiç de hayal ettiğim gibi olmadı.
Ona söylerken, ona yalan söylediğimizi düşündü.
Sürekli "Neden öyle diyorsun? Bu doğru değil!
Buradayım, ben buradayım" dedi.
Kendini çimdikledi.
"Ben buradayım, bu ne demek?"
Bu ne demek ki?
Böylece,
nedense aynı anda
uykuya dalarlar diye düşündüm, ama sonunda...
Karl önce pes etti ve beni
uzun bir süre Flo'yla bıraktı.
Ve ben gerçekten
onu teselli edebilmek isterdim.
Sonunda ben de
dedim ki: "Sakın uyuma.
Lütfen yine uyuma."
Pardon.
- Teşekkürler. - Affedersiniz.
Paylaştığın için teşekkürler.
Harika gidiyorsun.
Onların yokluğuyla ve bunun getirdiği acıyla
başa çıkmaya çalışırken,
bugün deneyimlerini paylaşmak isteyen başka kimse var mı?
Kimse yok mu? Tamam.
Önümüzdeki birkaç günde, hepinizin
size giden kişiyi hatırlatan
bir nesneyi seçmesini istiyorum.
Sonra onsuz idare etmeye çalışın.
Bu bir ilk adım, ama önemli bir adım.
Özel dans isteyebilir miyim lütfen?
Fotoğrafların altındaki sayılar, hangi odada olduğunu gösteriyor.
Neden ağladın?
Beğenmedin mi?
Karım beni terk etti.
Üzüldüm.
İstersen
mesaim bitince bana gidebiliriz.
İhtiyacın olursa tuvalet orada.
Evet, bu...
Eskiden ofisti, şimdi otlakçılar ve kulüpteki kızlar kalıyor.
Ne?
İstemiyor musun?
Ne istiyorsun?
Bilmiyorum.
Sadece burada olmak. Ne kadar istersin?
- Sadece burada durmam. - Seks yok mu?
Çok fazla.
Galiba uyumak istiyorum, yani gidebilirsin.
Gidebilirsin.
- Lütfen. - Evet.
Merhaba.
Sen bir tür manyak mısın?
Hayır.
Ama eminim burada çok manyak görüyorsundur.
Galiba birlikte takılmayı seviyorlar.
Öldü.
Karım.
Beni terk etmedi.
Bak.
Çok yalnız olduğuna eminim.
Tavsiyemi istersen, sana bir arkadaş lazım,
hayat kadını değil.
Sana yardım edebilirim.
Ne diyorsun sen?
Evindeki origamiyi gördüm.
Evet, konakçıyım. Yani?
Origami müşteriler için, konakçılar için değil.
Ne istiyorsun?
- Sana yardım etmek. - Öyle mi?
- Kardeşim Aeterna'da çalışıyor. - Öyle mi?
Benim de kuzenim çalışıyor, ama kardeş daha iyiymiş.
Eğer para meselesiyse, hiç dert etme...
Sana nasıl yardım etti?
Evet, çünkü sen ölmüş aşkını başkasının bedeninde
görmek isteyen salaklara benziyorsun.
Ne dedin? "Merhaba canım, ben geldim.
Bil bakalım ne oldu. Sen öldün.
Ve şimdi her şey çözüldü."
Hayır.
- Hayır. - Hayır.
Parana ihtiyacım yok.
O zaman neden konakçı oldun?
Çünkü kendimi öldürecek cesaretim yok.
Kim o?
Benim.
Ama adımı bilmiyorsun.
Git buradan.
Çin yemeği getirdim.
Çin yemeğinden nefret ederim.
Evet, ben de.
O kadar çok sevmem.
Merhaba.
Özür dilemeye geldim.
Girebilir miyim?
Evde durmak istemiyorum, ceketimi alayım.
Benim adım Sal.
Ava.
Gidelim.
Bunu sık sık yapar mısın?
Hayır. Sadece arada bir.
İşim yeni bitti, ve yaşanacak çok fazla zamanım var.
Yeni bir görev bekliyorum.
Beni öpücükle uğurlayacak yeni bir yakışıklı prens,
yeni bir bunalımlı Aeterna müşterisi.
Pardon.
Sence neden bu kadar kötü?
Çocuğun var mı?
- Fırsat olmadı. - Yani istemedin mi?
Benim fırsatım olmadı.
Hadi yiyelim.
Çok da fena değilmiş.
Herhalde Çin tuzu yüzünden.
Veya çok acıktığım için.
Tamam, fal kurabiyesine bakalım.
Ne yazıyor?
"Kiraz ağacının altında, Çiçek yaprakları örter her şeyi,
Turşulu balık çorbasını bile."
Bu bir şiir. Evet, şiir. Haiku gibi.
Hiç turşulu balık çorbası hakkında şiir duymamıştım.
Evet.
Ona ne diyeceğimi bilmiyorum.
Bu...
Yetişkinlerde daha kolay.
Çünkü konuşuyorlar.
Ama çocuklar...
Onları çok özel diye düşünüyorsun,
hepsi de aynı şeyi söylüyor.
Bence ben...
Onu yeniden
koklamak istiyorum.
Çocuğun olana kadar ne kadar önemli olduğunu anlamıyorsun,
kokunun.
Neyse...
Anılar, hayal ettiğimden daha farklı.
Onları filmlerdeki gibi müzikle mi hayal ediyorsun?
Hayır.
Ama çok basitler.
Biri yanlışlıkla kamerayı açık bırakmış gibi.
Bir gün karımın anılarını gördüm.
Burada mı?
Hayır, kardeşimde. Aeterna'da çalışıyor demiştim ya.
Ne hissettin?
Biri benim anılarımı görseydi...
Peki ya seninkiler?
Hayır, benim için fark etmez herhalde.
Bir sürü ayakkabı görürdü.
- Ayakkabı mı? - Evet.
Evet, çünkü
en önemli anlarımda,
yanımdaki insanların ayakkabılarını çok net hatırlarım.
Mesela,
ilk kez sevişmek üzere olduğumu
fark ettiğimde kumda duran mavi spor ayakkabılar.
Veya...
başkasıyla yattığını söylerken
bir kızın mor, yüksek topuklu ayakkabıları.
Veya annemiz öldüğü sırada kardeşimin terlikleri.
Ayakkabılar işte,
birinin gözüne bakmaya cesaret edemediğinde.
Biraz manyak olduğunu anlamıştım.
Benimle eve gelmek ister misin?
Seks yapmamak için yeterince paran var mı?
Bir kaplumbağam vardı.
Adı Ray.
Ama nerede olduğunu bilmiyorum.
Herhalde bir yerde kış uykusuna yattı,
çünkü onu bulamıyorum, her yere de baktım.
Çok tuhaf.
Kaplumbağa mı?
Hayır.
Burada seninle olmak.
Tanışmamızı hatırlıyor musun?
Tabii ki.
Beni evinden kovmuştun.
Korkmuştum.
Eve hiç müşteri getirmem. Kimseyi yaklaştırmam bile.
Haklısın.
Ben de biraz manyak gibiydim.
Bence manyak gibi davranmıyordun.
O zaman neden korktun?
Çünkü,
yanında uyumak istedim.
Bu yüzden seni kovdum.
Ben tuvalete gideceğim.
O karımın. Bit pazarından almıştık,
birkaç kasetle birlikte.
Bununla müzik dinlemeyi severdi.
Karın trafik kazasında mı öldü?
Biz dansa gidiyorduk,
ve bir şeyler içmeye karar verdik, çünkü
biz hep böyle yapardık.
Arabayı ben kullanıyordum.
Bunun için kendimi hiç affetmeyeceğim.
Konakçıyken bunu
bir rüyada görmüştüm.
Özür dilerim.
Benim de ölmem gerekirdi.
- Yardımcı olabilir miyim? - Ben konakçıyım.
Beni görevlendirmekten sorumlu kişiyle konuşmam gerek.
- Kim olduğunu biliyor musun? - Ebe Ruiz.
- Senin adın ne? - Ava Adams.
- Altıncı kat. - Teşekkürler.
Yüzüğümü kaybettim.
- Büyükannemin yüzüğü. - İçeri gel.
Ofisime geldi. Her şeyi biliyor.
Bizi şikayet edecek mi?
Hayır, etmez.
Bakalım burada mıymış.
Yardım eder misin? Sen de diğer tarafı ara.
Son birkaç gündür benimle olduğun için teşekkürler.
Onunla konuş.
Hayır. Bilmiyorum, bu çok saçma.
Bu doğru değil.
Dün geldiğinde çok şaşırdım.
Söylediği şeylerden,
belki de yanıldığımı düşündüm.
Bir kez olsun sözümü dinle.
Git onunla konuş.
Söz mü?
Sen beni merak etme.
Hayır.
Esas sen beni merak etme.
Git.
Merhaba.
Özür dilerim.
Yine.
Sana yalan söyledim ve özür dilerim.
Bunu yapmaktan kendimi alamadım. Numara yapmam gerekiyordu. Ve...
Bebek istediğin de yalan mıydı?
Artık mümkün olmadığını bildiğin için öyle dedin.
Zoe?
Bu kadın...
Konakçı,
kardeşinle konuşup gerçeği öğrendi.
Beni uyandırmayı teklif etti,
son bir kez.
Neden?
Neden buradasın?
Veda edip
seni geri götürmek için.
Benimle.
Vicdan azabı çekmene
gerek yok. Hiçbir konuda.
Çünkü o trafik kazasından sağ çıkan olmadı.
Kardeşin defalarca denedi.
Ama sana hiç veda edemedi.
Hey, korkuyorum.
Buradayım, yanındayım.
Nerede?