DOĞU SARAYI, BATI SARAYI
ERKEKLER BÖLÜMÜ
Hey, nerede yaşıyorsun?
Bey Hay Caddesi, 26 numara.
- Nerede çalışıyorsun? - Seyahat Değerlendirme'de.
- Nerede bu? - Şişa Hay Yolu, 7 numara.
Kimliğin?
- Ön taraftaki bisiklet senin mi? - Evet.
Bisiklet izni?
Tamamdır, gidebilirsin.
Durun!
Buraya gelin!
Kıpırdama. Seni izliyorum.
- Hiçbir şey yapmıyordum. - Kapa çeneni!
Gitme bir yere.
Kalk!
Yürü.
Daha hızlı.
Geç şöyle.
Kimse kımıldamasın.
Şu ucubelere bak, erkek mi, kadın mı, kimbilir...
Burada buluşmaya geliyor bu civelekler.
Kendinizden utanmalısınız.
Şu soytarıya bak.
Çömel.
Sen de.
İşin mi çıktı, hayırdır? Al sana, kaçmak neymiş gör.
Sakin ol.
Bırak şunu.
Kalk.
Dayak yemek hoşuna gitti.
Yine mi sen?
Cezanı hatırlıyor musun?
- Kendimi tokatlamak. - Seni ikaz etmiştik.
Başla hadi, bir...
İki... Daha sert! Üç... Dört!
Git çömel şurada.
Buraya gel.
Bir daha olmasın!
Aklını falan mı kaçırdın?
Bu yaşta! Mide bulandırıcı!
İşyerini aramamı ister misin?
Hayır, hayır! Bir daha yapmayacağım.
Yarım saat çömel.
Sen peki?
Sen kimsin?
Buradan geçiyor muydun sadece?
Hayır mı?
Kendinden utanmalısın.
Benimle gel.
Yürü hadi! Çabuk!
Gidin buradan.
Süprüntüler!
- Kim o? - Gerçek bir kahraman.
Bir çanta çaldı.
Nerelisin?
Hebei.
Kimlik var mı?
- Hayır. - O zaman zor.
Sana emanet.
Biz ilgileniriz onunla.
İyi madem, ben gittim.
"Bay Şi Şiaohua'nın dikkatine"
"Aşkım A Lan'a"
Bir dakika beklesene.
Ne oldu?
Tahmin ediyorsundur.
Hayır, etmiyorum.
- Demin ne yapıyordun öyle? - İşiyordum.
- Hayır, gizli gizli bana baktın. - Bakmadım.
Saklamana ne gerek var ki zaten?
Kirli oyunlarına beni de alet etmeye çalışma.
- Neler oluyor? - Ne kirli oyunu?
Bugün yakanı bırakacağım
ama dikkatli olsan iyi olur...
Neden ki?
Ne yaptı ki?
Paranı ödemedin şaşkoloz.
Bir dahaki sefere bırakmam. Bunu unutmayacağım.
Tuhaf bazı kuşlar var burada!
Bu ne yüzsüzlük böyle.
Ne cüretle geri geldin?
Adın ne?
A Lan, değil mi?
Beni takip et.
Bu kadar komik olan ne?
Şimdi de gülecek misin, yürü!
Dur!
Hey! Dur!
PARK POLİSİ
Çök!
Şiao Şi, beni duyuyor musun?
Gayet iyi duyuyorum.
Getirdiğin biri oldu mu hiç?
Bir kişi sadece. Bir başka kaçık.
Müdavim mi?
Bir sorun olursa
ara, tamam mı?
Anlaşıldı, amirim.
- Bir süreliğine dışarıda olacağım. - Peki, efendim.
Çök.
Çöksene!
Duvara karşı.
Ne oldu?
Ne o?
Şimdiden yoruldun bakıyorum?
Utanmıyor musun?
Arkanı dön.
Seni arıyordum.
Nerelerdeydin?
Hey! Bana cevap ver.
Anlamadım.
Neyi anlamadın?
Neden beni arıyordunuz ki?
Ciddi ciddi soruyor musun?
Sana oturmanı kim söyledi?
Aferin. Sözümden çıkma.
Konuşmaya hazır mısın?
Acelenin lüzumu yok. Gece nöbetteyim nasıl olsa.
Ben eşcinselim.
Devam et.
Kendime arkadaş bulmak için
bu parka geliyorum.
Neden?
Bu şehirde hepimiz burada takılıyoruz çünkü.
Bu parkta mı?
Burada bir araya gelmek çok kolay.
Canın yanmaya başladı, değil mi?
Devam et.
Burada ne yapıyorsun?
Bir sürü arkadaşım var...
Aygır,
Çıtkırıldım,
Zambak...
...ve diğerleri.
Bunlar takma isimler elbette.
Parkta buluştuktan sonra
ıssız bir köşe buluyoruz.
Devam et.
Bir keresinde hastanede yatmıştım.
Beni tedavi etmeye çalıştılar.
En sevdiğim yemekleri yerken
bana heteroseksüel videoları izlettiler.
Sonra gey filmleri izlerken
bana acı şeyler yedirdiler.
İşe yaramadı.
Tabii ki gitmek istemedim.
Beni zorladılar.
Bunu sormamıştım.
Evliyim.
Evli misin?
Bu yanlış, farkındayım.
Bilhassa da eşim için.
Benim çevremde,
herkes evli olduğumu biliyor.
Beni küçük görüyorlar.
Eşin biliyor mu?
Cevap ver!
Ne?
Bu pespaye huylarını eşin biliyor mu?
Konuşsana!
Ortaokulda,
bir kız vardı...
Çok güzeldi.
Giydiği beyaz gömleği...
...ve siyah sandaletleri hatırlıyorum.
Bir ailesi yoktu.
Herkes üstüne binebildiği için
ona "otobüs" lakabını takmışlardı.
Geç kaldın.
Sırana geç.
Gerçekten evlendin mi?
Kiminle?
İlk sevgilim bir sınıf arkadaşımdı.
Devam et.
Çok yakışıklı ve güçlüydü.
Ne?
Güçlü kuvvetliydi.
Okulda beni korur kollardı.
İlk seferinde onun evindeydik.
Okuldaki kızlardan
ve "Otobüs"ten konuştuk.
Tahrik oldu.
Ben de oldum.
Sonra yaptık.
Ona kız olduğumu söyledim.
Ne yapıyorsun?
Ben kızım.
Hayır yani, mesleğin ne?
- Ne iş mi yapıyorum? - Evet.
Yazarım.
Şimdi anlaşıldı.
Öyle desene.
Devam et.
Ona "Ben kız olurum" dedim.
"Otobüs'üm ben" dedim.
Aslında gerçekten öyle olduğumu düşünüyordum.
Bir anda sevgilimin gözlerinden
farklı bir bakışın geçtiğini gördüm.
Beni dövebilirdi...
Bana bağırabilirdi...
Ne isterse yapabilirdi.
O mutlu olduğu sürece,
ben de mutluydum.
Ağlamak istedim
ama ağlayamadım.
Şafak vakti ortalıkta sis vardı.
Soğuktu.
Aniden kuşlar ormanın içinde
şakımaya başladı,
işte o zaman hayatta olduğumu anladım.
Palavra!
Aklını kaçırmışsın sen. Nerede olduğunu sanıyorsun?
Kendine gel.
Nesin sen, biliyor musun? Ahlaksızın tekisin!
Ben hep böyleydim.
Çoçukluğundan beri mi?
Devam et. Bana o kısmı anlat.
Kafamda çocukluktan kalma bir görüntü var.
Ben küçükken,
işçi konutlarında yaşıyorduk.
Ailem çok fakirdi.
Annem insanlara kıyafet dikerdi.
Odadaki tek ses
annemin dikiş makinesinin...
...ve eski bir saatin tik-tak sesiydi.
Saat başlarında çalasıya kadar beklerdim.
17 yaşımdayken,
liseyi bıraktım.
Herkes kendi yoluna.
Annem on yıl dul kaldıktan sonra yeniden evlendi.
Üvey babam bizi maden bölgesinde yaşamaya götürdü.
Bu adamla orada tanıştım.
Yemekhane sorumlusuydu.
Ondan yemek bileti alırdım.
Beni odasına götürdü.
Kızlar hakkında konuştuk
ve bana dokundu.
Onu tatmin ettim
ama bana karşılığında hiçbir şey vermedi.
Yalnız kalmayayım diye
beni yılbaşı gecesi için davet etti.
Evde üvey babamla kalmaktan daha iyi bir fikir gibi geldi.
Ben de kabul ettim ve gittim.
- İbne! - Ucube!
Şu kepazeliğe bak!
İğrenç!
Göt oğlanı!
Dayak yediğime inanamadım.
Bütün vücudum tel tel dökülüyordu.
Ama gerçekti.
Ayakkabılarım ıslanmıştı,
ayaklarım üşüyordu.
Birden hayatımda ne kadar
acı çektiğimin farkına vardım.
Keşke hiç doğmasaydım.
Ama bu tür bir deneyim hayatı yaşanır kılıyor.
Eski zamanların birinde...
Eski zamanların birinde,
bir muhafız varmış.
Gür sakallı,
kalın kaşlı,
keskin bakışlıymış.
İrikıyımmış.
İki metreden uzun.
Şehir surlarında devriye gezerken,
bir hırsız yakalamış.
Kadının boynunu zincirlemiş.
Bu kadın çok ince ve narinmiş.
Ejder Kralı'nın kızıymış.
Adam, kadını işkence göreceği
veya ölüm cezasına çarptırılabileceği hapishaneye atabilirmiş.
Ya da onun zincirlerini çözüp
gitmesine izin verebilirmiş.
İlk durumda,
onu ölümün beklediği kesinmiş.
İkinci seçenekte,
kadını kendine saklayabilirmiş.
Muhafızın ellerini,
okşadığı yumuşak, ipeksi saçları seviyorum.
Çok gaddar...
...ama çok nazik.
Zincirlerin arasında çiçek açan
bir nilüfer çiçeği gibi.
Yüzümü okşuyorlar.
Elleri keşke benim olsa.
Ya senin ellerin? Göster bakayım.
Kaldır.
Biraz daha kaldır!
Ne oldu?
Ellerin güzelmiş.
Neden başkasının ellerini istiyorsun?
Bana cevap ver!
İşte o zaman yazmaya başladım.
Doğru ya, neredeyse unutuyordum.
Sen bir yazarsın. Ne yazıyorsun?
Bütün bunlardan sonra yazmam gerekiyordu.
Ama yalnızca sahte ve değersiz hayatlar hakkında yazabildim.
"Değersiz"in anlamını biliyorsun yani?
Aferin sana.
Yanılıyorsunuz.
Yazdıklarım değersiz olabilir ama ben değilim.
Sen deli misin?
Nerede olduğunu unuttun mu?
Haddini aşıyorsun.
Otur!
Dergilere yazdığım bütün hikâyeler
kadın ve erkek rollerinin tersine döndüğü
karmaşık aşk hikâyeleridir.
Ama asıl yazmak istediğim bu değil.
Bir gün kendim hakkında bir kitap yazacağım.
Ama önce yaşamak istiyorum.
Kafan o kadar karışık ki
beni yoruyorsun.
Birkaç yıl önce
- bir öğretmenle tanıştım. - Kadın mıydı?
- Hayır, erkek. - Ah, tabii ya.
Güzel bir gündü.
Kendimi harika hissediyordum.
Onu gördüğümde, arkadaşlarım Manzi ve Lili ile
yürüyordum.
Çok yakışıklıydı.
Bir sürü güzel adamla tanıştım.
Manzi ve Lili de fena değiller.
Ama bu adam ayaklarımı yerden kesti.
Onun yürüyüp geçmesini izlerken,
onun da benden hoşlandığını anladım.
Birbirinizi hiç tanımıyormuşsunuz.
Onun da senin gibi olduğunu nasıl anladın?
Gözlerinden.
Çok belliydi.
Ama beni en çok etkileyen şey gözleri değildi,
elleriydi.
İnce parmaklı, çok küçük beyaz elleri mi vardı?
Hayır.
Büyük ve kabaydılar.
Hepimiz farklı bir melodiyle yürürüz.
Bunu değiştiremeyiz.
Her birimiz farklıyız,
aynı zamanda aynıyız da.
Senin melodin ahlaksız.
Parkın müdavimlerinden biri...
...bir travesti.
Kadın gibi giyinmeyi çok seviyor.
Elleri olmasa asla anlayamazsın.
Kapatıyoruz. Gitme zamanı.
- Kimseyi rahatsız etmiyorum. - Park kapanıyor.
O bizden çok farklı.
O bizimle asla sevişmez,
onu rahat bırakırız.
Bu da şunu gösterir,
o farklı bir ritimle atar adımlarını.
Makyajı akıyor,
kırışıklıklarını açığa çıkarıyor.
Yüzü solgun ve lekeli, ilkbahardaki kirli kar gibi.
Bunlar ne, biliyor musun?
Onun elbiselerine
el koydum.
Meraklı kalabalığın içinden geçip gitti...
Kendi hikâyene sadık kal!
Meraklı kalabalığın içinden geçen adam
o değildi, bendim.
Çocukluğumdan kalan bir görüntü var aklımda.
Ben küçükken,
annem sürekli çalışıyordu.
Yaramazlık ettiğimde,
hep aynı tehdidi savururdu:
"Uslu dur, yoksa polis gelip götürür seni."
Bu cümleyi çok severdim.
Bir polis beni almaya gelecekti!
Beklerdim.
Hatta anneme daha çok musallat olurdum.
Polisin neden hiç gelmediğini
bir türlü anlamazdım.
Cilalı zemine oturur,
iri yarı bir polisin beni almasını beklerdim.
Bunlar benim en mutlu anlarımdan bazılarıydı.
Daha sonra, yetişkin olduğumda,
parkta yürüyen
bir polis gördüm
ve aniden hayalim gerçek oldu!
Beni tutuklasa da
sonrasında serbest bıraktı.
Nazik davranmadığını söyleyemem.
Ama kendimi ona gerçekten vermek istedim.
Kendini polise vermek mi?
Bu iyiydi işte!
Şimdi sadede gelir gibi olduk.
Biraz ciddi konuşalım.
Senin bir sorunun var ve seni iyileştireceğim.
Konuş.
Bir gün parktaydım,
çok uzun boylu, yakışıklı bir adam gördüm.
Koyu renk bir gözlük takıyordu; uzun, dalgalanan bir mantosu vardı.
Onu evine kadar takip ettim.
Banliyödeki küçük bir eve kadar.
Yalnız yaşıyordu.
Ev o kadar boştu ki
duvarlar yankı yapıyordu.
Kalın halıyı geçtim,
rahat bir kanepeye attım kendimi.
Bana bir içki ikram etti.
Zengin adamlar da oldu yani?
Gözlerimi kapattım,
onun ayak seslerini dinledim.
Vücudunun kokusunu alabiliyordum.
Dokunmasını, okşamasını bekledim.
Biraz edepli ol bak!
Beni yatağın direğine yasladı.
Arkamdan geldi.
Canım acıdı.
İlk başta direndim ama sonunda teslim oldum.
Bir anda içim hazla doldu.
Bu değil mi zaten...
Sevişmek dediğin şey?
Demek öyle oldu? Bak sen!
Seni dayak paklar!
Giyindikten sonra
gidebileceğimi söyledi.
Reddettim.
Bir şartla kalabileceğimi söyledi.
İstediğini yapabileceğini söyledim.
Yatağın yanında diz çöktüm,
o da gözlerimi bağladı.
Kemerinin sesini duydum.
Deri kemer, o daha sert vurdukça etimi acıtıyordu.
Rahatsız ediciydi
ama bir o kadar hoştu.
Sonra göğsümde keskin bir acı hissettim.
Beni sigarayla yakmış.
Çok ileri gitti.
Gerçekmiş gibi anlatıyorsun.
Gerçek ki. Burada, göğsümde.
Gömleğimi açıp baksana.
Hadi ulan!
Bela mısın nesin?
- Onu seviyorum. - Hastasın.
Hayır, ben eşcinselim. Onu seviyorum.
Sen...
- ...gerçekten ahlaksızsın. - Ahlaksız bir şey yok bunda.
Bunun adı aşk.
Ahlaksız olduğumu düşünebilirsin
ama aşkım öyle değil.
O kelimeyi bir daha kullanmayın, duydunuz mu?
Aşk! Anca rüyanda görürsün!
Bunu yapman için sana para mı ödedi?
Yoksa yeni heyecanlar peşinde miydin?
Belki dayak sahiden hoşuna gidiyordur?
Şaka gibi!
Git, yine otur hadi.
Mahkûm, celladını sever.
Hırsız, gardiyanını sever.
Seni seviyoruz,
başka çaremiz yok.
Geceleri parkta ışıklar yandığında,
hep aynı görüntüyle karşılaşıyorum.
Bir grup güzel kız görüyorum,
beyazlar içinde, hepsi çimlere uzanmış.
Bekliyorlar.
Onlardan biriyim.
Ben de bekliyorum.
Neden bunu bana sormuyorsun?
Bir tanrıça da olabilirim,
bir fahişe de.
Erkek de olabilirim, kadın da.
Her şeyi yapabilirim.
Kimi istersem olabilirim.
Benimle istediğini yapabilirsin.
Özellikle de sen.
Ama sen? Kimbilir?
Ölmüş olabilirsin...
Çok istiyorsan git satın al. Bunlar Emniyet'in.
Hadi, gidebilirsin artık.
Defol git!
Ne oldu?
Neden gitmiyorsun?
Seni seviyorum.
Ne dedin sen?
Seni seviyorum.
Bu kıyafetleri giy,
giy de gerçek yüzünü görebileyim
İstediğim bu değil.
Ne istiyorsun o zaman?
Giyin.
İstediğim bu değil.
Piç kurusu!
Giyin dedim!
Ne istiyorsun? Ahlaksız!
Değilim!
Giyinecek misin?
Hayır.
Yardım etmemi ister misin?
O korkunç yüzünü görmeni istiyorum.
Bu çaresiz durumda,
hırsız, celladına aşık olur.
Hissettiği aşk
bir tür sapkınlıktır.
Ama bu hikâyede,
beyaz elbisesinin altında,
sapkınlık ve ahlaksızlığın
yeri yoktur hiç.
Geriye kalan tek şey saflık
ve merhamettir.
Beyaz elbisesinin altında,
bedeninin farkındadır.
Şimdiden bıçağı boynunda hisseder.
Tam o anda,
kendini onun kollarına atar
ve kendini tamamen ona,
celladına verir.
Mahkûm, celladını sever.
Hırsız, gardiyanını sever.
Seni seviyoruz,
başka çaremiz yok.
Seni seviyorum.
Sen neden beni sevmiyorsun?
Kalbini okuyabiliyorum.
Gerçeği söylemek gerekirse,
ben sadece bir kadın değilim.
Güzel bir sabah,
gardiyan uyanır.
Hırsız, kapısının önünde uyumaktadır.
Kadının cellattan nasıl kaçtığını bilmez.
Bildiği şey kadına olan aşkından artık kaçamayacağıdır.
Bu onun kaderidir.
Zinciri kadının boynuna kilitler,
ay dolunay olduğunda,
onu serbest bırakır.
Onun tadına varır,
ellerinden başlayarak.
- Beni nereye götürüyorsun? - Seni iyileştireceğim.
Ben hasta değilim.
Seni seviyorum, hepsi bu.
Yetmedi mi?
Yetti mi?
Bana bir sürü soru sordun.
O soruları sen de kendine sorsana.