#ÇOKHAMİLE
DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN OĞLUM!
BUGÜN İŞİMİZ BAŞIMIZDAN AŞKIN
KAMP ANNESİ
SON ARAMALARINIZ 1 KİŞİ DAHA BU HESABI TAKİP EDİYOR
YANIT BEKLİYOR BU HESAP GİZLİ
GÖNDERİLERİNİ GÖRMEK İÇİN BU HESABI TAKİP ET
Hey!
Gel, gel! Topla gel, hadi, hadi! Dur! Hadi, devam, devam. Hop, hop, hop, dur!
- Böyle mi yanaşılır? Bu ne? - Deniyorum! Deniyorum!
Çarpmayı deniyorsun herhalde. Dur. Dur. Dur! Dursana! Neyin var?
Dalga mı geçiyorsun?
- Hayır, ama… - İn, in, in. Hadi, in.
Elimi ayağıma dolaştırıyorsun.
Tabii.
Karışmasan çoktan yapmıştım. Ah! Yavaş. Dikkat et.
Hay aksi. Altmış yıllık kamyoncu hâlâ panik yapıyor.
Panik yaptıran sensin.
Peki, sana nasıl bakmam gerekiyor? Kime baktığımı bile bilmiyorum.
Kendini fazla yorma.
Hem çalışıyorum, hem prova yapıyorum.
Rami'nin fotoğraflarını neden göremiyorum?
- Hop! Ağır ol. - Öğren artık, Patri.
Neyi? Hayır.
Beni yanlışlıkla engellemiş olmalı. Biliyorsun, sakarın tekidir.
Ama teyzesini engellemedi.
Hobilerini o kadar büyütme.
Oyunculuk, hobi değil.
Lojistik müdürü rolüne de çalış.
İdrar örnekleri dört derecede mi?
Bir zahmet.
Emin misin? Geçen seferki gibi eksi on dereceye
düşmüş ve donmuşlar deme.
Engel yemen normal.
İş başına, hadi.
Hey. Biraz rahatlaman lazım. Masaja veya güzel bir kursa
gitsene ne dersin?
Tabii, dur, bir bakalım. Origami ya da Japon Bahçesi bonzai kursu var. Hangisi
- olsun? - Çok güzel.
Şirketi kim idare edecek? Sen mi?
En azından tatile çıkabilirsin, Patricia.
Babam hiç tatile çıkmadı.
Peki kaçında gitti?
Saçmalama. Babam iş stresinden ölmedi ki, baca gibi sigara içiyordu.
Sadece kızları olduğu halde şirketine "Pomiro ve Oğulları" adını vermiş olan
birine layık olmaya çalışıyorsun.
O "biri", senin de babandı.
Onun ömür boyu çalışması sayesinde şimdi tiyatro okuyabiliyorsun. Git,
bir teklifi inceliyorum.
Tüm yükü ablalar mı devralıyormuş, he? Bir kerecik kendin için bir şeyler yapamaz
- mısın? Şu dertlerini kov, kış, kış, kış! - Sana kış kış kış! Git, git, git. Kış.
- Hadi, Carlita. - Tamam.
Rami! Ben geldim! Ramiro. Rami! Rami! Ah siktir ya! Ramiro! Ramiro! Hey!
Ne var?
Ne demek ne var? Ortalığı biraz toplasan ölür müsün?
En azından açtığın kapakları kapatmayı unutma bari!
Oyun odam olsa, böyle etrafı kirletmeme gerek kalmazdı.
Oyun odası, evet. Zombi odası! Unut bunu. Ne olur, biraz yardımcı ol Rami.
Git duş al lütfen. Duş al diyorum.
Çocuk değilim. Karışma.
Demesem alacağın yok. Hadi git.
Ama istemiyorum. Benim vücudum benim kararım.
Bunu sen öğrettin.
Kulak arkanı da temizle! Ah, yok artık. Odanı hâlâ toplamamışsın, şu hâle bak!
Duydun mu?
Duydum. Sonra toplarım!
Tabii, tabii. Dinle, çantanı yatağına bıraktım.
Sana güneş kremi de aldım.
Tamam!
Bir de battaniye koyuyorum. Geceleri soğuk olur.
Çanta hazırlamayı son dakikaya bırakma. Böcek ilacımız kalmış mı?
Ben nereden bileyim, anne?
EMİR VERİP DURUYOR, BENİ SALMIYOR!
- ONA SORDUN MU? KONUŞMAMI İSTER MİSİN? - ZATEN SÖYLEDİM, KABUL ETTİ
Tamam, harika, oğlum. Kamptan sonra doğruca bana taşınırsın. Sevgiler. Öptüm.
Kahretsin.
Tamam, harika, oğlum. Kamptan sonra doğruca bana
taşınırsın. Sevgiler, öptüm.
Müzik açmak ister misin? Şu sevdiğin şarkı neydi? "Bura merço, sürüyorum
- fercho." Tuku tuku… - Hayır, anne. Sürmüyor.
Dinliyor olacak. Ferxxo. İks'le.
Ferxxo. Çok mu ünlü?
Ne renk oyuncu koltuğu istersin? Odan için. Kırmızı bir tane gördüm.
İki renkli olan da var. Kırmızı siyah.
Hayır, gerek yok anne.
Zaten önemli olan rengi değil, rahatlığı. Ne de olsa bütün gün üstünde oturacaksın.
Yani. Kelebek öpücüğü?
Hayır, anne.
- Kes şunu. Ne yapıyorsun? - Ama eskiden çok severdin.
İyi dersler. Seni seviyorum!
Oyun odası kuracağım. Her şeyiyle. Her gün en sevdiği yemekleri yapacağım.
Hamburger yemekten bıkacak. Netflix'te istediğini izleyecek. Hem de kaç yaş için
- olursa olsun. İstediği saatte de yatacak. - Oh, iyi fikir.
Bugünlerde iyi geçinemiyoruz, ama bu yaşta normal. Değil mi?
Bilmiyorum.
Hey! Yolu açın!
Onu benimle kalmaya ikna edeceğim.
Bu tecrübeyi yaşamasına izin verebilirsin.
Başlarım tecrübesine.
Bırak babasıyla yaşamayı bir görsün.
Ona bakamıyor muyum ben?
Bakamamanla hiçbir alakası yok bunun.
- Alışverişe yardım ederim ben. - Lütfen.
Tamam. Her şey yoluna girecek. Merak etme.
- Nereden başlayacağımı bilmiyorum. - Ben de bu konulardan
hiç anlamıyorum, ama…
- Öyleyse internetten bak! - Tamam, bakacağım, bakacağım.
Tanrım. Ne yazacağım? Oyuncu koltuğu mu?
Rami. Bak ne aldım.
İhtiyacım yok.
Var, okulun istediği şeyler listesindeydi.
Babam kendininkini verdi.
Haa. Ama onun pili bitecek olursa, bunu kullanabilirsin. Al. Bak.
Yolculukta paylaşman için.
Dişimi çürütür.
Dişlerini fırçalarsın. Al. Oh!
Teşekkür ederim.
Ne yapıyorsun? Zaten var.
Ama bunlar baksır. Artık külot giymek istemediğini
söylememiş miydin? Annen seni dinliyor. Bak, hepsine Rami yazdım.
Zaten koydum. En alttalar.
Acil ihtiyacın olursa diye bunu da kenara koyabiliriz.
Ne acili? Kendi çantamı hazırlayabilir miyim lütfen?
Özür dilerim. Pekş yardım edemez miyim? Hadi, Rami. Hey,
kamp süresince evde olmayacaksın, seni özleyeceğim. Ne oldu bilmiyorum.
Benimle konuşmuyorsun. Öpücük vermez oldun.
Benimle yatar, bana sarılırdın. Bir anda bitti.
Neye ihtiyacın olduğunu söyle, yapayım.
Beni rahat bırak, lütfen. Olur mu? Sağ ol.
Bana söylemek istediğin bir şey var mı Rami?
Ne gibi?
Ne olursa.
Pekâlâ. Çantamı hazırlıyorsam, bırak istediğim gibi kendim yapayım.
Donlarımı nereye koyacağımı söyleme lütfen. Bu her şey için geçerli.
Ne yapacağımı söylemenden bıktım. Bildiğini okuma artık.
- Ama senden otuz yaş büyüğüm. - Gördün mü? Okulda herkes bana sayende ana
kuzusu diyor. Beni tasmayla gezdirdiğini söylüyorlar.
Kim diyor? Gidip onu boğarım. Şakaydı. Sen bakma o aptallara.
Anne, bir şeyleri kendi bildiğim gibi yapmak istiyorum. Neden anlamıyorsun?
Şimdi su içmeye gidiyorum. İster misin?
Evet.
Önemli olan eğlenmek. Bu senin için harika bir tecrübe olacak. Güneş kremini
sürmeyi unutma. Güneş dağlarda daha şiddetli parlar. Geceleri de serin olur.
Böcek ilacı da koydum, diğeri bitmişti. Bir de plastik poşet koydum.
- Hiç değilim. Kesinlikle öyle. - Tamam, tamam, yeter.
- Harika. Merhaba, Bauti. - Yeter.
- Merhaba. - Merhaba.
Merhaba.
Evet.
Sorun olmaz. Şey, buradan alacağız, değil mi?
- Aa, Patri gelmiş. - Patri.
Hey.
- Selam. - Selam.
Patri.
Nasılsın, Patri?
Aa. Karnın nasıl da büyümüş.
- Değil mi? Evet. Az kaldı. - Çok güzel.
Evet. Büyük gün geldi.
Evet, büyük gün. Canına okumak için.
Ramiro'yu ayarttın ha?
Ne ayartması?
Kamptan dönüşte yanına taşınmak istiyor. Tanıdık geldi mi?
- Evet. Söylemeye çalıştığın ne? - Rol yapmayı bırak kusura bakma. Senden
önce benim kocam olduğu için onu çok iyi tanıyorum.
- Sorun yok. - İki yetişkiniz ya hani, böyle konuları
önceden konuşmamız gerekmiyor mu… sence de?
Kararını sana kendi söylemek istedi. "Bırak bunu ben yapayım." demişti. Çok
- olgunca bir davranıştı ve-- - O kadar olgun ki, hiçbir şey söylemedi.
Ne demek söylemedi? Geçen hafta senden yastık ve yorganını istedim, sen de
gönderdin. Ne sanıyordun, onları…
Ben ne bileyim Walter. Yapacağınız Chapadmalal tatiline sandım.
- Peki. - Senin bir bebeğin olacak. Evde ergen bir
erkek çocuğuna nasıl bakacaksın? Ne kadar zor biliyor musun?
O istedi, Patri. Ne yapsaydım? Çocuk resmen bana yalvardı.
Araya girmek istemem, ama bu doğru. Gelmeyi kendisi çok istedi.
İstemiyorsan söyle, tamam.
Ve kötü polis ben mi olayım?
Bunu sen kendine biçtin.
Ya sen peki?
Gelmesini isterim tabii. Rami harika bir çocuk. Ve onunla çok iyi anlaşıyoruz.
Aaa, öyle mi? Çok sıkı fıkısınızdır.
Aslında evet. Bazen PlayStation'da oynarken bana bir sürü şey anlatıyor.
PlayStation mı? Aldınız demek.
Rahat etmesi için ona bir oyun odası kurduk Patri.
İşte, ona oyun odası kurdun. Bu yüzden seni istiyor. Bütün dünyadan saklanıp
annesini bir daha görmeyecek. Göt herif. Affedersin, özür dilerim.
Oh, Patricia, lütfen. Ciddiyim.
- Önemli değil. - Güzel. Evet, şey… klasik Patri.
- Şey ben, önceden konuştunuz sanıyordum. - Rami söyleyecekti.
- PlayStation'dan bahsetmemeliydin. - Ama…
Merhaba, millet. Günaydın, günaydın. Herkes duyuyor mu? Arkadakiler duyuyor mu?
Günaydın. Evet, evet, evet, evet.
Size kötü bir haberim var maalesef. Şoförlerimiz rutin uyuşturucu testinden
geçtiler ve biri bir şekilde pozitif çıktı.
Nasıl yani?
Doğru duydunuz. İnanın bana, ilk kez başıma böyle bir şey geliyor.
Önceden kontrol edilmediler mi?
- Biliyorum. Ben de yeni öğreniyorum. - Affedersin, Diego. Ben refakatçi
annelerden Giselle. Şimdi kampa nasıl gideceğimizi açıklar mısın? Yoksa…
Evet. İlgileniyoruz. Bir çözüm bulmak için okul
idaresiyle konuşacağım.
Hayır, şu anda bir açıklama istiyoruz. Hayır olmaz. İnanamıyorum. Hayır, hayır,
hayır, inanamıyorum. Hayır. Yazıklar olsun size! Ne sorumsuzsunuz siz! Siz aptallar
yüzünden çocuklarımızın kamp hayalleri suya düşecek. Tanrı aşkına, nasıl böyle
bir şey yapabildiniz. Böyle bir şirketle kim anlaştı? Bu insanları nasıl
- işe alabiliyorlar? - Anlıyorum, ama… Bir çözüm
yolu bulabileceğimizden eminim.
Bu haksızlık. Biz gezi istiyoruz! Gitmek istiyoruz, değil mi? Bu böyle olmaz ama!
- Bir şey yapmalılar. - İnanmıyorum! Nasıl--
Müdürle konuşacağım. Biraz izin verin, hemen döneceğim. Açılın, açılın lütfen.
Tanrı aşkına… ne yapacağız şimdi?
ÜLKENİN HER YERİNDE YÜZDEN FAZLA NOKTAYA SEFER
Bunu bir yıldır planlıyorduk. İnanamıyorum.
Tadım kaçtı.
Şimdi ne yapacağız?
Bir şey düşünürüz.
Umarım.
Merhaba, nasılsınız? Ben Patricia Pomiro. Vurgu "O"da. Eee,
64 numaralı araç yanıyor. İtfaiye aracı yolda.
Beni iyi dinleyin lütfen. Beni müdüre bağlamanızı istiyorum.
Hemen bağlıyorum.
Alo?
- Günaydın patron. Keyifler nasıl? - İyi?
Bak, özet geçeyim. Oğlum,
şirketinize ait bir otobüsle kampa gitmek üzereydi ama sürücüleriniz
uyuşturucu etkisinde ve kafaları bir milyon,
sanki hâlâ Dünya Kupası'nı kutluyorlar.
Tanrım, buna inanamıyorum.
Öyle mi? Şu anda onlarca anne baba okulun kapısındayız zevkten dört köşeyiz
gerçekten. Size tavsiyem buraya hemen iki ayık şoför göndermeniz.
Hayır, üzgünüm, ama bugün elimizde başka kimse yok. Başka güne ertelemek
gerek.
Daha açık konuşayım. Kimsenin olmaması sikimde değil,
tamam mı? Bak, sinirim bozuldu,
canım sıkıldı. Öfkem katlanıyor,
tamam mı? Dava ederim sizi. Eğer oğlum bugün kampa gitmeyecek olursa,
hayatınız boyunca otobüs kiralayamamanız için elimden
geleni yaparım. Bu bir tehditti, kimseden korkum yok.
Hanımefendi, gerçekten hiç kimse yok. Ben sihirbaz değilim.
Şu anda… ben de birilerine ulaşmaya çalışıyorum. Bu, ebeveynlerin çözebileceği
bir durum değil ne yazık ki. Elimden geleni yapmaya çalışıyorum.
Bakın… bence çözümü çok basit. Beni dinleyin.
Merhaba! Bakın! Dinleyin! Lütfen, otobüs şirketinin patronuyla konuştum iki
seçeneğimiz olduğunu söyledi. Birinci seçenek, gezinin başka tarihe ertelenmesi.
- Hayır, hayır, hayır. - Çocuklar, bu sadece bir seçenek.
Bir seçenek daha var.
Ve bahsettiğim ikinci seçenek, benim kullanmam.
Ne?
Bu benim ehliyetim, güncel. Otobüs de, sürebiliyorum. Patron,
dönüş için iki şoför göndereceğini söyledi. Başka fikri olan söylesin,
yoksa çocukları ben götürebilirim ve sorun, çözülür.
Affedersiniz.
Tamam, sakin olun, sakin.
- Siz siz kimin annesiydiniz? - Ramiro'nun.
Rami'nin. Rami'nin annesi. Ne sürüyordunuz?
Kırk yıllık bir nakliye şirketinin, sahibiyim. İçiniz rahat olsun, bu bizim
aile mesleğimizdir, bunlarla büyüdüm ben. Hatta oğluma bile bunlardan birinin içinde
hamile kaldım.
Acaba kullandığınız araç tam olarak nedir? Bunlar çocuk.
- Hepsi. - Affedersiniz. Teşekkürler, Patricia,
seni tanıyorum. Onu tanıyorum, arkadaşlar. Ben tamamım.
Senin götürmen benim için hiç sorun değil. Yarım saate kuaför randevum var.
İmzalamam gereken bir şey var mı? İmzalayayım.
- Başka? - Evet, ben de kabul ediyorum. Hatta
onun çok iyi bir şoför olduğuna tanıklık edebilirim.
- Tamam. Gitsinler. - Hadi, binelim.
Özür dilerim, ee, Patricia,
ama ben aynı fikirde değilim. Çocuklar, gidiyoruz. İkizler nerede?
Özür dilerim, özür dilerim, affedersiniz.
Bu koşullarda benim içim de rahat etmeyecek maalesef.
Meri.
- Benim de içim rahat değil. - Tamam, Pedro, bak…
Buna üzüldüm, Meri. Gidiyor muyuz?
- Hadi Barilo'ya! Barilo! Barilo! - Hayır, Tandil'e gidiyoruz.
Tamam, kabul etmeyenler benimle gelsin, bunu konuşalım. Hadi, bu tarafa
- gelin lütfen. - Lütfen.
Aklını kaçırdı. Tatilimi çalmaya çalışıyor.
Bana taşınacağını söyledin mi annene?
Ne? Söylemedim. Biliyor mu?
Konuş onunla. Ayrıca en azından kampa gidiyorsun,
tamam mı?
Annemden bıktım artık. Seninle yaşamak istiyorum.
Onunla konuş, ve mutlu ol oğlum.
- Bir, iki, üç, dört, beş, altı. - Gülümsse.
- Hadi, Tandil'e gidelim! - Aklını mı kaçırdın? Bana sormadın bile.
Neyi? Yardım ediyordum.
Sen bu tatili, başlamadan mahvettin. Burada olmamalıydın.
Doğru. Seni rahatsız ettim. Öyleyse tatiliniz iptal oldu.
- Hayır, hayır, hayır! - Hayır, hayır, hayır!
- Özür dilerim, beni dinleyin lütfen! - Tamam, dur anne, dur. Tamam, bizi
götürebilirsin, ama diğer şoförler gelir gelmez gideceksin.
- Ciddiyim, bana söz vereceksin. - Olamaz.
Yedi!
Ve bizi saymayı bırak. Bizi saymak işin değil.
Dokuz, on, on bir on iki…
Hey, Rami. Harika bir annen var. Artık ben de tasma istiyorum.
Hav, hav, hav. Hav!
Tatlım, geç bana yakın bir koltuğa otur, olur mu? Seni tanıyamadım, kusura bakma.
Anneler grubunda yoksun, değil mi?
Şey, Whatsapp mı? Hayır, bu konularla Rami'nin babası ilgileniyor.
Evet. Oh, Walter. O çok iyi biri. Her zaman çok ilgili.
Evet… öyledir. Çok ilgilidir. Her zaman.
Tatlım, neden orada oturuyorsun? Yakına gelsene. Hayır, koridora değil,
pencere kenarına geç. Yol boyunca manzarayı izlersin.
Merak etme, Mabel. Seni bilgilendireceğim. Hoşça kal. Müdür,
bütün detayları bilmek istiyormuş. Tamam, artık kampa gidelim mi?
Ee gidelim artık o zaman. Diego?
Evet.
Sıkı tutun, hız yapmayı severim.
Ciddi misin?
Evet.
Yanımda çok güzel şortlar ve tişörtler getirdim.
Ben resmen çılgınlık yaptım. Çok şey getirdim.
Ben de, ben de.
Yani, yanımda ne getireceğime bir türlü karar veremedim.
Evet, ben de elime geçen her şeyi doldurdum.
Alerji ilacını getirdin mi?
Ha?
Alerjini ilacını getirdin mi diyorum. Kampta böcekler vardır.
Evet, anne.
Umarım ayakkabım kirlenmez. Yeni aldım.
Neye bakıyorsun?
Hiç, düşünüyorum. Bence ilk öpüşmemizi yaşayacağız.
Ha?
Se--seninle değil. Bu insanın kardeşini öpmesi gibi olur.
Yani, sen başkasıyla, ben başkasıyla öpüşeceğiz.
Elbette.
Ben Sofia'yla, ya sen?
Hiç kimseyle.
Hadi, biri olmalı. Hoşlandığın biri varsa, hamleni yap.
Ah, Diego, Luz'u da etkinliğe katmak adına yaptığın her şey için sağ ol.
Teşekkür etmene gerek yok. Ayrıca, Luz çok iyi bir gözlemci, çok eğlenecek.
Biliyor musun, onu beden eğitimine de hep dizlikle
ve dirseklikle gönderiyorum.
Ama kask biraz fazla.
Ama dikkati çabuk dağılan bir çocuk. Bir şeye çarpmasından çok korkuyorum.
Bence öyle değil. O, farklı bir çocuk. Birkaç şeyi aynı anda yapabilir.
- Sen o kadar harika bir adamsın ki. - Biraz ister misin?
Miden mi kalktı?
Anlamadım?
Demek istediğim o pipet, iğrenç. Seni anlıyorum,
çünkü oğlumla paylaşıyorum ve hep salya içinde bırakıyor.
Tuvalete gitmesi gerekenler şimdi gitsin.
- On bir, on iki. - Kahvaltı için sadece yirmi
dakikamız var. Kımıldayın.
On üç, hop! On dört.
Keser misin şunu?
Bu fazla vegan kokuyor.
Hayır. Ovo-vejetaryen bu.
Aynı şey.
Annem varken yapmak istediklerimizi nasıl yapacağız ki?
Ay Rami, annen bizi bırakıp dönecek. Söz verdi.
Hayır, hayır hayır, Ramiro olsam seni öldürürdüm.
Bu hiç hoş değil. Çocuğun gezisini mahvettin.
Hiç de bile! Harika annesi sayesinde, kampa gidebiliyorlar.
Aynen, eminim öyledir. Şu kalın vidaları kullan.
Kime diyorsun? Ramon'a mı?
Adamları daha verimli olacakları işlerde çalıştırman gerekmez mi, Carla?
Oyuncu koltuğunu kurmama yardım ediyor, tamam mı? Biliyor musun, iyi yaptın.
Sen Ramiro'yla ilgilen, ben de burada şirketi idare edeyim,
olur mu lütfen?
Bilemedim, ya mahvedersem?
Dinle, bak zor zamanlar zor önlemleri gerektirir derler, haksız mıyım?
Ha? Merhaba.
Merhaba.
Acaba alt var mı?
Efendim?
- Alt giyim. - Kamp için mi?
Luz'un neden daha girişken olamadığını bilmiyorum. Gerçekten,
onu defalarca terapiye gönderdim, ama artık psikologlara hiç
güvenim kalmadı benim. Asıl benim terapiye ihtiyacım
olduğunu söyleyip duruyorlar. Sanki benden dengelisi var. Öyle değil mi?
Belki de denemelisin. Belli olmaz. Gidelim mi? Hadi.
İki.
Sonraki durak kamp alanı!
Ben okuldayken gerçek bir liderdim. Kızlar oynamaya, yatıya kalmaya bize
gelmek isterlerdi. Oğlanlar peşimden koşardı. Ayrıca sporda da çok
yetenekliydim. Hokey ve voleybol oynadım. İnan bana, bütün sporlarda
- iyiydim. - Evet. Ben de iyi futbol oynardım.
Sahi mi?
- Yoksa göstermiyor muyum? - Hayır, aslında
gösteriyorsun. Eski futbolcusun demek.
Eski değil, hâlâ oynuyorum. Yaşıtlarımla oynuyorum elbette, evet.
Hey, Luz bindi mi?
Luz nerede? Kızım nerede? Neden otobüste değil? Nerede? Luz! Kızım nerede?
Luz! Nerede? Kızım nerede? Luz! Kızım nerede, kızım nerede!
Luz! Sakin. Merak etme, Giselle. Hadi, hadi. Geri döneriz. Hadi. Hadi.
Luz! Luz! Aklını mı kaçırdın sen? Korkudan ölecektim! Buraya gel lütfen.
İnanmıyorum.
- Merak etme, tatlım. - Özür dilerim.
Hayır, ne özrü? Senin suçun değildi. Senin suçun değildi.
TAIEL ÇİFTLİĞİ
Hoş geldiniz çocuklar! Kavuştuk sonunda!
Hoş geldiniz, arkadaşlar. Ah, bana burada Ayı Kardeş derler.
Gerçek hayatta adım Miguel. Doğa Ana'yla uyum içindeyiz.
Amacımız sizin de aynı uyumu yakalamanız.
Beş gün boyunca birlikte doğanın tadını çıkaracaksınız.
En önemli şeyin ne olduğunu biliyor musunuz peki?
Burada hayatta kalma teknikleri öğreneceksiniz. Ee, nasıl?
Miguel'e geçmiş olsun. Adam ormana kaçıp bir daha dönmeyecek.
Şimdi, maceraya daveti kabul ettiğinizi göstermek adına yüzlerinizi altın tozu ve
sihirli bileşenlerden oluşan çok özel bir savaş boyasıyla… boyayacağım. Sıraya girin
lütfen. Teker teker yanıma gelin. Anneler de gelebilir.
Hayır, kalsın. Yüzüme rastgele şeyler sürmeye niyetim yok. Sakın sen de sürme,
tamam mı? Burada otur.
Gel bakalım. Başka isteyen var mı?
- Çok güzel. - Hoş geldik kampa. Kavuştuk sonunda!
- Anne, beni şu an utandırıyorsun. - Affedersin affedersin.
Seni rahatsız etmeyeceğim.
İşe kim bakıyor?
İşi teyzene devrediverdim. Seninle olmak daha önemli.
Yanımızda fazla dolanma.
Ya nerede dolanayım? Bauti!
Ne? Ne oldu? Ne oldu?
Yüzün.
Ne var yüzümde?
Ne oldu?
Boyada hardal mı var?
Bilmem.
Onun hardal alerjisi var.
Hardal mı var?
Ah, şey biraz var, evet.
Alerji ilancın nerede?
Alerji ilacın nerede?
Sırt çantasında.
Tamam, tamam, tamam, bunu yapınca geçecek. Bu mu?
Evet, o.
Yaşıyor muyum?
Evet, yaşıyorsun.
Yüzün o kadar şişmiş ki, öleceğini sandım.
Hey, böyle anlar kızları çok etkiler.
Ne?
Şey böyle ölümün kıyısından döndüğün tecrübeler var ya?
- Durumu iyi. - Sahi mi?
Evet.
Tanrıya şükür.
Bu köprü ne?
Şey. Eski bir köprü, kimse kullanmıyor. Ölmek istemiyorsan yanına yaklaşma bence.
Çok iyi ya.
Hep birlikte rüzgârın tanrılarıyla iletişim kuracağız.
Bunu hatırladınız mı?
Bunlar gelecekteki kendinize, yazdığınız mektuplar.
Şimdi bunları kampın son gününde okuyacağız ve rüzgârın tanrıları
dileklerinizi gerçekleştirecek.
Ne tanrısı, burası esmiyor bile.
- Ama, şey… - Hadi, rüzgârın
tanrılarına biraz güvenelim, ha?
Hayır. Yazdığım mektubu duymamalı.
- Ha? - Annem, mektubu duymamalı.
Evi burası. Ayı Kardeş'in çantayla içeri girdiğini
gördüm. El fenerini ver.
Nasıl bir çantaydı?
Ne demek nasıl?
Bilmem, rengi, büyüklüğü.
Oh, griydi ve çok büyük bir çantaydı.
Mektupta çok kötü şeyler mi yazdın?
- Bizi kamptan kovacaklar. - Dikkat et. Sessiz olun.
Kimin boş akvaryumu olur ki? Bir sapığın, bir seri katilin. Yoksa balıkları mı yedi?
Durun. Bu şey balıklar için değil. Tarantula için.
Tarantula mı dedin?
Bunun kapağı açık.
Tut.
O sızmış.
- Rami. Rami. - Rami! Buraya gel hemen. Hadi, Rami.
Mektuplar burada değil. Gidelim artık.
Dolabını yanında mı getirdin?
Bu gece cilt bakımı rutinim için. Senin bir gece rutinin yok mu?
Var. Bir kadeh şarap ve yatak.
Her neyse, komodin senin olsun. Bende bir şey yok.
Burada iki yatak var ve ben Luz'la yatıyorum.
Neden? Arkadaşlarıyla yatmıyor mu?
Hayır. Zaten kampa bunun için geldim. Gruba uyum sağlayamıyor.
Diğer çocuklarla iletişim kuramıyor.
Ama uyum sağlaması için…
Hayır, zaten bu sınıftaki çocuklar
pek normal değiller.
Hey, kızlar, nereye gidiyorsunuz?
Martina. Merhaba.
Merhaba.
Odanı Luz'la paylaşır mısın?
Ah, evet, elbette.
- Ah, mecbur değilsin. Eğer sorun olacaksa… - Hayır, hayır, gerçekten.
Gel, Luz. Oradaki kulübe.
Gördün mü? Sorun çözüldü.
- Ama arkadaş değiller. - Yalnız kalmazlarsa, hiç
- arkadaş olamazlar. Aşkitom, n'aber? - Ama endişeleniyorum.
Baba yardım et annem kampı mahvediyor.
Gidelim! Güzel. Hazır mıyız?
- Atlayın öyleyse! - Hadi.
Hadi, hadi, hadi, hadi.
Dikkat et!
Sıradaki! Hadi.
Anne! Annemi istiyorum!
Geliyorum!
Korkuyor musun?
Tabi ki hayır.
Güle güle.
İndirin beni!
Tamam, tamam, tamam, tamam. Pekâlâ. Burada yemek yemek istiyorsanız,
yiyeceğiniz şeyi kendiniz avlayacaksınız.
Ne?
Ah, şaka yaptım. Kendimize lezzetli bir ev
yapımı ekmek pişireceğiz. Tamam mı çocuklar?
Hamurunu kendimiz yoğuracağız ve…
Tamam, dinleyin çocuklar, lütfen, telefonlarınızı, bu kutunun içine bırakın.
Çok üzgünüm. Ne kadar zor olduğunu biliyorum, ama…
Tam tersi. Harika bir fikir.
Birkaç gün için dünyayla bağlantımızı keseceğiz. Cep telefonları
- lütfen. - Hayır, Diego. Beni
öldürüyorsun. Dayanamam.
Sinir krizi bile geçirebiliriz.
Üzgünüm, ama kuralımız bu. Buraya koy. Rami, telefonun. Çocuklar, hadi. Hadi,
Telefonun. İşte böyle.
Özür dilerim, ee, annelerin de vermeleri gerekiyor mu?
Oh, hayır, gerekmiyor.
Lazım olur. Not al. On beş-beş, yüz otuz iki, yedi-yedi…
Tırnaklarımın arası hep hamur dolacak.
Ne yapıyorsun?
İtalya, İtalyano, pitza, pasta.
- Elime yapıştı. - Her yeri berbat ettin.
Hayır, çok fazla su koydun.
Oğlun çok tatlı. Nasıl güldüğüne bak. İtiraf etmeliyim, iyi karşıladı, değil mi?
Kampa öylece sızmandan bahsediyorum.
Anlamadım? Ben olmasam ne hâlde olurdun?
Doğruya doğru, ama artık geldik.
Beni kovuyor musun?
Hayır canım, neden kovayım? Onlar kim?
Bakayım.
Bu o olmalı.
Merhaba.
Nasılsınız? Patricia Pomiro mu?
Evet.
- Arturo ve Genaro, biz-- - Şey--
- Yeni şoförler. - Evet.
Oh, özür dilerim, un. Ah, orada biraz konuşabilir miyiz?
Canımız çıktı hanımefendi. İki tren, bir otobüs ve bir de taksiye bindik.
Yolcu olmak daha yorucu.
Şeyin anahtarı sizde mi? Ah, otobüs nerede?
Konuşmak istediğim konu da bu. Vay canına, gerçekten yorgun görünüyorsunuz.
Hey, o kadar kötü müyüz?
- Uf! - Evet.
En son ne zaman izne ayrıldınız?
Ha?
Tatil. Hem içeride, hem dışarıda havuzu, bir tenis kortu ve bir de kaplıcası var.
Karşılığında tek bir şey var istiyorum. Ne yaparsanız yapın,
aşağıdaki mini barı kullanmayın. Fiyata dâhil değil.
Diğer her şey benim ikramım.
Hanımefendi, gerçekten çok güzel, ama bizi buraya otobüsü almaya gönderdiler.
Teklifiniz gerçekten çok cazip, teşekkür ederiz, ama kabul etmemiz doğru olmaz.
Hmm.
Evet, bunu kabul etmemiz hiç etik olmayacaktır. Eh, şey, işimizden oluruz.
Aa, hiçbir şeycik olmaz. Otobüse dokunmayacağım bile. Anahtarı size
veririm, bir santim bile yerinden oynatmam. Sadece iki gün.
Üç gün aslında.
Üç.
Üç gün, haklısınız.
- İki, üç. Saydın mı? - Hı-hı.
Oğlumla sorun yaşıyorum. Büyük sorun.
Hımm.
Sizin çocuğunuz var mı?
- Evet. - Evet.
Var mı? O zaman anlarsınız.
Ergen bir çocukla yaşamanın nasıl olduğunu biliyor musunuz?
Varlığıma bile dayanamıyor. Evden gitmek istiyor. Çok çaresizim.
Onu kazanmak için üç günüm var. Yetmiş iki saat. Şu yere bir bakın.
Şirket sizin için bunu yapmaz. Biraz dinlenmiş olursunuz hem.
Ne dersiniz?
Dürüst olmak gerekirse, uzun süredir yıllık iznimizi
kullanamıyoruz.
Güzel bir yere benziyor.
Havuza bak.
Şuna bakın. Dehşet verici. Korkunç. Sizinle gelmeyeceğim sanırım.
Hadi. Ya sen, mumya? Hiç mi heyecanlı değilsin?
Annem hâlâ aklımı kurcalıyor.
Oh, hadi, çok sıkıcı! Tüm yıl konuştun. Terk edilmiş ev. Bir korkuluk.
Liseye birer efsane olarak geçmek.
Haklısın. Özür dilerim.
Geleneksel yetenek yarışması başlamak üzere! Şimdi ilk gösterimiz geliyor.
Evet, hepinizin bildiği gibi pek çok yeteneğim var,
ama bu sefer sizin için kedi olacağım. Şimdi iyi izleyin. Teşekkürler.
Benim yeteğim, çok iyi, inek taklidi yapmak.
Ama önce ısınmam gerek.
Bobo yapa epestapar abablapandopo yeperepingoposopo apa sipi kepe.
Benim yeteneğim, dilediğim zaman ağzımdan gaz çıkarabilmek.
Merhaba.
Hoş geldiniz aşkolar. N'abersiniz? Nasıl gidiyor?
Burası o kadar güzel bir yer ki oha falan oldum yani.
Monroe Caddesi'nden bir kilometre düz devam edin. Sonrasında,
varış noktası tam sağınızda kalacak.
Merhaba, şimdi sizlere ellerimle hayvan şekilleri yapacağım.
İyi akşamlar.
Doğa anayla uyum mu diyordu? Daha ateş yakamıyor.
- Oğlun çıktı bile. Kaçırdın. - Aa.
Neredeydin?
- İş konusu. - Bu saatte mi?
Bazı anneler çalışarak geçiniyor işte.
Anlamadım? Ben de çalışıyorum.
Gis Kremleri'ni hiç duydun mu? "Sağlıklı deri için, Gis, Gis!"
CEO'yum, memnun oldum.
Evde başladım ve artık 11 mağazam var. Altısı başkentte.
Yenilerini de açmayı planlıyorum.
Züppenin teki mi sandın?
Hayır.
Züppeyim, çalışanından.
Vay be, tanıştığım ilk SEYO'sun.
CEO. Şapşal.
Tamam, şimdi size, bir korku hikâyesi anlatacağım.
Ama bu uydurma bir hikâye değil. Gerçekten yaşanmış,
bir olay bu. Burada oldu hatta.
Çok yakında, ormanın içine,
yıllar önce terk edilmiş bir ev var.
Ve bu evde bir korkuluk var.
Katil bir korkuluk.
Git başkasına yuttur.
Evet, gülün, gülün. Ben de sizin gibi bir çocuktum.
Okuluma devam eden bir öğrenciydim ben de gelmiştim buraya okul gezisinde.
Öyleyse bu yer çok eski olmalı.
Ooo! Alındım.
Bizim bir geleneğimiz vardı. Geceleri gizlice çıkar,
o terk edilmiş eve kadar giderdik. Korkuluğun yanına ulaşan ilk çocuk,
hırkasını orada bırakırdı ve ödül olarak bir yıl önce orada bırakılmış olan
hırkayı alıp giyerdi. Bunu başaran, bir kahraman olurdu ve adı okul tarihine,
yazdırırdı.
Herkes öğrendi artık.
Ne ilginç. Bundan haberim yoktu.
Haberin olmamasının sebebi bunu yapmayı bırakalı uzun zaman olması ve
bırakılmasının bir sebebi var.
Oraya hırkasını bırakan son çocuk korkunç bir şekilde can verdi.
Bazıları korkunç bir canavarın onu yediğini söyledi,
bazılarıysa korkuluğun onu öldürdüğünü iddia etti. Orman aldı diyenler de oldu,
ama kimse zavallıdan haber alamadı. Panchito'dan.
Panchito mu? Tabii. Dört yaşında değiliz artık, tamam mı?
Ben elli yaşındayım ve tüylerim diken diken. Bu aslında bir meydan okuma.
Cesareti olanınız varsa o terk edilmiş eve gitsin.
Korkuluğa ulaşsın ve hırkasını oraya bıraksın.
Ve Panchito'nun bıraktığını alıp yanında getirsin.
Ama bunu yapacak olanlar çok ama çok dikkatli olsun.
Teşekkürler, Diego. Harika. Artık rakiplerimiz var.
İlk gün birkaç sorun yaşadık. Yaptığım şey arsızlıktı evet.
Aşırıya kaçtığımı kabul ediyorum. Ama dibe vurduğunuzda,
gidebileceğiniz tek yer yukarısıdır.
Bugün ona dünyanın en harika annesi olduğumu göstereceğim. Ki öyleyim.
Ramiro bugün hiç tanımadığı bir yanımı görecek. Duyuyor musun Carla?
Bir saniye bekle. Onu en son koyun. Ramon'cuğum,
üstünde kırılır yazıyorsa hassas demektir, yani tamam mı lütfen?
Depo ne zaman açılıyordu?
Yediyle iki arası, Carla. Her şey yolunda mı?
Sesin çok stresli geliyor.
Patricia, sadece saatini sordum. Şimdi kapat ve beni rahat bırak lütfen.
Tamam. Sakın Mate içip kullanmasınlar. Ve lütfen, sigortanın imzalı bir kopyasını
alsınlar. Kimse telefonla çekilmiş fotoğrafı kabul etmiyor.
Bırak da işi kendi yöntemimle yapayım. Olur mu? Canım Patri'ciğim, bir tane,
bebeğim benim hadi.
Ne gereği var? Benim yöntemim zaten iyi. Alo? Alo?
Sakin olun, sakin olun. Sıradaki oyunumuza anneler de katılım sağlayacak!
Yaşasın!
Kaptan sen olduğun için içlerinden birini sen seçeceksin. Seçimin kim?
Yaşasın! Beni! Beni! Beni! Beni!
Bu bir oyun. Kimi istersen seçebilirsin.
Ah, öyleyse, Patri.
Kim?
Patri.
- Yaşasın! Evet! Teşekkür ederim! - Patri kırmızı takıma gidiyor! Giselle de
mavi takıma! Evet! Beşlik çak! Çak beşlik!
- Koş, anne! - Nereye? Hadi, hadi, hadi, hadi!
Çekil de oradan geçebileyim!
- Aptal. - Anne, koşsana! Anne,
- koş. Yoksa buradan geçemem! - Nereye? Nereye?
- Koşsana anne! - Hadi, başardın!
- Ne dediğini anlamıyorum, Ramiro. - Koş! Koş hadi! Yaparsın!
Hayır, anne, hayır!
Pekâlâ, stratejimizi açıklıyorum. Halat çekmeyi kazanacağız. Bu hem güç,
hem de strateji gerektiriyor. Bana güveniyor musunuz?
Hayır.
Biz kırmızılar değil miyiz?
Biz kırmızılarız!
Kim kazanacak?
Elbette kazanacağız! Kırmızılar, kırmızılar,
kırmızılar, kırmızılar, kırmızılar, kırmızılar!
Evet!
Oyun başlıyor, üç, iki, bir!
Hadi, hadi, çekin çocuklar, çekin!
Hadi, hadi, hadi, hadi, hadi.
Evet hadi çekin.
- Kırmızılar, hadi! Biraz zorlayın! - Hadi, çocuklar!
İşte böyle! Hadi, hadi, hadi, hadi! Maviler! Kırmızılar kazanıyor!
Ah! Hadi! Bugün sizi yeneceğiz! Evet!
Hadi, kırmızılar!
Hadi, hadi çocuklar! Çekin! Çekin!
Luz! Hadi, Luz, hadi sen öne geç!
Hadi Luz!
- Yaparsın Luz! - Luz! Luz! Luz! Luz! Luz! Luz!
Ah!
İşte böyle!
- Kazandık! Evet! İşte bu! - Kırmızı takım kazandı!
Kazandık!
- Üstün çamur olmuş. - Giselle, iyi misin?
Ne harika bir strateji. Kazanmasına izin vereceğini
nereden biliyordun?
Ben de Rami için aynısını yapardım.
- Koşun! - Herkes çamura! Herkes çamura!
Çamur savaşı!
Hadi! Al sana! Çamur!
- Ay, ne oldu? Ne? - N'aber? Nasılsın Patri?
Bir şey mi oldu?
Açık konuşmayı seven biri olarak bunu doğrudan
soracağım sana. Sen kim oluyorsun da, benimkine göz koyuyorsun?
- Ne? Hayır! Beni seçen senin kızındı. - Rol yapma. Konu Diego.
Ne?
Bak, Patricia, kız kardeşlik, dayanışma bir yere kadar,
çünkü hayat rekabet demektir.
Ve sen o otobüse binip işime burnunu sokana kadar adil bir yarıştı.
Ama her şeyi mahvettin.
- Buraya kimseyi baştan çıkarmaya gelmedim. - Bak, Patri, ben üç yaşından beri sıraya
giriyorum. Sen de sıraya gir, tatlım. Ya da git kendine başka bir yerde eş ara.
Burada değil tatlım. Dikkatli ol. Gözüm üstünde olacak.
Bakın bu çok eski bir teknik.
- Hay anasının gözü. - Eski teknik olan ne? Bir daha göstersene.
Eğleniyor musun?
Hâlâ gitmediğim için özür dilerim. Şoförler yakında gelirler.
Önemli değil anne.
Duş almak istemiyor musun? Arkadaşlarının çoğu gidip duş aldı.
Kes şunu, anne.
Burada suya alerjisi olan var mı?
- Hadi, Rami. Git de duşunu al. - Hadi, pis oğlan.
Rami. Rami. Rami. Özür dilerim. Özür dilerim.
Ne var?
Affet beni. Bir hata yaptım. Özür diliyorum.
Herkesin önünde niye dedin?
Haklısın, özür dilerim. Ben… Kendimi tutamıyorum, çok gerginim.
Artık sana nasıl duş aldıracağımı bilmiyorum Ramiro.
Bazen işten eve geldiğimde senin ben söylemeden
duşa girdiğini hayal ediyorum. "Seni seviyorum anne." demene eşdeğer.
Başlatma "Seni seviyorum"a.
Başaramadım. Çuvalladım. Her şeyi mahvettim.
Hadi, biraz sakin ol, Patricia. Her şey olacağına varır.
Olacağına mı? Böyle çenesi düşük mü olacaktım?
Yaklaşmıştım. Gülüyordu, eğleniyordu.
Artık öğrenmiş oldun. Bu büyümeni sağladı. Tıpkı pizza hamuru gibi.
Pişmeden önce şişmesi, sonra sönmesi gerekir. Yoksa olmaz.
Benim hamurum yüzüme patladı. Puf! Yirmi adım geriye gittim beyler.
Bak, Patricia, bakış açını değiştirmen gerek.
Yaklaşımın başından beri yanlıştı. Oğlunla bağ kurmak istiyor musun?
Evet.
Oğlun seni havalı bir anne olarak görsün istiyor musun?
Evet.
- Oğlun kaç yaşında? - On iki.
Aa! On iki yaşında. O şu anda, isyan döneminde.
Evet. On iki yaşında, annene hep ters düşersin.
Sevmediğiniz ortak şeyler hariç. Savaş Sanatı'nı okumuş muydun?
O ne?
Ortak düşman karşısında, rakipler bir araya gelir.
Oğlunun nefret ettiği… birini bulmalısın.
O kişi benim.
Öyle deme. Daha çok nefret ettiği biri mutlaka
vardır. Hadi, Patri hadi.
Pozitif düşünmelisin.
Arkadaşımla sana ne aldık.
İşte. Ufak bir hediye.
Bana mı?
Evet. O kadar bize tatil ayarladın.
Küçük içki seti.
Ay bayıldım.
Unutma, pozitif düşün.
Lezzetli şeyler.
Ağaçlar, taşlar, yolda bulacağınız her şey, tamam mı?
Grafiti çizilmedik yer kalmasın.
Büyük bir mesaj verelim. Bizi kimse unutamamalı.
- Okulda efsane olacağız. - Evet!
Efsane! Efsane! Efsane! Efsane! Efsane! Efsane! Efsane!
Ne oluyor burada?
Yok bir şey, konuşuyorduk.
O sprey boyalar ne için? Ne yaramazlık planlıyorsunuz?
Hiçbir şey, gerçekten.
Ne? Bizi bir şeyle mi suçluyorsun?
Oğlunla bağ kurmak istiyor musun?
Düşün bir, oğlun kimden nefret eder?
O sprey boyaları hemen bana verin, hadi. Önce sen Martin. Hadi. Şimdi, şimdi.
Ne?
Ya sen? O elindeki ne?
Sana ne bundan? Ben yetişkinim. Hepsini verin dedim. Hadi.
Ve kızların bu saatte dışarıda olması yasak. Hadi, kımıldayın. Verin, verin.
- Harika. - Dışarı.
Son günümüz harika olacaktı, ama o aptalın annesi mahvetti.
Değil mi? Annesi tam bir baş belası.
Yapabileceğimiz tek şey grafiti değil.
Geçen gün öğretmenin anlattıklarını hatırlıyor musunuz?
Korkulukla ilgili olan mı?
Evet, o. Hadi hemen gidip o hırkayı alalım.
Nasıl fikir? Bence olur.
Ben de varım. Buna bayıldım. En azından bunu yapmış oluruz.
Arkadaşlar, acele etmeniz gerek.
Terk edilmiş evdeki hırkayı almaya gideceklerini
duydum. Alo? Önce biz gitmeliyiz. Son güne bırakırsak,
gider. Efsane olamayız.
Hey, çocuklar. Bir dakikanızı ayırabilirseniz,
bugün odun toplamaya çıkacağız. Tamam mı? En çok odun toplayan kişinin,
bu gece, sabahlama izni var.
Hayır, hayır, hayır. Hey, hey, hayır. Sabahlamak, olmaz. Uyumalı.
Hey, oyun bozanlık yapma ama. Tamam, biz de saat bire kadar otururuz biz de,
- ne dersin? - Saat bire kadar olur.
Anlaştık.
- Hemen gitmeliyiz. Hadi. - Evet, gidelim.
Maaşlar yatırılırken yanlışlık yapılmış. Benim hatam. Bir saniye bekleyin,
kontrol ediyorum şimdi tamam mı? Lütfen.
Carla, fazla mesailerim eksik.
Evet biliyorum. Raymond'dan alıp sana yatırdım.
- Ben neden daha az kazanıyorum? - Fazla mesai için, Raymond, lütfen beni
iyi dinle. Bir saniye, muhasebeci arıyor, konuşup bunu şimdi
çözüyorum, olur mu? Alo?
Haklıydın.
Ah. Şu anda haklı olduğumu duymaya ihtiyacım var. Ne oldu?
Havalı değilim. Olmuyor.
Anlamıyorum. Sen neden bahsediyorsun? Ramiro'dan mı? Seni kovdu mu?
Hayır, hayır, henüz beni kovmadı.
Strateji değiştireceğim, çünkü bu işe yaramıyor.
Savaş Sanatı'nı okudun mu?
Acele et, Carla, lütfen! Hadi, kımılda biraz.
Ne sanatı dedin?
Orada ne oluyor, Carla? O ses neydi?
Ne ses mi? Hayır hayır. Ses falan yok. Bak lütfen, bırak da işimi yapayım.
Aynı anda iki yerde olamazsın.
Şu anda senin duygu patlamaların için benim hiç zamanım yok Patri.
Tanrım. Jorge'nin bilgilerine ihtiyacım var.
Evet. Jorge hanginiz?
- Affedersin. - Ah! Affedersin, beni korkuttun.
Üzgünüm. Çok affedersin. E--eğer Rami'yi arıyorsan…
Hayır, hayır, hayır. Hayır, Rami… Ben sadece odun topluyorum.
Ah, anladım. Affedersin. Pekâlâ.
Ne dersin? Birlikte toplayalım mı? Sen ve ben. Evet, birlikte.
Evet, olur.
Şunu sen al. Ah, çok fazla. Hepsini taşıyamıyorum.
Tamam. İşte, onu da al. Evet, işte.
Hey, sizce şu Panchito hikâyesi, korkuluklu olan, doğru mu?
Hayır, çocuklar, bunu Diego uydurdu. Ayrıca,
bir çocuk ölmüş olsa okulu kesin kapatırlardı.
O kadar emin değilim. Ben biraz inandım.
Herkes biliyor. Canavar diye bir şey yok, değil mi?
Öyle diyorlar.
Dört kız kardeş var. İlki, en büyüğü, gelenekçi bir kız.
Evlenmek ve ev kadını olmak istiyor, tamam mı?
Çok normal. İkincisi, onun küçüğü,
o da tam tersi. Hasta ve sürekli yatıyor. Bir de en genç olan var,
katlanılmaz biri. Herkes ondan bıkmış.
Sonra, Jo var. Jo, özgür ruhlu bir kız.
Hırslı.
Hayatta güzel bir yere gelmek istiyor.
Benim kendime
en yakın bulduğum Jo March. Evet, Küçük Kadınlar'ı okudun mu?
Ah, aslında filmini izlemiştim.
Orijinali mi, yenisini mi?
Şey… bilmem.
Sana, e-okuyucu tavsiye ederim. En iyisi o. Aldıktan sonra, ve alalı iki haftadan
fazla oluyor. Daha öncesiyle karşılaştırırsan, iki katı, üç katı, dört
katı, beş katı okuyorum. Özür dilerim, heyecanlanınca çok konuşuyorum ve arada
- nefes almayı dahi unutuyorum. - Çok tatlısın. Sessiz görünüyordun oysa.
Aslında çok konuşkanım. Konuşmaya başladığımda kimse susturamaz.
Konuşmadan geçen zamanı telafi ediyormuşum gibi daha çok konuşurum.
Ama herkesin yanında olan bir şey değil, sana güvendiğim için böyle.
Ben gerçek bir taşra çocuğuyum.
Ben hiç değilim. Ben böcekfobiğim.
Ne? Böcekfobik misin?
Her türlü böcekten korkuyorum.
Neden ama?
Ne bileyim.
- Ama sence-- - Hey, hey!
Affedersiniz. Yoksa çok mu korkuttum?
Bizi takip mi ediyorsun?
Elbette hayır. Sadece Martin ve diğerlerini
orada odun toplarken gördüm. Biz de kazanabilin diye bunları topladık.
- Ah, teşekkür ederiz Patri. - Çok sağ ol gerçekten. Her arkamı
döndüğümde sen varsın. Farkında mısın? Beni bir saniye bile yalnız
bırakmıyorsun. Bir saniye bile!
Rami, Martin'i yenmen için yardım ediyorum.
Etme.
- Ra--rakibin Martin'i. - Rami.
Ramiro.
Sen de farklı değilsin.
Ne?
Annemin bana yaptığını ona yapıyorsun.
Çocuklar!
Hey, ne haber, Patri?
Tersine psikoloji. Nasıl oldu da anlayamadım bunu?
Ne oynamalı, ne de onunla ortak olmalıyım. Boş vermeliyim.
Şimdi, bak. Bence Luz sana "Oğlunu görmezden gel",
demeye çalışmıyordu. Onu yalnız bırakmak, şey, başka bir şey,
boş alan yaratmaksa özünde, şey, bambaşka bir şey.
Bence bu kız çok akıllı. On ikiden vurmuş.
Yapman gereken şey oğlun için boş alan yaratmak.
Boş vererek mi?
Tamam, iyi misiniz, kötü mü? Nasılsınız? İyisiniz.
İyisiniz. İyi gördüm.
İyi gördüm. Son birkaç günde neler öğrendik?
Öncelikle ben, bildiğim hâlde unuttuğum
bir şeyi hatırlamış oldum, o da, anı yaşamak,
arkadaşlar. Ayrıca derler ki, savaşta ve aşkta kural yoktur,
her şey mübahtır.
Aşk konusunda şüphelerim olsa da,
savaşa gelirsek su balonu savaşının
zamanı geldi çattı artık!
- Anneler de katılabilir mi? - Evet, elbette! Anneler de katılabilir!
Bana da verin. Bana da verin.
Koşun, koşun! Savaşın! Hadi! Hadi.
Evet.
Yavaş.
Ona, ona, ona!
Vuracağım seni!
Çörek gerçekten harika.
Tatlı çörek mi yaptın?
Hay aksi, sana hiç kalmadı.
Bana neden söylemedin?
Ne yapalım? İstediğini bilmiyordum.
- Oh, çok kötü yeniliyorum. - Kaybettin.
Evet, evet, biliyorum. Tamam, çocuklar! Artık gidip duş alabilirsiniz.
Sonra da göl kıyısında toplanacağız, tamam mı?
Duş almayacağım.
Nasıl istersen oğlum. Bir el daha?
Olur.
Savaş onu öldürdü.
Evet. Herkese göre değil.
Sen de çok başarılıydın bu arada. İyi nişancısın.
Evet. Evet, doğru. Seviyorum. Çocuklarla oynamaya bayılıyorum.
Öğretmenliği seviyorsun.
Çocukluğumdan beri. Ailece öğretmeniz.
Aynıyız. Biz de öyleyiz.
Ama ben işimi seviyorum.
Affedersin? Hakkımda ne biliyorsun? Ben de işimi seviyorum.
Demek istediğim benim işime âşık olduğum.
Ne bu, bir yarış mı?
- Affedersin. Konuyu değiştirelim mi? - Hayır, şaka yapıyorum. Ben de işimi
seviyorum, ama âşık mıyım bilmem. İş işte. İdare eder.
Ha, iyi. Hayır, iyi değil. İnsanın sevdiği işi yapması kadar güzel bir şey
yok. Bazı insanlar koşmayı, veya benim gibi, tiramisu yemeyi sever.
- Ben de severim. - Öyle mi?
Şarkı söylemek. Âşık olduğum şey bu. Şarkı söylemek benim tutkum.
Bak, bir şey varmış.
Özellikle duşta söylemek. Çok iyiyim, ama sadece duşta.
Kimse yoksa benden iyi şarkı söyleyen yoktur.
Gitarımı çıkarıp şarkı söylemeye başlarım.
Evet. Zor olmalı, ha? Duşta gitar çalmak.
Hem duşta hem de odamda söylüyorum.
Anladım.
Hey!
Seninle ne konuşmuştuk biz?
İyi misin?
Çok iyiyim. Odada birkaç küçük şişe buldum. Sanırım alkol sorunun var senin.
Aa, Gisel, hadi odana gidelim.
- Dokunma bana! Burada ne yapıyordunuz? - Lütfen.
Hadi, odana gidelim. Hadi. Lütfen hadi gel.
Neden onunlasın? Ne yapıyordunuz burada? Ne işiniz vardı?
Diego'ya duygularımı açıklamak için cesaret toplamaya çalışıyordum.
Ama ne hissettiğimi bilmiyorum. Hoşuma gitmiyor.
Luz'la iyi anlaşıyor ama sanırım seni seviyor. Bunu görebiliyorum. Ciddiyim.
Bence yürü, umurumda değil. Yalnızlığı sevmiyorum. Hiç sevmiyorum.
Anne olmak en çok istediğim şeydi. Ama hamile kalamadım. Olmadı, olmadı.
Artık geriye fazla zamanımın kalmadığını hissediyordum.
Tik tak tik tak zaman geçiyordu. Tik tak tik tak, çok zor bir dönemdi.
Küçük Luz'um doğdu. Artık harika bir hayatım olacak,
dedim. Mükemmel bir kocam, mükemmel bir kızım var. Sonra kocam gitti.
Hayat idare ederdi. Ve kızım… Şey…
Luz mükemmel bir kız.
Öyle mi?
Evet. Onun doğası bu.
Çok şey biliyor, çok şey okuyor. Çok meraklı bir kız.
Sen harika bir annesin.
Oğluma bak. Onu hep en iyisi olmaya zorluyorum.
Ama o zaten böyle de en iyisi.
Bize benzememeleri iyi bir şey. Ebeveynlerimizden,
onlara miras kalan sorunların hepsini devraldık. Dediğin gibi,
insanın kafasındaki o saati susturup biraz rahatlaması gerekiyor, değil mi?
Evet?
- Sızıp kaldı. - Oh, iyi güzel. Buna sevindim.
Bakın.
Oh, şaka mı bu? Bizden önce varacaklar. Hadi, gidelim.
Hayır. Sırt çantanı ver.
- Ne? Neden? - Ver dedim.
Ne yapıyorsun?
Bunun için geldik ve yapacağız.
- Ne yapıyorsun? - Ne?
- Hayır, Bautista, Bautista, Bautista. - Hayır. Dur. Bu kötü bir fikir. Bautista.
Oo, olamaz.
- Neden… - Hayır, yapamazsın. Bautista!
Bautista! Hayır!
Bu tarafta mıymış?
Evet, bu tarafta.
Tamam, öyle diyorsan. Gidelim görelim bakalım.
Hadi, kaçın kaçın kaçın.
- Kaçın, kaçın, kaçın! - Panchito, Panchito,
Panchito orada! Kaçın!
Panchito Panchito kaçın acele edin koşun.
- Ha siktir! - Kaçın! Canını seven kaçsın!
Kaçın!
İnanamıyorum. İşe yaradı, inanamıyorum. Oh, Bauti. İyi misin? Öğretmene gidelim.
Evet, hadi, gidelim.
- Hadi, çabuk. - Hayır, Rami, merak etme. Sen
git, ve yapman gereken o şeyi yap.
- Ama Bauti, olmaz! - Ama Bauti…
Sana git dedim! Yardım et.
Sen… Sen miydin? Korkudan öldürecektin.
Affedersin affedersin çok üzgünüm.
Neden buradasın?
Seninle aynı sebepten. O efsaneyle ben de ilgileniyorum.
Bak, o hırka benim için çok önemli.
Tamam, alabilirsin. Ben istemiyorum.
Ha?
Bak, Ramiro, eski bir hırkada gözüm yok.
Ben sadece kendiminkini oraya bırakmak istiyorum,
ve başkalarının bunu bilmesini istemiyorum.
Sadece efsanenin bir parçası olmak istiyorum. Olmaz mı?
Hayır. Bu iyi. Gerçekten. Gidelim mi?
Gidelim.
Beni biraz korkuttun.
Nasılım?
Daha iyisin. İyi rol yaptın.
Ölümden dönmenin işe yarayacağını biliyordum.
Seni salak.
Diego mu yazıyor?
Bu öğretmeninmiş.
Ee?
Derin bir uykuda.
Zavallı kadın.
Evet.
O ne?
Canım istedi.
Şarkıcı olarak çıkışımı yapacağım ve evimin
dışında ilk konserimi burada vereceğim. Doğa anayla uyum demiştik, değil mi?
Seyircin de var. Ne seyirci ama, değil mi?
Ah. Şimdi tereddüt etmeye başladım.
Hadi, yapma bunu.
Hayır, deneyeceğim.
Tamam.
Şimdi çalacağım. Tamam. Bu şarkıyı Rami için yazdım,
hiç kimseye söylemedim. Hadi bakalım.
Bir kez daha, seninle olmak istiyorum
İkimiz de güldüğümüzde,
Öylesine
Her şey için
Saklayacak bir sırrımız yoktu
Harika bir ekiptik seninle
Herkes bize bakar,
Bizi kıskanırlardı
Muhteşemiz ikimiz birlikte
Gel destansı bir şey yapalım seninle
Kahraman olabiliriz Sen ve ben birlikte
Seninle olmayacaksa, hiçbir şeyi istemiyorum
Daha rahat olmaya çalışıyorum
Biliyorum, sevgi var, ama bir anlamı yok
Benim için imkânsız olduğunda
Sakla sevgimi, o oo, o oo,
Sakla aşkımı, o oo o oo,
Sakla sevgimi, o oo
Benim için imkânsız yapma sevgiyi
Durun, durun. Oraya bakın. Bunlar Ramiro ve tuhaf kız.
Hayır, inanamıyorum.
Bizden önce mi gitmişler? Bizi geçmişler.
Biliyorum gerginim, affet beni
Ama mutlu olmanı istiyorum.
Mahvediyor olsam da her şeyi
İstemediğim kadar çok
Ne oldu? Bebeğim, çok hızlı büyüdün
Artık serbest bırakmam gerek seni
Gittiğini görmek çok zor geliyor olsa da
Bu kadardı.
Bravo, bravo. Bu da ne?
Bu size ait olmalı.
- Vay canına! - Demek aldınız. Tebrik ederim. Hadi,
Ramiro için bir alkış! Kendi artık bir efsane!
Evet, Rami! Maceraya mı çıktın?
Ufak bir maceraydı.
Aferin sana.
Ya sen? Duş dışında da söylemeye başlamışsın.
Beni duydun mu?
Bana mıydı?
Beğendin mi?
Çok güzeldi.
- Yaşasın, Rami! - Başardın!
Biz başardık. Hırka öğretmenin çıktı.
Üstüne çok büyük. Ya Panchito?
O yalanmış. Ariana haklıymış.
Gördün mü?
Harika, Rami!
Gerçek anlamda efsane olduk.
Sizi seviyorum.
Ben de.
Pişt. Luz. Hey, harikaydın. Gerçekten. Ramiro efsane oldu, ama sen de oradaydın.
Seni gördüm.
Teşekkür ederim.
Cidden harikasın. Hadi, bunu kutlamalıyız. Gel, hadi gidelim.
Şimdi mi?
Merak etme, hemen döneriz.
Olur.
Evet, çocuklar. Sonunda sıra bence kampın
en güzel etkinliğine geldi. Şimdi okulda yazdığınız
mektupları okuyacağız. Hepsini rastgele dağıtacağım
ve herkes kendine düşen mektubu yüksek sesle okuyacak. Sonra,
onları uçak yapıp rüzgâr tanrıları dileklerinizi görecek ve
onları gerçekleştirecekler. Buyurun hanımefendi.
Evet, benimki çok kısa. Bir tek "Luz" yazıyor.
Sadece, Luz mu?
Evet, sadece bu.
Güzel. Luz'un ışık demek olduğunu biliyoruz,
değil mi? Belki bize ışığın önemini
anlatmaya çalışmıştır.
Luz nerede bu arada?
Sanırım tuvalete gitti.
Bir tane daha. Oku.
Nasılsın dostum? Ben senin geçmişteki hâlinim. Umarım yakında o
hırkayı bulabilirsin ve efsanenin bir parçası olabilirsin.
Hadi, Rami.
Başarabilirsen, bu, bundan sonra kendi kaderinin efendisi olacağın anlamına
- gelecek. Bunu annene de anlat. - Senin mi?
Bana ver, İre. Okuyayım.
Hayır, Rami, kim alırsa o okur.
Merak etme, Rami. Beni eleştirdiğini biliyorum
ve bunu hak ediyorum.
Hep anneni dinlemen gerekse de kimse senin efendin değil.
Asla onun gibi zavallı birine dönüşme.
Kendine ait hiçbir şeyi olmadığı için başkalarının işine karışıyor.
İre, yeter.
Babamdan boşandığından ve büyükbabam öldüğünden beri,
yaptığı tek şey bana emirler yağdırmak. Ne zaman duş alacağımı, hatta,
bir kavanozun kapağını nasıl kapatacağımı bile söylüyor.
Verir misin? Bana ver lütfen. Bu yüzden gitmeliyim.
Çözüm babamla yaşamak mı bunu bilmiyorum, ama bir kez olsun mutlu olmak iyi gelecek.
Rami.
Anne. Bu sadece eski bir mektup. Okudun ve bitti.
Özür dilerim. Boş ver onu.
Affet beni oğlum. Kendini bu kadar kötü hissettiğini
bilmiyordum. Hep senin mutluluğunu istedim ben.
Seni seviyorum. Özür dilerim. Herkesten özür dilerim.
Anne, anne.
Git. Tamam, devam edelim mi?
Evet.
O tuhaf kız mı? Hangi köprüde? Asma köprü mü?
Köprünün ortasına kadar götürdüm, "Gözünü kapat,
seni öpeceğim" dedim ve çıktım geldim. Sanırım hâlâ köprüde bekliyor.
Yalnız başına mı? Bu çok fazla.
Ne yaptım dedin? Onu köprüde yalnız mı bıraktın?
Geri zekâlı mısın sen?
Sevgilin olduğunu bilmiyordum.
Aptal!
Sınırını aştın.
Anne, bir sorunumuz var.
Ne oldu?
Martin, Luz'u eski köprüde bırakmış.
Ne?
- Köprünün üstünde mahsur kalmış! - Nerede bu?
Benimle gel.
Gise! Gise!
Hadi, anne!
Hı? Ne olmuş? Luz? Ha?
Özür dilerim, mektupta fazla abarttım.
Gitmek istediğini neden söylemedin?
Cesaret edemedim. Şimdilik boş verelim.
Ben de cesaret edemedim. Babana yazdıklarını okudum.
Ama konuyu bir türlü açamadım.
- Ne? Bu daha kötü. - Evet. Ama, bana ne. Kampa da çaresiz
hissettiğim için geldim. Seni kaybetmekten korktum, vakit geçirelim dedim. Dönmemek
için gelen şoförleri beş yıldızlı bir tatil köyüne yerleştirdim. Ama
hakkımda bunları düşündüğünü bilseydim, hiç denemezdim bile. Bir
servete mal oldu. Gelsene, hadi!
- Ve bu yolculuğa birlikte çıkmanın… - Luz! Luz!
Luz burada değil.
Kızım nerede? Kızım nerede?
Sakin ol, Giselle. Sanırım tuvalete gitti. Merak etmeyin, çocuklar. Bir şey yok.
Anne, orada!
Luz!
Luz, bizi bekle! Luz! Luz, sakin ol. Buraya gel lütfen.
Buraya gel!
- Bağırma. Heyecanlanıyor. - Beni dinlemiyor!
Çünkü korkuyor. Oraya gitmeliyiz.
Gidiyorum. Sen burada kal.
Kahretsin, parçalanıyor! Luz, buraya gel lütfen!
Ben daha hafifim, bana bırak.
Hayır! Luz. Hayır, hayır! Ramiro!
Bir kez olsun bana güven anne!
Sakin ol. Geliyorum.
Sakin ol. Az kaldı.
Ramiro!
İyiyim, merak etme!
Dayan lütfen, dayan!
- Luz! - Anne, yardım et!
- Yardım edin, lütfen, halat kopuyor! - Luz!
- Aman Tanrım. - Yardım et, lütfen!
Tatlım, hayır! Sıkı tutun tatlım!
- Hareket etmeyin! - Yardım edin!
Merak etme.
Sıkı tutun, meleğim! Lütfen!
Çocuklar, yere yapışın. Tamam mı? Sıkı tutunun! Kendinizi o tarafa atın! Size
- söylediğim zaman ipi kesin! - Ne yapıyorsun? Hayır! Hayır, hayır! Ne
yaptığını sanıyorsun sen? Hayır! Hayır! Düşecekler! Lütfen,
- hayır! Düşecekler, lütfen! - Ne?
Luz, Luz, hey, bana bak. Sakin ol. Şimdi yere yat ve sıkı tutun.
Kımıldama, tatlım, kımıldama.
Sıkı tutunun, çocuklar!
- Tatlım, sıkı tutun! - Dur!
Bırakın!
İyi misin?
Luz!
Ramiro!
Luz!
İyi misin? İyi misin? İyi misin? Bebeğim.
- Oh, bebeğim. - İyi misin? Ha? İyi misin? Ha?
Delirdin mi? Onları öldürebilirdin!
Sakin ol. Bak buradalar. Yanındalar. Dediğim gibi, doğa anayla uyumluyuz. İşte,
yanındalar.
Gördün mü? Bildiğim gibi yaptım.
Evet.
Kim yaptı bunu?
- Martin. - Oh, o lanet olası haydudu
öldüreceğim! Öldüreceğim!
- Gözlüğüm! - Ne oldu? Gözlüğün nereye gitti?
Korkuyor musun? Korkma.
Onu seviyorum. Çok iyi bir oyuncu.
Seni hiç unutmadım.
Hey! Hey!
Ama artık, geri dönüşü yok. Benimle gelmeni istiyorum.
Oğlunla ilgili bir gelişme var mı?
Merhaba.
Oh, geldin mi? Ama anlamıyorum. Orada değil miydin sen?
Döndüm. Evimi ve çiçeklerimi, elbiselerimi ve duşumu özledim.
Rami'nin de yalnız kalması gerekiyordu. Bu yüzden dün döndüm.
Bütün kamp boyunca kaldın mı?
Peki en azından bir kez telefonuna bakamaz mıydın?
Eğer çocuğumu kaybedeceksem, son dakikaların tadını çıkartayım dedim.
- Oh, Patri, yapma. - Dalga geçiyorum.
Oradayken birkaç şeyi anladım.
Tamam. Peki bunu nasıl yapacağız? Onu hafta sonları mı
yanına almak istersin?
Bu hafta sonu dansa gideceğim. Bilmiyorum, bakarız, olur mu?
Olur. Bu sen misin?
Patri nerede? Patri'ye ne yaptın sen? Geliyorlar.
Merhaba. Merhaba.
Merhaba. Uzun zaman oldu. Nasılsın?
Çok iyiyim. Peki direksiyonda olmamı özledin mi?
Hımm, işin aslı… Evet.
Neyse, gidip çocukların bavullarını indirmelerine yardım edeyim. Görüşürüz,
- değil mi? - Ne zaman?
Bilmem, bir gün.
Evet, elbette. Ama, nerede? Okul kapısında mı?
Nerede istersen.
Görüşürüz.
Merhaba anne.
Canım benim.
Hey, babaya öpücük yok mu?
Merhaba, baba.
Merhaba, şampiyon, kamp nasıldı?
İyiydi.
Sahi mi? Gidelim mi?
Bir dahakine annem aklını kaçırmadan önce beni kurtar.
Gerçekten, kampta yaptıklarımızı anlatsam inanmazsın. Çok büyük bir
tarantula bulduk. Neredeyse elim kadar büyüktü. Kocamandı.
- Oh, sahi mi? - Ne? Ne demek bir tarantula?
Evet, bir tarantulaydı, yemin ederim. Diğer çocuklarla birlikte gördük.
- Neredeyse bayılacaktık. - Ben olsam bayılırdım.
Çok korkunçtu.
Başka?
Oh, bir de köprü.
Of!
Köprü olayı efsaneydi.
Efsane olan ne?
- Yani efsaneydi. - Oğlun o kadar cesur ki.
- Gerçekten mi? - Evet.
Ne oldu? Anlatın.
Sadece perşembeleri dörtle altı arası.
Ama belki erken gidip çalışmak için biraz erken çıkarım.
Merak etme, yerine bakarım, ama maaşıma zam yapman gerekecek.
Güle güle Carla. Görüşürüz.
Hoşça kal, Ruben. Şan dersi işine sevindim,
ama sakın şu realite programlarından birine
çıkıp da beni yalnız bırakmaya kalkma.
Bu sadece hobi. Hobi edinmemi isteyen sen değil miydin?
Seni dinledim işte.
Tamam. Seni bir süre görmemenin ne kadar güzel olacağını bilemezsin. Rami iyi mi?
Evet, çok iyi.
Ya sen?
Sonra ararım.
KAMP ANNESİ
Bir kez daha seninle olmak istiyorum
İkimiz de güldüğümüzde
Öylesine
Her şey için
Saklayacak bir sırrımız yoktu
Harika bir ekiptik seninle
Herkes bize bakar
Bizi kıskanırlardı
Muhteşemiz ikimiz birlikte
Gel destansı bir şey yapalım seninle
Kahraman olabiliriz
Sen ve ben birlikte
Seninle olmayacaksa hiçbir şeyi istemem
Daha rahat olmaya çalışıyorum
Biliyorum, sevgi var ama bir anlamı yok
Benim için imkânsız olduğunda
Sakla sevgimi, o oo, o oo
Sakla aşkımı
Sakla sevgimi
Benim için imkânsız yapma sevgiyi
Biliyorum gerginim, affet beni
Ama mutlu olmanı istiyorum
Mahvediyor olsam da her şeyi
İstemediğim kadar çok
Ne oldu?
Bebeğim, çok hızlı büyüdün
Artık serbest bırakmam gerek seni
Gittiğini görmek
Çok zor geliyor olsa da
Seninle olmayacaksa Hiçbir şeyi istemiyorum
Daha rahat olmaya çalışıyorum
Biliyorum, sevgi var ama bir anlamı yok
Benim için imkânsız olduğunda
Sakla sevgimi
Sakla aşkımı
Sakla sevgimi
Benim için imkânsız yapma sevgiyi