BU GÖRSEL-İŞİTSEL ÇALIŞMA BARBARA ANDERSON'IN
"THE TWO HEMISPHERES OF LUCCA" ADLI KİTABINDA
ANLATILAN OLAYLARA DAYANMAKTADIR.
BAZI OLAYLAR, SAHNELER, KARAKTERLER VE DİYALOGLAR
DRAMATİK AMAÇLAR DOĞRULTUSUNDA DEĞİŞTİRİLMİŞTİR.
Ya sen, hâlâ oğlan olacağını mı düşünüyorsun?
Hayır, düşünmüyorum, o bir oğlan!
Bir kız gibi tekmeliyor.
-Bu doğru değil, sen delisin. -Tabii ki öyle,
-oğlanlar daha sert tekme atar. -Hayır, bunu bilemezsin.
Bunu hissettin mi?
Evet.
O hazır.
Evet, hazır.
Merhaba, iyi akşamlar.
Merhaba.
-Merhaba. -Sanırım doğum yapıyorum.
Doktor kasılmalar düzenli olduğunda gelmemi söyledi ve şimdiden öyleler,
10 dakika arayla geliyor.
Ya da daha az.
Bu ilk doğumunuz mu?
-Evet. -Evet.
Suyunuz mu geldi?
-Hayır. -Hayır.
Hala saatler sürebilir, ya da günler.
-Evet. -Evet, bakın, size dinlenmenizi ve
kasılmalar yaklaşık beş dakika arayla olduğunda geri gelmenizi öneriyorum.
-Tamam. -Tamam.
Ne?
-Ah, şey… -Bekle, bekle, bekle.
Hayır, hayır, sakin ol, nefes al. Yardım edin, nefes al.
Canım, iyi misin?
Bir tane daha.
Üç dakikada bir olmaya başladı…
Hayır, ona ihtiyacım var.
İhtiyacınız olmayacak, merak etmeyin.
Kocam nereye kayboldu?
Üstünü değiştiriyor, uzun sürmez.
-Seruma dikkat et. -Hadi, hadi.
Bacaklarını kaldır.
Dilatasyon altı santimetre. Hm?
Sana epidural yapacağız.
-Tamam. Çevirmeme yardım edin. -Hadi, hadi.
Küçük bir sızı hissedeceksin.
Bir sonraki kasılmada biraz sert iteceğiz, tamam mı?
-Tamam, hadi. -Merhaba, canım.
-Tamam bakalım. -Nasıl hissediyorsun?
Şimdi it. İt, it, it, hadi.
Daha güçlü, anne. Daha güçlü.
-Yapamam, yapamam. -Evet, yapabilirsin, Barbara.
-Bir kez daha it ve bitecek. -Ikın.
Hadi, Barbara.
Son bir küçük ıkınma, hadi.
Ikın. Ikın, anne, daha güçlü. Daha güçlü, daha güçlü.
Nabız hızı düşüyor.
Hadi, Barbara.
-Son bir küçük ıkınma, hadi. -Ikın. Ikın, anne, daha
güçlü. Daha güçlü, daha güçlü.
-Bir, iki… -Yapamayacağım.
Barbara.
Affedersiniz, sütüm akıyor.
Bebeğimi ne zaman getireceksiniz?
İzin verin, gidip sorayım.
Tamam, teşekkür ederim.
Günaydın.
Doktorun daha önce açıkladığı gibi,
beyin şişmesinin inmesi için 72 saat beklememiz gerekiyor.
Bu süre zarfında, onu indüklenmiş komada tutuyoruz.
Sizi yalnız bakayım.
Teşekkür ederim.
Merhaba, aşkım.
Merhaba bebeğim.
Oh, Luquita, özür dilerim.
Nasıl iteceğimi bilmediğim için affet.
Oh, tatlım.
Söz veriyorum bunu düzelteceğim.
Söz veriyorum, iyileşmen için her şeyi yapacağım.
Henüz üç günlükken sana yaptıkları testler,
ilk bakışta iyi haber gibi görünüyordu.
"En zor kısım bitti" diye düşündük. Ama on gün sonra her şey değişti.
Oksijen yoksunluğunun beyninde açtığı dev yara konuşmana ve yürümene
izin vermiyordu, ne de hareketlerini kontrol etmeni.
Bazı doktorlar beynindeki hasarın annen olduğumu bilmene bile izin vermeyeceğini
öne sürdü.
Ama ben onlara hiç inanmadım Luqui.
Ve kardeşin doğduğunda, bunu doğruladım.
Bruno senin dünyana nasıl gireceğini ve seninle nasıl iletişim kuracağını her
zaman biliyordu.
O senin başına gelen en iyi şey.
Ama yine de onu koşarken ve dışarıdaki dünyayı keşfederken izlemek hayal
kırıklığımı daha da artırıyor.
Bu yüzden her şeyi denedik ve denemeye devam edeceğiz.
Her terapi, her yeni cihaz, her yeni doktor,
ve her tedavi yeni bir umuttur.
Geleceğin bir sır olarak kalıyor.
Seni kısıtlayan tüm sınırları hâlâ bilmiyoruz.
Ama biz bir takımız.
Sonuna kadar, bir arada kalacağız.
Bir yol bulana kadar, her gün ve her gece.
LUCCA'NIN DÜNYASI
Günaydın, hayatım. Bugün nasılsın bakalım?
Tutmama yardım eder misin?
Merhaba, Luquita.
Pipo Rex'i gören oldu mu?
Bebek bezini uzatır mısın?
Neden püresini yemediğini biliyor musun?
Ne oldu ki?
Çünkü içinde papaya var ve onu sevmez.
Gerçekten mi? Nereden biliyorsun?
Çünkü papayanın tadı bebek bezindeki çürük peynir gibi.
Tabii ki değil. Papaya lezzetlidir.
İzlanda'da çocuklar onu
yemek için neler yapar.
O zaman bunu onlara gönderelim?
Hayır, onu sevmiyor.
Evet seviyor, değil mi Lu?
Arabayı sana bıraksam ve Lucca'yı sen alsan?
Evet. Şimdi çıkmalıyım, görüşmem var.
Ah, doğru. Bol şans. İyi bir şey mi?
Maaşı henüz bilmiyorum, göreceğiz.
Sana söylemeyi unuttum. Rehabilitasyonu saat sekize aldılar.
Gelir misin?
Yüzme dersi mi?
Hayır, hayır, yeni fizyoterapistle randevusu var.
Şu mıknatısları da kullanan. Bahsetmiştim.
-Hayır. -Dinle, ofisten çıktığımda, Lucca'yı
alacağım, seninle yemek yiyeceğiz…
Sonra alerji uzmanına gideceğiz,
oradan ayarlattığım yeni tabanlıkları almaya gideceğiz.
Sen alacaksın, ben onları yüzmeye götüreceğim.
Ben Bruno'yu eve getireceğim, sen de Lucca ile terapiye gideceksin.
Hepsi bugün mü?
-Evet. -Delirdin mi, hastanelik olacağız.
Abartma Seninle bunun için evlendim.
Ve tipin için.
Mümkün olduğunda bunları bir incelersin.
Günaydın.
Merhaba, Fanny.
Günaydın çocuklar.
Nasılsın Barbara, bana takvimi göndermedin.
Hayır, göndermiştim.
Sabah üçte neden ayaktasın?
Barbie, günaydın.
Günaydın.
Lizárraga'yı onaylattık, kapak olması için zamanımız olacak mı?
Yemin ederim zamanında yetişecektim.
Görüşme zamanı son dakikada değişti.
Tamam, sorun değil. Tabanlıkları yarın alırım.
Tamam mı? Evde görüşürüz.
-Hoşça kal. -Güle güle.
Neden sürekli koşturduğumuzu merak ediyor musun bilmiyorum.
Neden öğleden sonralarımızı bir terapiden diğerine giderek geçiriyoruz.
Bir şeyin değişmediğini bildiğim halde ne arıyorum?
Ama sana kapalı olan tüm kapıları açmam gerekiyor.
Sandalyeni rampası olmayan o merdivenlerden yukarı taşıyacağım,
dünyanın bizi her gün reddettiği şeyi yapacağım.
Lucca? Lucca iyi misin?
Barbara! Lucca nöbet geçiriyor!
Sorun yok.
Ne kadar, ne kadar oldu?
Şimdi, şimdi oldu.
On dört, on beş, on altı, on yedi, on sekiz.
Canım. Ben geldim.
Sonunda hastaneye düşeceğimizde haklıydın, kötü hissediyorum.
Hayır, öyle demek istemedim. Her şeyi doğru yapıyorsun.
Buz gibi olmuşsun.
Donuyorsun.
Nasıldı?
Korkunç mu?
Evet.
Özür dilerim.
İşte bu kadar.
Lucca, nasıl da yakışıklı bir çocuk oldun, ha?
Biliyor musun?
Ben senin yaşındayken, uçabildiğimi hayal ederdim.
Okulumun en üst katına çıkmayı ve oradan atlayıp,
uçup gitmeyi hayal ederdim.
Peki sen Luqui?
Uçabileceğini hayal ettin mi?
Ver elini.
İşte böyle.
Ne kadar güzel.
İşte böyle.
Saat sekiz. Bir saat içinde röportajım var.
-Ciddi misin? -Evet.
Değiştiremez misin?
Hayır.
Nasıl görünüyorum?
10 üstünden mi?
Dikkat et.
Konuşuruz.
Merhaba.
Lanet olsun.
Korkunç.
Tamam, sonra ararım.
Bay Alberto, memnun oldum. Barbara Anderson.
Ben de öyle, oturun lütfen.
Teşekkür ederim.
Profiliniz bizi oldukça heyecanlandırdı.
Kapakta yer alacağınızı söylediler mi?
Evet, teşekkür ederim.
Kahvaltı yaptın mı, bir şey içer misin?
Evet, merak etme. Bir şeyler söyleyeceğim. Pekala.
İyi misin?
Evet, evet.
Israrcı olduğum için özür dilerim ama, iyi misin?
Gerçekten söyleyeyim mi?
Tabii.
Oğlum dün yüzme havuzunda epilepsi nöbeti geçirdi,
onu hemen hastaneye acile götürdük, yatırıldı,
ve bütün gece uyumadan doğruca buraya geldim.
Peki bu onun için, yeni bir şey mi ki?
Hayır, durumu onu hassaslaştırıyor.
Peki, durumu nedir?
Çocuk beyin felci ve ağır.
Durumunu iyileştirmek için herhangi bir tedavi görüyor mu?
Hayır, ne yazık ki onun bu durumunu
iyileştirebilecek herhangi bir tedavi, şu anda mevcut değil.
Hasar geri döndürülemez.
Ama, nasıl tedavisi olmaz?
Her şeyin bir tedavisi vardır.
Araştırmanız gerekmiyor mu?
Bunu söylediğim için kusura bakma…
-Affedersin ama, hiçbir fikrin yok benim-. -Hayır, hayır, bekle.
Bekle, yanlış ifade ettim.
Bana şunu söyle.
Bruno Bernardi'yi biliyor musun?
Eski Ekonomi Bakanı.
Aynen öyle.
Çok ciddi bir kalp rahatsızlığı geçirdi. Bu onu konuşamaz ve yürüyemez
hale getirdi.
Yaşı göz önüne alındığında, herkes ona iyileşemeyeceğini söyledi.
Ancak Hindistan'da çalışan yetenekli bir Meksikalı doktor onu tedavi etti.
Ve tahmin et ne oldu?
İyileşti. Güven bana,
bunlar mucize damlalar ya
da onun gibi şeyler değil.
Aslında…
Elimde bir video var, kendin görebilirsin.
Onu bir ay boyunca her gün bu makineye soktular.
Ve bak nasıl yürümeye başladı.
Kendi bile inanamadı.
Bu gerçek mi?
Bilimsel olarak destekleniyor.
Ve istersen bende doktorun numarası var.
Hatta…
Bir sakıncası yoksa onu hemen arayalım.
Jaramillo!
Uyuyor muydun yoksa?
Doğru, Hindistan'da olduğunu unuttum
Dinle, madem uyandın,
burada benimle birlikte olan bir arkadaşıma
yardım etmeni istiyorum.
Oğlunun beyin felci var, ve ona icadından bahsettim.
Ve bağışımdan sonra bana hayır diyemezsin, değil mi?
İşte.
Merhaba.
Ne oldu?
Her epilepsi nöbetinden sonra Lucca bir ya da iki gün boyunca baygın halde
kalıyor ve yemek yiyemiyor.
Ve bu da, daha fazla, nöbet geçirmesine sebep oluyor.
Bu hayatını riske atan bir döngü.
Anladınız mı?
Bu konuda çok hevesli değilim, ama…
Sanırım, gastrostomi tüpünü düşünmeye
başlasak iyi olur.
Sizi anlıyorum doktor ama cihazın Lucca'ya getireceği yeni kısıtlamaları da
göz önünde bulundurmamız gerekiyor.
Bırakın konuşmayı, bir şey yemek için bile ağzını kullanamıyor.
Bakın, her şey Lucca'nın durumunun büyük olasılıkla düzelmeyeceğini
gösteriyor.
Ve yetersiz beslenmeyi sürdüremez.
Tahmin etmiştim…
Teşekkür ederim.
İlk günden bize her şey için yanlış dediler.
Ve Bernardi'nin videosundaki değişim, gerçekten şaşırtıcı.
Ama onun durumu farklı.
Yalnız, Bernardi'ye de iyileşemeyeceği
söylendi ve yürümeye başladı.
Karar vermeden önce bu doktorla konuşalım.
Mucize tedaviler hakkındaki fikrimi biliyorsun.
İşe yaramıyorlar.
Kaybedecek bir şey yok.
Aramanız otomatik yanıt sistemine…
Sesli mesaja düştü, mesaj atacağım.
Hayır, Lucca uyandı. Şey.
Gidelim.
Hayır, hayır, sen ye.
Ben giderim, tamam mı?
Canım, uyan doktor arıyor.
Nöbet mi geçirdi?
Hayır, Lucca iyi, o uyuyor. Hindistan'daki şu doktor arıyor.
Evet.
Çocukları uyandıracağız, buraya gel.
Bir saniye doktor. Bekleyin.
Doktor…
Sonunda tanışabildik. Aradığınız için teşekkür ederim.
Alberto Lizárraga bize Bruno Bernardi'nin videosunu gösterdi ve
gördüklerimizden gerçekten çok etkilendik.
Tahmin edebiliyorum.
Sitotron tıp tarihi açısından bir milat olacak.
Harvard'daki meslektaşlarım da buna inanamıyor, ama gördüğünüz gibi,
artık gerçek bir şey.
Evet, inanılmaz.
Merhaba, doktor, memnun oldum.
Oğlumuz Lucca'nın, ağır bir beyin felci
var ve çok sık olarak, epileptik nöbetler geçiriyor.
Aslında şu anda da bu yüzden yine hastanedeyiz.
Ve bu tedavi hakkında daha fazla bilgi edinmek istiyoruz.
Bunu anlaması, o kadar da kolay değildir.
Ama size özetle şöyle diyebilirim bu makine…
beyin hücrelerini uyararak onların tekrar aktif hale gelmelerini ve
yeni bağlantılar,
oluşturmalarını sağlıyor.
Sizce bu makine Lucca'ya yardımcı olabilir mi?
Sitotron uzun yıllardır tümörleri yok etmek için kullanılıyor.
Nörolojik kullanımı henüz yeni ancak, sizi temin ederim ki,
neredeyse bütün hastalarda, inanılmaz bir iyileşme gözlemledik.
Bu tedaviyi denemekle kesinlikle çok ilgileniyoruz doktor.
Bunu duymak güzel. Dosyasını,
tüm masrafları ve diğer harcamaları bana gönderebilmeniz için size gereken
bilgileri ileteceğim.
Affedersiniz.
-Merhaba, tabii. -İyi akşamlar.
Pekâlâ, kapatmam gerek. İrtibatta olacağız.
Tamam, doktor. Size tüm bilgileri göndereceğiz.
Teşekkür ederiz.
Görüşmek üzere.
Ne?
Satmak istedikleri her tedaviye güvenemezsin.
Biz bu insanlar için yemiz.
Bu kez farklı.
Bunun şansımız olduğunu hissediyorum.
Ciddiyim.
Bak, benim de bir yaram var.
Ama sana kanımı göstermeyeceğim… Çünkü o zaman çok şaşırırsın.
Elli bin dolar mı yani?
Ayrıca Lucca'nın yol giderleri…
Bizim masraflarımız.
Asıl mesele ne kadara mal olacağı değil…
Konu bunun Lucca'ya yardım edip etmeyeceği,
ve eğer tek yol buysa, o zaman paranın bir önemi kalmıyor.
Ancak buna paramız yok.
Borçlarımız dağ gibi, kredi kartlarının limiti doldu.
Doktorlar, ilaçlar, terapiler, tedaviler derken,
Lucca'yı Hindistan'a götürmen için o kadar parayı nasıl bulacağız?
Hayır, hayır. Lucca'yı Hindistan'a, biz götüreceğiz. Hepimiz gidiyoruz.
Demek hepimiz gidiyoruz.
Hafta sonu gezisini hatırla.
Araba hâlâ kokuyor.
Gereken parayı nasıl bulacağız?
Finansal açıdan, benim en kötü dönemimi
yaşadığımı biliyorsun.
Bütün yıl neredeyse işsizdim.
Bunu düşünme, daha iyi zamanlar gelecek.
Ayrıca, evi her zaman satabiliriz.
Ne?
Bu ev bizim sahip olduğumuz tek şey. Ve onu alabilmek için kıçımızı yırttık.
Bu kadar dramatik olma.
Olmuyorum, Hindistan'a gitmiyoruz.
Genelde her şeye varım ama bu sefer değil, tek mülkümüzü,
sözde bir şey için riske atmayacağız… Hele de tam olarak,
açıklamadıkları bir tedavi için.
Bana göre, bu aile Andrés, sahip olduğumuz her şey.
Bunu biliyorum. Ama bahsettiğimiz bu değil.
Oğlumu lavanta yağıyla ovmanın ezoterik bir saçmalık olduğunu düşünmen gerçekten
hiç umurumda değil.
Ya da, ona nefes egzersizleri yaptırdığım
zaman benim fazla, takıntılı olduğumu söylemen.
Bunun işe yaramayacağını düşünmen umurumda değil, bence yarayacak.
Bu yüzden de, Hindistan'a gideceğiz.
Hoşuna gitmese de.
Ben sana hiç, çok güzel kolların olduğunu
söylemiş miydim?
Ha?
Ve cildin yumuşacık.
BAKİYE BORÇ: -$704, 387.10
ÖDENEN: 1.200.000,0 $'DAN 495.612,90 $
YAKLAŞIK İPOTEK DEĞERİ EKSPRES KREDİ Mİ İSTİYORSUNUZ?
Naye, tutmama yardım et.
Tamam, ver bana.
Evet. Bu kadar.
Merhaba.
Yemek yer misin?
Hayır, çok aç değilim.
Ama, işim bitince…
Yanına gelirim.
Dinle.
Ha?
Çok kolay olmayacak ama, daireyi ipotek ettirebiliriz.
Seni seviyorum.
Şu sokaklar.
İşte gidiyoruz, işte gidiyoruz.
İşte geldik.
Günaydın.
Günaydın Lucca.
Doktor Jaramillo…
İyi haberlerim var; Hindistan seyahatini karşılayabilir
ve tedaviye başlayabiliriz.
Şimdi ne yapacağımıza dair talimatları bekliyorum.
Barbara…
Toplantı için herkes hazır, geliyor musun?
Merhaba Barbara.
Ortağım Doktor Kumar ile oğlunun durumuyla ilgili konuştum ve kötü haberlerim var.
Çeşitli nedenlerden Sitotron'u şu an çocukları
tedavi etmede kullanamıyoruz.
Ama durum değiştiğinde haber vereceğim.
Her neyse, bence bu etkinlikte şu anda en önemli
şey dekorasyon değil zaten.
Öncelikle, en iyi fotoğraf çekimi için rahat bir
ortamda olduğunu hissettirmeliyiz.
İnceleyeceğimiz belgeler gelen kutunuzda mevcut.
Güncellenmiş versiyon ayın 9'una ait, çünkü 5'ine ait olanda…
Dün yaptığımız değişiklikler bulunmuyor.
Çift altı attın.
Yani, bitti mi şimdi?
Doktor Kumar Merkezi, günaydın.
Merhaba. Meksika'dan arıyorum.
Buyurun, sizin için ne yapabilirim?
Tedavi için değerlendirilmek üzere size nörolojik bir vaka göndermek istiyorum.
Benim, oğlum beyin felci hastası.
Tamam, size Doktor Jaramillo'nun
numarasını vereceğim.
Yurt dışından hastalarımız önce onunla konuşur.
Ben, onunla çoktan konuştum ve belki doğrudan sizinle konuşabileceğimi söyledi.
Çok üzgünüm ama bu mümkün değil. Doktor Jaramillo ile tekrar konuşun.
-Tamam. Teşekkür ederim. -İyi günler.
Hoşça kalın.
-Yine mi, olamaz! -Merdiven beni buraya getirdi.
Nasıl yaptın, bakayım. Tamam, ben de. Atalım.
Tekrar.
-Hayır, bu oyunda iyi değilim, Bruno. -Buraya.
Doktor Jaramillo.
Durum değiştiğinde bizi arayacağınız konusunda anlaşmıştık ama,
bu tedavinin bizim için ilk umut ışığı olduğunu bilmenizi isterim.
İçinde yaşadığımız dünyada herkes Lucca'nın
asla bir şey yapamayacağını düşünüyor.
İşte bu yüzden Hindistan'da tedavinizi denemek benim için çok önemli.
Bu mesaj için çok özür dilerim.
Aramanızı dört gözle bekliyoruz. Teşekkür ederiz. Namaste.
Doktor, sanırım çok meşgulsünüz, bu yüzden mesajlarıma
cevap veremediniz ama…
Durumumuzun hâlâ çok karmaşık olduğunu söylemek isterim.
Yemek yemediği ve hareket etmediği için Lucca gün geçtikçe kötüleşiyor…
Ve her epilepsi nöbeti onu daha da zayıflatıyor.
Dolayısıyla, sizin tarafta izinlerin
nasıl ilerlediğiyle yakından ilgileniyoruz.
Israrcı olmak istemem ama Sitotron konusunda gerçekten umutluyum.
Bu yeni yıl arifesinde size en iyi dileklerimizi sunarız.
Doktor Jaramillo, sizden haberim olalı dokuz ay geçti.
Ve biz yine hastanedeyiz.
Sonunda Lucca'ya gastrostomi tüpü takılmasına karar verdik ve…
Bunun onun gelişimini nasıl etkileyeceğini gerçekten bilmiyoruz, ama…
Onu beslemek artık imkânsız ve beslemezsek, ölecek.
Tedavinin Lucca için mümkün olup olmadığını
öğrenmek için sizinle gerçekten konuşmam gerekiyor.
Teşekkür ederim ve…
Umarım yakında haber alırım. Hoşça kalın.
Doktor Jaramillo, sanırım bizim için hâlâ iyi
haberleriniz yok. Bu iyi.
Ama makine ve Doktor Kumar'ın icatları üzerine araştırmalarıma devam
-ettim. -Gel hadi.
Ve okudukça…
Bunun oğlumun hayatını değiştirebileceğine o kadar ikna oldum.
Ayrıca Bruno Bernardi ile de görüştüm ve bana Lucca'nın yaşındaki birkaç
çocuğun Sitotron ile tedavi edildiğini gördüğünü söyledi.
-Lütfen. Kahvaltı yapmak ister misin? -Lucca'yı tedavi etmenin zorluğunun
Meksikalı bir çocuk olmasıyla ilgisi var mı bilmiyorum. Hayır, teşekkür ederim.
Benimle görüşmeyi kabul ettiğiniz için size gerçekten minnettarım, Bay Bernardi.
Ama Hindistan'daki Meksika Büyükelçiliği ile temasa geçtim…
-Ne demek, bu benim için bir zevk. -Bize yardım etmek istiyorlar.
Doktor Kumar'ın kliniğine gitmenize yardımcı olmak için,
elimden gelen her şeyi yapacağıma emin olabilirsiniz.
Lütfen, başka ne yapabilirim söyleyin.
Her şeye hazırım.
Alo?
Barbara, ben Doktor Jaramillo.
Evet?
Geç saat için özür dilerim,
birazdan uçağa bineceğim ama başardığınızı bilmenizi istedim.
Ortağım sonunda Lucca'yı Sitotron'da tedavi etmeyi kabul etti.
Yazacak bir şey var mı, sana tarihleri ve banka bilgilerini vereceğim.
Gerçekten mi, inanamıyorum.
Bir saniye bekleyin. Canım, uyan.
Ne oldu?
İnanmayacaksın. Hindistan'a gidiyoruz!
Ne? Tamam, tamam.
-Dışarı çıkalım. -Konuşmamız gerek.
Hayır.
Bunun iyi bir fikir olduğunu sanmıyorum.
Neden ki?
Eğer bu şey gerçekten işe yarasaydı, çoktan Nobel Tıp Ödülü'nü
kazanmış olurlardı.
Ama bu çok yeni bir keşif, işe yaramadığından nasıl eminsiniz?
Seni temin ederim, bunun işe yaradığını gösteren
bir bilimsel kanıt bile yok.
Bernardi'de işe yaradı.
Amerika'da da bakanlık tarafından onaylanmanın eşiğinde.
Tamam, bak, diyelim ki sen haklısın, ben yanılıyorum.
Yine de Hindistan'a yapılacak seyahat…
Lucca için…
İmkânsız.
Neden imkânsız?
Nereden anlatmaya başlayayım?
Gastrostomi tüpü için doğru diyet gerekiyor.
İlaçlar için izinler, özel tekerlekli sandalye lazım.
Uçakta epileptik nöbet geçirme riski var.
Bağışıklık sistemi baskılanmış birinin yakalanabileceği hastalıklardan
bahsetmiyorum bile.
Bunlar hayatı için bir tehdit.
Ne yapıyorsun?
Hindistan seyahati için ihtiyacımız olan şeyleri yazıyorum.
Eğer, bunları halledersem, valium, izinler, diyet, sandalye, hepsi…
Yapabilir miyiz?
Neden soruyorsun? Zaten yapacaksın, değil mi?
E ayrıca benden son MR'ının bir kopyasını da istediler.
Bu konuda yardım eder misin?
Seyahat hazırlıklarına devam ediyoruz.
Şu anda Luqui'nin yiyeceklerini paketliyoruz.
Neden bu kadar çok konserve alıyoruz da, oyuncaklarımdan hiçbirini almıyoruz?
Çünkü oyuncak yemiyorsun. Ve Pipo Rex'i aldın.
Diğer oyuncaklarımı yiyebilirim, Pipo'yu değil. Ama o da çok acıkırsam.
Tamam, bir bavul daha gerekiyor, değil mi?
Ciddi misin?
Birkaç konserveyi, bırakabiliriz.
Delirdin mi sen, orada bulamama riskine giremeyiz.
Oldu.
Harika. Bu taraf.
Ve işte sonunda, imkansız gibi görünse de, Hindistan'a uçuyoruz.
Hazır mısın, Luqui?
Bak.
-Dur, düşeceksin Bruno. -Tamam.
Harikaydın, Luqui.
Çok cesursun, canım.
Şimdi başka bir uçağa daha bineceğiz…
Ve söz verdiğim gibi Hindistan'a gideceğiz.
Andrés!
Dört, beş, altı.
Yan çevir.
Oksimetre. Oksimetre şurada.
On bir, on iki, on üç, on dört…
On beş, on altı, on yedi, on sekiz, on dokuz…
-Sakin ol bebeğim, sakin ol. -Yirmi, yirmi bir…
Andrés?
Doktor.
Her şey yolunda mı?
Yani, öyle sayılır. Paris'te havaalanındayız
-ve Lucca nöbet geçirdi. -Ne kadar sürdü?
Altı dakika, yirmi yedi saniye. Çok şiddetliydi, en kötülerinden biriydi.
Ne kadar valium verdiniz?
İki doz bir mililitre ama durmayınca bir doz daha gerektiğini düşündüm.
Sence hastaneye gitmeli miyiz?
Hastaneye yatırılırsa, birkaç gün geçmeden uçamazsınız.
Sence uçabilir mi? 10 saatten fazla sürüyor.
Hayır, bunu buradan değerlendiremem.
Riskli bir seyahat olacağı konusunda uyarmıştım.
Biliyorum.
Ama uçmayı seçerseniz, uçağa binmeden önce ona
bir doz Rivotril verin, ve bol su içmesini sağlayın.
Tamam. Teşekkür ederim.
İhtiyacınız olursa arayın.
Tabii doktor. Hoşça kal.
Ne dedi?
İyi olacağını düşünüyor. O yüzden sakin olalım.
Ambulanstaki doktorlar, onu, acile götürmeye karar verebilir.
Doktoru iyi olacağını söyledi, yani ambulansa ihtiyacımız yok.
Ambulansı reddederseniz, ve oğlunuza bir şey olursa,
yasal sorunlarınız olur.
-Anlıyoruz, ama, o iyi. Teşekkür ederiz. -Lütfen, şunu imzalayın.
Ambulans istemediler.
Anlıyorum. Umarım çocuğa bir şey olmaz.
Teşekkür ederim.
Bilemiyorum.
Bekle, bekle.
Gel.
Buraya.
Lucca.
Başı.
İşte geldik, canım.
Aferin.
Merhaba.
O ne?
Sonunda burada olmamızı kutlamak için uçaktan aldım.
Başardın ortak.
Şerefe.
İkimiz de başardık.
Yani beşimiz.
Şerefe, ortak.
Şerefe.
Çok güzel.
Hey, hayır, bitireceksin, zaten çok küçük.
O ikimizin.
Bir tane mi aldın?
Bir tane daha olabilir.
Merhaba!
-Hoş geldiniz. -Merhaba.
Burada olmanıza sevindim.
Teşekkür ederiz.
Merhaba, Lucca.
Bruno!
Onu yalayabilirsin, çok lezzetli.
Teşekkür ederim.
Yolculuk nasıldı? Otel odanız rahat mı?
Otel gayet güzel. Uçuşsa, uzun ve zordu.
Evet, gitmeden önce, bir kahvaltı yapsak olur mu?
Dışarıdan alırsınız,
bir saat içinde klinikte olmalıyız ve oraya ulaşmak için tüm şehri
geçmemiz gerekiyor.
Peki. Gidelim.
Mahzuru var mı?
-Hayır, gidelim. -Araba şurada.
LANGFORD YOLU
Sonunda o gün geldi.
Lucca'nın, Doktor Kumar'ın kliniğindeki
ilk tedavisine gidiyoruz.
Merhaba!
Ve işte geldik.
Lucca'nın tedavi edileceği çiftlik burası mı oluyor?
-Burası çiftlik değil. -Ama ördekler var.
Çok güzeller, değil mi?
Evet.
Meşhur Doktor Kumar ile ne zaman görüşeceğiz?
Ortağımın, çok yoğun bir programı var,
tedaviler sırasında nadiren hazır bulunuyor ama…
Merak etmeyin, emin ellerdesiniz.
Bu taraftan lütfen.
Hasar burada.
Beynin geri kalanı, tamamen normal görünüyor ama bu bölgede…
Lezyon oluşmuş.
Kelebeğe benziyor.
Tamam. Orası. Biraz, biraz daha, yüksek.
Şimdi bu işaretleri Lucca'nın yüzüne kopyalayacağız.
Çok güzel. Evet çiz.
İşte böyle. Tamam. Harika.
Yüzde otuz.
Hindistan'da, biri ayakkabılarını çalarsa, sorunlarını da götürür derler.
Ganeşa sizde iyi. Evet.
Ayakkabılarımı ister misiniz? Vereyim.
Venkatesh, hayır. Sorun değil, sağ ol.
-Gerçekten. Teşekkür ederim. -Böyle yapabilir miyim?
-Hayır. -Hayır mı? Neden
olmasın? Ama onlar yapıyor.
Çünkü onlar büyük.
DOKTOR KUMAR MERKEZİ BANGALORE KAMPÜSÜ
Ben buradayım Luquita. Buradayım.
İyi misin?
Kusuyor! Onu çıkarın.
İşte oldu, tamam.
Tedavinin ilk haftası neredeyse bitmek üzere. Bu 28 seanstan yedincisi.
Oh!
Doğru şeyi mi yapıyoruz?
Sen günlerce hasta ve üzgün olurken neden bu tedavide ısrar ediyorum?
Kusmuklu havluları ve giysileri yıkamaktan başka bir şey yapmıyorlarsa,
dünyanın öbür ucundaki beş kişi ne işe yarar?
Biraz daha su dök.
Merhaba.
Şu ne kadar?
Luqui'yi kaşıkla mı besliyorsun?
Öyle mi?
-Ve yine kustu. -Bana ne aldın anne?
Hadi öğrenelim.
Bak ne aldım.
Harika!
İyi misin?
-Naye, dişim yakında düşecek. -Bakayım.
Haklısın, gevşemiş.
Dinle, şu çekmecede, otelin adresinin yazılı
olduğu kâğıtlar var.
Diş perisine mektup yaz, yerini bilsin. Hadi.
Gel hadi.
Ne oldu?
Lucca için çok endişeleniyorum.
Tedavi işe yaramıyor.
Dolandırıldık.
Yani yeri gördün, orası bir çiftlik.
Ve şu makine, sadece bir tüp.
Beni kandırdılar ve seni de ta Hindistan'a getirdim.
Bunu söylemek için erken.
Bir fark görüyor musun? Söyle. Sence bir şey oluyor mu? Ne olursa.
Beklemek zorundayız.
Bu bir sihir değil ki.
Ya bir hata yaptıysak?
Bir şey isteyeceğim.
Yatağa git…
Ve bugünlük düşünmeyi bırak.
Tamam mı?
Yat hadi.
Tamam.
Luqui!
Luquita?
İyi misin canım?
Bruno! Hey, hey, Lucca.
Bak Nayelli, dişim düştü.
Annenleri çağır!
Luquita, Luquita, Luquita!
-Geldiğin için sağ ol. Ambulans bulamadık. -Evet, bulmak zordur. Hastaneye gidiyoruz.
-Dişimi kaybettim. -Tamam.
Bulmana yardım edeceğim merak etme.
Gel, gel, hadi!
Buradan sola, buradan sol.
Her şey düzelecek, Luqui.
Özür dilerim Luqui.
Seni buraya getirdiğim için üzgünüm.
Sana yardımı olur diye düşündüm, canım.
Yemin ederim onun için büyük bir macera oldu.
Ya ölürse, Andrés?
Doğduğu günden beri bu bir olasılıktı.
Ama buradayız.
Keşke buradan kaçabilseydim, Luqui.
Keşke bir hastane penceresinden uçup gidebilseydik.
Sana kötü bir şey olacak korkusunu, doğduğundan beri.
Göğsümün ortasında zonklayan bu acıyı bir an olsun unutmak için.
Bruno! Bruno!
Bruno! Bu taraftan.
-Anne! -Merhaba.
Nasılsın?
-İyiyim. -İyi mi?
-Dinlenmesi gerekiyor. -Evet, teşekkür ederim.
Lucca'ya bir şey göstermek istiyorum.
Ama, bağırmak yok, tamam mı? Kardeşin dinleniyor.
Nasıl gitti?
İyiydi. Nasıl uyudun?
Berbattı. Uyuyamadım.
Lucca…
Bak, sonunda bir dişim düştü.
Gördün mü? İşte burada.
Diş perisi Hindistan'a gelmiyormuş. Ama bil bakalım kim geliyormuş?
Bir kaplan!
Bruno…
İlk dişin düştüğünde sen kaç yaşındaydın?
Naye erken düşürdüğümü söylüyor.
Ne oldu?
Seni anlamıyorum.
Ah, lolipopumu istiyorsun.
Bir dakika.
Naye bunu getirdiğimi bilmiyor.
Ne yapıyorsun sen?
Lucca lolipopumu denemek istedi.
Onu emiyor.
Hiç yapmamıştı.
Evet.
Lucca.
Em bakalım.
-Evet, bakalım. -Böyle tatlım, aferin Luqui.
Merhaba.
Tamam, bu seni burada yiyor.
Ama bu da seni yiyor.
-Andrés! -Ne?
-Andrés, gel! -Ne oldu, ne oldu?
-Sorun mu var? -Ona bak.
Video çek.
Çekiyor.
Lucca ilk kez küveti iki eliyle kavrıyor ve ona sıkıca tutunuyor.
Önceden bir eliyle tutardı ve diğerini hemen bırakırdı.
Ama su daha hafif olduğu için…
İkisiyle birden tutuyor.
Aferin, Luquita, aferin.
Lucca, senin banyo yapman bitti mi?!
Sırtını tutuyor.
Harika.
Girebilir miyim?!
Neden bağırıyorsun?
Bakın!
Doktor Kumar burada.
Merhaba.
Lucca'nın ailesi olmalısınız.
Evet.
Hoş geldiniz.
Ben Doktor Kumar.
Buna inanamıyorum.
Sizinle tanışmak istiyorduk.
-Ben Barbara. -Elbette.
Bizi kabul ettiğiniz için sağ olun.
Burada olmak harika.
Rica ederim, her zaman.
Bu da Lucca.
Evet, evet. Efendi Lucca.
Hastanede olduğunu duydum, ama şimdi iyi görünüyorsun, ha?
Evet. Buna çok şaşırdık.
Ve daha da çok şaşıracaksınız, inanın bana.
Görüyor musunuz?
Emiyor.
Emme ilk insan reflekslerinden biridir.
Ve bu, yeni doğan insan bebeklerinin, bilmesi gereken ilk ve tek şeydir.
Lucca'nın beyni bu bağlantıyı kurdu.
Luqui, tatlım, sen yeniden doğdun. D
Doğduğun ilk gün gelecek için çok heyecanlıydık ki.
Her şeyin tersine döneceğini bilmiyorduk.
Doğumda ağlamamıştın.
Seni kucağıma almadım.
Gözlerimin içine bakmadın.
Ve seni emziremedim.
Doktorlar buna alışmamız için bizi uyardı.
Konuşamayacağını ve yürüyemeyeceğini söylediler.
Evet, işte böyle. Yapabilirsin.
Yapabilirsin canım. Bana hiç anne demeyeceğini.
Hadi, Lucca.
İşte böyle!
-Şimdi bize bak, Luqui. -Kafa. Kafa.
Tut hadi, başını tut.
Buna hiçbiri inanmaz.
Ve başka bir şansı kaçırmaman için elimden gelen her şeyi yapacağım.
-Yapabilirsin tatlım, işte böyle. -İşte böyle!
Evet!
Hadi tut. Hadi tut. Güçlü, güçlü. Yukarı. O gün nasıl iteceğimi bilmiyordum.
Ama o günden beri, denizleri aşmayı ve dağları
yerinden oynatmayı öğrendim.
-Ne oldu? -Hadi, hadi, dostum!
İşte bu!
Hadi oğlum! Daha yükseğe, kaldır! Bunu bana sen öğrettin.
İşte bu!
-Bu kadar, bravo! -Aferin, canım!
Bir adım daha.
Efendi Lucca'nın beyninde bir yara var.
Bu iki beyin lobunun birleşmesine izin vermiyor.
Ancak bir bacağıyla adım atıp diğeriyle, yürüme hareketine devam etmesi…
İki lobun da artık birlikte çalıştığı anlamına geliyor.
-İnanılmaz. Luqui! -Bu büyük bir ilerleme.
-Aferin, efendi Lucca! -Aferin, tatlım!
-Aferin! -Luqui.
Hadi, hadi.
Şerefe!
Lucca'ya, John'a, üçüncü tümörü için tedavi görüyor.
Dördüncü.
Ama sayan kim?
Kumar, bu mucizeyi görmemizi, sağladığın için teşekkür ederiz.
Hayır, hayır, mucize değil bu, saf bilim.
İşte, mucize de bu.
Bu bilim. Elbette Lucca'ya olan şeyin, yüzde 33'ü, Sitotron.
Yüzde 33'ü, ailesi, ve yüzde 33'ü Tanrı.
Ama tabii, Tanrı nedir?
Bu güzel bir soru.
Bilimin buna bir cevabı yok.
Ama bilim bize, Sitotron'u verdi.
Evet, evet.
-Şerefe! -Tekrar şerefe.
Şerefe!
Efendim, arabanız bekliyor.
Teşekkür ederim.
Andrés, hesabı ödeyebilir misin? Con ve Kumar'ı bırakmam gerekiyor.
Ve saat çok geç oluyor.
Gerekli belgeler tamamlandı, kurumlar inceliyor.
Pekala, istediğinizde kalkarız.
Tamam, işimiz bitti.
Evet, işimiz bitti.
Mükemmel.
Çok teşekkür ederim.
Hesabı ödeyecek miyiz?
Hayır, hayır. Ben ısmarlıyorum. Tabii.
-Teşekkür ederim. -Teşekkür ederim.
Kumar, her şey için teşekkür ederim.
Rica ederim. Daha iyi olacak. Efendi Lucca ve Bruno'ya sevgilerimi iletin. İyi
-geceler. -Teşekkür ederim.
-İyi geceler.
İyi geceler.
Hayatım.
O işi alamadım.
Nasıl?
Gireceğine emin olduğun mu?
Yolda bir inek var.
Pekâlâ, Doktor Kumar ile son seansımız
için bir yoklama yapalım.
Venkatesh?
Merhaba.
-Babası? -Burada.
Naye.
Burada!
Bruno?
Burada.
Luqui uyandı!
-Burada. -Baba. Hayır mı?
Baba.
Efendi Lucca!
Kumar diyebilir misin?
Kumar.
Baba.
-Kumar. -Baba.
Baba.
-İki dakika daha. -Peki, oğlun nasıl?
Oh, her şey daha iyi.
Sağlığı, becerileri, dikkati.
Her şeyi, ama…
Bu seyahat ödeyebileceğimizden çok üstündeydi,
uzun yıllar bir daha gelemeyeceğiz.
Kesinlikle anlıyorum.
Şimdiye kadar yaptığım yedi seyahat ve, Jaramillo'nun,
Baltimore'daki kliniğe makine almasına yardım etmem derken…
Sağlıklı diyebileceğinden, çok daha fazla masraf yaptım bunun için.
Yani, ABD'de bir Sitotron mu var?
Aslında iki tane var. Ama Meksika'dalar. Hâlâ limanda bekliyorlar.
Orası, Veracros? Mu?
Veracruz, evet.
Veracruz.
Bununla üç dört ay hemen geçer.
Kesinlikle.
Bu konuda endişelenmiyorum.
Evet, anlıyorum.
Efendi Lucca!
Bugün söyleyecek misin peki?
Kumar?
Kumar.
Ku…
Duydunuz mu?!
Vay, bu inanılmaz.
Ne dedin Luquita?
-Söyle. -Tekrar, Kumar de. Kumar, yapabilirsin.
Kumar.
-Söyle hadi, Kumar de. Kumar de. -Ne dedin? Kumar de hadi.
Sadece seni dinliyor.
Gel hadi, söyle ona.
Kumar.
İnanamıyorum!
Günümü güzelleştirdin, tatlım!
İnanılmaz!
Tebrik ederim.
-Tebrik ederim! -Aferin, Lucca.
-Evet! -Bravo, Lucca!
Çok güzel!
Bravo!
Andrés.
Bu sadece başlangıç.
Efendi Lucca, sonraki tedavilerle çok
daha ilerleme kaydedecek.
Sence tedaviye devam etmeli miyiz?
Kesinlikle. Mümkün olduğunca sık tedavi etmek isteriz.
Yılda en az bir kez.
Ancak herhangi bir terslik fark ederseniz, epilepsi olabilir.
Daha erken gelmelisiniz.
Elimizden geleni yapacağız.
Efendi Lucca!
Buraya dönmek istersin, değil mi?
Sen çok özelsin.
Tarih yazacağız. Değil mi?
Hmm?
Güle güle. Güle güle, Barbara. Güle güle.
Hoşça kal, Kumar!
Güle güle, Bruno!
-Bir bakalım. -Teşekkür ederim.
Hadi gidelim.
Teşekkür ederim.
Gidelim.
Bende.
Teşekkür ederim.
Kumar, Lucca'dan çok memnun.
Bu, Sitotron'un dünyada daha fazla çocuğa ulaşması için büyük fark yaratacak,
zahmetiniz için teşekkür ederim.
Hayır, ne zahmeti, gerçekten çok mutluyuz.
Aslında Kumar Lucca'nın, daha tedaviye ihtiyacı olacağını söyledi.
Baltimore'da bir klinik açacağınız doğru mu?
Tabii,
Amerika Birleşik Devletleri'nde klinik deneylere başlamak için sağlık
bakanlığı iznini bekliyoruz ama…
Bu birkaç yıl alacaktır.
Bunları Meksika'da yapmayı düşündünüz mü?
John Millar Veracruz'da bekleyen iki Sitotron olduğunu söyledi.
John gizlilik sözleşmesi imzaladı.
Daha tedbirli olması gerekir.
Ama Meksika'nın, Amerika'dan,
daha karmaşık olduğunu biliyorsunuz. Bürokrasi, çıkarlar…
Ciddiyim, unutun bunu.
Ancak, böyle bir şey var olup da nasıl herkesin erişimine açık olmaz?
Meksika'daki izinler konusunda yardım ederim.
Lucca'nın davası, senin ifaden var ve destek buluruz.
Hatta Kumar'la bunu konuşup ona şey de söyleyebiliriz…
Hayır, hayır, bekle.
Kumar lisanslama bürokrasisiyle ilgilenmediğini
bana her zaman net bir şekilde belirtmiştir.
Doktor Kumar ile, görüşmek istediğiniz her şeyi,
bana iletin.
Şimdi izninizle, uçağım sizinkinden daha erken kalkıyor. Ama irtibatta olacağız.
-Görüşmek üzere. -İyi yolculuklar.
Güle güle!
-Güle güle. -Güle güle.
Garip, değil mi?
Hem de çok.
Ama bu onun işi, değil mi? Bilmiyorum.
Çok tuhaf biri.
Yolcularının dikkatine, JK-613 sefer sayılı uçak 13
numaralı kapıya yanaşmıştır.
Kumar.
Baba diyemez miydin?
Kumar kaç kez bezini değiştirdi? Kaç kez?
Kaç kez?
Anne, Pipo Rex'i unuttum.
Sorun değil tatlım, yenisini alırız.
Arkadaş satın alamazsın.
Gülme, Lucca.
Günaydın, canım.
Doktor Jaramillo, umarım eve dönüş uçuşunuz iyi geçmiştir.
Açıkçası pek uyuyamadım.
Havaalanındaki son konuşmamızdan bu yana,
Meksika'da Sitotron için klinik deneyler izni almanıza yardımcı olmanın
yollarını düşünüyordum.
Belki buna Lucca'nın nöroloğuyla görüşerek başlayabilirim.
Neden doktora konuşabildiğini göstermedin? Ha, Luqui?
Bu çılgınlık, Barbara.
Ne?
Şimdi sana, Lucca'nın geçen yılki MR'larından
birini göstereceğim. Böylece eskiden olan beyin
bağlantıları sayısını
şimdikilerle karşılaştırabilirsin.
Aradaki farka bak.
Vay.
Bu, çok etkileyici.
Bunu bir ayda nasıl yaptıklarını anlamıyorum.
Sırada ne var?
Tedaviye devam edebilecekler mi?
Amaç da bu zaten.
Ama böyle bir seyahati daha karşılamak için gücümüz yok.
Şu açıdan baksana.
Bu hastane deneyleri yürütmekle ilgilenir mi?
Klinik araştırma protokolünü getirirsek,
Lucca'yı ve birçok başka çocuğu tedavi etmeye devam edebiliriz.
İmkânı yok.
Komite Kurulundakileri ikna etmek, bir dağı yerinden oynatmaya
çalışmak gibidir.
Jose, bu binlerce çocuğun hayatını kurtarabilir.
Okula döndüğün için mutlu musun?
-Günaydın hanımefendi. -Merhaba.
Günaydın.
Sorun ne, tatlım?
Ne oldu?
Gidelim mi?
Neden?
Neden ağlıyorsun?
Hayır!
İyi geceler, canım.
Hayatım.
Hmm?
Düşünüyordum da…
Biz…
Beni dinliyor musun?
Düşünüyorsun derken endişelenmem mi gerekiyor?
Çocuk Hastanesi'nde…
Yapmaya çalıştığımız şey işe yaramazsa…
Daireyi satıp Hindistan'a dönebiliriz.
Söyleyeceklerim için üzgünüm ama ciddiyim.
Döneli bir ay bile olmadı.
Lucca hiç olmadığı kadar iyi.
Ben hâlâ işsizim.
Ve Hindistan'a dönmek için daireyi satmayı mı düşünüyorsun?
-Lucca'yı düşünüyorum. -Kesinlikle öyle.
Belki kalanımızı da düşünmelisin.
Kendini, herkesi.
Ama…
Hayır, hayır, gerçekten, çok yorgunum.
İyi geceler.
Merhaba.
Barbara, beni mi aradın? Senden birkaç cevapsız çağrı gördüm.
Evet, harika haberlerim var.
Lucca'nın nöroloğu, Çocuk Hastanesi Komitesi'ne,
Sitotron ile klinik deneylerin kendi hastanelerinde
yapılmasını tavsiye ediyor.
Dinle, anladığım kadarıyla makinenin Meksika'da olmasını istiyorsun.
Ama hem, Kumar hem de benim için…
Asıl öncelik ABD Sağlık Bakanlığı onayını almaktır.
İkisi aynı anda olabilir.
Kumar'ın buna bayılacağına eminim.
-Aslında ona kendim yazıp, derim ki… -Bak, bir şeyi, açıklığa kavuşturalım.
Kumar'a, ulaşmak için, önce benden geçeceksin.
Uluslararası lisanslama görüşmelerinde bulunduğumuz noktaya gelmek yeterince
zor oldu zaten…
-Barbie… -şu anda bir şeyin işi
-karıştırmasını istemiyorum. -Bir dakikan var mı?
Lütfen.
Evet. Evet.
Gitmem gerek, konuşuruz.
Lucca başına geldiğinden beri, seni desteklediğimi biliyorsun.
Lucca başıma geldiğinden beri mi?
Kulağa korkunç geliyor.
Hayır, hayır, özür dilerim. Demek istediğim…
Belki de…
Önceliklerini yeniden gözden geçirmenin zamanı gelmiştir.
Bana göre…
Ne kadar zamandır burada çalıştığımı biliyor musun?
On beş yıl mı? S
en bunun üçte biri kadar buradasın.
Ayrıca, derginin büyümesi durmadı. Yani burada ne kadar bulunduğumun
önemi yok, öyle değil mi?
Yani burada ne kadar zaman geçirdiğimin önemi yok, değil mi?
Belki de önemlidir.
Belki performansın aynı değildir.
Oğluna fazla odaklandın ve burada yüzde yüzüne ihtiyacım var.
Vay.
Sana bunu söylemek beni çok üzüyor, ama yerine birini bakıyoruz.
Burada uyuyabilir miyim?
Pipo'yu özledim.
Andrés, nöbet geçiriyor.
On yedi.
On sekiz, on dokuz…
Sakin ol. Sakin ol.
-Bir şey yok. -Yirmi üç, yirmi dört, yirmi beş.
Yirmi beş saniye.
Çok uzun değildi.
Yani sonuç olarak, bazı iyi haberlerimiz var.
Artık çok daha az epileptik belirtiler gösteriyor.
Önceki EKG'sine göre sahip olduğunun, yüzde 70'ini kaybetmiş. Bak.
Ancak kalan yüzde 30 ile dünkü gibi, bir nöbet daha geçirebilir, değil mi?
Yani nöbet geçirmeye devam ederse, tüm ilerlemeyi kaybedebiliriz.
Nöbetin yoğunluğuna bağlı bu ama, evet doğru.
Komite klinik araştırmaların burada yürütülmesi konusunda ne dedi?
Bu olasılığa açık durumdalar.
Ancak iş bu noktaya, gelmeden önce,
hastanenin tedaviyle ilgili hâlâ bazı şüpheleri var.
Lucca dışında başka vakalarla da bu öneriyi, desteklememiz gerekiyor.
Kumar'a bir soralım, yardımcı olacağından eminim.
Aslında, sana numarasını vereyim, böylece resmi olarak ondan
bilgi isteyebilirsin.
O kadar kolay değil, Barbara.
Her enstitünün kendine ait gizlilik kriterleri vardır.
Lütfen, en azından bir dene.
Merhaba.
Meksika'da ne yapıyorsun, geldiğini bilmiyordum.
-Bir dakikan var mı? -Ne oldu, sorun mu var?
Lucca'nın nöroloğu Kumar'ı neden aradı?
Bilmiyorum.
Lütfen dürüst ol.
Onları iletişime geçirdin mi?
Hayır.
Kumar ile konuştum.
Gerçekten çok, çok üzgün, Barbara. Gerçekten üzgün.
Neden ki?
Biz bir anlaşma yapmıştık, ve sen onu bozdun.
Çok fazla zarara yol açtın. Kumar şu anda çok öfkeli.
Bana çok sert bir e-posta yazdı,
İbarra'nın Meksika hükümetinin casusu olduğunu düşünüyor.
Casus mu?
Meksika'da yapılacak, Sitotron projesi, bitti artık. Senin yüzünden.
Ama bu…
Ama yok! Lucca için Sitotron diye bir şey, yok artık.
Meksika'da, olduğu gibi, Amerika'da da bitti.
Hindistan'da bitti. Hepsi bitti! Senin yüzünden.
Sadece yardım etmek istedim.
Hayır. Sen çok bencil birisin.
Birçok insanın yıllarca süren emeğini tek hamlede mahvettin.
Ve binlerce çocuğun bu tedaviye erişim imkânını ellerinden aldın.
Senin yüzünden kaç çocuğun şimdi epilepsiden öleceğini bir düşün.
Bunu bir düşün.
Neden ağladığımı bilmiyorsun, değil mi?
Yine berbat ettim.
Hepsi benim hatamdı.
Sitotron'u Meksika'ya getirmeyi gerçekten çok istedim.
Şimdi onu hiç alamayacağız.
Gelebilir miyim?
Hayır, Bruno. Banyomuz bitti.
Nedir bu, Bruno?
Sizi tıpkı dinozorlar gibi güçlü yapacak sihirli bir iksir.
İnanamıyorum, bugün ihtiyacım olan son şey buydu!
Hayır, Barbs!
-Sen yıkan, Lucca'yla ben ilgilenirim. -Ama daha da güçlenecekler!
Git bana mutfaktan bez getir.
Sen olmasan ne yapardık, Naye.
Hayır, gerçekten önemi yok.
Hem ben de sensiz ne yapardım, değil mi Luquita?
Oh!
Tek istediğim Lucca'nın daha kolay bir hayata sahip olmasıydı.
Belki de Lucca asla elde edemeyeceği bir şeyin peşinde bu şekilde sürekli
koşmasaydı hayatı daha kolay olurdu.
Kendi gibi olma şansı verilseydi.
Olması gereken kişi olsaydı.
Oğlumuz bununla mı yetinecek? Hayır.
Onun için savaşmaktan vazgeçmeyeceğim.
Neden sürekli savaşma ihtiyacı duyuyorsun?
Vazgeçmekte sorun yok Barbara.
Teslim olmakta sorun yok.
Lucca için en iyisini, istemeni tamamen anlıyorum.
Ben de istiyorum.
Ama böyle değil.
Nasıl böyle değil?
Ben ona bunu borçluyum.
En azından daha iyi bir hayatı olması için her şeyi deneyebilirim.
Bunu konuşmuştuk,
bir şey borçlu değilsin.
Onun durumundan kendimi sorumlu hissediyorum.
Deli misin sen?
Lucca'nın bu durumundan, bacağımdan benim annem ne kadar sorumluysa sen de o kadar
-sorumlusun. -Hayır, o bir kazaydı.
Lucca'nınki de öyleydi.
Hayır, hayır. Bir kez daha itmem gerekiyordu,
ama yapmadım.
Neden bilmiyorum ama, yapamadım.
Bayılmışken bunu nasıl yapacaktın?
Hayır, bayılmadım.
Kıvılcımlar gördüğümü ve doktorların onu çıkardığını hissettiğimi çok
net hatırlıyorum.
Bilemiyorum yani…
Çünkü bir noktada sana oksijen maskesi taktılar.
Oksijen maskesi mi?
Neden ki?
İyi günler. Doktor Flores ile görüşecektim.
Bir saniye.
Nancy.
Evet, doktor?
Kayıt için yardım et lütfen.
Teşekkür ederim.
Bak, seninki, şimdiye kadar baktığım en zor doğumdu.
Aceleyle, yapılmış bir doğumdu.
Arka arkaya gelen kasılmalar, bebeğinin kalp atış hızını etkiledi ve…
Sana epidural verdiğimizde, bir şey oldu.
Ve…
Pek olası değildir ama bazen olur.
Anestezi vücudunda, yukarı doğru gitti ve…
Diyaframını felç etti.
Ve biz belki…
Farklı kararlar da alabilirdik ama o anda doğru olduğunu,
düşündüğümüz şeyi uyguladık.
Bu yüzden itemedim.
İtmek mi?
Barbara, senin solunumun durdu.
Kurtulman bir mucizeydi.
Elimizden gelen en iyi şekilde oğlunu çıkardık.
Gerçekten.
İkinizin de hayatta kalması bir mucizeydi.
Canım.
İyi misin?
Neredeydin?
Lucca'nın doğduğu hastaneye gittim.
Onu dünyaya getiren doktorla konuştum.
Ciddi misin?
Peki, neden?
O gün, neler olduğunu, anlamam gerekiyordu ve…
Doktor doğum sırasında, solunumumun durduğunu söyledi.
Lucca ve ben neredeyse ölüyormuşu.
Yani, bugün burada olmamız bir mucize.
Çok şanslıyız, aşkım.
Anne!
Ne oldu canım?
Sana bir sürprizim var, ama önce, gözlerini kapatman gerekiyor.
Tamam.
Gidelim.
Hadi gelin.
Sen değil, sadece o.
Şimdi açabilirsin.
Ta-da!
Şimdi sen ve Lucca gibi dinozora benzediler.
Onlara bayıldım, canım.
Merhaba, Diana.
Merhaba.
İşte geldik.
Lucca'ya hoş geldin demekten çok mutluyuz.
Onu arkadaşlarınla tanıştıracaksın, değil mi Bruno?
Evet.
İşte bu Diego.
Bu Moises.
Şu da Emilia.
Sana selam söylüyor ve biz bundan hoşlanmıyoruz.
Artık gitmelisin.
Eğer bana, ihtiyacın olursa ara, hemen gelirim.
Tamam. İyi olacağız, merak etme.
Değil mi, Lucca?
Heyecanlı mısın, Luqui?
Sizi seviyorum. İyi eğlenceler.
Güle güle.
Görüşürüz.
-Merhaba, bu kim acaba? -O Lucca.
Alo?
Merhaba, John.
Ben Barbara, Lucca'nın annesi.
Bangalore'da tanışmıştık.
Evet!
Evet, evet, tabii.
Nasılsın?
İyiyim, teşekkür ederim.
Seni, Veracruz'daki iki Sitotron hakkında daha fazla bilgi edinmek için aramıştım.
Açıkçası, şu anda Jaramillo ile aram pek iyi değil.
Ne oldu ki?
Her şeyden önce, Baltimore'daki klinik için planları,
hepsi yalanmış.
Gerçekten mi? Nasıl?
John Hopkins alan adıyla bir e-posta hesabı için ödeme yapmış.
-Onu orada kimse tanımıyor. -Hayır.
Evet. Bu adama nasıl güvendim bilmiyorum.
Yani, Hindistan'a uçuşlarının
parasını ben ödedim.
Birinci sınıf, üstelik.
Lanet Ritz'ini bile ödedim.
Onu biz de ödedik. Hatta belki aynı seyahati.
Bu beni neden şaşırtmıyor?
Kumar bunu biliyor mu?
Bilmiyorum.
Olabilir.
Tek bildiğim Jaramillo'nun ondan birkaç makine aldığı, sonuçta, iş iştir.
DOĞRU OLAN NE DOĞRU OLMAYAN NE
JOHN HOPKINS'TE KLİNİK YOK
Vakfım Amerika'daki merkezi için ona bir milyon dolardan fazla para verdi,
biliyor musun?
John Hopkins'teki mi?
Evet, kesinlikle.
Onu birçok kişiyle tanıştırdık.
Ve herkesten para istedi.
Kayınvalidem hastalandığında,
onu oraya götüreceğine söz verdi.
Ama piç kurusu bunu hiç yapmadı.
Sadece bu da değil, patentin bir kopyasını istediğimizde…
Tedavinin yanı sıra, Sitotron'un da Jaramillo'nun icadı olarak,
tescil edildiğini fark ettik.
Sonra Kumar'a bir kopyasını gönderdik, o da "İmkansız, o makine benim" dedi.
Bu çok ilginç.
Bunu nasıl öğrendi hatırlıyor musun?
Aslında şans eseri oldu.
Kayıtları gördüğümüzde Jaramillo'nun adına olduğunu fark ettik
-ve. -Ancak klinik araştırma
protokolünde yıllarca… Sonra biz…
Ancak en önemli kısım şuydu…
50'den fazla kişi vardı, ve bunların arasında olan bazı kişiler…
Ona verdiğimiz para sadece kişisel amaçlar için kullanılmış…
Tüm mezunlar birbirini tanır…
-Ve aslında buluştuğumuz zaman… -John Hopkins'i aradınız…
Size bu bilgiyi veremeyiz, ancak bildiğim kadarıyla,
böyle bir işlem hiç gerçekleşmedi.
Tahmin edebileceğiniz gibi, tüm bunları öğrenmek benim
için çok endişe verici oldu.
Üstelik, söz konusu olan oğlum olduğu için…
Daha da fazla.
Ancak vazgeçemem, çünkü onun geleceği benim ellerimde ve…
Canım.
Yatağa gelip yarın devam etmek istemez misin?
Jaramillo bunu aldığında, makinelerini kullandırmak zorunda kalacak.
Neden hapiste değil yemin ederim anlamıyorum.
Hukuk sistemini kullanmayı biliyor.
O pislik, bu sefer paçayı kurtaramayacak. Sadece ona değil,
Kumar'a ve yatırımcılara da gönderdiğimde görecek.
Onun için, her şeyi…
Ördekler çok tatlı, değil mi, Lucca?
Lucca?
Onların önüne geçelim mi?
Onlarla yarışalım mı? -Sizi yeneceğiz! -Dikkat et.
-Sıkı tut. -Geliyoruz!
Hayır, dönme!
-Hazır değilsin. -Değil mi Luqui?
-İşte geliyoruz! -İşte böyle. Aferin.
Hayır, arkana bakma, arkana bakma.
Geliyoruz!
Onlara yetiştik!
Hey, beni bekleyin!
Aferin, Luqui.
Aferin sana!
Onları yendik, şampiyon biziz.
Şimdi sende. Hadi, seni tutmuyorum.
Lütfen, şunu bir dinle.
Ne oldu?
Barbara, buna inanmayacaksın ama Sağlık Bakanlığı
ile bir randevumuz var.
Görünüşe göre e-postanın olumlu bir etkisi olmuş.
Çünkü Jaramillo makineleri klinik deneyler için kullanmamızı kabul etti.
Sağlık Komisyonu iznini almamıza sadece birkaç gün kaldı.
Lucca'yı hastaneye getir.
Lütfen, içeri gelin
Teşekkür ederim.
Merhaba, Lucca.
Mhm.
Merhaba.
Merhaba. Hazır mısın?
Evet
Jaramillo neden burada? Biliyor muydun?
Hayır.
Jose Antonio.
Barbara. Sizi görmek güzel.
Hepinize iyi günler.
Sayın bakanla sizden bahsediyorduk konuşuyorduk,
size Sitotron'u test etme fırsatı vermemizi konuşuyorduk.
Lütfen oturun.
Pekala. Bak, Jorge.
Bu çocuk Lucca, bu hanım annesi, ve Doktor İbarra'yı zaten, tanıyorsun.
Kesinlikle. Lütfen Luis,
bugün imzalayacağımız belgeyi
okuyabilir misin?
Tabii efendim.
Bugünkü tarih itibariyle ve Genel Sağlık Yasası'nın 19. ve 20.
Maddeleri hükümlerine dayanarak…
Meksika Çocuk Hastanesi'ne Sitotron olarak bilinen teknoloji ile klinik
deneyler için…
onaylanacak bir protokol yürütme yetkisi veriyoruz.
İlk aşamada, testlerin profili yalnızca…
Bu teknolojinin onkolojik kullanımına odaklanacaktır.
Hayır. Hayır, hayır, ama bu…
Yukarıda bahsedilen sürecin geliştirilmesi…
Affedersiniz, Sayın Bakan.
Şüphesiz ki,
hastane bu klinik deneylerden fayda görecek
kanser hastalarından yüksek bir talep görüyor, ancak…
Ayrıca bugün burada bulunan Lucca gibi çok sayıda nörolojik hastamız da mevcut
ve onlar da…
Durun, durun. Doktor Jaramillo'nun bana
açıkladığı kadarıyla…
Makinenin ticari kullanım için, onaylanmış protokollerinin,
artrit ve kanseri…
Kapsadığını anlıyorum.
Ve satın almanın birincil amacı…
Doğru tedavi yapmaktır.
Ama bu tedavi Lucca'nınki gibi vakalarda da işe yarıyor.
Kanıt olarak dosyası, elimizde.
Biliyorum.
Ve inanın bana tedavinin oğlunuzda işe yaramasına çok sevindim, hanımefendi.
Ama biz çoğunluğun iyiliği için karar veriyoruz.
Bireysel vakalar için değil.
Şimdi müsaadenizle belgenin imzalanmasına geçelim.
Elbette.
-Lütfen. -Teşekkür ederim.
-Buyurun. -Belki de, sonuçta, bu
savaşı kazanamayacağız.
Belki de baban haklıdır.
Her şey savaşmakla ilgili olmak zorunda değil.
-Ve teslim olmakta sorun yok. -Lütfen bu konuda beni bilgilendirin.
Belki de bitiş çizgisi görünürde değil, çünkü biz uzun mesafe koşucularıyız,
Luqui.
Ve bu sürecin tadını çıkarmak,
manzarayı görmesini bilmek, gerekiyordur.
Yukarıya bakmak için durmalı ve gökyüzünü izlemeliyiz.
Bu törene başlamak benim için bir zevk.
Bu önemli açılış törenine katılarak bizleri onurlandıran doktorları
tanıtarak sözlerime başlamak istiyorum.
Öncelikle,
varlığıyla bizleri onurlandıran ve bu etkinliğe
sponsor olan Sağlık Bakanımız,
Doktor Jorge Martinez Navarro için,
sizlerden bir alkış rica ediyorum.
Ayrıca bu hastanenin nöroloji bölümü başkanı,
Doktor Jose Antonio İbarra'ya da,
hoş geldiniz demek istiyorum.
Bayan Azucena Monroy.
-Ve doktor Ricardo Jaramillo. -Alo?
Merhaba Barbara. Nasılsınız?
Merhaba. Biz iyiyiz, teşekkür ederim. Sen nasılsın?
İyiyim, iyiyim. Ben,size bakıyorum.
Efendi Lucca burada, bilgisayarımda.
-Doktor Ricardo Jaramillo. -Evet, diğer çocuklar da Sitotron'u
-kullanabilecekleri için çok heyecanlıyız. -Doktor Ricardo Jaramillo.
Sözü Doktor Rikardo'ya vererek başlamak istiyorum.
Evet, evet. Hepimiz çok heyecanlıyız.
Ama, bende burada unuttuğunuz, bir şey var. Bay Dinozor.
Bruno bunu duyduğuna çok sevinecek.
Elbette, bu yüzden sakladım.
Ah…
Dinle, Barbara.
Sen, ailen ve, Efendi Lucca,
Hindistan'a her zaman, gelebilirsiniz.
Biliyor muydun?
Ama, Jaramillo bize dedi ki…
Ah, Jaramillo hakkında konuşmayalım. Tamam mı?
Daha sonra görüştüğümüzde onun hakkında konuşuruz.
Barbara…
Efendi Lucca'nın tedavi masrafları, burada,
Hindistan'da sıfır.
Bunu biliyorum.
Sitotron için çok şey yaptın ve ben…
Bunun için minnettarım.
Çok teşekkür ederim, Kumar.
Hoşça kal, Barbara.
Bu hayali gerçekleştirmek için.
Güle güle.
Aralarında benim de bulunmaktan şanslı olduğum birçok önemli bilim insanının,
yirmi yılı aşkın süredir devam eden araştırmaları sayesinde.
Dinle, Lucca.
Sen bebekken bu şarkı babanı ve beni ağlatırdı.
Ne oldu, tatlım?
Hindistan'a gittiğimiz için sen de mutlu musun?
An…
Ne dedin Lucca?
Anne.
Lucca…
Seni seviyorum.
LUCCA VE AİLESİ HİNDİSTAN'A ÜÇ SEYAHAT DAHA YAPTI.
LUCCA ŞU ANDA İLKOKULU KARDEŞİ BRUNO İLE AYNI SINIFTA BİTİRİYOR.
LUCCA BEŞ YILDIR EPİLEPSİDEN KURTULDU VE YÜRÜMEYE VE KONUŞMAYA BAŞLADI.
AĞUSTOS 2021'DE BÁRBARA, ANDRÉS VE BİR GRUP YATIRIMCI
İKİ SİTOTRON MAKİNESİ SATIN ALARAK HİNDİSTAN DIŞINDAKİ İLK KLİNİĞİ AÇTI.
DOKTOR KUMAR MERKEZİ MEKSİKA'DA VE BATI YARIMKÜREDEN
ONLARCA HASTAYA HİZMET VERDİ.
-Baba. -Burada.
Naye.
Burada.
Bruno.
-Her zaman ilk benim olmam gerekiyor. -Tamam, sıra sende.
Bruno Biansiotto Anderson.
Luquita Biansiotto Anderson.
Burada.
Uyuyor gibi. Venkatesh.
Buradayım.
Anne, burada.
Evet.
Bruno, bak.
Bunu eskiden yapamıyordu ama şimdi yapabiliyor.
Bacaklarını tutuyorum, bakalım şimdi ne olacak.
Lucca.
Kaldır! Kaldır! Yapabilirsin! Yapabilirsin!
Kaldır, tatlım! Başını dik tut!
Hey!
Bravo!
Aferin!
Dur.
Evet, işte böyle.
Çok güzel bir yürüyüş yapıyoruz.
Sence de öyle değil mi?
Evet, bayıldım.