♪ Sen buradasın benimle
♪ Uzaklarda olsan da
♪ Ve ben sessiz olacağım
♪ Burada olana kadar, kalmak için buraya ♪
♪ Sana ihtiyacım var burada
♪ Boşluğu doldurmak için
♪ İçimde hissettiğim
Ah, pardon.
Lanet olsun!
Tanrım lanet olsun.
Neredeydin?
Yürüyüşe çıktım.
Güzel.
Banyoya gitmesi gerekti,
ve sen orada değildin onu kaldırmama yardım etmek için.
Nikki sana bunu nasıl yapacağını göstermedi mi?
Ah, evet. Kendin yapmayı dene.
O kadar kolay değil.
Üzgünüm, sadece--
Dün gece pek uyuyamadım.
- Git biraz uyu. - Hayır.
Evet, anne.
Anne, ben hallederim.
- Barbara! - Baba.
- Buradayım, baba. - Barbara!
Baba, bir şeye mi ihtiyacın var?
Kendim yapabilirim.
Ah!
Agh!
Tamam, tamam.
Anne, seni çağırıyor.
Tamam.
Merhaba, tatlım.
Barbara!
Buradayım, buradayım, buradayım.
Merhaba, sevgilim.
Oh, çok üzgünüm.
Tamam. Tamam.
Sadece--
Bırak--bırak da--
- Morfin. - Ne?
Komodinin üstünde.
Bana morfini uzat.
Tamam.
Evet, bu iyi.
Tamam.
Teşekkür ederim.
Tamam, işte gidiyoruz.
Barbara!
Tamam, yarısını yapacağız.
Sadece yarısı.
Tamam.
Tamam, hadi başlıyoruz.
Başlıyoruz.
Al bakalım, tatlım.
Hadi bakalım, hadi bakalım.
Tamam, işte bu.
İç hadi.
İşte böyle.
Tamam.
Şşş.
Hadi bakalım.
İşte bu.
O mu--o mu--
Hayır.
Keşke daha önce geri gelseydim.
Evet, gelmeliydin.
Ne yaptın?
Anne, sorun değil!
Ben--Hayır, hiçbir şeyi atmadım.
Gece--
Peki ya bu?
Peki--peki, bu-- berbat kokuyordu
ve içinde insan dişleri vardı.
Anne, dişleri nereden buluyorsun?
Biliyor musun? Gerçekten bilmek istemiyorum.
Bu bir ilaç torbası.
Yani, iğrenç.
Ne zaman voodoo'ya inanmaya başladın?
Ne zaman kültürel şovenist oldun?
Her zaman manevi bir yanım vardı.
20 yıl önce bir kere yoga kampına gittin.
Bunu manevi aydınlanma olarak nitelendiremem.
Deb, tüm deneyimlerin
anlamı ve değeri olduğunu söylüyor.
Oh.
Eğer Deb söylüyorsa, mutlaka doğrudur.
Herkesin yoga eğitmeni olmasına izin vermezler.
Çık git.
Ne?
Ona bu olumsuz enerjiyi yüklemene gerek yok.
Anne, ben--
Git, git.
Sadece git.
Peki.
Tanrım.
İlaçlarda herhangi bir değişiklik var mı?
Şey, yemek yemiyor, bu yüzden Ondansetron'u kestik
ve.
Bu noktada beklenen bir durum.
Doktoruyla konuşmalısınız.
Deksametazon tabletlerini kesebilirsiniz ve
Thorazine'i de kesip sadece mirtazapine
ve oksikodonla devam edebilirsiniz.
Morfine tepki veriyor mu?
Evet.
Ah, o kadarına ihtiyacı yok.
Bu önerilen miktar.
Hayır ama o... o kadar almak istemiyor.
Zihnini bulandırıyor.
Bence o noktayı geçti.
Belli ki acı çekiyor.
Ona tam dozu vermelisiniz.
Anne, hadi.
Yapmalıyız.
Tamam.
Vaktiniz için çok teşekkür ederim.
Onun aldığından emin olmalısınız
tam doz morfinini.
Ağrıyı başlamadan önlemek önemli.
Tamam.
Bu durumun hep yaşandığını görüyorum.
Vermiyor çünkü kendini gerekli hissetmesine neden oluyor.
Zaten epey gerekli hissettiğinden eminim.
Sürekli onu çağırıyor.
Onu çağırıyor çünkü acı çekiyor,
onu istediği için değil.
Doğru dozu verseydi, seslenmezdi.
Ah.
Neredeyse geldik.
Tamam. Hadi tatlım.
Evet.
İşte başlıyoruz.
Seni banyoya götürmekten çok daha kolay olacak.
Anne.
Evet.
Şey, hatırlıyor musun o yaptığımız şeyi
Babamla benim üzerinde çalıştığımız?
Ne şeyi?
Şey, şey... o kâr amacı gütmeyen kuruluş.
Burs programı mı?
Şey--
Ah, şu etnik çocuklara yardım etmek için olan mı?
Düşük gelirli, Anne.
Aman Tanrım.
Hâlâ devam ediyor mu?
Evet, artık insanlara "etnik" demiyoruz.
Hayır, burs programını kastettim.
Oh, evet.
Evet.
Umarım öyle olur.
Babam dedi ki, eğer hibe gelmezse, katkıda bulunacağını
söyledi.
Hayır.
Hayır mı?
Cevap hayır.
Lütfen bunun hakkında konuşabilir miyiz?
Şu anda bunu karşılayamayız.
Nedenini sorabilir miyim?
Tıbbi masraflar.
Sigortanın tıbbi masrafları karşıladığını
sanıyordum.
Bu değil.
Bakın, başka bir seçeneğimiz olsa sormazdım,
ama o paraya güveniyorduk.
Neden her zaman borç alıyorsun?
Her zaman borç almıyorum.
Ve bu benim için değil.
Çocuklar için.
Ne büyük bir fedakar.
- Anne, ben fedakar değilim. - Anne!
Bu senin istediğin bir şey mi,
yoksa bunu onun için mi yapıyorsun?
Tabii ki bunu yapmak istiyorum.
Tabii ki.
Çünkü gerçekten bunu yapmak isteseydin,
daha fazla hibe için başvururdun.
Yedek plan neydi?
O yedek plandı.
Ne?
Bize sonsuza kadar güvenemezsin!
Ah, Tanrım.
Gözlüklerim nerede?
Anne, alarmın.
Evet, biliyorum, biliyorum.
Ama gözlüksüz dosyayı okuyamıyorum.
- Anne? - Neredeler?
Anne! Anne!
Ne!
İşte oradalar.
Üzgünüm.
Üzgünüm, üzgünüm, üzgünüm, üzgünüm, üzgünüm, üzgünüm.
Üzgünüm. Üzgünüm.
Üzgünüm, üzgünüm, üzgünüm, üzgünüm, üzgünüm, üzgünüm,
Üzgünüm.
İlaçlarını ben vereyim. Bırak ben yapayım.
Ben hallederim.
- Evet. - Evet, tamam.
Yap.
Neden bu geceyi boş geçmiyoruz?
Tamam mı?
Bir molayı hak ettik.
Onu yalnız bırakamam.
Uzun sürmesine gerek yok.
Ben--hayır, biz--
Sadece yemeğe gidebiliriz.
Yapamam.
Nikki'yi ararım, o gelebilir.
- Hayır. - Nikki'ye güveniyorsun.
Bu--hayır, bu söz konusu olamaz.
O zaman sen git, ben burada onunla kalırım.
Ya bir şey olursa?
Ya--ya nefesi kesilirse?
Seni ararım.
Hallederim.
Nasıl gidiyor?
Aynı.
Gerçekten bu şekilde ne kadar dayanabiliriz bilmiyorum.
Üzgünüm.
Sorun değil, sorun değil.
Yani değil, ama sonunda onu bir gece dışarı çıkmaya
ikna ettim, bu da bir şey.
Hey, gerçekten mi?
Ne yapıyor?
Arkadaşlarıyla yemeğe gidiyor sanırım.
Belki bir film. Bilmiyorum.
Vay canına.
Yani, bu onun için büyük bir adım.
Evet.
Babam hasta olduğundan beri bir gece bile çıkmadı.
Bak, bunun kötü bir zamanlama olduğunu biliyorum ama ona
sordun mu--üzerinde çalışıyorum.
Parayı bulacağım.
Barbara!
Ah!
Tamam.
Buradayım.
Su ister misin?
Barb--Barbara!
O burada değil, Baba.
Sadece ben varım.
Ah, Barbara.
Baba, um--
Ne yapabilirim--
Ah!
Barbara!
- Barbara! - Geliyorum, Baba!
Geliyorum, geliyorum!
Ah, Baba!
Baba!
İşte buradayız, işte buradayız.
Aç, aç!
Ah!
İşte böyle.
Tamam.
Seni yakaladım.
Her şey yolunda.
Baba?
Nesi var?
Sanırım öldü.
Onu tamir edebilir misin?
Hayır, tatlım.
Bir şey öldüğünde, geri gelemez.
Neden?
Ah, bu sadece böyle.
Yapabileceğin tek şey bırakmak.
İnsanlar ölür mü?
Evet.
Sonunda her şey ölür.
Sen ve annem de mi öleceksiniz?
Evet.
Ama çok uzun bir süre değil.
Ölmenizi istemiyorum!
Tamam. Hey, hey.
Biliyorum.
Ölüm korkulacak bir şey değil.
Bu doğal.
Ölüm, yaşamı özel kılan şeydir.
Ölümle ilgili komik olan ne biliyor musun?
Birisi öldüğünde bile, gerçekten gitmezler.
Gitmez mi?
Hayır.
Onları hatırladığın ve sevdiğin sürece,
hep seninle olacaklar.
Bu ne anlama geldiğini biliyorsun, değil mi?
Benimle sonsuza dek kalacaksın!
Baba?
Baba, seni yatağa geri götürelim.
İzliyorlar.
Ne?
Hadi.
Oh, sorun değil.
Zaten ona morfinini verdim.
Ne?
Ağrısı vardı, bu yüzden biraz erken verdim.
İlaçlarını istediğin gibi veremezsin.
Bir plan var.
Belirli bir zaman var.
Tamam, özür dilerim.
Bir daha yapmayacağım.
Üzgünüm anne, ama iyi durumda.
Bak, iyi durumda.
Büyütülecek bir şey yok.
Sadece Robert'a morfinini verdim.
Ne?
Neden?
Neden kapıdan girer girmez hemen verdin
kontrol etmeden?
Çünkü alarmım çaldı.
Aman Tanrım, lanet alarm.
Benim hatam değil.
Yani benim hatam mı?
Birini aramalı mıyız?
Onu hastaneye götürmeli miyiz?
Bilmiyorum.
O DNR şeylerinden birinde.
Sanırım yardım etmemize izin vermezler.
İki doz ölümcül mü?
Bilmiyorum.
Ne yapmalıyız?
Duyuyor musun?
Ne?
O tırmalama sesi.
Sadece fareler.
Fareler mi?
Yıllardır onlarla yaşıyoruz.
Çatıdan içeri giriyorlar.
Durum kötüleştiğinde Robert'ın işi
haşere kontrolünü aramaktı.
Sanırım haşere kontrolünü aramanın zamanı geldi.
Anne--Anne.
Anne.
Ne zaman olduğunu düşünüyorsun--
Bilmiyorum.
Şimdiden soğumuş.
Sonun farklı olacağını düşünmüştüm.
Bir son an olurdu.
Uyandığımızda bile değildik.
Doğru gelmiyor.
- Ah, hayır. - Ne oldu?
Ne oldu?
Gözlerini ve ağzını kapatmamız lazım ölü katılığı başlamadan önce.
Tamam.
Peki.
Um--
Tamam.
- Ah, sıkışmış. - Çok bekledik.
Daha sert it.
Ona zarar vermek istemiyorum.
Bunun için biraz geç.
Denemelisin.
Bir daha dene.
Tamam, işte gidiyoruz.
Aman Tanrım.
Gözlerini kapat.
Aşağıda durmuyorlar.
Bu kadarı yeterli olacak.
Gerçek gibi hissettirmiyor.
Hayır.
Anne.
Mm-hmm.
Evet, az önce oldu.
Tamam, şey, tamam, gerçekten bilmiyorum.
Mm-hmm.
Evet, hayır, şey--
Anne?
Hayır, ben--
- Anne, anne. - Tamam.
Ne oluyor?
Anne?
Bu da neydi?
Anladım.
Peki.
Teşekkür ederim.
Bu neydi öyle?
Ne?
Ne--neden benden böyle kaçıyordun?
Kaçmıyordum.
Cenaze eviyle mi konuşuyordun?
Hayır.
Peki, ne--ne yapıyorsun?
Cesedi soğuk tutmalıyız.
Neden?
Çürümesini durdurmak için.
Yarın taze kalması için soğuk tutmalıyız.
Onu burada gece boyunca mı tutmak istiyorsun?
Evet.
Peki, bunu yapmamıza izin var mı?
Alexa, "Of You" çal.
İşte Human Beinz'den "Of You".
İyi misin?
Alexa, dur.
Alexa, çal.
Alexa, dur.
Anne, sadece söyle.
Ne oluyor?
Daha önce bahsetmedim, çünkü
onaylamayacağını düşündüm.
Neyi onaylamayacağım?
Deb onu önerdi.
Kimi önerdi?
Onun bir adı yok.
Yani, bana numarasını verdi.
Yani, numarasını değil de--
bana bir liste gönderdiler.
Gelişinden önce hazırlamamız gerekenler.
Anne, kim geliyor?
Deb'in önerdiği adam.
Ne için önerdi?
Robert'ı geri getirmek için.
Nereden?
Ah.
- Bilmiyorsun. - Ah, anne.
- Hayır, o-- - Şey--
Deborah dedi ki o--
bunu daha önce yapmış.
Bak, dinle, lütfen-- bana izin ver--
Her zaman--
Her zaman izin verdim.
Kemoterapi işe yaramayı bırakınca ben
kristallere,
bitki çaylarına ve tütsüleme gibi
diğer saçmalıklara katlandım.
Belki de işe yaramadı çünkü
inanmadın.
Ah, evet, tabii.
Tütsünün kanseri iyileştirememesi benim suçum.
Önemli olan, denemene izin verdim.
Ama bu?
Anne.
Anne, bu gerçekten delilik.
Neyse ki, bu sana bağlı değil.
Alexa, çal!
Anne, bekle!
"Anne, Bekle"yi bulamıyorum gibi görünüyor.
Alexa, çeneni kapa!
Bak, biliyorum, biliyorum ki biz her zaman
her konuda anlaşamayabiliyoruz, ama
gerçekten bir dakika durup, gerçekten düşünmen lazım.
Lütfen.
Tamam mı?
Gerçekten inanıyor musun ki herhangi bir adam
babamı geri getirebilir?
Evet.
Bak, bu yüzden sana söylemedim.
Anne, sen akıllı bir kadınsın.
Buna nasıl inanabilirsin?
Deborah söyledi.
Siktir et Deborah'yı!
Deborah hâlâ aşıların otizme neden olduğunu düşünüyor!
Ona kulak veremezsin.
Ama ya haklıysa?
Ya Robert'ı geri getirebilirse?
Biz--biz sadece oturup hiçbir şey yapmadan duramayız!
Ne yaşadığımı anlamıyorsun.
Birini kaybeden tek kişi sen değilsin.
Aslında, bu aynı değil!
Bu aynı değil.
40 yıl.
Onsuz kim olduğumu artık bilmiyorum.
Alexa, "Of You"yu çal.
İşte "Of You" Human Beinz tarafından.
Lanet olsun.
Hey, küçük.
Ne yapacağımı bilmiyorum.
Annen yas tutuyor.
Ona karşı sabırlı olmalısın.
Ama o--
Eğer bu konuda onunla kavga edersen,
daha da inatlaşacak.
Sen ne yapardın?
Oh, eğer ona bunu denemezsen,
o zaman kötü adam sensin.
Sana kin besleyecek ve her zaman işe yarayıp yaramayacağını merak edecek.
Ama eğer onunla birlikte gidersen ve işe yaramazsa,
o zaman kötü adam o, sen değil.
Haklı olduğunda nefret ediyorum.
♪ --burada benimle
♪ Uzakta olsan bile
Alexa, sesi kıs.
Sigara mı içtin?
İçki mi içtin?
♪ Sana ihtiyacım var
♪ Boşluğu doldurmak için--
Nereden başlamak istersin?
♪ --içimde hissettiğim
Onun değerli eşyalarını toplamamız gerekiyor.
Ona dair en çok anısı olan şeyler, en sevdiği
şeyler.
Bunların hepsini gerçekten temizlememiz mi gerek?
Boş bir sayfa olmalı.
♪ Yalnız olmanın nasıl bir şey olduğunu biliyorsan ♪
♪ O zaman bunun doğru olduğunu bilirsin ♪
♪ Tek yaptığım oturmak
♪ Oturup, seni düşünmek
Dön, dön.
Hadi bakalım.
Dön, dön.
Tamam.
Delirdim.
Aman Tanrım.
Tamam, tamam.
Sadece bir şeyi yakamaz mıyız?
Her şeyi yakmamız gerek.
Bunlar sadece eşyalar.
O değil.
Bu, elimizde kalan tek şey, Anne.
Bir saat tutmanın sana babanı daha iyi
hatırlatacağını mı sanıyorsun?
Hayır, demek istediğim bu değil.
Çünkü bunların hiç önemi yok.
Gerçekten önemi yok.
Önemli olan anılar, önemli olan bu.
İkinizin o fotoğrafını seviyorum.
En sevdiğim o.
Çok iyi bir küçük dansçıydın.
İçin içine sığmazdı.
Bıraktırdığında çok üzülmüştüm.
Ne diyorsun?
Hatırlamıyor musun?
Robert, dansın bir dikkat dağıtıcı olduğunu düşündü,
bu yüzden seni derslerinden aldı.
Bu onun gibi gelmiyor.
Tam da onun yapacağı şeydi.
Yaptığı şey buydu.
İnsanları şekillendirirdi.
Bu yüzden satranç kulübünde buldun kendini.
Ben öyle hatırlamıyorum.
Her zaman babanı abartılı bir şekilde gördün.
Onu hiç net göremedin.
Ah, sen mi görebildin?
İnsanlar en kötü taraflarını
eşlerine saklar.
Bu korkunç.
Evet, bazen öyleydi.
Madem bu kadar mutsuzdun, neden ayrılmadın?
Çünkü o da en iyi kısmı benim için sakladı.
Robert mükemmel değildi.
Kimse mükemmel değildir.
Birinin en iyi tarafını sevmek kolaydır.
Önemli olan kusurlarını görmek, kabul etmek ve bilmek
ki onlar da senin için aynı şeyi yapar.
İşte bu aşk.
Hadi, tatlım.
Biliyorum, en iyisi bu.
Anne, bir fotoğraf fark yaratmaz.
Lütfen, ver onu bana.
- Ah, hayır, hayır, hayır. - Hayır!
Hayır!
Telefon yok, telefon yok.
Bak, yarın bana teşekkür edeceksin.
Şimdi, hadi temizlenelim.
Bu gerçekten gerekli mi?
Ah!
Ne oldu?
Yerimi kaybettim.
Baştan mı başlamalıyım,
yoksa kaldığım yerden devam mı etmeliyim, bilmiyorum.
Anne.
Sorun değil.
Tamam.
Seninleyim, tamam mı?
Tamam.
Tamam, başını arkaya yasla.
Başlama.
Hiçbir şey söylemedim.
Bence biraz yavaşlamalısın.
Vazgeçmek için geç değil.
Vazgeçemem.
Daha burada bile değil.
Sadece arayıp fikrimizi değiştirdiğimizi söyleyebiliriz.
Fikrimi değiştirmeyeceğim.
Tanrım, ne zaman bu kadar inatçı oldun?
Tamam, anne.
Annem her zaman cezanın kızının
senin gibi olması olduğunu söylerdi.
Ben--
Oh, evet, öylesin.
Tüm eksikliklerinden beni sorumlu tutuyorsun
- baban ise-- - Yapmasak mı?
Lütfen?
Bence biraz yavaşlamalısın.
Aferin sana.
Tamam, seni vazgeçirmeye çalışmıyorum.
Sadece biraz stresli gibi görünüyorsun.
Hepsi bu.
Ben senin yanındayım.
Tamam mı?
Sadece söylüyorum, ben senin yanındayım, ne yapmak istersen.
İyi misin?
Anne?
İkimiz de biliyoruz ki burada olmak istemiyorsun.
Az önce söyledim, ben senin yanındayım.
Biliyorsun, sadece--eğer kalırsan her şeyi mahvedeceksin.
Ne? Ben mi mahvediyorum--
Tatlım, gitmeni istiyorum. Gitmeni istiyorum.
Ne oluyor? Gitmeyeceğim--
Sadece git! En iyi yaptığın şey bu!
Bu adil değil.
Onun hasta olduğunu biliyordun, ama yine de gittin.
Sonra, geri dönmedin ta ki çok geç olana kadar.
Babam hasta olduğu için gitmedim.
Evet, gittin. Evet, gittin!
New York'taki kıymetli hayatın babandan
daha önemliydi!
Hayır, anne, senin yüzünden gittim.
Ben mi?
Evet!
Çok kontrolcüydün.
Boynuma nefes alıyordun.
Her şeyi mikro yönetiyordun,
benim yaptıklarımı, onun yaptıklarını.
Peki, ne yapmalıydım?
Kendine nasıl bakacaktı ki?
Yardımcı olabilirdim, ama beni bir çocuk gibi gördün
- yoluna çıkan. - Oh, tamam.
Gitmenin benim hatam mı? Bunu mu söylüyorsun?
Tamam.
O zaman benim hatam. Hayır, senin hatan
uzun süre uzak kalmandı!
Daha erken geri dönmeliydin.
Onu tanıyacak kadar bilinci yerindeyken
geri dönmeliydin!
Ne kadar kötü olduğunu bilmiyordum!
Hep "iyi gidiyor" diyordun!
Kimse böyle şeyler söylemez!
Her--acı verici detaya giremezdim!
Kilo kaybı, kusma!
Bana söylemeliydin!
Onun hasta olduğunu biliyordun.
Ve sadece uğraşmak istemedin.
Hayır, sen uğraşmak istemedin.
O huzur içinde ölmek istiyordu kemoterapi olmadan,
ama sen onu tedaviye zorladın,
doktor kurtaramayacağını söylediği halde!
Ama onun ne istediği önemli değildi.
Ve benim ne istediğim de önemli değildi.
Çünkü önemli olan tek şey hep senin ne istediğindi!
önemli olan tek şey!
Git.
Merhaba.
Geldiğiniz için teşekkürler.
Yeri bulmakta zorlanmadığınızı umarım.
Bu Megan.
Anne?
Ah--
Anne?
Anne!
Anne.
Anne!
Anne?
İyi misin?
Evet, iyiyim.
İyiyim.
Bunları çıkar.
Her şeyi temizledik.
İstediğin tütsü ve mumları aldım.
Kristaller üç haftadır asılı duruyor.
Ah.
Tabii ki.
Önce bedeni hazırlamamızı istiyorsun, değil mi?
Eee--başlayalım o zaman.
Bana yardım eder misin?
Tamam.
Peki.
Güzel.
Harika.
Gerçekten gerekli mi?
Ritüel için çıplak olması gerekiyor.
Ne yapıyorsun?
Sana söyledim--
Ritüel başlayana kadar biraz örtülü olabilir.
Bu sorun olur mu?
Gördün mü?
Sorun yok.
Bu ne?
Koruma için bir cadı merdiveni.
Bu senin saçın mı?
Aman Tanrım.
Bu neydi?
Küller.
Aman Tanrım--
İşte külleri burada.
Anne!
Robert'ı daireye koymamızı istiyor.
Bunu nasıl yapacağız--
Sadece yap.
Onu buradan alttan tutacağım.
Tamam, 1, 2, 3.
Tamam.
Ah--oh!
Şşş, şşş!
Anne, bir saniye konuşabilir miyiz?
Şimdi olmaz.
Evet, şimdi.
Ona ne kadar ödüyorsun bunun için?
- Seni ilgilendirmez. - Anne.
Anne?
O çantada çok para vardı.
Ona ne kadar ödüyorsun?
Anlaşma tamamlandı.
Anne, anne, bu konu kapanmadı.
Ne kadar?
Her şey.
Bu ne demek?
Hepsi.
Ama hala birikimlerin ve 401'in var, değil mi?
Hepsi.
Anne!
Anne, anne, söyle bana.
Söyle bana yapmadığını.
Yapmak zorundaydım.
Aman Tanrım.
Değer.
- Aman Tanrım! - Şşş!
Aman Tanrım!
Anne!
Anne, ne yapıyorsun--ne yapıyorsun!
Ne yapıyorsun?
Sen pragmatist olmalıydın!
Hayatın boyunca para biriktiriyordun.
Nasıl--nasıl yaparsın--nasıl yaparsın bunu?
Nasıl bu kadar düşüncesiz olabilirsin?
Ne oldu?
Hesaplanmış bir risk.
Geri al.
Yapamam.
Artık geri dönüş yok.
Aman Tanrım.
Neyle geçineceksin neyle yaşayacaksın?
Sana destek olamam.
- Olamam. - Önemli değil.
Tabii ki önemli.
Tamam, Anne.
Anne, tamam, Anne.
Diyelim ki babayı gerçekten geri getirdin.
Neyle yaşayacaksın?
Bunu hiç düşündün mü?
Önemli değil.
Aman Tanrım, Anne!
Bunu bana nasıl yaparsın?
O sadece senin paran değildi!
Bu adil değil!
O sadece senin paran değildi!
Beni bir an olsun düşündün mü!
Git.
Ritüeli kendim yapacağım.
Anne!
Lanet olsun.
Annenize bu kadar sert davranmayın.
O elinden geleni yapıyor.
Ben--ben yapamam.
Onu onunla yalnız bırakamazsın.
Lanet olsun.
Keşke burada olsaydın.
Ona iyi bak.
O şimdi sadece sana sahip.
Nerede bu?
Ne yaptın ona?
Ne yaptın ona!
Megan.
Bu ne?
Bu ne için?
Koruma.
Neye karşı koruma?
Bir kez çember mühürlendi mi, çıkamayız
ritüel tamamlanana kadar.
Tamam mı?
Tam olarak ne derse onu yapmalıyız, yoksa işler--
Ne?
Bir kez bedeni hazırladık mı, ikinci teslimiyeti yapacağız
ve bizi diğer tarafa götürecek büyüyü gerçekleştireceğiz.
Diğer taraf?
Sonra Robert'ın ruhunu bedene çağıracağız.
Ve üçüncü teslimiyet bizi eve götürecek.
Hazır mısın?
Evet.
Bu ne için?
Ağla.
Ağla mı?
Anne?
Ee?
Komutla ağlayamam ki.
Baban yeni öldü.
Üzgünüm.
Ben--
Ne anlama geldiğini biliyorsun, değil mi?
Sonsuza dek benimlesin!
Tatlım?
Rob?
Robert! Buradasın.
Ne yapıyorsun?
Geç kalacağız.
Bunu mu giyeceksin?
Bu elbiseyi sevdiğini sanıyordum.
Öyle.
Arkadaşlarını görmeye gittiğimizde giymek için iyi.
Hiç arkadaşlarımı görmeye gitmiyoruz.
Sadece dekanın yemeği için uygun olmadığını düşünüyorum.
Hepsi bu.
--bu benim kariyerimi canlandırıyor.
Dönem başlamadan önce dönerdim.
Beş hafta uzun bir süre.
Sen izinliyken üç ay uzaklaştın.
Aynı şey değil.
Hayır, değil, çünkü burada Megan'la
yalnız kalacak olan sen olurdun.
Bu benim--
Değil.
Zamanı değil.
Belki birkaç yıl sonra.
Hey, küçük!
Bu saçmalık.
Robert, abartıyorsun.
Bunun bir hata olduğunu biliyordum.
Seni buna ikna etmeme asla izin vermemeliydim.
Bir hata değil. Dans etmeyi seviyor.
Ama bu bir dikkat dağıtıcı.
Derslerine odaklanmalı.
Robert, o yedi yaşında.
Evet, iyi alışkanlıkları erken yaşta başlatmalısın.
Tek söylediği, Megan'ın daha ileri bir dans sınıfında
olması gerektiğiydi.
Bunda ne yanlış olabilir ki?
Çünkü bu sadece bir dans dersi değil!
Bu, onu bir yola sokuyor ve
eğer o yolda fazla ilerlerse, sonunda--
Yut.
Kendimi pek iyi hissetmiyorum.
Şşş.
Bacaklarımı hissetmiyorum.
Anne?
Anne!
Ah, hayır!
Aman Tanrım!
Hayır, hayır, hayır!
Yapamam!
Ah, hayır!
Lütfen dur!
Hayır, hayır! Lütfen, dur!
Yapamam!
Lütfen dur!
Ne yaptın?
İkinci teslimiyet.
Hayır, anne.
Hayır, bunu artık yapmak istemiyorum.
Çok yaklaştık.
Tamam.
Bu böyle mi olmalıydı?
Bu neydi?
Nerede?
- Nerede? - Nerede?
- Anne! - Nerede?
Anne! Nereye gitti?
Nerede?
Nerede!
Aman Tanrım!
Anlamıyorum.
Çember bizi korumalıydı.
Neden çalışmıyor?
Bu nasıl olabilir?
Bu ne?
Ne?
Nasıl?
Bunu yakmıştık!
Ben--
Yak.
Çemberi mühürleyin.
Ne?
Anne!
Çabuk!
Megan!
Yap!
Deniyorum!
Yap!
Baba?
Baba!
Onu görüyor musun?
Hayır.
Nerede o?
Robert?
Buradayız, Robert.
Sesimi takip et.
Neredeyiz?
Robert.
Buradan çıkmalıyız.
Ben buradan onun olmadan gitmem.
Robert.
Bir çağırma büyüsü olduğunu
söylememiş miydin?
Büyü ruhu bedene geri çağırır,
ama bedeni yoksa işe yaramaz.
Onu geri almalıyız.
Robert?
Robert.
Şşş, şşş, şşş.
Robert.
Bence o değil.
Tabii ki o.
Hayır, bedenine bak.
O değil.
Eğer onu çemberin içine alabilirsek,
ruhunu çağırabiliriz.
Peki ya şimdi bedeninde olan şey?
Ah, anne.
Anne, eve gitmeliyiz.
Burası açıkça olmamız gereken yer değil.
Hayır, hayır, hayır. Onu burada bırakamayız.
O baba değil.
Nerede olduğunu bilmiyoruz.
Burada olmayabilir bile.
- Eve gitmeliyiz. - Ayrılmayacağız.
- Neden? - Çünkü yapamayız.
- Neden olmasın? - Çünkü nasıl yapılacağını bilmiyorum.
Geri dönmeyi bilmiyor musun?
Tabii ki hayır.
Onun amacı buydu.
- Ama sen demiştin ki-- - Hayır, hayır, hayır.
Hayır, hayır, hayır.
Onun ruhunu çağırmamız gerekiyor,
ve sonra üçüncü teslimiyeti yapıp eve dönmeliyiz.
Ama bunun ne olduğunu bilmiyorsun.
Hayır, bilmiyorum.
Tamam, önce--önce, onun bedenini
yeniden çembere almamız gerekiyor.
Ve sonra ruhu çağırmanın bir yolunu bulmamız lazım.
Ve sonra, hepimiz tekrar bir araya geldiğimizde,
eve dönmenin bir yolunu bulmalıyız.
Tamam mı? Peki.
Robert?
Robert, buraya gel.
Neden gelmiyor?
Ben--
Bir yol bulmalıyız.
Tamam.
Robert.
Robert, buraya gel.
Buraya gel.
Robert?
Bunu ister misin?
Al bakalım!
Anne!
- Anne, ne yapıyorsun? - İyiyim.
Hayır!
İyiyim.
Bunu ister misin?
Hayır, hayır.
Buraya gel.
Sorun değil.
Belki onu çekerek--belki onu içeri çekebiliriz.
Hayır, hayır, hayır, anne, hayır.
Robert.
Robert, lütfen.
Lütfen.
Bir adım daha.
Robert.
Bir adım daha.
Lütfen?
Ah!
Hayır!
Hayır, hayır!
Hayır!
Hayır, yapma!
Hayır, yapma. Hadi.
Bak!
Robert!
Anne!
Robert, hayır!
Aman Tanrım!
Hayır! Anne!
Hayır, Anne!
Ah, hayır, Anne!
Anne!
Hayır!
Ah, hayır! Hayır!
Hayır, Anne!
Dur!
Hayır!
Hayır, hayır!
Ah, hayır!
Hayır, Anne!
Lütfen, Tanrım.
Beni duyabiliyor musun bilmiyorum ama--
eğer oradaysan, ben--
Gerçekten yardımına ihtiyacım var.
Lütfen.
Eğer orada beni duyabilecek biri varsa, lütfen,
lütfen bana yardım etsin.
Lütfen bana yardım et.
Lütfen, lütfen.
Buraya ait değilim.
Sadece gitmek istiyorum.
Merhaba?
Merhaba!
Yardım edin!
Lütfen!
Yardım edin!
Buradan nasıl çıkabilirim?
Hayır, bekle!
Bekle! Hayır!
Geri gel!
Lütfen!
Hayır, gitme!
Beni bırakma, lütfen!
Baba, lütfen geri dön.
Lütfen bana yardım et.
Kapa çeneni!
Sadece kapa çeneni!
Git buradan.
Git buradan!
Üçüncü teslimiyet bizi eve getirecek.
Ah!
Kahretsin!
Hayır.
Boş ver.
♪ O zaman doğru olduğunu bilirsin
♪ Tek yaptığım oturmak
♪ Oturmak
♪ Seni düşünmek
♪ Yalnız olmanın nasıl bir şey olduğunu biliyor musun? ♪
♪ Bunun doğru olduğunu biliyor musun?
Haydi!
Alo?
İnsanlar ölür mü?
Evet, ölürler.
Sonunda her şey ölür.
Sen ve annem ölecek misiniz?
Baba?
- Evet. - Baba!
Ama çok uzun bir süre değil.
Ölmenizi istemiyorum!
Baba! Baba!
Ölümden korkmana gerek yok.
Baba! Benim.
Baba!
Benim, lütfen!
Lütfen, Baba!
Evet, birisi öldüğünde bile, aslında hiç gitmezler.
Gitmezler mi?
Hayır.
Onları sevdikçe ve hatırladıkça,
her zaman seninle olurlar.
Bu ne anlama geliyor, biliyor musun?
Sonsuza dek benimlesin!
Baba!
Hayır!
Ah, hayır!
Aman Tanrım!
Baba!
Nesi var?
Sanırım o öldü.
Onu düzeltebilir misin?
Hayır, tatlım.
Bir şey öldüğünde, geri gelemez.
Neden?
Böyle işte.
Yapabileceğin tek şey onu bırakmak.
İnsanlar da ölür mü?
Evet.
Sonunda her şey ölür.
Üzgünüm, baba.
Sen ve annem de ölecek misiniz?
Evet.
Ama çok uzun bir zaman sonra.
♪ Yalnız olmanın nasıl bir şey olduğunu biliyorsan ♪
♪ O zaman bunun doğru olduğunu bilirsin ♪
♪ Tek yaptığım oturup düşünmek
♪ Oturup seni düşünmek
♪ Haftalar yıllara dönüşüyor
♪ Çocuksu gözyaşlarım solup gidecek ♪
♪ Çünkü seni çok özlüyorum
Bu bir hobi değil!
♪ Sensiz hiçbir şeyim
Sabbatical izninde üç ay ayrıldın.
Aynı şey değil.
Hayır, değil, çünkü
Megan'a bakan sen olurdun.
Bu değil--
Ne?
♪ Ne yapacağımı bilmiyorum
♪ Muhtemelen zamanımı oturup harcardım ♪
♪ Oturup seni düşünmek
Anne?
Sana bak.
Bunu nasıl yapabildin?
Nasıl böyle ölebildin?
Biliyorum, aslında sen değilsin.
Biliyorum.
Ama şimdi senin onun olman gerek.
Her zaman sizlerin bir imajını
kafamda, kim olduğunuzun bir imajını taşırdım.
Bu beni, gerçekten hiçbirinizi görmemekten alıkoydu.
Belki--belki eğer yapsaydım, bunların hiçbiri olmazdı.
Savaşmaktan yoruldum.
İnatçısın ve bencilsin.
Ve beni deli ediyorsun.
Ama seni seviyorum.
Her şeyinle.
Bunu daha sık söylemediğim için üzgünüm.
Hoşça kal, Anne.