Oldu.
Bunu şimdilik buraya koyayım.
Tamam. Sımsıkı oldu.
Franck, bu Stanislas. Bu hafta Dom'un yerine bakacak.
Nasılsın?
- Selam, hoş geldin. - Sağ ol.
- Selam. - Selam.
- Bağlanma noktalarını göstereyim. - Tamam.
Bunu giy.
Böyle.
Oldu. Tamam.
Burada küçük bir çatlak var.
- Hareket etmemiz gerekirse söyle. - Tamam.
Bu çatlağı çektim mi tamamdır.
Bitti.
Beyefendi. Gelir misiniz?
Tamam.
Başlıyoruz.
- Rahatsız mı oldun? - Evet, biraz.
- Merhaba. - Merhaba.
- Pardon.
- Birini ver. - Hayır.
- Hasta değil, hamileyim. - Hasta değilsin ama psikolojini etkiliyor.
- Öyle mi? - Evet.
- Yemin ederim. - Tabii.
Lanet olsun. İnanmıyorum.
İki haftada bu ikinci oldu. Sadece bizim eve giriyorlar.
Geçen sefer bilgisayarın gitti. Ne arıyorlar?
- Bilmiyorum. - Bilmiyor musun?
Peki ne yapacağız?
- Tekrar karakola gideceğim. - Tabii.
Karakola git.
Nasılsın?
İyiyim. Sen?
- Kahve? - Evet, iyi olur. Sağ ol.
- Anahtarı bulmuşlar mı? - Bakmadım ama sanmam.
- Bir şey çalmamışlar mı? - Yok, çalmamışlar.
Léo hâlâ bilmiyor mu?
Doğuma 15 gün kaldı, söylemek istemiyorum.
- Çok ileri gittiler. - Daha hiçbir şey görmedin.
Şurada birkaç tane daha var Rémi. Ver, fotoğrafı ben çekeyim.
- Peki. - Beyler, mesai bitti.
Mesai bitmiş.
Anlaşıldı Pascal.
İşin bitince haber ver, Rémi yukarı çıksın.
Çıkalım hadi.
İyi misin Franck?
- İyiyim. - Hey!
Yukarıda ne oluyor? Franck düştü!
Merhaba, Léo'ya ulaştınız. Mesaj bırakın, sizi ararım.
Franck!
Léo!
- Léo! - Evet?
İyi misin?
- Beni mi aradın? - Evet.
Bir şey lazım mı diye soracaktım.
İyi geçti mi?
Evet.
Sana kahve yapayım mı?
Almayayım, sağ ol.
Yorgunum. Yatacağım.
Kızı gördüm
ama tanımadım bile.
Evet, tamam. Şey yapacağız…
Sadece erkekler şey yapar sanıyordum…
Teknemle denize açıldım.
Ne yapıyorsun?
Bana bunu neden yapıyorsun? Bununla uğraşacak durumda mıyım?
Yanımda yatmıyorsun, geceleri çatıda geçiriyorsun.
Hamileliğimin başından beri böylesin.
Seni destekliyorum ama aptal değilim.
Bir şey demiyorum ama kör değilim.
Ne olduğunu anlat.
Léo!
Dokunmayın ona.
Beyler, bu kadar yeter.
Aradığımız şeyi vermezsen devam ederiz.
Uyarmadı deme, ikinci aşama daha kötü.
Biraz daha aramanız gerekecek. Bir de maskeleri çıkarmanız.
Anlamıyorum.
Çocuk istemiyor musun?
Bu huzurlu hayatı istemiyor musun?
Ne yapmaya çalışıyorsun?
İstediğin intikam almak mı?
Gerçeği açığa çıkarmak mı?
Ama biliyor musun Franck?
Gerçeği açığa çıkarsan da suçluluk duygun geçmez.
Senin yüzünden oldu.
Yazık oldu.
Büyük bir trajedi.
Kendini işine adamış bu adam
hamile karısını başından vurup sonra da kendi canına kıydı.
Peki sebebi neymiş?
"Psikolojisi bozukmuş" diyecekler.
"Baskıyı, yalanları,
babasının ölümünü, yine aynı şeyin olmasını kaldıramamış."
Zamanı gelince pes etmesini bilmen gerek Franck.
İnadın canına mal olacak.
Tamam, ikinci aşamaya geçiyoruz.
Çantayı getirin.
Ver.
Kadının icabına bakın.
- Dokunmayın ona! - Hayır!
- Dokunmayın! - Hayır!
Dokunmayın!
Ne yaptınız?
Ne yaptınız? Hayır!
Léo!
Sevgili subaylar, emekli subaylar, astsubaylar, 2014 stajyerleri ve aileleri.
ÖZEL HAREKÂT GENEL MERKEZİ - 10 YIL ÖNCE
Uzun ve zorlu bir eğitim sürecinden sonra
rozet takmaya hak kazandınız.
Bu süreçte, Özel Harekât'ı özel yapan temel değerleri öğrendiniz.
Adanmışlık, kendi sınırlarını zorlamak,
dayanışma, fedakârlık ve sadakat bu değerlerin sadece bir kısmı.
Bu rozeti bir son değil, bir başlangıç olarak görün.
Görevinizi eksiksiz yapmanız gerektiğini size hatırlatsın.
Özel Harekât, ömür boyu sürecek bir adanmışlık demek.
Sevgili 2014 subayları ve astsubayları,
şimdi mentörleriniz rozetlerinizi takdim edecek.
Onurla ve gururla taşıyın.
Jandarma Lazarev.
Örümcek Adam!
- Sünger Bob! - Kedi!
Onurla ve gururla taşı.
- Tebrik ederim. - Sağ olun.
Birliğinize katılın!
Pardon.
- Tebrikler. - Sana da.
Zor oldu ama başardık.
Seni biriyle tanıştıracağım. Bekle. Manon?
Bravo.
- Merhaba. - Manon, Franck.
Franck.
- Merhaba. - Tebrikler.
Kaç yaşındasın? Kaç yaşında?
- "İki yaşındayım" dermiş. İki. - İki.
- Merhaba. - Annem.
- Merhaba. - Merhaba.
- Franck, Nico. - Memnun oldum.
- Seni de tebrik ederim. - Teşekkürler.
- Kızımla gurur duyuyorum. - Evet, çok zordu.
- Karakteri güçlendirir. - Evet.
Bunun karakteri yeterince güçlü zaten.
- İyi akşamlar. - Hoşça kal.
Gelenektir, bir ihtiyacınız olursa
emekli subayların eşleri yenilere yardım eder.
- Evet. - Sağ olun.
- Tamam. - Memnuniyetle.
- Çok teşekkürler. - Ne demek.
Tebrik ederim.
- Aramıza hoş geldin. - Teşekkürler.
Baban gibi sen de iyi tırmanışçıymışsın.
- Bizim birimde ihtiyaç vardı. - Evet, duydum.
Bir de bu var. Babanındı.
Sende olmasını isterdi sanırım.
- Bunu o mu yazdı? - Evet.
Teşekkür ederim.
- Gardını al! - Kahretsin.
- Gardını al. - Tamam.
Bir, iki.
Eleman iyi.
Bravo Nico!
Jandarma!
- Nico? - Evet, buradayım.
Tek sıra olalım.
Kes sesini!
Hedef görüldü, merdivenin başındaki ofiste.
Hedef vuruldu.
Ve saklandı.
Hadi.
Jacques? Adım Léonore. Jandarmayım.
Bir kadınla konuşmak istemişsin. Seni dinliyorum.
Aferin Jacques. Ellerini kaldır!
Kolunu kaldır!
Korkuluğun yanında yere yat.
Aferin Jacques! Bitmek üzere. Yere yat.
Bunu yapmam gerekiyor. Güvenlik için.
Lütfen!
Merhaba dostum.
Léo'ya kadeh kaldıralım. Harika bir pazarlık yaptı.
- Evet! - Süpersin Léo!
Şunu da belirteyim…
- Birimde fazla kadın yok. - Evet.
Hani biz genelde yeterli bulunmuyoruz ya.
Evet!
Bizim hassasiyetimiz ve inceliğimiz olmasa
o pazarlığı yapamazdınız.
- Léo'ya! - Léo'ya!
Salak yine şarjörü boşalttı.
Parasını cebinden ödeyecek.
Bravo.
Sağ ol.
Ne yapalım? Öpüşelim mi?
- Yapma şöyle. - Bilmiyorum. Elini mi tutayım?
- Sana dokunamaz mıyım? - Dokunma.
Nico'dan Franck'a. Otoparka doğru geliyorlar.
- Sıra sizde. - Anlaşıldı.
- İşte böyle. Söz dinle. - Konuşma.
Geliyorlar.
Çantanda değil mi?
Ceplerine baktın mı?
- Siz geçin. Bileti yine kaybetti. - Tamam.
Ceplerine baktın mı?
- Kıpırdama! - Lanet olsun!
Elini ver!
Kahretsin, durun!
- Durun! - Kıpırdama!
- Bırakın beni! Lütfen! - Kes sesini.
- Kıpırdamazsan acımaz. - Kes sesini.
Ah, çok sıkıyor!
Hey, stajyerler! Sallanmayın yoksa hafta bitmeden kovulursunuz!
Akşama kadar vaktimiz yok!
Sizi mi bekleyeceğim?
Ters çevireceksin.
Hadi, tırmanın!
Hadi.
Beyler, yoksa kahvaltı yapmadınız mı?
Lauga, sinirimi bozmaya başladın. Bakalım direkte de ukalalık yapacak mısın.
- Emredersin Çavuşum. - Benimle gel.
Hadi, ilerle.
- Sonuna kadar mı? - Evet. Görelim bakalım.
- Hadi! - Tamam.
Göster kendini Ben!
Hey, Örümcek Adam.
- Hızlan biraz. - Hadi!
- Bayağı iyi, değil mi? - Hadi.
- Hadi! - Sesin çıkmıyor.
- Hadi! - Karabinası gevşedi mi ne?
Hey, ufaklık. Rüzgâra dikkat et!
Artık konuşayım mı?
Fena değil Nico! Bize katılsın.
Evet, bence de.
- İyi olur. - Tamam. Gidiyoruz.
- Tamam, aşağı in! - Hadi.
İşimize dönelim.
Tamam, aşağı in.
Hadi, ayağa kalk! Elini kaldır!
Hadi!
- Hadi! - İyiydi.
Hadi! Gardını al!
Hadi. Kendini koru. Arkanı dönme! Ayağa kalk.
Sen niye yalnızsın?
Suspansuarım yok. Uygun beden bulamadım.
Anlaşıldı, komedyensin sen. Bekle.
Bruno, şunun yüzündeki gülümsemeyi sil. Sinirimi bozuyor.
Sevdim bu adamı.
- Onunla mı? - Evet, görelim hadi.
- Hadi Bruno! Bastır Bruno! - İşte bu.
İşte bu. Hadi Bruno! Tekme!
Dayan, hadi!
- Bruno! - Hadi Ben!
Hadi, hakla şunu!
Hadi!
Hadi. Devam!
- Ayağa kalk! - Hadi!
Hey, tamam.
Hey. Tamam, iyiydi.
İyiydi. Aferin evlat.
Aramıza hoş geldin.
Onurla ve gururla taşı.
- Nasılsın? - Tebrik ederim.
Evet!
Evet, devam et!
- Nereye takacaksın? - Buraya mı?
- Evet. - İşte bu.
- Ne oldu? Yerleştiniz mi? - Evet, şansımız varmış.
Sadece birkaç eksik kaldı.
- Kaç odalı? - Üç.
Doğru. Aynı şey değil.
Her gün onun için yaşıyorum
Akorları içimde eriyor
O benim en güzel aşk hikâyem
Canımı yakmayan ilkim
Onun için yaşıyorum, beni ben yapan o
Şehirden şehre geziyorum
İstemezsen anlatmak zorunda değilsin ama….
Böyle bir günde yalnız olmana biraz üzüldüm.
Yani, bilirsin işte…
Arap'san, adın Benjamin'se,
çocukluğun Jura'daki küçük bir köyde geçmişse
arkadaş edinmek o kadar kolay olmuyor.
Yedi yıl önce annemle babamı kaybettim.
Beni evlat edindiklerinde zaten yaşlıydılar.
Babamın vefatından kısa süre sonra annem de vefat etti.
Al işte.
Resmen ortamın neşesini kaçırdım.
Gerçek aileni hiç merak etmedin mi?
Gerçek ailem onlardı.
Öz annem beni hiç umursamamış, ben onu niye umursayayım?
Bu kadar basit.
- Tamam. - Tamam mı? Oldu mu?
Şerefe.
Onun için yaşıyorum
Korkunç!
Kes şunu!
Onun için yaşıyorum
O dediğim sen ve ben
Onun için yaşıyorum
Evet!
Havaalanı
Havaalanı, yüzün gülüyor
Sevdiğimi çok uzaklara götürdün
Uzaklara uçurdun
Bu bahsettiğin teknikler şeyde çok işe yarıyordur…
- Evet ama… - Şeyde…
Karşındaki insanı çözmekte.
Bir saattir onu anlatıyorum ya.
Ben de anladığımı göstermek istedim.
- Ne anladın? - Şey olmalı…
Çok ilginçti yani. Şey…
- Çözmek… - Öyle, çok ilginçtir.
Karşındaki kişinin nasıl biri olduğunu hemen çözersin.
Öyle mi? Beni iki yıldır tanıdığına göre…
- Artık her şeyimi çözmüşsündür. - On dakikada çözdüm.
Öyle mi? O kadar kolay mıydı?
Hem de nasıl.
Bütün gece iş mi konuşacağız?
Ben de onu diyecektim ama çekindim.
Bir saattir teknik diye diye kafamı şişirdin.
İki yıldır sevişiriz diye umuyorum.
Tüh, çok zaman kaybetmişim!
Aptallık etmişim.
Birbirimizle sevişmekten bahsediyoruz, değil mi?
Gerçekten mi? Tüh!
Çok geç kalmışız.
- Pardon. - Tanrı aşkına.
Yürü, bas git!
Tanrı aşkına.
- Siz… - Kusuyor.
- İçki bu şapşala yaramıyor. - Sen ve Léo mu?
- Hayır… - Yok artık!
- Adam kusuyor. - Yok artık!
Anlaşılan…
- Ben nerede? - Çok kötü.
Ben mi? Ben arabada. Her yere kusuyor.
- Görmesen daha iyi. - Kusmuklu.
Ne geceydi ama.
İyi uykular.
Buradaymış!
Buradaymış.
- Görüşürüz. - Görüşürüz millet!
- Görüşürüz. - Laurent'a veda etmedim.
- Görüşürüz ekip! - Tamam!
Eşin çok dayanıklı.
Değil mi? Sekiz aylık hamile ama sabaha kadar dans etti.
Acısı şimdi çıkıyor.
Peki, iyi geceler.
- Güzel bir geceydi. - Harikaydı.
İyi geceler.
İyi uykular.
Şapşal!
- Ben yatıyorum. - Ne?
Yorgunum, anladın mı? Öldüm.
- Hey! - Evet.
- Buluşacak mısınız? - Hayır! Yapma.
- Sevişecek misiniz? - Sevişmeyeceğiz.
Hadi, uzatma.
Doğum yaklaştıkça kontrolden çıktın.
Kadınla daha önce hiç oturup konuşmamıştım.
- Öyle mi? - Ama oturup konuşunca…
- Kes şunu. - Hayır, ben ciddiyim.
- Peki. Devam et. - Ciddiyim.
Oturup konuşunca fark ettim ki
kadın aslında harika biri.
- Harika mı? - Harika.
Güzel. Göz kamaştırıyor.
Göz kamaştırıcı.
- Nefes kesiyor. - Çok uyuzsunuz.
- Evet. - İyi geceler.
- Uykunu iyi al. Önemli. - Evet.
- İyi geceler. - Görüşürüz.
- Vay şerefsiz! - Sıçayım, siz var ya…
Nereye gidiyorsun?
- Sıçayım. Uyuzsun, uyuz. - Ha?
- Yürüyüşe mi çıkıyorsun? - Evet.
Temiz hava almam lazım.
Rahat bırakın beni. Tanrı aşkına!
Şimdi ne konuşacaksınız? Kriz yönetimi mi?
Psikoloji birimi!
Çok sinsi, var ya…
Buyur.
- Pişmiş mi? - Evet.
Bugün General'i takmıyor muyuz?
Bana yok mu?
Kimsede saygı kalmadı.
İyi görünüyor.
Benim oğlum olduğu belli! İşte bu.
Hadi, çekin!
Hadi hayatım!
Evet!
Hile yapıyorsun.
- Bırak da kazansınlar. - Hep hile yapıyor.
Bıraktım ya.
Kazandı. İkinci oldu.
Erken başlamadı mı?
- Kaybetmeyi sevmiyor. - Şampiyon biziz.
Babasına çekmiş. Ailecek hile yapıyorlar.
Hilecilerin yeni nesli.
Hepiniz suç ortağısınız.
Merak etme. Şuna bak.
Şu minik ellere bak!
- Francky, yapman gerekeni biliyorsun. - Deli misin?
O kadar çalıştıktan sonra şimdi çocuk mu yapayım?
Aldın cevabını.
Ben başkalarının çocuklarını seviyorum.
Benden çok iyi vaftiz babası olur, bana yakışır.
- Sizin bebeğiniz güzel olur. - Peki.
- Güzel gözlü olur. - Kâkülleri de olur.
- Küçük kâkülleri olur. - Bira isteyen var mı?
- Ben istiyorum. - Kalsın.
Bana elma suyu.
Emziği düşürmüşüz.
Bence o şekilde düşünmek aptalca.
Öyle şeyler iddia edemezsin.
Ne diyeyim? Belki de aptalımdır.
Sekiz yaşında yetim kalmak nasıl bir şey, biliyor musun?
Hayatın böyle mi geçecek?
Korktuğun için hiçbir şey yapmayacak mısın?
Üzücü değil mi?
Evde kimse olmadığı için
gecenin 11'inde spor yapanlar gibi mi olacaksın?
Evde kimse yok değil. Hem o da çocuk istemiyor.
Niye üzerime geliyorsunuz? Siz tavşan gibisiniz, biz değiliz işte.
Léo ve sen çok iyi anne baba olursunuz.
Kes şunu!
- Doğru diyor ama. - Sen de mi başlayacaksın?
Temel sağlam olmazsa işimizi düzgün yapamayız. Mümkün değil.
Evde bir ailen yoksa operasyonda da makul düşünemezsin.
Aile bağların olmazsa ne olursun?
Asabi olursun, kendini de grubu da tehlikeye atarsın.
Zayıflık sanıyorsun ama değil.
Aksine, büyük bir güç veriyor. Her gün o hisle uyanıyorsun.
- Başına bir şey gelse çocuklar ne olacak? - O korkuyla yaşamak iyidir.
- Seni kızdırmaya çalışmıyorum. Ben sadece… - Kızmadım.
Manon ya da çocuklar olmasa bu noktaya gelemezdim.
Bazen sinirimi bozuyor gerçi ama…
- Aranıyorsun sen! - Mahvetti.
- Mahvettin. İyi gidiyordun. - Şaka, şaka.
Gerçekten.
9 YIL SONRA
Hadi ama Nico. Tatile nereye gidiyorsun?
- Söylemem. Ailecek gidiyoruz. - Konum gönder o zaman.
- Hayır! - Tayland'da mı?
Söylemeyeceğim.
- Çıkıp geliriz diye korkuyor. - Hayır, biraz kafa dinlemek istiyorum.
Alo?
Alo? Eve ne zaman geliyorsun?
Eğitimden çıktık. Versay'a varmak üzereyiz.
- Beş dakikaya geliriz. Her şey yolunda mı? - Evet, yolunda.
- Şey diyecektim… - Bekle, biri daha arıyor.
Geliyoruz zaten. Tamam mı? Görüşürüz.
- Evet Éric? - Franck.
İşteyim, oteldeyim. Odaların birinden silah sesleri geldi.
- Polisi aradın mı? - Yeni oldu, ben de seni aradım.
Biz müdahale edebilir miyiz diye arayıp sormam lazım ama…
Neyse, yakındayız zaten. Uğrarız.
- Kimse yaklaşmasın. Yoldayız. - Tamam.
Görüşürüz.
Ne oldu?
Trianon'da bir odadan silah sesleri gelmiş.
Trianon Otel'e uğruyoruz. Çatışma olmuş.
- Görüşürüz. - Tamam, hadi bakalım.
Evet Generalim. Yeni geldik. Beş dakikaya hazır oluruz.
Tabii ki. Anlaşıldı.
Sadece küçük silahları alın. Önce bilgi toplayalım.
Hazırlanın arkadaşlar. Müdahale etmiyoruz. Destek bekliyoruz.
- Anlaşıldı. - Tamam.
Hemen gelirim.
Franck.
- Nasılsın? - İyiyim. Sağ ol.
- Müdürünüz burada mı? - Lobide.
- Merhaba, ben otelin müdürüyüm. - Kısaca anlatın.
Bazı müşteriler silah sesi duymuş. Polisi aradık ama…
Nico, merdivenler.
Arkadaşınız da…
- Beyefendi, pardon. - Sizi aramış.
Gelin.
Dağılın!
Hemen ambulans çağırın!
İki adam vuruldu!
Tekrar ediyorum! İki adam vuruldu! Ambulans çağırın!
Lanet olsun.
Nefes al.
Nico.
Nico!
Hadi. Nefes al Nico.
Nefes al.
Dayan.
Nico!
Lanet olsun.
Lanet olsun Nico.
Kusura bakma ama silahını ve yeleğini almamız lazım.
Teşekkürler.
Tamam, devam edelim.
Nasılsın?
İyiyim.
Ne kadar süre gözaltında kaldın?
Yirmi dört saat.
- Sana karışma demiştim. - Karışmadık Sylvain.
Bilgi topluyordum. Adamlar lobiye geldi.
Lobiye girmeyecektiniz. Sizi görmeselerdi giderlerdi.
- Benim işim görmezden gelmek mi? - Hayır, senin işin talimatlara uymak!
Kendi başına girip hepimizin başını derde soktun.
Senin sorumluluğunda olan iki adamla birlikte
hiçbir koruma olmadan tehlikeli bir ortama girdin.
Geleceklerini bilmiyordum.
Tahmin etmen lazım! Seni boşuna mı eğittik?
Nico yakın arkadaşındı, biliyorum.
Hepimiz için büyük bir kayıp.
Böyle bir şey yapmak zorunda kalacağım hiç aklıma gelmezdi.
Ama mecburum.
Gruptan ayrılmanı istiyorum.
Artık sana güvenemem.
Güven olmadan bizim birim ayakta kalamaz, biliyorsun.
Bilginiz olsun, Ben'in bir suçu yoktu.
Olayın tek sorumlusu benim.
Benjamin'i kovmayı düşünmüyorduk zaten.
Beni affet.
Hepsi benim suçum.
Git başımdan!
- Anne, yardım et! - Beni rahatsız eden o!
Odama gelip duruyor. Yalnız kalmak istiyorum!
- Yalnız kalmak istiyorum! - Babamı istiyorum!
Yardım ister misin?
Evet.
Ben…
Yürüyüşe çıkayım. Burada bunaldım.
Lanet olsun.
Nico, sen harika bir babaydın.
Harika bir kocaydın.
Çok çabuk gittin, çok erken gittin.
Ama kahraman olarak gittin.
Seni cesaretinle, sadakatinle ve nezaketinle
hatırlamamızı isterdin.
Üzülmemizi istemezdin.
Senin hatırın için kendimizi toparlayıp hayatımıza devam edeceğiz.
Seni en iyi yönlerinle hatırlayacağız.
Ne zaman konuşmak istersen annene söyle, o beni arar.
- Konuşuruz, tamam mı? - Tamam.
Hadi bakalım.
Anlamıyorum. Hayalin bu değil miydi?
Gruptan ayrılmak istediğini hiç söylemedin.
- Senin için yapmadım. - Neden yaptın o zaman?
Bizim için.
"Biz" derken?
Biz işte.
Birlikteliğimiz.
Birlikte kurabileceğimiz şeyler. Belki bu bir işarettir.
Ne işareti? Ben bir şey kurmak istemiyorum.
Boktan işler yapıp, boktan bir hayat yaşayıp
ölene kadar kredi borcu mu ödeyelim istiyorsun?
İstediğimiz bu değildi Léo.
Değildi. Üzgünüm.
Saat 20.00 civarında olay yerine gelen Özel Harekât ekibi
lobide iki kişiyle karşılaştı.
Çıkan çatışmada maalesef iki soyguncunun yanı sıra
Özel Harekât üyelerinden biri de hayatını kaybetti.
Peki polisin tanıdığı iki hırsız
suçüstü mü yakalandı?
Şu andaki bilgilere göre…
Saçmalığı duydun mu?
O adamlar hırsız mıymış yani? Öyle silah kullanmayı nereden öğrenmişler?
Sence de bir terslik yok mu?
Dizine ne diyorlar?
- İyi görünmüyormuş. - Nasıl yani?
- Ayrılacağım Franck. - Dalga geçme.
MR çektiler, kalıcı hasar olduğunu düşünüyorlar.
Üzerine basamazmışım.
İdari bir iş teklif ettiler.
Ama masabaşı iş yapmaktansa ayrılmayı tercih ederim.
- Özür dilerim. Bunlar hep… - Franck, bir şeyi açıklığa kavuşturalım.
Bir daha bana "Benim suçum" deme.
Yanlış yaptığımızı düşünsem içeri girmeden önce söylerdim.
Biz görevimizi yaptık. O kadar.
Buyurun.
- Teşekkürler. - Teşekkürler.
Hamileyim.
Ama…
İstemediğini sanıyordum.
Evet, ben de öyle sanıyordum.
Ama bu çocuğu istiyorum.
Hemen gelirim.
Evet, asansör yok
ama çatı katı olduğu için avantajlı.
Çok güzel güneş görüyor.
Nasıl buldunuz?
Ben beğendim.
JANDARMA ÖZEL HAREKÂT
IRCGN - JANDARMA ADLİ TIP
Rozet bu, bunlar da test sonuçları.
- Sağ ol. - Rica ederim.
Burada yaptırdığını kimseye söyleme. Başıma iş açarsın.
Tamam. Teşekkürler.
Salim Lakdaoui. Eski Özel Kuvvetler üyesi.
İstihbaratçı. DGSI'de çalışıyor.
Bakanlıktan bakanlığa dolaşıyor.
O odada öldürülen iki adam belli ki turist değilmiş.
- Vay, iş ciddi anlaşılan. - Evet.
Bana sorarsan bulaşma.
Hazır mısınız?
Gözünü sakın açma Lulu.
Sürpriz!
- İyi ki doğdun. - Teşekkürler.
- İyi ki doğdun. - İyi ki doğdun canım.
- Her şey yolunda mı? - Evet.
Çok güzel olmuşsun.
Nasılsın? İyi misin?
Franck ve Léo yardım etti.
Hadi tatlım.
Evet. Daha hızlı.
Hadi, daha hızlı.
İşte böyle Lulu. Vur.
İşte bu!
Bravo!
- Onlar benim! - Hayır, hepsi benim!
Sıra sende.
Sol ayak sarıya.
Benimle. Sarıda kim var?
Sağ el kırmızıya.
- Mutlu görünüyor. - Evet, çok sevindi.
- Sen iyi misin? - İyiyim.
Sol el yeşile.
Bir iyiyim, bir kötüyüm.
Antoine daha çok zorluyor.
Lucien çok ağlıyor ama asıl Antoine için endişeleniyorum.
Konuşmuyor, bir şey anlatmıyor.
Kızgın olduğu belli ama benimle konuşmuyor.
Bugün gelmek istemedi.
Neden?
Seni görmek istemiyormuş.
Burada mısın?
Seni arıyordum.
İyi misin?
Antoine.
Birkaç aydır sana söylemek istediğim bir şey vardı.
Seninle konuşmak istiyordum ama ne zaman, nasıl konuşsam bilemiyordum.
Bana kızdığını biliyorum.
Kızmakta haklısın.
Ben de kendime kızıyorum.
O otele girme kararını vermemiş olsaydım…
…bunların hiçbiri yaşanmazdı.
Ama bilmeni istiyorum, içim hiç rahat değil.
Hiç aklımdan çıkmıyor.
- Gece gündüz. - Bana ne?
Senden bana ne?
Özür dilerim. Söyleyeceğim bu değildi.
Yanında olmak istiyorum.
Senden yardım istemiyorum.
Babamın ölümüyle ilgili bir şeyler biliyormuşsun. Doğru mu?
Annem biriyle konuşurken duydum.
Benim için bir şey yapmak istiyorsan önce herkese bildiklerini anlat.
- Merhaba. - Merhaba.
Üzgünüm, yeri zor buldum. Buraları bilmiyorum da.
Sakin bir yer olsun istedim.
Burada kimse bizi rahatsız etmez. Dinliyorum.
Görebilir miyim?
- Kayıt almıyorsunuz, değil mi? - Hayır, hatta kapatayım.
- Teşekkürler. - Tamam. Dinliyorum.
Bir ön görüşme yapmak istedim.
Size önemli bir bilgi vermeyi düşünüyorum.
Ama önce bana ve yakınlarıma yönelik olası riskleri değerlendireceğim.
Öncelikle, adımın kesinlikle açıklanmayacağını
garanti edebilir misiniz?
Editör ekibi üzerinde kontrolünüz var mı?
Gazeteciler kaynaklarını açıklamak zorunda değildir.
- Ama açıklayabilirler. - Biz açıklamayız.
Trianon'daki olaydan bahsetmiştiniz. Olayla ilginiz neydi?
Oradaydım. Özel Harekât ekibindeydim.
Dışarıda mı?
Hayır. İçeride.
Sayın Bakanım. Bu beyefendi DGSI'den Bay Lefebvre.
- Sayın Bakanım. - Buyurun.
Dinliyorum.
Olayı kısaca anlatayım Bakanım.
Eski ABD deniz komandosu ve CIA çalışanı Albay John Brennan,
Avustralya ile silah anlaşması yapmak için
yedi ay önce korumasıyla Fransa'ya geldi.
Toplantı günü, DGSI'nin talimatıyla
Bay Lefebvre'in komutasındaki iki DGSI ajanı
evrakların kopyasını alacaktı.
Ama bildiğiniz gibi, işler planlandığı gibi gitmedi.
Tüh, telefonum. Geri dönmemiz lazım.
Lanet olsun.
Sonra maalesef Özel Harekât müdahale etti,
biz de maktullerin kimliğini açıklayamadık.
Olay orada bitti diye düşünüyorduk
ama şimdi yeni bir gelişme olmuş.
Çok riskli olabilecek bir gelişme.
Gazetecilik yapan bir ajanımız bildirdi.
Oteldeki adamlarımızdan birini öldüren eski Özel Harekâtçı Franck Lazarev
bir gazeteciye ajanların kimliğine dair elinde kanıt olduğunu söylemiş.
- Nasıl kanıt? - Rozetine kan sıçramış.
DNA kanıtı, inkâr edemeyiz.
CIA olanları öğrenirse diplomatik açıdan felaket olur.
Bu haberin duyulmasına izin veremeyiz.
İşinizi biliyorsunuz. Ne gerekirse yapıp o kanıtı geri alın.
Peki aldıktan sonra adamı ne yapacağız?
- Sinemaya mı gidiyoruz? - Gitmek istiyor musun?
Evet.
İstersen gideriz.
Hadi o zaman.
KİMLİK DOSYASI
Léo!
İyi misin? İyi uyudun mu?
Sana anlattığım hikâyeyi hatırlıyor musun? Bak.
Rozeti getirmek için tam dört saatin var.
Saat 14.00'e kadar getirmezsen
kadını başından vurup kireçle gömeceğim.
Ona dokunma. Duyuyor musun?
- Getireceğim. Tamam. - Peki.
Sana bir telefon vereceğiz, bizi nasıl bulacağın o telefonda var.
Bu arada, polise gitmeni tavsiye etmem. Artık aranan bir adamsın.
Stanislas Bouckaert vücudunda üç kurşunla ölü bulundu.
Silahın üzerinde parmak izin varmış.
Sacré-Cœur yakınlarında adamı kovalamışsın.
İş yerinden de tuhaf bir şekilde aniden ayrılmışsın.
Her şey anlaşıldı mı?
Pardon, çantayı unuttum.
- Nerede? - Banyoda sanırım.
Beyler!
Şüpheliyi gördüm. Çatıya çıkıyor!
Diğer tarafa geçin.
Dur!
Hey! Kıpırdama!
Size doğru geliyor.
Kıpırdama!
Yere yat!
Kıpırdama!
Dur!
Aşağı iniyor. Hadi!
Hadi! Aşağı iniyoruz!
Daha aşağıya!
Göremiyorum!
Hadi!
Hani kimseden korkmazdın? Gardını al. Ciddi ol.
- Hadi. Güzel. - Ben!
- Mehdi. - Evet?
- İki dakikalığına bakar mısın? - Tabii.
Birazdan gelirim.
Anahtar elinde değilse ne yapacaksın?
Bilmiyorum ama biraz zaman kazanıp Léo'yu almam lazım.
Bulaşmak istemezsen anlarım.
İstediğini getiriyorum diye bir mesaj gönder.
Hadi çocuklar. Daha sert.
Bir konum gönderdiler.
Rambouillet Ormanı'nda. 90 dakikamız var.
- Bu olur mu? - Evet, iş görür.
- Al. - Sağ ol.
Telefon.
Rozet.
Önce eşimi gösterin.
Hadi.
İyi misin?
Motosiklet koltuğunun altında.
Motosiklet koltuğunun altına bak.
Sorun yok.
Şu işi bitirelim.
Her şeyi niye yaptığını anlasınlar diye tüm tanıdıklarına mesaj gönderiyoruz.
"Bu kadını istemiyorum.
Bu çocuğu istemiyorum.
Beni affedin. Franck."
İÇ İSTİHBARAT
Lazarev'in telefonu Rambouillet Ormanı'nda açıldı.
Tamam, iletirim.
Bekle.
Niye ki?
Kontrol et.
Neymiş?
İyi misin?
Hallettik.
Tamam.
Anladım. Evet.
Sonra ararım.
Ne oluyor?
Üçüncü silah sesi neydi? Kim ateş etti?
Kontrol edin!
Çabuk olun!
Kahretsin.
Gazla!
- İyi misin? - Evet.
Yaklaşıyorlar. Çarpacaklar.
Sıçayım.
Dikkat et!
Eğil.
Kalkma.
- İyi misiniz? - Evet.
Şarjör değiştiriyor!
- Kahretsin. Léo. - Ne?
Léo yaralandı.
- Ne oldu? - Kemerin var mı?
- Evet. - Ver.
Al.
Kolunu kaldır.
Sıkı olsun.
Sıkı tut.
Hay aksi.
- Kaybetmek istemiyorum. - Tamam.
Beni dinle. Kaybetmeyeceğiz. Tamam mı?
Léo, hastaneye gitmen gerek.
Dertleri benimle. Hemen gelirim. Mignot'ya götür. Orada buluşuruz. Yavaşla.
- Ne yapıyorsun? Hayır! - Yavaşla.
Ben onu hallederim. Git!
Lanet olsun.
Bir kişi vuruldu. Tekrar ediyorum, vuruldu.
Yerinizi belirtin. Tekrar ediyorum, yerinizi belirtin.
Hey, Léo.
İyi misin?
Nihayet bu çocuğu doğuracak mısın?
İtiraz istemem. Hastaneye ben götürüyorum, vaftiz babası ben olacağım.
Ne yapıyorsun?
Hadi Léo. Dayan. Neredeyse geldik.
JANDARMA
Şüpheli görüldü.
Croix Pater'de. Tekrar ediyorum, Croix Pater'de.
Destek geliyor.
Neredesiniz?
Zaman ayır Zaman zaman
Zevk almaya
Dur!
Dayan Léo.
Duyuyor musun?
Hey! Sana diyorum.
Uyuma, tamam mı?
Yürü!
Léo, iyi misin? Sana diyorum.
Léo?
Ben!
- Neredesin? - Yoldayım.
Léo nasıl?
- Ben, Léo iyi mi? - Pek değil. Uyanık tutamıyorum.
Ben konuşayım.
Léo, Franck arıyor.
- Beni duyuyor mu? - Evet, konuş.
Léo.
Dayan aşkım. Yalvarırım güçlü ol.
Seni seviyorum. O bebeği doğuracaksın. Duyuyor musun?
Bebeğimize hiçbir şey olmayacak. Duyuyor musun?
Léo?
- Ben, ne oluyor? - Franck.
Bilinci kapandı.
Acele et Ben. Yalvarırım. Olabildiğince hızlı git. Çabuk.
Elimden geleni yapıyorum.
Alo?
Peki.
Haber veririm.
Gidelim.
Ben, neredesin?
D7'deyim. Yakında Versay'da olacağım.
- Şatonun içinden geç, parktan. - Tamam.
Dikkat edin!
Bu ne?
Lanet olsun!
ACİL SERVİS DOĞUM SERVİSİ
Şüpheliler Mignot Hastanesi'nde. Acil Servis'e gidiyorlar.
İki dakikaya oradayız.
Franck!
Franck! Dur!
Dur Franck!
Hadi, bitti.
Eller yukarı Franck.
Ayağa kalk!
Hadi, yaklaş.
Hadi. Gel dostum.
Franck.
Franck, aptallık etme! Franck!
Hemen geliyorum.
Dayan Léo.
Dayan, yanındayım.
Sorun yok.
Ben! Doktor!
- Yaşıyor. - Dayan. Sorun yok.
Yardım edin!
Kimse yok mu?
- Ne oluyor? Bağırmayın. - Eşim.
Omzundan vuruldu. Sekiz aylık hamile.
- Çok kan kaybetti. - Tamam. Ameliyathaneye götürüyoruz.
Siz burada kalın. İlgileniyoruz.
Hanımefendi, duyuyor musunuz? İkinci ameliyathane.
Franck.
Franck, artık bitti.
Hadi.
Lütfen gel.
Bizimle gel.
Hadi.
Gidelim.
Bak kim geldi.
Merhaba.
Merhaba. Kimmiş o?
Babaymış.
- Merhaba. - Bak, baba.
Merhaba kızım.
PARİS ADLİYESİ
Kan lekeli rozet bu.
Zarfın içinde de test sonuçları var.
Bundan sonrası yetkililere kalmış
ama seni bırakacaklar sanırım.
Teşekkür ederim.
Trianon vakasında yeni gelişme.
Yeni kanıtların ortaya çıkmasıyla birlikte vakanın seyri değişti
ve devlet meselesi hâline geldi.
Stanislas Bouckaert'ı öldürmekle suçlanan Franck Lazarev beraat etti
ve serbest bırakılacak.
PARIS-LA SANTÉ CEZAEVİ
Alt yazı çevirmeni: Salih Bayram