NAPOLİ'YE
NAPOLİ'NİN SIRRI
Susun!
Sessizlik.
Çok eski bir hikâye,
hatta ölümsüz.
Dünya’nın oluşumundan beri
ne yaşandıysa böyle olmuştur.
Buna rağmen bana bu gizemi açıklayabilecek bir filozof
ya da bilim adamına henüz rastlamadım.
Bu gizemin temelinde ne yatıyor?
Bir erkek ve bir dişi,
bir adam ve bir kadın.
Birbirlerine bakarlar, birbirlerini incelerler,
birbirlerini süzerler, ve yeniden bakıştıklarında
her şeyi çoktan anlamışlardır artık.
Sonrasında,
o ilk gece gelir.
Hayatları boyunca unutamayacakları O en güzel gece.
İsa, Yusuf, Aziz Anna ve Meryem, size ruhumu ve kalbimi sunuyorum.
Gerçekler acıdır.
- Bakın, çıkıyor! - Kafası görünüyor.
Gerçek olamaz!
Kan! Kan!
Şansa bak, tıpkı annesi.
Tıpkı babasına benziyor!
Öpün onu.
Bu sizin uğurunuz,
yarından itibaren hayatınız,
böyleyken
böyle olacak.
Ben sakallı ve bıyıklı çocuklara, bayılıyorum.
Hiç de bayılma, sakal sadece bir maske.
Bu moda geçtiğinde kaç gudubetle yattığını fark edersin.
Beyaz şarap ister misiniz?
- Evet, lütfen. - Pasquale sen?
Hayır tatlım, teşekkürler.
Çok haklısın.
Yarın sabah işiniz var mı?
Hayır, yarın pazar.
Benim saat onda bir randevum var.
Demek ki hiç uyuyamayacağım.
Neden?
Çünkü bu geceyi beraber geçireceğiz.
Bir şey içer misin? Harika bir şarabım var.
Umarım herkesi ilk geceden eve getirdiğimi düşünmezsin.
Aslında başka bir şey düşünüyordum.
Ne olduğunu bilmek ister misin?
Aynı şeyi düşünüyoruz.
Seni seyretmek istiyorum.
Arkanı dön.
Günaydın.
Gülümsediğini gördüğüme göre artık gidebilirim.
Uyanır uyanmaz sevgilini bırakıp gidecek misin?
Sen sevgilim misin?
Neyim ben?
Bilmiyorum, sen seç.
Ne istersen olabilirsin.
Sevgilim, yoldaşım, nişanlım,
ya da arkadaşım...
Ne kadar çok şey olursan o kadar iyi.
Böylece biri bitince diğeri başlar.
Bugün ne yapıyorsun?
Hiç, bir ara teyzeme uğrayıp
dün geceden sonra kendini toparlamasına yardım edeceğim.
- Sonra? - Bilmem.
Alınıyorum ama.
Yerel saatle akşam altıda ne yapacaksın?
Seninle mi?
Nerede, burada mı?
Sende mi?
Daha önemli bir yer.
Daha önemli.
Arkeoloji müzesinde.
Tam olarak Gizli Oda bölümünde.
Öp beni. Öp beni. Öp beni!
Peki kızım...
- Salvatore'yle birlikte çalıyorsunuz? - Hayır, o şarkı söylüyor.
- Bir gey korosunda solistim. - Nerede dedin?
Gey korosunda.
Ha tabii! Gey korosu, gey salamı, gey arabası, gey çamaşır makinesi,
maden suyu bile gey, içinde baloncuklar var ya!
- Ne oldu? - Mozzarella’nın suçu, o da gey.
Herkese günaydın.
Günaydın.
Yavrum, bana 50 avro kaybettirdiğinden haberin var mı?
Dün gece kaçacağına iddiaya girmiştim.
Adriana?
Ne halt karıştırdın anlatsana!
Böyle durumlarda sen ne yapıyorsan onu.
Tabii, Babillerin zamanında!
Gençliğimde öyle yakışıklıydım ki yoldaki saatler bile dönüp bakardı.
Baksana Adriana,
Şu Triton'un gerçekten çok iyi yüzdüğü doğru mu?
İyi mi?
Adını söyledi mi bari?
Andrea, adı Andrea.
Evet, tam bir fenomenmiş,
tüpsüz, yalnızca nefesini tutarak bilmem kaç metreye dalış yaparmış.
- Nereden biliyorsun? - Nereden mi?
Bizim kızın
görüştüğü insanlar hakkında tabii ki her şeyi bilmem lazım.
Bakarsın belki de yeniden görüşürsünüz, belli mi olur?
Buluşacağız.
Altıda.
Alo?
Günaydın.
Hayır, uyumuyordum.
Ama benim vardiyam yarın.
Hasta mı?
Tamam, hemen hazırlanıyorum.
Birazdan oradayım.
Peki oldu.
Aaa Adriana, günaydın. Episcopo'nun vardiyası değil miydi?
Evet ama hastaymış.
Gelirken savcıdan dosyayı aldım.
Kahve ister misin?
- Bu saatte zehirlemek mi istiyorsun beni? - Ben yaptım!
O zaman olur, teşekkürler.
Az şekerli, sevdiğin gibi.
- Hafta sonun nasıl geçti? - İyiydi, dinlendim. Ya sen?
Benim de aynı.
- Otopsi teknikeri kim? - Tommaso.
Günaydın.
Günaydın doktor hanım.
Teyzeniz Adele'nin partisi eğlenceli miydi?
- Sen de mi oradaydın yoksa? - Keşke.
Bir arkadaşım anlattı,
ayrıca çok güzel olduğunuzu da söyledi.
O arkadaşının zarifliği.
Napoli, 26 Haziran 2017, saat...
10:23.
Cesetin cinsiyeti erkek,
kimliği belirsiz, tahmini yaşı 30 ile 35 arasında,
kemik yapısı normal,
genel sağlık ve beslenme durumu iyi.
- Boyu yaklaşık... - 182, 183?
185 santimetre.
Maktulün üzerinde şu kıyafetler bulunmakta:
mavi bir gömlek
kumaşında altı adet kesik var,
sol pektoral kısımda.
kot pantolon, fakat ayakkabı ve çorap yok.
Cesette genel olarak
aktif bir ölü sertliği mevcut.
Göz yuvarları yerlerinde yok ve
hemorajik enfiltrasyon mevcut.
- Vah zavallı. - Aynen.
Gözleri oyulurken hâlâ hayattaymış.
Adriana, neyin var?
İyi misin?
Doktor?
Saat 10:25 itibarıyla
otopsiye ara vermek zorundayım
çünkü maktulü tanıdığımdan eminim.
- Başsavcı vekilini arayın. - Tabii ki.
Adriana, komiser seninle görüşmek istiyor.
Günaydın, komiser hanım. Sonuçlar henüz hazır değil.
Maktulü tanıdığım için yarıda bırakmak zorunda kaldım.
Biliyorum, adı Andrea Galderisi.
Bu yüzden buradayım.
Benimle gelin.
Galderisi bunları geçen gece siz uyurken çekmiş.
Galderisi’nin geçen geceki tavırlarında bir gariplik var mıydı?
Bir şey kullanmış gibi miydi?
Bu kaya olmalı.
İlk dalışlarını yaptığı kaya bu.
Size başka ne anlattı?
Evlatlık olduğunu söyledi
fakat bunun önemi olduğunu sanmıyorum.
Evet, bunu zaten biliyorduk.
Evinde tuhaf ya da alışılmadık bir şey dikkatinizi çekti mi?
Hayır, çünkü buraya hiç gelmedik.
Benim evime gittik, daha yakındı.
Gece sizde mi kaldı?
Evet, sabah erkenden gitti.
Ve pazar öğleden sonra da müzede buluşmak üzere sözleştiniz.
Ama o gelmedi ki.
Geldi, geldi.
Cesedini müzenin arkasındaki bir çöp konteynerinde bulduk.
KARTAL ÖDÜLÜ, DALIŞ BİRİNCİSİ
Andrea iyi bir dosttu. Cömert ve sadıktı.
Dalışlarda hiçbir arkadaşını arkada bırakmazdı.
Ve en cesurumuz oydu.
Bu mesleği seçmesinde yalnızca denize değil,
hayata karşı duyduğu aşk yatmaktaydı.
Andrea, bu aşkı hepimiz için bulaşıcı bir tutku hâline getirdi.
Her istediğini elde ederdi.
Şimdi seni ait olduğun yere, evine geri bırakıyoruz.
Bir gün bizim atölyeye uğrasanıza.
Adele ile konuşup ayarlarız.
Birlikte biraz Andrea'dan bahsederiz, hepimize iyi gelir.
Mutlaka bekliyoruz.
Aslında onu iyi tanımıyordum.
Peki cenazede neden o kadar üzgündün?
Çünkü...
Cenazelerde öyle yapılır, Adriana.
Neden bana bir şey söylemedin?
Beni sorguya çekmeye mi geldin sen?
Teresa?
Bunu Amerikalıların siparişleri için seçmemiş miydik?
- Bilmiyorum. - Burada kimse bir şey bilmiyor.
- Filippo nerede? - İliklerin orada.
Dinle, bir şey söylemedim çünkü avukatla,
Annichiaro’yla yaptığın gibi kaçardın. Hatırladın mı?
Birbirinizden hoşlanmıştınız ama ne zaman ki
eskiden takıldığımızı söyledim, hemen caydın.
Arkadaşımın kırıkları ile çıkmam.
O surat ne öyle?
Sen zaten kimseyle çıkmıyorsun ki.
- Yine de söylemen gerekirdi. -Partide sana nasıl baktığını gördüm, kör değilim.
İçimden "Çetin cevize çattı" dedim.
Çetin ceviz ben mi oluyorum?
- Kabul et sana göre değildi. - Nedenmiş o?
Böylece senin de bahanen hazırdı. Senden gençti...
Evet öyleydi.
Birini beğendiğinde hâlâ genç, yaşlı, erkek ya da kadın oluşuna mı bakıyorsun?
Sen Tanrı'ya şükret onu gönderdiği için!
Bunu hatırladın mı?
Neden hâlâ rafta duruyordu peki?
Boşuna mı konuşuyorum ben?
Kendi bildiğini okuma huyundan vazgeç artık!
Ya bak...
Bebeklerim nasılsınız?
Gayet iyiyiz.
Haydi gel bir kahve içelim.
Merhaba.
- Burayı kolay bulabildiniz mi? - Evet.
Adriana, nasılsınız?
Valeria! Daha iyiyim, teşekkürler.
- Şarap alır mıydınız? - Olur, teşekkür ederim.
- Ludovica, ilgilenir misin? - Tabii.
Teyze.
- Niye bu kadar geciktin? - Bir yere uğradım.
Tebrikler, burası gerçekten çok etkileyici parçalarla dolu.
Şahane bir yer, değil mi?
Kendimizi saklı güzellikleri ortaya Çıkarmaya adadık.
Bu anlamda Andrea gerçekten özel biriydi.
Güzelliğin izini sürmekte çok yetenekliydi.
Size işinden hiç bahsetmedi mi?
Hayır, aslında pek konuşmadık.
Yani sudan şeylerden bahsettik diyelim.
- Buyurun. - Teşekkürler.
Bu işin içinde bir iş var, anlayamadığımız bir sır.
Hepimiz için öyle.
Polis size eziyet etmeyi bırakmıştır umarım.
Bizim çok üstümüze geldiler.
Sizden ne istiyorlardı ki anlayamadık doğrusu.
Alışıldık sorular işte.
Andrea görmemesi gereken bir şeyi görmüş,
yoksa o halde bulmazlardı, onu değil mi?
Bir şeyler dönüyor.
Aman canım, ne dönebilir ki?
Andrea sadece kadınlar konusunda ortalığı karıştırırdı.
Ümitsiz vakalara karşı özel bir zaafı vardı.
Evli ve üstelik sevdiğiyle mutlu kadınlardan hoşlanırdı.
Ya da ulaşamayacaklarına.
Bence çok da sırlı bir durum söz konusu değil.
Aldatılan bir koca ya da kıskanç bir eski sevgili yapmış olmalı.
Evet, belki de.
Başka bir şey olamaz.
Affedersiniz.
Pardon, affedersiniz.
Affedersiniz. Andrea!
Affedersiniz, pardon.
Andrea!
Kim o?
Andrea?
- Yeter, ben gidiyorum. - Bekle canım, ne bu acele?
On dakika daha bekleyelim, sonra söz gidiyoruz.
Bir saat önce de aynı şeyi söyledin ama hâlâ buradayız.
Bu da senin o harika fikirlerinden birisi.
Güven bana, buna değecek. Bir arkadaşım
- ta Londra'dan kalkıp geldi. - On beş.
- Catena sen delisin! - Neden deli olacakmışım?
Özel bir randevu ayarlayamaz mıydık?
Randevu vermiyor.
- Ha demek öyle. - Kadın azize diyorum. Utanmıyor musun?
Bunlar mahrem konular.
Pasquale, senin donunda bile mahremlikten eser yok.
Doktorun verdiği damlaları kullan da,
bu deli saçması işlere bir son verelim.
Sözümü dinlersen bir daha hayalet mayalet görmezsin.
Onu kulak verme, hem o damlalar ne işe yarıyor ki zaten?
On altı!
Sıra bizde.
Çok heyecanlıyım!
Şansınıza sizden öncekileri kovdu.
- Gerçekten mi? - Gerçekten.
Göstersenize?
Tamam, geçebilirsiniz.
Şu saçmalığa bak!
Bu işten hiç ama hiç hoşlanmıyorum.
Peki bu umurumuzda mı?
İçim ürperdi!
Şu kumanda nerede be?
- Burada Donna Assunta, yere düşmüş. - Catena, tatlım, hoş geldin!
Hadi bana bir öpücük ver.
Yaklaş.
Kaç zaman oldu!
Ah biz iki sürtük!
Canım, niye geldin?
Hayaletlerle başı belada olan bu Arkadaşım için geldim.
Sen...
O kadar acı çekmişsin,
hala da çekmeye devam ediyorsun,
vah zavallı vah.
Benin için değil, yeğenim için geldik.
Evet Donna Assunta, bu arkadaşım için geldik.
Bir hayalet musallat oldu, bir türlü kurtulamıyor.
Bak sen!
- Gece bahçede dolaşırken de görmüş. - Niye eve girmemiş?
Bilmem, belki de anahtarı yoktu.
Hayaletin içeri girmek için anahtar kullandığı nerede görülmüş?
Hayalet dediğin duvarlardan geçer. Kafanı kullan!
Hayalet duvardan geçer tabii, kafanı kullan.
Kafanı kullansana!
Metroda da görmüş.
Bilet almış mı bari?
Beni bu saçmalıklarla oyalamayın!
- Orasını biz de anladık da... - Aynen.
Donna Assunta, rahatsız ettiğimiz için kusurumuza bakmayın, hemen gidiyoruz.
Aman Tanrım!
Bir sürü gölge etrafını sarmış
resmen cirit atıyor kızım.
Sen ölülerin arasında yaşıyorsun.
Hem de her gün.
Buraya gel.
Yanıma yaklaş.
Şöyle gel.
Korkma.
Meryem Ana, öbür dünyaya açılan
kapı benim.
Susun! Sessiz olun.
Bırakın da işimi yapayım.
Aşkım...
Kıymetli canım kızım...
Annen deli değildi.
Onun deliliği
bendim.
Olanların teyzenle ilgisi yok.
Ona güven.
Teyzenle bir ilgisi yok!
Aşkı bulacaksın.
Önünde iki yol var.
Doğru olanı seçersen,
bil ki kötü gitmeyecek.
Bizi tutup da cadının inine götüren sensin Catena, unutma.
Tamam da ne alakası var şimdi?
Ama "Annen deli değildi" kısmını
atlasa da olurdu bence.
Tabii ki deli değildi, üstelik iyi bir oyuncuydu.
Çok hayranı vardı, en azından ben öyle biliyorum.
O adamı kafana çok taktın gibime geliyor.
- Kendini yıpratıyorsun. - Aramızdaki her neyse öyle güzeldi ki.
Böylesini başka kimseyle yaşamadım.
Hoşuna giden biriyle karşılaşırsın, geceyi birlikte geçirirsiniz,
harikulade bir gecedir, ve zannedersin ki hayatının aşkı.
Ama ikinci buluşmanızda bir bakarsın hevesin geçmiş.
Yavrum ne yazık ki siz ikinci kez Buluşamadınız.
Andrea?
İnanmıyorum.
Benim, Adriana, tanımadın mı?
Ben Andrea değilim.
Benimle dalga mı geçiyorsun? Oyun mu bu?
Oyun falan yok. Ben Andrea değilim, üzgünüm.
Ben o değilim.
Bırak beni.
Çek elini.
Andrea'nın kasığında dövme var.
Ben Andrea değilim, kardeşiyim.
Adım Luca, ikiziz.
Kim olduğunu biliyorum, benim için de inanması çok zor.
Onunla hiç tanışmadık, geçen yıla kadar varlığından bile haberim yoktu.
Peki nasıl öğrendin?
Üvey ailem söyledi, sonra kendim biraz araştırdım.
Napoli'ye onun için mi geldin?
Önümüzdeki günlerde ilk kez buluşacaktık
ama geç kaldım.
- Bana inanmıyor musun? - Açıkçası kolay değil.
Beni gördüğünü kimseye söyleme.
Andrea ile birbirimizi çok az tanıyorduk.
- Evet, söyledi. - Sana benden bahsetti mi yani?
Evet.
Neden?
Bilmiyorum, gergindi, korkuyordu.
Kimseye güvenmememi söyledi.
O halde belki sen de tehlikedesin.
Saklanmalısın.
Galderisi geçen gece evinizde herhangi bir şey bıraktı mı?
Belki bir not?
Bilmiyorum.
- Buradan herhangi birini aradı mı? - Bildiğim kadarıyla hayır.
Pardon.
Olga, bir dakika bekle.
Herhangi bir şey bulabildiniz mi?
Olga?
Böyle başka fotoğraflarım da var mı?
Evet, birkaç tane daha var.
Gördüklerimden daha mı kötüler?
Bu bilgiyi size veremem.
Belki de onlara benden bahsetmeliydik.
Hayır, durumun biraz daha aydınlanmasını beklemek daha iyi.
Bahçeyi kontrol ederlerken çok tedirgin oldum.
Şu bulaştığım belaya bak!
Neden gülümsüyorsun?
Andrea ile birlikte olmasaydın asla tanışmayacaktık.
Yarın işe gitmem lazım.
Gece için su istersen, mutfak orada, dolapta var.
- Sabahları buraya çok ışık giriyor. - Sorun değil, alışkınım.
Teşekkür ederim.
O halde iyi geceler.
İyi geceler.
Hayırdır ne bu halin?
Bu ne suskunluk. Niye konuşmuyorsun? Neyin var?
Neyim mi var?
Bu olanlardan sonra şaşıracak ne var?
Yok, öyle değil.
Bu senin bahanen.
Yine bütün kapıları kapatmak için bir bahane.
Sakın benim gibi yapma, Adriana.
- Sen ne yaptın ki? - Ne mi yaptım?
O müze gibi evi mezar yaptım kendime.
Bir “Hatıralar Müzesi” haline getirdim.
Şimdiki aklım olsa aynı hatayı yeniden yapmam,
yapsam bile en azından yalnız olmam.
Bunu sen istiyorsun, yoksa kesin birini bulurdun.
Gerçekten mi? Peki kimi yaşlı bir adamı mı?
Yaşlı adamları hiç sevmiyorum, hiç sevmedim.
Gençlerle de kendimi gülünç hissederdim.
Acele etmelisin Adriana, bir adam bulmalısın.
Her gün seninle olacak, Çocuk yapacağın bir adam.
İstersen sonra aldatırsın.
Ama yok ebedi aşkmış, yok tutkuymuş...
Boş ver bunları Adriana, kendini kurtarmaya bak.
Baksana şunlar ne güzel.
Ya evet, pek güzel.
Andrea'yla neredeyse aynısınız.
Neden “neredeyse”?
O biraz daha...
kendinden emindi, en azından öyle gözüküyordu.
Ama sonuçta onu çok az tanıyordum.
Bak burada eşitiz.
Andrea'yla ilgili hiçbir şey bilmesek de,
onu bir türlü unutmayı başaramıyoruz.
Neden bana bunca kıyafet aldın?
- Beğenmedin mi? - Çok güzeller.
Ama gerek yoktu.
Beni nasıl tercih ediyorsun?
Bana kur mu yapıyorsun?
Rahatsız mı oldun?
Bilmem.
Çok yorgunum.
Günaydın.
- Günaydın. - Rahatsız olmayın.
- Buyurun, oturun lütfen. - Teşekkürler.
Sizi buraya kadar yorduğum için üzgünüm, ama ofiste pek uygun olmazdı.
Sorun değil.
Boş günümde onu sahile getiriyorum.
- Hangisi? Şu mu? - Evet, adı Giovanni.
Doktor hanım,
şefimin kesinlikle haberi yok.
Yalnızca size iyilik olsun diye yapıyorum.
Teşekkürler.
Fotoğraflar sizin.
Evinize her kim girdiyse hırsız değildi,
bir şey arıyorlardı.
Ne olabilir?
Belki Galderisi'nin bıraktığı bir şey.
- Evde bir şey olsaydı fark ederdim. - Evler bazen kara kutu gibidir.
İşi usulüne göre yapmak için arama izni çıkartmalıydım.
Hayır lütfen, bana büyük bir iyilik Yapıyorsunuz.
Baba, elma kaldı mı?
Kalmaz olur mu?.
Al bakalım.
Kendini tanıtmayacak mısın? Doktor Cozzolino, bu Giovanni.
Merhaba, ben Adriana.
Giovanni.
O gerçek bir doktor, biliyor musun?
- Babam hasta mı? - Hayır, sadece arkadaşız.
O zaman bir gün bize yemeğe gel?
Olur, teşekkürler, çok naziksin.
Elmayı sen soyar mısın lütfen?
- Olur tabii. - Bıçak vereyim.
Al bakalım.
Bunları Andrea mı çekti?
Bırak, dokunma.
- Neden çekti? - Benim haberim yoktu.
Polis gösterdi bana.
Bu fotoğrafları sana o mu verdi?
Yani adam seni böyle mi gördü?
Seni böyle gördü mü?
- Dur, bekle. - Hayır, utanıyorum.
Neden?
O kadar güzelsin ki.
Sana bakmak istiyorum.
Bana bakmak hoşuna mı gidiyor?
Tahrik mi oluyorsun?
O gece ne yaptınız?
Söylemem.
Neden?
Küçük meleklere bakın Tülü kaldırıyorlar.
Bu tül, sonraki dönemlerde yerlerini tıp bilimine bırakacak olan
simya ve büyünün gizemini ortaya çıkarmakta.
Şimdi ise karşımızda duran ve Napoli tarzı Barok-Rokoko mimarinin
en seçkin örneklerinden birini oluşturan büyük odaya giriyoruz.
Vazoların konumları ve sayısı
hayat ağacını ortaya çıkartıyor.
Mason labirentini de geçtikten hemen sonra,
gizemli yolculuk tam olarak burada son buluyor,
büyük rahmin önünde,
"tüllü rahim".
Doğum mucizesini engellemek için
araya giren şeytan, pençesini tam buraya...
Adriana, sana bir şey söyleyeceğim ama kızmayacaksın.
Şu anlattıklarının resmen Brezilya dizisinden farkı yok!
İkizler, yetimhane,
evinde Jane Eyre gibi bu çocuğu saklaman falan, yok artık!
- Teşekkür ederiz, iyi günler. - İyi günler.
Tehlikede olduğunu düşündüm, hepsi bu.
Ne tehlikesi, Adriana? Tehlikenin kendisi o!
Yavrum, gözlerime bak.
Sen bununla mı yattın?
Tam bir dizi!
İki kardeş, üstelik de ikiz, tabii aralarında rekabet var...
Hatta belki aşık bile oluyorsundur.
Pasquale, sence onu evden atmalı mıyım?
Yavrum, bunu ancak sen bilebilirsin.
O polis arkadaşının durumdan haberi var mı?
Sen Antonio'yu nereden biliyorsun?
Adriana!
Onunla sadece soruşturma için görüşüyorum.
Bak bir ipucu yakaladım. Andrea o gece aynaya birkaç sayı yazmış.
Göster bakayım şu sayıları.
Altı!
Kokusu güle pek benzemeyen bir şey.
Hiçbirimizde yok,
fakat eksikliğini hiç de hissetmedik hani!
Altı, yere bakar yürek yakar.
- Nedir o? - Kuku ayol.
Hadi bakalım. Kırk iki, al sana.
Sabah uyandırır,
gece uyutmaz.
Ama bacaklarınızın arasındaki
o pörsümüş şeyi uyandırmaya yaramaz.
Kırk iki, kahve!
On sekiz!
Yine bir mucize gerçekleştirdi, bu yıl da eridi gitti.
- Aziz Gennaro! - On sekiz, kan.
Üç tutturdum!
Üç tutturdum! 18, 37 ve 6.
- Ulan bala bak! - Altı üstü üç tutturdum canım!
- On! - Onunki Pelé'ninkinden de büyük!
Keşiş, kahve, kan, Maradona...
Bu sayıların anlamı ne?
Napoli! Napoli’nin Sırrı.
42, kahve.
18, kan.
Sayılar açık konuşuyor: Napoli’nin ruhu onlarda gizli.
Bu şehir, sırlarını...
kimseyle paylaşmaz...
Haydi bakalım mola bitti!
Herkes içeri.
Ciddi misin? Unutkan Teyze hâlâ hayatta mı?
Unutkan Teyze henüz genç sayılır, alt tarafı seksen yaşında.
Adriana zahmet etme, yarın Tecla halleder.
Ne zahmeti, lafı olmaz.
Seve seve yapıyorum.
Bu akşam nesi var bunun? Gitmek için can atıyor gibi.
Adriana hâlâ başına gelenleri kabullenmekte zorlanıyor.
Onu anlaman lazım.
Benimle hiç konuşmuyor ki hiçbir şey anlatmıyor.
Sence kime çekmiş?
Ağzından bir laf alabilmek için neler yapardık, unuttun mu?
Ne diyorsun ya?
Ne mi diyorum?
Anlamazlıktan gelme.
Zaman gerçeklere gebedir, er geç doğurur.
Isabella'dan bahset, yaptıklarından, aranızda yaşananlardan.
Adele... o zaten her şeyi biliyor.
Hayır bilmiyor.
Napoli'de mi?
Napoli'de bir şey bilmemek mümkün mü?
Bir kelime fazla, bir kelime az olsun fark etmez, ama her şeyi biliyor!
Yine de gerçekleri senden dinlemesi
çok daha hoş olur.
Gitsem iyi olacak, iyice geç oldu. Yarın da işe gideceğim.
Pasquale, geliyor musun?
Ne var? Neden bana öyle bakıyorsun?
Ben gidiyorum, yarın görüşürüz.
- Hoşça kal tatlım. - Güle güle, Pasquale.
Çocukken onu korkutur, türlü muzipliklerle sinirlerini bozardım.
Annen daima mükemmeldi,
benden daha güzel ve daha başarılıydı.
Kısacası ben kötü kız kardeştim, o ise iyi.
Sen küçükken nereye saklanırdın, hatırlıyor musun?
Ben anneni buraya kapatır, karanlıkta bırakırdım.
Sonra büyüdük,
bütün ilgi, bütün bakışlar onun üzerine gitti.
O her şeye sahip olmak istedi:
Başarı, şöhret, aşk, Domenico... Baban...
İstediğini elde edemezse çılgına dönerdi,
gerçekten acı çekerdi.
Bunlar babana aitti.
Bu ne güzel.
Babana ben hediye etmiştim, al senin olsun.
Teyze...
Annem hakkında söylenenler doğru mu?
Annenin bir sürü şeyi kurduğu doğruydu,
ama her şeyi değil.
Ne demek “her şeyi değil”?
Babanla ben onu aldattık,
ama inan olmaması için elimizden geleni yaptık.
Hayır teyze, lütfen...
O kendine eziyet ettikçe biz birbirimizi daha çok sevdik.
O delirdikçe biz birbirimize daha çok bağlandık.
Hatta kaçıp gitmeyi bile denedim.
Ben onu annenden önce sevmiştim,
annenle birlikteyken de
ve her zaman sevdim.
Her zaman.
Babanı uzun zamandır tanıyordum.
San Carlo tiyatrosunda beraber çalışıyorduk, o sahne tasarımcısıydı.
İyi bir ekiptik,
Bazı akşamlar buraya dans etmeye gelirdik.
Miriam, memnun oldum.
Simone, ben de memnun oldum.
Yalnızca sesini duyabildim.
Eğleneceğimizi söylemiştim.
Aynen öyle oldu aşkım.
Isabella değil mi o?
Neyin var?
Merhaba, dün gece sen de tiyatroda mıydın?
Çok hoş görünüyorsun...
Chiara, ufaktan kaçalım mı?
Sonra bir akşam annen çıkageldi.
Domenico onu daha önce hiç görmemişti.
Benden farklıydı, tam bir dişiydi.
Yaklaştı, babana baktı ve benden alıp götürdü.
Neredeydin?
Kiminle mesajlaşıyorsun?
Söyle, kiminle?
Bunu nereden buldun?
Babamındı.
Nedir bu?
Şans getiren bir göz.
Senin olsun.
Neden?
Asıl senin ihtiyacın var.
İkimiz adına saklayacağım.
Beni böyle saatlerce yalnız bırakma,
sonra aklıma kötü şeyler geliyor.
Kontrol edebileceğin tek kişi benim.
Seni ne kadar arzuluyorum biliyor musun?
Tarifsizce.
Bak beni terk edersen bir delilik yaparım.
Biliyorsun, değil mi?
Boyunda yatay bir oluk, kesintisiz,
eşit derinlikte, yaklaşık iki santimetre, sert.
Kenarlarında noktasal kanamalar var,
kenarları demetler halinde sıyrılmış.
Bileklerde şerit şeklinde sıyrılmalar gözüküyor.
Hafifçe deprese edilmiş.
Bağlamışlar.
Ayak bileklerini de aynı şekilde
ve ayaklarında hâlâ kum taneleri var.
Doktor, kalça açıcılar için destekleri hazırlayayım mı?
Adriana?
Vulvo perineal bölgeyi incelemeye başlayalım mı?
Adriana?
Çok küçük kesme.
Böyle iyi mi?
Birini mi bekliyordun?
Hayır.
Kim o?
Yukarı gelebilir miyim?
Onu içeri alma, lütfen.
Lütfen.
Bir dakika.
Arkadaşınız birazdan burada, olur, ben de gideyim.
Endişelenmeyin.
Sadece bana verdiğiniz sayılardan herhangi bir şey çıkmadığını
söylemeye gelmiştim. Her yönden araştırmaya çalıştık ama nafile.
Çalıntı bir sanat eserinin katalog numarası olabilir mi diye düşündük
ama o da değil.
Aslında size bunları söylememem gerekiyor.
Hâlâ soruşturma altında mıyım?
Köftenin tadına bakmak ister misiniz?
Olur, teşekkürler.
İki yıl önce Forcella'da bir ceset bulunmuştu.
Galderisi ile aynı şekilde öldürülmüştü, gözleri yoktu.
Ama dava asla çözülemedi.
Şüphelendiğiniz biri var mı?
Andrea çalıntı sanat eseri kaçakçılığı yapıyormuş.
Eserleri su altından çıkartıyormuş.
İşte yine elime yüzüme bulaştırdım.
Yanınızda çeneme hakim olamıyorum.
Endişelenmeyin, hiçbir şey duymadım. Yemin ederim.
Size verdiğim fotoğraflardan kimseye bahsettiniz mi?
- Hayır, geri mi istiyorsunuz? - Yok canım ne demek...
Köftenin tadına bakayım.
- Buyurun. - Teşekkürler.
Çok sıcakmış.
Harika olmuş.
Sen hep burada mıydın?
Bir türlü gidemedi.
Seni görecek diye çok korktum?
Gözü senden başkasını görmüyordu ki.
Sen de aşağı kalmıyordun,
ona nasıl baktığını gördüm.
Niye fotoğrafları ister misin diye sordun?
Fotoğraflar onda zaten var, sana istediği zaman bakabilir.
- Sana bakarak tahrik oluyordur. - Yeter!
Önce Andrea,
sonra ben, şimdi de polis.
Utangaç davranıyorsun ama
aslında kendini izletmekten zevk alıyorsun.
Aslında sana bakılmasından zevk alıyorsun.
Dur bakayım.
Kafanın içinde neler dönüyor, Adriana?
Ben, Andrea, o polis... Hangimiz?
Bütün gün kimi düşünüyorsun? Kimi arıyorsun?
Benimsin sen.
Yalnız benim.
Baba!
Arkadaşın seni bekliyor. Hadi insene?
Ne işin var burada? Git top oyna.
Doktor hanım, gelip bir kahvemi içer misiniz?
- Burada bekleyeyim, teşekkürler. - Hemen geliyorum.
Ölülerle çalışıyorsun, değil mi?
Kısmen evet, ama sadece onlarla değil.
Ölülerin hiç uyandığı oluyor mu?
Hayır, bu mümkün değil.
Haydi git oyna sen.
- Yakışıklı bir kavalye bulmuştum. - Merhaba, Adriana.
Beklettiysem özür dilerim, karakoldan aradılar da.
Bana ne söyleyecektiniz?
Antonio, evime geldiğinizde size gerçeği söylemedim.
Bir arkadaşımı beklediğim yalandı.
Kafam çok karışık, inanın hiç kolay değil.
Adriana, sizi anlıyorum
fakat onu bir kere gördünüz, yalnızca bir kere.
Ben eşimi iki yıl önce kaybettim.
Bir anda oldu, uykusunda.
Başınız sağ olsun.
Başta çok saçma geldi.
Yatak odasındaki sandalyede kıyafetlerini görürdüm.
Kremlerini bulurdum.
Sabah kalkmak,
oğlumu okula götürmek...
Her şey anlamsızlaşmıştı. Hiçbir şey umurumda değildi, oğlum bile.
Ama sonra öyle bir an geliyor ki, insan kendisi bile
anlamadan hayata yeniden tutunuyor.
Çok özür dilerim.
Karakola gidiyorum, sizi bir yere bırakmamı ister misin?
Hayır, teşekkürler.
Luca, benim.
Pasquale ile randevum var,
biraz geç döneceğim, görüşürüz.
Hoşça kal.
Pasquale.
- Buraya geldiğini kimseye söyledin mi? - Hayır.
- Kimse seni görmedi, değil mi? - Hayır, merak etme.
Dinle Adriana.
Açıklayamayacağım çok şey var,
hatta bilmemen senin için daha iyi.
Torretta’da bizim Rinuccio'yu gördüm.
- Ne dedi? Sayıların anlamı neymiş? - Sus da dinle!
Bunlar kötü insanlar, tehlikeliler.
Senin şu arkadaşın Andrea
sütten çıkmış ak kaşık değilmiş.
Üzerimde bir ağırlık var.
Kardeşi hâlâ senin evinde mi?
İyi misin?
Endişelenme yavrum, bir şey yok.
Biraz başım döndü, o kadar.
Pasquale!
Pasquale, neyin var?
- Pasquale! - Limonata çok soğuktu.
Pasquale!
Bana bak!
Pasquale.
Anne!
Annem!
Pasquale, benim Adriana!
Biri ambulans çağırsın!
Yardım edin!
Ambulans çağırın!
Biri bana yardım etsin!
Adriana, senin için seve seve başımı belaya sokarım.
- Ne olmuş? - Kalp krizi.
Pasquale öldürülmemiş,
doğuştan bir kalp rahatsızlığı varmış.
İnanmıyorum.
Bardağın analiz sonuçları da geldi,
zehir izine rastlanmamış.
Birisi bana böyle söylemeni mi istedi?
Al kendin oku.
Otopsiyi ben yaptım, sana neden yalan söyleyeyim?
Liliana, sana güveniyorum.
Emin olabilirsin.
Gitmem lazım.
Pasquale kalp krizinden ölmedi, değil mi?
Bu yüzden buradasınız, değil mi?
Pasquale için gelmedik doktor hanım.
Yasınızı tutun ve bir şekilde kabullenmeye çalışın.
Pasquale kalp krizinden öldüyse Andrea nasıl öldü peki, intihar mı etti?
İntihar mı etti dedim?
Hayır, Andrea intihar etmedi, hırsızlık yaptığı için öldürüldü.
Sanat eseri kaçakçılığı yapıyordu.
Dosya yanında mı?
Fotoğrafı çıkart da doktor hanıma neden öldürüldüğünü gösterelim.
Nerede bu?
Bunu görüyor musunuz?
O çalmış, sonra da
sahtesini yapıp satmış, kimse orijinalinin nerede olduğunu bilmiyor.
Kaçak tarihi eser dünyasını böyle altüst etmesine izin vermemiş olsa gerek.
İşte bu yüzden öldürülmüş, yeterli mi?
Açıkçası bizim için yeterli. Şimdi izin verirseniz başka işlerimiz var.
Kardeşini de araştırıyor musunuz?
Ne kardeşi?
Ölümünden hemen sonra Napoli'ye gelen ikiz kardeşi.
Hiç tanışmamışlar, doğduktan hemen sonra evlatlık verilmişler.
Evet Galderisi evlat edinilmiş ama sekiz yaşındayken.
Ve kardeşi falan da yokmuş, bütün ailesini araştırdık.
- Kardeşinin adı ne? - Luca.
Soyadını ya da nereli olduğunu bilmiyorum.
Onunla iletişime geçemez misiniz?
Hayır, sadece bir kez gördüm.
Üzgünüm ama gerçekten gitmem gerek.
Semola!
Hadi yürü!
Başın sağ olsun canım.
Bu kadar kısa sürede bunca üzüntü...
Zavallı Pasquale.
Kimin aklına gelirdi ki?
Düşünmesi bile korkunç.
Kollarınızda can verdi.
Yalnız değildi.
Bir anda oluverdi.
Adriana birinin onu zehirlemiş olabileceğini bile düşündü.
Neden ki?
- Kim ona zarar vermek isteyebilir? - Hiç kimse.
Göreceksiniz bu da geçecek, zaman her şeyin ilacıdır.
Metîn ol.
Adele, şu başına gelene bak.
Çok üzgünüz, sevgili Adele, çok.
Zavallı Pasquale, öylece, bir anda...
Pasquale haklıydı.
Hâlâ ayakta durabilmen bir mucize.
Yalancısın,
kötüsün.
Kahpe şehir!
Katil!
Sadece öldürmek, can almak istiyorsun.
Evlatlarını sevmiyorsun sen.
Onunla arkadaş değilsiniz!
İtiraf et!
Cesaretin varsa şöyle!
Evet, ona aşığım, ne var? Ona hep aşıktım, neden biliyor musun?
Varlığımın farkına varıyor, beni dinlemesini biliyor da ondan.
Senin ne zaman söyleyecek sözün oldu?
Madem öyle ayrılalım daha iyi.
Sıkıyorsa dene, bir delilik yaparım. Bir delilik yaparım, Domenico.
Domenico!
Adriana...
Kızım sen burada durma.
Haydi odana git.
Odana git!
- Domenico! - Git dedim!
Domenico!
Beni terk etme! Beni terk edersen bir delilik yaparım.
- Yeter artık! - O seni bırakacak, sana yalan söyleyecek.
- Aklını kaçırmışsın sen! - Ben seni asla bırakmayacağım.
Bana ihtiyacın var, sonsuza kadar yanında olacağım.
Söyledim bir kere!
Banyodaki muslukmuş.
- Bana bir kahve yapar mısın? - Tabii ki.
Adriana, ona gitmesini söyle.
Lütfen.
Adriana, onu buradan gönder lütfen.
Dolapta süt var,
rica etsem alabilir misin?
Adriana, gönder şu adamı.
Ne olur benimle kal.
Seni her şeyden daha çok seviyorum. Lütfen yüzüme bak.
Çöp torbası var mı?
Şu büyük olanlardan.
Evet, var.
Ne olur benimle kal.
Adriana, yüzüme bak.
Bak bana!
Hayır, kalkma.
Adriana, kalkma, ona gitme.
Ona gitme.
Adriana, seni seviyorum.
O seni aldatacak,
ben seni asla bırakmayacağım.
Ne olur, Adriana, lütfen...
Seni sonra ararım.
Adriana!
Giovanni, neden bağırıyorsun? Buradayım işte.
Ne kadara hazır olursun?
Ben sizinle gelmiyorum ki.
Onu havuza götüreceğim, işim bitince seni ararım.
Sonra görüşürüz.
- Güle güle Giovanni. - Hoşça kal.
Sanat, her şeyden önemlisi tam da bunu temsil ediyor.
Sanat aynı zamanda İsa’yı saran bu örtüde gizli.
Sonunda!
Pasquale'nin anısından bahsettiler bile.
Taşınmanın ortasında gelebilmem zaten mucize. Ancak on dakika kalıp gideceğim.
Sanat gerçekliğin suistimalidir, ve bizler de bu suçun ortaklarıyız.
Bu nedenle bu onura layık olduğumuzu bir kez daha onaylayarak,
bizi gerçekten çok onore ettiniz.
Sizlerle olmak büyük bir zevk.
Teşekkürler.
Hiç aşağıya indiniz mi?
- Hayır. - Mutlaka inmelisin!
Bakın kim burada.
Liliana?
Adriana!
- Seni görmek ne güzel. Nasılsın? - İyiyim.
Seni teyzem Adele ile tanıştırayım. Doktor Liliana benimle çalışıyordu.
Bu da arkadaşım Catena.
- Memnun oldum. - Ben de.
Ne kadar uzun zaman oldu! Ama seni iyi gördüm.
Evet, iyiyim.
Sana müjde, terfi aldım.
Ama inan seni o kadar özlüyoruz ki.
Ödül sahiplerini tanıdığını bilmiyordum.
Tanışıyoruz, ama öyle pek bir samimiyetimiz yoktu.
Bugün onları dinlemek büyük zevkti, değil mi?
Nasılsın?
Görüşmeyeli uzun zaman oldu.
Evet.
Pasquale hakkındaki güzel sözlerin için çok teşekkür ederim.
Ne demek, rica ederim.
Prens'in başka bir kopyası yapılmasın diye heykeltıraşı kör ettirdiği doğru mu?
Hep aynı saçmalıklar, Catena!
Bunların hepsi efsane, asla kanıtlanmadı.
Lafı edildiği halde ortada kanıt yoksa, efsane olarak kalıyor.
- İyi akşamlar hanımefendi. - Size de.
Affedersiniz.
Size bir şey vereceğim, az önce çıkan genç adam düşürdü.
Hangi genç adam?
Sizinle birlikte gelen genç adam.
Benimle birlikte mi?
Evet, şu omzunda sırt çantası olan genç adam.
Ama ben buraya yalnız geldim.
Birkaç dakika önce,
tam çıkarken cebinden düştü.
Seslendim ama durduramadım.
Şansına kırılmadı.
Çok da güzelmiş.
Teşekkürler.
NAPOLİ'NİN SIRRI