Çeviri: reel (ToxicworlD) fullhdfilmizlede.net yorum yapmayı unutmayın!
ZİL SESİ
Tuzu dikkatli kullanın.
- Ne? - Biraz daha eklerseniz çok tuzlu olur.
O kadar yeter.
Anladım.
Soğanları yemeklik doğruyoruz.
İşte bu. O boyut iyi.
Çok iyi, devam etmenize gerek yok.
Bay Taşiro?
- Efendim? - Çok ince doğramayın.
- Niye? - Öyle suyunu çok salar.
Demek öyle.
Fazla kavrulmuşlar, ama sorun değil.
Duyuyor musunuz?
Şu sesi.
Ses mi?
Zil sesini.
Çığlık gibi bir şey.
Ama insan sesi değil.
- Köpek uluması olmasın? - Değil.
Kesin şu diyemem, ama...
...bir tür zil sesi.
Bana bir mesaj bu.
Ne diyor ki?
Duymuyor musunuz?
Hayır. Hadi pişirmeye devam edin.
Buraya yemek yapmayı öğrenmeye gelmedim.
Yemek yaparken aklım dağılır diye düşünmüştüm.
Bunu başvuru formunda da yazmıştım. Okudunuz değil mi?
Bay Taşiro, neden ekiple kaynaşmıyorsun? Keyif de alırsın.
Gerek yok, tek başıma iyiyim.
Peki, öyleyse devam edelim. Domuz eti neredeyse pişti.
- Onu niye sordu hiç anlamadım. - Bilmem ki.
Şef Matsuoka?
Biraz evvel öğrenciniz Bay Taşiro adresinizi sordu.
Ona söylemedik tabii ki.
- İyi yapmışız, değil mi? - Evet.
Bay Taşiro biraz tuhaf, değil mi Şefim?
Evet, bazen aşırıya kaçtığı oluyor.
- Garip şeyler söylüyor. - Ama onun dışında iyi biri.
Cidden öyle mi düşünüyorsunuz?
Lezzet konusunda damak zevkime güvenirim.
Gurme bir anne-baba tarafından yetiştirilmedim,
ama erken yaşta damak tadımın çoğu kişiden daha hassas olduğunu fark ettim.
Yazları kahvaltılarda mayonezli yumurta,
...öğlenleri çoban böreği ve akşamına soslu kuzu pirzolası da dahil olmak üzere...
...tüm yemeklerimi kendim yaptığım günler olurdu.
Henüz ilkokuldaydım bunları yaparken. Aklımdan ne geçiyordu kim bilir.
İnanılmaz!
Fakat kendi lezzet anlayışıma saplanıp kalmak gibi bir niyetim yok.
Tat algısı zamanla değişir.
Benim damak zevkim değil, asıl önemli olan müşterimin tercihlerine uyum sağlamak.
- Profesyonellik bu değil midir! - Bunu duymak güzel.
Fransız mutfağım kendine özgüdür, ancak bu özgünlüğü bir kenara bırakıp...
...Bistro en Ville'in tercihlerine uyum sağlamaya hazırım.
Anlıyorum. Bunu restoran sahibine de ileteceğim.
Bu arada,
...bizimle çalışacak olursanız, yemek kursundaki eğitmenliğiniz ne olacak?
Bırakacağım tabii ki.
Ama son görüşmemizde eğitmenlik yapmaktan gurur duyduğunuzu söylemiştiniz sanki.
O sırada neden öyle demiştim acaba.
Tuhaf bir yanılsamaya kapılmıştım herhâlde.
Bıçağı böyle hafifçe çekerek, gaz çıkışını sağlayacak çizikler oluşturuyoruz.
Vereceğiniz şekil size kalmış.
Bakın, mesela ben burada buğday motifini örnek aldım.
- Hadi, başlayın bakalım. - Peki.
Bıçaklamayıp hafif çizikler atmalısın.
- Şefim? - Efendim?
Hiç dikkat ettiniz mi?
Beynimin bir kısmı bir şekilde değiştirilmiş.
Ameliyattan sonra boynumda bir iz vardı, ama artık yok.
Kafamın içinde bir tür makine var.
Beni kontrol etmek için yerleştirilmiş.
O zil sesine tepki veriyor.
Ama beynimin yarısı hâlâ eskisi gibi.
Akıl sağlığımı bu şekilde koruyabiliyorum.
Demek öyle? Anlıyorum.
Şefim, bana inanmıyorsunuz, değil mi?
Size o makineyi göstereceğim.
Şimdi çıkaracağım.
Ambulans çağırın!
Yani bugün Bay Taşiro'da tuhaf bir şey fark etmediniz mi?
Hayır, size anlatabileceğim bir şey yok.
Demek öyle.
Ama, şey...
Zaten normalde de tuhaf biriydi.
Bugüne özel bir şey değildi yani.
Nasıl bir tuhaflığı vardı?
Zaman zaman kafasının içinde bir şeyler duyduğunu söylüyordu.
O tarz şeyler yani.
Anlıyorum.
Şef Matsuoka?
- Efendim? - Nakano Polis Karakolundan Otsuki.
- Yaşananlar korkunçmuş. - Öyle.
Çalışırken rahatsız ettiğim için üzgünüm, size birkaç soru sorabilir miyim?
Buyurun.
Bay Taşironunki gibi bir vaka daha önce hiç yaşandı mı?
İlk defa oluyor. Burası böyle şeylerin yaşanacağı bir yer değil.
Anlıyorum.
Ama yine de sorayım...
Yemek yaparken gitgide öfkelenen...
...ya da karamsar düşüncelere kapılan olur mu hiç?
Ya da o tarz şeyler?
Tam tersi aslında.
İnsanlar buraya o tür olumsuz duygulardan arınmak için gelir.
Malzemeleri inceleyim, onlara dokunayım...
...tatlarına bakayım derken, farkına bile varmadan sakinleşirsiniz.
İşte bu yüzden, böyle tehlikeli aletler etrafta olsa bile huzurlu kalabiliriz.
- Demek öyle? - Evet.
- Siz için de öyle yani? - Evet, öyle.
Teşekkür ederim.
- Hoş geldin. - Hoş bulduk.
- Sofrayı hazırlayım mı? - Olur.
Bugün işler epey yolundaydı.
Hangi konuda?
Bistro en Ville ile mülakatım.
Öyle mi? Bu harika!
Evet, geleceği biraz daha net görmeye başladım sanki.
Kusura bakmayın.
- Hadi afiyet olsun. - Afiyet olsun.
Teşekkürler.
Keniçi, kulüp faaliyetlerine hâlâ devam ediyor musun?
Ha?
Evet.
İmreniyorum. Bir şeye tutkuyla bağlı olmak ne güzel.
Yine de aşırıya kaçma.
Bıçağı eklem yerine yerleştirip...
...kemik boyunca kesiyoruz.
İşte, kolayca parçalanıyor.
Hadi bakalım.
- Zorunda mıyım? - Evet.
- Sanırım bu konuda biraz kötüyüm. - Ama denemelisin.
Şefim yapmamı istiyorsa yaparım tabii...
Ama zorlanıyorum işte...
Vıcık vıcık bir şey.
Bunu yapmak zorunda mıyım gerçekten?
Yapamıyorsan es geçebiliriz.
Ne?
Es geçelim de aptal gibi mi hissedeyim?
Neden yapmam gerekiyor, bir sebep söyleyin lütfen.
Ben mantıklı bir açıklama olmadan ikna olamayan biriyim.
Canlı olsaydı anlayabilirdim,
...ama bu hâlde olması daha da iğrenç.
Şu el gibi olan şey, kanat mı?
Bu arada başı da yok...
Olamaz,
...gittikçe insana benzemeye başladı.
- Bitirdim. - Peki.
- Telefonunu aldın mı? - Evet.
Güle güle.
Aa, Şef Matsuoka.
O dedektif yine buradaydı.
Sahi mi, niye gelmiş?
Öğrencilerimizden Akemi Hişida'nın ailesi kayıp ihbarında bulunmuş.
Kayıp mı?
Dün gece eve gitmemiş.
Öyle mi...
- O burada! Bayan Hişida burada. - Sahi mi?
Sizi bekliyormuş, Şefim. Hadi, bu taraftan!
İşte, orada...
Bakın.
Ne?
Gitmiş.
Şu sandalyede oturuyordu.
Yüzünü iyi göremedim, ama...
...Bayan Hişida'ydı, eminim.
Nereye gitmiş olabilir ki?
Şef Matsuoka, buradaydınız demek?
Evet.
Anlıyorum.
Bayan Hişida için kayıp ihbarında bulunulmuş, öyle mi?
Evet, öyle.
Yirmi yaşını aşmış bir yetişkin. Nerede ne isterse yapar,
...ama ailesi epey endişelenmiş işte.
Bayan Hişida'nın uğramış olabileceği yerleri tek tek kontrol ediyorum şimdilik.
Bakalım göreceğiz.
- Zor olmalı. - İşimiz bu.
- O hâlde ben gideyim. - Peki.
Aa, Şef Matsuoka?
Sağ elinizdeki yara bandı da ne?
Bu mu? Bazen böyle oluyor. Bıçak değdi.
- Anlıyorum... - Hoşça kalın.
Şu anda kafam restoran için yeni tariflerle dolu.
O kadar hevesliyim ki,
...ne kadar küçük olursa olsun, bu fırsatı değerlendirmeye hazırım.
Kariyerime eğitmen olarak devam etme gibi bir niyetim yok.
Muhtemelen geçmişte de bu tür fırsatlar olmuştu,
...ancak günlük koşuşturma içinde onları kaçırdım ve buna biraz pişmanım.
Bu hatayı tekrarlamak istemiyorum. Bu görüşmede her şeyimi ortaya koyuyorum.
Ama bu demek değil ki çaresizim.
Geleceğim konusunda hiç endişeli değilim.
Neden bilmiyorum ama...
...kısmetse Bistro en Ville'de çalışacağım, biliyorum.
Sadece söyleyin.
Hizmetinizdeyim.
Bana ihtiyacınız varsa, orada olacağım.
- Bay Matsuoka... - Görünüşe göre bu kader...
- Bay Matsuoka! - Efendim?
Sürekli kendinizden bahsediyorsunuz, ancak ben...
...Bistro en Ville'in lezzetini nasıl devam ettireceğinizi...
...ve bu konuda neler düşündüğünüzü bilmek istiyorum.
Bistro en Ville'in lezzeti mi?
Bugüne kadar izlediğiniz çizgiyi koruyacağım.
İzlediğimiz çizgi derken neyi kastediyorsunuz?
Müşterilerimize makul fiyatlı ve...
...malzemelerden en iyi şekilde yararlanan otantik Fransız mutfağı sunmak.
Bu kadar mı yani?
Kendime özgü tarzım da eklendiğinde, ortaya doğal olarak yeni bir şeyler çıkacaktır.
Size özgü şeyleri yeterince anladım.
Peki, sizi aşçıbaşı olarak işe aldığımızda,
...bize ne gibi yeni değerler veya faydalar sağlayacaksınız?
Bilmek istediğim bu.
Yeni değerler mi?
Bay Matsuoka, siz bir sanatçısınız.
Muhtemelen değer veya kâr gibi konulara pek ilginiz yoktur.
Kişiliğimi kelimelerle açıklamak oldukça zor.
Ama şu ana kadar sürekli kendinizden bahsettiniz.
Öyle mi? O zaman birbirimizi yeterince anladığımızı düşünebiliriz, değil mi?
Evet.
Peki o hâlde, Bay Matsuoka, lütfen beni yanlış anlamayın...
...siz eğitmenliğe devam edin en iyisi.
Evet, tabii ki. Ben de öyle düşünüyorum.
Çok faydalı bir sohbetti.
Şey, bana biraz borç verebilir misin?
Ne için?
Yeni mezun olan bir ağabey şirket kurmuş.
Benden maddi destek istedi.
Ne işiymiş o?
İnşaat sektörüyle ilgiliymiş. 200 bin yen istiyor.
200 bin mi!
Faiziyle geri ödeyecekmiş.
Talebeden de 200 bin istemek...
Yok mu?
Var ya da yok meselesi değil bu.
İyi bir ağabeydir ama.
İyi ağabeyler böyle yükleri küçüklerine yüklemez.
- Peki, tamam. - Tamam mı...
- Kenişi, ne yapacaksın peki? - Boş ver.
fullhdfilmizlede.net yorum yapmayı unutmayın!