N'aber dostum?
Şikago'nun Cabrini-Green evleri 2. Dünya Savaşı'nda
işçilere sosyal konutlar olarak inşa edilmişti.
1960'ların başında
sakinlerinin çoğu siyahi Amerikalılardı.
En kalabalık döneminde Cabrini-Green'de 15 bin kişi yaşıyordu.
Bu hâliyle ulustaki
en büyük sosyal konut topluluklarından biriydi.
Sonbahar 1992 Cabrini-Green, Şikago
Eric, itiyor musun ya?
İtiyorum işte!
- Tuttun mu? - Evet.
Hadi be!
Slug!
Slug! Bir el atsana şuna.
Bana niye söylemediniz?
Onuncu kattaydı. Çok geç gelirdin.
- Asansör bozuldu. - Hep bozuk.
Haklısın. Gecikirdim.
Bu döşek amma ağır.
Hâlâ yardım etmeyecek misin?
Yok, kalsın.
- Annem atladığını biliyor mu? - Söylemezsen bilmez.
- Ya söylersem? - Öf, kaybol Dee.
- Ben de atlayayım. - Niye?
Canını yakıp anneme ağla diye mi?
Çok kötüsün!
Bak, ağlamak üzeresin, değil mi?
Hiç de bile!
Kız kardeşine kötü davranma.
Herkes atlayamaz.
Benim gibi yani.
Cabrini-Green'de çocuk parkında tek kural vardır.
Kaç yaşında olduğun fark etmez.
Ne kadar paranın olduğu,
İri ya da uzun ol.
Veya küçük ol.
Önemli olan tek şey...
atlayabilmen.
Uçtum be.
Tanrı'ya en yaklaştığım andı.
Nasıl yaptığını anlatsan keşke.
Bu bir sır.
Anlatsam en iyisi olamam artık.
Anlatma o hâlde.
- Yemekten sonra çıkar mısın? - Evet.
Tamam. Görüşürüz.
Geldin demek. Niye berbat görünüyorsun?
Baban seni görünce kıyameti koparır.
- Ne yapalım? - Başın belada!
- Seni duydum Malik! - Ben de seni Amber.
- Eric, yıkanmalısın! - Annem değilsin!
Şanslısın ki değilim. Seni pataklardım.
Şimdi sen...
- Ne yapıyorsun? - Seni ilgilendirmez.
Peki.
Kaça satıyorsun nine?
İki dolar.
Böyle zengin olamayız.
Amacım o mu sanıyorsun?
Bu kutularda niye hiç kurabiye olmaz?
Hey, iki dolar demiştim.
Malik!
Atlama konusunda ne dedim?
Kim söyledi?
Gammaz.
Söylemesine gerek yok. Ben bilirim. Annenim.
Beni görmeliydin.
Dünya rekoru kırdım! Uçuyordum!
Hava mı atıyorsun bir de?
Yakalanmadıkça atlayabileceğimi söyledin.
Kendini komik sanıyorsun.
Bir mikrodalga diğerine ne demiş anne?
Söyle bakalım.
"Bana mı öyle geliyor, yoksa sıcak mı?"
Anne.
- İyiydi Malik! - Onu teşvik etme.
Hadi ya.
Ufaklık, ne oluyor orada?
İnatçı keçi.
Hep istediğini yapıyorsun,
kim ne derse desin.
Aynen babam gibi.
Anne?
Ayılar nasıl serinler?
Nasılsa söyleyeceksin. Hadi.
Klimayıyla.
Anlatım üzerinde biraz çalış.
Diana, canım. Dikkat etmezsen içine düşeceksin.
Küçük kız, evimde ne bağırıyorsun?
- Örümcek var anne! - Bırak.
Ya uyurken yüzüme çıkarsa?
- Çıkmaz. - Üstüne yumurta bırakır.
Uyandığında yavru örümcekler
- kulaklarından çıkar. - Tanrım! Anne!
Kız kardeşine işkence etme.
Niye hiç görmemiş gibi davranıyor? Büyü biraz!
Esas büyümesi gereken sensin ufaklık.
Aman Tanrım.
Malik! Kes şununla oynamayı.
- Çıkar evimden! - Tamam! Çıkarıyorum. Of ya!
Ne yapacağını biliyorsun. Elini tut.
Kız kardeşinin elini tut. Hadi.
Başınızı eğin. Teşekkürler.
Göklerdeki Babamız, bugüne şükürler olsun.
Yiyeceklerimizi kutsa,
bedenlerimize besin olsun.
Verdiklerin ve her gün bize
vermeye devam ettiklerin için şükürler olsun.
Babamı da kutsa,
bugün 70 yaşında olacaktı.
Onu kutsa.
- Âmin. - Âmin.
Tuhaf değil mi?
Yaşamadığı hâlde hâlâ dedemin
doğum gününü kutluyoruz.
Yine de doğum günü.
Onu anmalıyız.
Yaşlanmayacak ama.
Beş yıl oldu Dolores. Karıştırıyorsun artık.
Karıştırmıyorum anne.
Yoksa dedelerinin kim olduğunu nasıl bilsinler?
Pekâlâ, kimin canı tatlı çekiyor?
- Ben, ben! - Öyle mi? Tamam.
Tabağındaki her şeyi ye.
Yemekten sonra tatlı alırsın.
Gördün mü anne? Kutlama yapıyoruz. Havaya gir.
Yaşayanlar için de tatlı yapsana?
Üst üste dört gündür bunu yiyoruz.
Sebzeye dönüşeceğim yakında.
Sen yemek yapsana?
Ocak için çok küçüğüm.
Değilsin.
Asla küçük değilsindir. Onun yaşında yemek yapardım.
Kafaya koyarsan yaparsın.
Kafam McDonald's'ta
ama tabağımda yok.
Pekâlâ.
Herkes gözlerini kapatsın.
Hadi.
Şimdi hayal edin,
tava cızırtısı duyuyorsunuz.
Kalın kesilmiş jambon kokusu geliyor,
kasaptaki en iyisinden.
Yanında patates ve jambon yağında pişmiş
kızarmış tavuk var.
Yanında da
koca bir bardak portakal suyu.
Soğuk, üstünde de tam sevdiğin gibi
posası yüzüyor.
Ağzın sulanırken aşağı bakıyorsun.
Açın gözlerinizi.
Yarın alışveriş yaparım.
Meyve suyumu unutma.
Sen hariç herkes seviyor.
Yardım lazım mı?
Ellerin temiz mi?
Şöyle yapalım.
Bunları sayarak yardım et.
On, 20, 30, 40, 50, 60, 65.
Tamam.
Bu ne için, biliyor musun?
Elektrik için 65.
Yakıt için 30.
Su için 20.
Kira için de 250.
Hepsi toplamda kaç eder?
Hayır, parmaklarını kullanma.
Hadi. Konsantre ol.
355 mi?
Bugün pazar. Onu niye sınıyorsun?
Bırak yaşasın.
Bugün atlamaya gittim.
Herkesten yüksek atladım, Malik'ten bile.
Öyle mi?
Bunları nasıl yaptınız?
Gordon'la buraya ilk taşındığımızda
evde biraz renk olsun istedik.
Kumaşı Victoria verdi.
Mississippi'den getirdiğim
bu makineyle diktim.
Mississippi'nin neresinden?
Tupelo.
Dedem, annesiyle babası, benimkiler,
tüm kuzenlerimiz orada doğup büyüdü.
İyi de aksanın yok nine.
Büyük ölçüde azaldı.
Zamanla kaybediyorsun.
Orayı özlüyor musun?
Arada sırada rüyama giriyor.
Bazen...
Annemin beni yemeğe çağıran sesini bile duyduğum oluyor.
Annemi özlüyorum.
İnsanları özlüyorum.
O yeri özlemiyorum ama.
Ne zaman oradan bahsetsen
şiir gibi konuşuyorsun.
Her şeyde bir şiir vardır.
Doğa olabilir. Konuşma olabilir.
Bir kuş da olabilir.
Şunu çimdiklemeyi kes.
Atacak mısın bunu artık?
Ne dersin Malik?
Bu süveter annen için fazla mı çirkin?
- Yok. - O hâlde bunu
parçalanana kadar atmaz. Gör bak.
Ne yapıyorsun?
Sana sarılıyorum.
Bana sarıldığın gibi.
Seni seviyorum anne.
Atlayamayan çocuğa ne denir?
- Ne? - Eric.
Dalyandaki salyangoza ne denir?
- Ne? - Dalyangoz.
Uçan arıya ne denir?
- Ne? - Uçarı.
Bir çifte nasıl dans eder?
- Nasıl? - Telli ekleyince.
Scottie Pippen olmadan Jordan ne olurdu?
Bilmem. Yine de MVP olurdu.
Aptal mısın?
Batı Yakası'nın en iyisi Isiah Thomas.
Önüne çıkan herkesi yok ediyor.
Scottie olmasa MJ sıradan biri olurdu
ve Isiah'yı geçemezdi.
MJ'in Scottie'ye ihtiyacı var.
Aslında birbirlerine ihtiyaçları var...
Yanılıyorsunuz.
Horace Grant'siz birer hiç olurlardı.
- Hadi be oradan. - Beni beklemediniz.
Geç kalırdık.
Daha kaç kez söyleyeceğiz?
- Tabii. Ben hiç geç kalmam. - "Ben hiç geç kalmam."
Sus ya!
Beni yine bıraktınız!
Bayan Willis'i etkilemeye mi çalışıyorsun?
Esas sen sürekli şöyle diyorsun,
"Bayan Willis, ödevime yardım lazım."
Dersten sonra ona gidiyorsun.
Akıllı ol oğlum.
Bayan Willis'in parası var. Güzel arabasından belli.
Eric, Toyota Corolla'sı var.
- Ben de onu dedim. - Zengin ya da değil, müsait işte.
Fırsatım için hazır olmalıyım.
Fırsatın olmayacak ki.
Ayrıca buralardan hiç kimseyle takılmıyor, imkânsız.
Seninle sadece ödevini yapmayı unuttuğunda
ve o da anneni arayacağı
zamanlarda konuşuyor.
- Justin? - Burada.
- Tyrone? - Burada!
Tyrone'un sesi değil bu, Samuel.
Kes şaklabanlığı.
Samuel.
Annem bana peygamber adı vermiş.
Peygamber adın var ama yine de züğürtsün.
Fena kapak yaptı.
- Georgia? - Burada.
- Beth? - Burada.
Yuh. Kafam o kadar büyük mü?
Normalden büyük.
Bağlılık yemini için kalkın lütfen.
Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı kalacağıma yemin ederim.
Temsil ettiği cumhuriyete,
Tanrı önünde bölünmez, tek ulusa,
herkes için özgürlük ve adaletin olduğu ülkeye.
herkes için.
Sessiz olmalısınız, tamam mı?
Ben kazandım.
- Beşte üç. - Tamam.
Şuraya bak.
Çatı işte. Ne var?
- Çatlakları görüyor musun? - Evet.
Çok yakından bakarsan yıldıza dönüşüyorlar.
Dene.
Sıkı denemelisin.
Deniyorum.
Gördün mü şimdi?
Evet.
Merhaba!
Selam!
Adım Malik!
Benimki de Eric. Unutma sakın!
- Adım Malik. - Benimki de Eric!
Merhaba!
Bizi küçümseme!
Bizi unutma! Ben varım!
Ben varım!
- Merhaba canım. - Merhaba anne.
Merhaba anne.
Merhaba canım.
- Yediler mi? - Tabii ki.
- İki kere yemek yedim. - Öyle mi?
Büyük kızım benim.
Kendinle pek gurur duyuyorsun gibi.
Anne, niye bu kadar yorgun görünüyorsun?
Çünkü annen bu aile için çalışmaya çıktı,
bu yüzden.
Konuş benimle.
Sorun ne, biliyor musun?
Herkesin ne kazandığını biliyorum.
Bordrolarını görüyorum.
Herkesin değerini biliyorum.
Bilmezken çok daha kolaydı.
Seni it gibi çalıştırıyorlar.
Ne karşılığında?
Zam yapacaklar mı sana?
Bunu niye dedin?
Şu anda zam isteyemem.
Niye? İhtiyacımız var. İstemelisin.
Kovulma riskini mi alayım?
Kapının önünde işim için bekleyen
bir yığın insan var.
Hepsi de şaşaalı üniversite diplomalı.
Bu gerçek mi
yoksa haddini bildirmek için öyle mi diyorlar?
Elimizdeki azıcık şeye
tutunmaya çalışıyorum, tamam mı?
Zaten hepinize zar zor bakıyorum.
Öyle konuşuyorsun ki
neler çektiğini anlamıyormuşum gibi.
Özür dilerim. Hiçbir şey kastetmedim.
13 Ekim 1992 09.00 - 09.45
Takmak ister misin? Hey! Tak.
İsteyen taksın.
Yok, almayayım.
- Saymayı bile bilmiyor. - Kıskanıyorsun sadece.
Ben saatler alıp okulda göstermezdim.
Soyulmak istemem.
Saat alacak paran yok zaten.
- Onun parası bile değil. - Ne önemi var?
- Para paradır. - Satış gerçek bir iş değil.
Bir köşede durup kardeşini kolluyor.
Bir gün öldürülecek.
Tamam. Bu konuya girmeyelim.
Bak, polis geldi.
Niye polis geldi? Ne oluyor?
- Biri vurulmuş. - Ölmüş mü?
- Bilmem. - Biri öldürülmüş.
BYRD İLKOKULU
Hey, yavaş ol. Hey.
Anne, neler oluyor?
Kimlik alana kadar buradan uzak durmalıymışız.
Güvenlikle ilgiliymiş.
Kimin? Bizim güvenliğimiz mi?
Burada yaşıyoruz ve...
Umurlarında mı sence?
Evimizde bize böcek gibi davranıyorlar.
Affedersiniz memur bey.
Burada yaşıyorsak kimliğe ihtiyacımız yok, değil mi?
Giriş için herkesin kimliğe ihtiyacı var.
Tamam, peki ya çocuklarım?
- Burada mı yaşıyorlar? - Evet.
Herkes gibi onların da kimliği olmalı.
Giriş çıkış yasak. Yeni uygulama.
Ne uygulaması? Çocuk onlar.
Onları niye izliyorsunuz?
Sorunuz varsa Toplu Konut'la konuşun.
- İşimizi yapıyoruz. - Sizi tutmayayım.
Bize suçlu gibi davranıyorlar.
İstedikleri bu. İnsanı yıpratıyorlar.
Kimmiş?
Bir çocuk diye duydum.
- Kaç yaşındaymış? - Bilmiyorum.
Çocuklar, hadi. Uzaklaşmayın.
Sıra bize geliyor.
Şikago Toplu Konut Dairesi
- Küçük bir çocukmuş. - Nerede olmuş?
Okulun dibinde, annesiyle beraberken.
Bu semt eskisi gibi değil artık.
Güpegündüz.
- Dolores. - İnanılmaz.
Fazla oldu.
Eric kendi alabilir.
Ona baksana.
Yeterince yemiyor. Sıska.
Anne?
Niye kimlik verdiler?
Burada oturmayanlar içeri girmesin diye.
Çatışmalardan dolayı tüm mahallede
kısıtlanma uygulanıyor.
Okula gidip gelmediğiniz zamanlarda
içeride oynayın, tamam mı?
İçeride ne yapacağız?
Artık pek atlayamayacaksın,
orası kesin.
Seninle kâğıt oynarız.
Harika fikir Eric.
Gece kalabilirsin. Babanı ararım.
Musluk onu deli eder.
Ben onlarda kalsam?
Zaten buradasın.
Ayrıca musluk tamir edilecek.
- Hep öyle diyorsun. - Talepte bulunuyorum.
Üç ay önce şikâyet ettim. Daha ne yapayım?
Daireyi su basarsa ne yaparız?
- Su basarsa mı? - Yüzme bilmiyorum.
Gemi yaparım o zaman.
Nuh'un Gemisi gibi mi?
O kadar büyük değil.
Hayvanlara da yerimiz olmaz.
Buradakilerden binmek isteyen binebilir.
Tahtayı nereden bulacaksın?
Gemi yapacaksın ya.
Haklı, anne.
Cabrini-Green'de yeterince ağaç yok.
Bu gece kalıyorsun. O kadar.
Onlar ne olacak?
Bir yerlerin vakti geçtiğinde bunu hissederim Dolores.
Başka bir yere taşınabiliriz.
O kadar basit değil. Biliyorsun.
Bağlılık yemini için kalkın lütfen.
Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı kalacağıma yemin ederim.
Temsil ettiği cumhuriyete,
Tanrı önünde bölünmez, tek ulusa,
herkes için özgürlük ve adaletin olduğu ülkeye.
Dantrell Davis'e bir dakikalık saygı duruşu için
ayakta kalın lütfen.
Dantrell Davis yedi yaşındaydı.
West Oak, 500 numarada oturuyordu.
Bir gün annesiyle okula yürürken
bir silah sesi duydular.
Dantrell başının yanından vuruldu.
Onu hastaneye götürdüler.
Hastaneye ulaşamadan öldü.
Teşekkürler.
Bilim insanlarına göre sekoyalar
ilk kez 160 milyon yıl önce Jura devrinde görülmeye başlandı.
Arkeologların keşfettiği kalıntılar
dev ağaçların olduğu bu tür ormanların
kuzeyde çok yaygın olduğunu gösteriyor.
Kalan ormanlar,
Sekoya Millî Park'ındaki gibi
geçmişle günümüz arasında önemli birer bağ.
Bu narin ağaçlar sürekli birbiriyle rekabet hâlinde,
muazzam gövdelerindeki
her hücreyle güneşe doğru uzanıyorlar.
Güneşin enerjisi için savaşırken
ağaçlar giderek daha da uzuyor.
Dev sekoyaların boyu...
Efendim?
Tuvalete gidebilir miyim?
Olur.
725 bin kilo.
Ağaçların tepelerinin oluşturduğu
gölge kubbesinde
devasa gövdeleriyle...
Slug'a ne oldu?
Bayan Willis biz dönene dek tutmasını söyledi.
Ne yapacağız?
Koş!
Yetiştik!
Yetiştik! Yetiştik!
- Şuna bak. - Harika ya.
- Ondan hoşlanıyor musun? - Hayır.
Hoşlanıyorsan söylemelisin.
Çok belli ediyorsun.
Ben ondan hoşlanmıyorum, ona âşığım.
- Söyle o hâlde. - Benim için fazla zengin.
- Baksana. - Bu iyi bir şey.
Babam dedi ki kadının sana yemek ısmarlaması iyiymiş.
Yok ya. Kaderimizde yazmıyor.
Kafanı kırmaktan korkmuyorsun da
hoş bir kadından mı korkuyorsun?
- Haklısın. Gidiyorum. - İşte böyle.
Affedersiniz hanımefendi.
Sizi sevdiğimi söylemek istiyordum.
Hayatımda sizin kadar sevebileceğim
birini bulabileceğimi sanmam.
Ufaklık! Niye okulda değilsin?
Martin Luther King günü. İşine bak.
Of ya!
Neredeler?
TREN KUZEYDE
Tren istasyonu yazıyor.
Bu herif valizlerini taşımalarına niye yardım ediyor?
Kendi valizlerini taşıyabilirler.
Bunun için maaş alıyor.
İki elleri var sonuçta, değil mi?
ŞİKAGO
Şikago'ya gidiyorlar da nereden geliyorlar?
Mississippi. Aynen ninem gibi.
Belki ben de oradanım.
- Tam bilmiyor musun? - Hayır.
Herkes hindiba tohumu gibi.
Oradan oraya uçuşup
düştükleri yerde filizleniyorlar.
Ya da Kaliforniya'daki ağaçlar gibiler.
Sekoyalar mı?
Milyonlarca yıldır aynı yerdeymişler.
Herkes binsin!
Zenginler niye böyle öfkeli? Şu kavgaya bak.
"Kimim, biliyor musun?
"Göl kıyısında oturuyorum ben."
"Çirkefliğini kapatmak için
"daha çok makyaj yapmalısın."
- "Çekil yolumdan!" - "Hoşt çakal."
Bu dünyada cidden çok çatlak var.
Biliyorum ya.
David, üzgünüm
ama şu anda büroya gelemiyorum.
Yok, oğlumu hâlâ bulamadım. Tamam.
Bilmiyorum.
Telefonu kapatmalıyım,
- bakarsın arar. - Anne, ne oldu?
Tamam, geldi.
Şükürler olsun. Canım.
- İyi misin? - Evet.
Tamam. Canını yakan olmadı ya?
- Hayır. - Tamam.
- Neredeydin? - Sanat Enstitüsü'nde.
- Ne? - Sanat Enstitüsü.
Sanat Enstitüsü'nde ne işin vardı?
Sıkıcı bir doğa belgeseli seyrettirdiler.
Oradan çıkmalıydık.
Kiminle konuşuyordun?
Arkadaşın Eric ceza almak üzere.
Yakınlarda ziyaretine gelemeyecek, buralara uğrayamayacak.
Okulu ekmek benim fikrimdi.
Eminim öyledir Malik.
Evet, eminim. Meraktan hasta oldum!
Seni pataklamam lazım.
Hiçbir şey olmadı...
Olabilirdi ama.
Anlamadığın şey bu.
Lanet olsun. Dantrell öldürüldü.
Bunun senin için bir anlamı yok mu?
Dantrell gibi vurulmayacağım.
Bunu bilemezsin!
O küçük çocuğun başına gelenler kadar
kötü bir şey yok bu dünyada.
O sen de olabilirdin.
Nerede olduğunu, ne yaptığını bilmeden
seni nasıl güvende tutabilirim?
Sokakta ölmek mi istiyorsun?
Hayır.
Seni güvende tutamıyorum.
Bu da içimi yakıyor.
Sen hiç oralı değilsin ama.
Buradakileri nasıl etkilediğini hiç umursamıyorsun.
Ev ödevlerini bitir.
Ayrıca bir ay televizyon yok.
Ben seyrederim ama.
Kimin seyrettiği fark etmez.
Ayrıca kimlerle olacağını,
nereye gideceğini söylemeden bu eve girip çıkmayacaksın.
Annesi olmadığını biliyorum, tamam mı?
Fakat kardeşine göz kulak olmalısın.
Mutlu musun?
Ona bakmayacak mısın?
- Neden? - İstemiyorum.
Pek çoğunuz mahallenin dört bir yanından geldiniz,
sevilen bir oğul olan Dantrell Davis'i
anmak üzere.
Pek çoğunuz bizi çevreliyor gibi görünen
bu karanlıkta boğuşuyorsunuz.
Bu toplumun bir evlâdı, Tanrı'nın sevilen çocuğu
genç Dantrell'in hikâyesini düşününce
başka bir çocuğun hikâyesine gidiyor aklım.
Beytüllahim'de doğan bir çocuk,
doğu Nasıra'nın kenar mahallelerinde yetiştirilen bir çocuk,
onu seven bir anne tarafından yetiştirilen bir çocuk.
Öyle bir anne ki oğlunu onu bekleyen büyük kaderden
kurtaramayacağının bilgisiyle
mücadele etmek zorunda kaldı.
Bakın, Tanrı'nın yolu
bizi acıların çemberinden
ve masumların gördüğü zulümlerden geçirir.
Yeni Kudüs'ün yolu
Kurtarıcı'mızın tahta bir haçı sürüklediği yola götürür bizi.
Bizi Calvary adındaki tepeye götürür.
Calvary'de olanlar hikâyenin sonu değildi,
aksine başlangıcıydı.
Âmin.
Ona niye bakmadın?
Ölü çocuk görmek istemiyorum.
Onu görmeye çok insan geldi.
Artık daha iyi bir yerde.
Bilmiyorum. Bence yok oldu gitti.
Hayalet falan değil.
Ölümden sonra hayata inanmıyor musun?
- Kimse bilmiyor. - Ya İsa?
Bence o yaşadı
ama geri dönecek mi, bilmiyorum.
Nasıl bilebiliriz?
Ölümden sonra hayat yoksa tüm bunlar niye?
Ne fark eder? Burada sürekli birileri ölüyor.
Evet ama o küçüktü, gerçekten küçük.
Dantrell nereye gidebilir ki?
Peki ya o
hiçbir yere gitmediyse?
Ya yok olduysa?
Bu ölüm şehrin kontrol edemiyor göründüğü
şiddetin bir simgesi oldu.
Şikago Başkanı Richard Daley.
Ne yazık ki burada çetecilerin ve uyuşturucu tacirlerinin
şiddetini ve insan hayatını hiçe sayışlarını görüyoruz.
Onlar nasıl ki masumları hedef alıyorsa
biz de bu savaşta onları hedef almalıyız.
Daley ve Şikago Toplu Konut Başkanı Vince Lane
Cabrini-Green'i silahlı saldırganlardan
ve çetecilerden geri almaya yemin etti.
Malik! Uyan canım. Uyan!
Kapıyı açmak için 30 saniyeniz var.
- Kim o? Geliyorum. - Açın. Polis.
Memur bey, sorun ne?
Toplu Konut dairenizin aranmasına izin verdi.
Tamam. Ne araması?
- Dikkatli olun. - Çekilin.
- Hanımefendi, çekilin. - Memur bey.
- Neler oluyor? - Tamam.
Arama emriniz var mı?
Binada uyuşturucu arıyoruz.
Uyuşturucu mu? Bizde... Burada hiç uyuşturucu yok.
Ben, annem ve iki çocuğum varız. Burada uyuşturucu yok.
Dolores, ne işleri var burada?
İyi işte. Saklayacak bir şeyiniz yok.
Dolores?
Bizde uyuşturucu yok.
Çocuklarımı korkutuyorsunuz.
Tanrım, acı bize. Evi dağıtıyorlar. Dolores.
Sabahın ikisi. Çocukları korkutuyorsunuz.
Sakin olun. Herkes aranıyor.
Hayır, lütfen.
Bunu niye yapıyorlar?
Bunlar onun eşyaları.
Bunların içinde uyuşturucu saklamıyor ya.
Bir şey bulamazsınız.
Oraya niye giriyorsunuz?
Anne, ben hallederim.
Yanlış eve geldiniz.
Hiçbir şey bulamazsınız. Buna gerek var mı?
- Çek elini ondan. - Tamam.
Yanlış eve geldiniz. Siz...
Orası bebeğimin... Kızımın...
Bizi rahat bıraksanıza! Lanet olsun!
Anne.
Gelin canlarım. Gelin.
Bunu niye yapıyorlar anne?
Diana'nın boncukları. Niye? Bunu niye...
Eric. Orada mısın?
Of ya, döşeğimi attılar.
Berbat bir şey. Bizimkini de.
Ne yapacaksın bu konuda?
Canlarına okuyacağım.
Yapmayacaksın.
Hey!
Hadisene. Hey!
Hey!
Ben varım!
- Biz varız! - Biz varız!
Biz varız!
Sizin için hazırız.
David kıdemli bordro mevkisinden bahsetti
ve ben de şansımı denemek istiyorum.
Ben bölümdeki herkesten
daha çok fazla mesai yapıyorum.
Yani işime gerçekten çok bağlıyım.
İlerlemek için bir fırsat istiyorum.
Bence bu senin için uygun olur Dolores.
- Öyle mi? - Kesinlikle.
Sana bir sorum olacak.
İşe her gün otobüsle geliyorsun, değil mi?
Evet, öyle.
Araba alabilir misin?
Hayır. Neden ki?
İstediğin iş burada,
Şikago ofisimizde değil. Peoria'da.
Anlıyorum.
Üzgünüm. Bundan bahsetmemişti.
Vaktinizi çalmak istemezdim.
Bence bunu cidden düşünmelisin.
Buna çok uygunsun
ve büyük bir zam da var.
Üç saat uzakta.
Değişiklik olur.
Olur.
Şimdi cevap vermene gerek yok.
Ailenle bir konuş.
Ne zaman cevap vermeliyim?
Haftaya.
- O kadar kısa mı? - Biliyorum.
Umarım olur Dolores.
Bana haber ver.
Teşekkürler.
Şaka yapıyorsun, değil mi?
Ne söylememi bekliyorsun, bilmiyorum.
Taşınmamız gerekecek.
Araba almamız gerekecek.
Araba alırız.
Çocukların da taşınması gerekecek.
Bu yeni okullar demek. Yeni arkadaş edinmeliler.
Canım, onlar düşündüğünden güçlü.
Babanla ben Tupelo'ya taşındığımızda
sen uyum sağladın.
Anne, kökleri burada.
Onları başka bir yere götürdüğümde
serpilip büyüyemeyebilirler.
Bu, çocuklarla ilgili değil.
Seninle ilgili canım.
Korktuklarınla ilgili.
Parayı biriktiriyordun.
Evet.
Bu an için.
Dinle beni kızım.
Sen büyümezsen
çocuklar da büyümez.
Vakti geldi.
Seni arıyordum.
Hep buradayım.
Görüyor musun?
Hayır.
Bazen işe yaramıyor.
Belki de uyumalı ya da rüya görüyor olmalıyım.
Rüya görüyor musun?
Bazen.
Hiç uyanık olduğunu düşündüren
gerçekçi bir rüya gördün mü?
Ya sen?
Evet. Bir keresinde
babam fırında koca bir hindi pişiriyordu.
İç pilavı, sosu ve her şeyiyle.
Ben ve Amber evi süslüyorduk.
Sonra kapı çaldı. Açmaya gittim.
Kapıyı açtığımda
annem gelmişti.
Anneni mi gördün?
O olduğunu biliyordum.
Gerçek olmadığını öyle anladım.
Sana göz kulak oluyor.
- Öyleyse ona acırım. - Niye?
Görecek pek bir şey yok.
Buralardan gitmek nasıl olurdu diye düşündün mü hiç?
Niye? Biz buralıyız.
Burada doğduk. Burada yaşıyoruz ve burada öleceğiz.
Başka yerlere gitmedin.
Başka yerlerin hayalini kurup onları düşünebilirsin.
Sen neyi hayal ediyorsun?
Nerede olmak istersin?
Hep bir evi görüyorum.
İki katlı.
Birinci katta büyük bir salon var,
bolca koltuk ve bir televizyon.
Yepyeni bir mutfak.
Herkesin kendi odası var,
Dee ile oda paylaşmıyoruz.
Annemin domates yetiştirmek için kendi bahçesi olacak.
Ev o kadar büyük ki içeride kaybolacağız.
Dur bakalım.
Öncelikle, çok katlı ev mi?
Hadi ama. Bizim 16 katımız var.
Ya domates?
Yemek yapmayı bilmiyorsun ki.
Bu bir rüya Eric. Gerçek değil.
Seni anlamıyorum ya.
Nereye gidiyorsun?
Eve gideceğim.
- Merhaba. - Merhaba.
Nine, niye buraya taşındınız?
Gidebileceğiniz onca yer vardı.
Deden Gordon
güneşi severdi.
Güneyi severdi.
Tupelo.
Orada ayakkabı mağazası vardı.
Orası yandığında gitmemiz gerektiğini anladık.
Vakti geldiğini anladık.
Biz de trene binip
Şikago'ya geldik.
Buraya ilk taşındığımızda
aileler çocuklarıyla beraber burada olurdu.
Burayı devasa bir veranda gibi kullanırlardı.
Herkes birbirinin adını bilirdi.
Herkes aileden gibiydi.
Annen için hep
daha iyi bir hayat istedik.
Buraya bu yüzden taşındık.
Buraya bu yüzden geldik.
Hep bir şeylerden kaçıyor gibiydik.
Herkes binsin!
Dört.
Ne yapıyorsun?
Müsvedde kâğıdımı düşürdüm.
Niye Eric'in masasında peki?
Bilmem.
Kalkın, ikiniz de. Sınavlarınıza bakayım.
Babanı aramam gerekiyor.
Sınıfa dönebilirsin.
Niye başımı belaya soktun?
Fark eder mi?
Hiçbir şey fark etmiyor gibi.
- Eric. - Malik Johnson.
Yaptığının yanlış olduğunu kabul et.
Bir daha yapmayacağım.
Oğlum, ne duymak istediğimi biliyorsun.
Söyleyene kadar da bu masaya dönemezsin.
Daha çok dersten kalmaman bir mucize.
Sivrilmek için kopya çekeceksen
bedelini ödersin.
Seni etkilemek için çok çabalıyor.
Tek istediği onunla gurur duyman.
Amber, bırak ben halledeyim.
Hey. Beşinci katta döşek bulduk. Yardım eder misin?
Babam birazdan eve gelecek.
Hadi kanka, kaliteli. Kaçırmayalım.
Dedim ya.
Gelemem.
Tamam, görüşürüz.
Sınıfımın yarısı mezun bile olamıyor.
Delice, değil mi?
Vay canına.
Bu ailede üniversite bitiren
ilk kişi olacaksın.
Hey. Sen de ikinci olacaksın.
Baskı yok.
Biliyorum, herkes meşgul
ama Bayan Johnson'ın taşınmasına yardım edelim.
Taşınıyorlar mı?
Bayan Johnson gidiyor mu?
Ne?
Yaşanan bunca şeyden sonra
taşınıyorlar.
Malik söylemedi mi?
Hayır.
Oğlum.
N'aber? Aç mısın?
Yemek istemiyorum.
- Peki. - Taşınıyormuşsunuz.
Babam sizin gideceğinizi söyledi.
Ev aramaya yeni başladı.
Taşınmadan hayal etmeye başlamıştın.
Ona söyledin çünkü gitmek istiyorsun.
- Bir şey demedim. - Gitmek istiyor musun?
- Eric. - Git başımdan.
Senin de mi uykun kaçtı?
Musluk uyutmuyor.
Beni de.
Neler oluyor? Konuş benimle.
Birine nasıl veda edersin?
Veda edilir mi bilmiyorum.
Yani
onları gittiğin yere kalbinde taşırsın.
Kocaman bir dünya var.
Yapmak istediğim çok şey var.
Bir rüya görüyorum.
Beni buradan götüren bir tren oluyor hep.
- Öyle mi? - Evet.
Nereye götürüyor?
Galiba Mississippi'ye götürüyor.
Bizimkilerle.
Bizimkiler artık orada değil canım.
Değil mi?
Şikago'dan. Cabrini-Green.
Başka ve yeni bir yere giden bir trene binebiliriz.
Tek istediğim bir ev.
İki katlı.
Dışarıda da bahçesi var.
Büyük bir bahçe.
Orada domates yetiştirirsin.
Bahçe. Bir de domatesler.
Başka?
Bir ev.
Ev öyle büyük ki
Dee ile bir odayı paylaşmayacağız.
Evet.
Bunun için yaşın ilerliyor.
Nereden geldiğinizi yazmanızı istiyorum.
Bir paragraf, beş cümle. İstiyorsanız daha çok yazın.
Sadece bir bilgisayar var.
Herkes bu hafta sırayla yazacak.
Şikago'ya kar yağdığında battaniye etkisi gösterir.
Tüm şehir uykuya dalar.
Sessiz olur.
Kimse ses çıkarmaz.
Karın erimesini uzun süre beklerim.
Yaşlanırım.
Nihayet güneş çıkar.
Göl alevler içindeymiş gibi görünür.
Ben ve Eric
doğduğumuzdan beri her şeyi beraber yaptık.
Ben böyle biliyorum.
Birlikte gördük.
Onu yaşadık.
Birlikte büyüdük.
Bir mekân oranın insanlarından oluşur.
Biz buralıyız.
O benim.
- Ne yapıyorsun? - "Şikago'ya kar yağdığında
"tüm şehir uyur sanki."
Dur, o benim.
"Güneş çıkar, göl alevler içindeymiş gibi görünür."
Niye tuhaf davranıyorsun?
- Kes şunu. - "Ben ve..."
Ne yapıyorsun? Ver şunu.
Bunu niye yazdın?
Doğru da ondan.
Çıkar orayı.
Hayır. Niye çıkarayım?
Ben gidiyorum, sen gitmiyorsun diye öfkelisin.
- Tanrım! - Aman Tanrım, Malik!
İyi misin?
Onu görebilir miyim?
Dinleniyor canım. Belki de yarın gelmelisin.
Beraber dua edebilir miyiz?
Hadi.
Göklerdeki Babamız, bizi, çocuklarını kolla.
Yaptığın ve her gün
sürdürdüğün şeyler için şükrederiz.
Bozuk olanları düzeltmemize izin ver.
Bizimle yürümeye, kalbimizde olmaya
devam etmeni istiyoruz Tanrım.
Göklerdeki Babamız,
Malik'in evine kavuşması için dua ediyorum.
İki katlı bir ev.
İçinde kaybolacağı kadar büyük bir ev.
Buralardan uzak bir yerde.
Bolca ağacın olduğu bir yer.
Atlayabileceği bir yer.
Yeni dostlarının olacağı bir yer.
Mutlu olabileceği bir yer.
İsa'nın adına dua ediyoruz.
Âmin.
Evet, biraz gazete ayırdık mı?
Şu fotoğraf albümleri
diğerleriyle kutuda olmalıydı.
İşaretler misin?
Bunlar işaretsiz. Kutuları işaretlemeliyiz.
Mezuniyet parası vermedim mi?
O mezuniyet içindi. Cüppe ve şapka ayrı.
20 dolar borçluyuz.
Al bakalım.
Bu yaz mezuniyetime gelmek için küçük bir bedel.
Kaçmalıyım.
Seninle gurur duyuyorum.
Dolores aradı ve perşembe gideceklerini söyledi.
Malik'le konuştun mu?
Beni görmek istediğini sanmam.
Ne diyorsun sen? Arkadaşın o.
Gitmeden konuşmak istemez misin?
Kimin başlattığının, kimin haklı olduğunun
gerçekten önemi yok.
Bana kızgın ama.
Tamam. Kızgın olabilir.
Belki de özür dilemeni bekliyor.
Onunla konuşmaktan korkuyorum.
Bak evlat.
Dünya üzerinde çok vaktimiz yok.
Yarınımız bile garanti değil.
Milyon yıl düşünsem...
annenin öleceği aklıma gelmezdi.
Kalkıp onunla konuşamayacağımı, ona sarılamayacağımı da.
O zamanı cepte görüyordum ve hepsi gitti.
O anlar gittiğinde
geri getirmenin yolu yoktur.
Anlıyor musun beni?
Bak.
Doğru kararı vereceğinden eminim.
Artık çocuk değilsin. Artık yetişkinsin.
Doğruyu ayırt edebilirsin.
Halledersin, tamam mı?
Onları da götürsek mi?
Hayır, bırakalım.
İyi fikir.
Günaydın canım. Köfte yaptım.
Al bakalım baba.
Hey!
Gidiyor musun?
Evet.
Seni özleyeceğim.
Ben de seni özleyeceğim.
Gitmeden önce sana bir şey vermek istedim.
Neyi?
Atlamanın sırrını.
Hadi dökül.
Uçmaktan korkma.
1999'da Şikago Belediye Başkanı'nın
toplu konutları dönüştürme planı sonucu
17.000 daire yıkıldı.
Son Cabrini-Green apartmanı
2011'de yıkıldı.
Bir mekân oranın insanlarından oluşur.
Altyazıları çeviren: Murat Karahan fullhdfilmizlede.net yorum yapmayı unutmayın!