Ne tüttürüyorsunuz lan?
Taşak mı geçiyorsunuz? Söndürün şunu.
Şimdi zamanı mı bunun?
Sen de mi kafayı buldun?
- Bana bak. - Birkaç fırt çektim sadece.
- Delirdin mi? - Kes şunu.
N'oluyor?
Gel buraya.
Gel.
Girdiğimizde, Kiki, sen arabada kal.
- Ne diyorsun sen? - Bak, bu önemli.
Önemli.
Arabada kal. Savunmadan kazanamayız.
Yani ben de mal gibi arkadan ateş ederim, öyle mi? Saçmalıyorsun!
- Ben de bir... - Ne diyorsam onu yapacaksın!
Ne diyorsam onu yapacaksın!
- Anladın mı? - Anladım.
Tetikte kal.
BEATING HEARTS
Kes şunu.
Yapma!
- Yapmasana lan! - Yapacağım, siktir git!
Orospu çocuğu!
Beni aşağılıyorsun!
Deliler gibi etrafta koşuşturup durmayın!
Kesin şunu!
- Kesin dedim lan! - Bağırma!
N'aptın lan sen?
Ondan bıktım artık!
Seni öldüreceğim!
- Daniel! - Merak etme.
Kes şunu artık.
- Aç kapıyı! - Dövmeyeceğine yemin edersen açarım.
Yemin falan etmeyeceğim.
Aç!
Sakin ol, aşkım!
Ödevimi yapmaya çalışıyorum.
Cidden, dinle bak...
Pekâlâ.
Clotaire, beni deli ediyor!
Sen bir şeyleri kır diye mi çalışıyorum ben?
Sos da harikaymış.
- Evet. - Bir kaşık daha.
- Kendin ye. - Benimkini ister misin?
- Yedim bile. - Son birkaç lokma.
- Stéphanie ne diyor, biliyor musun? - Stéphanie kim?
Şu iri kel, onun babası.
Yardım almak için bir sürü çocuk yaptığınızı söylüyor.
- Ona geri zekâlı bir sürtük olduğunu söyle. - Düzgün konuş.
Arkadaşına, çocuklarımızın birer aşk meyvesi olduğunu söyle.
- Aşk meyveleri! - O gevşek çeneni kapa!
İşini bitir.
- Evet, kapa çeneni. - Sen karışma.
- Kapa çeneni. - Karışma dedik.
Bakın, zürafam sıkıştı!
- Neye bakıyorsun? - Su birikintisine. Çok güzel.
Güzelliğin bir anlamı yok.
İnan bana...
...hayatta hiçbir şeyi sevmezsen, asla hayal kırıklığına uğramazsın.
- Pardon. Canını mı yaktım? - Evet, baba.
Annem fırçayı kullanırdı.
Fırça.
- Bu, değil mi? - Evet.
- Yemek iyi mi? Beğendin mi? - Evet.
- Pizza ısıtayım mı? - Olur.
♪ Yürü, Juliet, deniz kıyısında ♪
♪ Sırtındaki dört kırmızı kanadınla ♪
♪ Lewis Carroll'un Alice'ini söyledin ♪
♪ Sesin yankılanır manyetik bantta ♪
♪ Anneciğim, papatyalar toplayacağız ♪
♪ Juliet'in harikalar diyarında ♪
- 2 x 3? - 6.
- 5 + 6? - 11.
Pekâlâ. Şimdi de...
- 6 x 5? - 30.
Jacqueline, şimdi çekiyor mu?
- Hayır. - Kahretsin, niye çekmiyor ki?
- Hiç çekmiyor. - Sağ ol. Anladım.
- Biraz bile. - Anladım!
İstersen oturabilirsin.
Görünüşe göre yenisin.
- Tiki misin? - Yok be, Saint-Croix'taydım. O yüzden.
Özel katolik okuluydu, korkunç. Artık dayanamaz olmuştum.
Babama, okulun ayrımcılık yapmayacağını...
- Atıldın mı? - Evet.
- Sebep? - Küstahlık.
- Sokayım, buradalar. - Kim?
Clotaire ve onun avantacı çetesi.
- Hop, havuç kafa, saçın tutuşmuş! - Paslanmasın diye mi boyadın?
Siktir git, manyak büyücü!
Baksana, vampirlere sakso mu çekiyorsun?
Tatilini mağarada mı geçirdin?
Ufacıksın, sanki kilometrelerce uzaktasın.
İşte Koca Bertha geliyor!
Okul yemeklerini seviyor musun?
Büyük bela da ninesiyle geldi!
Ceketin Orta Çağ'dan mı kalma?
- O kadar şişmansın ki kıyafetten taşmışsın. - Baksana, moruk!
Kiliseye gitmek için mi giyindin?
Giyim zevkini geliştirmek için dua mı edeceksin?
Bana mı diyorsun?
Sana soruyorum, bana mı diyorsun?
Hayırdır?
- Sakin ol. - Sakin mi olayım?
Seni koca sersem, bana sakin ol demeden önce...
...niye sinirlendiğimi sorgula. Bunu bir düşün, beyinsiz.
- Beyinsiz mi? Bana beyinsiz mi dedin? - Aynen.
Nedenini merak ediyorsan, düşündüğümden daha da kalın kafalısın.
- Kendini ne sanıyor bu farfara? - Hakaret edemeyeceğin bir kız.
Asla. Çaktın mı?
- Eee, beyinsiz hakaret değil mi peki? - Değil.
- Gerçekten. Aradaki farkı biliyor musun? - Kesin öyledir!
Gerçekler kazalara benzer.
Senin de her an başına gelebilir.
- N'oldu? - Hiç, ama ne kadar da ezikçe değil mi?
- Yaylan. - Canım ne zaman isterse o zaman yaylanırım.
Şimdi istemiyor mu?
- Jacqueline, gidelim. - Jacqueline mi?
Jacqueline adında yaşayan biri var mıydı ya?
Makarasın.
- Senin adın ne, beyinsiz? - Clotaire, madem soruyorsun.
Benim adımla dalga geçene bak, adı Clotaire!
- Sana “Jackie” diyeceğim. - Ben de sana “asla” diyeceğim.
- Vurdu gol oldu! - Kesin lan sesinizi!
Dalga mı geçiyorsunuz!
Sizi küçük vandallar!
Canım çıktı.
- Bugün çok fazla hatuna çaktım. - Eminim çakmışsındır.
- Bütün günü birlikte geçirdik! - Sabahı kastetmiştim.
Jackie!
Ne istiyorsun?
Al, bu senin için.
Hediye.
- Nasıl yani? - Bilmiyorum, öyle işte.
Bende var.
Tüm albümleri var.
- Tüm albümleri var mı? - Hepsi!
- Ne istiyormuş? - Bir Cure albümü hediye almış bana.
- Yani sana asılıyor. - Hayır, sanmıyorum.
Yanılıyorsun.
- Clotaire sana asılıyor. - Hayır.
Pierre'in köpeği dün yavruladı.
Ve ne dedi biliyor musun? Bir tane yavru isteyip istemediğimizi sordu.
Burada bir köpek, düşünsene.
Bu arada, çok güzel bir köpek.
Ama onun kölesi olacağını da unutmamalısın. Tatile gidersen...
Baba!
İşte Michael Jackson!
Ve dış kapının mandalı!
Onu pişirirsek, tüm ilçeyi doyururuz.
Matarasında kan var.
Saçıyla ip atlayabilir!
- Şu cüceye bakın! - Kes lan!
- Neredeydin? - Zamanında hazırlanamadım.
Otobüsü kaçırdım ve otostop çektim.
Bu kadın beni aldı.
Yemin ederim, nefesi kokuyordu.
Önemli olan nefes kontrolü. Hadi.
- Sana albüm mü hediye etti? - Evet.
Fazla heyecanlanma, zaten 15 kız arkadaşı var.
Kuaför Tara'yla çıkmıyor muydu?
- 19 yaşında sayılır! - Öyle, ama kolayca veriyor herkese.
- Onu partiye getirecek misin? - Sanki çok sikinde.
- Yeni kız çok hızlı. - Kaşarlar, yeni kızın bir adı var.
Neymiş adı?
Jackie.
- Hiç yaptınız mı? - Evet, en az 10 kere. Hadi ama!
- 10 kere mi? Sen mi? - Evet, rahat 10 vardır.
- Tamam, birkaç isim ver o zaman. - Ben telefon rehberi miyim?
Sanki hepsinin adını hatırlıyorum da!
Kardeşim! Onu hiç bir kızla görmedim.
Birincisi, bu benim özel hayatım.
İkincisi, tatillerde yapmıştım, bu yüzden kapa çeneni!
Sonuncusu bir Amerikalıydı.
Paten sürüyordu. Kesişiyorduk.
- Konuşmaya başladık. - Konuşmaya başlamış!
- Tek kelime İngilizce bilmiyorsun. - Vücut dili, dostum!
- Kumsaldaydık... - Kumsalda paten mi sürüyordu?
Tamam, hikâyeyi anlatmayacağım. Siktir git!
- Ben de yapmıştım. - Çok da sikimizdeydi.
- Kuzenimle. - Kuzenini sikmiş!
Rezilliğe bak, kuzenini sikmiş!
Kuzenindi yani?
Sapığın önde gidenisin!
- İçmek ister misin? - Hayır.
Peki.
- Dans edelim mi? - Hayır.
Peki.
- Kavga var! - Ne varmış? Kavga mı?
Dışarıda kavga var!
Dışarı, millet. Kavga var!
Ailem okulumu değiştirmemi istiyor.
- Haydut bunlar! - Kız kardeşim travma geçirdi.
Bütün o kan. Korkunçtu!
Beni korkutuyor.
- Sen de ona bandananı verdin. - N'olmuş verdiysem?
- Cidden, eleman kafadan kontak. - Kafadan kontak mı? 3'e 1 daldılar elemana.
- Polis n'aptı? - Bilmem, gelmediler.
- Alt tarafı bir kavga. Özgür bir ülkedeyiz. - Şiddetten nefret ederim.
- Başka seçeneğim yoktu. - Her zaman bir seçenek vardır.
- Hadi, atla. - Dersim var.
- As. - Oldu, süper fikir.
- Hayatımı senin gibi boşa mı harcayayım? - Ciddi misin sen?
- Geleceği falan mı düşünüyorsun? - Geleceğimi düşünüyorum, elbette.
- Niye? - Planın yoksa, her şey berbat olur.
Benim planım, bütün günü seninle geçirmek.
- Benimki 14. Louis üzerine bir sunum. - Demek geleceğin 14. Louis?
- Gitmeliyim. - Bekle!
- Numaranı ver. - Olmaz.
- Hadi ama. - Vermem.
- Versene! - Vay canına, ikna kabiliyetin çok yüksek!
- Numaram yok. Babamın evinde kalıyorum. - Ee, n'olmuş yani?
İki kez çaldıktan sonra kapatırım.
- Yani, senin ihtiyara denk gelmem. - “Senin ihtiyar,” tabirinden nefret ederim.
Peki.
- Pekâlâ, görüşürüz. - Bekle.
Ufak bir öpücük?
0 4 6 4...
Tatlı?
Flanby'ye ne dersin?
Flanby'lerimiz bitmiş.
Senin bu Flanby olayın ne?
Onları biriktiriyor musun, satıyor musun?
Flanby Eyfel Kuleleri mi yapıyorsun?
Atla, Jackie. Güven bana!
“Güven bana!” Âşık olmuş!
Sakızı çıkarır mısın?
- Geldin mi? - Evet.
- Buraya gel. - Niye?
- Gel. - Sokayım.
N'oldu? Neye bakıyorsun?
Kızarmış yanaklarına bakıyorum.
Otobüse yetişmek için koşmak zorunda kaldım.
Yanaklarının kızarık kalsın diye otobüse koşarak mı bindin?
Yol boyunca ayaktaydım. Oturacak yer yoktu.
- Günün iyi geçti mi? - Gerçeği mi istiyorsun?
Gerçek şu ki... Fransızca hocası benden nefret ediyor.
Bana ayar oluyor.
Eskiden özel okulda okuduğum için.
La Fontaine'i sordu.
Ben de ona boktan olduğunu söyledim.
Merak etme, bu kelimeyi kullanmadım. Sıkıcı olduğunu söyledim.
“Madem daha iyi biliyorsun, argümanını geliştir,” dedi o da.
Yani, La Fontaine'i 4. sınıfta okuyorsun.
Cırcırböceği, karınca, tavşan ve kaplumbağa, anladık.
Sevimli hayvanları kullanarak bize boktan bir ahlak empoze ediyor.
Bu korkakça, dar görüşlü, kaba ve yavan, değil mi?
Okulu asmışsın.
Bugün okulu asmışsın.
- Evet. - Bana bir bira getir.
Kızdın mı bana?
- Minik babacağım... - Onu geç.
Şu andan itibaren...
Bundan sonra... Son 2 kural. Pazarlık yok.
- Artık okulu asmak yok. - Doğru.
- Yalan söylemek yok. - Doğru.
Pekâlâ, baştan alalım, günün iyi geçti mi?
Evet.
Oğlanın adı ne?
Clotaire.
La Fontaine konusunda haklısın.
Okulu asman, ödev yapmayacağın anlamına gelmiyor sanırım.
- Doğru. - Doğru, o zaman...
- Ödev yapmaya gidiyorum. - Aynen.
Ve bundan hiç memnun değilim.
Clotaire.
Nasıl bir isim bu?
Kalp, göğüs kafesinin sol tarafında bulunan içi boş bir kastır.
Herhangi bir günde kalbiniz 100 bin kez atar.
Bir yılda 3 milyon kez.
Hayatınız boyunca da 4 milyar kez.
Normal bir insanın kalp atış hızı...
- Selam. - Merhaba.
- Görünüşe göre kimse size söylememiş. - Neyi?
- Denetimi. - Ne denetimi?
- FYT gelecek bugün. - FYT ne?
Fransa Yemekhane Denetimi. Menüde ne var?
- Osso bucco. (Güveç) - Hayır, şöyle telaffuz ediliyor...
Evet, osso bucco.
- Kiki, Flanby'ler! - Al, sonra görüşürüz.
- Osso bucco dana etinden yapılır. - Hayır, tavuk etinden yapılır, şef.
Bu kadar taşak geçtiğin yeter. Osso bucco, işte
Yarın görüşürüz.
- Ne haltlar karıştırıyorsun? - Hiç.
Afiyet olsun, aşkım.
- Ne yapıyorsun orada? - Hiçbir fikrim yok.
Paris'teki markete 16:57'de vardım.
Babam beni almaya geldi. 3 saat direksiyon salladı.
“Bu sefer çok ileri gittin,” dedi.
Hergele, beni doğruca Tarbes'deki askeri harp akademisine gönderdi.
Kardeşimi 10 yıl boyunca bir daha görmedim.
Okulu niye bıraktın?
Meslek Hazırlık Sınıfı'na almayı konuşmaya başladıklarında okulu bıraktım.
- Hadi ama, ben geri zekâlı değilim. - Geri zekâlılar için değil ki o.
Meslek Hazırlık Sınıf'ları, öğrencileri sistem içinde tutmak için.
Saçmalığın daniskası.
Ya bırak. Mal'lar için işte.
Benim gibilerin sonu belli zaten.
Bu söylediğin korkunç bir şey.
Korkunç değil, sadece kendimi kandırmıyorum.
Matematik derslerine girdim.
1,000'e kadar sayabiliyorum.
Eksi sonsuz, artık sonsuz, bunların bana ne faydası var?
Sana mantığı öğretiyor.
Evet, ana akım mantığı. Benim kendi mantığım var.
Merak etme, bu beni yıldız olmaktan alıkoymayacak.
Yani bu adam, gördüğünüz gibi, kendi alanında oldukça istisnai biriydi.
Otoriteyi küçümsüyordu.
Niye hep boş yere kavga edip duruyorsun?
- Bu çok kötü. - Evet, ama ben hep...
Kahretsin, nasıl deniyor?
- Bilirsin, ben hiç... - Göz önüne alınmıyor musun?
- Yargılandığını mı hissediyorsun? - Evet, yargılanmak doğru kelime.
İnsanlar, beni tanımadan yargılıyor.
Siktiğimin kelimeleri de.
Çok yavaş ortaya çıkıyorlar ama ne düşündüğümün farkındayım ben.
Kelime dağarcığında sorun var tabii.
- Başkalarının ne düşündüğünü kim takar? - Yapma, Jackie.
Başkalarının ne düşündüğünü takan yok.
Ben küçükken, tanıştığım herkesin gözünde “zavallı çocuk” ifadesini görürdüm.
Öğretmenler seninle sanki kırılacakmışsın gibi konuşuyor.
Onlara, “bana bakın, ben hasta değilim, annemi kaybettim,” demek isterdim.
Sana sormaya hiç cesaret edemedim.
- Neyi? - Kazayı.
Ne diyebilirim ki? Söyleyecek bir şey yok.
Bana ayakkabı almak istemişti.
Konuşuyordu...
Saniyeler sonra kanlar içinde kaldı.
Ona seslendim. Cevap vermedi.
Diğer arabalar durdu.
İnsanlar bana doğru koşmaya başladı.
Sonrasına dair... Hiçbir şey hatırlamıyorum.
Az önce söylediklerimi unuttuğumu sanıyordum.
Sorun değil.
Olmadığını biliyorum.
Gerçekten.
Ses sistemimin ellenmesi yasak. Başka hangi dilde söylemem lazım?
Benim için değil, baba.
Senin için değil mi? Aptal gibi mi görünüyorum?
Kız arkadaşım için.
- Kız arkadaşın mı var? - Evet.
Her şeyi geri yerine koy ve dikkat et.
Âşık mı oldun?
Öyle mi, günışığım?
Onu rahat bırak. Gel.
- Seni seviyorum, tatlım. - Ben de seni seviyorum.
İçeriye bakalım.
Madeni parayla çalışıyor.
Siktir et, bira içelim.
Lionel!
- Hay amına koyayım! - N'oldu?
Ot!
- Hay amına koyayım! - Kes sesini.
Bir çanta bul bana.
- Ne? - Kapa çeneni ve bir çanta bul.
- Bunu nerede saklayacağız? - Babamın garajında.
- Bir sürü var. Ne yapacağız? - Bilmiyorum.
Hayatta, bir planın olmalı...
...bizim planımız da bu, dostum.
- Ne kadar eder biliyor musun? - 1000 frank rahat eder.
Manyak mısın?
Milyonlar eder.
Sana bir şey söyleyebilir miyim?
Ben de hiç yapmadım.
N'oldu biliyor musun, etrafa sordum ve kuzenim Hubert...
- Hubert kim? - Çinliye benzeyen var ya.
Malı 12 bine alacak birini tanıyor.
- Bunlar mıymış malı çalan? - Bunlar.
Çalmadık, bayım. Kapı...
Kes lan sesini!
Cidden, iki bebeden dayak mı yedin?
Çocuğun yumrukları sağlam.
- Zenci prensesin mi? - Hayır, diğerinin.
Senin yerine onlar gidecek, deneyim kazansınlar.
- Onları Salah'a gönderemezsin. - Gönder. Bir ders olsun.
Bay La Brosse adına olduğunu söyleyin.
Kımıldayın!
18 yaşından küçükler giremez
Ne istiyorsunuz? Okuma yazmanız yok mu?
- Bay La Brosse adına geldik. - La Brosse mu?
Girin.
Millet, Bay La Brosse adına gelmişler.
La Brosse'a söyle, siktirsin gitsin.
Kimse beni haraca bağlayamaz.
Atın şu pislikleri dışarı.
Fransız Avcı
Oturun.
Al, La Brosse.
Zarfta.
- Ona biraz para ver. 200. - Ne? Elimi mahvetti.
Senin hiçbir zaman hâllemediğin işi 10 dakikada hâlletti.
Salah, mangırı tosladı. Ona 200'ü ver ve çık.
Senin için.
- Okuyor musun? - Hayır.
- Okulu bıraktım. - En iyisini yapmışsın.
Eğitim, hayal gücü olmayan beyinsizler içindir.
15 yaşında, hayat için bir yol seçmeni isterler.
Kim bilebilir ki?
İmkansız bir şey.
En önemli şey mangırdır.
Bolca mangır kazanabilmektir.
En hızlı şekilde.
İçer misin?
Güzel çakmak, değil mi?
Parlak şeyleri seviyorsun.
Çünkü, lüks görünüyor.
Anlıyorum. Ben de senin gibiydim.
Çocukken, ailemle alışverişe çıktığımızda...
...bu çakmak gibi güzel şeylere bakardık.
Bakardık...
...ama hiçbir şey olmazdı.
Geçip giderdik.
İstersen, dükkana girebilirsin.
Tabii, benim için çalışıyorsan.
Anladın mı?
Al, senin olsun.
Alsana.
Hediye.
Pekala, yaylan. İşimiz bitti.
Öcü'nü de unutma.
- 100'ünü de sen al. - İstemiyorum.
- Salak. Bunu hak ettik. - İstemiyorum dedim. Sende kalsın.
Bana sorarsan, parayı çöpe at.
O adamların bize nasıl davrandığını görmedin mi?
Bize ne yaptıklarını?
Ya o demir çubukla yaptıkların, amacın neydi?
Neredeydin?
Orada olsaydın, demir çubuğa gerek kalmazdı.
- Ödlek herif. - Ödlek mi? Ben mi ödleğim?
Lafını geri al.
Ödleğin tekisin. Sikik bir şamar oğlanısın.
Ben şamar oğlanıysam, sen de dallamasın!
- Dallama mıyım? - Evet, hem de en hasından!
Belli ki, umutsuz bir vakasın.
He öyleyim, siktir git! Kimseye ihtiyacım yok benim.
Anneciğine koş. Duydun mu beni?
Siktir git!
Eve geç geliyorsun. Bu aralar ne yapıyorsun?
Hiç.
Rol yapmaktan bıkmadın mı?
Kendinle ne yapacaksın, bunu düşündün mü hiç?
Düşündün mü?
- Baba... - Yav he he...
Serseri.
N'oldu?
- Yüzünün hâli ne? - Kavga ettim.
- Sebep? - Ettim işte.
Bugün benimle kalır mısın?
- Nehre gitmek için güzel bir gün. - Hayır, kalamayacağımı biliyorsun.
- Serseri olduğumu düşünüyorsun, değil mi? - Hayır, niye öyle düşüneyim ki?
Maskeler!
Kalk!
Çarpışma!
Evlenmek suç mu?
Terlik ve cellaba giymediğimiz sürece mi?
Kesin! Hadi...
- Bu, düğünde mi oldu? - O rahipleri bilirsin. Hepsi kavgacıdır!
- La Brosse, yürü. - Assolist sahneye!
Patron için, oley!
Ne bakıyorsun lan?
Belin!
Sikeyim. Al...
- Sağ ol. - Çocuğa prosedürü açıkla.
Clotaire...
Oraya girdiğinde soru bombardımanına tutulacaksın.
Babam, nasıl yırtacağımızı öğretti.
- Sessiz kal. Bebel'in gözlerinin içine bak. - Bebel kim?
Salla gitsin. Gözünü posterden ayırma.
Buraya.
Papyon yakışmış.
Bir içki alabilir miyiz?
Şerefsizler bizi asla salmayacak sanıyordum.
- Her şey yolunda mı? - Yolunda.
- Benim hakkımda sorular sordular sanırım. - Aynen.
- Ne söyledin? - Her şeyi itiraf ettim.
Yani?
Soygunu, düzmece düğünü...
Çeteyi, seni, her şeyi...
Niye? Kötü mü ettim?
- Baban ne zamandır liman işçiliği yapıyor? - Doğumumdan beri.
- Ayyaş mı? - Değil.
Belki biraz.
- Anneni seviyor mu? - Evet.
Ama asla dile getirmez.
- Bakışlarıyla hissettirir. - Gerçeği seviyor demek ki.
Babam kanserden öldü.
Aylarca acı çekti.
Öldüğünde ne düşündüm tahmin et.
- Özleyeceğini mi? - Hayır.
Gidip köşedeki eczaneyi patlatabileceğimi.
15 yaşındaydım.
Kendi kendime dedim ki, o gün kimse benden şüphelenmez.
Hiçbir evlat o gün böyle bir şey yapmaz diye düşünürlerdi.
Kutsala saygısızlık en iyi bahanedir.
Senin payın.
15 bin frank.
Şerefsiz Polisler
- Selam, tatlım. - Neler oluyor?
Bu sabah hepsi işten çıkarıldı.
25 yıl onlar için götümüzü yırttık!
- Ama şimdi bizi adam yerine koymuyorlar! - Sıcak kahve, beyler.
- Boşuna. - Orada öylece oturacak mısın?
Cuma günü, limanı ablukaya alacağız.
Kapatacağız.
Bize kazık attılar!
Beyler! Cuma günü, limanı ablukaya alıyoruz!
- Atla, Jackie. - Sadece ikimiz olacağız sanmıştım.
- Atla işte. - Nereye gideceğiz?
Hadi ama tatlım.
Bana güven.
Kız arkadaşın olduğunu bilmiyordum, Cloclo.
Çok tatlısın!
- Nereye gidiyoruz? - New Rod'a.
Baksanıza, kızlar.
Kocaman!
Gerçek mi?
- Yok artık! - E herhalde yani!
Hergele bana çakma yüzük verirse n'aparım biliyor musun?
Ben de ona çakma oral yaparım!
Fermuarını açarım, malafatı çıkarırım, biraz elle muamele, sonra da...
Dinleyin.
Kamyon, her Cuma saat 6'da geliyor.
Dolanıyor.
Tüm liman işçilerinin maaşlarını taşıyor.
Göstereyim.
Burası rıhtım.
Ve biz tam burada devreye gireceğiz.
Sorun şu ki, gümrük de orada.
Onları kontrol ettin mi?
Toplamda 15-20 adam. Birkaçını tanıyorum ama uzun sürer.
Ve piçler sürekli yer değiştiriyor.
Kısacası, siki tuttuk.
Yani, bu iş yatar.
Fikrin tamamı fiyasko.
Ama önümüzdeki Cuma grev, limanı ablukaya alacak.
Gümrükler kapanacak. Boş olacak.
- Emin misin? - Eminim.
Hayır, bak.
- Bundan kesinlikle emin misin? - Evet, eminim.
Bu iyi, değil mi beyler?
Planı yeniden devreye alabiliriz.
Nerede kaldın?
Neredeydin?
Özelleştirme liman işçilerini öldürür!
Özelleştirmeye hayır!
Favori yerel eğlencemiz.
Siktiğimin grevcileri!
- Yolda engel var. - Anlaşıldı.
- B rotasını kullan. - Anlaşıldı.
Başlıyoruz!
N'oluyor lan!
Sür! Sürsene lan!
Sür!
- Siper alın! - Plastik patlayıcı!
- Parayı alın, beyler! - Kıpırdamayın! Yoksa gebertirim ikinizi de!
Kıpırdamayın dedim!
- Paraya ulaştık! - Acele edin!
Hadi!
Seri!
Kıpırdamayın! Kıpırdamayın dedim!
Devam edin, beyler! Daha hızlı!
Kafanı topla, mankafa!
Riton!
Bu kadar, ayrılıyoruz!
N'apıyorsun?
Yapma!
Bayım!
Ölmeyin!
Lütfen!
Bayım!
- Kim vurdu? - Senin oğlan.
Alo, aşkım!
- Ben yapmadım! - N'oluyor?
-Ben yapmadım. - Neyi yapmadın?
Az önce bir herifi vurdular!
Tam önümde. Vuran ben değildim!
N'oluyor? Neredesin sen? N'apıyorsun?
Ben değildim, yemin ederim. Bana inanmalısın.
Yemin ederim, aşkım!
Yemin ederim!
Yemin ederim ben vurmadım.
Çabuk dışarı çık!
Çık oradan!
Yavaşça.
Annemin ölüsünü göreyim ki...
Vuran benim dedim...
Merak etme, her şey yoluna girecek.
Sadece biraz dayan ve...
Çeneni kapalı tut, babam seni buradan çıkaracak.
- Beni yüzüstü bırakmayacaksınız, değil mi? - Yemin ederim!
Aylardır elim kolum bağlı oturuyorum.
Ne raporlarını okumaya ne de seninle konuşmaya cesaret edebiliyorum.
Bu şekilde geçmesini mi bekliyorsun?
Bebeğim, seni baba nutkundan uzak tutmaya çalışıyorum ama geleceğin tehlikede.
Mutsuzum, baba.
Ortak bir dostumuz seni savunmamı istedi.
Şöyle yapacağız...
Hiçbir şey söylemeyecek, isim vermeyeceksin.
Gerisini ben halledeceğim.
Kısa sürede seni bu kâbustan kurtaracağız.
Biliyorsunuz bayım, ben değildim.
Elbette, ama şimdi sessiz kalman çok önemli.
- Tamam mı? - Sağ olun, bayım.
“Eğer güçlüyseniz, haklı ya da haksız, mahkeme siyahınızı beyaza çevirir.”
- Bunlar kimin sözleri? - La Fontaine'in.
Sana ilham verdiği tek şey bu mu?
Delikanlı, bu dava başladığından beri takındığın pervâsız sessizliğin...
...sadece suçluluğunu doğrular nitelikte olduğunun farkında mısın?
Biliyorsun ki delikanlı, kimse şehitleri umursamaz.
Unutulurlar.
Savunma makamı, eklemek istediğiniz bir şey var mı?
Duruşma ertelenmiştir.
“Hangi kararın doğru olduğunu belirlemenin bir yolu yok çünkü...
Sanık, lütfen ayağa kalkın.
Mahkeme, sizi suçlu buldu.
Ve sizi 12 yıl hapis cezasına çarptırdı.
Duruşma sona ermiştir.
Gidelim.
- Duydum seni! - Sikeyim! Kalktın mı?
- Evet. Sen hâlâ yatmadın mı? - Vay, cevaba gel!
Evet, neyse...
Peki.
Sikeyim!
Mal karı!
Üzgünüm, Sophie. Sıkıntılı bir dönemden geçiyorum.
Ve 120 frank ceza keseceklerini söylediler.
“Sanki 6 franklık bilet parasını ödeyemem; iyi, 120 frankı gönder gelsin,” dedim.
Sonra çok ileri gittiğimi fark ettim.
Bu yüzden deneyeyim dedim.
Dedim ki, “bekle, bu bir erkek!”
Affedersiniz, bir saniye.
“Erkek” dedim. “Erkek mi?” Dedi.
“Karnımda, bayım.” dedim.
Ne cevap verdi biliyor musun?
- Dedi ki, “bu delilik...” - Bayan, sakıncası yoksa.
Şu an hiç araç yok, efendim. Kusurumuza bakmayın.
İlginç. Rezervasyon yaptırmıştım.
- İsminiz nedir? - Valrinck. Jeffrey Valrinck.
- Rezervasyon yaptırdığınız araç... - Golf.
Herkesin gözde arabası. Merak etmeyin, Golf'le aynı segmentte...
Hayır, ben Golf istiyorum.
Ben de milyoner olmak istiyorum. Ee, ne yapacağız şimdi?
Ne var be?
Kuzey Bölgesi Direktörü
Yani, bir Golf, hangi tarihler arası?
Sence buraya gerçekten kiralama için mi geldim?
- Bilmem, sen söyle. - Ben sana başka bir şey söyleyeyim.
- Mesela? - Tahmin edemiyor musun?
Kovulduğum gibi mi bir şey mi?
- Aynen. - Pekâlâ.
Normal. Bu sabah burnum boktan çıkmadı.
Sophie, çok memnun oldum.
- Ne var biliyor musun? Beni kovamazsın... - Aynen, istifa ediyorsun.
Kesinlikle.
Dürüst olmak gerekirse, tahmin etmeliydim.
- Kim şemsiyeyle dolaşır ki? - Islanmaktan nefret eden biri.
Evet. Ben de onu diyorum.
- Sakin ol. Araban olduğunu tahmin etmiştim. - Üniforma şirketin malı ama.
Bekle bir dakika.
Baksana.
Saçmalama. Sırılsıklam olacaksın.
Sana bir içki ısmarlayayım.
- Niye kabul edeyim ki? - Yapacak daha iyi bir işin var mı ki?
Zaman kaybetmek için daha iyi bir yol bulurum.
- Hiç sanmam. - Öyle mi? Seni dinliyorum.
Hayır, aslında...
Dinlemiyorum.
Nedenini biliyor musun?
Beni bir içki içmeye götürüp, muzaffer bir şekilde mojito ısmarlamadan...
...altı tane içip ne pislik olduğunu unutmadan...
...hiç kimse için böyle hissetmediğini söylemeden...
...ve dudaklarını büzerek bana sokulmadan önce...
...artık, hiçbir şeye inanmadığımı bilmelisin.
Hiçbir şeye.
Bekle!
Evine hoş geldin, oğlum.
Şu hamamböceği kokusundan kurtul.
Ekşimiş kokuyorsun.
Woody Woodpecker izlemeye ne dersin?
- Susadın mı, tatlım? - Kaseti koy.
- Nane likörü içer miyiz? - Yerleşin. Beynimizi yakacak.
Biliyorum, aptalca; ama atmaya kıyamadım.
Sanki hâlâ buradaymış gibi.
- Pastayı beğendin mi, tatlım? - Çikolatalı olan en iyisi. Tereyağlı.
Özellikle seçtim.
Lilac Towers'ın arkasında yeni bir pastane açıldı.
Güzel, değil mi?
Kayısılı turtaları muhteşem.
Yarına, kahvaltı için kruvasan alacağım.
- Bayılacaksın. - Tereyağlı kruvasan.
- Daha sonra dışarı çıkalım mı? - Biraz yüzünü görelim de.
Efsane.
- Kes şunu. - O bir efsane.
Yapma, şimdi sırası değil.
Ben biraz dinleneceğim.
İyi misin, kardeşim?
- İyi misin? Sıkıntın var mı? - İyiyim, Kiki.
- Seni öpebilir miyim? - Kafayı mı yedin?
İşte, bak...
Sana, Amerika'dan bir ceket aldım.
Vay be. Şuna bir baksana.
Bu renk bir şey giyemem.
“Altın dokunuş”unu beğenmiyor musun?
Hayır.
- Serseri gibi dolaşamazsın. - Hop, biraz saygılı ol.
Dur...
- Deneyeceğim. - Tabii.
Boksör tarzı. Omuzlarını ön plana çıkarıyor.
- Çok küçük geldi. - Hadi ya, tüh!
Rahat değil. Olmadı.
- Sağ ol. - Bununla epey can yakabilirsin.
- Eşyaların için çekmecede yer açtım. - Burada mı?
- Hayır, alttaki senin. - Alttaki mi?
Merhaba.
Merhaba, bayım.
Sikeyim!
- Ne halt yemeye geldin buraya? - Jackie'yi görmek istiyorum.
Onu görmeye niye şimdi geldin?
Hapishanede ziyaret etmemesini söylemiştin.
Belki de ilk iyi fikrindi. Şimdi bunu mahvetme.
- Lütfen, onu görmeliyim. - Bu iyi bir sebep mi şimdi?
Utanmıyor musun? Cinayet işledin, bir adamı öldürdün.
Ben hiçbir şey yapmadım. Tamam mı?
Cinayeti ben işlemedim.
Hayatımın on yılı, bir hiç uğruna çalındı.
Bana inanmıyorsanız, çok yazık.
Onu görmeliyim.
Bayım...
O on yıl boyunca...
...her gün kızınızı düşündüm.
Her gün. Hâttâ...
Bana onu hatırlatan kelimelerin bir listesini bile yaptım.
İyi bir okul hayatım olmadı ve okumayı da pek öğrenemedim...
...ama hapishanede bir sözlüğüm vardı.
Bir Larousse.
Kelimeleri öğrendim.
457 kelimeyi.
Anlamlarını bile ezberledim.
Onu kaybetmemek için...
...elimdeki tek şey buydu.
Ayrıca...
Açıkçası, bana istediğiniz kadar bok atabilirsiniz.
Bir şey diyemem. Salağın tekiydim...
...câninin teki olduğumu da söyleyebilirsiniz.
Ama gençtim.
Etrafım kötü şeylerle çevriliydi.
Tek güzel şeyim, kızınızdı.
Dinle...
Jackie burada değil. Taşındı.
- Nerede? - Evlendi.
Ve mutlu.
Mutlu, o yüzden...
Lütfen, gidip onun hayatını mahvetme.
Onu rahat bırak, tamam mı?
Üzgünüm.
Hepsi bu kadar. Hoşça kal.
Hayır, anlaşmıştık.
Ayın 20'si demiştik. Sizi tekrar arayacağım.
Tatlım?
Bir şey mi oldu?
Sorun ne, canım?
Ben yanındayım.
Yanındayım.
Duvarın bu bölümünü açacağız.
Cumba için.
Mutfak oraya taşınacak.
Ve atölye de buraya.
- Atölyeye ne gerek var ki? - Resim yapmayı sevmiyor musun?
Hayır, öylesine söylemiştim.
En fazla iki kere yapmışımdır.
Göreceğiz bakalım. Belki fazladan bir yatak odası, kim bilir?
- Evet, kim bilir? - Ben biliyorum.
Sikeyim, bu sistemle olmuyor. Düğme takamaz mısın?
Bu geleceğin sistemi. Harika bir şey.
Orgazm olmamı sağla, yoksa gelecek falan olmayacak.
- Ne dedin? - Yarın elektrikçiyi arayacağım.
Beni hatırladın mı?
Marco'nun kardeşiyim. Aynı okuldaydık.
Siktir et hapishaneyi! Unuttun mu? Mahallenin en belalısı sendin.
Beyler, adamı rahat bırakın. Bu bir ucube gösterisi değil.
- Onu görmeyeli çok uzun zaman oldu. - Tamam, başka şeyler konuşun.
- Onu hapse attıklarında ben 8 yaşındaydım. - “O” mu? Onun adı Clotaire, mal.
Mangırınız var, değil mi?
- Para mı istiyorsun? - Evet.
- Sokakta işe çıkabilirsin. - He, oldu.
Müşteri mi arıyorsun? Yüksek topuklu giy, geleceğim.
Gardiyanı sen mi harcadın?
Kapa çeneni! Annenin yanına dön.
- Değişmişsin. - Evet, sen de öyle.
Sadece sesim aynı.
Ama dikkatli olmalı ve ona iyi bakmalıyım.
Bağırmak zorundayım. Buradakilerin kulakları iyi duymuyor.
Gördüğün gibi, dikkatli olmalıyım.
Yine de, başka biri olsaydı, fark edeceklerinden şüpheliyim.
Kimsenin yeri doldurulamaz değildir.
- Kimsenin. - Al benden de o kadar
Başka çarem yoktu.
İçeri ya sen ya da oğlum girecekti.
Tekrar yapmak zorunda kalsaydım, aynısını yapardım.
Yaşadıkların için üzgünüm ama bu işler böyle. Bunu orada bırakalım.
Hayır, orada bırakamayız.
Benden ne bekliyorsun ki?
Ne yapmamı istiyorsun?
Para mı istiyorsun? Hiç param yok.
Yanlış kapıyı çaldın.
Git oğlumu gör.
Onda para vardır.
Hap, uyuşturucu, kokain...
Her boku satıyor.
Onlar eşkıya değil.
Torbacı.
Ben artık bir hiçim.
Bir anıdan fazlası değilim.
Oğlum için bile, sadece bir anıyım.
N'oldu? Hepsi bu mu?
Siktir, Clotaire!
Yer açın.
Otursana!
Ne zaman çıktın?
- Bu kulüp senin mi? - Benim.
İşler tıkırında görünüyor.
- Bir şeyler içmek ister misin? Keyfine bak. - Hayır, böyle iyiyim.
Hayat sana güzel.
Zor oldu.
Konuşmak, sana para göndermek istedim...
Babam yapmamamı tavsiye etti.
Sorun olacağını söyledi.
Belki sana bir iş ayarlayabilirim?
İşe ihtiyacın var mı?
Senin garip işlerini istemiyorum.
Paramı ödemeni istiyorum.
Bana olan borcunu ödemeni.
Ne borcu?
Sana ne borcum var, Clotaire?
Aldığınız parayı...
...artı ispiyonlamadığım için sus payımı, çarpı on yıl.
600 bin yapar.
Neticede çok para.
Şimdi sana yarısını vereyim, çünkü...
Bu cepte yok...
Üstümde nakit yok.
Üzerinizde para var mı?
- Sende? - Bende bir yüzlük var.
100'e ne dersin?
Toplamdan düş.
Beğenmezsen beni dava et.
Ama dikkat et, bu sefer iyi bir avukat tut, yoksa...
Hapse geri dönersin.
Kıpırdama!
- Lionel? - Clotaire? Burada ne işin var?
- Asıl senin ne işin var? - Kesin öldüm.
Kazayı hissettim.
Hayatım gözümün önünden film şeridi gibi geçti.
- Sakin ol! - Sen de mi öldün?
Seninle konuşuyorum ya. Ölmedik, buradayız.
- Nefes al! - Vay anasını!
Korktum. Ölmek sinirimi bozardı. Hayatı seviyorum.
- Orada ne işin var? - Tony tıktı.
Manitine çaktığımı sanıyor götveren.
- Çaktın mı peki? - Sayılır.
Çık.
- İçeride televizyon var mıydı? - Vardı.
- Ya sigara? - Elbette.
Açıkçası, içeride yatmanın o kadar da zor olmadığını düşünmeden edemiyorum.
Annemin dırdırı olmadan, benim hayatımı yaşamışsın.
Hâlâ annenle mi yaşıyorsun?
Başka nerede yaşayabilirim?
Soytarı.
- Sen de 10 yıl kaybetmişsin. - Bunu söyleyemezsin, çünkü ben hâlâ...
Hayır, söyleyebilirsin.
Eskiden taşak geçtiğimiz adamların, çocukların, hepsi...
...10 numara hatunlarla çıkıyor.
Taş gibi hatunlarla...
Bu beni deli ediyor. O şerefsizler benimle alay ediyor.
Şerefsizler, Clotaire! Onları, Cherokee'lerini falan sürerken görüyorum.
Bana göz kırpıyor şerefsizler.
Mangırları var...
- Ne yapacağız, biliyor musun? - Hayır, hiçbir fikrim yok.
Kaybettiğimiz zamanı telafi edeceğiz.
Muhteşemdi.
Barbeküyü bir sanat dalı olarak görmek güzel.
Şimdi, biraz açgözlülük yapıyorum.
Etin dışı iyi kızarmış, içi yumuşak. Çok leziz.
- Çocuğun var mı, Myriam? - Evet, 2 tane.
17 yaşında ikiz oğlanlar.
- İkizim olmasından nefret ederdim. - Çok naziksin. (!)
Bunu konuşmuştuk. O biliyor.
Bilmiyorum, bu beni korkutuyor.
Nasıl tanıştınız?
- Onlara anlatabilir miyim? - Baba, sorun olmaz. Gerçekten.
Çok sıkıcı. Televizyonumu tamir etmeye geldi.
Böyle anlatınca porno film gibi oluyor.
İlk görüşte aşktı.
- 6 yıl önceydi. - Martta 7 olacak.
7 yıl mı olacak?
Birlikte yaşamak için niye bu kadar beklediniz?
Başka bir şey istemiyordum.
Ama...
...acelemiz yoktu.
Burayı bitirip kutuları taşımaya başlayalım mı?
- Ve şimdi de 6 x 5? - Dur, biliyorum. 35!
- Hayır, yanlış. - Deli.
- Al bakalım. - Sağ ol, baba.
Burada bu kadar çok şey olması delilik. Hiç fark etmemiştim.
Odan bombalanmış gibiydi!
Seni başımdan attığıma sevindim.
Tanrıya şükür yeni evin büyük. Sana kolay gelsin, dostum.
Düzenli olmaktan nefret eder, kaosu sever.
Tek kişilik felaket!
Çok tatlı. C & J.
- C kim? - Clotaire.
Şu herif... Ondan hiç bahsetmedi mi?
Hiç bahsetmedi. Clotaire, ne biçim bir isim bu?
- Geçenlerde gelen adam değil mi o? - Evet.
Kim bu adam?
Gençlik aşkıydı. Çetrefilli bir ilişkileri vardı.
Bize bir yığın sıkıntı yaşattı.
Anlamıyorum. Kapına mı geldi? - Evet.
Jackie'yle ilgili konuşmak için mi?
Onu ne zamandır görmemiştin?
Filmi video kulübüne geri götürmeyi unutmayacaksın değil mi?
- Yoksa yine bir servete mâl olacak. - Dün uğramıştım.
Tatilden dolayı 2 hafta kapalılarmış.
İki hafta tatil, ha. Şöyle bir iş bulamadık.
Bir video kulübü açmalıymşım.
- Niye ondan hiç bahsetmedin? - Kimden?
- Hapisteki adamdan. - Bilmiyorum.
Nasıl bilmezsin?
Bilmiyorum işte. Çünkü önemsiz.
Hapishanede 10 yıl, az buz değil.
10 yıl sonra yaptığı ilk şey seni görmeye çalışmak olmuş.
Durduk yere 10 yılını birini düşünerek geçiremezsin.
- Niye hapisteydi ki? - Bilmiyorum.
Hiçbir şey bilmiyor musun? Taşak mı geçiyorsun benimle?
Bilmiyorum...
Uzun zaman önceydi.
Ve doğruyu söylemek gerekirse, onu unutmak için çok mücadele ettim.
Umurumda bile değil. Hepsi bu.
Babamız, işe mutlu şekilde giderdi.
Onun için bu, hayatına anlam katıyordu.
Her sabah 4'te uyanırdı.
Evden çıkar, direksiyon başına geçer ve bütün gün tankları temizlerdi.
Babam 27 yılını tankları temizlemekle geçirdi.
Bütün gün, kendisine söylenenleri, sürekli aynı şeyi yaparak.
Anlatacak bir hikâyen, söyleyecek bir şeyin yok.
Buna yaşamak denmez.
Hayatta kalmak denir. Aileni beslemek için hayatta kalmak.
Ve kimsenin sikinde değilsindir.
Sonra da onu kovdular.
Öylece, sebepsiz yere.
Şerefsizler onu kovdu.
Babamız her zaman “merhaba, teşekkür ederim, hoşça kal” derdi.
Düzene, herkesin yerini bilmesine inanırdı.
Yanılıyordu.
O günler geride kaldı.
Ruhu şâd olsun.
Ne demek istediğimi anlıyor musunuz? Hepimizin ailesi aynı...
...hiçbir şeyleri yok.
Ben bunu istemiyorum. Her şeyi istiyorum!
Yerimi bilmeyeceğim.
“Merhaba, teşekkür ederim ya da hoşça kal” yok. Hiçbir şey yok!
Gözlerinizi kapayıp dönmesi için dua edebilirsiniz.
Ya da açıp gittiğini görürsünüz.
Kalbiniz onu görmediğiniz için boşalabilir.
Ya da onun sevgisiyle dolabilir.
Yarına sırtınızı dönebilir ve geçmişte yaşayabilirsiniz.
Ya da yarını dört gözle bekleyebilirsiniz...
“Kutsala saygısızlık en iyi bahanedir.”
Dünyanın tepesindeymişim gibi hissediyorum.
İmkansız. Malikânenin tepesindeyiz.
- Bu bir deyim, moron. - Hayır, bu bir metafor.
Metafor ne demekti?
Metafor, gerçeği anlatmak için yalan söylemektir.
- Mesela? - Mesela...
Malikânenin tepesinde olduğumuzu ifade etmek için “dünyanın tepesindeyiz” diyoruz.
- Kuyruğunu kovalayan bir köpek gibi. - Yanlış, o bir deyim.
Hayır, metafor.
Nasıl gidiyor?
- Bu ne biçim ayakkabı? - İngiliz malı. Özel dikim.
Ters işlenmiş dana derisi.
14'ümden beri hayalini kuruyordum.
Şimdi param var, her rengini aldım. 9 çift.
Ve ne var biliyor musun?
Hiç de mutlu olmadım.
Onlara sahibim, hepsi bu. Aynen senin gibi.
Benim gibi mi? Ne saçmalıyorsun?
Ya bırak. Artık hiçbir şey seni mutlu etmiyor.
Aslına bakarsan hâlâ çok sıkılıyoruz.
- Ama şimdi bir seçeneğimiz var. - Ne seçeneği?
İstediğimizi yaparız, istediğimiz yere gideriz. Özgürüz.
Ama sen istemiyorsun.
Doğru, istemiyorum. Hiçbir şey istemiyorum.
Tüm bu insanlar ne ayak?
Güneş tutulması olacak.
- Gerçekten mi? Bunu biliyor muydun? - Kısmen.
- Ben hiç görmedim. Sen? - Bir kere gördüm.
Olağanüstü olmalı.
- Değil mi? - Aynen.
- Özel gözlük almalıyız. - Ben hâllederim, sorun değil.
İndir bacağını. Sofrayı çok güzel hazırlamış.
- Nasıl gidiyor Sam? - İyi, ya sen?
Vay canına, büyümüşsün.
- Neyin var senin? - Hadi ama.
- Ne dedin sen? - “Vay canına, büyümüşsün.”
- Servis yapayım mı? - Evet, hadi çocuklar.
Önce abine.
- Evet, afiyet olsun. - Eline sağlık.
- Zayıflamışsın. - Çok çalışmaktan.
Biliyorum, biliyorum. Kapa çeneni ve ye.
- Süt içiyor musun? - İçiyorum.
Yaa, eminim içiyorsundur. Kahvaltında süt içmeyi seversin.
- Eee? - Hayır, içmiyorum.
Biliyordum.
- Niye yalan söyledin? - Yalan söylemiyorum!
Sadece kahvaltı yapmıyorum. Çok geç uyanıyorum.
Kes şunu, salağa yatma.
Ayak yapma.
Belaya bulaşmak bir lanettir, inan bana.
- Lanetli olduğumu mu düşünüyorsun? - Hayır.
Seçme şansın olduğunu düşünüyorum.
Şu gerzekler niye gökyüzüne bakıyor?
Bir şeyler oluyor ve biz bilmiyoruz.
Uzaylı istilası ya da Nazi'lerin geri gelmesi gibi.
Bu beni harbiden delirtebilir.
Güneş tutulması olacak.
- Bu delilik. - Aynen.
Beni ürkütüyor.
- Özel gözlüklere ihtiyacımız var. - Üç çift alırız.
Hayır, beni saymayın beyler.
Bebelerin gözleri zaten dürbün gibi, onlarınkine çökeriz.
- Tamam. - Hadi o zaman.
Bilel, buraya gel!
- Ağlıyor musun? - Hayır, güneşten.
- Ağlıyor musun? - Hayır, soktuğumun güneşinden.
Yaylanalım.
Kardeşim, ben hiç etkilenmedim. N'oldu sana?
Bizimkiyse hıçkıra hıçkıra ağladı. Mal!
- Şeyi andırmıyor mu... - Biraz.
Kimi kastettiğimi nasıl anladın?
Beyler, hangisinden istiyorsunuz?
- Neyin var? - 2 çeşit var.
Biri, mavi, Batman.
Etkisi 6 saat sürüyor. Sert, ama fiyatı 2 katı.
Diğeri de sarı, Smiley.
Patlaması 20 dakika.
Tamam, 2 Smiley, ikisini de sen mi ödüyorsun?
Durun, bu kadar yeter.
Yeter.
Kimsin sen? Benim bölgemde iş mi yapıyorsun? Biz şeker işi yapmıyoruz.
- Kim yolladı seni? - Hiç kimse.
Üstünü arayın.
Bu, Belçika malı.
Belçikalı mısın?
Sana söylüyorum. Belçikalı mısın?
Kim yolladı lan seni?
- Kim yolladı? - Ötmeyeceğim. Siktir git.
Kurtulun ondan.
Dur! Önce bir dilek tut.
Sağ ol.
Teşekkürler.
Korkunçtu.
- Çok güzelsin. - Teşekkür ederim.
- Ee? Dileğin neydi? - Olmaz. Sana söyleyemem.
Yoksa gerçekleşmez, değil mi?
- Teşekkürler. - İyi dedin.
- İkimiz de biliyoruz ki, bu saçmalık. - Kesinlikle.
- O zaman söyle. - Söylemem.
Sebep?
- Çünkü, kişisel bir şey. - Kişisel demek...
- Ve hepsinden önemlisi, saçma. - Nesi saçma?
Gerçekleşsin diye söylememen mi? Yoksa sadece söylememen mi?
Bu kadar sıkıntı yapacak ne var ki? Bir dilek tut dedin, tuttuk işte.
- Çok da sikimde. - Söylemen için iyi bir sebep işte.
Söylemek istemiyorum.
Niye istemiyorsun?
Sırf sorduğun için, asla söylemeyeceğim.
Bence olan şu...
Gözlerini kapattığında içine daldığın bir hayal dünyan var.
Bir de gözlerin açıkken gördüğün.
Orada, göz kapaklarının ardında, derinin altında ne olduğunu bilmek isterdim.
Ne var orada? Oradaki kim?
Gördüğün ama söylemediğin ne var?
Ne istiyorsun?
Detay mı istiyorsun, somut bir şey mi?
Kafam güzellik ve çirkinlikle, umut ve öfkeyle çalkalanıyor.
Kafamın içinde bir kaos var. Bilmiyorum...
- Ben senin gibi düzenli biri değilim. - Bilmiyormuş ayağına yatma. Biliyorsun.
Açıkçası, bilmiyorum. Hiçbir fikrim yok.
Çözülmemiş şeyleri seviyorum.
Gizemli...
- Hızlıca kaybedeceğin şeyler... - Yani gizem istiyorsun.
Biriyle yaşarken gizem olmayacağını biliyorsun.
Belki ben de ortadan kaybolmalıyım.
- Neden bahsediyorsun sen? - Belli ki önemli bir şeyden değil.
Sadece sıkıcı şeylerden.
Kimse sıkıcı şeyler istemez.
Değil mi?
Kaşarın teki değilse tabii...
- Buyurun, küçük bir hediye. - Kazıyalım bakalım.
Buralarda bir madeni para olacaktı.
Kim kazanırsa, paylaşırız.
Bayan...
Yardımınızı isteyebilir miyim? Bunlar...
- Tabii ki. - Çok ağır da...
Çok naziksin.
- Fazla merdiven çıkmayacağız. - Sıkıntı yok.
Çok kirli.
Taşındığımızda, hiç de tanıtımdaki gibi olmadığını gördük.
Broşürde...
...kulelerin mimarisi ve düzeni çiçek buketini andırırcasına mükemmeldi.
Bukete bir de şimdi bak.
Fena halde solmuş.
Kocamın hayattayken dediği gibi, kafanı sokacak bir damın varsa, her şey yolundadır.
Teşekkür ederim, bayan.
- Buraya mı koyayım? - Teşekkür ederim. Çok naziksin.
- İyi günler. - Yo, yo, dur.
Bekle bir saniye.
- Hayır, gerçekten... - Sadece bir saniye sürer.
Gerçekten, inanın hiç gerek yok.
- Cidden, gerçekten... - Tam emin olamamıştım.
Neredeyse hiç değişmemişsin.
Seninle tanıştığıma gerçekten çok sevindim.
Bunca zaman sonra.
Sana bunu söylediğimi duysa beni öldürürdü...
...ama küçükken, yanında sen varmışsın gibi uyurdu.
Oğlum iyi bir çocuk.
O şeyleri asla yapmadı.
Onu arayacak cesareti kendimde bulabilir miyim bilmiyorum.
- O nasıl, iyi mi? - Bilmiyorum.
Teşekkür ederim.
- Günaydın, aşkım. - Günaydın.
İyi uyudun mu?
Nereye gittiğimi biliyor musun? Söylemiş miydim?
Söyleyip söylemediğimi hatırlamıyorum. Merkez ofise gidiyorum.
Söylentilere göre...
...büyük patron performansımdan memnunmuş...
...ve bana iyi bir terfi verecekmiş.
Kıdemli Başkan Yardımcılığı gibi.
Bu da önemli bir görüşme olacağı anlamına geliyor.
Her neyse, göreceğiz bakalım.
Benimle gurur duyuyor musun?
- Bana şans dileyecek misin? - Bol şans.
Pekâlâ.
Akşama görüşürüz o zaman.
Onu niye terk ettin?
Hiçbir işin sonunu getiremiyorsun.
Niye?
Niye hiçbir şeye güvenmiyorsun?
Yıllardır hep aynı hikâye.
Bir kez olsun iyi görünüyordun.
Hayatında ilk defa, bir adam senin için doğru kişi gibi görünüyordu.
Bunu bilerek mi yapıyorsun? Kaderinde mi var?
Bu şekilde hayatını mahvedeceksin.
- Mutlu olmaya başlamıştık, sen ve ben. - Hayır, biz hep mutluyduk.
Bana bunlarla gelme.
Neyi kaçırdım?
Neyi göremedim? Söylesene.
Bana iyi bir sebep söyle.
Hadi, bir tane iyi bir sebep söyle.
- Clotaire. - Ne?
- Clotaire. - Hayır, hayır...
Dinle beni! Bırak da açıklayayım!
Hiç değilse bir dinle. Problem ne biliyor musun?
Benim adıma düşünüyorsun; ama beni düşünmüyorsun.
Seni düşünmüyor muyum?
Bu da bunu kanıtlıyor işte.
Gülümsememin benim gülümsemem olmadığını...
...benim sokağım, evim ya da arkadaşlarım olmadıklarını, göremiyorsun.
O ben bile değildim, o hayat benim hayatım değildi.
O, “o” değil işte!
Elbette iyiydi; ama buna inanmadım. Kendimi zorladım.
İnanmak için kendimi zorladım.
Sadece iyi olması yeterli olmuyor.
Bunu sen de biliyorsun.
Hay sokayım, bu delilik.
Kahretsin...
Böyle haklı çıkmayı hiç bırakmayacak mısın?
Ne diyebilirim ki buna?
Gel...
Gel buraya.
Tabii ki, iyi olmak yeterli değil.
Bu gece sana Paris'imi göstereceğim.
Metropolis. Dört oda, dört ortam. Devasa.
Salsa, funk, tekno var...
Daha ne olsun?
Sana göre, bir Nazi'yle yattı.
Peki, Büyükanne'ye niye “Nazi” lakabı takıldı?
Gerçek bir Nazi değil, bir baş belasıydı.
- Bernadette neden öyle dedi o zaman? - Mankafa da o yüzden.
Kiki, son oda neydi?
- Rock. - Evet, rock 'n' roll!
Ne diyorsam onu yapacaksın!
Anladın mı?
- İnin arabadan. - Ne?
- Arabadan inin dedim. - Niye?
- Baskın iptal. - Artık geri dönemeyiz.
Kardeşim...
Bitti. Buraya kadar.
İşleri sonlandırıyoruz. Anladın mı?
Arabadan ineceksin, arkadaki arabaya binip eve gideceksin.
Anladın mı beni?
Tamam mı?
Eve git.
Bana güveniyor musun?
Git hadi.
Kimi arıyorsun?
- Burada ne işin var? - Hiç. Konuşmak istedim sadece.
- Beni takip mi ediyorsun? - Hiç de bile.
- Takip ediyorsun. - Hayır, konuşmak istedim.
Sana konuştuğumuz her şeyi düşündüğümü söylemek istedim ve...
Bu çok saçma. Şimdi her şeyi mahvedemeyiz.
Birbirimizi seviyoruz.
Sen ve ben. Beni seviyorsun.
- Sevdiğini biliyorum. - Söylenecek başka bir şey yok.
- Sevişirken bunu gözlerinde gördüm... - Jeffrey.
Söylenecek başka bir şey yok.
Üzgünüm, denedim. Ama bunu yapamam.
- Yapamıyorum işte. - Neyi yapamıyorsun?
Eve gidip bir şeyler içelim ve konuşalım.
Dizlerimin üzerine çöküp yalvarmamı mı istiyorsun?
- Bu mudur yani? - Hayır, senden hiçbir şey istemiyorum.
Ve hiçbir şey beklemiyorum, üzgünüm.
Özür dilerim. Şimdi beni yalnız bırak.
- N'apıyorsun? - Birini mi bekliyorsun?
Cevap ver bana. Birini mi bekliyorsun?
- Beni yalnız bırak. - Cevap ver bana!
Burada, bu saatte n'apıyorsun?
- Aptal olduğumu düşünüyorsun, değil mi? - Sakin ol.
Hep böyle düşündün. Onu bekliyordun!
- Beni korkutuyorsun. - Paramın peşindeydin, değil mi?
- Amacın neydi? - Beni korkutuyorsun.
Seni korkutuyor muyum?
Ben mi seni korkutuyorum? Yok artık.
Seni tüm kalbimle seviyorum. Ne yaptım ben, ha?
Neyi yanlış yaptım? Ne yaptım ben?
- Sakin ol. - Ne yaptım lan ben?
Ne yaptım? Hiçbir şey yapmadım!
- Niye böyle yapıyorsun? - Yapma!
Siktir git başımdan!
Dur!
Bırak!
Çek ellerini üzerimden!
Bayan, lütfen ona bir bakın.
- Bekleyin, her yeri kanıyor. - Bir şey olmaz.
Tedavi hizmeti almak için ne yapmamız gerekiyor burada?
- İyi misin? - İyiyim.
- Emin misin? - Eminim.
- Su getireyim mi? - Gerek yok.
- Seni bu şekilde bırakamazlar. - Ben iyiyim, gerçekten.
- Oturalım. - Hayır, gerçekten.
- Emin misin? - Konuşmak istemiyorum, hepsi bu.
- Bekle... - Otur. Emin ol, geçecek.
Bu biraz canınızı yakacak.
- Acırsa söyleyin. - Sıkıntı yok.
Bunca yıl hep seni düşündüm.
Ve bizi, ne olduğumuzu.
Duygusal açıdan bakmadan ama.
Bize dair neredeyse hiç anım yoktu.
Artık seninle ilgili güzel anılarım yok.
Aramızdaki şeyleri düşündüğümde kendimi hiç de değerli hissetmedim.
Çökmüştüm, anlıyor musun?
Hiçbir şeyden zevk alamadım.
Hem de hiç. Mutsuzdum.
Tahmin edemeyeceğin kadar üzgündüm.
Seni düşündüğümden senin için endişeleniyordum.
Yeniden güzelleşmek için kendimi zorladığımda bile, bu imkansızdı.
Her şeyi mahvetmiştin.
Sen her zaman hem güzellik hem de çirkinliği bir arada barındırıyordun.
Ama çirkinliğinin kazanmasına izin verdin.
En kötü yanını bastıramadın.
Öfkeni, intikamını.
Şiddetini, küçümsemeni.
Her şeyi hor görmeni.
Şansını bile.
Beni bile.
Birbirimizi anladığımızdan o kadar emindim ki.
Aslında, emin olduğum tek şey...
...asla o mesafeyi aşamayacaktık.
Sana güvenebilirdim.
Biz aynıydık, sen ve ben.
Dünyayı bize ait olan bir yerden görüyorduk.
Ama ben senin kim olduğunu göremedim.
Ya da belki inanmak istemedim.
Bu kadar aptal olabileceğini düşünemezdim.
Ve benim de bunca yıl, bunca pislik...
...bunca pişmanlıktan sonra senin için korkmaya devam edecek kadar aptal olmam...
Niye?
Görünüşe göre, cevap veremeyecek kadar aptalım.
Öyle görünüyor.
Ama sanırım...
...haklısın.
Benim için tüm söylediklerine katılıyorum.
Tüm söyleyeceğin bu mu?
- Bu. - Bekle.
Başka söyleyeceğin bir şey yok mu?
Haklıyım, hikâyenin sonu. Tüm söyleyebileceğin bu mu?
Aptal olan biri varsa, o da benim.
Hayır, dur.
Hepsi bu değil.
Bana, kendimi ifade edecek kelime dağarcığımın olmadığını...
...söylediğin zamanı hatırlarsın.
Hatırladın mı?
- Bilmiyorum. - Evet.
- Öyle demiştin - Olabilir.
Seninle bir yerde karşılaşırsam diye...
...yanımda taşıdığım bir kelime listesi yapmıştım.
Zorlamaya çalıştım ama kader istemedi.
Her neyse, eğer olsaydı, kontrolümü kaybederdim.
Beklediğin şeylere asla hazır olamıyorsun.
Bana seni hatırlatan tüm kelimelerin bir listesini yaptım.
Anlamlarını ezberledim.
Hepsi sensin.
Sen neysen onlar da o.
Keşke ben bulsaydım dediğim kelimeler.
Hepsi Jackie kelimeleri.
457 tane. Okumamı ister misin?
- 457 tane mi? - Evet. Yetmez mi?
- Tam bir pisliksin. - Farkındayım.
- Sikik bir pislik. - Demin de söyledin.
- Sıra sizde, bayım. - Bende sıkıntı yok.
En azından dezenfekte edeyim.
Hadi, oturun.
Geçin.
- Cidden, sıkıntı yok. - Sadece temizleyeceğim.
- Okuyayım mı o zaman? - Hayır.
- Nasıl olsa okuyacağım. - Okumayacaksın.
- Okuyacağım. - Okumayacaksın.
- Okuyacağım. - Hayır.
- Tamamdır. Ufak bir şey. - Aynen.
- Birazdan dönerim. - Teşekkürler.
Sıralı değiller...
Neşeli.
Zarif.
Başparmağın da büyükmüş.
Kaçırmam imkânsız.
- Bu konuda berbatsın. - Şimdi.
Şimdi mi?
1, 2, 3, 4, başparmak savaşı ilan ediyorum.
Her şey yolunda mı? Bölmüyorum değil mi?
Teneke kutu keyfini böldüğüm için üzgünüm.
- Bileğindeki ne demiştin? - Saat.
Sence neye yarıyor?
Yemek ısıtmaya mı?
Hayır, seninle konuşurken bana bak.
Yemek ısıtmaya mı yarıyor?
İn aşağıya, konuşuyorum burada.
Sağ ol.
- Dinliyorum. - Hayır, değil.
- Güzel. Ne için peki? - Saati öğrenmek için.
Gördün mü bak, biliyorsun.
Şimdi, bir beyin jimnastiği, saati söyleyebilir misin?
- He. - He değil, evet diyeceksin.
Evet.
Peki nasıl oluyor da 13:10'da mola veriyorsun?
Akreple yelkovan seni kandırdı mı?
Bilmiyorum, belki de hanımefendiden...
...13:00 ile 13:10'u ayırt etmek için bir kuvars saat istemelisin.
Buradayım. Beni kızdırma.
Senin gibileri bilirim.
Her sorundan kaytaran bir miskinsin.
Sana kötü bir haberim var, artık bir problemin var.
Gözüm üzerinde.
Anladın mı?
Süper.
Teneke kutunu al ve git.
Sadece söylüyorum, dikkat et
Ayağını denk al.
Yeterince açık mı?
Güzel.
- 5 dakika sonra tekrar başlayacağım. - Tabii, önemli değil.
Bir şey söyleyebilir miyim?
- Benim tarzım budur. - Anladım.
Zaman yönetimi konusunu anlıyorum.
Elbette, bu her şirketin çalışma mantığıdır.
Ama sen az önce hakaret ettiğin adamın öyle durduğuna bakma...
...saatinin kayışıyla bile seni boğabilir.
- Dur bakalım. - Daha bitirmedim.
Hapiste öğrendiği bir şey var...
Evet, hapisteydi. Ve hayır, öz geçmişinde yazmıyor.
Kelimelerin ağırlığını öğrendi.
Gözlerinin arkasında bir terazi olması gibi.
Kendi ve başkalarının fikirlerini tartmak için
Örneğin. “Ayağını denk al.”
Sizin terazinizde bu, ofisinize gidip bir form doldurmak...
...ve onu ya da beni kovmak anlamına gelir.
Ama onun terazisinde bu...
...adresinizi bulup bir gece gelip sizi dövmek...
...ve karınızla oğlunuzun önünde kanlar içinde bırakmak anlamına gelir.
Eski güzel çifte standartlar. Bunları duymuş muydunuz?
Bu sadece bir örnek.
Çünkü, şiddetten kesinlikle nefret ederim.
Bu yüzden o da bunu sineye çekiyor.
Koşullar ne olursa olsun sakin kalacağına dair bana söz vermişti.
Çünkü beni seviyor.
Bu da çok ağır bir kelime.
Neyse, işimin başına dönmeliyim.
Bir dahaki sefere onunla ya da benimle konuştuğunuzda fikirlerinizi tartın.
- Yeterince açık mı? - He.
He değil.
Evet.
Teşekkürler.
Molayı taktığım için tekrardan özür dilerim. Bir daha olmayacak.
Çin böreklerini alırken ne düşündüm biliyor musun?
- Çok aldığını mı? - Hayır.
Daha iyisini bulamayacağımızı düşündüm.
- Nasıl yani? - Bizimle kıyasladığımda.
- Seni seviyorum. - Ne dedin?
- Bir şey söyledin. - Tek kelime etmedim.
- Eminim söyledin. - Tek kelime etmedim.
- Emin misin? - Tek kelime etmedim.
Geç kaldın.
Çeviri: dikistutmaz fullhdfilmizlede.net yorum yapmayı unutmayın!