Ikın.
- Kafasını çarptı. - Çarpmadı.
Kafasını mı çarptı o?
- Hayır, onu yakaladı. - Ama yere çarptı, gördüm.
- Hayır, çarpmadı. - Onu düşürdün!
Hayatım, gerçekten, o iyi.
Neden ağlamıyor?
- Ağlayacak. - Ağlaması lazım, değil mi?
Birazdan ağlar.
Onu nereye götürüyorlar?
Ne oldu?
Neden nefes almıyor?
- Onu öldürdün mü? - Hayır!
Bebeğimi mi öldürdün?
Nefes aldığını gördüm.
- Onu düşürdün mü? - Hayır, düşürmedim.
- Onu senin yüzünden doğurdum. - Onu hemşire aldı.
Evet, bizde! Biz...
Neden onu atıyorsun?
Cuma akşamı yanlışlıkla gargara yuttum.
Bu şekilde mide kanseri olmazsın.
Bir seferden olmaz.
İki hafta önce de bir ağız dolusu yutmuştum.
Eminim bir şey olmaz.
Yarın anneme gideceğim.
Biliyorum. Babanın yıl dönümü.
Öldüğü gün.
Bu konuda ne hissediyorsun?
Onu hiç görmedim.
Eve gitme konusunda yani.
Yine aynı rüyayı gördüm.
Konudan sapmayalım.
Seyahat için ne hissediyorsun?
Geri dönmek güzel.
Uzun zaman olmuştu.
Öyle mi?
Birkaç ay.
Bu konuda suçluluk duyuyor musun?
Ve,
oraya giderken,
kafanda bir plan var mı?
Belli bir sonuç mu umuyorsun?
Ne gibi?
Gerçekçi beklentilerle gittiğini mi hissediyorsun?
En son susadığında,
bir kuyudan içtiğin su mideni bulandırdıysa,
yine aynı kuyuya gidip
temiz olmasını bekler misin?
Annenin ölmesini istediğin oluyor mu?
Ne?
Tabii ki hayır!
İstesen de çok saçma olmazdı.
Böyle şeyleri isteyebiliriz,
aynı zamanda istemeyebiliriz.
Bu duygular bir arada olabilir.
Bu düşünceleri ortaya çıkarmak için buradayız.
Tamam.
Hydrotipnol nasıl? Hâlâ gözlerini kaşındırıyor mu?
Sadece göz kırpmazsam.
Kaygılarına iyi geliyor mu?
Bak ne diyeceğim.
Sana çok iyi bir yeni ilaç yazacağım,
bence o
seni her açıdan rahatlatır.
Her zaman suyla iç.
Her zaman. Eğer nefes alışın değişirse veya sıcaklarsan,
derhal beni ara. Bu çok ciddi.
İyi şanslar.
Merhaba havuç, benim, annen.
Şunu söylemek için aradım,
yarın seni göreceğim için çok heyecanlıyım.
- Joseph? - Sen benim meleğimsin,
ve seni seviyorum.
Tamam. Seni seviyorum. Hoşça kal canım. Seni seviyorum.
Yanımdan ayrılma
dediğim zaman annenin sözünü dinle!
Merhaba.
- Buna da bakabilir miyim? - Buna mı?
Yapamam sanıyorsun!
Yapmamı mı istiyorsun?
Öyle mi?
Bip bip!
Bakar mısın? O adam ne yapıyor?
Atlamasını sağlamaya çalışıyoruz.
Kes sesini sürtük! S...tir git!
- Uzak dur benden. - Benimle dalga geçme!
Uzak dur benden. Sen uzak dur benden.
Sana tavuklu erişte.
- Git buradan. - Sebze çorbası içmeni beklerdim.
- Hadi oradan! - Uzak dur!
Çok sıcak!
Of, krakerimiz azalmış.
Papayı Vur Çocukları Öldür
Hawaii ve İrlanda'nın En İyisi
Merhaba baba.
"Doğum günü çocuğu bıçaklayan adam" olarak
bilinen kişiyi arama çalışmaları sürüyor,
geçtiğimiz hafta üç can daha aldı.
Kıyafetsiz bir şekilde sokaklarda dolaşıp
yayaları rastgele boynundan ve karnından
bıçakladığı biliniyor.
Tanıklar sünnetli beyaz bir erkek olduğunu...
Hey?
Hey!
Lütfen ama!
Biraz uyumam lazım!
Öyle mi?
Hadi, dans et!
Pardon beyefendi. Çantam ve anahtarım şimdi buradaydı.
Sen yandın dostum.
Hey, bir dakika. Neden öyle dedin?
- Alo? - Merhaba Bayan Wolski.
Ben daire 303'ten Beau Wassermann.
- Arıyorum, çünkü anahtarım... - Hayır, lütfen, satıcı istemem!
Hayır, özür dilerim. Ben satıcı değilim,
kiracılarınızdan biriyim. Bana çilingir lazım.
- Havaalanına geç kaldım. - Teşekkürler.
Alo?
- Alo? - Merhaba Martha.
Pardon, annem orada mı?
Beau! Canım! Evet, burada.
Beau?
Merhaba anne.
Merhaba. Merhaba havuç. Havaalanında mısın?
- Hayır, daha değil. - Yolda mısın?
- Takside misin? - Hayır anne.
Taksi ne kadar sürüyor?
Anne, seni endişelendirmek istemiyorum,
yoldaydım,
ama bir şey... Bilmiyorum. Bütün gece uyumadım,
çünkü komşum kapının altından gürültü için
notlar atıp durdu,
ama gürültü yapmamıştım.
Ve uyuyakalmışım, tam evden çıkarken
bir şey unutup geri döndüm.
Sonra tekrar çıktım ve
kapının üstünden anahtarım çalındı.
Aman Tanrım.
Peki beni şimdi nereden arıyorsun?
Evimden.
Bir dakika, saat kaç? 4:30 olmadı mı?
Evet, biliyorum.
Bebeğim, uçağın bir saat sonra!
Biliyorum, ama anne, anahtarım kapımdan çalındı.
Anne?
Anne!
Anne...
Tamam canım. Anladım.
Dur, ne tamam? Hayır, değil.
Neyi anladın?
Hayır, tabii ki iyi değil. Anahtarın çalınmış.
Bu çok kötü.
Çalındı.
O zaman başka zaman ziyarete gelirsin.
Ben bile sana gelebilirim, sana zahmet olmasın.
Zahmet değil, asla zahmet değil.
Biliyor musun? Sana hâlâ gelebilirim.
Yine de geliyorum, yoldayım. Ben...
Sence ne yapayım?
Sence ne yapmalıyım?
Eminim doğru olanı yaparsın hayatım.
Doğru olan ne?
Sana göre doğrusu ne olur?
Polisi mi arasam?
Veya belki hâlâ eve gelmemin bir yolu vardır.
Ama güvenli mi?
Kapımı kilitleyemezsem,
birinde anahtar varsa, ne olur bilmiyorum.
Bu pek güvenli değil.
Güvenli olmaz, değil mi?
Beau...
Ne?
Hayır.
Evet.
Anahtarın için üzüldüm canım, kapatmam gerek.
Hayır, kapatmak zorunda değilsin.
- Anne... - Umarım bulursun.
Dur, dur. Hadi, bunu düzeltelim.
Bunu düzeltelim.
Alo?
Öleceksin sürtük!
Her zaman suyla.
Her zaman.
İmdat! İmdat! İmdat!
Reddedildi.
Ne?
Hayır, olmaz. Tekrar dener misin lütfen?
Hayır. Hayır.
Olmadı.
Tanrım. Ne kadar?
Çoktan içtin. Borcun 1,79.
- Tamam. - 1,79.
Hayır.
Polis çağırıyorum.
Ne? Hayır, bak, ödüyorum. Ödüyorum!
30 sent daha.
Tanrım.
20 daha.
- Aman Tanrım... - 20!
- Biliyorum! - Küfür etme arkadaşım.
Sorun bende değil.
- Aman Tanrım. - Beş daha.
Al!
Polis çağırıyorum!
Bayan Wolski?
Geri çekil!
Geride dur! Çekil!
- Hayır! Hayır! - Çekil! Çekil!
Geri çekil! Uzak dur!
Geri çekil!
Uzak dur benden!
S...tir git! S...tir git!
Bir daha! Bir daha! Çek şunu!
İsa İğrençliklerinizi Görüyor
Merhaba?
Beyefendi?
Hey?
Ödeme Reddedildi
Merhaba, Mona'yı aradın!
Bir daha benimle konuşmak istiyorsan, mesaj bırak.
Merhaba anne.
Bu akşam için bir uçuş ayarlayacağım,
ama kredi kartım reddedildi.
Üzgünüz.
Mesajınız ulaşmadı.
Lütfen kapatın ve...
Alo?
Pardon, kimsiniz?
Özür dilerim. Ben annemi aramıştım.
Bu annenin numarası mı?
Evet, öyle.
Kimsin?
Ben UPS'tenim.
Bu kimin telefonu bilmiyorum.
Şimdi polisi aradım. Çoktan yola çıktılar.
Tamam.
Neden?
Alo?
Anneni bana
tarif edebilir misin?
Kahverengi gözlü. Kızıl kahve saçlı?
Fiziksel yapısını tarif eder misin?
Bir dakika, ne oluyor?
Neden polis çağırdın?
Dinle, ne olduğunu bilmiyorum.
Bir paket getirdim,
ve koku yüzünden içeri girdim,
ve sokaktaki köpekler deli gibi havlıyordu,
ve kapı da açıktı, içeri şöyle bir girdim,
ama...
yerde bir kadın var.
Bir kadın bedeni var. Yüzü veya başı yok.
Ne?
Galiba telefonu açmamam gerekirdi.
Polis geliyor. Bu benim telefonum değil.
Bunu gerçekten yeni buldum.
Pardon, anlamadım. Sen...
Ne demek suratı yok,
veya başı, kim o?
Yani, eminim vardır.
Eminim buradadır. Eminim her yerdedir.
Bir avize
üzerine düşmüş.
Görünüşe göre tavandan
bu kadının üzerine düşmüş.
Kafasını ezmiş, sanki buharlaşmış gibi.
Ama kim bu?
Ne?
Kim bu?
Bilmiyorum, düşünceli davranmaya çalışıyorum.
Yani annen olabilir mi?
Ne? Öyle bir şey demedim!
Neden öyle diyorsun?
Hayır, onu sen söyledin!
Bak, annenin burada olup olmadığını sordun.
Ben de onu diyorum, bu kim bilmiyorum!
Sadece telefonu açtım ve sen öyle dedin, tamam mı?
Bunu ben yapmadım! Ben yapmadım! Tamam mı?
Yemin ederim.
Belki yanlış numarayı aradın.
Numarayı tuşladın mı?
Telefonumda kayıtlı.
Telefonunda kayıtlı mı? Tamam, belki yanlış aradın.
Aman Tanrım.
Aman Tanrım. Sen...
Değil mi? Belki yanlış aradın.
Belki hepsi büyük bir yanlış anlaşılma.
- Beni korkutuyorsun. Tamam. - Evet, artık kapatalım.
- Tamam. - O zaman belki
- annen açar. - Tamam.
Bu... Tamam. Kapat. Yeniden ara.
Hayır, özür dilerim...
Çok üzgünüm.
Kimlik için çantasına bakmama izin verir misin?
Artık büyük ihtimalle annen olduğu için?
Alo?
Adı...
Mona Wassermann mı?
Bu senin annen mi?
Alo?
Mona Wassermann? Bu senin annen mi?
Hey. Hey...
Orada kimse var mı?
Merhaba, Doktor Jeremy Friel'ı aradınız.
Lütfen mesajınızı bırakın,
ilk fırsatta size geri dönerim.
Çok üzgünüm.
Lütfen.
Hayır, hayır...
İmdat! İmdat!
S...tir git! S...tir git!
S...tir git!
S...tir git! S...tir git!
Polis! Aman Tanrım!
Polis!
- Polis, lütfen yardım eder misin? - Kımıldama!
Banyomda bir adam, bıçaklı bir adam...
- Kımıldama! - Ne?
Önce silahı at! At!
At silahı! At silahı!
At silahı! At.
Kahretsin. Ne... Oğlum, kımıldama.
Sana kımıldama dedim!
Kımıldama!
Kımıldamadım. Kımıldamadım.
- Sana kımıldama dedim! - Hareket etmiyorum!
İnan bana. Bir daha söylemem.
Kımıldamıyorum, kımıldamıyorum.
Tanrım, bana bunu yaptırma.
Bunu bana yaptırma lütfen. Lütfen.
Lütfen, lütfen,
- bana bunu yaptırma! - Hayır, hayır.
Hayır, hayır, hayır.
Bana bunu yaptırma!
Geliyorum!
Roger, uyandı!
Düğmeye mi bastın?
Uyandın mı?
Nasılsın?
Tuhaf.
Normal. İki gündür uyuyorsun.
Ne?
Bana araba mı çarptı?
Bir kaza oldu, evet.
Tanrım. Sana arabamla çarptım.
Öyle mi?
Bir bıçaklanma olayı.
Saldırıya uğradın.
Ne?
Ama... Neden? Neden?
- Ne? - Biliyorum!
- Öldüm mü? - Hayır.
Hayır. Çok hızlı iyileşiyorsun.
Ve organlarına denk gelmedi,
ve kanaman çok hafif oldu.
Ne, bu... Bu hangi oda?
Bizim evde bir oda,
ama istediğin kadar kalabilirsin.
Adım Grace.
Bu da Roger.
Benim kocam.
Merhaba. Tekrar hoş geldin.
Uyuyayım dedin, ha?
Roger çok saygıdeğer bir cerrah.
Yaralarını tedavi edip pansuman yapan o.
Şanslı bir adamsın.
Bu... Bu ne?
Küçük sağlık monitörüm.
Durumunu takip ediyor.
Az önceki rüya mıydı?
- Ne? - Rüya mıydı?
Bıçaklanma mı?
Hayır, annem.
- Annen mi? - Annem.
Annem öldü mü?
Rüyanda ne gördün canım?
Kafası yoktu.
- Nesi? - Kafası.
Hayır, hayır, rüyadır o. O bir rüyaydı.
Hayır, kafası yoktu.
Hayır, hayır. Kötü bir rüya. Geçti.
Kötü bir rüyaydı.
- Hadi bakalım. Hayır. - Anneciğim...
Sadece bir rüya. Sadece bir rüyaydı.
Asla elveda deme, görüşürüz de
Amin.
Bu Nate. Oğlumuz.
Nathan.
Orduda mı?
82. Hava Tümeni. Caracas.
Savaşta öldü.
O neresi?
Tatlı zamanı geldi mi?
Al bakalım.
Ve...
Koca adama iki tane.
Bu arada Beau, sofrada söylenmez,
ama ilk geldiğinde fark ettim,
testislerin
ciddi şekilde şişmiş.
Çok kötü bir epidimite benziyor.
Bırak da yesin Roger.
Ama emin olmak için
ultrasonla bakalım.
Toni!
Ton... Gel buraya.
- Gel buraya. - Ölmemiş,
- ne güzel. - Gel. Gel buraya.
Seni yeni dostumuzla tanıştıralım.
Beau, bu Toni.
Toni, bu Beau.
Merhaba.
Yatağımı ve eşyalarımı beğendin mi?
- Ne? O senin odan mı? - Tanrım. Hadi bakalım.
Bunu bilmiyordum. Ben...
Beau. Sakin ol.
Toni sana odasını seve seve verir.
Yok, evet.
Tamamen boş bir odamız yok,
hiç kullanılmayan.
Evet, öyle bir şey değil.
Bunu biliyorsun.
Ben okula gidiyorum.
Canım, bugün cumartesi!
Onları karıştırma Toni!
Küçük pislik.
Tamam, dokuza basıyorsun, sonra hazır.
Araman gereken bir numara var mı?
Annem ezberletti.
Merhaba Jeeves!
Jeeves, o...
Jeeves ve oğlum Caracas'ta birlikte görev yaptı.
Öldüğü sırada yanındaydı.
Bu kan olacak.
Ona ilaçlarını verdin mi?
Sen verecektin!
Tamam.
Bir şey lazım olursa seslen.
Orada dur Jeeves. Canım, hiçbir şeye dokunma.
Alo.
Doktor Cohen?
Ben doktor değilim Beau, avukatım.
Annem için aradım.
Doğru mu?
Ne doğru mu?
Oturma odasında başı
dağılmış halde bulunduğu mu?
İlk olarak sana haber verildi
ve senden üç gün
haber alınamadı.
Evet Beau,
doğru.
Ama nasıl? Onunla daha yeni konuşmuştum.
Onu ziyarete geliyordum. Onu ziyarete gidiyordum.
Ne...
Ne oldu?
Ne,
ilk bana mı soruyorsun?
Bir avize başını ezdi!
Alo?
Aman Tanrım.
Alo?
Ne yapacağım?
Ne...
Şeyi mi arasam...
Cenazecileri?
Hangi konuda?
Şey mi yapmam...
Bulunduğu gün herkes arandı.
Gömme işlemi aşırı derecede ertelendi.
Peki...
Ne zaman...
Ne zaman olacak?
Cesedin hemen gömülmesi gerekli Beau.
"Bütün gece kalmayacak."
Tanıdık geldi mi?
Anlayabiliyor musun?
Yeni uyandım.
Bana bir araba çarptı,
ve bıçaklandım.
Annen talihsiz bir şekilde
sen olmadan gömülmek istemedi.
Yani bekliyoruz Beau.
Ve beklediğimiz her geçen dakika
utancımızı daha da derinleştiriyor.
Tamam.
Annenin cesedi günün her saati izleniyor.
Huzuru yok.
Onu sevenlerin huzuru yok.
Burada olman gerek Beau,
takım elbiseni giymiş, konuşma hazırlamış olarak.
Bu utanca bir son vermen gerek.
Senden tek istenen bu.
Majestelerinin kraliyet arabasına göz kulak oluruz.
İyi geçti mi?
Ben...
Eve gitmem gerek.
Geri dönmek zorundayım.
Bebeğim.
Geri dönmek zorundayım.
Doktor Rog aranıyor. Doktor Rog lütfen.
- Tamam canım. - Gitmem gerek.
Burası biraz karışık.
- Hemen. - Dilinin altına.
- Beni götürür müsün? - Hadi.
- Aferin sana. - Tanrım.
Tanrım, Tanrım, Tanrım...
Hastamız nasıl?
- Geri dönmesi gerek. - Hemen gitmem gerekiyor.
Bu akşam veya öğleden sonra uçak var mı?
- Veya şimdi? - Hayatım, öğleden sonra oldu.
Tamam, sipariş verebilir miyiz, veya...
- Ortak! - Ne yapacağız?
- Ortak, acele etme. - Tanrım.
Bu halde uçamaz.
Evet, ben de öyle diyecektim.
Sorun ne dostum?
Gömülmesi gerek. Gömülmesi gerek.
Beni bekliyorlar. O...
Rezil oluyor. Çok fena rezil oluyor.
Beau, dinle,
ebeveynini kaybetmekten daha kötü bir şey yok.
Ben annemi 11 yaşımda kaybettim.
Galiba bunu hiç atlatamadım.
Ama söz veriyorum, seni oraya götüreceğiz.
Wasserton arabayla altı saatlik mesafede.
Beni hemen götürebilir misin?
Ama ciddi şekilde dinlenmen lazım kardeşim.
- Hayır, ben iyiyim. - Ve biraz desteğe.
Beni ne zaman götürebilirsin?
- İki gün. O zaman... - Ne?
O zaman gösteriden sonra,
hep birlikte burada takılabiliriz.
- Roger. Roger, lütfen. - Aile olarak.
Lütfen, hemen geri dönmem lazım. Gitmem gerek.
Of Beau, bir an önce eve dönmen gerekiyorsa...
- Evet. - Biz de seni
yarın götürmenin bir yolunu bulmalıyız.
Ne?
Yarın... Hayır, hayır. Ama... Ama...
- Biliyor musun? - Bugün... Bugün olmaz mı?
Haklısın canım. Yarın.
Roger, lütfen...
Bugün olmaz mı?
Bu halde olmaz.
Biraz daha kırmızı ve mavi lazım.
Buldum.
Tamam!
Roger'a iyi geceler!
Utangaç karım neredeymiş?
Bebeğim!
Özür dilerim. Ben de tam tuvalete giriyordum.
Değiştirmek ister misin?
Benim için fark etmez.
Kapımı kapat ve yatağıma gir.
Gerçekten benim için hiç sakıncası yok.
Ben kanepe severim.
Hem zaten yarın gidiyorum.
Peki, fikrini değiştirirsen,
istediğin zaman değiştiririm. Seve seve.
Özür dilerim. Teşekkürler. Pardon.
Nerede olduğunu bilmiyorum!
Dokunmasın! Neden başkasının eşyasına dokunuyor?
Diş fırçamın yerini değiştirmiş. Kullanmış...
Diş fırçamı mı kullanmış?
Bugün o gün Beau. Nasıl bir duygu?
Benimle bir derdi yok ya?
Herhalde.
Biraz gergin Beau.
Çok şey yaşadı.
Senin gibi.
Adam kahraman.
Tamam dostum, baş başayız!
Grace ne yazık ki katılamıyor.
Büyük hissedar toplantısı var.
Eve gideceğin için üzgün müsün Beau?
Bu gerçek değilmiş gibi geliyordur.
Evet.
Evet, bilmiyorum. Bilmiyorum.
Tamam. Evet...
Tam olarak üzgün değilsin.
Evet. Tabii ki. Ben...
Galiba oraya gitmem lazım...
Hey, bu mantıklı.
Bu son derece mantıklı!
Alo?
Benim.
Ne zaman oldu?
Su kayağı mı?
Evet, tabii ki.
Söyleyin, çabuk getirsinler.
Aman Tanrım!
Acil ameliyat.
Carl Oberst'ün kafası yarılmış.
En eski hastalarımdan biri.
Bugün işi aksatamam.
Herkesi çağırdılar.
Aman Tanrım Carl.
Biliyorum. Bizim Carl.
Tamam. Tamam.
Beau,
bu biraz zaman alacak.
Bugün olur mu bilmiyorum.
Tamam.
Nasıl yani?
Bu gece diyecektim,
ama sabahki ameliyatlarımı zaten
yarına erteledim.
Ama onları bugün öğleden sonraya alırsam,
yarın sabah çıkabiliriz!
Hayır, ama bugün gitmem gerek.
Bugün yola çıkmalıyım, annem...
Bak.
Beau!
Daha iyileşmedin oğlum.
Tabii bir de...
Belki bir yolu vardır.
Senin işin varsa, belki uçağa binerim.
Uçakla giderim, kredi kartımı alınca sana öderim.
Para için değil Beau.
Bu yaralarla uçamazsın.
Hava basıncı yaralarını açar.
Belki otobüse binerim.
Otobüse binebilirim. Otobüse binebilir miyim?
Veya trene binsem? Veya... Taksiyle gitsem?
Beau, senden biz sorumluyuz.
Seni eve bırakmak, yapabileceğimiz en küçük şey.
Teşekkürler. Teşekkürler.
Özür dilerim, ama bugün gitmek zorundayım. Bugün gitmeliyim.
Zahmet vermek istemiyorum. Ben hiç...
Yarın gitmek zahmet olmaz!
Benim için zevk olur.
Tamam mı?
Beni buraya nasıl getirdin?
Öyle mi Beau?
Sakın öyle deme.
Bu senin kararın.
Sağ ol, çok güçlüsün! Bu beklenmedik durum için üzgünüm Beau!
Dur, dikiş atman gerekmiyor mu?
Gerek yok. Sporu azalt,
anlarsın ya?
Bu arada, burası senin evin sayılır.
Benim de çıkmam lazım canım.
Jeeves'e ilacını veriyorum,
bağırdığını duyarsan, uykudadır.
Sıvı almayı unutma.
Ne?
Bol bol su iç.
Yarın seni geri götüreceğiz.
Hoşça kal canım.
"Yarın bu çok düşük hız günden güne
yaklaşıyor..."
Ne?
Bu ne demek?
Dur! Bu ne demek?
Çabuk ol.
Harold Cohen'in ofisini aradınız.
Ayrıntılı mesajınızı bırakın.
Size en kısa zamanda döneceğim.
Merhaba Doktor Cohen. Ben Beau.
Yoldayım.
Posta kutusu dolu ve şu anda mesaj kabul edilemiyor...
Kıdemli muhabirimiz
Brian Galloway şimdi yayınımıza katılıyor.
Brian, neler öğrendik?
Şu an için bildiğimiz tek şey,
Mona Wassermann kocaman evinin
oturma odasında, başının olması gereken yerde
bir avizeyle ölü halde bulunduğu.
Birtakım nedenlerden dolayı
henüz gömülmedi.
Ama gömülmesi gerek. 70 yaşındaydı.
Pardon beyefendi, cesedi siz mi buldunuz?
Bakın, ben asla içeri girmezdim,
ama sokaktaki köpekler deli gibi havlıyordu
ve o kokuyu aldım, hem de kapı yarı açıktı.
İçeri girmemin tek sebebi bu.
Dostlarının hayran olduğu, rakiplerinin korktuğu
Mona Wassermann yerel bir sanayi devi
ve hafife alınmaması gereken biriydi.
Elaine Bray, çalışanı
Buna inanamıyorum.
Mona Wassermann her zaman...
Ne?
M.W. Başkanı Mona Wasserman Wasserton'daki evinde ölü bulundu
Büyük Kayıp Elaine Bray, çalışanı
Ne oluyor!
Özür dilerim!
Affedersin, bilgisayarını kullanıyordum. Kustum.
Hemen temizlerim. Temizlerim.
Eskisinden de temiz olacak.
Gidiyoruz.
Ne?
Seni eve götüreceğim.
Hani beni Roger götürecekti?
Seni götürmemi kim söyledi sanıyorsun?
Yeni kardeşimle tanış.
Ben Grace ve Roger'ın arkadaşıyım. Merhaba.
- Şuna bak. - Umurumda bile değil.
Bilgisayarımın üstüne kusmuş.
Teşekkürler. Beni götürdüğün için sağ ol.
Nereye götüreceksin?
Sen evlat edinilmek için çok büyük değil misin?
Ben evlatlık değilim.
Evet, öylesin.
Ona ver.
Hayır, teşekkürler.
Babam bunu tüttürmen gerektiğini söyledi.
Ne?
İyileşmen için. Gevşemen gerektiğini söylüyor.
Gerek yok, gerçekten. Teşekkürler.
Zaten hap içtim.
Hayır.
"Gerek yok, teşekkürler" deme.
Yeni baban ilaçlarının yetersiz geldiğini,
bunu kardeşinle birlikte tüttürmen gerektiğini söyledi.
Lütfen, bunu gerçekten yapamam.
Çok kafamı karıştıran bir şey gördüm
ve eve gitmem gerekiyor.
Bak, bunu tüttürürsen, seni eve götürürüz.
Tüttürmezsen götürmeyiz. O kadar.
Dur.
O zaman Roger'ın beni götürmesini beklerim.
Lütfen kapıyı açar mısın?
Eğer hemen yapmazsan,
saçımı öyle sert çekmesini söylerim ki,
kafa derimden kopar,
ve senin yaptığını söylerim.
Yaparım.
Bunu yaptığını hatırlıyorum, ben de gördüm.
Bizden faydalanıyorsun.
İçinde ne var?
Üç şey var.
Tamam, teşekkürler.
Gerçekten yap.
Lütfen. Bu kadar yeter.
Daha çok.
Devam et.
Durma.
Öksürme. Sakın...
Oğlum...
Aman Tanrım.
Aman Tanrım!
Şunu alayım.
Dur, ne?
- Bu ne? Ne? - "Bu ne?"
- Tamam, lütfen açar mısın... - Kardeşin s...tı.
Camı açar mısın lütfen?
Evet sürtük! Çek şunu!
Aman Tanrım.
Dur, içinde ne var?
Sarah'nın paylaştığı şeyi gördün mü?
Aman Tanrım. Yalancı sürtüğe bak.
Kesin o adamla buluşmadı bile.
Neyse. Notlarını yükseltmesi lazım.
Bu yüzden ölünür mü?
Ne? Bilmiyorum. Dur, dur.
- İstemiyorum. - Kızım, hâlâ çok öfkeliyim.
Evet, neyse.
Bu beşinci kez oluyor!
Beşinci kez değil!
- İkinci falan! - Umurumda değil!
D bile değil. D artı.
Bari C eksi falan verseydin!
Seni istiyor da ondan.
Beni istediği için kovulması lazım.
Aman Tanrım, bunu atlatamaz.
Adam neredeyse bin yaşında.
Aman Tanrım, onu kovdurarak öldürsek mi?
Araba giderek küçülüyor.
Bir dakika, yine o ev!
Sizin evin önünden geçtik!
- Hey! - Ne?
Ne?
Martha'yı özlüyor musun Beau?
Tabii ki. Martha'yı seviyorum.
Martha'yı seviyor musun?
O benim arkadaşım. Onu severim.
Gördün mü Beau? Buradaki tek çocuk sen değilsin.
Neler çektiğimi biliyorsun.
Duydum ki, ne yapacağımı söylüyormuşsun.
- Parasını bile veremiyorsun. - Bu benim...
Havuzda ölü bir adam var!
Sadece annenle misin?
Bazen. Şu anda tek başımayım.
Ben Elaine.
Ben de Beau.
Ben Elaine.
Buraya annenle mi geldin?
Evet.
Ben onunla kaldım, babam da zengin şırfıntı komşumuzla
gitti, şimdi büyük ihtimalle
Aruba'da bir yığın paranın üzerine sevişiyordur.
Hadi, Gene'le bir fotoğrafımı çek.
Çekici bulduğun kız tipi bu mu?
Hayır.
Çünkü belli tipleri fark ettiğin dikkatimi çekti.
Öyleyse de sorun yok.
Utanmana gerek yok.
Utanmadım.
Çok güzel kız.
Çok doğal.
Benden tavsiye alabilirsin.
Kadınları ancak kadınlar bilir.
Bu böyle.
Erkekler kördür.
Bu bir eleştiri değil. Onların cazibesi burada.
Hemen alınma.
Böyle bir erkek olduğun için gurur duyuyorum.
Hey.
Böyle bir erkek olduğun için gurur duyuyorum.
Böyle bir kız,
özgüvenli, kendine hakim...
Bir erkek ona denk olmalı.
Ama sen olabilirsin.
Nerede onda o şans.
Senin sevgilin çok şanslı olur.
Kendini tamamen adaman lazım.
Hayatta hiçbir şey doğru
hayat arkadaşı seçmekten önemli değildir.
Hey, kanka! Uzun zamandır görüşmedik.
- Günün nasıl geçti? - Nasılsın
- canım? - İyi!
Çoktan pijamanı giymişsin.
Biz de hemen giyelim!
Ben galiba erken yatacağım.
Tamam.
Daha karar vermedim.
Yoksa uyanık kalmamı tercih edersin?
Dışarıda biraz yürürüz,
yıldızlara bakarız.
Ben yatacağım.
Peki ya ekler?
İnsanlar içine jilet saklıyor.
Peki gökkuşağı pastası?
Renkler kanser ediyor.
Peki o sıvı şey?
Sence annen gıcık mı?
Nasıl yani?
Önemli değil. Benim annem tam bir gıcık.
Bakir misin?
Fark etmez ki!
Ben de öyleyim. Kime ne ki bundan?
Mecburum.
Benim için çok tehlikeli. Genetik.
Babam öldü.
Al.
- Bunu yala. - Ne?
Ne?
Öpüşmemiz yasak değil.
Kim?
Ama sadece on saniye.
Nasıl yani?
On, dokuz,
- sekiz, yedi... - Ne? Dur.
- Altı, beş... - Yasak değil...
- Dört, üç... - Açıklar mısın?
- Biz... - İki, bir!
Bir buçuk, bir ve üç çeyrek!
Özür dilerim.
Elaine!
Kahretsin. Gitmem lazım.
Tamam. Özür dilerim.
- Yarın? - Hemen!
...yatağımda olmam lazım!
Senin kurallarını çiğniyor! İkiyüzlü!
Beni sınamak mı istiyorsun küçük hanım?
Jeeves!
İçeride!
Beau, Beau, Beau,
beni götürüyorlar.
Beau, uyan, uyan! Beni götürüyor.
- Beni gemiden götürüyor! - Ne oluyor?
Beni götürüyor.
- Beni bekler misin? - Beau, ne oluyor?
Seni seviyorum. Beni bekler misin?
- Ne oluyor? - Seni seviyorum.
Aman Tanrım.
Bunu neden yapıyorsun?
Bu ne?
Beni bekler misin?
- Evet. - Söz mü?
- Yemin ederim, evet. - Söz mü? Söz ver!
- Tamam mı? Tamam... - Söz.
- Yeter! - Kim bu sürtük?
Özür dilerim. Özür dilerim.
- Bu ne? - Hayır! Hayır!
- Hemen! - Beau, seni seviyorum, tamam mı?
- Hemen buraya gel! - Beni bekle! Beni bekle, tamam mı?
- Sus! - Aman Tanrım!
- Lainie! - Beni bekle!
Kalbim.
- Bir daha asla! - Hayır!
- Aman Tanrım. - Hayır!
Ona ne sözü verdin Beau?
Beau!
Nereye gidiyor Beau? Aradığın kişi miydi?
Hayır, hayır, hayır! Bırak onu!
Kanepede!
İçeride!
Tamam, tamam, tamam...
- Bu o! Bu o! - Tamam. O değil. Tamam.
Yeter!
Kalkmana gerek yok Beau!
- Düz değil! - Bükül! Bükül!
Tamam.
- Gülüyor! - Hayır, hayır.
Gülüyor!
Gülüyor.
Merak etme Beau. Yanlış alarm.
Bir şey yok Beau.
Ne yaptığını bilmiyor.
Her şey kontrol altında.
- Tamam. - Gülüyor!
Onu ormanda kurtardıklarında,
onu koşturup cesetlere ateş ederken buldular.
Ve düşmanlara değil,
- kendi birliğine de. - Kendi birliğine Beau.
Kendini savunuyordu. Hâlâ da öyle.
O bir kahraman, ve döndüğünde eli boş kaldı.
Onu evine bizden başka alan çıkmadı.
Sabah çok utanacak Beau.
Buraya yazıyorum.
O seni seviyor. Seni sevdiğini söyledi.
Dün söyledi.
Bu orijinal sözleşmede yok.
Ben de bir anneyim.
Bu durumda, bırakabilirim...
Canlan dostum! Izgara zamanı!
Yola çıkmadan önce bir veda mangalı
yaparız dedim!
- Ne? - En güzel parça sana!
Günaydın canım. Nasılsın?
Geliyor musun Gracie?
Hemen geliyorum.
Seni kaldıralım.
Hadi.
Bebeğim. Nefes al.
Seni anlayan, seven ve
yaşadıklarını bilen biri olarak,
asla gerçekten bilemeyecek olsam bile,
şunu söylemek zorundayım...
Bebeğim.
Biraz buraya gelir misin? Yardıma ihtiyacım var.
Tabii ki.
Sen izleyecek bir şey bul.
Hemen geliyorum.
Kanal 78.
...hemen!
Ne. Bu ne...
Ne...
Ne... Ne...
Sonunda bu duvarlara renk katacağız.
Ne?
Al. Şu duvarı yap.
Şu duvar!
Tamam.
Evet, bu nasıl?
Dur. Dur, ne...
Ne yapıyorsun? Bunu neden yapıyorsun?
Hey. Grace bu odaya çok özen gösteriyor.
O benim kardeşim!
Biliyorum. Peki neden?
Tamam.
- Evet. - Ne?
Evet, biliyor musun?
Benimle birlikte yanacaksın.
Benim gitmem gerekiyor.
O zaman yanarak gideceksin!
Şu anda kendimi çok kötü hissediyorum, lütfen!
Ne yani? Hayatına girip, yatağımda uyuyup
annemle babamı çalıyorsun,
ama benimle birlikte yanamıyor musun?
Hayır! Hiçbir şey çalmaya çalışmıyorum, yemin ederim!
Çalıyorsun. Bunu mahvettin!
Aptal testi geçemedin!
Ne?
Herkes zavallı bir yetimmişsin gibi davranıyor!
- Midem bulanıyor! - Dur. Ne demek istiyorsun?
Özür dilerim. Lütfen. Gideceğim.
Ne istersen yaparım. Ama o ne demek?
- Test derken neyi kastettin? - Gitmeni istemiyorum!
Senden bu boyayı benimle birlikte
içmeni istedim!
- Toni, lütfen! - Bana Toni deme!
Affedersin, ama adın bu!
Bu benim adım. Benim adım.
Dur. Sınavla ilgili ne demek istedin?
- O ne demek? - Umurumda değil!
Önce sen.
Yapma Toni, lütfen.
Beni dinle.
Elimde videoların var.
Onları paylaşırım. Ne yaptığını anlatırım!
Ne? Ne yaptım ki? Ne yaptım?
Peki, seni korkak herif.
Hayır, lütfen Toni, yapma!
Dur, lütfen! Hasta olursun!
Dur! Dur!
S...tir git!
İmdat! İmdat! Doktor!
İmdat!
Tanrım!
Aman Tanrım! Aman Tanrım!
Göz kırpması lazım! Göz kırpması gerek.
Hayır! Şey içti...
Ne yaptın ona?
Hayır, ben bir şey...
Onu durdurmaya çalıştım.
Ona yalvardım, lütfen yapma dedim.
Aman Tanrım.
Hadi Toni. Hadi Toni. Hayır Toni.
Hayır! Hayır! Hadi bebeğim.
Ben yapmadım... Ben... Ona yapma dedim.
Yalvardım.
Hadi. Hayır!
Hadi bebeğim! Hadi.
Artık seni anladım!
Ne?
Oğlumun yerine geçiyorsun!
- İblis seni! - Hayır. Hayır Grace.
Bir iblis!
- Seni öldüreceğim! - Hayır, hayır!
- Seni öldüreceğim! - Hayır! Aman Tanrım!
Bunun sonu kötü. Kötü. Çok kötü.
Jeeves!
Onu paramparça et!
Merhaba. Ben...
Özür dilerim. Ben kayboldum.
Bir kaza geçirdim. Ve ben...
Nerede olduğumu bilmiyorum.
Affedersin, bana yardım edebilir misin?
Yaralı mısın?
Başında çok büyük bir cam parçası var.
Cam mı?
Kapıdandır.
Bence biz onu
çıkaralım. Çıkarabilir miyim?
- Tanrım. - Tamam. Tamam.
Tamam.
- Çok kanıyor mu? - Tamam, çıktı.
Bir şey yok. Kafadakiler çok fena kanar,
ama sonra durur.
Öyle mi?
Durdu mu?
- Durdu mu? - Bak?
Durdu mu?
İnan bana, babam kan kaybından öldü.
Bunu temizlemeliyiz.
Yine de enfeksiyon kapabilir.
Benimle gelmek ister misin?
Tamam.
Teşekkürler.
Neredeyse geldik.
Merhaba Lloyd.
Bu Beau.
Merhaba.
Bir kaza geçirdi.
Annesi yeni öldü, babası o doğmadan önce öldü.
"Üzüntü gelince,
tek tek gelmez, hep birlikte gelir."
Teşekkürler.
Bu benimki. Bir saniye Beau.
İhtiyacın varsa fazladan uyku tulumum var.
Bu taraftan Beau.
Eros kimini oklarla öldürür, kimini tuzaklarla.
Uç uğurböceği, uç
Öyle yükseklere uç ki
Ne annem kaldı ne babam
O yüzden böyle üzgünüm
Şu kahrolası yol ayrımları!
İnsan iki tabelasız
yol tercihi için hayatını nasıl mahveder?
Biri ileri gidiyorsa,
diğeri geri gitmek zorunda mı?
- Ya bir tuzak olsa? - Yoksa bu bir fırsat mı?
Veya belki ikisi de eve çıkar,
hak ettiğim koltuğa otururum,
kendi eşyalarımın efendisi olurum?
Ön gösterim için prova yapıyorlar.
Şu kahrolası yol ayrımları!
Al, bunu bozmayalım.
Büyük trompetler konuşurken,
zavallı kahramanımız çok geç anlar.
Ama bunlar cenaze boruları!
Arkadaşlar!
Bu Beau.
Merhaba Beau!
Bir kaza geçirdi
ve hem annesi, hem babası öldü.
- Hayır! - Sen iyi misin?
Bu çok kötü.
Burası ne?
Kendimize Ormanın Yetimleri diyoruz.
Evet!
Çoğumuzun ebeveyni ölmeye bile zahmet etmeden
bizi terk etmiş olsa bile.
Biz gezgin bir tiyatro kumpanyasıyız.
Ormandan ormana gider,
medeniyet dışında, bulduğumuz şeylerle yuva kurarız.
Sonra sonunda, büyük bir gösteri yaparız!
Başın sağ olsun.
Onu gördün mü?
O Yesekov.
Bunu başlatan o.
Baba.
Gösteri zamanı!
Merhaba. Bize katılacak mısın?
Nasıl yani?
Kostüm ister misin?
İzleyici ve
oyuncular arasındaki sınırı bulanıklaştırmak istiyoruz.
Bunlardan biri?
Gözlerinin rengini beğendim.
Bu daha eğlenceli.
- Bu. - Benim de favorim o.
Üstümüzü değiştirelim.
Katılmana sevindim Beau.
Merhaba kardeşim, ben Duncan!
Seni buraya hangi rüzgar attı?
Jeeves! Parçala onu!
Ne işim var burada?
Lütfen söyle, ne işim var burada?
Hayır!
Tanrım.
Kader evimi yakıp kül etti,
ve beni sürgüne gönderdi.
Bir zamanlar üzüntüyü bildiğimi, onun ustası olduğumu düşünürdüm,
ama artık bu acıyı gördüm,
teselliyi düşünemiyorum.
Cevap istediğimde,
soğuk havayı içime çekerim.
Annem de, babam da ölünce,
kendimi kaybettim!
Matemin iyi.
Ebeveynlerin şeref duydu,
artık huzur içinde yatabilirler.
Kalk.
Şimdi devam et.
Kendi parlak evini dik
ve orada devamlı kal.
İleri mi gideyim,
burada mı kalayım?
Bildiklerimle.
Kalırsam ölürüm.
Hayır. Gitmeliyim.
Ne? Zincir mi!
Artık görüyorsun.
Onlar hep buradaydı.
Evet. İleri it.
Cesareti öğrenmek ve şans bulmak için dua et.
Kilometrelerce yürüyeceksin.
Düzineler yüzler olacak,
yüzler binler olacak.
Sayısız köyden geçeceksin.
Ama sonunda bir köy sana hitap edecek,
derin, önemli bir parçan
onu tanıyacak,
ve diyeceksin ki: "Bu köy benim."
Bir meslek edinecek
ve sonunda para kazanacaksın.
Sana ait meyvenin, ekmeğin
ve şarabın tadına varmanın keyfini göreceksin
çünkü onu hak edeceksin.
Bir arazin olacak
oraya kendi evini ellerinle yapacaksın.
Toprağı işleyeceksin.
Topraktan geçineceksin.
Yeni dostlar edineceksin.
Bir gün, bir kadınla tanışacaksın.
Tanışma hikayeniz, hikayeyi anlatana göre değişecek:
Sen kayboldun,
ve o yolunu bulmana yardım etti,
veya o yoldan çıkmıştı
ve senin sayende evini buldu.
O senin korkularını,
acını, hayallerini görecek
ve potansiyelini...
Sen de onunkileri göreceksin.
Diğer yarını bulunca,
hayatının ödülleri katlanacak.
Bazen gözüne erkek gibi görünecek.
Onunla seks yaptığın için hamile kalacak.
Çocukların olacak. Üç oğul.
Bildiklerini onlara öğreteceksin,
ve her gün onları sevdiğini söyleyeceksin.
Büyüyüp yakışıklı çocuklar olacaklar,
cesaret, nezaket ve hırsları olacak.
Gurur duygunu terapistinle paylaşacaksın.
Onları arşivleyecek.
Bir gün, tarihi bir fırtına
köyünü kasıp kavuracak
ve evini yıkacak.
Büyük bir sel
seni sürükleyecek.
Sen ve ailen, ayrı düşeceksiniz.
Ve yabancı bir ülkeye gönderileceksin.
Günlerce aileni arayacaksın,
sonra haftalarca,
sonra aylarca,
öyle uzun ki, artık sayısını karıştıracaksın,
ama onları bulamayacaksın.
Devam eden arayışını
desteklemek için iş arayacaksın,
ama kimse dilini konuşmayacak.
Sana suçlu gibi muamele edecekler.
Sonunda esrarengiz bir vebanın
gelip çattığı bir köy bulacaksın.
Oradan geçerken, trajediden delirmiş bir adam
seni evini yakan, çocuklarının ayaklarını
elleriyle değiştiren
canavar zannedecek.
Masum olduğunu anlatmaya çalışacaksın,
ama bu seni daha da suçlu duruma düşürecek.
Sen bile acaba suçlu muyum diye şüphe edeceksin.
Kaçacaksın.
İntikam duygusuyla delirip,
peşine bir köpek salacaklar.
Seni bulmak için dünyanın altını üstüne getirecek.
Sen bunu bilmeyeceksin, ama hissedeceksin.
Ve bu izlenimlerin ayrıntılı kaydını
bir defterde tutacaksın.
Ve zamanla, bu defter, birçok defter olacak.
Maceraların yıllar boyunca devam edecek.
Kuşları seslerinden ayırt etmeyi öğrenecek,
tüm ağaç ve bitkileri adıyla tanıyacaksın.
Tüm rahatlıkları bırakacak,
beynini yeni görme biçimlerine koşullayacaksın.
Büyük çıkışlar ve derin inişler yaşayacaksın,
hayatın küçülüp bir hayaletin
hayaline dönüşene kadar
aileni arayacaksın.
Acaba hiç var oldular mı diye düşüneceksin.
Sonunda yaşlanıp güçsüz düştüğünde,
yorgunluktan çökeceksin.
Hayatım.
Neden ağlıyorsun?
Çünkü hayatım boyunca
ailemi aradım,
hayatım sona yaklaştı,
ve hâlâ yalnızım.
Talihsizliğine, kendi günahlarına
ağlamamalısın.
Onlar da seni aradı,
ama sen kendini bencilliğine öyle bir kaptırdın ki,
kimse seni bulamadı.
İtiraf et.
Arkadaşlarının önünde.
Ama ben ne yaptım?
Biliyorsun.
İtiraf et.
Korkaklık ettim.
Hayatım boyunca.
Her şeyi itiraf edeceksin.
Ondan sonra toprağın yerini
içme suyu alacak.
Uyku kolayca gelecek.
Uzaktaki trompetlerin sesiyle
uyanacaksın ve mucize eseri,
parlak köyünün eteklerinde olacaksın.
Kimse seni tanımayacak,
ama havanın kokusu, böceklerin sesi
ve bir komşunun
eski evinin bacasına
vuran akşam ışıkları,
bir sürü anıyı canlandıracak.
Özel bir oyuna davet edileceksin,
sadece o geceliğine bir açık hava
tiyatrosunda yer alacaksın.
Aç olmana rağmen,
son paranı buna harcamaya karar vereceksin.
Son 40 küsur yıldır, hafızası öyle zayıfladı ki,
kendi annesinin yüzünü bile
hatırlayamaz oldu,
ama sadece havayı içine çekerek,
bunun onun köyü olduğundan
mutlak bir şekilde emin oldu.
Kimse onu hatırlamadı,
ve tüm komşularının yerine
genç bir nesil gelse de,
o her şeyi tanıdı,
ve nasıl olduysa, o da tanındığını hissetti.
Yuvası onu beklemişti,
tıpkı onun sadakatle yuvasını aradığı gibi.
Tanıdık bacalara ışık yansıtan
akşam güneşini görmek bile,
onu anılarının içine sürükledi.
Babamız sonra ne yaptı?
Ve bu köy neredeydi?
Sadece çocukken gördük, hiç hatırlamıyoruz.
Lütfen,
- onu nasıl bulacağımızı söyle. - Hayır, dur.
Sonra ne yaptı?
Açlıktan deliriyordu, bir kase çorbaya bile
yetmeyecek kadar parası vardı, ama onu daha harcayamadan,
özel bir oyuna davet edildi.
Çoktan başlamıştı,
ama kendini katılmaya mecbur hissetti,
o yüzden son parasını harcadı.
Katıldıktan kısa bir süre sonra,
konunun ayrıntılarının
kendi hayatıyla inanılmaz derecede
benzediğini gördü,
ve sahnede kendisine çok benzeyen
üç küçük çocuk vardı.
Bu benim!
Ve ayağa kalktı, aynı anda keyiflendi ve doğru
olmamasından korktu. Ve duyurdu...
Bu benim hikayem!
Ve üç genç adam onun babaları olduğunu
ânında anladı.
- Baba? - Hayır. Olamaz.
Oğullarım!
Baba...
Baba... Baba...
Aman Tanrım.
Siz benim oğullarımsınız!
Benim güzel, tatlı oğullarım.
Korkmayın. Buradayım. Gelin buraya.
Gel buraya.
Aman Tanrım.
Neredeydin sen?
Sizi benden kopardılar.
Sizi çok uzun zaman aradım.
Nereye gittin?
Ve nasılsın?
Sizi ben yaptım. Canlarım.
Canlarım. Tatlılarım benim.
- Canlarım benim. - Seni çok özledim.
Olsun.
Olsun, buradayım. Buradayım.
Aşklarım.
Bitti artık.
Geçti.
Peki ya annemiz? O...
- Ne? - O...
O sizinle değil mi?
Sizinle değil mi?
- Tanrım. - Biz...
Biz öksüz olarak büyüdük.
Hayır!
Çok üzüldüm.
- Annem nerede? - Geçti canım.
Geçti.
Anne...
Başka...
Başka akrabamız var mı?
Bizim dışımızda?
Büyükanneniz vardı.
Nerede o?
Başı...
Peki dedemiz?
O nasıl öldü?
Düğün gecemizde öldü.
Senin rahme düştüğün gece.
Sen ana rahmine düştüğün anda öldü.
Nasıl?
Biterek.
Benim içimde.
Kalp hırıltısı vardı, senin gibi.
Acıyor muydu?
Eminim çok acı veriyordur.
İlk defa sevişmiştik.
İkimiz de ilk defa biriyle sevişmişti.
Deden ve büyük deden
aynı şekilde öldü.
Ama o farklı olabileceğini düşündü.
Ben de onun kadar suçluyum.
Onu cesaretlendirdim.
Normal bir hayat istedim.
Bir çocuk istedim.
Benim üzerimde öldü.
İçimde.
Düşündükçe kulaklarımı koparasım geliyor.
Ama sonra...
Ama sonra beni tamamen
değiştiren bu travma
aynı zamanda hayatımın en büyük hediyesi oldu.
Babanın sana aktardığı şey için çok üzgünüm.
Ne kadar üzgün olduğumu anlatamam.
Bu bir yalan mı?
Hayır.
Bu gerçekten olabilir mi?
Evet.
Bu yüzden asla
kimseyle olmadım.
Baba...
Kimseyle birlikte olmadın mı?
O zaman biz nasıl olduk?
Ne yapayım?
Hangi uzvumu koparsam?
Dün harekete geçmiş olsan, onlarca yıl geç kalır.
Her şeyimi vermedim mi?
Her şeyini mi?
Çok şey verdin.
Gerçek bir şey feda etmedin.
Verdiğim sözler elimi kolumu bağladı!
Hayatımın kontrolü bende değil!
İyi misin?
- Labirentteki bir fareyim! - Labirent mi?
Midem bulanıyor.
Biliyorum.
Bunu dene.
Bana iyi geliyor.
Teşekkürler.
Merhaba.
Yardımcı olabilir miyim?
Beni tanıdın mı?
Bilmiyorum.
Sen küçükken...
Ne?
Buraya nasıl geldin?
Beni kovaladılar.
Baban yaşıyor.
Ne?
Onu tanırdım. Sen doğduktan sonra.
Annenin yanında çalıştım.
Ben doğmadan önce değil. Şeyden önce öldü...
Babana yemek götürdüm, temizliğini yaptım.
Ebeveynlerimin annene borcu vardı.
O ne?
Ne?
Sen kimsin?
Önemi yok, tamam mı?
- Var. Bu... - Hayır. Bu sadece...
Şaka yaptım. Ben...
Seni gördüğüme çok sevindim.
Sen o musun?
Dur.
İyi misin canım?
Gözlerim beni yanıltıyor mu?
Bu gördüğüm hayalet de ne?
Merhaba güzel yabancı!
Artık görüyorsun,
gölgelerden çıktı...
Beni indir hemen! Beni buradan indir!
- İndir beni! - Biri yardım etsin!
Beni buradan indir! İndir beni!
- Yapamam! - Bağlıyım. Çabuk ol!
Beau!
- Baba? - Kaç!
Canını acıtıyor muyum?
Tamam, hadi. Soyun.
Hadi. Yeter artık.
Ne dedim ben?
Bu akşam yine çekemem demedim mi?
Çok kırılacağım.
Beni çok üzeceksin.
Babam nerede?
Efendim?
Babanın yerini biliyorsun.
Baban öldü.
Beni üzmeye mi çalışıyorsun?
Bana ne? Ben babamı isterim!
Sen de mi babanı istiyorsun?
Hadi. Madem tutturuyorsun, yürü!
Çık hadi!
- Çıkamam. - Tabii ki çıkarsın!
Anneni üzecek kadar büyüdüysen,
bunu da yapabilirsin.
- Oraya kimse gidemez. - Çık!
- Sen de mi gitmek istiyorsun? - Hayır.
O ne? Kafa mı sallıyorsun?
Yeter!
Artık senin hakkında konuşmayacağız!
Küvete gir!
Pardon beyefendi.
Cenaze çoktan başladı mı?
Bitti bile. İçeride video var.
Mona.
Mona Wassermann.
Bugün cemaat olarak
Mona'ya olan sevgimizden ve görev duygumuzdan,
bir araya geldik.
Mona'nın vefatına üzülme görevi,
ama aynı zamanda Mona'nın hayatını kutlama görevi.
Mona, sincaplardan korkardı.
Mona, tek başına aklın hayalin almayacağı kadar
büyük bir iş kurdu.
Mona, onu çok seven kocasına
kendini adamış bir eşti,
kendisi hayatlarının
baharında trajik bir şekilde öldü.
Ve Mona, hayatta kalan tek oğlu
Beau'ya kendini adamış bir anneydi,
onu çok severdi,
ve kendisi bugün aramızda olmamayı tercih etti.
Mona'nın Beau'ya olan sevgisi, dağları yerinden oynatırdı.
Hatta bence buradan çıkınca
dağlar iyi durumda mı diye bakmaya gidelim.
Ne denir ki?
Umarım bunu biliyordur.
Keşke ona bunu söyleyebilseydim.
Onu gerçekten çok sevdiğimi.
Ve son dileklerine uygun bir şekilde
şimdi bu şarkıyı çalıyoruz.
En sevdiği şarkı.
Merhaba?
Merhaba!
Huhu!
Hey?
Merhaba?
Merhaba.
Özür dilerim.
Saat sekizde başlayacak sanıyordum.
Tamam, çiçek getirdim.
Buraya bırakacağım galiba.
Bana borcu da var.
Şimdi hiç sırası değil,
ve herhalde sen muhatabı değilsin...
Tamam.
Ben gideyim o zaman. Bir araç daha çağırmam gerek.
Onu beklerim.
Tekrar başın sağ olsun.
Elaine?
Benim.
Ben Beau.
İnanmıyorum.
Beau?
Hayır.
Olamaz.
Sensin, inanamıyorum.
Aman Tanrım!
Tabii ya, sensin. O senin annen.
Çok üzüldüm.
Başın sağ olsun.
Burada ne işin var?
Son görevimi yapmak istedim.
Sana baş sağlığı dilemek için.
Madem gerçekten buradasın. Ben...
Çok üzüldüm.
Sen olduğuna inanamıyorum.
Farklı mı görünüyorum?
Beni tanıdın.
Yaşlandım.
Hep aynısın.
Hayır, değilim.
Öylesin.
Sen de aynısın.
Vücudun ve yüzün dışında.
Onun yanında mı çalışıyordun?
Nasıl yani?
Geçen haftaya kadar öyleydi.
Gelmeden önce efkar dağıttım.
Nefesimde saf şarap var.
"Geçen haftaya kadar" mı?
Başın sağ olsun.
Seni bekledim.
Nasıl yani?
Neden?
Bekle dedin.
Yazılı olarak bile var.
Beklemeni istedim.
Bebeğim, bebeğim...
İçeri girmek ister misin?
Gitmemi ister misin?
İçeri girelim.
Yatak odası nerede?
Ejderhanın ini!
Mum var mı?
İstersen tuvalete git.
Döndüğünde hazır olacağım.
- Soyunmamışsın. - Evet.
Merhaba. Merhaba, pardon.
- İyi misin? - Evet.
Sen?
Çok gerginsin.
- Özür dilerim. - Sakin ol.
Tamam, sadece
uzun zaman oldu.
Evet, benim de.
Çok maço olmaman hoşuma gitti.
Teşekkürler.
Şunu çıkar.
Tamam, demek istediğim,
epey zaman oldu.
Bu erkekliğini etkilememiş.
- Ne? - Aşırı sertsin.
Gerçekten mi?
Aman Tanrım.
- Oldu mu? - Evet.
Prezervatifi iyice taktığından emin misin?
Öyle mi?
Aman Tanrım.
- Oldu mu? - Çok iyi geldi.
Hayır.
Hayır!
Dur.
- Güzel değil mi? - Evet.
Ama dur.
- Ben... - Baştan başlayalım.
Ne?
- Güzel değil mi? - Evet.
Bir saniye.
Ben...
Galiba olacak.
Dur! Biraz beklemen gerek.
Dur! Dur! Dur!
Dur! Hayır!
Aman Tanrım.
Tanrım.
Gerçekten hissettim.
Tanrım, çok yoğundu.
Prezervatifi patlattın.
Aman Tanrım.
Evet.
Ben de boşalmak istiyorum.
- Ben... - Dur.
Bir dakika. Bir dakika.
Kımıldama.
Kımıldama. Tamam mı?
Aman Tanrım!
Aman Tanrım.
Gerçekten öleceğimi sandım.
Hayatım boyunca.
Teşekkürler.
Teşekkürler. Teşekkürler.
Teşekkürler.
Hayır, lütfen. Ben yokmuşum gibi devam et.
Sırada ne var?
Hayır mı?
Beni gördüğüne pek sevinmemiş gibisin canım.
Bir dakika önce ölüydüm. Bu bir mucize.
Şunu kaldırın. Harry'yi doyurun.
Yanında mı çalışıyordu?
Bunu hiç sanmıyorum canım,
ama haklıysan, ona kovulduğunu söyleyebilirsin.
Ne kadar zaman?
Kaç yıl... En başından beri?
Başın nasıl?
Yüzünü çok fena vurmuşsun.
Beyin kanaması olabilir.
Sersemlemedin mi?
Nerede olduğunu biliyor musun?
Evimdeyim.
Aslında benim evimdesin canım.
Ve benim evim senin evin, her zaman öyle olacak.
Ama nerede olduğunu biliyorsan,
az önce nerede olduğunu da bilirsin.
Ve az önce yaptığın şeyi nerede yaptığını,
her saniyesini gördüm.
Bir anda uyanıp kendini orada bulmadın.
Seni bir anda,
daha birkaç gün önce öldü sandığın,
ama sürpriz bir şekilde
ölmeyen annenin
- odasına bırakmadılar! - Öyle olmadı.
Oraya yanlışlıkla
- gönderilmedin! - Öyle demek istemedim.
- Evet, istemediğini biliyorum. - Hayır, ölmediğini biliyordum.
Tam olarak neyi bilip
neyi bilmediğini kendi gözlerimle gördüm.
Vücudumu gördün.
Doğum izini gördüm anne.
Martha'nın eli olduğunu anladım.
Doğru.
- İyi geceler bebeğim. - İyi geceler Martha.
Eğer gürültü duyarsam, tekrar içeri girer
seni gıdıklaya gıdıklaya öldürürüm!
Bu...
Ne...
Nasıl...
Sen nasıl...
Ki... Na...
Bunu ona nasıl yaparsın?
Ona mı?
Bebeğim, 37 yıl boyunca
bana koşulsuz hizmet etmiş
sadık hizmetçime bir şey yapmam.
Kendi istedi.
- Hayır, istemedi. - Evet.
- Hayır, istemedi! - İstedi.
Hayır, istemedi.
Bunu istemesine engel olamadım.
Kaç paraya?
Geniş ailesinin her bireyinin aynı gün
istifa edip bir daha asla
çalışmak zorunda kalmayacağı kadar.
Ve bir şey daha söyleyeyim mi?
Her kuruşuna değdi.
Çünkü artık biliyorum.
- Neyi biliyorsun? - Her şeyi.
Hiçbir şey bilmiyorsun.
Öyle mi sanıyorsun Beau?
Gerçekten öyle mi sanıyorsun?
Sözde anahtarının
hayali kapından çalındığına dair
büyük kötü haberi verdiğinde
onu da bilmediğimi mi sanıyorsun?
- Anahtarım gerçekten çalındı. - Sence bir anne
oğlunun aleni yalanlarını, sahtekarlığını ve
bitmek bilmeyen oyunlarını anlamaz mı?
Sence bu, doğum günümde
bana bir önceki yıl verdiğin CD'nin
aynısını vermenden farklı mı?
Hem de lise danışmanına verdiğin CD'nin aynısını?
Veya yemek yapmaya tövbe etmemden
bir hafta sonra bana mutfak seti almandan!
Daha bebekken bile,
beni reddettin, memeyi kabul etmedin,
ama sokaktaki kendini beğenmiş kadınların
mutlu, uysal bebekleri memelerini sömürüyordu!
Sence uçağını kaçırdığına dair
saçma sapan hikayeni bilmiyor muyum? En ufak bir
şüphe duymadan biliyorum,
daha en başından bile
o uçağa binmemekte kararlıydın!
Esas sürpriz, şok,
buraya gerçekten gelmen olurdu!
İşte bu başımı gerçekten döndürürdü!
Ne yapacağımı bilemezdim!
Kendimi yerlere atar,
senden şüphe ettiğim için tanrıya yalvarırdım,
ama yine de inanamaz, aptala dönerdim!
Ne, gidiyor musun?
Nereye gidiyorsun?
Kapının arkasında ne var Beau?
Nereye gideceksin ki?
Hep saygılı, aşırı uysal bir çocuk gibi davrandın,
sanki bana hedef şaşırtır gibi.
Bunların hiçbiri gerçek değildi.
Hayatın boyunca dolanıp durdun,
bulduğun her yarım akıllıya sordun:
"Bunu yaparsam, bundan kaçabilir miyim,
yoksa yine de olacak mı?"
Sanki seçme mekanizman olmadan doğmuşsun gibi.
Her şeyin sen yokken hallolmasına izin verdin!
İşini başkalarına yaptırdın!
Bu seni masum mu yapıyor?
Kendi annem bana dokunmazdı bile.
Alev alsam, üzerime basmak için bile olsa!
Onun sevgisine layık olamadım.
Bunu hak etmemiştim! Ve asla da hak etmedim.
Ne yaparsam yapayım,
en derin benliğimi ne kadar inkar edip
derinlere gömsem de,
ölene kadar boğsam da.
Hiçbirinin önemi yoktu.
Annesinin ona yaptığı her şey için beni suçladı.
Seni doğurduğumda,
bir söz verdim. "Bunu ona asla yapmayacağım.
Ona tüm sevgimi vereceğim."
Oğlumu soranlara
ne diyorum biliyor musun?
Diyorum ki: "Ben de hiç bilmiyorum."
Keşke bu doğru olsa.
Bana o dönemi biraz daha anlat.
Yani...
Tam kendimi beğenmeye,
kendi işimi görmeye başlarken,
tüm bu değişikliklere çok alınır,
çok kızar veya üzülür
ve ben bırakana kadar duygu sömürüsü yapardı.
Yani sütten kesme döneminde,
özerklik göstermeni
ihanet olarak algıladı.
Aynen öyle.
Nasıl yani?
Bir örnek verebilir misin?
Mesela bana çok sevgi gösterirdi...
Sana çok sevgi gösterdim! Özür dilerim.
...ama ona aynı şekilde
karşılık vermezsem,
minnet duymadığımı düşünürdü
onu üzmeye çalıştığımı zannederdi.
Yani sevgisi koşullu muydu?
Evet.
Bu senin için çok iyi Beau.
300 küsur seans
ve benim için bundan daha güzel bir söz yok.
En sevdiğim hangisiydi Jeremy?
3 Ekim 2018.
Bunu bana nasıl...
Bunu bana...
Bunu bana nasıl yaparsın?
Küçüklüğümden beri oluyor.
Küçük bir çocuğum,
herhalde rüyayı görmeye başladığım yaşlarda...
ve benden bir tane daha var, tıpatıp aynısı,
ama o daha cesur,
ve ona babamı soruyor,
çünkü ben sormaya korkuyorum.
Sonra onu gönderip odaya kilitliyor. Üst kata.
Ve bir daha onun hakkında konuşmuyor.
Baban hakkında neyi bilmek istiyorsun?
Eğer korkmasaydın, eğer hiçbir cezası olmasaydı...
- Gerçeği bilmek istiyorum. - Annene neyi sorardın?
Ona şunu sorardım...
- Bana gerçeği söylemesini! - Bilmiyorum...
Sana gerçeği söylemediğini mi hissettin?
Evet!
- Bilmiyorum. - Evet!
- Çünkü ben... - Ama bence
- buna inanmaktan korkuyorum. - Artık biliyorum.
Gerçeği biliyorum. Ben...
Babamla tanıştım. Ormandaki adamla tanıştım ve biliyorum.
Neden bana yalan söyledin?
Şimdi gerçeği mi istiyorsun?
Evet!
Beni takip et.
- Yukarı mı? - Evet.
Oraya çıkmak yasak.
Bazı şeyler seni korumak için Beau,
ve bunu senden sakladığımı hatırlamanı istiyorum!
Oraya gitmek istemiyorum.
- İstemiyorum... - Hayır,
gerçekleri istiyorsun, bence bunu hak ediyorsun.
Merak etme canım. Hemen arkanda olacağım.
Hayır. Oraya gitmek istemiyorum anne.
Hemen arkanda olacağım. Merak etme.
Hadi çık.
Merak etme, hemen arkanda olacağım.
Merak etme canım. Hadi çık.
- Tıpkı rüyamdaki gibi. - Hemen arkandayım.
- Tanrım.
Tıpkı rüyamdaki gibi!
Anlamıyor musun salak aptal?
O rüya değildi, anılarındı!
Dur! Dur! Dur!
Anne, dur!
Hayır.
Hadi ama.
Hayır.
Beau?
Benim güzel oğlum.
Beau, sakın korkma.
Hayır!
Tanrım. Bebeğim.
Bebeğim, hayatım.
Hayatım.
Bilmeni istemedim.
Neden yalan söylediğimi anladın mı?
Beau.
Beau!
O senin babandı.
Anne! Anne!
Çok özür dilerim. Özür dilerim, özür dilerim.
Kötü bir evlattım, biliyorum. İyi bir evlat olacağım.
Lütfen! Özür dilerim.
Telafi etmek için ne gerekirse yaparım.
Bunu telafi edeceğim.
Lütfen, lütfen. Lütfen!
Lütfen, özür dilerim.
Seni bencil çocuk!
- Özür dilerim... - Ne diye ağlıyorsun?
Seni bu dünyaya getirmek için
neler çektim ben, biliyor musun?
Ayağa kalk!
Şimdi mi ağlıyorsun?
Şimdi mi anneye mi ihtiyacın var?
Pençelerini geçire geçire içimden çıktığından beri,
derinlere kadar kazıyıp
içimden sevgi çıkarmam gerekti,
ama yine de sana sevgimi verdim.
Ben sana koca hayatımı verdim!
Onu da aldın, aldın ve aldın,
ve iliğimi kuruttun!
Her şeyimi sana verdim!
Peki karşılığında ne aldım? Neyim var?
Hakaretler! Ve boş vaatler!
Beni hiç üzmeyeceğine söz verdin. Onu hatırlıyor musun?
Buna yüz kere söz verdin!
Hayatın üzerine yemin ettin.
Ama senin sözlerinin değeri yok.
Ve sevgi, endişe ve panik
beni tüketti.
Bebeğimin karnı aç mı? Sağlıklı mı?
Dünyadan yeterince korkuyor mu?
Peki bu ıstırabın meyvesi ne oldu?
Üzüntü!
Ve nefret!
Evet. Evet.
Nefret. Ediyorum.
Ediyorum!
Nefret...
Anne?
İyi misin? Sen...
Nefes alabilirsin. Nefes alabiliyor musun?
Nefes alabilir misin?
Özür dilerim! İsteyerek olmadı.
Özür dilerim! Özür dilerim! Özür dilerim!
İyi misin? İyi misin?
Beau Isaac Wassermann.
10 Mayıs 1975 doğumlu.
Devam edin.
Şimdi bu şahsın suçunun boyutunu
konuşmak üzere toplandık.
İlk olarak, zararsız gibi görünen bir gelenek.
Her pazartesi annesini günah keçisi ilan etmek için
haftalık randevusundan önce,
şahıs gölete gidip ördekleri beslerdi.
Terapistinin balığını beslemek için
hiçbir fırsatı kaçırmadığı gibi.
Çok güzel.
Ama o gece
bir dilenciyle karşılaştığında ne olur?
İnsan bu şahsın
bir kuş veya balığı beslemek için
zahmete girdiğini, ama
kendi türünden zorda kalan birini
desteklemeye gitmediğini görüyor.
İtiraz ediyorum!
Şiddetli sokak suçları sürekli haberlerde,
ve herkese yabancılardan uzak durun denir!
Bu yeni bir şey değil!
Şahıs her gün talihsiz insanları
çektikleri acılardan kurtarmayı düşünüyor!
Görünüşe göre,
sağlıklı, işlevsel bir vicdanı var!
Ama bunu yok saymayı seçti!
Bir sonraki bölümü düşünün.
Dokuzuncu yılının 49. günü.
Annesiyle alışverişe gidiyor.
Bir ara annesi onu kaybediyor,
veya ona öyle geliyor.
En kötüsünden korkarak panikliyor.
Binayı arıyor.
Çocuğun adını haykırıyor, aslında çocuk
bir köşede saklanmış,
her şeyi izliyor.
Müvekkilim gerçekten kaybolmuştu.
Annesini bulduktan sonra,
onu çıldırmış halde görünce,
cezalandırılma korkusuyla tereddüt etti!
Bu panik halindeyken
annesi takılıp düştü,
dizindeki bağlar koptu, ayak bileği çok kötü sakatlandı.
Ve yine de
söz konusu kişi müdahale etmedi!
Korkuyordu!
Şimdi bu şahsı 15 yaşında düşünün,
210. gün,
kendini diğer erkek çocuklarının yanında buluyor.
Şahıs, yeni korkunç arkadaşlarını etkileme umuduyla,
onları evine davet ediyor,
o sırada annesi dışarıda
ona doğum günü hediyesi almaya gitmiş.
Onları annesinin özel banyosuna sokuyor,
kirli çamaşırlarını karıştırmalarına ve
iç çamaşırlarını inceleyip hatta çalmalarına izin veriyor.
Tanrım. Tanrım.
Bana baskı yaptılar! Bana baskı yaptılar!
Ona baskı yaptılar!
Ne? Ne yapıyorsun?
Ne? Hayır. Hayır!
Hayır!
Aman Tanrım! Tanrım!
Aman Tanrım. Aman Tanrım!
Sözde düşünceli davranışları bile
daha büyük bir ikiyüzlülüğün simgesi.
Mesela bu hafta.
Şahıs Grace ve Roger'dan kendisini eve götürmelerini istemiştir,
böylece annesini toprağa verip
doğru düzgün yas tutabilecektir.
Roger ertesi gün
götürme teklifi geç olacaksa
onu o gece götürmeyi bile
teklif etti.
Ve Beau ertesi gün gitmeyi tercih etti,
zaten aşırı derecede
geciktiği seyahati daha da ertelemiş oldu!
Ve yüzündeki ifade incelenecek olursa,
Roger bu teklifi yaptığında,
insan ancak şahsın
eve dönme fikriyle paniğe kapıldığı sonucunu çıkarabilir.
Ona zahmet vermek istemedim!
Ameliyatları vardı!
Ağladım! Tabutun yanına gelince!
Haberi aldığım zaman!
Ben... Saatlerce ağladım!
Bunu aklınızda tutarak,
dünü düşünmenizi rica ediyorum.
Ona biraz güler yüz gösteren o hamile şapşalla
tanıştıktan üç saat sonra,
ona daha yeni ölmüş annesine
aldığı şeyi hediye etti.
Hamile sürtük özel hediyeyi
geri vermeyi teklif ettiğinde,
hiç tanımadığı bu insanın onu elinde tutması için...
Hayır! Hayır! Dur!
Dur! Dur!
Dur!
Bacaklarım! Bacaklarım sıkıştı!
Ne? Dur!
Dur anne! Bacaklarım! Bacaklarım, kımıldayamıyorum!
Ne?
Anne, lütfen!
Lütfen yardım et! Lütfen!
Lütfen çıkar beni! Lütfen!
Lütfen! Lütfen beni suçlama!
İmdat! Yardım edin!
Biri yardım etsin, lütfen!
İmdat! İmdat!
Yardım edin lütfen!
İmdat! Lütfen!
Lütfen! Ölmek istemiyorum! Ölmek istemi...
Hayır! Bebeğim! Hayır!
Bebeğim.