Hepimizin içinde bir canavar var; sadece seviyeleri farklı, cinsi değil.
- Merhaba. - Merhaba. Nasılsın? - İyiyim.
- Yeri bulmakta zorlandın mı? - Biraz.
Geldiğin için teşekkürler.
Çok çabuk tanışmak istediğim için çok üzgünüm.
Özellikle de kahvecide. Sebebini merak ediyorsundur herhalde.
Uyanık kalmamı sağlayan tek şey bu. Onunla bir ben ilgileniyorum.
Sorun değil. Anlıyorum. Hazırlanmaya fazla vaktim yoktu...
...bu yüzden berbat görünüyorum.
Önemi yok.
Umarım çok çaresiz görünmüyorumdur ama gerçekten öyleyim.
Yıllardır annemle ilgileniyorum.
Ne kadar oldu hatırlamıyorum bile.
- Nesi var demiştiniz? - Bunama.
Sırf yaşlılıktan oldu. Sonra da gitgide kötüleşti.
Başlarda tarih ve yer gibi ufak şeyleri hatırlıyordu.
Ve sonra hastalığı ilerledi.
Artık bazen kim olduğunu bile hatırlamıyor.
Hastalığı çok ağırlaşabiliyor.
O durumda olmayı düşünemiyorum bile.
- Çok zor olmalı. - Evet, çok zor.
Onunla ilgilenecek birini bulmak neden bu kadar zor oldu peki?
Annem hırçın biridir.
Seçtiği kişiler konusunda çok seçicidir...
...ben de onun için en iyisini istiyorum.
Ancak sürekli stres ve aylarca evden uzak olmak arasında...
...herkes işi bırakıyor.
“Evden uzak olmak” derken?
Onunla 7/24 birlikte olacak biri. Evde kalacak.
Tek başınayken yaralanmasını...
...ya da başına bir şey gelmesini istemem.
Evet, elbette.
Anlıyorum. Bunu tam zamanlı yapmak istemezsin.
Bunu istemek aptallık olur.
Birini bulana kadar sadece geçici olacak.
Bakın Bay Bloom, şu an böyle bir işi kabul etmek ister miyim bilmiyorum.
Sizinle bir ilgisi yok. Sadece...
Böyle bir işi yapabileceğimi sanmam.
Çaresiz durumdayım Bayan Gray.
İstediğin parayı veririm. En azından bir süre.
Onun güvende olduğunu bildiğime güvenebileceğim birinin olması.
Steve tavsiye edince sana güvenebileceğimi anlamıştım.
Bunu bir düşün. Lütfen.
- Alo? - Merhaba anne. Gittiğimi haber vermek istedim.
- Beklediğimden biraz erken geldiler. - Ne? Hemen mi?
- Hani 12'de gidiyordun. - Hayır, biliyorum. Öyle sanıyordum.
Biraz erken geldiler.
- Biraz daha bekleyemezler? - Hayır, sorun değil.
- Seni sonra ararım, tamam mı? - Tamam.
- Seni seviyorum. Tamam. - Ben de seni seviyorum. Hoşça kal.
- Yardım etmemi ister misin? - Hallederim. Teşekkürler.
Ona yalan söylemene gerek yoktu.
Annemi bilmezsin. Çok fazla endişelenir.
Rahatlamasını sağlayacaksa bekleyebilirim.
Hayır, önemli değil. Gidebiliriz.
Bakın Bayan Gray...
...o kadar kötü olmayacak. Gerçekten.
Annene söylediğin gibi hoş bir iş değil. Ama...
...sana iyi bakacağız.
Ve size böyle gelmesini istememiştim.
Fırsat tanıdığınız için minnettarım.
Ben de geldiğin için minnetarım. Gerçekten.
Ama en azından annemin hatırı için.
Eğlenmeye çalış.
"Yaşlı"
İyi misin?
Naçizane evimize hoş geldin.
Gel hadi, hadi.
Ev istediğimden biraz daha tozlu, ama eminim yakında bu değişir.
- Kesinlikle. - Öğle yemeği vakti geldi.
Eminim Bay Bloom seninle tanışacağı için heyecanlanacaktır.
- Onunla tanışmaya hazır mısın? - Benim için zevk olacak.
Hemen döneceğim.
Merhaba Bayan Bloom. Ben Veronica.
Anne, bu Bayan Gray. Yeni bakıcın olacak.
Beni bağışmalısınız Bayan Gray.
Kendimi pek iyi hissetmiyorum.
Özre gerek yok Bayan Bloom.
Sonunda sizinle tanışmak büyük bir zevk.
- Hakkınızda çok şey duydum. - Sahi mi?
Tam olarak ne duydun peki?
Bunak, yaşlı bir kadınla buraya tıkılıp kalacağını mı?
Hayır, hiç de öyle değil.
Oğlumun büyüttüğü kadar kötü değilim.
Seni temin ederim, bu sandalyeye mahkum olabilir...
...ama zihnim sandığından daha taze.
Yapma anne. Seninle ilgili bir şey söylemedim.
Veronica çok gelmek istedi. Seninle tanışacağı için çok heyecanlıydı.
Burayı çok sevecek. Değil mi Bayan Gray?
Elbette. Kesinlikle.
Öğle yemeğinde bize katılmak ister misiniz Bayan Gray?
Bunca yıl yatalak olmanın en kötü yanı, Charles'ın yemeklerini yemek sanırım.
Yapma... O kadar da kötü değil.
Yeniden yemek yapacak kadar güçlü olmak için can atıyorum.
- Charles, yemek duası yapar mısın canım? - Tabii.
Bizi kutsa Tanrım.
İsa adına ihsan ettiğin yiyeceğimiz bu nimetleri de kutsa Tanrı'mız.
- Amin. - Amin.
Yani sanırım Katoliksiniz.
- Bizi ne ele verdi? - Boynundaki tesbih.
Yemek için dua.
Dindar mısınız Bayan Gray?
Katolik olarak yetiştirildim ama yerine getirmiyorum.
- Adın Veronica, değil mi? - Evet efendim.
- İsminle hitap etmemin mahzuru var mı? - Hayır, asla.
- Nerelisin Veronica? - Criddick.
3 saat kadar uzaklıkta çok küçük bir kasaba.
Orada insandan çok inek vardır herhalde.
- Burada Mintown'da ailenden kimse var mı? - Sadece annem.
Amcamla yaşıyordum ama vefat edeli çok fazla olmadı.
- Üzüldüm. Başın sağ olsun. - Sağ olun.
- Ama fırsat tanıdığınız için çok minnettarım. - Aynen.
Charles bunun sadece geçici süreliğine olduğunu söyledi.
Anlıyorum. Ama bu çok yazık.
Gerçekten anlaşacağız gibi geliyor. Temelli burada olmanı çok isterim.
- Yemek nasıl? - Harika. Teşekkürler.
Buraya geldiğimizden beri telefonum çekmiyor.
Burada hiçbir yerde telefon çekmez. Issız bir yerdeyiz.
Annemi aramayı düşünüyordum.
Yani gelip güvende olduğumu haber vereyim.
Endişelenmesini istemem. Aileler nasıldır bilirsiniz.
Telefonumuzu kendi malınmış gibi kullanabilirsin canım.
- Eve girdiğin koridorda. Duvarda asılı. - Teşekkürler.
Çağrınız otomatik sesli mesaja yönlendirildi.
Sinyal sesiyle lütfen mesajınızı kaydedin.
Merhaba anne, benim.
Gelip güvende olduğumu haber vereyim istedim.
Aramayınca ne kadar endişelendiğini biliyorum...
...ama önümüzdeki birkaç gün bu numarayı kullanacağım.
Bir şey gerekirse beni buradan arayabilirsin.
Neyse, yakında konuşuruz. Seni seviyorum.
Arayabildin mi?
Affedersin. Seni korkutmak istememiştim.
Arayabildin mi?
Evet, sesli mesaja düştü. Annem meşguldü herhalde.
Bayan Bloom seni istiyor.
Tabii.
Yemeği beğendin mi canım?
- Evet. Beni ağırladığınız için teşekkürler. - Rica ederim.
Sana birkaç kıyafet getirdim. Daha rahat edersin diye düşündüm.
- Teşekkürler. - Rica ederim.
Kesinlikle daha sadeler.
Güzel bir elbise.
Torunumundu.
Sanırım sana yakışır. Bana onu hatırlatıyorsun.
Sana bir liste yaptım.
Fırsat bulduğunda yapabileceğin birkaç şey.
- İlgileneceğin günlük işler. - Elbette.
Hallederim.
Masanın üstündeki zili verir misin?
Teşekkürler.
Gidebilirsin. Bir şey gerekirse zili çalarım.
Bay Bloom.
Bugün yağmur yağmalıydı ama yağmur...
...buraya yağmadı. Ama bugün yağmur yağmalıydı.
Evet. Dışarısı hâlâ güneşli.
Charles nerede biliyor musun acaba?
Charles burada değil.
- Gitti mi? - Elbette, eve ailesinin yanına gitti.
İstediğin bir şey mi vardı?
Evet. Onunla birkaç şeyi konuşmak istiyordum.
Benimle konuşabilirsin canım.
Uyuma düzenini merak ettim. Sadece merak ettim.
Çok affedersin. Elbette. Sana göstereyim.
Oda burası. Beş yıldızlı otel değil ama eminim iş görür.
Burayı sırf sana ayırdık.
Güzelmiş. Teşekkürler.
Giysi dolabını dilediğin gibi kullanabilirsin.
İki yatak için özür dilerim.
Eskiden evde daha çok insan olurdu.
Önemi yok. Eminim ikisini de kullanırım.
- Lütfen dağınıklık yapma. - Yapmam. Söz veriyorum.
Banyo, koridorun sonunda sağda. Ayrıca mutfaktan her şey alabilirsin.
Evinde gibi hissetmeni istiyorum.
- Teşekkürler. - Eminim yorgunsundur.
O yüzden bu akşamı eşyalarını boşaltmaya...
...yerleşmeye ayır ve sabah başlarız.
- Teşekkürler. Gerçekten minnetarım. - Ne demek.
İyi geceler.
Bütün gün burada güneşte çalışırken çok susuyorsundur.
İstemiyor musun?
Pek susamadım.
Elin nasıl?
Cidden mi? Cevap vermiyorsun.
Elimde bir şey yok Bayan Gray.
Adımı nereden biliyorsun?
Uzun zamadır... sırf senden bahsediyorlar.
Muhteşem Veronica'yı nasıl tanımam?
"Uzun zamandır" derken?
Bay Bloom...
...seni bulduğuna çok sevinçli.
Ailesi seni çok seviyor.
Uzun zamandır seni arıyorlardı.
Evet, yardımcı olabildiğime sevindim.
Adın ne?
Joe.
Ne zamandan beri Bloom ailesi için çalışıyorsun Joe?
Uzun zaman oldu. Birkaç yıl.
İşini seviyor musun?
Su için teşekkürler Bayan Gray. İsterseniz artık içeri girin.
- Kahvaltıyı hazırlayacaktım. Gelip katılmak ister mi... - Hayır.
Neyse.
Bu ev.
İçeri hiç girmedim.
Bu evde çok garip bir şey var.
Ne olduğunu bilmiyorum.
Ama yerinde olsaydım...
...fazla kalmazdım.
Aynı senin gibi başkaları da oldu.
"Aynı benim gibi" derken?
Bayan Bloom'a sormalısın.
Gecen nasıldı?
İyiydi. Aslında uyuyamadım.
Yer değişikliğinden herhalde.
- Seninki nasıldı? - Her zamanki gibi.
Uyuyamıyorum ama alışkınım.
Bayan Gray, yatak odasında bana bir şeye yardım eder misiniz?
- Toparlamam gereken birçok şey var. - Elbette.
- Şimdi. - Tabii. Affedersin.
Bavul şurada canım.
Teşekkürler. Dolapta istifli birkaç kıyafetim var zaten.
Onları benim için alırsan lütfen.
Nereye gidiyorsunuz Bayan Bloom?
Eve gitmek için toparlanıyorum.
- Ev mi? - Evet. Teşekkürler.
Bayan Bloom, nerede olduğunuzu biliyor musunuz?
Evet, elbette. Üniversitedeyim.
Ailemin yanına eve gitmek için toparlanmalıyım.
Bayan Bloom, evdesiniz.
Yaklaşık on dakika önce...
...mutfağınızda kahvaltı ettik.
Hayır...
Nerede olduğumu bilmiyorum.
Buradan gitmeliyim. Lütfen. Lütfen. Toparlanmama yardım et.
Bayan Bloom, evdesiniz. Hiçbir yere gidemezsiniz.
Nereye gideceğimi bana söyleyemezsin.
- Kes gülmeyi! - Gülmüyorum. - Sen değil! O!
- Acı çektiğimi görmek istiyor! - Kiminle konuşuyorsun?
Ben bu evdeyim! Beni rahat bırak Henry. Beni rahat bırak!
Git başımdan Henry! Git buradan!
Beni rahat bırak!
İstemeden... Lütfen gönder onu. Lütfen gitmesini söyle. Lütfen gönder onu!
Hey, bana bak. Sorun yok. Geçti.
Kapıyı kapattım. Sana zarar veremez.
Geçti.
Seni biraz yatağa oturtalım. Sakinleşmeni sağlar.
- Geri gelecek. - Gevşemelisin. Geçti.
Orada kimse yok.
Bay Bloom?
Yardımcı olabilir miyim?
Affedersin. Seni korkutmak istememiştim.
Ön kapı açıktı, o yüzden kendim girdim.
Tamam.
- Yeni bakıcı mısın? - Evet, öyle. Peki siz?
Ben Emily. Emily Bloom. Bayan Bloom'un torunuyum.
Affedersiniz. Bugün gelen olacağını söylemediler.
Önemi yok. Seni korkutmak istememiştim.
Ara sıra bir şeylere bakmak için uğramayı seviyorum.
Büyükannemin nasıl olduğunu görmek için.
- O nasıl? - İyi.
- Şu an uyuyor. Gidip uyandırmamı ister misin? - Hayır, gerek yok.
- Geldiğimi söyle yeter. - Söylerim.
Onunla işler nasıl gidiyor peki? Sana sorun çıkarıyor mu?
Şimdilik iyi. Bir şikayetim yok.
Sevindim. Büyükannem bazen... hırçındır.
Evet, farkındayım.
Seninle tanıştığıma sevindim.
Başka bir zaman uyanık olduğunda uğramalıyım.
Ama onunla konuşmam gereken bazı şeyler var, o yüzden...
- Gitmem gerek. - Bana uyar.
- Elbisen hoşuma gitti Veronica. - Adımı nereden biliyorsun?
Bir dahaki sefer telefon ederim.
Bu da...
Neredeydin? Zilimi duymadın mı?
Affedersin, duydum. Dışarıdaydım.
Evden çıktın mı? Ya sana ihtiyacım olsaydı? Ya yaralansaydım?
Neredeydin peki? Ortalıkta yoktun!
Sadece birkaç dakikaydı, o kadar.
Hayır, bunu yapamazsın. Evi terk edemezsin.
Evden çıkmamın yasak olduğunu bilmiyordum.
- Yani tüm işlerimi bitirdim. - Charles sana söylemedi mi?
Yani seninle ilgilenmem için burada olmam gerektiğini söyledi...
...ama evden çıkamayacağımı söylemedi.
Açıkça belirteyim Bayan Gray.
Bir daha bu evi terk ederseniz kovulursunuz.
Tamam, anladım.
Üzgünüm.
Üzgün olduğumu bilmeni isterim.
Önemli değil.
Çok uzun süredir bu eve tıkılıp kaldım. Bazen tepem atıyor.
Dışarı çıkmak istiyorum.
Belki yarın dışarıda yürüyüş yapabiliriz. Ağaçlara bakarız.
Çok güzel olur. Ağaçları epeydir görmedim.
- İyi misin? - Evet, sadece... biraz elimi kestim.
Bir şey yok.
Şuradaki dolapta ilk yardım çantası var.
Bugün için hazır mısın?
Ne var bugün?
Yürüyüş. Beni götüreceğini söylemiştin.
Bugün yürüyüş yapabileceğimi sanmam. Pek iyi hissetmiyorum.
- Yatağa dönmem gerekebilir sanırım. - Sorun ne?
Kendimi bitkin, yorgun hissediyorum, uyuyamıyorum.
Bu sabah uyandığımda kolumun her yerinde morluk vardı.
Bir şeye çarpmışsındır herhalde.
Burası eski bir ev, Bayan Gray. Dikkat etmelisiniz.
Sanırım Charles'ı gördüm.
Telefonumu aldı galiba.
- Charles mı? - Evet.
Dün gece onu penceremin önünde gördüm.
Telefonumu aldı.
Charles evde ailesiyle canım.
Onu gördüm. Telefonumu geri istiyorum lütfen.
Canım, Charles'ın telefonunu alma ya da gece burada...
...dolanması için bir sebep yok.
Eminim telefonunu bir yerde bulursun.
Kahvaltını bitirdin mi?
Merhaba.
Günün nasıldı canım?
- İyi. - Burada günler böyle oluverir.
Alışırsın.
Burada uzun zamandır mı yaşıyorsun?
Ne yazık ki öyle. Tek bildiğim bu ev.
Komodinin arkasını unutma.
- Bayan Bloom, bir şey sorabilir miyim? - Elbette.
Öteki bakıcı. Ne oldu ona?
Joe onunla ilgili bir şeyden bahsetti.
Öylece gitti. Sebebini bilmiyoruz.
Öylece... gitti mi?
Evet, bir gün kalkıp gitti.
Charles beni buraya getirmek için bu yüzden mi ısrar etti?
- Yani ben kalkıp gidemem mi? - Elbette öyle değil.
Bu bir nezaketti.
Bu ev herkese göre değil Bayan Gray.
Herkese kapımız açık değildir.
Kendini şanslı saymalısın.
Bunu duydun mu?
Ayak sesine benziyordu.
Aldırmayın Bayan Gray. Lütfen.
Bayan Bloom, çatı katında kim var?
Bu gecelik işimiz bitti.
Git yat, lütfen.
Yaptığın şey doğru değil. Ona söylemelisin.
- Sen anlamazsın Henry. - Ama bu yanlış.
Onu ikna edemedin.
Beni ikna edebileceğini nereden çıkardın?
Bir deneyeyim dedim.
Çok geç kaldım, değil mi?
Tek başına yatağa yatıyorsun.
Artık benden korkmuyorsun, değil mi?
Başladı bile. Buna engel olabileceğin hiçbir şey yok.
İzin verirsen dua etmeliyim.
Göklerdeki Babamız, adın kutsal kılınsın.
Egemenliğin gelsin.
Günaydın.
Günaydın. Erken kalktın.
Uyuyamadım. Kalksam iyi olur diye düşündüm.
İşe koyulmaya çok isteklisin.
Günü daha hızlandıracak ne olursa.
- Ne için dua ediyorsun? - Birçok şey için dua ederim.
Şu an sabır için dua ediyorum.
- İşe yarıyor mu? - Dua mı? - Evet.
Öyle olduğunu düşünmek hoşuma gidiyor.
Ama dua etmeye buraya çıkıyorsun.
Ağaçları izlemeyi seviyorum.
Doğada olmak rahatlamamı sağlıyor.
Ruhlara inanır mısınız Bayan Bloom?
Anlamadım?
Bu ev.
Garip bir şey gördün ya da yaşadın mı?
Benimle konuşmak istediğin bir şey mi var?
Buraya geldiğimden beri, izleniyorum... hissine kapıldım.
Bu, tehlikede olma önsezisi.
Böyle hissettiğini hiç bilmiyordum. Çok üzgünüm.
Uyuyamıyorum.
Bir şeyler görüyorum.
Dün gece odamda bir varlık hissettim.
Varlık mı?
Evet. Uyanık gibiydim ama aynı zamanda uyuyordum.
Yatağımın hemen yanındaydı. Onu hissettim.
Rüya olsa gerek. Burada güvendesiniz Bayan Gray.
Kimse zarar veremez, korkunç bir kabustan başka bir şey değil.
Farklı bir histi.
Bu sabah daha fazla morlukla uyandım.
Benden olmadığına yüzde yüz eminim.
İyi gelecek bir şey biliyorum.
Morluklara iyi gelir canım.
Ayrıca bulantı hissine de.
- Alo? - Alo? Veronica? - Evet.
Merhaba, ben Emily.
Bugün gelebilir miyim diye bir bakayım dedim.
- Büyükannemi görmek istiyordum. - Elbette.
Şu an mutfakta bana çorbasını yapıyor.
- Ama geldiğini haber veririm. - Teşekkürler. Yakında görüşürüz.
- İyi haber. Nihayet o yürüyüşe bugün çıkabiliriz. - Bu harika!
- Fikrini ne değiştirdi? - Torunun Emily.
Emily. Geçen gün geldi ama sen uyuyordun.
Geldiğini söylemek için aradı.
Bayan Gray, çatı katında ne olduğuna gidip bakın.
Yukarı kadar çık canım.
- Anlamıyorum. - Orası Emily'nin odası.
Çatı katında olan şey bu.
Anılarının bozulması hoşuma gitmediği için orayı kilitli tutuyorum.
Ayrıca oraya zaten çıkamıyorum.
- Anıları mı? - Bunu nasıl söylesem bilmiyorum.
Emily öleli çok uzun zaman oldu.
- Hayır, mümkün değil. Onu gördüm. - Gördüğün şey gerçek değil.
Ne gördüğümü biliyorum. Onunla konuştum.
Bana hepsini hayal ediyorsun gibi geldi.
- Bir şeyler görüyorsun. - Bir şeyler görmüyorum.
Emily Bloom tüberkülozdan öldü.
- Charles nerede? Gidiyorum. - Burada değil.
Buradan gitmeliyim. Hemen gidiyorum.
- Hey, hey, hey. Sorun yok. - Buraya nasıl geldim?
Bayıldın. Yatmalısın. Dinlemen gerek.
Buraya nasıl geldim lan?
Ağzını bozmana gerek yok canım.
Charles nerede?
Burada değil. Eve ailesinin yanına gitti. Söylemiştim.
- Charles'la konuşmam gerek. - Yatmalısın.
- Bayıldın... - Hemen Charles'la konuşmam gerek!
Elbette. Onu arayayım.
- Alo? - Merhaba Bay Bloom. Ben Veronica.
Merhaba Bayan Gray. Her şey yolunda mı?
Sizinle konuşmak istedim.
Son zamanlarda iyi hissetmiyorum.
Burada kalmamı konuştuk biliyorum...
...ama benim için çok stresli olmaya başladı.
İyi hissetmiyorum. Uyuyamıyorum.
Kendimi hasta hissediyorum. Eve gidebilir miyim acaba?
Bayan Gray, bunu duyduğuma çok üzüldüm.
Annemle ilgilenmek kolay değil biliyorum.
Yardımcı olabileceğini umuyordum. Sadece geçici bir süre, unuttun mu?
- Biliyorum. Ancak... - Lütfen Bayan Gray, gerçekten yardımınıza ihtiyacımız var.
Yapamam. Üzgünüm.
Anlıyorum.
- Sabah seni eve götürürüm. - Teşekkürler.
Çorba hazır mı? Çok acıktım.
Her şey yolunda mı?
- Yolunda. Çorbanı yesene. - Tamam.
Birkaç dakika önce yemek yemeye oldukça hevesli görünüyordun.
Bayan Gray... niye eve gitmek istiyorsunuz?
- Anlamadım? - Beni niye bırakmak istiyorsun?
İyi ev sahipliği yapamadım mı?
Yanlış bir şey mi yaptım?
Bayan Bloom... Lütfen.
İyi hissetmen için bu çorbayı yaptım.
Seni önemsiyorum.
Teşekkürler. Yemin ederim sorun sen değilsin.
Eve gitmem gerek.
Anlıyorum.
Umarım benden nefret etmiyorsundur.
Senden nefret etmiyorum.
Sadece burada kalamam. Gitmem gerek. Üzgünüm.
Hepsi böyle söyledi.
Kalmanı istiyorum.
Çok üzgünüm...
...ama bu evde ben ne kadar istersem o kadar kalacaksın.
Günaydın canım.
- Günaydın Bayan Bloom. - Nasılsın?
İyiyim. Sen nasılsın?
Gayet iyiyim, sağ ol.
Dün gece ne oldu? Hiçbir şey hatırlamıyorum.
Düşüp başını çarptın. Lütfen daha dikkatli ol.
Çok acıyor.
Gelip biraz kahvaltı etsene. İyileşirsin.
Bazen bu niye başıma geldi diye merak ediyorum.
Kaldıramayacak kadar fazla gibi geliyor. Her şey düzelecek.
Bugün bir aday bulduk. Çok hoş, genç bir hanım.
Charles uzun zamandır onu arıyordu.
Çok güzel mavi gözleri var. Tüm bunlara çok üzülüyorum.
İyi bir kıza benziyor. Yemek yedik.
Adı Veronica.
Frank nihayet hazır. Gerçekleşiyor. Evi çok özledim.
- Alo? - Merhaba Veronica.
- Kimsiniz? - Ben Emily, sersem. Yarın büyükannemi görmeye gelebilir miyim?
Sen gerçek değilsin. Gerçek değilsin.
- Beni rahat bırakmalısın. - Tatlım? Benim! Annen!
- Anne? - Merhaba bebeğim. Her şey yolunda mı?
Evet. Evet, her şey yolunda.
Garip bir numara beni aradı. Beni niye aramadın?
Üzgünüm, bulunduğum yerde telefon çekmiyor.
Neredesin? Her şey yolunda mı?
Yarın önümde uzun bir gün var ama yakında görüşeceğiz.
Nasıl yani? Hani o işe girmiştin.
Gelirken seni ararım.
Yarın her şeyi anlatırım.
- Bir şey gerekirse beni ara. - Ararım.
Merhaba?
- Hazır mısın? - Evet. Sadece bir dakika izin ver.
Ne oluyor bana?
- Bayan Gray, gitmeye hazır mısınız? - Evet. Bir saniye.
Bugün geldiğin için teşekkürler.
Elbette. Market alışverişi günü. Erzak getirdim.
- Ayrıca maaş çekini de getirdim. - Maaş çeki mi? - Evet.
- Burada yanımda. - Ama daha bir hafta oldu.
Bir haftadan biraz daha fazla oldu.
Zaman burada çok hızlı geçti.
Beni evime götürmeyi mi geldin?
Bir yanlış anlaşılma olmalı Bayan Gray.
Seni evine götürmek de nereden çıktı?
Dün gece telefonda konuşmuştuk.
Beni eve götüreceğini söylemiştin.
Bayan Gray, böyle bir konuşmayı daha önce hiç yapmadık.
Evet, yaptık.
Söz vermiştin. Beni eve götüreceğini söyledin.
Çok üzgünüm. Bilseydim...
Biliyordun. İkiniz de biliyordunuz.
Ben deli değilim.
Bu konuşmayı yaptık.
Bayan Gray... bu geceyi burada geçireceğim. O yüzden geldim.
İkimiz de biraz dinlenmeliyiz ve yolumuz uzun.
Bu gece dinlen, yarın da ilk iş...
...seni evine götürürüm. Olur mu?
Söz veriyorum.
Evet, lütfen.
Teşekkürler.
Biraz dinlemeni istiyorum, lütfen.
Gördüğünü ve duyduğunu söylediğin tüm bu şeyler...
...gerçek değil.
- Bayan Gray, iyi misiniz? - Benden uzak dur! Uzak dur! - Ne?
Onu öldürdün! Onu öldürdün!
Oradaydı. Bana inanmalısın. Oradaydı.
Bayan Gray... Biraz uyumalısınız. Hayal görüyorsunuz.
- Hayal görmüyorum. Onu gördüm! - Biraz dinlenmelisin.
Dinlenemem. Olmaz. Bir hafta oldu.
Uyuyamıyorum.
İki ay oldu. İki aydır bu evdesin.
Hayır, bir hafta oldu. Beni bir hafta önce getirdin.
Seni martta getirdim. Mayıstayız.
Hayır. Bir hafta önceydi. Bunu hatırlıyorum.
O halde lütfen biraz dinlen. İyi değilsin.
Olabildiğince en kısa sürede seni buradan götüreceğime söz veriyorum.
Söz veriyorum.
Lütfen sakin ol. Her şey yolunda.
- Çayın nasıl? - Harika, sağ ol.
Charles her şeyin yoluna girdiğini söyledi.
Sen özel insandın.
Sonuçta seni o seçmedi.
- Ev seçti. - Ne?
Tüm o garip şeyleri niye görüp durduğunu merak ediyordun.
Bir şeyler falan görmüyorum. Hepsi gerçek.
Sen buraya aitsin Bayan Gray.
Ev burada olmanı istiyor.
Bunların hepsi zihninde. Sen resmen delisin.
Öyle mi? Ya da sonunda sana doğruyu mu söylüyorum?
Burada daha fazla kalmayacağımı söylemiştim.
Charles yarın gelip beni götürmezse...
...eve kadar yürüyerek gideceğim.
Hâlâ anlamıyorsun, değil mi?
Saçına, yüzüne bak.
Gerçekleşiyor bile. Artık eve gidemezsin.
Bana ne oluyor?
Niye yaşlanıyorum?
Söylesene!
Çok yazık. Çok güzelsin!
Sen bunak, yaşlı bir kadınsın. Bencil bir kaltaksın.
Ve bu yüzden yalnızsın.
Umarım geberirsin!
- Aklını mı kaçırdın? Neyin var senin? - Uzak dur benden.
80 yaşında yaşlı bir kadına vurdun.
80 yaşında, hasta, yaşlı bir kadına mı vurdun?
- İstemeden oldu. Bir kazaydı. - Kaza mı?
- Şu an polisi aramadığım için şanslısın. - Dedi ki...
- Mecburdum. Ne bileyim. - Mecbur muydun?
Sana bir fırsat verdim. İyi para ödedim.
- Üzgünüm. - Seni evime getirdim. Karşılığını böyle mi veriyorsun peki?
- Senin için yeterince iyi değil miyiz? - İyisiniz. Üzgünüm.
O seni seviyor. Sana kızı gibi davranıyor.
- En azından biraz saygı gösterebilirsin. - Bir daha olmaz, söz veriyorum.
Anneme bir daha vurursan pişman olursun.
Lütfen, çok üzgünüm.
Söz veriyorum. Özür dilerim.
Bana bir hafta daha borçlusun.
Bir hafta daha kalıyorsun.
- Affedersin. Özür dilerim. - Güzelce yapmayacaksan yapma.
Bak, Charles'la anlaşma yaptığını biliyorum...
...ama burada olmak istemiyorsan git.
Bayan Bloom, özür dilerim.
Sabrımı yitirdim.
Seninle burada olmak istiyorum.
Yemin ederim, bir hafta daha burada olacağım.
Nereye gittiğini söylemiyorsun.
Bu evden dışarı.
- Nihayet. - Charles seni yanında götürecek mi?
Kesinlikle öyle umuyorum.
Şu resimdeki ailen mi?
Onlardan hiç bahsetmedin.
Sormadın ki.
Sormaya korktum.
Yüzleri niye kazınmış?
Ailemle niye bu kadar ilgileniyorsun? Son haftanda?
Affedersin, sadece merak ettim.
Cevaplarını istemediğin sorular sormamalısın canım.
Sanırım nihayet toparlandım.
Bitirdim.
Toparlanmayı bitrdim.
Sanırım işe yarar. Tüm hazırlıkları yaptım.
Daha ne kadar sürecek?
Daha fazla bekleyemem sanırım.
İşe yarayacak mı?
Ona bunu yaptığım için üzülüyorum...
...ama başka çarem yok.
- Yemiyor musun? - Pek lezzetli görünmüyor.
Bugün yemeği kim yaptı? Kimin yaptığını hatırlamıyorum.
Ben yaptım. Çok daha iyi hissediyorum.
Çok sevindim.
Son zamanlarda neyim var bilmiyorum. Gerçekten hiçbir şeyi hatırlamıyorum.
Geçecek, söz veriyorum.
Bayan Bloom, bana ne oluyor?
Günlüğünü okudum.
Etrafta gezinip sana ait olmayan şeylere dokunmamalısın.
Onu okumamalıydın.
Bir şeyleri mantığa oturtmaya çalışıyorum.
Ve duvarda yüzleri kazınmış resimleri gördüm.
Sebebini sormaya korktum.
Sonra yazdıklarını okudum.
Sen Bayan Bloom değilsin, değil mi?
Yanılıyorsun.
Çok, çok uzun zamandır Bayan Bloom'um.
Ama yakında öyle olmayacağım.
Yürüyebiliyor musun?
Çok daha güçlü hissediyorum. Bunun için sana minnettarım.
Niye buradayım?
Benim için çok, çok özelsin Bayan Gray.
Ev gitmene izin vermez Bayan Gray. Çok üzgünüm.
Niye geri gelmiyorsun?
Gelip seni getirmeye zorlama beni.
Yapayalnız olmanın nasıl olduğuna dair bir fikrin var mı?
Kimsenin olmaması?
Konuşacak kimse yok.
Gece yanına yatacak biri yok.
Aile yok, umut yok.
Yaşamak için hiçbir şey yok.
Lütfen anla.
Evime gitmek istiyorum.
Onun her şeyi vardı yani. Bayan Bloom.
Ondan koparıp alındı.
Emily tüberküloza yakalandı.
Bayan Bloom, Emily'le ilgilenirken tüberküloza yakalandı...
...ve onu bırakıp gittiler.
O evde ikisini de ölüme terk etti.
Emily öldükten sonra ölmek için dua etti.
Ölüme yakardı ama ölüm gelmedi.
O yüzden inançlı bir kadın akla gelmez bir şey yaptı.
Ölümü karşılığında kötü bir ruhla anlaşma yaptı...
...kendi yerine başka bir Bloom'u tuzağa düşürecekti.
Ruh, Bayan Bloom'un onu burada çürümeye bırakan aileden...
...intikamını alması için kesin kararlıydı.
Bana görmediğini söyleme.
Benzerliği görmediğini söyleme.
Bu iri, mavi gözlerle...
Çok üzgünüm...
...ama artık sıra sende.
Ve sana yeni bir kalp vereceğim.
Senin içine yeni bir ruh koyacağım.
Ve taş kalbini çıkarıp sana etten bir kalp vereceğim.
Bu yüzden biri İsa'ya tâbiyse...
...yeniden yaratılmıştır.
Eskisi gitti. Yenisi geldi.
Götür onu. Götür onu!
Baba!
En kötüsü, ilk birkaç gün.
Toparlanmama yardım ettiğin için sağ ol.
Burayı özleyeceğim diyemem.
Ev değişmeyi sevmiyor.
Onları yerinde bırakmalısın.
Ama doğru kişiyi bulduğunda sana söyler.
O da arkadaşlık etmek için seninle olacak.