Bakın.
Bu sanat eseri, inişli çıkışlı hayatıyla tanınan...
...Renzo Nervi'ye aittir.
Bu resme yakından bakın.
Kendinize bunun ne anlama geldiğini sormayın.
Sanat sadece gerçekliğin bir temsili değildir.
Sanat kendi gerçekliğini de yaratabilir.
Anlamaya çalışmayın çünkü anlayacak bir şey yoktur.
Duyularınıza verilen deneyimi kucaklayın.
Şimdi iyice baktığınıza göre, beni takip edin...
...sizi ressam Renzo Nervi ile tanıştıracağım.
Harika bir ressam ve harika bir dost. Sahip olduğum en iyi arkadaş.
Beni ne kadar kızdırdığını farkında değilsin dostum.
O kadar iç karartıcısın ki beni de içine çekiyorsun.
Planın ne senin?
Bu sergiyi yapmak 10 yılını aldı.
Sadece bir şey satamadığımız için değil, basına baksana.
Bizi mahvettiler.
Art Press. Büyük Laveran.
Bir bakalım.
Geçmiş yüzyıla bu kadar gömülmüş bir sanatçıyı...
...bu çağda sergilemek intihar olur.
Diğerlerini okumayacağım bile.
Renzo, röportajları reddediyorsun, basını görmezden geliyorsun.
Önemli değil. Önemli olmadığını biliyorsun.
Eleştirmenlerin artık gücü yok. Müzayedeciler, koleksiyoncular.
Her şey parayla ilgili ve sen de bunu biliyorsunuz.
Sizinle tanışmak isteyenler de tam olarak...
...bu koleksiyoncular, müzayedeciler ve eleştirmenler.
Kendi açılışına bile gelmedin.
Benim suçum değil. Bende agorafobi var.
Sen neden bahsediyorsun? Sağlık raporun mu var?
-Agorafobi ve süpermarket fobisi. -Süper ne? Süpermarket...
-Süpermarketlerden korkuyorum. -Numara yapmayı bırak.
Benimle konuşuyorsun, Renzo.
Burada çok şey istemiyorum. Sadece galeriye gel, lütfen.
Gelemem.
Bu aptallar bana sanatımı anlatırken numara yapamam.
Dinle, hepsi aptal olamaz.
-Arthur. -Evet.
Aptal rolü oynamak senin görevin, benim değil.
Bunu kötü algılama, Bu işte harikasın.
Bu senin işin, bunda iyisin. Ben değilim.
Laveran haklıydı.
Sen bir, olmuş bitmiş oldun, Renzo.
Laveran'ın ne dediği umurumda değil.
Zaten eleştirmenleri okumuyorum bile, asla.
Okumalısın.
Labyrinthe sergisi, burada Renzo'nun zihninde dolaşıyoruz.
Çok çarpıcı. Bu resme kesinlikle bayıldım.
Rüya gibi ama aynı zamanda kabus gibi.
-Beğendiniz mi? -Evet, beğendim.
-Beğendin mi? -Evet.
Bence acımasızlığın altında bir ironi, belli bir merhamet yatıyor.
-Hatta hoşgörü. -Kesinlikle haklısın.
Kesinlikle haklısınız.
Fırça darbelerinin, bedenlerin heyecanının ardındaki insanlığı...
...hissedebiliyorsunuz, sanatçının insanlığını hissediyorsunuz.
Onun kırılganlığını hissediyorsunuz.
Sanki kaderinizde bu tabloyu almak varmış gibi.
Eğer bir Nervi'nin karşısındaysan, sanatçıda kesinlikle oradadır.
Bu çok nadirdir. Sizi tanıştırayım.
-Renzo, seni tanıştırayım. -Merhaba.
Affedersiniz, kusura bakmayın.
Bunu beğendiniz mi? Diğerlerini de yapayım mı?
-Hayır, teşekkürler. Böyle iyiyim. -Sen bilirsin.
-Polisi arayayım mı, Arthur? -Hayır, sorun değil.
-Akıl hastanesini arayabilirim. -Sorun değil dedim!
Anas.
Al bakalım, artık ihtiyacım yok.
Birini mi vurdun?
Üç kişiyi vurdum.
Öyle gibi.
Hoşuna gitti mi?
Bana bütçeyi göster!
Bir dakika lütfen. Arthur, Renzo Nervi.
-Ona burada olduğumu söyledin mi? -Söyledim.
Eugénie!
-Buradasın. -Bu kadar pragmatik olmamalısın.
Beni gördüğün için burada değilim.
-Hayat daha karmaşık. -Onunla konuşmak ister misin?
Ver bana.
Selam. Ne var ne yok?
-Beğendin mi? -Bilmiyorum, Renzo.
Farkında olmayabilirsin ama bir sanat eserinde...
...silah kullanmak daha önce Saint-Phalle tarafından yapıldı.
Sen yeni bir şey yaratmadın.
Arthur, sanat sonsuz bir devrimdir.
Sayende çok önemli bir müşterimi kaybettim.
Şu anda seninle konuşmak istemediğim için beni affet.
-İyi günler dilerim. -Hayır, bekle, Yüzüme kapatma.
Tamam, bak çok ileri gittim, Gerçekten çok üzgünüm.
İtiraf ettiğin için çok teşekkür ederim, Bu çok büyük bir davranış.
Özür dilemek gerçekten işleri kurtaracak.
-Tamam, şimdi gitmeliyim. -Hayır, bekle.
Sadece beş parasız olduğumu söylemek istedim.
Bana bir avans verebilir misin?
Ne avansı? Tablo için mi? Senin yüzünden satamadım.
Satmış olsaydım bile, verdiğin zararı karşılamaz.
-Ne zararı? -Dinle Renzo.
Kurşunlar sadece senin tablonu delip geçmedi...
...aynı zamanda benim duvarımı da delip geçti.
Hasarı kastediyorsun.
Her şey bitti zaten. Sergi bitti. Toparlanıyoruz.
-Toplantıyı unutma. -Eugénie seninle irtibata geçer.
-Ne için? -Satılmayan tabloları göndereceğiz.
-Hepsini. -Duydun mu?
Renzo?
Evet, ne istiyorsun?
Renzo Nervi?
Evet, benim.
Ben Alex, sizinle tanıştığıma çok memnun oldum.
Sizin için ne yapabilirim?
Resim yapmayı öğrenmek istiyorum, senin çırağın olmak.
Görmek istersen sana bazı çalışmalarımı getirdim.
-Peki beni nasıl buldun? -Kolay olmadı.
Neredeyse Banksy'yi bulmak kadar zordu.
-Ben çırak almam. -Beni bir dene.
Sağır mısın? Çırak yok dedim.
Sağır değilim, sadece inatçıyım.
Git ve Jeff Koons gibi birini gör.
Burası fabrika değil. Her şeyi kendim yaparım.
Aynen öyle.
Siz son büyük aktif ressamlardan birisiniz.
Yaşayan bir efsane.
Gerçekten, yaşayan bir efsane.
Komik birisin. İnatçı ama komik.
Bir haftalık deneme, bir hata yaparsan atılırsın.
-Anlaşıldı mı? -Evet, efendim.
-Bana öyle demeyi kes. -Peki, efendim.
Küçük bir gözlem alıştırmasıyla başlayacağız.
Bu sandalyeye oturacak ve odada bulunan...
...tüm nesneleri gözlemleyeceksiniz.
Hepsi derken kayık, kuğu, bambi, bisiklet, tabut, o şey.
-Anlaştık mı? -Tamam.
-Ama neden? -İleride anlarsın.
Tamam o zaman, güzel.
Teşekkür ederim.
Efendim?
Üç saatten fazladır gözlem yapıyorum.
Evet.
Pekala.
Şimdi bu odada ki her şey boşaltacaksınç
Ne varsa topla dolaplardaki, duvardaki, yerdeki.
Hepsinin gitmesini istiyorum.
Hepsini al ve bu odaya koy.
-Tamam mı? -Tamam.
Güzel.
Ama neden?
Daha bitirmedin mi?
Herkül'ün Augeas'ın ahırlarını temizlemesi ne kadar sürdü?
Ne kadar sürdü?
Çok uzun zamanını aldı.
Ben söyleyeyim, bir gününü aldı. Sadece bir gün.
Ama o güçlü Herkül'dü, senin gibi sıska değildi.
Öyle bile olsa, kanoyu taşımama yardım eder misin?
Evet, ne oldu?
Bu da başka bir egzersiz değil mi?
Hayır, bu sadece şanssız olduğun anlamına geliyor.
Bu tablolar da ne?
Satılmamış olanlar.
-Bay Forestier? Merhaba. -Merhaba.
-Memnun oldum, beni takip edin. -Ben de memnun oldum.
Böyle bir duvar için heybetli bir tabloya ihtiyacımız var.
En az 3 metreye 1.5 metre gibi bir şey düşünüyorduk.
Çok güzel.
Size bir öneride bulunmama izin verin.
Eski bir tablo satın almak yerine, neden tablo yaptırmıyorsunuz?
Yani sizin için özel olarak yapılmış, ısmarlama bir şey.
Büyük bir ressam çağırabiliriz.
Şirketinize bir atıfta bulunabiliriz.
Belki de itibarına, tarihine.
-Kulağa ilginç geliyor. -Kulağa iyi geliyor.
Bence de öyle.
Aklınızda bir sanatçı var mı?
Renzo Nervi.
Dalga geçiyorum. Daha az sorunlu ve daha medeni biri yok mu?
Hayır, Renzo mükemmel olacak.
Senin için pek iyi olmaz.
Evet, ama her zaman çıkarlar üzerinden mantık yürütemezsin.
Yürütebilirsin. Beni mantığının sesini hatırlatmam için tuttun.
Ona olan hayranlığın aklını bulandırıyor.
Evet, evet öyle. Ona hayranım ve hepsi bu.
Haklı olarak ona hayranım.
Birine hayran olmak, kimin ne kadar sattığı ile ilgili değildir.
Birine gerçekten hayran olmak demektir.
Onu ilk gördüğümde Renzo'nun çalışması beni çok etkiledi.
Kendi kişisel duygularımdan bahsetmiyorum.
Evrensel bir şeyden bahsediyorum.
Ötekilik aracılığıyla bir lütuf deneyiminden bahsediyorum.
Dünyayı başkasının gözünden görmek nasıl bir şey biliyor musun?
Ben sana altın bir fırsat sunuyorum ve sen...
...o psikopatla her şeyi berbat etmeye karar veriyorsun.
Neden?
Ona yardım etmek istiyorum.
Efendim? Bunu içeride buldum. Kayıtlı posta önemlidir, değil mi?
-Neymiş o? -Şey, bu...
Bu...
...bir tahliye emri.
Bu mahkeme emri, burayı terk etmenizi ve haksız yere...
...sahip olduğunuz eşyalardan arınmanızı öngörmektedir.
Bu mektubu ne zaman aldınız?
Hiçbir fikrim yok.
Efendim, evi tahliye etmelisiniz.
Tahliye mi? Denesinlerde göreyim.
Bu evde doğdum ve bu evde ölmeye niyetliyim.
-Bu vergi dairesinden. -Ona dokunma, sakın!
Bir Çin atasözü vardır, konuşma gümüştür, ama sessizlik altındır.
Ona dokunma, kahveni iç, ve işini bitir.
Yaşayan efsane öyle diyor.
İşi bitirdim.
-Ne düşünüyorsun? -Güzel.
Zorlandım, ama en azından bitti.
Şimdi, odadaki tüm eşyaları geri getir ve eski yerlerine koy.
Hafıza egzersizi gibi düşün. Bu yüzden senden...
...her şeyi gözlemlemeni istedim.
-Şaka mı yapıyorsun? -Hayır şaka yapmıyorum.
Nasıl bakılacağını öğrenmek çok önemli.
-İşe koyul. -Efendim.
-Efendim? -Benim.
-Arthur. -Evet, elbette, Arthur.
Senin için bir işim var. İlgilenir misin?
Ne tür bir iş?
Ne yapıyorsun? Herkes üst katta.
-Yukarı gelmeliydin. -Bu sanatçı kim?
Bu Maggie Chekamondo.
Berlin'de yaşayan Fransız-Ugandalı bir sanatçı.
O bir fotoğrafçı, biliyorsun.
Onunla ilgili harika olan şey, korkunç bir özel hayatı olması.
O bir yetim.
Onlar NFT.
Bunun ne anlama geldiğini bana sorma. Hâlâ hiçbir fikrim yok.
Eugénie bununla ilgilenen kişi, bunları satıyor.
Peki o zaman, eğer satarsa...
Her neyse, işimize dönelim.
Hızlı bir şekilde bir şeyler görmek istediler...
...ben de küçük bir şey çizme cüretinde bulundum.
Ve onlara bunu senin yaptığını söyledim.
-Benim adımada br taslak mı? -Bilirsin tam olarak...
...ne istediklerini biliyordum, bu yüzden kolay olacağını düşündüm.
Beğendiler, biliyorsun.
Bu senin için sadece bir formalite olacak.
-O zaman neden kendin boyamıyorsun? -Yine başlama, Renzo.
Hadi gidelim.
Neden arabanın arkasındaki şu köpekler gibi yapmıyorsun?
Sessiz ol, bırak ben ve Eugénie konuşalım, tamam mı?
Hayır, dinle, saçmalamayı kes.
-Burada sana güveniyorum. -Tamam.
-Sana güveniyorum. -Tabii ki.
-Gıda endüstrisinde misiniz? -Kesinlikle, evet.
Tarımdan yana mısınız yoksa gıdadan yana mı?
Organik mi? Organik olmayan mı? Pek organik değil o zaman.
-GDO'lu mu? -Hayır, ama...
-Hayır, hayır. -Glifosat?
Doğru, affedersiniz.
Sanırım Bay Dupont-Laval taslağınızı gerçekten beğendi.
Bakabilir miyim?
Tabii.
Evet, tabii ki. Al bakalım.
Fena değil. Aferin.
Evet, Renzo kendini tebrik etmeyi gerçekten seviyor.
Sanatçıların alçakgönüllü olması gerekmez.
Lütfen söyleyin Bay Nervi, bu resim fikri nereden çıktı?
Evet.
Aslına bakarsanız, fikirler orada.
İzin verirseniz, bence bir ressam kendini resimlerle ifade etmeli.
Kesinlikle.
Renzo benimle, hayran olduğunuzu bildiğim...
...büyük Meksikalı duvar ressamları hakkında konuşuyordu.
Rivera, Orozco.
-Ama çok daha çağdaşlar. -Ve çok daha az Meksikalı.
Aslında biz de bundan bahsediyorduk.
En az 3 metreye 1.5 metrelik bir şey düşünüyorduk.
Bu çok büyük.
-Guernica gibi. -Hayır, Guernica çok daha büyük.
Bakın, bence burada bir başyapıta doğru ilerliyoruz.
-Evet, öyle umalım. -Evet, kesinlikle.
Sizinle iş yapmaktan çok mutluyum.
-Teşekkür ederim. -Çok teşekkür ederim.
-Bu son sergimizin kataloğu. -Muhteşem. Çok teşekkür ederim.
Hoşça kalın. Hayal kırıklığına uğramayacaksınız.
-Teşekkürler, hoşça kalın. -Çok teşekkür ederim.
Güle güle.
Oldukça iyi gitti, sence de öyle değil mi?
-Bak ne kadar güzel, büyüleyici. -Evet.
Benim olsaydı, bütün günümü bu portrenin önünde geçirirdim.
Evet, bu Modigliani.
Ve neden etkilendiğini anlıyorum.
Neden?
Sana birini hatırlatmıyor mu?
Hatırlatmıyor.
Esther.
Gerçekten mi? Öyle mi düşünüyorsun?
Evet.
Pekala, gerçeğe dönersek.
Resmi ay sonuna kadar bitirmeni istiyorlar, yani...
Arthur, öncelikle bunu yapıp yapamayacağımı bilmek istiyorum.
-Ben sipariş üzerine resim yapmam. -Sen bağımsız bir ressamsın.
Aynen öyle.
Bana Picasso'nun istediği gibi resim yaptığını kendin söyledin.
Yani, zeki olduğu kadar zengindi de. İkisi bir arada olabilir.
-Bu etik bir mesele mi? -Evet, etik bir mesele.
Onlar hayvanlara nasıl davranıyorlar biliyor musun?
-Canlı canlı ezilen civcivleri? -Evet, biliyorum.
-Evet dehşet verici, bu yıkıcı. -Evet.
Bunu iğrenç buluyorum, biliyor musun?
Ama, bilirsin. Yemek yememiz lazım.
Bak, o Hitler değil ki.
Arthur, Jean-Marc Laveran burada. Sergi için geldi.
-Laveran, eleştirmen olan mı? -Evet.
Sanırım gidip onu karşılayacağım.
-Bence bu iyi bir fikir değil. -Nedenmiş?
Renzo.
Kımıldama, tamam mı? Sen burada kal.
Aferin sana. Tebrik ederim.
-Bay Laveran, ne güzel bir sürpriz. -Eugénie!
Eleştiriniz hakkında size iki üç şey söyleyecektim.
Renzo, lütfen.
Eleştirdiklerimle tartışmıyorum, özellikle o bir sanatçı ise.
Okuduklarım oldukça aydınlatıcıydı. Beni mahvetmiş olsan da.
Tabii ki. Neyse, ben gideyim. Hoşça kal Arthur.
Aferin. Bay Nervi. En iyi dileklerimle.
Çerçevemin esiri olduğumu söylediğinizde...
...tuvalim tarafından boğuldum.
Komik çünkü ben de öyle hissediyorum.
Yaratmamı engelleyen bir güç gibi.
Ancak, varoluşçuluğumun ölümcül rahmi ile ilgili kısmı...
...tam olarak anladığımdan emin değilim.
Dinle Renzo, açıklayacağım.
-Olağanüstü bir şeydi. -Beni aptal yerine mi koyuyorsun?
-Elimi bırak, pislik! -Sakin ol, sakin ol, tamam mı?
Dürüst davranıyordum. Gözlerimi açtı.
Ne hakkında gözlerini açtı?
Hatırlatayım, seni katletti, sana geçmişte kalmış...
...tam bir çöküş yaşamadan önce emekli olman gerektiğini söyledi.
-Bu pek de uygun bir ifade değildi. -Evet, hadi ama, çok yakındı.
Dürüst olalım bu eleştirin berbattı.
Yazım içler acısı ve içerik berbattı.
Kirli oynamak istedin, şimdi sonuçlarına katlanacaksın.
-Sence burada işimiz bitti mi? -Ne?
-Sözlerimi unutma, galerin bitti. -Tehditlerinden korkmuyorum.
Sen kim oluyorsun da Renzo Nervi gibi bir sanatçıyı eleştiriyorsun?
Şimdi galerimden defol, seni parazit!
-Çıkıyorum. -Çık dışarı.
-Pislik. -Tabii.
-Bu gerçekten iyi hissettirdi. -Evet.
Resim ne zaman teslim edilecek?
-Ay sonundan önce. -Evet yapabilirim.
Bununla ne yapacaksınız efendim?
Ruhumu şeytana satıyorum.
Gidelim.
Doğrudan şövalelerin üzerine yerleştireceğiz.
Tamam.
İyi haberlerim var, Bayan Debreuil Nervi tablosu seçmeye karar verdi.
Katalogda gördüğü bir nü kadın...
-Kırmızı Kanepede Çıplak Kadın. -Aynen öyle.
-Muhteşem. -Yani 8000 Euro teklif ediyordu.
Peki biz ne kadar istiyorduk?
On beş, ama daha yükseğe çıkmayacak.
Çok cimri. Bir hafta sonunda harcadığı para bu kadar.
Dinle, onu ara ve pazarlık yap.
Eğer reddederse, ona anlaştığımızı söyle.
Tamam.
Dinle, bence bu gerçekten iyi.
Sekiz bin avro gerçekten iyi. Bu konuda çok mutluyum. Tamamdır.
Sorun şu ki, artık bende değil.
Ne demek istiyorsun?
Laura'da.
Laura mı? Laura kim?
Benim için poz veren bir model.
Birbirimizi tekrar gördük, Sevgililer Günü için ona vermiştim.
Ne dedin, tam duymadım?
-Ona Sevgililer Günü için verdim. -Sevgililer Günü için mi?
-Sevgililer Günü'nü mü kutluyorsun? -Bazen böyle olabiliyorum.
Ben mutluyum. Bu iyi bir şey.
Nihayet.
Belki tabloyu başka bir tabloyla takas etmeyi teklif edebilirsin?
-Öyle mi düşünüyorsun? -Evet böyle düşünüyorum
-Burada, değil mi? -Evet, burada.
-Tamam, bu tarafa gel. -Ne yapıyorsun?
-Bundan emin misin? -Elbette, endişelenme.
Ama endişeleniyorum.
Nereye koydu bunu?
-Bu yasadığı değil mi? -Hayır değil.
-Şey... -İşte burada.
Asmamış bile. Alalım ve gidelim.
-Asmış olabilir. -Kimin umurunda? Acele et.
Bu taraftan.
Acele et hadi.
Hadi.
Evet.
Söylesene, Kanepedeki Kadın da...
...Modigliani'den esinlenmiştin, değil mi?
Ah, evet.
Tüm ilhamımı kaybettim.
Bu normal.
Tek yaptığınız ilhamın size gelmesini beklemek.
Ama ilhamın kışkırtılması gerekir.
Daha fazla dışarı çıkarak ve çevrenize daha fazla...
...dikkat ederek kendinizi zenginleştirmelisiniz.
İlhamın nereden geldiğini çok iyi biliyorsun.
Tüm portrelerim Esther'e aitti.
Manzara resimleri yaparken bile, o hep oradaydı.
Bütün resimlerim onun gülümsemesinden doğdu.
Kendine gel Renzo.
Esther artık burada değil.
Thanatos'unun içinde debelenmeyi bırak.
Bence biraz Eros'a ihtiyacın var.
-Dinle, bak. -Hayır bu iğrenç.
Hayır, bu çok güzel. Hayat bu. Evet, işte bu.
Dinle.
Oldukça yüksek sesle çığlık attığı doğru.
Özür dilerim.
Gerçekten üzgünüm.
-Şimdi ne yapacağız? -Bilmiyorum. Doğaçlama yapacağız.
Tamam.
-Ayağa kalkma, sadece geçiyorduk. -Bu da ne! Renzo?
Ben Bay Renzo Nervi'nin psikoterapistiyim.
Bir şey söylemeyin çünkü ters etki yaratır.
Tüm bunlar Bay Renzo Nervi'nin Narsis'ini onarmayı amaçlayan...
...bilişsel-davranışçı terapinin bir parçası.
Belirli yerleri ziyaret etmek, deyim yerindeyse...
...hasta ruhunun kabullenilmesine yardımcı olabilir.
Ayrıca bazı değerli eşyaların geri alınmasına da.
Hangi eşyalar?
Konsantre ol.
Burada size yardımcı olabilecek ve...
...belki de size ait olan eşyalar var mı Bay Nervi?
Evet belki.
-Hangisi? -Belki de bu?
-Şuradaki. -Al bakalım. Al bunu.
Asabilirdin.
Tuhaf bir durum, öyle değil mi? Arkanızı dönmeyin Bay Nervi.
Dikkatli ol.
-Bu deneyim için teşekkür ederim. -Benim için zevkti.
Çok iyi, tam isabet.
-Teşekkür ederim, efendim. -Bana teşekkür etme.
Peki, sırada ne var? Umarım daha sanatsal bir şey olur.
Sırada bir şey yok. Burada duracağız, bitti.
Ne bitti? Ne demek istiyorsun? Yanlış bir şey mi yaptım?
Tam tersine, senden tam olarak istediğim şeyi yaptın.
O zaman bu ne anlama geliyor?
Şanslı bir kaçış yaşadın. Asla bir sanatçı olamayacaksın.
Nasıl yani?
Titiz, rasyonel, tutarlı, metodik ve hatta alçakgönüllü...
...olduğunu kanıtladın. Sanatçı olmak için bunlar gerekmiyor.
-Ben böyleyim işte. -Çok fazla özelliğin var.
Sanatçı dediğin hiçbir şeye bağlı kalmamalı.
Sanat en son çaredir. Bu bir lanet, hastalık gibi.
Bir sürü iyi şey yapabilirsin, başkaları için bile.
Ama sen, sen bir sanatçısın.
Ben sana söylediklerimin mükemmel bir örneğiyim.
Kimsenin umursamadığı gereksiz şeyler yapıyorum.
Resim yapmak istiyorum. Söylemem gereken her şeyi söylemeliyim.
Bir şeyler söylemek işe yaramaz. Hareket geçmen gerekiyor.
-O zaman ne yapacağım? -Git buradan!
Hala yapabiliyorken git! Benim için artık çok geç!
Git buradan!
Tamam.
Özür dilerim Alex, ama senin için en iyisi bu.
Benden nefret ediyorsun, ama daha bana teşekkür edeceksin.
Ne yapıyorsun burada?
İşte tablonun satışı için payın. Al bakalım.
Buraya gelmene gerek yoktu. Gönderebilirdin.
Kutlama yapmamızı istedim. Bak, en sevdiğini getirdim.
-İçeri gel o zaman. -Evet.
Tablo işi nasıl gidiyor?
İyi gidiyor. İyi.
Güzel gidiyor. Evet.
Bu çok iyi.
Bu.
Ayrıntılı, güçlü.
Detayların inceliği, berraklık, işin tarzı...
Gerçekten çok çalışmışsın.
Henüz doğru açıyı bulamadım.
Renzo.
Seni uyarıyorum, gitmene izin vermeyeceğim. Bu işi bitireceğiz.
Gerekirse burada bile uyurum.
Hadi başlayalım. Yardım etmek için ne yapabilirim?
Söyle.
Sana biraz boya getireyim mi?
-Ne istiyorsun? -Şarap şişesini açabilirsin.
Pekala.
Seni çalışırken görmek istiyorum.
Olur.
Dostum.
Hadi yiyelim.
Çok lezzetli.
Buzdolabında bunları buldum.
Renzo.
-Al bakalım. -Beğendin mi?
Mükemmel olmuş. Hala imzalamamışsın.
-Ben eserimi imzalamam, Arthur. -Yine başlama.
-Hadi imzala. -Hayır.
Bay Dupont-Laval'ın istediği tüm meyveleri çizmiş olman harika.
Bunu bana söyleselerdi çok bozulurdum.
Ben yatmaya gidiyorum.
Şuraya.
Biraz daha yukarı lütfen.
Sağdan biraz daha yukarı.
-Enfes. -Şurası.
Daha fazla dokunma. Evet.
Bekle, bakıyorum. Bakıyorum.
-Bu muhteşem. -Evet.
-Bu... -Bu bir sanat eseri.
Tabloyu asmak işin yüzde 80'i.
Evet.
Kötü asılmış resim bir lekedir.
-Dinle, teşekkür ederim. -Mükemmel. Artık dokunma.
Dokunmayın.
-Tekrar teşekkür ederim. -Teşekkür ederim.
-Yarın görüşürüz. İyi işti. -Teşekkür ederim.
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
-Pierre Bonnard'ı tanıyor musunuz? -Bonnard, Pierre Bonnard?
-Burada mı çalışıyor? -Hayır, tam olarak değil.
Pierre Bonnard 20. yüzyılda yaşamış bir ressamdı.
Yaşadığı süre boyunca şöhretle tanıştığı için çok şanslıydı.
Mükemmeliyetçiydi. Manyaktı, endişeli.
Hepsinden öte, eserleri en büyük müzelerde sergilense bile...
...onları kusursuzlaştırmaya çalışan, ebedi bir tatminsizdi.
Bir sanat eseri ne zaman gerçekten tamamlanır?
Bonnard'a göre. Hiçbir zaman.
-Neler oluyor? -Bana bağırma.
Yine mi mahvolduk?
Tek yaptığım aramak ama cevap vermiyor.
-Tamam. -Doğaçlama yap.
-Hadi gidelim. -Hemen arkandayım.
Yani.
Eugénie bana Bay Nervi'nin gelemeyeceğini söyledi.
Ani bir ilham patlaması yaşamış.
Bu da yeni bir başyapıtın yolda olduğunu gösteriyor.
Bu nedenle, tabloyu açma şansını ben elde etmiş bulunuyorum.
Eugénie.
İşte başlıyoruz. Bir, iki.
Suikastçı.
Bunun iyi bir fikir olmadığını söylemiştim.
-Bu bir şaka mı? -Hayır, ilginç.
Üzgünüm, anlamıyorum. Kötü bir şakanın kurbanları olduk.
-Forestier? -O kadar da kötü değil.
-Konuşmak zorundayız. -Evet, ama...
Bak bekle.
-Şimdi! -Geliyorum.
-Berbat -Ama güzel asmışlar.
-Ama hiç fena değil. -Bence güzel.
-Öyle görünmüyor. -Bu çok garip.
-Renzo Nervi mi? -Evet, benim.
Benim adım Buffet mahkeme mübaşiriyim.
Mahkeme kararının ardından evi tahliye etmeniz için buradayım.
İçeri girebilir miyiz?
Evet.
Teşekkür ederim. Beni izleyin beyler.
Her şeyi toparlayın.
Dördüncü kez arıyorum, Bu yüzden şimdi bir mesaj bırakıyorum.
Beni dinle seni bencil pislik. Son dostunuda kaybettin.
Sana yardım etmek istedim ama sen dostluğumu ayaklar altına aldın.
Onca yıl senin resim yapman için elimden ne geliyorsa yaptım.
Elinde değil, değil mi? Her şeyi mahvediyorsun.
Seni bir daha asla görmek istemiyorum. Asla.
-Şampanya, Château Haut-Brion. -Doldur.
-Istakozunuzu getirdim. -Teşekkür ederim.
Başka bir isteğiniz?
Patlıcan havyarı ve kuşkonmaz ile İber domuz pirzolası.
-Teşekkür ederim. -Lütfen.
-Peynirler? -Kayısı turşusu ve kuru meyveler.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
Bir kadeh daha alır mısınız? Başka bir isteğiniz var mı?
-Bir tabak daha ister misiniz? -Bayım!
Bundan getirir misin?
-Tatlı ister misiniz? -Size menüyü getireyim.
Bir şişe daha.
-Menü ister misiniz? -Başka bir arzunuz efendim?
-Bu harika. -Size tatlı getirebilirim.
Kahve ister misiniz?
-Hesabı getireyim. -Bunu ödemeyeceğim.
Hesabınız, efendim.
Az önce genç bayana söylediğim gibi hesabı ödemeyeceğim.
Sizi uyarıyorum, efendim.
Çünkü bu yemek, şu sanattan anlamayan toplumda...
...bir sanatçının emeğine verilen tek karşılık!
Lütfen efendim, bizi polis çağırmaya zorlamayın.
İzin verirseniz.
Polisi aramak iyi bir fikir değil.
Çünkü ararsanız, Daha da yüksek sesle konuşabilirim.
Ve bu herkes için çok rahatsız edici olurdu.
Diğer taraftan...
...eğer bana son bir konyak getirirsen...
...yemin ederim onu içer ve sessizce buradan giderim.
Beni bir daha asla görmezsiniz.
Ona konyağını ver ve cehenneme gitmesine izin ver.
Dostum, hissediyorum. Başlattığım ölümün kaderle buluşmasını.
Yalnızlıkla başlayan bir son. Bu gece silik yıldızlar görüyorum.
Ve işte geldi o an. Ben de veda edeceğim.
Uzun ipliğim titriyor, ve neredeyse kılıcıma değiyor.
Seni usulca alıp götüren rüzgâr, Şimdi beni de yukarı kaldırıyor.
Beni sevenlerin izinden gideceğim. Ben, sürgün edilmiş olan.
O boş gözleri beni çağırıyor, Sonsuzluğun dibine doğru çekiyor.
Koşuyorum ona doğru. Kapatma kapıyı.
Bırak geçelim, çünkü ondan kaçamazsın.
Ne vahşi bir ses bu, kesilirken çıkardığı o meşe ağaçlarının!
Herkül’ün yakılacağı odunlara dönüşüyorlar.
Ne istiyorsun?
Kendimi paramparça, canavarlaşmış, deforme olmuş ve ölüm tarafından...
...saplantı haline getirilmiş hissediyorum.
Francis Bacon'ın tablolarından birindeyim gibi.
Damien Hirst'ün formaldehite batırılmış ölü hayvanları gibiyim.
Ben bir vahşiyim. Bu toplum için biçilmiş kaftan değilim.
Ve bu dünyada sadece sana sahip olduğumun farkındayım.
Pekâlâ.
Ben gerçekten sadece bir pisliğim.
Kocaman bir pislik.
En son ne zaman vergilerini ödedin?
Bilmiyorum. Eskiden Esther ilgilenirdi.
Tamam, o kadar oldu mu?
Biliyorsun Arthur, başladığımızda her şey çok basitti.
Ben resim yapıyordum, sen de benim işlerimi satıyordun.
Gülüp eğleniyorduk. Sadece biz vardık.
-Umurumuzda bile değildi. -Evet.
Dünya değişti. Sanat ticareti küreselleşti.
Galeri sergileri artık yeterli değil.
Aynı anda her yerde olmak zorundasın.
Uluslararası sanat fuarlarında, müzayede evlerinde, sosyal medyada.
Kurallara uyacaksın. Yalakalık yapıpı kendini paralayacaksın.
Sence ben...
...Roland Dupont-Laval’a yağ çekmekten memnun muyum?
Hayır.
Ben de onlara defolup gitmelerini söylemek isterdim.
Ben de o eski özgürlüğe yeniden sahip olmayı isterdim.
Resimlerin nerede?
Her şeye el koydular.
Her şey burada.
Bu fare zehiri mi?
Evet, öyle görünüyor.
Bunu bilmelisin. Şey, ben...
...kira borcunu ödedim. Vergi borcunu da ödedim.
Böylece tüm resimlerini geri alabileceksin.
Yoksa mahvolacaklardı.
Mutlu musun?
Ama dürüst olmak gerekirse.
Oldukça karmaşık bir durumdayım.
Parasal anlamda.
Galerimi ipotek ettirmek zorunda kaldım ve Eugénie'den azar işittim.
Detayları anlatmayacağım çünkü çok ilginç değiller.
Bunu neden yapıyorsun, Arthur?
İşleri berbat ettim ama yine de bana yardım ediyorsun.
Renzo.
Bir zamanlar hepsi seni istiyordu, hatırladın mı?
Galeriler sana ulaşmaya çalışıyordu ama sen hep hayır diyordun.
Dostluğumuzu her zaman kişisel çıkarlarından önce tuttun.
Bana her zaman sadık kaldın.
Bunu asla unutamam.
Her neyse.
Resimlerim sende kalsın. Hediye gibi düşün.
Onları satabilirsin.
-Hadi ama, Renzo. -Sende kalsın dedim.
Sana çok daha fazlasını borçluyum. Sen bana gerçek bir dost oldun.
Her şey için teşekkürler.
Her şey yoluna girecek.
Bir çözüm bulacağız, tamam mı?
Hafif bir depresif dönemden geçiyorsun. Ama sorun değil.
Unutma ki 19. yüzyılda depresyon bir deha işaretiydi.
Nasılsınız?
Benimle görüştüğünüz için teşekkür ederim.
Tüm eserlerini aldım. 200'den fazla tablo.
Dinle...
...yardımına ihtiyacım var.
Dünya da sergiler yapıyorsunuz. Ünlü koleksiyoncuları tanıyorsunuz.
Ortak olmamızı mı istiyorsun? Sen ve ben.
Tamamen farklı görüşlere sahip olduğumuzu biliyor musun?
Tekrar birlikte uyuyabilmek için mi?
Bana tekrar aşık olmaktan mı korkuyorsun?
-Arthur. -Evet.
Bunu nasıl anlatabilirim?
Renzo için her şey bitti. Yıllardır kayda değer bir şey yapmadı.
Bazıları öldüğünü düşünüyor. Belki de böyle daha iyi olurdu.
-Çok acımasız olabiliyorsun. -Ben açık sözlüyüm, hepsi bu.
O bir sanatçı değil. Onunla ilgilenmiyorum.
O zamanlar, o popülerken böyle söylemiyordun.
Onu benden çalmak için her şeyi yaptın.
Şöyle diyelim. Artık onunla ilgilenmiyorum.
Gitmem gerek. Yapacak işlerim var.
Oturma odasında.
Renzo!
Bak seni görmeye kim gelmiş.
Alex.
-İçecek bir şey ister misin? -Kahve alayım, lütfen.
Nasılsınız?
Şöyle böyle. Ya sen?
Atölyenizin önünden geçtim.
-Bu konuda ne yapacaksın? -Bilmiyorum.
Galericim ve en iyi arkadaşım olan Arthur bana yardım ediyor.
Gitmeden önce her şeyi halletmek istiyorum.
Gitmek mi? Nereye?
-Hâlâ resim mi yapıyorsun? -Hayır, her şeyi geride bıraktım.
Açlıkla Mücadele'de gönüllü çalışıyorum.
Dünya çapında açlıkla mücadele etmek amacıyla...
...para toplamak için büyük etkinlikler düzenliyoruz.
Somut olması hoşuma gidiyor. En azından onları görebiliyorum.
Bu çok güzel. Gerçek amacını bulmuşsun.
Sizin sayenizde efendim.
Sadece bir şeyler söyleme. Harekete geçmelisin. Hatırladın mı?
Bu bana gerçekten yapıştı.
-Bunu ben mi söyledim? -Söyledin mi?
Peki, o zaman.
-Alex, neden yemeğe kalmıyorsun? -Tamam olur.
Belki Renzo kıyafetlerini değiştirmek ve...
...pijamalarını çıkarmak isteyebilir.
Sence de öyle değil mi, Renzo? Hayır mı?
Adam bana çalışmalarını göstermek için...
...tavan arasındaki odasına girmeme izin verdi.
Güzeldi ama harika değildi.
O zamanlar kim olduğumuzu anlamaya çalışıyorduk.
Sanat okulu biraz karışıktı.
Ve odanın arka tarafında muhteşem bir tablo görüyordum.
Kendi kendime, bunun ona iki yüzlü olmadan...
...gerçek bir iltifat etme şansım olduğunu söylüyordum.
Ona şu kadının portresini çok beğendiğimi söylemiştim.
Sertçe o benim değil, o Renzo Nervi'nin dedi.
Şu berbat şapkalı öğretmen var ya, üzgünüm.
Sonra onun dersine yazıldım.
-Bana berbat olduğumu söyledi. -Çünkü öyleydin.
Başlama yine. Sonra galerici oldum.
Ve sen benim ilk sergimdin.
Yani bir tablo sayesinde tanıştınız.
Evet. Poker oynarken kaybetmiştim.
Hangi tabloydu, efendim?
Yoruldum, ben yatmaya gidiyorum.
İyi geceler.
Karısı Esther'in portresiydi.
Öldüğünde onu yaktı. Sonrasında, diğerlerini de yaktı.
Renzo, özür dilerim.
Sessiz kalmalıydım.
Hayat sevdiğimiz ve kaybettiğimiz şeylerden ibarettir Arthur.
Benim için bir şey yapmanı istiyorum.
Ne?
-Ben cezamı çektim. -Ne demek istiyorsun?
-Eğer bana yardım etmek istiyorsan. -Evet.
Bu sahtekarlığa bir son vermeme yardım et, tamam mı?
İstediğin şeyi doğru anladıysam...
...ki anladığımı sanmıyorum. Bunu yapmayacağım, unut.
Hayal görüyorsun.
Tamam.
O zaman başka bir yol bulurum.
Xanax, Prozac, Fentanyl.
Stilnox.
Evet.
Açıklamama izin ver. Çok basit herhangi bir soru sor...
...alıntılardan oluşan veritabanı sayesinde bu soruyu yanıtlasın.
-Denemek ister misiniz? -Hayır.
O zaman ben deneyeyim. Efendim...
...kolay bir soru soracağım. Zam alacak mıyım?
Daha azıyla yetinmek, zengin olmanın en kesin yoludur.
-Bu çok ilginç. -Tabii ya.
Yani bu bir NFT, değil mi?
Bu bir NFT. Yeter artık tamam mı?
Hadi sende bir soru sor.
Hayır.
Hadi, herhangi bir soru sor. Varoluşsal bir soru.
Ya da herhangi bir soru. Hadi.
İnsan neden ölmek ister?
Ölmek, ölmek değildir. Değişmektir.
Zayıfların korktuğu bu mutlu ölüm, ölümsüzlüğe doğru bir doğumdur.
Renzo?
-Doğmakla ilgili sorun. -Bu sana posta kutumdan geldi.
Garip çünkü üzerinde posta damgası yok.
Bu da ne?
Açmayacak mısın?
Sonra açarım.
Senin için açmamı ister misin yoksa.
Çok naziksin ama hayır, teşekkürler.
-İçindekini merak etmiyor musun? -Ediyorum, ama sonra.
-Bu benim hakkım değil mi? -Tamam.
Değil mi? Her şey şimdi olmak zorunda değil mi?
-O zarfın içinde ne var? -Beni rahat bırak.
-Ver şunu! -Odamdan çık.
Burası senin odan değil. Burası benim oturma odam. Benim evim!
O zaman odandan çık!
Ver şunu!
Bu da ne böyle?
-Bir şey değil. -Bu ilaç mı?
Tedavi etmiyor, öldürüyor. Sarsıcı olduğu söyleniyor.
Öldürüyor mu?
-Nereden geliyor? -Dark Web'den.
Benim IP adresimle Dark Web'e mi girdin?
Beni durduramazsın. İstersem hayatıma son verme hakkına sahibim.
-Bunu yapmak benim hakkım. -El koyuyorum.
Eğer ölmek istiyorsan, sen bilirsin.
İyi olacak mısın?
Yapamadım, kararlıydı.
Onu bilirsin, kafasına koyduğunu yapıyor.
-Çok inatçı biri. -Evet öyleydi. Çok dar görüşlü.
-Bir katır kadar inatçı. -Gerçek bir eşek.
Bir şeye ihtiyacın olursa ben buradayım.
Söylemen yeter.
Eğer bunu izliyorsan, bu benim öldüğüm anlamına gelir.
Rembrandt'tan sonra 360 yılında doğdum.
Ben İsa Mesih gibi bir deliye değil bu dehaya bakmayı tercih ederim.
Beni insan düşmanı olarak görüyorsunuz ama yanılıyorsunuz.
Görünüşümün ardındaki gizli nedeni gözden kaçırıyorsunuz.
Ben hayat dolu doğmuşum. Tutkuluydum.
Ama bugün, hiç umudum kalmadı.
İnsan yaratıcı değildir.
Kendine her zaman azalan bir varlık olduğunu hatırlatmalı.
Ömrünün kısa olduğunu unutmamalı.
İnsan maymundan gelmemiştir. Kendisi zaten maymundur.
Tuvaletini yapmak için ayağa kalkıp oturan bir maymun.
Bu kendi içinde kötü bir şey değil. Sadece bunun farkında ol.
Aslında o kadar kötümserim ki iyimser olmaya başladım.
Çünkü uçlar bir noktada birleşir. Ve soğuk da yakar.
Hepiniz defolup gidebilirsiniz! Güle güle.
Bayanlar ve baylar, bu büyük sanatçının ölümünden sonra...
...düzenlenen sergide bulunduğunuz için teşekkür ederim,
Aramızdan erken ayrıldı.
O her zaman kendine sadık kalan bir sanatçıydı.
Piyasanın eğilimlerini ve tehlikelerini hep göz ardı etti.
Bu gece, bize miras olarak bu büyük eseri bırakıyor.
Telefonunda bu mesajı buldum.
Ve bu beni çok etkiledi. Ama hepsinden önemlisi...
...o çok özleyeceğim bir arkadaş.
Teşekkür ederim.
Serginin tadını çıkarın.
Bakın! Harry Zakaryan.
Bir sanatçıyı görür görmez reytingleri tavan yapıyor.
İyi işti! Bunu nasıl yaptın?
Ona kavramsal sanatın modasının geçtiğini ve Peter Doig gibi...
...figüratif sanatın büyük bir geri dönüş yaptığını söyledim.
O zamandan beri deli oluyor. Ona ilk Basquiat'ını sattım.
Hepsi bu değil. Benimle gel.
Marianne ve Simon Martel, Çağdaş sanatın Thénardier'leri.
Bir Warhol için çocuklarını bile satabilirler.
Neyse ki hiç çocukları yok. Çünkü bir sürü Warhol'ları var.
Beyaz gömlekli aptal adamı görüyor musun?
O Colin Vandernoot, NFT yıldızı.
Renzo'nun tüm çalışmalarını dijitalleştirmemizi...
...ve sanal bir müze oluşturmamızı önerdi.
Bu şekilde, tuvalı ve internetteki eseri satabiliriz.
Tatlım, NFT'ler ticaretimizin geleceğidir.
-Evet, tabii ki. -Buraya gel.
Harry Zakaryan'ı tanıyor musun?
Seni Arthur ile tanıştırayım Renzo Nervi'yi keşfeden adam.
-Tanıştığımıza memnun oldum. -O zevk bana ait.
Bir yıl oldu bile!
Sen gittiğinden beri çok şey oldu.
Guggenheim'ın retrospektifi, Venedik Bienali.
Şanghay'daki sergi büyük bir başarıydı.
Asya pazarına giriyoruz.
Orada işler oldukça basit, orada yarı tanrı oldun.
Farkında değilsin.
Satışlar patladı.
Bunu görmeni çok isterdim.
Koleksiyoncular ve müzayede evleri pazarlık yapıyor...
...reytingleri artırmak için fiyatları manipüle ediyor.
Tüm bunların nerede biteceğini merak ediyorsun.
NFT'lerden bahsetmiyorum bile. Çünkü hala bir fikrim yok.
Hiç mantıklı değil. Düpedüz ahlaksızlık.
Para kazanmak sanattır.
-Ne saçmalıyorsun? -Benim değil, Warhol’un eseri.
-Ne düşünüyorsun? -Güzel.
Bence ölü halin diri halinden daha iyi.
Eğer ölmek istiyorsan, sen bilirsin.
Neyi bekliyorsun?
Beni ölü görmek için bu kadar hevesli misin?
-Sende o yürek yok. -Evet, var.
Sadece doğru anı seçmek istiyorum. Darby Crash gibi değil.
-Ne? -Darby Crash, punk şarkıcısı.
John Lennon'ın ölümünden bir gün önce hayatına son vermeyi seçti.
-Zamanlama sorununu görüyor musun? -Evet.
Peki seninki ne zaman olacak? Şimdi ve burada mı?
Yarın sabah mı?
Bir yıl sonra mı? Bilmiyorum.
Başımın üzerindeki bu tehlikeyle daha ne kadar yaşamak zorundayım?
Ölmek istiyorum ama belki de şu anda değil.
Bir kez ve son bir kez öl, böylece işimiz bitsin.
Bunu yalnız yapmak istiyorum. Buna tanık olmanı istemiyorum.
-Bana biraz saygı göster. -Bana ders mi veriyorsun?
Komik bir oyun oynuyorsun Arthur.
Sipariş ettiğin zehirle oturma odamdasın ve ben oyun mu oynuyorum?
Sence Van Gogh kendini öldürmeden önce yaygara mı koparıyordu?
-Hayır. -Staël tahttan indirilmeden önce?
Rothko damarlarını kesti diye, o da mı zırdeli oldu sanıyorsun?
Hayır! Lütfen, bana baskı yapma.
-Nasıl hissediyorum bilmiyorsun. -Biliyorum.
-Nasıl hissettiğini biliyorum. -Hayır.
Seni bu dünyadaki herkesten daha iyi anlıyorum.
Tamam ama benim yerimde olsaydın ne yapardın?
Ciddi ciddi intihar ederdim. Acılarıma bir son verirdim.
Kendimi öldürürdüm, ve diğer herkese iyilik yapardım.
Sırf sana iyilik yapmak için intihar etmeyeceğim.
Beni şüpheye düşürme.
İşte böyle, beynini kullanmaya başladın.
Çünkü...
...eğer intihar edersem, geri dönüşü olmayacak.
Ölmüş olacağım değil mi?
Evet, ölümle ilgili en büyük sorun bu.
Geri dönüşü olmayan bir şey.
Renzo...
...endişelenmene gerek yok. Ben senin için seçtim.
Öleceksin.
Sağlığına!
Gel hadi, çıkalım buradan.
Aslında o kadar kötümserim ki iyimser olmaya başladım.
Çünkü uçlar bir noktada birleşir. Ve soğuk da yakar.
Hepiniz defolup gidebilirsiniz! Güle güle.
-Tamam, işimiz bitti. -Hayır, tekrar yapmak zorundasın.
Neden? Bu çok iyiydi! On beşinci oldu yeter.
Yine yapman gerekiyor. Çok teatral oldu.
Özellikle de, beni değersiz olarak gören erkekler...
...her şey Heiligenstadt’ın vasiyetnamesine dayalı.
Onda ne var ki? Sence bu mu çok teatral?
Kesinlikle. Basit tut. Daha çok kendin ol.
Beethoven'dan biraz daha az. Fazla abartma.
Örneğin R'leri yuvarlamaya çalış.
Böyle Misanthropic deme. Lütfen artık!
-Benim yerime sen yapabilirsin. -Bu kadar yeter.
Bir saattir buradayız.
Bir saat!
Özür dilerim.
Yorulmaya başladım.
Neredeyse geldik. Sona doğru daha fazla çaresizlik koy.
Özellikle de uçlar bir araya gelir soğuk yakar dediğin yere.
Orada ne dediğini anlamadım ama neyse.
-Tekrar açıklamamı ister misin? -Hayır. Gerek yok.
Daha fazla melankoli hissetmeliyiz. Tamam mı?
Sesinin titrediğini hissetmeliyiz.
-Unutma, intihar ediyorsun. -Evet, doğru.
Kendini öldüreceksin.
Tamam son bir kez yapalım. Gerçekten her şeyini ver!
-Kendini öldüreceksin. -Evet.
Söyle.
Söylememi mi istiyorsun?
Evet, söyle.
-Kendimi öldüreceğim. -Neyi başaramadığını düşün.
Tamam.
-Elinle ne yapıyorsun? -Selfie olması gerekiyor.
Başla diye bağırdığımda, kafandan üçe kadar say, tamam mı?
Sesli değil.
Başla.
Eğer bunu izliyorsanız, bu benim öldüğüm anlamına gelir.
Arada vicdan azabı çekiyor musun?
-Ne tür bir vicdan azabı? -Nefret ettiğimiz şeye dönüşüyoruz.
Tablomları, umrunda bile olmayan iş insanlarına satmak.
Onları bir kasada saklıyorlar, Tıpkı bankadaki paraları gibi.
Biri geliyor.
Kim olabilir ki? Buraya hiç kimse gelmez.
Ben kim olduğuna bakarken git evde saklan.
Yardım edebilir miyim?
Evet.
-Burada ne işin var? -Alex.
Sana içeri girmeni söyledim!
-Sorun yok, Alex. -Buna inanamıyorum! Renzo?
Yaşıyor musun?
Sizi sahtekarlar! Biliyordum.
-Hayır, ama. -O yaşıyor.
Ne halt ediyorsun? Bizi mi çekiyorsun, bırak şunu.
-Bırak dedim. -Telefonumu geri ver!
-Açıklamama izin ver. -Açıklayacak bir şey yok.
-Açıklamama izin ver. -Sakin ol!
Bütün bunları içeride konuşacağız. Hadi, içeri gel.
-Telefonum! -Bir saniye bekle ve düşün.
Renzo'ya bak. Ne kadar mutlu olduğuna bak.
Yeniden yaşıyor, yeniden resim yapıyor! Ölmek ona çok iyi geldi.
Bizi nasıl buldun?
-Asistanınıza sordum. -Eugénie? Hayır.
İmkansız. Kimse nerede olduğumuzu bilmiyor.
Tek bir iz bile bırakmadım. Bu imkansız!
Telefonunun yerini tespit etti.
Neden telefonum olmadığını anlıyor musun?
Şimdi olmaz, Renzo!
İstediğin para mı?
Tamam.
-Rüşvet mi vereceksin? -Aynen öyle.
Bunu bir çekle halledelim. Fiyatını söyle.
Buraya sana şantaj yapmaya gelmedim.
Ben senin gibi değilim. Sadece gerçeği bilmek istedim.
Artık bildiğime göre.
Hayatta olduğunu bildiğim için mutluyum.
Galeriyi ipotek ettirmek zorunda kaldım.
Arthur bunu yaptı. Ama ben yapmadım.
Ondan istemediğim halde bana yardım etmeyi seçti.
Çok az galerici ya da arkadaş bunu yapar.
Şüphelerin vardı ama ne kadar iyi bir dost olduğumu görüyorsun.
-Kesinlikle çok iyi bir arkadaşsın. -Hayır, kes şunu.
-Hadi ama. -Sen en iyisisin.
-Güveç hakkında ne düşünüyorsun? -Çok lezzetli.
-Şimdi telefonumu alabilir miyim? -Olmaz.
Yemek yerken olmaz.
-Doğum günün ne zaman? -13 Mayıs 1995.
-On üç. -Mayıs 1995.
-Ne yapıyorsun? -Kahretsin. Bu o değil.
-Şifren ne? -Söylemeyeceğim.
Sadece tersten deneyeceğim.
-Kilitleyeceksin. -Hayır değil.
Telefonu kilitleyeceksin.
-Senin yüzünden telefon kitlendi. -Hayır.
-Pekala. -Delirdin mi sen?
En iyisi bu. Bitti artık. Artık kanıt yok. Video yok.
Telefon yok. Bu iş bitti. Otur.
Ne yapacaksın?
İnsanların sana inanacağını mı sanıyorsun?
-Senin sözüne karşı benimki olacak. -Hepsi bulutta kayıtlı.
Resimler, videolar, hepsi.
Bu sadece uydurma bir saçmalık.
Hepsi kaydedildi. Telefonumu boşu boşuna attın.
Bu kadar materyalizm yeter.
Gidiyorum. Telefonum yok, yani GPS’im yok, bu yüzden zorlanacağım.
-Tuvalet nerede? -Sonda, soldaki kapı.
-Kolay biri değil. -Baya sert biri.
Sanırım bizi ihbar edecek. Evet.
-Öyle mi düşünüyorsun? -Tabii ki öyle.
O bunu yapabilecek süper dürüst bir aptal. Kesinlikle.
Bittik biz.
-Bir fikir bul! -Ama ne?
Kalması için bir sebep bul. Hemen bul!
-Bekle biraz. -Acele et.
Aklıma bir fikir geldi.
Kahvenin içine biraz koyarız.
Onu bayıltır ve bize zaman kazandırır.
-Neden sakladın? -Hiçbir fikrim yok.
Bunca zaman sakladın mı? Sen deli misin?
Saçmalama bunu yiyecek olan sendin.
-Sadece blöf yapıyordum. -Gerçekten mi?
Şu anda ciddi misin? Buna sonra devam ederiz.
-Önce bunu çözmeliyiz. -Ne?
Ona zehir vermeyeceksin. Bu onu öldürür.
Sen katil değilsin. Kendine gel!
Haklısın. Haklısın bana ne oldu bilmiyorum, deliriyorum.
O zaman hapse giriyoruz.
-Ne demek istiyorsun? -Araştırmadığımı mı sanıyorsun?
Kaçakçılık, sahtecilik, dolandırıcılık.
Bu hapishane demek. Sakın içeride sabunu düşüreyim deme.
Asla. Hapse girmektense tekrar ölmeyi tercih ederim.
Burada cennetteyim. Resim yapıyorum, ilham alıyorum.
-Kimse özgürlüğümü elimden alamaz. -Hayat istediğin gibi olmuyor.
-Bir seçim değil mi? -Seçme şansın yok, bırak şunu!
Ben gidiyorum.
Kahve ister misin? Seni uyanık tutar.
Hızlı bir tane olur.
Bunun iyi bir fikir olduğundan emin değilim.
Hızlı bir kahve ve hepsi o kadar.
Teşekkür ederim.
İzninizle.
Tatlıya zaafım var.
Bekle bekle. Şeker sağlığın için kötü olabilir.
Alex.
Sadece yaptığımız şeyin yanlış olduğunu söylemeliyim.
Bu bir aldatmaca, tamam mı?
-Evet, haklı mıyım, Renzo? -Şüphesiz. Haklısın.
-Kötü olduğu kesin. -Hem de çok kötü.
İdealist ve destekleyici bir genç adam yaşlılara gerçekten...
...ufuk açıcı bir ders verdiğinde, bu seni gerçekten düşündürür.
Evet, biraz zorluyorsun ama.
-Hayır. -Teşekkür ederim.
Her şeyi olduğu gibi söylemelisin. Bizi kınamakta isteyebilirsin.
Lütfen biraz daha düşün.
Hayır.
Ben kararımı verdim. Sizi ihbar edeceğim.
Peki.
-Bundan gerçekten emin misin? -Evet, eminim.
Renzo.
Ekleyeceğin bir şey var mı?
-Sanırım her şeyi denedik. -Evet.
Üzgünüm.
Özür dilerim. Affedersiniz.
Kahveni soğumadan iç.
-Kendimi iyi hissetmiyorum. -Ne oldu?
Normal.
-Tekrar tuvalete gideceğim. -Tamam.
Lanet olsun ne yaptık biz ne?
-Zehri neden oraya koydun? -Senin cebinden çıktı!
Sen yaptın. Zehri satın alan sendin.
-Senin fikrindi, seni katil. -Onu öldüren sensin.
-Sakın rolleri tersine çevirme. -Tersine çevirmiyorum.
-Sence o. -Bilmiyorum.
Bekle! O benim asistanımdı. Gidip bakayım.
-Git hadi. Git hadi. -Gidiyorum.
Hey!
-Hareket etmiyor. -Ne?
Hiç hareket etmiyor.
Aman Tanrım.
Alex, hey!
Hadi, hadi kalk.
-İyi misin, Alex? -Başım dönüyor.
-Beyaz Ruh'tan olmalı. -Senin berbat yahninden!
-İyi hissediyor musun? -Daha iyiyim.
-İyiyim. -Tanrıya şükür.
Tamam.
-Bu çok garip. -Sen iyi misin?
-Evet, iyiyim. -Gel şuraya otur.
Şeker sağlığa zararlı demiştim.
-Öyle mi? -Evet, şeker korkunç bir şey.
-Otursana. -Sağ ol.
-Biraz su iç. -Çok iyisin.
İki adam, Renzo Nervi'yi taklit ederek reytingleri arttırdı.
Ünlü koleksiyoncular da işin içinde olduğu düşünülüyor.
Bir Renzo Nervi tablosu birkaç yüz bin avroya kadar çıkabilir.
-Hapis mi? -Dolandırıcılık.
Sabun.
-Hayır. Bekle. -Affedersiniz, lütfen.
-Buraya bakabilir misiniz? -Beni dinleyin.
-Sakin olun -Efendim bunu neden yaptınız?
-Teker teker. -Efendim, efendim lütfen.
Ölümden sonra hayat var mı?
Hafif yağmurlar uzun, ani fırtınalar kısadır.
Geleceği nasıl görüyorsunuz ve herhangi bir endişeniz var mı?
Hayır, Bay Nervi ve ben ülkemizin adaletine inanıyoruz.
-Kimler gelmiş? -Hoş geldiniz beyler!
Taze et!
Duşa girelim mi?
-Çok iyi vakit geçireceksin! -Duşta buluşalım!
O kadar da kötü değil.
En azından hala beraberiz.
Sence televizyon çalışıyor mudur?
Dahili telefon var.
Alo? Ben Bay Forestier ve Bay Nervi.
Televizyonu tamir etmesi ya da fişe takması için...
...birini göndermeniz mümkün mü?
Elektrik yok.
-Alo? -NFT Sonunda Açlık Getirdi.
NFT'ler diğer kripto paralar gibi satın alınabilir.
Umurumda değil.
Herhangi bir eseri NFT'ye dönüştürebiliriz. Bu çok ilginç.
Ben gerçekten de Renzo Nervi'nin patronuydum.
Kendisi özellikle değer verdiğim bir sanatçıdır.
Elbette eksantrik biri.
İlk başta bunu ziyaretçilerden saklamak zorunda kaldık.
Tepesine vur.
Tahmini değerini söylememeyi tercih ederim.
Renzo Nervi hakkında zaten her şey söylendi. O bir dahi.
21'inci yüzyılın en büyük ressamlarından biri.
Her şeyden önce, o yakın bir dost.
Onun biyografisini yazacağım.
-Adı ölümden önce, ölümden sonra... -Bu dalga mı geçiyor?
...ve ölüm sırasında olacak.
Ne düşünüyorsun?
Sanırım haklıydın. Nefret ettiğimiz her şeye dönüştük.
Bir şey yapmazsak, resimlerinin sonu bizim gibi olacak.
Hapis.
Dubai'deki ya da Tanrı bilir neredeki kasalarda hapsedilecek.
Şifrelerin ardına kilitlenecek.
-Arthur. -Evet.
Birkaçını kurtarmak için bir fikrim var.
Altı aylık iyi halden sonra.
-Teşekkür ederim. Hoşça kalın. -İyi günler dilerim.
Nasılsın, Judas?
Üzgünüm, efendim, ama başka seçeneğim yoktu.
Şaka yapıyorum. Buraya gel.
İyi misin?
Merhaba. Sessiz olun lütfen.
Bugün buraya geldiğiniz için hepinize teşekkür ederim.
Renzo ile birlikte resimleri açık arttırmaya çıkaracağız.
Bu ilk tablonun adı Schrödinger'in Kedisi.
Kuantum fiziği deneylerinde kullanılan kediye bir övgü.
-Başlangıç fiyatı... -Yirmi Euro.
-Yirmi avro mu? -Evet.
Tamam 20 Euro'da anlaştık.
Tamam. Tabloya yirmi iki veren var mı
-Yirmi iki buçuk. -Yirmi iki buçuk geldi, güzel.
-Yirmi üç. -Kim daha fazla diyor?
-Yirmi dört. -Kim daha fazla diyor?
Yirmi dört, bir, iki, üç...
-...satıldı! -Bravo!
Bu kadar.
Tamam.
Sıradaki benim favorilerimden biri.
-Adı Penrose Adamları. -Bunlar güve deliği mi?
Hiç de değil. Bunlar kurşun delikleri.
Renzo Nervi bir silah aldı ve tablosunu vurdu.
Batı kapitalizminin ölümünü sembolize etmek istedi.
Renzo için teşekkürler. Teşekkür ederim.
Olağanüstü bir tablo.
Başlangıç fiyatı 30 Euro.
-Başlıyoruz. -36 Euro.
-Otuz altı geldi. -Otuz sekiz.
-Kırk! -Kırk geldi.
Kırk bir, iki, üç. Satıldı!
-Bravo. -Tebrikler.
Başlangıç fiyatı. Kim daha fazla diyor?
-Sekiz. -Sekiz geldi.
-12. -12 geldi.
-22 diyorum. -Kim daha fazla veriyor?
-23. -23.
-Yirmi altı. -Satıldı! Tebrikler efendim.
Bravo.
Merhaba Renzo Nervi. Tablolarınıza indirim yaptığınızı gördük.
Normal şartlar altında, milyonlar kazanabilirdin.
Bu mesajın anlamı nedir?
Sanat dünyasının sadece bir şaka olduğunu gösteriyor.
Arkamızda bıraktığımız yozlaşmış dünyanın mükemmel bir örneği.
Arthur Forestier?
Her bankanın Sanat alımları için bir danışmanlık firması vardır.
Bu şu anlama geliyor. Sanat da diğerleri gibi bir yatırımdır.
Bir tablonun fiyatı onun ana rolü haline gelmiştir.
Sizce bu kabul edilebilir mi? Kabul edilebilir değil.
Sanat sadece zenginler için değil. Bu gece, sanat herkes için.
-Ekleme yapacak mısınız? -Hayır.
-İyi akşamlar dilerim. -Güle güle.
-Sanatın özgürlüğüne! -Evet!
Herkese teşekkürler.
-Şerefe! -Şerefe!
Eugénie, teşekkür ederim. Alex, darılmaca gücenmece yok.
Şerefe.
Neler oluyor?
Bu da ne?
Arthur Forestier ve Renzo Nervi için bir mesaj.
Çocuklar, performansınızı duydum.
-Ortalığı ayağa kaldırmaya devam. -Vay canına.
Harika.
Epilog.
-İyi misin? -İyiyim.
-Mutlu yıllar, dostum. -Teşekkürler.
-Senin için bir şeyim var. -Bir hediye mi?
İçeride açalım.
Bu sefer gerçekten doğum günün kutlu olsun.
-Bu... -Evet.
Sen aklını kaçırmışsın, Arthur.
-Tıpkı ona benziyor. -Evet.
-Teşekkür ederim. -Bir şey değil.
-Nereye gidiyoruz? -Endişelenme.
Emin misin?
-Nereye gidiyoruz demiştin? -Hiçbir yere.
Tamam.
Yakında orada olur muyuz?
Hedef yok. Özgürüz, Arthur.
Kurtlar tarafından yenmek pek bana göre değil.
-Burada hiç kurt yok. -O zaman ayılar.
Ayı da yok.
-Umurunda değil, sen zaten ölüsün. -Biz sadece iki kere yaşarız.
Şimdi ne düşünüyorsun?
-Ölüm hakkında. -Sanırım sonunda buna karşıyım.
-Gerçekten söylemeyecek misin? -Sabırlı ol.
Çok acelecisin.
Sana bir şey hatırlattı mı?
Tabii ki.
Peki, hangisini tercih edersin? Sanatı mı, gerçeği mi?
Sanatı.
Sanırım sen gerçekliği tercih ediyorsun.
Zaten yaratılmış olan bir şeyi nasıl yenebilirim?
Yaratılmış derken, yaratıcıyı mı kastediyorsun?
Gidip bir şeyler yiyelim. Ben acıktım.
Bu arada, sana söylemeyi unuttum.
Belçika kraliyet ailesi çalışmalarının büyük bir hayranı.
Gerçekten mi? Yani?
Bu çok iyi bir şey.
Louis Vuitton Vakfı'ndaki serginize bayıldılar.
Senin orijinal bir resmine sahip olmayı çok istiyorlar.
-Harika. -Onlara hayır demek zorundasın.
Belçika kraliyet ailesi dünyanın en iyi koleksiyonuna sahip.
-Komisyon almadığımı biliyorsun. -Evet.
Yine başlama lütfen.
Ben bir anti-monarşistim. Krallara katlanamam.
-Onlar da koleksiyoncular gibidir. -Israr etme. İlgilenmiyorum.
Bir Hindu okulunda resim öğretmek için Pondicherry'ye gidebilirim.
-Bu saçmalık da ne? -Eskiden öğretmendim.
Bunu sana hiç söylemedim ama berbat bir öğretmendin.
-Gerçekten mi? -Evet öyleydin, berbat.
Sanat söz konusu olduğunda Belçika önde gelen ülkelerden biridir.
Hayır, hayır demektir.
Bunu daha sonra sakince konuşuruz.
Ben sakinim. Cevabım hala hayır.
Hayır mı göreceğiz bakalım.
Göreceğiz.
Ustalık Eseri.