Lütfen...
Lütfen, dur.
Sean.
Sean. Sean. Sean!
Polis Çizgisini Geçmeyin
Hey.
Ben?
Kahretsin. Ne istiyorsun benden?
Carol'ın postacıyla yattığını söyle.
Eve sarhoş geldin ve kendini kaybettin.
İşler kontrolden çıktı. Bir şey de, dostum.
Sen asla... Biz o saçmalığa hiç inanmadık.
Her zaman para için yaptın, dostum! Hepsi para içindi!
Hadi ama.
- Tamam. Kahretsin. Gidiyorum. - Yuhanna, 9:25.
Ne?
"Eskiden kördüm, şimdi görüyorum."
Sen...gerçekten mi?
O lanet çizgi roman mı? İncil mi?
Yemek yapıyordum.
Carol masadaydı. Çalışıyordu.
Sean da orada oynuyordu.
Ben sadece seyirciydim.
Her şeyi görebiliyordum ama
durduramadım. Olmadı... hayır, kontrolüm yoktu.
Bu ne anlama geliyor?
Açık damarlarından
çıkan kükürtün tadını alabiliyordum.
- Ben. - Öldürmek yani.
Carol kadar küçük,
narin birini bile. Bu...
çok yorucuydu.
İnan bana, mücadele ettim.
Her neyse.
- Tamam. - Gözlerindeki inkar.
Beni izledi, Steven.
Beni kendisini acımasızca
öldürürken gördü.
Ama o ben değildim.
Benim yaptığımı
düşünerek öldü ama...
- Tanrım, dostum. Zaten sen... - Hayır, dinle!
Acı çekmesini engellemeye çalıştım.
Onun acısını dindirmek için
acımasız oldum.
Ama o bana izin vermedi.
Beni yavaşlattı.
Bana izletti.
Ve o bitince...
Durduğumuzda...
Sean'ın peşine düşeceğimizi biliyordum.
- Ağır ol, ciddiyim. - Benim oğlum altı yaşındaydı.
Oğlum, Steven.
- Kendi oğlumu katlettim ben. - Bunu duymak istemiyorum.
Duyman gerekiyor!
O şeyi evime sen getirdin!
Lanet olası hayatıma!
Ne yaptık biz?
- Hey, ne? Biz mi? Hiçbir şey. - Bunca yıl.
Bütün o davalar.
Hepsi gerçekti.
Doğaüstü ya da her ne diyorsan,
o şey gerçekten var.
Masum insanlar, saçmalıklarımız yüzünden
şu anda benim durumumda!
Senin uydurduğun lanet maceralar yüzünden.
- Kayıt mı alıyorlar? Ne oluyor? - İnsanlar bize güvendi, Steven.
Tamam. Peki. Yeter. Ben gidiyorum.
Hayır. Ben...
Onların söylediği şeyi yapmış olamam.
- Bunu biliyorsun, değil mi? - Hiçbir şey bilmiyorum.
Bak, söz veremiyorum, ama elimden geleni yapacağım.
Orada tek başımaydım.
- Caramore. - Tam sırası, Ben'in beceriksizi.
Beceriksiz mi?
Yeterli olmadığım işleri yapmam beklendiğinde
- becerilerim zayıflar. - Gerçekten mi? Anlatsana.
Yılan yağı satıcılarına ve senin gibi egoist
karnaval çığırtkanlarına nazik davranmak gibi.
Gerçek sorunların var senin, ve kastettiğim saçın değil.
Müvekkilim nasıl?
Arkadaşın.
Arkadaş. Onları kitaplarda okumuş, filmlerde görmüşsündür.
Benimle konuşmalısın, Caramore.
Şu anda elinde bir arkadaşa benzeyen sadece ben kaldım,
ve seni görmekten nefret ediyorum.
Umursamak benim tarzım değil.
Hadi dostum, aç bu kapıyı! Bütün bu olay bir şaka.
Saturday Night Live'daki şeyler gibi.
Bir iblis, bir hayalet... karısının ve oğlunun kafalarını
Play-Doh'a çevirmesinin nedeni onlarmış diyor Ben.
- Bir canavar. - Alışılmışın dışında ama geçerli.
Geçerli mi?
En azından onları öldürürken aklının başında
olmadığını gösteriyor.
Carol'la tanışmış mıydın? Sean'la?
Sevimli bir çocuk. Güzel bir kadın.
Mahvoldular.
Korkunç, biliyorum, berbat.
Ama delilik ya da görünmez bir tehdit işte...
Görünmez mi? Bluetooth gibi mi?
Dollarhyde kontrolde değildi.
"Onları öldürdü" lafının neresini
- anlamıyorsun sen? - Teknik olarak, evet.
Teknik olarak mı? Nasıl ya?
Bu cinayetleri kışkırttığını bilmediğimi mi sanıyorsun?
- Efendim? - Hatta planladığını.
Şeytani, lanetli, kirlenmiş bir nesneyi
araştırmanın en iyi yolunun, onu müvekkilimin evine koyup,
sonra da arkana yaslanıp, ambulansın ve basının
gelmesini beklemek olduğunu düşündün.
O bir ağaç parçası!
Onu kapı tamponu olarak kullanıyordum, Tanrı aşkına.
Toplumun saygın bir üyesi yok olur.
Ve ona verdiğin, çeşitli ölümlerle
ve yüzlerce yıl öncesine dayanan tuhaf ritüellerle
bağlantılı bir nesneyle, karısını ve çocuğunu öldüresiye dövdü...
Gerçekten bağlantıyı görmeyeceğimi mi sandın?
Evet, karısının kafatasını
golf topu gibi fırlatıp attığında
kendisine yardımcı olan kişi bendim.
- Kapıyı açın, lütfen. - Sen de aynı şeyi yaptın.
Hanımefendi, iddianızda fahişeler kongresindeki
bir kalıp İsviçre peynirinden bile daha fazla boşluk var.
Beni buradan çıkarabilir misiniz?
Dollarhyde'ın yardıma ihtiyacı var. Terapiye.
Hapishaneye değil. Ve bir Hristiyan olarak...
Hristiyan mı? Tabii, Bale mi, Slater mı?
İnancımla bir derdin mi var?
Hristiyanlığın bir milyardan fazla müridi var.
Evet, Dwayne The Rock Johnson'ın da var.
Açın şu lanet kapıyı!
Bana karşı beslediğin bunca kini atmak için
bol bol spor salonuna gidiyor olmalısın.
Kin beslemiyorum,
ama telefonumu şarj etmek için yaşam destek üniteni çıkarırdım.
Defol git başımdan!
Bu cinayetleri kışkırttığını bilmediğimi mi sanıyorsun?
Hatta planladığını.
Şeytani, lanetli, kirlenmiş bir nesneyi
araştırmanın en iyi yolunun, onu müvekkilimin
evine koyup, sonra da arkana yaslanıp,
ambulansın ve basının gelmesini beklemek
olduğunu düşündün.
Tanrım.
Alo?
Coulson beni becermeye çalışıyor.
Dollarhyde'ın avukatı mı?
Onun pislik avukatı. Beni bitirmeye çalışıyor, dostum.
Onun gibi pisliklere bir kez izin verirsen,
sonunda üstünde tepinirler.
Ben'i görmeye gittim.
Saat sabahın 5'i, Caramore.
Aklını kaçırmış. Artık delinin teki.
Bunu kesin olarak bilemezsin. Beni onu görmeden bilemezsin.
Anlaşma için numara yapıyor olabilir.
Bak, sus. Dinle. Babamın Londra'daki evini hatırlıyor musun?
Londres?
Oranın yıkılacağını sanıyordum.
Şu anda oradayım.
Çabucak bir bavul yap,
uçağa atla ve buraya gel.
Ona nasıl yardım edebileceğimiz hakkında bir fikrim var.
Ne düşünüyorsun?
Yıllardır hayalet avcılığı numarası yapıyoruz.
Ben, bir şeyin onu ele geçirdiğini söylüyor.
Kahretsin, bir bakalım.
Evet, koridorun karşısındaki şu b.k çukurunu kullanacağım.
Bina boş. Diğer dairelerden birinden
burayı izleyebiliriz.
Kameraya ürkütücü bir şey yakalarsak,
o kaçığı hapisten çıkarabiliriz.
Ve belki bize de bir faydası olur, bilirsin.
Babanın cenazesine gittiğini sanıyordum.
Şimdi de iş gezisi oldu.
Masraflarımız var.
İçeri girince depoya git.
Sakladığımız saçma sapan eşyalardan birkaçını al.
Özel bir şey var mı? Belirli bir kutu mesela?
Tanıklık yaptığımız cinayet davaları iyi olur.
Seni ürküten veya düşündüren herhangi bir şey.
Ne kadar tuhafsa o kadar iyi.
Zaten hepsi saçmalık.
Hey, arkada "Dokunma" yazan
ve içinde dergiler olan kutu benim değil, onları...
Bir arkadaşım için saklıyorum.
Hey,
bu b.ktan ülkenin
ABD ile iade anlaşması var mı?
Doğaüstü - Varlıklar Ruh Çağırma - Ruhlar
Eskiden bir ağacın içine saklandığın günleri özlüyorum.
Şimdi de bebeklerle oynuyoruz.
Ya bir de üstüne yazsaydın? "Şeytan bebekten sakının."
Sandalyeye mi? Ürkütücü, değil mi?
Bu ve dairedeki diğer tüm şeytani, lanetli,
ıvır zıvır, saçma sapan şeyler bir tatilden ya da
antika dükkanından alınmış gibi görünmeli.
İnsanlar farkına varmamalı.
Yani şeytanlar gelince görmesinler gibi mi?
Sen inanmıyorsun, ama ben sana söyleyeyim.
- Şeytanlar, onları gördüm. - Ben biriyle evlendim bile.
Şaka gibi geliyor. Ta ki senin peşine düşüne dek.
Benim peşimdeki tek şey, alacaklılar
ve kötü bir bela.
O zaman neden burayı
senin hileler kutundaki şeylerle doldurmuyoruz?
- Olur biter. - Bu bir deney, aptal.
Daireye bir eşya bırakacağız,
başka birini çıkaracağız.
Belki de efedrin gibidir, bilirsin,
ürkütücü şeylerin etki göstermesi zaman alıyordur.
Kim bilir?
Hangi eşyanın tepki verdiğini bulmalıyız.
Tanrım, ben de Dollarhyde gibi saçmalıyorum,
ve daha kafayı bile bulmadım.
Haiti'de gördüklerimi görsen delirirdin.
İstersen gidebilirsin.
Ben kalıp bunu yapacağım. Benim için ve Ben için.
Herhangi başka bir yerde olmayı tercih ederim.
On yıldır seninleyim.
Sana borçluyum. O yüzden kalıp, sana destek olacağım.
Sen yerimi hazırla, kahve getir,
ve kız tavlamaya çalışırken söylediğim yalanları destekle.
- Sen, ve kız mı? - Neyse.
Olur da şeytan gelecek olursa,
en azından bu oyun evini kilitleyebiliriz.
- Hadi çocuklar! - Ben taşırım, tamam mı?
Neredeyse geldik! Televizyonu gör sen bir de.
Dünyanın en büyük televizyonu!
Ya, çok acayip, değil mi?
O şeyi oradan nasıl geri aldın?
Evet, ne?
Merhaba. Bay Caramore?
İnternetten rezervasyon yapmıştık?
Yapmıştınız? Siz kimsiniz? Cortezler mi geldi?
Bir Cortez ve birkaç Engelsf.
Affedersiniz, taksi bulamadık da, o yüzden...
Harika. Beşinci kat.
- Yukarı gelin. - Güzel.
Senin için taşımamı ister misin, tatlım?
- Gerek yok. - Tamam.
- Hadi. - İyi misin? Ağır değil mi?
- Ben hallederim. - Hadi, kızlar. Hadi.
Hadi, tatlım. Kettle var deyin!
- Kettle var. - Hadi.
- Çay da var deyin. - Kettle var.
Vay canına!
Prenses şatosu gibi!
- Bu şahane! - Muhteşem.
- Lill, bekle! - Bu muhteşem.
Biliyorum!
Avize!
- Ne kadar... - Bu benim yatağım.
Ben bunu alayım o zaman.
Yumuşacık.
- Güzel. - Ve manzara da var.
- Tanrım, romanlardaki gibi. - Hiç de fena değil.
Gürültü yapmamaya çalışırız.
İsterseniz çığlık atın.
Binada başka kimse yok.
Sezon dışı seyahat etmenin avantajları sanırım.
Tadilatlar yüzünden.
Dikkat et, Lill, kırarsan başımız belaya girer.
- Burada iyi misin? - Evet.
Pencerem var!
Başka bir oda daha var.
Biraz küçük ama görmek istersen
- hemen aşağıda. - Biz iyiyiz. O yalnız korkar.
Hayır, ben değil. Sen korkuyorsun.
Bana göz kulak olur musun?
Beni kötü bebekten koru!
Josephine, kardeşini korkutmuyorsun umarım?
Sadece oynuyoruz anne.
- Nefes aldırmıyorlar. - Ne yaparsın...
Annem alkolikti, sosyalist bir seks işçisiydi.
Erkeklere haddini bildirmenin tam tersini yaptı.
Marilyn Manson'ın dansçısı gidebilir bence.
- Ona Amy diyeceğim. - Demek ki kalıyor.
- Keyfini çıkarın. - Teşekkürler,
sanırım.
- Amy güzel bir isim. - Evet.
Bir şeye ihtiyacınız olursa, hemen karşıdayım.
- Harika. - Teşekkürler!
Evet.
Manzaraya bir bakalım.
Hadi ama.
Seni izliyorum.
Keşke bu şeyi içmesen.
Beni rahatlatıyor.
Bu kadar üstünde durma.
- Neyin? - Bunun.
Biz.
Daha dört hafta oldu. Onlar için de yeni bir şey.
- Beni sevmelerini istiyorum. - Biliyorum.
Gel hadi. Hava soğuk.
Biliyorsun, ben...
Kitabı gördüm.
- Ben bir aptalım. - Çok tatlı.
Ama "Pratik Ebeveynlik" adlı bir kitapta çocuklarımla ilgili
cevapları bulabileceğini sanmıyorum.
Ya bu olacaktı ya da Lamaze dersleri.
Bak, bu tür şeyler zaman alır.
Joey, Joey'dir,
eninde sonunda ısınır. Lilly ise herkesi sever.
Ona bir şeyler alman yeterli.
Hey.
Bunu sevdim.
Takım iç çamaşırı giyince,
hayatımı düzene sokmuş gibi hissediyorum.
Ama bu, sıradan bir
ilikleme hatasından ziyade bir tuzak gibi.
Deneyimli bir anne, yanlış iliklenmiş bir gömleği hemen fark eder.
Dikkat çekiyor, değil mi?
Ne tür bir dikkatin peşindesin sen?
Bilmem ki...
Seninle ne yapacağım ben?
Ne istersen.
Aslında Alman ve Flemenkleri daha çok seviyorum,
ama, neyse.
Tanrım.
Tamam, yatın.
Yat hadi, Lilly.
Lilly, yatma zamanı.
Şeytan bebekmiş, yersen.
Ve geri döndük.
Big Brother evinde ikinci gün
ve misafirler dışarı çıktı.
Şeytan Bebek fiyaskoydu.
Kiracılar üzerinde hiçbir etkisi olmadı.
Sadece elbise giymiş rahatsız edici bir plastik parçası.
Ya da benim deyimimle, eski karım.
Bu da ne böyle ya.
Dört kadın ve hepsi yerlere işemiş.
Nerede bu şey? Hadi, Lilly. Kahretsin.
Al şunu. Bir yere koy. Bebeğin nerede?
Bebeğin nerede? Bu ne?
Yürüyüşe gidecekler.
Bebek nerede, Lill? Hadi. Burayı biliyorum.
Şu renklere bak, Lilly. Ne kadar güzeller, değil mi?
Vay canına!
Lilly, bu yürüyüş ta Londra'nın merkezine
kadar sürecek.
Trafalgar Meydanı'nı hatırlıyor musun?
- Buckingham Sarayı'nı biliyorum. - Nasılsın?
- Selam! Beğendiniz mi? - Selam.
- Evet, güzel. - Evet, harikadır.
Bir dakika konuşabilir miyiz? Buraya gelebilir misin?
Evet, tabii.
Bebek.
- Anlamadım? - Yeğenim geri istiyor. Üzgünüm.
Lill o çirkin şeye çok bağlandı.
Onunla oynamasını istemezsiniz.
- Yeğenin birkaç gün beklesin. - Bekleyemez.
Beklemek zorunda. Hadi kızlar.
- Durun, bu bir kopya... - Hadi.
Şeytan Bebek olarak bilinen bir bebeğin, biliyor musun?
Bunu bilmem mi gerekiyor?
Hayır, bununla ilgili bir film yapılmıştı.
- Bir kız arkadaşlarını öldürüyor. - Bingo.
- Haberlere de çıkmıştı. - Çatıdan atladı.
Bebek de yanındaydı. Onunla oynamasını ister misin yani?
Bak, korku hikayesi duymak ister misin?
Bir ara sana eski kocamı anlatayım.
Bebek 12 kat aşağı düştü. Porselen. Hiçbir şey olmadı.
Bu sana tuhaf gelmiyor mu?
Bir dakika. Replika demiştin?
Sen...Tamam.
Beni yakaladın. Gerçek bebek bu.
Gerçek katil çocuğun bebeği.
Foyam ortaya çıktı, Scully. Şimdi geri alabilir miyim?
Ölü bir kızın bebeğini dairemize koymuşsun.
- Koleksiyonluk bir parça. - Ölü bir çocuğun oyuncağı!
Öyle söyleyince kulağa kötü geliyor.
Kötü mü? Kötü neymiş gösteririm ben san, pislik!
- Hey! Sabaha kadar ayakta... - Maria! Çocuklar, dostum!
Sabahleyin sizin için temizlik yaparken
- kendimde değildim. - Amy!
Sen, hayır, hayır. Hayır. Tanrım!
- Senin neyin var? - Bu pahalı bir parça,
- kanlı bir koleksiyon objesi! - Seni sapık!
Dairede endişelenmemiz gereken başka şeyler var mı?
- Hayır. - Şeytani Ayıcıklar?
- Kötü peluşlar? - Bak, bırak gitsin.
- O buna değmez. - Bir hataydı, tamam mı?
- Lilly nerede? - Ne?
Lilly?
- Lill? - Gitmiş mi?
- Lilly? - Fıstığım?
- Lill? - Lilly?
- Fıstığım? - Lilly?
- Sağ ol, pislik. - Lilly?
Lilly? Lilly?
Lilly? Lilly! Lilly? Lilly?
- Neredesin? - Lilly, neredesin, canım?
Durun, lütfen.
Lilly! Yardım edin!
Lilly! Lilly!
Lilly! Lilly, canım, neredesin, Lilly?
Lütfen, Lilly? Lilly?
Anne?
Lilly! Lilly! Lilly! Lanet olsun!
Joey?
- Anneciğim! - Lilly!
Anne? Anneciğim?
- Joey! - Buldum seni. Geçti.
- Beni bırakma! Nereye gittin? - Seni bırakmayacağım.
Özür dilerim. Arkandaydım. Tamam, buldum seni, geçti.
Her şey yolunda. Tamam.
- Çok özür dilerim. - Aman Tanrım, kızlar.
Teşekkürler.
Lilly!
Bunu yapamazsın.
Bizden uzaklaşmamalısın, bebeğim. Hadi.
Bay Caramore.
- Ne güzel sürpriz. - Bakın, özür dilemek istiyorum.
Çocuk iyi mi diye bakayım dedim.
Olanlar çok korkunçtu.
Kendimi biraz da olsa sorumlu hissetmekten
- alıkoyamadım. - Biraz mı?
Ciddi misin? Eğer o saçma muhabbete girmeseydin...
Hayır, biliyor musun?
Kızımız burada. Güvende. Sorun yok. Unutun gitsin.
Bir şeye ihtiyacınız var mı?
Lilly'ye kendimi affettirmek istiyorum. Tanrım!
Yani...Ta-ta!
Bunu hangi zavallı çocuktan çaldın acaba?
Akıllı telefon montaj hattında çalışıyordu.
Ona fark etmez.
Satın aldım. Bebeğin yerine. Ona verebilir miyim?
Yatmaya hazırlanıyordu.
Bakın, olanlar çok kötüydü.
Kendimi berbat hissediyorum. Tanrım. Lütfen?
Lill, buraya gel, tatlım.
Selam.
Amy'yi geri mi getirdin?
Hayır, tatlım, ama bunu aldım. Süper havalı bir oyuncak ayı.
Benim mi? Gerçekten mi?
Tamam.
Ona iyi bakmalısın ama.
- Hep yanında dursun. - Tabii, tabii, söz veriyorum.
- Joey, gel bak. - Bu saçmalık.
Bebeğim. Carly.
Harika. Şimdi de o kızdı.
- Hey, bekle. - İyi geceler.
Burada boşuna uğraşıyorum.
Dollarhyde'ın doğaüstü olaylar iddiasını
destekleyecek hiçbir şey görmedim.
Sıfır yani.
Zavallıcık.
Belki de karısı postacıyla yatıyordu.
Carly?
Bu çok güzel.
Teşekkür ederim.
Olanlar için özür dilerim.
Ve bugün Lilly'ye olanlar için.
Ne yapacağımı bilemedim.
- Hey. - Bütün o insanlar.
Hey, senin suçun değil. Sen yanlış bir şey yapmadın.
- Ama bir şey yapabilirdim... - Hayır, bak,
bu iyi geldi.
Sen yardımcı oluyorsun. Bunu biliyorsun, değil mi?
Belki.
Bazen.
Bak, daha çok çabalaması gereken benim.
Sana olan ihtiyacımı daha çok hissettirmeliyim.
- Sorun değil. - Sen aileden birisin.
Sorun değil.
Bak, bazen
saçmaladığımı biliyorum. Gerçekten.
Ama son zamanlarda, çocuklar
- ve boşanma... - Biliyorum.
Ve...
Zor. Fazla geliyor.
Çabalıyorum.
Gerçekten.
Ama bu çukurdan çıkmaya çabalarken
yanımda olmana ihtiyacım var.
Sana Dora diyeceğim,
çünkü sen bir kaşifsin, değil mi?
Bu kim, Lill?
Onu balkonda buldum.
Çok tatlı, değil mi?
Kalmasına izin veremeyiz, biliyorsun, değil mi?
Ama Dora burayı seviyor.
Annem beni öldürür.
Seni seviyorum.
Banyonun tadını çıkar.
Acele etme.
- Çocuklara ben bakarım. - Teşekkürler, tamam.
Hadi bakalım.
Hey, Dora.
İçeri nasıl girdin?
Nasıl ya...
Tanrım, çok yaşlı görünüyorum.
Dolgu ya da botoks falan yaptırmam lazım.
Çok güzelsin. Ama bu...
Lilly'nin kabuslarına girecek.
- Bu hep burada mıydı? - Nerede?
Bak Teddy, bu benim odam.
- Ne yapıyorsun? - Hiç, Teddy'ye etrafı gezdiriyorum.
Tamam. Selam, Teddy.
- Saç kurutma makinesi nerede? - O benim yatağım.
İkinci çekmece.
Ama bozuk.
Beş dakikan var, senle ya da sensiz çıkıyoruz, Jo.
- Onu bırakalım mı? - Evet.
Bana bak. Neden uğraşıyorum ki?
Yine kendine acıma, Ria. Kes şunu. Hadi.
Hadi, Ayıcığım.
Ben aldığım sürece sorun yok.
- Sorun yok, değil mi? - Yok tabii ki.
- Biri halıyla mı oynuyor? - Bunun için teşekkürler.
Beni özel hissettirdiğin için.
Her zaman.
Yüce Tanrım!
Tamam, hazır mısın, hanımefendi?
- Hadi bakalım. - O da neydi öyle?
Bir yerini mi çizdin?
Sanmıyorum.
Sadece küçük bir kesik. Acıyor mu?
- Hayır. İyiyim. - Hadi o zaman.
Gidip ablanı alalım. Bakalım duştan çıktı mı.
Jo? Duştan çıktın mı?
Sen... Bu... Bilirsin, boş ver. Yok artık.
Bunu biliyorum...
Hayatta olmaz.
Böyle bir şey olamaz.
Kraliyet Adalet Sarayı
Hey. Hey, hey, hey. Konuşalım. Dinle.
Bak, yok bir şey...
- Bir şey yapmayacağım. - Burada ne yapıyorsun?
- Merak etme, bak. - Dokunma bana.
- Seninle konuşmak istiyorum. - Bay Caramore.
Aslında, Doktor. Dr. Caramore.
- Vurmadığım için şanslısın. - Bu işi uzun zamandır
yapıyorum. Ve seni temin ederim ki,
o evde bir şey var.
- Şimdi de hayal mi görüyorsun? - Hayır, belki. Bak,
sen Ben'i savunuyorsun. Belki yardım edebilirim.
Onun belgelerine erişimin var mı? Günlüklerine?
- Ne olacak? - Bakmak istiyorum.
Belki bir şeyler hatırlarım.
Yıllarca o şeylerin üzerinde çalıştık.
Ben, kişisel evraklarına bakmadığını söyledi.
Bir iblis tarafından ele geçirildiğini de söyledi.
Ben şu anda çok saçma şeyler söylüyor. Bunlar mı?
- Hayır. - Onunla bir saat ver bana.
- Lütfen. - Korkuyorsun.
Saçmalık!
- Bir şey seni korkutmuş. - Hayır.
Yoksa müvekkilimin
bana anlattıkları için mi endişeleniyorsun?
Bakın, hanımefendi, sana bunu açıklamak için
ne zamanım ne de sabrım var.
Belgelere bakmama izin verecek misin, vermeyecek misin?
Seninle bir anlaşma yapalım.
Ben sana benimkini göstereyim, sen de bana seninkini.
Hadi, olur mu?
- İşte budur. - Mahkemede.
Hoşça kalın, Bay Caramore.
Dok...Doktor. Dr.Caramore.
Kaltak.
Harika.
Tamam, halloldu.
Hey, Joey nerede?
Dışarıda o çocuklarla konuşuyor, bebeğim.
Ne? Dışarı atılan çocuklarla mı?
Maria, o iyi.
Gitmeleri istendi, Carly.
- Anne. - Hadi. Ceketini giy.
- Belki önce ABD'yi deneriz... - Hayır, evet.
Evet.
- Al şunu. - Teşekkürler.
Carly burada olduğunu söyledi.
- Tabii, söylemiştir. - Konuşuyorduk, Bayan Engels.
Konuşuyormuş. Ben sizinle konuşuyor muydum?
- Anne! - Ne yapıyorsun, Maria?
- Hadi, gidiyoruz. - Anne, lütfen.
Joey, derhal.
Teşekkürler.
Ona ne dedin?
- Kahretsin. - Hadi. Kardeşine ne tür bir
örnek olduğunu sanıyorsun bu şekilde?
Annenin 17 yaşında çocuk doğurması yetmedi mi?
Her ne gördüğünü düşünüyorsan,
bunlar o şeyi uzak tutacaktır.
Hayır, Dollarhyde'ın günlüğü işe yaramaz.
Coulson'ın elindeki belgeleri almalıyım.
Belki içinde bir şey vardır.
Yine mi Coulson...
Taktın sen bu kadına.
- Sana görüntüleri gösterdim. - Bana rüzgârı gösterdin, patron.
Karlı ekran. Hiçbir şey yoktu.
Belki vampirler ve aynalar gibidir.
Ama ben gördüm. Ve o pisliği kayda alacağım.
Bu benim...Bizim... büyük günümüz olabilir. Biz...
Oprah, The Late Show, kitap anlaşması.
Haydutlar gibi para kazanacağız.
Bunu, adamımızı kurtarmak için yaptığımızı sanıyordum.
Öyle, ama bu arada biraz da para kazansak
- fena mı olur? - Peki ya o insanlar ne olacak?
Büyücü şeyi. Tuz falan işe yarıyor,
- değil mi? Korunuyorlar! - Öyle mi?
Bu bilim değil, değil mi? Bin yıldan eski bir şey.
Ama umarım, onları koruyordur yani.
İşler sarpa sararsa, içeri girip onları kurtarırız.
Kitap için iyi olabilir.
- Yine de... - Bak, bu iş bende!
Senden emin değilim, tamam mı?
Güven bana.
- Ne yapıyorsun sen? - Bu gıcırtıyı keser.
Tuz? Gıcırtı için?
Hayır, yazın hamamböcekleri geliyor da.
Gıcırtı için dedin.
Tuz hamamböceklerini değil, sümüklü böcekleri öldürür.
İşe yarıyor, çünkü burada hiç hamamböceği yok.
Pekâlâ, sen burada ne işler karıştırıyorsun?
Gıcırtı, tuz, sümüklü böcek, hamamböceği. Her neyse. Oldu.
Sümüklü böcek mi? Beşinci katta mı?
Cockney sümüklü böceği gördün mü sen hiç? Tırmanır.
Pitbull'u bile alt ederler.
Cidden, çok korkunç yaratıklar.
Sizin bir derdiniz mi var, Bay Caramore?
Nereden başlasam? Psikoloğum diyor ki...
- Tanrı aşkına! - ...içeride bir çalışanım var!
- Dalga mı geçiyorsunuz siz? - Hayır.
- Tam bitirmek üzereydim. - Derhal çık dışarı!
İnanılmaz. Buraya girmiş olmanız inanılmaz. Çıkın!
Hadi, hadi, hadi.
Gaz kaçağı, yangın ya da yaklaşan
bir kasırga yoksa, buraya gelmeyin.
Siz, içeri girin.
- Hadi, kızlar. Hadi. - Hadi.
Yapma.
Onu savunduğuna inanamıyorum.
Ne?
Joey'i, az önce restoranda.
- O çocuklarla konuşurken. - Tanrım.
Bir saat önce olan anlamsız bir şey için
şu anda kavga çıkarmaya mı çalışıyorsun?
O çocukları gördün!
Lanet bir kemik peşindeki köpek gibisin.
Carly, o bir genç kız!
Genç kızlar erkeklerle konuşur, Ria.
Sigara içiyorlardı!
O iğrenç alışkanlığınla sen sorun etmeyebilirsin
ama benim için sorun.
Carly, onları gördün.
Şu anda senin çok çirkin bir yanını görüyorum.
Demek şimdi de çirkin oldum.
- Öyle demedin. - Aynen öyle dedin.
Çok iyiydi.
Barış teklifi.
Kimseye söylemeyeceğim.
Tuzak değil.
Sakın annene söyleme, tamam mı?
Teşekkürler.
Hey, Ayıcık.
Sence uçmayı sevecek misin?
Pilot olmak ister misin?
Deneyelim mi?
Çok iyiydi.
Tekrar yapmak ister misin?
Tamam.
Ayıcığım?
Saklanma.
Neredesin?
Buldum seni!
- Selam. - Selam.
Ne yapıyorsun Lill?
Teddy ile saklambaç oynuyoruz.. O çok iyi.
Yatma zamanı geldi.
Hey. Uyudu mu?
Evet, ona o kitabı okudum. Hemen uykuya daldı.
Çok iyi. Teşekkürler.
- Yarın için de. - Biraz yalnız kalın siz de.
Lill'i parka falan götürürüm ben artık.
- Sağ ol, Jo. Teşekkürler. - Parka mı? Hangi parka?
Bir tane buluruz.
Buluruz mu? Nasıl ya? Şimdi de yerlisi mi oldun?
Joey, burası Londra. O sekiz yaşında.
Tamam.
Evde otururuz. Televizyon izleriz.
- Joey. - Ne?
Bak...
Amacım seni sıkmak değil.
Gerçekten...değil.
Ama sizin merak ediyorum. Siz benim her şeyimsin.
- Ben yatıyorum. - Joey...
Hadi, lütfen.
Seni seviyorum.
Biliyorum.
İyi uykular, tatlım.
- Sonunda biraz yetişkin zamanı. - Mükemmel.
Pekâlâ, günü Sally ile geçireceğiz.
Sonra onun evinde bu gece için hazırlanırız.
Onu ve kanepesini çok seveceksin.
Ne, kanepe mi? Odası olduğunu sanıyordum.
Fazla uyumayacağız zaten. Merak etme.
- Hadi. - Tam bir pisliksin
ve bunu seviyorum!
Hey, Chris, ben Joey.
Josephine.
Tanrım, Londra berbat, değil mi?
Dostum, Amsterdam'daki hostelleri dene sen bir de.
- Öyle mi? - Acayip.
Orada üç hafta kaldım. Feciydi.
Van Gogh Müzesi'ne gittin mi?
Hayır! Orada müze mi var?
- Orada kızlar ve esrar var. - İkiniz de pisliksiniz.
İkiniz de pisliksiniz.
Van Gogh Müzesi muhteşem.
Ama Rijksmuseum'u da gitmen lazım.
Aklımı başımdan aldı.
Burada iyi vakit geçirdin mi?
Evet, kardeşimi kaybettik,
acayip korktuk, ama sonra bulduk.
- Neredeymiş? - Etrafta koşuşturuyordu.
Çocuk işte. O...
- Kaç yaşında? - Sekiz.
- Eğlenceli bir yaş. - Evet,
onu çok seviyorum.
- Burada seninle mi? - Evet, burada.
Uyuyor.
- Ona bakmayı seviyorum. - Çok tatlısın.
Ailen yok mu?
Evet, bu gecelik yoklar.
Sizin gelmeniz çok iyi oldu.
Yani, buraya gelmekle insanların duşa yaptığı
bitli bir hostele gitmek arasında seçim yaparsak,
inan bana burası kazanır.
Kim bu? Misafirimiz var.
Lilly! Neden uyandın?
- Çok tatlı. - Korkma, tatlım.
Isırmam. Nazikçe istenmedikçe.
Annem arkadaşlarından hoşlanmayacak.
Bizi ispiyonlayacak.
Ona söylemezsen ben de pizzadan bahsetmem.
- Anlaştık mı? - Sır mı yani?
Bizim sırrımız. Kimseye söylemeyeceğiz.
Sessiz olabilirim. Fare gibi sessiz.
Daha da sessiz.
Hadi, yat.
Hemen geliyorum.
Hadi bakalım.
- İyi misin? - Evet...
Hemen şuradayım, tamam mı?
Uyu.
Joey'de esrar var.
Hayır, çocuklar, o benim değil.
Evet, tabii.
Hep öyle derler.
- Kesin şunu. Gerçekten değil. - Yaktık artık.
Çok geç!
Lanet olsun. Bir nefes alayım.
Annemlerin iyi anlaştığını sanıyordum ama sonra...
...bilirsin...babam gitti.
Annem artık kızlardan hoşlanıyor. Bence sorun değil ama...
- Evet, tuhaf olmalı. - ...ama ben sadece...
Bir tur atmak ister misin?
Hiçbir şey yapamayacak kadar sarhoşsun.
Biraz vakit alabilir, çocuklar.
Ebeveynlerinin yatağında sevişecekler.
Onlar benim ebeveynlerim değil.
Yani, tam olarak değil.
- Planın var mı? - Burası nasıl? Harika.
Hayır, daha daireye yeni geldim.
Evet, söylemiştin.
Sen de benim hoşlanmadığım şeyler yapıyorsun, Ria.
Mesela ne gibi?
Seni yabancıların olduğu bir partide
terk edip, gizlice eve dönmek gibi mi?
Hayır, dur bakalım. Bu sensin, değil mi?
Ve ne için? Yine kafayı bulmak için?
Bu konuya takmış olman
daha çok istememe sebep oluyor, farkında mısın?
Beş dakikaya dönerim.
Ne halt ediyorum ben?
Benden hoşlanıyor musun?
Henüz emin değilim.
Annem tüm erkeklerin aynı olduğunu düşünüyor.
Gerçekten mi?
Neyse ki sen hâlâ çocuksun.
Çocuk, ha?
- Tuvalet zamanı. Hemen gelirim. - Gerçekten mi? Şimdi mi?
O kadar sert ki, bu şeyle cam bile kesebilirim.
Tırnak törpüsü diye bir şey duydun mu hiç?
Bebeğim, hani tuvalet...
Hey, bebeğim.
- Duydun mu? - Evet, sadece oynaşıyorlar.
Gerçekten.
Yatağı kırarlarsa, benim işim biter.
- Beş dakikaya dönerim. - Tamam.
Belki iki.
Çocuklar?
Towny?
Sam?
Kahretsin.
Cam sesi duydum. Bunları ödememiz gerekecek...
Kahretsin!
Chris, ayağın. İyi misin?
Ayağın kanıyor!
Ne yapıyorsun?
Hissetmiyor musun?
Chris?
Dursana! Neyin var senin?
Sam! Towny!
Yardım edin! Chris kafayı yedi!
Bu komik değil! Beni korkutuyorsun!
Lütfen, dur! Hayır, hayır, hayır!
Tanrım!
Ben, Ben, Ben.
Dollarhyde, sana bir özür borçluyum.
Kahretsin!
Yüce Tanrım!
Beni yakalayamayacaksın.
Hadi. Hadi.
Hadi! Seni lanet olası...
Kahretsin! Pislik!
Towny! Atladı! Lanet olası atladı!
Lilly!
Lilly? Lilly!
Lilly, Tanrım! Lütfen! Hadi! Kalk çabuk!
- Vakit yok! Lütfen, hadi. - Ayıcığım! Teddy!
Kaltak!
- Evet. - Lill, orada bekle.
- Caramore! - Joey, neden kaçıyoruz?
Caramore, aç şu lanet kapıyı.
Tanrım, Lilly, ne yapacağımı bilmiyorum.
Neden kapıyı yumrukluyorsun?
Dr. Caramore! Lütfen, aç şu lanet kapıyı!
Orada olduğunu biliyorum, seni pislik!
Lütfen, lütfen. Lütfen, aç şu lanet...
- Tamam. - Annem nerede?
Hadi, hadi, hadi.
- Lilly, hadi. - Nereye gidiyoruz?
- Gidiyoruz. - Hayır...Tedyy!
- Bırak! - Hayır!
Ola, çocuk eve insanlar getirdi.
Ve o şey, o yaratık
onları bıçakla tereyağı keser gibi kesti.
Tamam, neredeyse geldik. Hadi.
- Bütün suçu bana yıkma! - Devam et.
Polisler burada lanet filmler çektiğimizi sanacak.
Ve ben de o lanet filmin başrol oyuncusuyum.
Hadi!
Kimse Dollarhyde'a inanmadı.
Ben dahil.
- Lilly, hadi! Gitmeliyiz. - Hayır!
Kapıyı ben açmadım, hayır.
Yağmur yağıyor ve her yerin kan içinde!
Lanet olsun!
- Bu hoşuma gitmedi. - Akar şimdi.
Zehirli atık!
Küresel ısınma! Silahın serbest olduğu eyaletler.
16 yaşındaki bir gencin
ortalama yaşam beklentisi nedir?
Bence hayat bu! Kimse sağ kalmıyor, değil mi?
Bekle bir dakika.
Kamera.
Kamera bizim tanığımız.
Bak, gördün mü? Akıyor.
- Akıyor. - Hepimiz bu işin içindeyiz.
Hepimiz bu işin içindeyiz.
Bu pislik tüm medyada.
Sorun yok. Her şey yolunda.
Bunu yaparsak hapse gireriz, aptal!
- Nereye gidiyoruz? - Hadi, koş Lill.
- Lütfen, benim için. - Ne?
Canın cehenneme. Ahlakın da!
Biri telefon kamerasıyla bir araba kazasını çekiyor,
telefonu olan adamı yargılamazsın!
Çok geç. Başka seçeneğimiz yok!
Tamam.
Sen gelene kadar hiçbir yere gitmiyorum.
Buraya gel.
Ve bir paspas getir.
Saçmalık.
Carly dün gece sigara almaya geldi
ve cesetlerden hiç bahsetmedi.
Ne? Beni gözetlemeye mi geldin?
Bir şey unutmuşum! Hikayeni mahvettiysem özür dilerim.
- Herkes sakin olabilir mi? - Canın cehenneme!
Bayan Engels.
Kızınız birinin öldürüldüğünü söyledi.
Kan yok. Sadece dikkat çekmeye çalışıyor.
- Kana bulandığını söyledin. - Bunlar bizim kıyafetlerimiz mi?
Joey bir dükkandan aldı.
Çamaşırhaneden.
Harika, yalancılık yetmedi, bir de hırsız mı oldun?
Kan olurdu. Saçında, kıyafetlerinde.
Deli gibi yağmur yağıyordu!
Hadi ama! Bu sen misin, Joe? Hırsızlıklar? Küfürler?
Kardeşini korkutuyorsun.
Söyle onlara, Lill.
- Ben odamdaydım. - Tanrım, Joey!
Cidden, bu kız ilgiyi seviyor.
- Üvey babası gibi. - Maria.
- Hep babama saldırıyorsun. - O gerçek baban bile değil.
O senin gerçek baban bile değil.
Sen işte böylesin, anne.
Ebeveynlik sadece DNA ile ilgili olduğunu düşünüyorsun.
Aman Tanrım! Bu lanet olası bir pembe dizi değil, Joey.
- İçeri gir ve bize göster... - Ben bıktım artık.
...bu sözde hayali kan içindeki evi.
Bu saçmalıktan bıktım artık!
Anne, burada, beni takip et, lütfen.
Burada. Ben sadece...
Ne? Kanlar nerede?
Her şey normal görünüyor.
Düşmüştüm. Yere kapaklanmıştım.
Her yerim kan içindeydi ve...
Tanrım, Joey, bunun için polisi mi çağırdın?
O öldü! Öldü!
Bunun ne kadar utanç verici olduğunu biliyor musun? Bıktım.
- Anne, lütfen! Anne! - Bıktım!
Tanrım...
- Bilmiyorum. Her şey... - Aman Tanrım!
- Bayan Engels? - Bir gece.
Onu bir gece yalnız bıraktık ve olan bu.
- Bu bazı şeyleri açıklayabilir. - Kahretsin.
Artık neden cesetler, kanlar
ve tüm bu saçmalıklardan bahsettiğini anlıyoruz.
- Senin kafan iyiymiş, Joey! - Bakın, bunu görmemiş olalım.
Çocuğun sabıkalı olmasına değmez bu.
- Caramore... - Çok teşekkürler. Joey?
Joey!
- Duydum seni, pislik! - Kusura bakmayın, bayım.
- Evdeydin! Buradaydın! - Hey, hey!
- Kafan mı iyi, evlat? - Ve o bir şey biliyor!
- Sakinleşmesi lazım. - Ellerini çek!
- Sakinleşirse! - Anlamıyorsunuz!
Tutuklanmak mı istiyorsun?
- Hayır. - Bize bırak o zaman, tamam mı?
Harika.
Efendim, dün gece 10 ile 11 arasında
olağandışı bir şey duydunuz mu?
Sabah dört gibi geldim ben.
- Neler oluyor? - Bu saçmalık!
- Hey... - Joey!
Yani hiçbir şey görmediniz ve duymadınız mı, efendim?
Dediğim gibi, geç geldim.
- Her yer kan içindeydi. - Umarım değildir.
Ne çatlak bir adamsın. Tıpkı geldiğimizdeki gibi.
- Lütfen küfür etmeyin. - S.ktir git ya, pislik.
Ne dediğimi duydunuz mu? Bakın!
Aranızda neler olduğunu bilmiyorum.
Ama polislik bir şey değil. En azından şimdilik.
Bayım, evinize girip, kapıyı kapatır mısınız?
- Tabii ki. - O herif yalan söylüyor ama!
Çocuğunuza sahip çıkabilir misiniz?
- Keşke, keşke! Hadi! - Kızlar, içeri.
Evinize girin. Bizim işimiz bitti.
- Hadi. - Derhal içeri!
Bu konuyu sonra konuşacağız.
Baş belasından başka bir şey değilsin.
Bir gece daha ve sonra gidiyoruz. Sakin ol.
- Kalmayacağım. - Gidecek başka yerimiz yok.
Ve Carly, kızımı bağımlı yaptığın için teşekkürler.
Zulamı çalmış, tamam mı? Bunu sonra konuşacağız.
- Bizi burada tutamazsınız! - Sabrımı test etme, evlat.
- Bu gece olmaz. - Test etmek mi?
Senin IQ'n çift haneli çıkarsa şaşarım.
Joey!
İnsanlara böyle davranmaya ne hakkın var?
Pislik gibi davranıp
polisi çağırınca havalı olacağını mı sanıyorsun?
Dikkat peşinde bir velet gibi görünüyorsun.
Teddy'yi korkutuyorsunuz.
Joey. Hadi, lütfen. Benim için, kardeşin için.
- Burada güvende değiliz! - Yeter artık!
Lütfen, Joey.
Çok korkuyor.
Joey. Hadi, canım, lütfen.
- Sadece bir gece. Hadi. - Sana hikaye okurum.
Gitme.
Tamam. Hadi, fıstığım.
Kavga etmenizi sevmiyorum.
Biliyorum. Özür dilerim.
Beni bırakma, Joey. Sakın beni bırakma.
Her şey yolunda. Seni bırakmayacağım, söz.
Yemin eder misin?
Hadi.
- Ne biliyoruz? - Bir adam,
ceset parçalarıyla dolu bir çöp torbasıyla durdurulmuş.
Kırmızı ışıkta geçmiş. Polis de durdurmuş.
- Araba bile onun değilmiş. - Araç kime kayıtlı?
Carmine Caramore. Amerikalı.
Dedektif, ben, şey...
- Şey, ben... Biz... - Caramore mu?
Efendim...
Ryan ve ben dün bu adrese çağrıldık.
16 yaşında bir kız, tamamen kafayı yemiş. Annesi bizi aradı.
Ama önemli bir şey yoktu. Sadece çocukça bir oyun.
- Bu daire miydi? - Bu daire. Evet, efendim.
Efendim,
kurtulan kişi arka odada.
Bir çocuğun yaramazlığıymış, dediğiniz bir şeyde
"kurtulan" diye olmaması lazım.
Tanrım!
- Kız nasıl? - İyi değil, efendim.
Bir dakika, tatlım.
Sosyal hizmetler yolda.
Bu halde bize pek yardımı dokunmaz. Travma geçiriyor.
Olanları öğrenmemiz için en iyi kaynak o.
Bakın, efendim, bunu söylemek bana düşmez
- ama gerçekten... - Seninle tartışmayacağım.
- Bir şey söyledi mi? - Hayır.
- Hiçbir şey mi? - Hiçbir şey.
Buraya gel, tatlım.
- Sorun yok. - Selam...
- Lilly. - Selam, Lilly.
Ben Mark.
Artık güvendesin. Her şey yoluna girecek.
Bak. Sana birkaç soru sormam gerek, tamam mı?
Ne olduğunu anlatabilir misin, Lilly?
Burada yani?
Annen nerede?
Baban?
Baba yok. Bir ablası var
ama ortada yok.
Ablan nerede Lilly?
Mark.
Bölmek istemezdim ama bunu görmelisin.
Sorun yok, tatlım. Artık güvendesin.
Geçti.
- Sheen çocukla değil mi? - Durumu iyi değil.
Nasıl olsun ki? Şuraya bak.
Komşunun evi kablolarla dolu ve bu odaya bağlantısı var.
Elektrik şebekesine doğrudan bağlanmış.
Yani, burası yanıp kül olabilirdi.
Evet, o sırada boş olduğu için şanslıymışlar, değil mi?
Tüm apartmanı bir inşaat şirketi satın almış.
Bu dairenin kiracısı kalan son kişiymiş sanırım.
İnşaat şirketinin bu işin içinde olduğunu mu düşünüyorsun?
Hayır, düşünmüyorum.
Teklifler makuldü ve şirket yasal görünüyor.
Dahası da var, Mark,
şunu dinle.
Kahretsin.
Onun hakkında ne biliyoruz?
Kimliğini doğrulamaya çalışıyorum. Bildiğimiz şu,
araba ve daire Carmine Caramore adına kayıtlı.
Birkaç ay önce ölmüş. 96 yaşındaymış.
Oğlu Steven, 47 yaşında
ve kızı Jane, 28 yaşında hayatta. Amerikalı.
Yaşlı adam bir tür profesördü.
Yalnız yaşıyormuş.
Caramore?
- Bu ismi neden biliyorum? - Burada bir yığın dosya var.
Ne kaydettiğine dair bir fikrin var mı?
Porno, seks kamerası, lanet filmler?
Onlar turistmiş.
Anne postanede çalışıyor. Sıradan insanlar.
Pitt, son moda, sıradan insanlar kaçış odalarına
hapsedilmek için para veriyorlar.
- Caramore. Lanet olası isim. - İnsanlar tuhaf.
Garip şeyler yapıyorlar.
Sırları var.
- Belki sırları onları mahvetti. - Bu farklı bir şey.
Caramore. Birkaç ay önceki büyük dava.
Dollarhyde davası.
Kadının cesedi salonda bulunmuştu. Doğranmış halde.
- Ne düşünüyorsun? - Steven Caramore, 47 yaşında,
Dollarhyde ile çalışıyordu. İlk duruşmada tanıklık etmişti.
Ve 18'inde yeniden mahkemesi var.
Ama gelebileceğinden emin değilim.
Ama eğer oysa,
- neyin peşinde? - Mark...
Çok pis şeyler çıkacak.
Tekrar yap. Tekrar.
Bir, iki, üç!
Çubukta elma Hiç sevmem, hiç sevmem
Hayır! Tekrar, tekrar!
Bir, iki, üç.
Çubukta elma Hiç sevmem
- Hiç sevmem... - Bu kısmı yapamıyorum!
Ama kalp çizebiliyorum.
Kalp çizmeye devam edelim mi?
- Olur. - Tamam.
- Tamam. Yapabilir misin? - Sanmıyorum.
Tamam, çok kolay, üstten böyle başla.
Aşağı doğru ilerle ve sonra...
- Sonra burayı da birleştir. - Tamam.
- Sonra boyayabilirsin, canım. - Bunu sana yaptım, anne.
Anne?
Annen meşgul, canım. Birazdan gösteririz, tamam mı?
- Tamam. - Kalp çizmeye devam edelim.
- Bir tane daha çizsek mi? - Tamam.
- İster misin? - Evet.
Hemen geliyorum. Çizmeye devam, tamam mı?
- Tamam. - Tamam mı?
Hemen geliyorum, canım.
Ria?
Maria?
- Kahretsin, bırak ben yapayım. - Ben yapabilirim.
Az önce neydi o?
- Ne? - Az önce, Lilly ile.
Neden bahsettiğini bilmiyorum.
Lanet ailenin bir parçası olmamı istiyorsun,
sonra deneyince de pisliğe bakarmış gibi bakıyorsun.
- Sadece masayı topluyordum. - Sanki Kara Cuma indirimi
varmış gibi daldın masaya.
Aman Tanrım.
Lilly.
- Kıskandın mı? - Hayır.
Kendine gelmen gerekiyor, Ria.
Ben kendimdeyim.
Ve şu kızın, Josephine.
O ilgiye, profesyonel ilgiye ihtiyacı var.
Hiç konuşmuyor,
konuştuğunda da sadece sızlanıyor.
Tanrı biliyor ya, onunla arkadaş olmaya çalıştım.
Ergenlik işte.
Kafası karışık. O...
Kafası mı karışık? Tabii ki kafası karışık.
Babası evi terk etti
ve annesi intikam almak için kadınlarla yatıyor.
Öyle mi diyorsun?
Ne?
Joey, boyama yapıyorum. Görmek ister misin?
Lütfen, baba.
Kahretsin!
Ve tek düşündüğüm, neden uğraşıyorum ki?
Beni sevdiğini söylemiştin.
Ya bıktıysam?
Sen, tavırların, şımarık çocukların.
- Benim bebeklerim. - Yapma, Ria!
Şımarık onlar. Onları şımartıyorsun.
Lill, bir oyun oynayacağız.
Anne ve Carly'ye görünmeden
gizlice geçmeliyiz, tamam mı?
Hayatlarının ilk birkaç yılını onlara yürümeyi ve konuşmayı
öğretmekle geçiriyorsun. Sonra da çenelerini
- kapatmalarını söylüyorsun. - Çok sessiz olabilirim.
Tamam.
Açıkçası neden uğraşıyorsun ki?
Ne yapıyorsun?
Sen ciddi misin? Neyin var senin?
Ben...
Ben... Bilmiyorum. Ben...
Otur! Ne oluyor, Maria? Elinde bıçak vardı!
- Nereye gidiyorsun? - Lilly.
- Dışarı mı çıkıyordunuz? - Hadi, Lilly!
Maria, küçük pisliklerin kaçmaya çalışıyor.
Ona bağırmayı kes.
- Onu nereye götürüyorsun? - Lilly'yi uzaklaştırmam lazım.
Senden uzaklaştırmalıyım!
Seni küçük pislik. Odanıza gidin hadi!
- Beni itme! - Yabani hayvan yetiştirmişsin!
Sen delisin! Sen gerçekten delisin!
Kardeşine ne yaptığını görmüyor musun?
Ona bağırmayı kes! O hiçbir şey yapmadı.
Eğer bir şey yapmazsan, ben yapacağım...
- Ne oluyor ya... - İçeri gir, seni küçük pislik!
- Anne. - Ne oluyor?
- Anneme ne oldu? - Sen sorunlu bir çocuksun!
- Bunu biliyor musun? - Buradan gitmeliyiz!
Hepimiz! Burada kötü bir şey var! Kötü bir şey!
Tam ona bakıyorsun!
Bu şehirde
ne tür insanlar var, biliyor musun Joey?
Sen daha çocuksun. Ve...
Buradaki kötülükle karşılaştırılınca
dışarıdakini tercih ederim!
Anne?
Anne? İyi misin?
Anne, ne oldu?
Joey! Anneme bir şey oldu!
Anne? Dur! Nereye gidiyorsun?
Anne? Dur! Ne yapıyorsun? Anne!
Dur. Anne!
- Hemen gitmeliyiz! - Geri gel!
Lanet olsun.
Maria?
Artık dayanamayacağım.
Senin veletlerin.
Senin draman.
Sürekli kurban rolünü oynuyorsun.
Çünkü bunun adı o, resmen rol.
Artık anlıyorum.
Tüm dünyanın sana boyun eğmesini
ve ayaklarına kapanmasını bekliyorsun.
Ben yapamam. Artık değil.
Mutlu aile rolünü oynamaktan bıktım!
Eski kocan sana nasıl dayanmış hiç bilemiyorum.
Sen zavallısın.
Benden bu kadar. Gidiyorum.
Seni lanet olası şey! Sen lanet...
Kahretsin!
Tabii, sanki bu işi ben düzeltebileceğim?
Onları kurtarabilir miyim? Kahretsin, tabii ki yapabilirim.
Anne!
Neden kan var?
Joey! Yardım et, lütfen!
Joey! Yardım et! Anne!
Lilly?
Anne?
Lilly?
- Anne? - Joey?
Anne?
Öldür beni. Öldür beni!
Ayı.
- Bizi yalnız bırak, lütfen. - Onunla kalmam gerekiyor.
- Sorun olmaz. - Konuşturmaya çalışıyorum.
- Pek bir şey demedi ama... - Çık dışarı.
- Ama efendim, ben sadece... - Çık dedim!
Hanımefendi, gitmeyin.
Çıkacak mısın?
Lilly, ihtiyacın olursa dışarıda olacağım.
Hanımefendi neden gidiyor?
Lilly, sana birkaç soru daha sormam lazım.
Bak, yardımına gerçekten ihtiyacım var, tamam mı? Ama...
Hey, biliyorum.
Sakız ister misin?
Çok güzel.
Tamam, ayına bakabilir miyim?
- Onun adı Teddy, ayı değil. - Özür dilerim.
Teddy'e bakabilir miyim?
Sadece bir dakikacık.
Biz arkadaşız, değil mi?
Teşekkür ederim.
Canını yakıyorsun.
Hayır, hayır. Söz veriyorum, bir şey yok.
Kahretsin.
Lanet olsun! Hayır! Olamaz!
Anne?
Lilly. Lilly?
Lilly? Lilly...
Obje nerede?
Bende.
Peki kız?
O da.
Aile yoksa, soru soracak kimse de yok.
Caramore'u yıllarca izledim.
Babasının dairesinin boş olduğunu biliyordum,
birkaç lafla bu olanları gerçekleştirebileceğimi
- biliyordum. - Sheen!
- Bu fikri aklına hapiste soktum. - Sheen! Sheen!
Nasıl sonuçlanacağından emin değildik,
ama sonuç işe yaradı.
New York'a dönecek misin?
Evet.
Hanımlar ve beyler,
açık artırmaya başlayalım diyorum...
20 milyonla başlasak?