Ormanların bir izolasyonu var, değil mi?
Karanlık bir vahşi doğada huzursuzluk hissi.
Çünkü orada bir şeyler kaybolur.
Bir şeyler ölür.
Ama o korkmuyordu. İlk başta değil.
Yalnız olmasına rağmen,
geceyi atlatabileceğini biliyordu.
Ama ormanın derinliklerine indikçe kokusunu aldı.
Çürümenin, ölümün kokusu.
Sonunda onları açıklıkta buldu.
Şimdiye kadar, uzun, sıcak yaz cesetlerin çürümesine neden olmuştu.
Sinekler ve kurtçuklar sürünüyordu...
Asla olmaz.
Sen sizi hetero yapamam.
Sizi hetero yapmak istemiyorum.
Eşcinseller benim için sorun değil.
Olduğun gibi mutluysan, o zaman öyle devam edin.
Ve ne düşündüğünüzü biliyorum.
"Eşcinsel Dönüşüm kampı" kelimelerini duyuyorsunuz
ve homofobik saçmalıklar hayal etmeye başlıyorsunuz.
Burada konumuz bu değil.
Ve başka bir şey daha söyleyeyim.
Tanrı... Tanrı da sizden nefret etmiyor.
Ve aksini söyleyen her şerefsiz bağnaz bir pisliktir.
Ve bu, yukarıdaki adamı resmi olarak son duyuşunuz olacak.
Söz veriyorum.
Ama sanırım
bazılarınız bir şekilde mutlu olmadığınız için buradasınız.
Belki de uyum sağlayamıyorsunuz.
İnsanlar dalga geçiyor.
Belki yeni bir tür huzur,
kendini düşünmenin yeni bir yolunu bulmak istiyorsunuz.
Bize bu haftayı verirseniz size yardım edebiliriz.
Ve olmazsa sadece güneşin tadını çıkarın ve bronzlaşın.
Pekâlâ, sizi meslektaşlarımla tanıştırayım.
Bütün işi onlar yapıyor. Ben sadece çekleri bozduruyorum.
Bu Dr. Cora Whistler. O bizim lisanslı terapistimiz,
ve adından da tahmin edebileceğiniz gibi benim eşim.
İtaat edilmesi gereken o.
Olabilecek küçük aksiliklerle ilgilenen kişi Hemşire Molly.
Molly burada yeni, onun için çok zorlamayın.
Bu da Zane, atletizm direktörümüz ve eski bir öğrencimiz.
Yani, tüm zorlukları biliyor.
Ve çocuklar, başı bağlı o yüzden ellerinizi çekin.
Ve şuradaki güzel kadın, Zane'in nişanlısı Sarah.
O bizim etkinlik direktörümüz sizi çok meşgul tutacak.
Bana inanın.
Burada da Balthazar var.
Bu bizim tamircimiz, Bay Tamir.
Merhaba de, Balthazar!
Ve son olarak o da, yaşlı Duke.
Duke yaşlı bir tazı köpeği. Bu yüzden lütfen ona nazik davranın.
Cep telefonlarınızı ve bilgisayarlarınızı teslim etmenizi istiyorum.
Yanı sıra elinizdeki ilaçlar, narkotikler veya sigaralar.
Cep telefonları zaten burada çalışmıyor
ve Wi-Fi'nin olmadığını söylemekten memnuniyet duyuyorum.
Yani medyadan uzağız ki bu hoş bir değişiklik olacak, eminim.
Molly, yardımcı olur musun? Teşekkürler.
Tamam. Önümüzdeki hafta nasıl geçecek onu söyleyeyim.
Bir parçası olmanızı istediğimiz bir dizi planlanmış
aktivitemiz ve terapi seansımız var.
Ama bunun dışında, kendi başınasınız.
Burada katı ve kesin bir kuralımız var.
Ve bu da saygı.
Bazı hassas konularla ilgileniyoruz
ve öğrenci arkadaşlarınıza özenle davranmanızı bekliyoruz.
Onurlarına dikkat edin.
Burası güvenli bir alan.
Herkes için.
Ve şimdi de size söylemek istediğim en önemli şey.
Çoğunuzun burada olmasının
tek sebebinin anne babanız olduğunu biliyorum.
Ve niyetleri güzel olsa da,
sizin için neyin en iyi olduğunu sadece siz bilebilirsin.
Çünkü bu yerin olayı daha heteroseksüel ya da daha az eşcinsel olmak değil.
Elbette, burada geçirdiğiniz süre boyunca sizin için
özgün olan, cinsiyet normlarına dayalı bir yaşam tarzı
keşfedeceğinizi umuyoruz ama...
Kendi gerçeğinizi bulmalısınız.
Buna yardım edelim.
Lütfen.
Pekâlâ, neden kulübelerinize gitmiyorsunuz?
Yerleşin. Bavullarınızı açın.
Yarım saat sonra locada buluşuruz ve başlarız.
Erkekler kulübesi orada. Kızlar kulübesi şurada.
Evet.
-Bu bir sorun. -Peki.
Ben trans ve cinsiyetsizim ''Onlar'' zamirini kullanıyorum.
''Bu lanet kampta olduklarına inanamıyorlar'' gibi.
Her cinsiyete uygun kulübenizin olmadığını düşünüyorum.
Hayır. Şu anda yok. Ama demek ki ihtiyacımız var.
Belki.
Burası tamamen kapsayıcılıkla ilgili.
Diğer çocuklarla birlikte olmak ve topluluk duygusu bulmak hakkında.
Bu yüzden kimsenin izole olmaması önemli.
Geçişinizi kabul ediyor ve saygı duyuyorum.
Öyleyse erkekler kulübesine git ve orada kendini rahat hissetmiyorsan
diğer seçenekler hakkında konuşabiliriz.
Nasıl?
Harika.
Harika, teşekkürler.
Anlayışın için teşekkürler.
-Onlar mı? -Evet, hanımefendi.
Basit bir soruyla başlamak istiyorum. Neden buradasın?
Toby?
Buradayım çünkü artık büyük bir meyve olmak istemiyorum.
Tüm normal erkekler gibi hokey oynamak ve hafif olmayan bira içmek istiyorum.
Ailemle bir anlaşma yaptım. Bir haftayı burada geçirirsem,
New York'a gidip Moulin Rouge'u görebilirim!
Daha çok Sondheim erkeğine benziyorsun.
-Hadi canım! -Merrilytwice'ın orijinal yapımını
iki kez görmüş bir adama bakıyorsunuz.
Yok artık!
Veronica. Senden ne haber? Neden buradasın?
-Hayır. -Lütfen.
Bu odada yargılama yok, tamam mı? Neden buradasın?
Çünkü ben biseksüelim. Ucubeyim ve bundan nefret ediyorum.
Tamam mı? Mutlu musun?
Ben bir yüzücüyüm.
Burs alabileceğimi biliyorum ama bu şekilde değil.
Böyle olmaz.
Yani soyunma odasında nereye bakacağımı bilmiyorum.
O kadar geriliyorum ki kusmak zorunda kalıyorum.
Okulda kimse bilmiyor.
Eğer öğrenirlerse ölürüm.
Sanki bu şeymişim gibi davranıyorum ve...
Artık numara yapmak istemiyorum.
Ailem gelmeye zorladı.
Uyum sağlamak istiyorum.
Ya burasıydı ya da sokağa tatlım.
Üniversiteye gittiğimde, babamın derneğine gireceğim
bunu yapmak zorundayım yoksa beni evlatlıktan reddedecek.
En ön sıra koltuklar.
Dürüst olmak gerekirse, o kadar karmaşık değilim.
Ben sadece herkes gibi olmak istiyorum.
Beşinci sıra, orta.
Aileme torun vermek istiyorum.
Kardeşim gibi.
Sadece ailemi susturmak ve biraz huzur bulmak için buradayım.
Eşcinsel olmamakla hiç ilgilenmiyorum. Beni hanımları seviyorum.
Her zaman duyuyorum. "Top."
"İşte top gidiyor." "Al şunu, top."
Ve kahkahalar.
Bu şeyle savaşarak ruhumu harcamak istemiyorum.
Yok olsun istiyorum.
Bazen keşke görünmez olsaydım diyorum.
Eğlenmek istiyorum.
Hayatımı yaşamak istiyorum.
Uyum sağlamak istiyorum.
Sevilmek istiyorum.
Jordan, çok sessizsin.
Ekleyecek bir şeyim yok.
Bundan sıyrılacak mı?
-''Onlar'' -Her neyse.
Hepimiz konuştuk.
Jordan, bu bir güven çemberi.
Hepimiz paylaştık. Neden buradasın?
Dindar bir aileden geliyorum.
Beni anlamıyorlar.
Bir anlaşma yaptık. Bir haftalığına buraya gelsem...
Yasal olarak özgürleşmeme izin verecekler.
Ne şekilde özgürleşmene?
Kendim olarak.
Pekâlâ, hepinize güveniniz ve dürüstlüğünüz için teşekkür ederim.
Terapi gördüm, bu yüzden ne kadar zor olabileceğini biliyorum.
Kendinle, gerçek benliğinle barışık olmak,
yapılacak en zor şey bu, değil mi?
Bugün bu kadar yeter.
Bir saate yemek var
ve sabah yeniden başlayacağız.
Gecenin tadını çıkartın.
Yanlış takım, pislik.
Beyler, yeni bir oda arkadaşınız var.
Sizden tek istediğim dürüstlük.
Birbirinize nasıl davrandığınız konusunda dürüstlük.
Ve kendinizi nasıl tanıttığınız konusunda dürüstlük.
Yalan söylemek bizi bir yere götürmez.
Yalan söylemiyordum. Ben buyum.
Jordan geçişi konusunda dürüst davranarak bana saygılı davrandı.
Sen davranmadın. Bu kadar basit.
Tamam, herkes öne çıksın. Yoklama için on dakika.
Ve lütfen uygun giyin.
Bu da ne?
Neye benziyor, erkek arkadaş?
Ucube gösterisine benziyor.
Nasıl uygun giyinmeliyim?
Ben bir kadınım. Erkek kıyafetim yok.
Hey. Hey.
Endişelenme. Tamam mı? Sana kıyafet bulacağız.
-Kıyafet verebilecek var mı? -Kaliteliler olmaz ama tabii.
Bu sana uygun mu emin değilim, Jordan.
Rengi mi olmamış?
Hepinizden Alexander'a merhaba demenizi istiyorum
belli ki bazı karmaşık meselelerle uğraşıyor.
Kendisini memnuniyetle ve sevgiyle karşılıyoruz.
Tamam, hadi biraz eğlenelim.
-Başla! -Çek!
Çek! Çek! Hadi!
Yardımcı olabilir miyim?
Haplarıma ihtiyacım var. Aldıklarınız.
-Üzgünüm, veremem. -Hayır tatlım, ihtiyacım var.
Otur, lütfen.
Kuralları ben koymuyorum. Owen'la konuşmak istersen...
İhtiyacım var.
Zoloft kutusu.
Bu oldukça güçlü bir antidepresan.
Sormadan sana verebileceğimi sanmıyorum...
Burayı yöneten o pisliklerden birine danışmadan mı?
Hadi ama.
Bazı şeyler ne kadar yanlış olsalar da,
protokolü görmezden gelemem.
Zoloft değil, tamam mı?
-Estradiol. -Östrojen hormonu.
-Ailemle bir anlaşma yaptım. -Biliyorum.
Buraya gelirsin yoksa seni atarlar.
Hayır... O kadar değil.
Hiç değil.
18 yaşıma girdiğimde
beni durdurmak için yapabilecekleri hiçbir şey olmadığını düşündüm.
Ama yanılmışım.
Küçük bir erkek kardeşim var ve o benim için dünyalara bedel.
Ben de onun için.
Ve dediler ki, eğer bu yere gelmezsem,
onu bir daha görmeme izin vermezlermiş.
Her neyse, haplarıma ihtiyacım var.
Sırrımız.
Bu kamp, bunlardan herhangi birine inanıyor musun?
Şifaya inanıyorum. Bu kadar.
Belki de haysiyete inanmalısın.
Hadi kalkın baylar!
Giyinin!
Oyun zamanı.
Pekâlâ, burada duralım.
Millet, lütfen göz bağlarınızı çıkarın ve toplanın.
Hadi, gelin.
Size öğrendiğim bir şeyi anlatayım.
Kendine inanmak, özgüven ve kendini sevmenin temelinde var.
Ancak topluluğunuza güven hayati önem taşır.
Yalnız değilsiniz.
İsteyecek kadar cesursan, her zaman yardım bulursun.
Ortağınıza bakın. Hadi, bakın.
Onlara güvenin. Onları kabul edin.
Onları sevin.
Pekâlâ her çift farklı bir yöne doğru yola çıkacak
on dakika yürüyecek ve duracak.
Sabah sizinle görüşürüz.
Ne?
Bununla bir problemin mi var?
Yok, efendim.
Eminim Cenevre Sözleşmesi'nde bununla ilgili bir protokol vardır.
Bir dahaki sefere İsviçre'ye gittiğimde onlara sorarım.
Şimdi, yürüyün.
Hadi, ilerleyin.
Hadi!
-Güzel olmalı. -Kahretsin.
Tüm bunlara hazır mıyım bilmiyorum.
Evet, pek kamp havası vermiyorsun.
Hayır, yani...
Yani... Alexander... Alexandra, her neyse...
Hiç trans insan tanımıyorum.
Adam beni şaşırttı.
-Aslında kadın. -Onu bile yapamıyorum.
Sadece sizin gibi düşünmüyorum.
Süper hetero bir banliyöde yaşıyorum.
Herkes aynı.
Benim dışımda.
-Ne demek istediğini biliyorum. -Öyle mi?
Kendine bak. Çok rahatsın.
Saç kesimini benim okulumda dene. Kimse seninle konuşmazdı.
-Ben konuşurdum. -Ben korkardım.
Şu an korkmuyorsun.
Sadece biraz.
Alexandra.
Bu doğru gelmiyor. Bütün bu yer.
Bu bir eşcinsel dönüşüm kampı. Hiçbir şey doğru değil.
Biliyorum, ama daha çok İncil veren ve eşcinsel ezici olsaydı,
bunu çok daha iyi anlardım.
Ama öyle değil.
Bu beni korkutuyor.
Kim o?
"Kadın erkek giysisi giymemeli
ve bir erkek kadın cübbesiyle dışarı çıkmamalı,
Çünkü bunları kim yaparsa, Tanrı'ya ve Rabb'e menfurdur."
Çok geç. Hamileyim.
İyi misin?
Hadi, gel.
Bu şekilde yaşamayı seçmek kolay olmasa gerek.
-Bu bir seçim değildi. -Anlıyorum.
İnan bana, anlıyorum. Ben de bir donanma çocuğuydum.
Birkaç yılda bir taşındım. Askeri üsten, üsse.
Her yer donanmaydı, her zaman.
Bütün erkek kardeşlerim donanmaya gitti.
Tek girmeyen bendim.
Sadece çok...
Farklıydı.
Bir süre sonra uyum sağlamaya çalışmaktan vazgeçtim.
Asla kardeşlerim gibi ailemin sevgisini göremeyecektim.
Sanırım senin neslinden olsaydım...
Ben de erkek olmayı seçmiş olabilirim.
Böylece bu kadar hayal kırıklığına uğramazlardı.
Anne babanın hayal kırıklığına uğradığını düşünüyor musun?
Bazen.
Bu seni üzmüş olmalı. Ya da kızdırmış.
-İkisi de. -Tabii, biliyorum.
Çünkü ne yaparsan yap, asla yeterince iyi olamayacaksın.
Ya da yeterince hetero.
Ya da yeterince adam.
Ya da erkek... Onlar sen tamamen bir...
Hiçsin.
Bir ucube bile değilsin. Bir hiçsin.
O zaman ne yaparsın?
Kendini özel kılmaya çalışırsın.
Böylece seni görürler.
Seni fark ederler.
Seni severler...
Böylece...
''Onlar'' oldun.
Tatlım, bu şekilde olmuyor.
Bu icat ettiğin şey, sahte.
Seni asla sevmeyecekler. Kimse sevmeyecek.
Bu saçmalığı bırakıp ne olduğunu kabul etmedikçe olmayacak.
Korkmuş, yalnız, çirkin küçük bir kadın sevicisin.
Zamanımız doldu, Jordan.
İyi geceler.
Bu dün... Ve bu da...
Çok tatlı, evet.
-Bu da... -Çok tatlı.
Değil mi?
İyi misin?
Leydi MacPis zor anlar mı yaşattı?
İyi olduğuna emin misin?
Hiç merak ediyor musun...
İşte...
Nasılız?
Kendimizi nasıl tanıtıyoruz?
Ne kadarı gerçek?
Bütün bu maskeler?
Kendimizi korumak için maskelere ihtiyacımız var.
Ama demek istediğim, biz... Tüm bunları biz mi seçiyoruz?
Sence öyle mi?
Hayır.
Bazen.
Tüm hayatım boyunca...
Hep farklıydım.
O değil, bu değil. Farklı bir şey.
Ben.
Hâlâ kendinsin.
Uzun zamandır kendim olmak için savaşıyorum.
Savaşmaktan yoruldum.
Kendim olmak istiyorum.
Dinle...
Anlıyorum ama...
Başka ne seçeneğimiz var?
Bu biziz.
Keşke kendine daha nazik olabilsen, Jordan.
Kendinden bahsederken çok acımasızsın.
Kafandaki sesleri değiştir.
Onlar seni dinlesin.
Çok karmaşık, bak nasıl yapıyoruz
Çok fazla nefretle dolu, çok yorucu bir oyun
Neden bunu yapıyoruz?
Neden bunu yapıyorum?
Jordan.
-Burada ne yapıyorsun? -Biliyor muydun?
Bak ne zamandır bunu yapıyorlar.
Aman Tanrım.
Hayır, bilmiyordum.
Gerçekten.
Belki bilmek istemedim.
Alexandra, hapları konusunda yardım ettiğini söyledi.
-Şimdi hepimize yardım etmelisin. -Ne için?
-Bizi koru. -Neyden?
Bundan!
Elimden geleni yaparım.
Ama Jordan...
Dikkatli ol.
Bu çok daha kötüye gidebilir ve... O senden hoşlanmıyor.
Bu sefer kimi avladığı hakkında hiçbir fikri yok.
Günaydın bayanlar ve baylar.
Bugün biraz karıştıracağız.
Erkekler, ben ve Zane ile gelin. Kızlar, siz Sarah ile gidin.
Bu güzel sabahın tadını çıkarın.
Hayatta olmak için harika bir gün, değil mi?
Hadi, Duke. Hadi. Hadi gidelim oğlum.
-Hadi buradan gidelim. -Görüşürüz.
Hadi bayanlar. Bu taraftan.
-Hasta. -Ne?
Köpeğimiz hastalanınca böyle yürürdü.
Üzücü. Acı çeken hayvanları görmekten üzücü.
Artık yeni bir köpeğim var. Bir dachshund.
-Minyatür, tabii ki. -Elbette.
Şimdi, gülmeyin. Biliyorum biliyorum.
Ev hanımı Barbie'ye benziyorum.
Barbie hiç bu kadar seksi olmamıştı.
Bugün geleneksel toplumsal cinsiyet rollerini keşfedeceğiz.
Belli bir şekilde davranarak, toplumsal davranış biçimlerini tanımayı
ve kabul etmeyi öğrenerek, belki de bu davranışları pekiştirmenin
duygusal değerini takdir etmeye başlayacağız.
Hatta bunlarla rahatlık ve bir topluluk duygusu bulabiliriz.
Hanımlar...
Hadi turta yapalım.
Pekâlâ, dinleyin.
Bu dünyayı iki şey kontrol ediyor.
Biyoloji ve tarih.
Bunun günümüzde söylenecek popüler bir şey olmadığını biliyorum
ancak erkekler doğal olarak kadınlardan
daha iri ve güçlü olacak şekilde evrimleşti.
Bunun bir sebebi var.
Atalarımız avcıydı.
Avı kovalamak ve onu yenmek zorunda kaldılar.
Avlandılar ya da aç kaldılar.
DNA'mızda var beyler.
Katil olmak için yaratılmışız.
Bu bizim biyolojik zorunluluğumuz.
Ve hiçbir medeniyet, hiçbir ilerleme,
hiçbir liberal hümanizm bu genetik gerçeği değiştiremez.
Bilimle tartışamazsınız.
Ve bilim bize, bu gerekli DNA'yı kan yoluyla,
kadınlar aracılığıyla, kadınları hamile bırakarak
ve çocuk sahibi olarak aktarmamız gerektiğini söylüyor.
Bu bilim. Ve bu tarih.
Yani...
Kimde öldürme içgüdüsü var?
-Harika. Aferin. -Teşekkür ederim.
Bu çok güzel, Kim. Olağanüstü bir çalışma.
-Aferin tatlım. -Annemle yemek yaparım.
Bu harika. Biliyor musun, ben de yapardım.
Çenende biraz un var.
Evet, şimdi oldu.
O ruj ne? Çok güzelmiş.
Sanırım mercan rengi.
Avm'den.
Bir ara ödünç almama izin verir misin?
Hey.
Bütün bu turtalar bittiğinde ne yapacağız?
Onları erkeklere servis edeceğiz tabii ki.
Onlara hizmet eder gibi mi?
Biraz evcilik seni öldürmez canım.
Molly!
Burada ne yapıyorsun?
Üzgünüm. Ben sadece... Sadece dolaşıyordum.
Burası kurallara uygun değil. Güvenli değil.
Peki, özür dilerim.
Programlasın, değil mi?
Evet, tabii.
Aileden olduğunu biliyordum.
O zaman gel canım.
Alexandra. Kız ve vahşilik.
-Bunu daha önce yaptın. -Evet.
Bir iki kere. Eşcinsel gösterileri arasında.
Daha zorlu hale getirmeye ne dersin?
Küçük bir yarışmaya ne dersin, sen ve ben?
-Olur. -Ateş etmeyin!
O ikisini 10 adım geri çek. Ve önümüzü açın.
Ateşli silahlar konusunda iyi olduğunu düşünüyorum.
Evet babamla eskiden çok avlanırdık.
Nasıl olduğunu merak ediyorum. Av olmak.
Ne yaparsan yap öleceğini bilmek.
Çünkü rakibin senden daha büyük, daha güçlü ve daha akıllı.
Ve daha yakışıklı.
-Dörtte en çok atan? -Tabii.
Hadi bebeğim. Neler yapabilirsin göster.
Hayır, hayır, lütfen. Önce bayanlar.
Kızım, yapsan iyi olur!
Şuna bir bak! Vurdu, vurdu!
İyi atış!
Hadi ama!
Küçük nişancı adam, üç yıl üst üste.
Ya da Nişancı birey mi desem?
Tebrikler Jordan.
Beni sürekli şaşırtıyorsun.
Bırak artık, Zane. Adam adil ve dürüst bir şekilde yendi.
''Onlar.''
Haklısın, benim hatam.
Pekâlâ, toplanın.
Şimdi, kağıt hedefleri vurmak da bir şey ama biyolojik zorunluluk değil, değil mi?
Et vurmak, et parçalamak, et yemek,
bizim genetik programımız bu beyler.
Kim büyük atalarımız gibi yaşayacak?
Katilim nerede?
Elinden gelenin en iyisini yaptığından pek emin değilim.
Ben eminim. Yapmadım.
Peki, hanımlar. Bugün iyi iş çıkardınız.
Ve şimdi, akşam yemeğinden önce biraz boş vaktiniz var.
Keyfinize bakın.
Kim, bir dakika kalabilir misin?
Sen git, Veronica.
Sanırım kendimize bir tat borçluyuz, değil mi?
Sadece bir dilim.
Kaloriden tasarruf etmek için paylaşırız.
O kadar güzel ki. Hiç kesmek istemem.
Sen de çok güzelsin. Tıpkı turtan gibi.
Mükemmel şekilde. Güzel ve sıcak.
Dışı kıvrımlı.
İçeride suludur, eminim.
Tadına bak?
Hadi.
Hiç aç değilim.
Ben açım.
Tıpkı hayalimdeki gibi.
Ben çok hayal ederim.
Sen ne hayal edersin, Kim?
Ne oldu, tatlım?
Katilim nerede?
Burada erkek olan kim?
Kim adım atacak ve cinsiyetine layık olacak?
Kim o kadar yiğit?
Toby? Öne çık.
-Hay aksi. -Hadi ama Bay Sondheim.
Korkacak bir şey yok. Bana güveniyorsun, değil mi?
Oradaki yaşlı Duke'u görüyor musun?
Onu vur.
Bak.
Kanseri var.
Çok acı çekiyor. Onu acıdan kurtar.
-Asla olmaz. -Ona iyilik yaparsın.
Şuna bir bak.
Artık yürüyemiyor bile.
Hayır.
Tamam. Şu şekilde olacak, erkekçik.
Yaşlı Duke'u vuracaksın
yoksa Zane o balyozu alacak,
ve bacaklarından birini kıracak.
Sonra diğer bacağını kıracak.
O zavallı yaşlı köpeğe işkence edecek ve sen de izleyeceksin.
Ve yaşlı Duke'un kanı her yere akacak
ve deli gibi uluyacak
çünkü ne olduğunu anlamayacak ve bacaklarını oynatamayacak çünkü kırık.
Buna izin verecek misin?
Böyle acı çekmesine izin mi vereceksin?
Tüfeğini kaldır! Kaldır!
Ama sakın ıskalama.
Acı çekmesine izin verme.
Tek atış.
Kafa veya kalp. Kafa veya kalp. Kafa veya kalp.
Tetiği çek seni kahrolası kraliçe!
Kahrolası hayatında ilk kez erkek ol!
Yap! Adam ol!
İşte benim katilim.
Söyleyeceğim.
Bütün narkotikleri teslim etmen gerekiyordu.
O fahişe...
Sen gittikten iki saniye sonra elleri üzerimdeydi.
Bir yandan turtama iltifat ediyordu.
Hay aksi.
-İyi misin? -Evet.
Kim, bir şeyler yapmalıyız.
-Ne gibi? -Birine söylemeliyiz.
Sanki bilmiyorlar mı?
Tamamen sahte.
Tıpkı benim gibi.
Hetero olmak için çok çabalıyorum.
Bunun olmasını çok istiyorum.
-Ama olmuyor. -Kim... Kim, sorun yok.
Bana bak.
Senin gibi güçlü ve zeki bir kız,
başkalarını sahte bir hayatla mutlu etmeye çalışmamalı.
İnsanların olmanı istediğinden daha fazlasısın.
Demek eşcinselsin. Büyük mesele.
Kim, iyileşmek istemiyorum.
Olay şu ki,
eşcinsel dönüşümün ne kadar kötü olduğu hakkında bir makale yazıyorum.
Yalan söylediğim için üzgünüm.
Jason Voorhees'in bu ormandan çıkmasını bekliyorum.
Kim?
Toby, dinlemiyorsun.
Seni dinliyorum ama...
Ne yapmamız gerekiyor? Kapana kısıldık.
Hayır! Burada bir saat daha oturmayacağım.
Popomu kaldırıp şehre ineceğim ve defolup gideceğim.
Ormanda uzun bir yol var ve neredeyse gece oluyor.
O haklı, Toby.
Buradan gitmeliyiz. Daha da kötüleşecek.
Yarın sabah erkenden, kimse uyanmadan otobüslerine bineceğiz.
Peki ya Stu ve Gabriel?
Stu? Öğrenci topluluğu Stu'yu getirmek mi istiyorsun?
Tatlım, o artık neredeyse benim nişanlım.
Tamam, gitmeden hemen önce erkekleri uyandıracağız.
Kızları da öyle.
Gelmek isterlerse, gelebilirler. Onların seçimi.
Ama bu gece, fark edilmenizi sağlayacak hiçbir şey yapmayın.
Sadece başınızı eğin ve...
Ve ne olursa olsun, şafaktan önce gideceğiz.
-Soğuk mu? -Hayır, iyi.
Yalnız kalmak mı istersin?
Hayır.
-Kıza benziyorsun. -Hayır, benzemiyorum.
Bekle.
Burada olmaz.
Peki...
Vay canına...
Suçlu hissetmem gerektiğini biliyorum ama...
Hissediyor musun?
Tabii hayır. Yarın kendimi suçlu hissederim.
Belki.
Ya sen, kötü hissediyor musun?
-Hiç. -Ama...
Eşcinsel olmak istemiyorsun, değil mi?
Tam olarak olduğum şey olmak istiyorum.
Bu hayatta, ne olduğunu bilmelisin.
Artık çok fazla etiket var.
Eşcinsel, biseksüel, kuir, trans.
Ama gerçekten önemli olan iki tane var.
Avcı ve av.
Ne olduğumu biliyorum.
Sen nesin?
Bulma zamanı.
Çok hayal kırıklığına uğradım, Stuart.
Çok büyük umutlarım vardı.
Sen olacağını düşündüm.
Ben biliyordum.
Bu ne?
Gabriel bizim küçük yasak meyvemiz
böyle söylememin kusuruna bakma.
Hep birisi ısırık almak ister.
-Bunu bilerek mi yaptın? -Sen de öyle, tatlım.
Hayır, biliyor musun? Boş versene.
Cidden mi?
Bazı öğrencilerde daha gelişmiş terapiye gerekir.
Zane de yaptı ve ona bak.
Tam bir heteroseksüel.
Hayır, o bir sadist ve sen de öylesin.
Hiç de bile. Hadi. Sana bir şey göstermek istiyorum.
Hadi, hadi.
Kaçınma terapisinin ne olduğunu biliyor musun?
Otur. Hadi. Otur. Tamam, tamam.
Rahat ol, rahat.
Kaçınma terapisi, insanlara sevdikleri sandıklarını,
sigara içmek veya aşırı yemek yemek gibi
kendileri için kötü olduğunu
bildikleri şeyleri sevmemelerini öğreten bir tür tıbbi prosedür...
Ya da erkek sevmek...
Tanrı aşkına!
Sessiz, sessiz. Sakin.
-Bırakın! -İşe yaramaz, kardeşim.
Güven bana, ben de denedim.
Şimdi, bu işlemin biraz rahatsızlık gerektirdiği doğru.
Ama sonunda, babanın senden olmanı beklediği dernek öğrencisi olacaksın
ve olmak istediğin adam olacaksın.
İstediğin buydu, değil mi? Normal olmak?
Hey iyi yanından bak, Stuart.
Büyükbabamın zamanında lobotomi masasında olurdun.
Senin durumundaki insanlara öyle davranırdık.
Benim bir durumum yok sadece eşcinselim.
Ona bir bakacağız.
Resme bak, Stuart.
Büyük resme bak.
Şu an bir şansın var...
Tüm hayatını değiştirebilirsin.
Artık ucube gibi hissetmek yok. Artık utanmak yok. Artık suçluluk yok.
Sadece mutluluk. Sadece herkes gibi olmak.
İstediğin bu değil miydi? Bu yüzden burada değil misin?
Güven bana. Çok kolay. Stuart.
Stuart. Beni dinliyor musun?
Tek yapman gereken ekrana bakmak,
geri kalan her şeyi biz halledeceğiz.
Ve lütfen, unutma...
Bu senin iyiliğin için.
Fotoğrafa bakmalısın evlat.
Hadi, hadi, Stu. Sorun yok.
Aferin, aferin. Hadi. Bir bak, bak.
-Bu da ne? -Bir sorun oldu.
Tanrım, ne oldu ona?
Sorun yok. Sadece biraz dinlemeli.
Hastanede gitmesi gerekiyor.
Yavaş ol.
Tanrım. Bu saçmalık! Bütün bu yer çılgınca!
Kapat çeneni kadın! Burada bir çalışansın!
Ve sana ne diyorsam onu yapacaksın, yoksa defolup gideceksin!
Beni tehdit etmeye cüret etme.
Ve beni kovmana gerek yok. İstifa ediyorum.
Bu çocuğu hastaneye götüreceğim ve sonra doğruca polise gideceğim.
-Yavaş ol, tatlım. -Senin tatlın falan değilim.
Polisin çocuklara işkence etmenize izin vereceğini sanıyorsanız,
çok yanılıyorsunuz.
Sence buradaki insanlar bir grup sapık çocuğu umursuyor mu?
Ben saygı duyulan bir adamım!
Kahrolası ticaret odasındayım.
Şimdi, bu çocuğu stabilize et.
Ve yarın, git.
-Hey, Cora. -Hey. Nasıl geçti?
-Her zamanki gibi. -Hiç karşı koydu mu?
Asla. Çok azgındı.
Sandalyede biraz yaralandı ama iyi olacak.
-Sadece bir tane. -Hadi ama.
Gabriel!
-Lütfen. -Çok kötüsün.
Sadece Owen'ın görmesine izin verme yoksa sürekli konuşur.
-Gülüşün. -Şuna bak, Tanrım.
Bu ne? Neden?
Yakından bakmak istiyorum.
Evet.
Hayır, hayır.
Hayır, lütfen!
Neden bahsettiğini bilmiyorum.
Sessiz ol.
Başımız belaya girecek.
Hayır, gitmeyecek.
Sana söylüyorum, başımız belaya girecek.
İstediğimiz zaman yiyecek bulabileceğimizi söyledi.
İçkiler var mıdır?
Bir martini için neler vermezdim.
Tam bir zengin çocuğusun.
Hay aksi, hay aksi.
Pekâlâ, beni dinleyin. Birlikte kalın.
-Kulübelerinize gidin. -Hadi oradan.
Buradan gitmeliyiz.
Uydu telefonun yok mu?
Gitmiş. Uydu telefon da gitmiş.
-Silahları bize ver. -Tüfekler var.
Çocuklara ateşli silah vermeyeceğim.
Ve sessiz olmalısınız!
-Ve söylediğim şeyi yapmalısınız. -Hayır, artık yok.
Artık bize ne yapacağımızı söyleyemezsin.
Durun! İkiniz de.
Owen, otobüsü al.
Stu'yla kalmam gerek ama diğerlerini çıkarabiliriz.
-O nerede? -Revirde.
Yaralıydı.
Toby, bekle!
İki tüfek. Biri sana biri bana.
Millet, kalın bir şeyler giyin ve burada buluşalım.
Olabildiğince hızlı. Birlikte kalın.
Hadi!
Onlara sırtını dönme.
Sence bunu çocuklardan biri mi yaptı?
Tüm danışmanlar öldü. Lanet olası gözlerini aç.
Onlar sandığın melekler değiller.
O psikopatın otobüsle gelmesini bekleyemeyeceğim.
Hayır, efendim. Buradan çıkıyorum, yürüyeceğim.
-Gerçekten yürüyecek misin? -Tabii ki evet.
Onları da alır mısın?
Birlikte olmanız daha güvenli olacak.
Onları buradan çıkarmalıyız.
Ben Toby ve Stu ile kalacağım.
Alexandra, bunu yapabilir misin
Korktular ve kasabaya kadar uzun bir yol var.
Tatlım lütfen. Ben siyahi transseksüel bir kadınım.
-Topuklularla bile yapabilirim. -Şifrem 0131.
Telefon çektiği anda polisi ara.
Pekâlâ çocuklar, gitme zamanı.
Hadi. Şimdi. Kalkın korkaklar.
Annenizin yanında kalın.
Hadi. Bana yakın kalın.
Siz revire gidin. Burada kalın. Gitmeyin.
Ben jeneratörü çalıştıracağım ve Owen ve Cora'ya güvenmiyorum.
Siz gidin. Ben tüfekleri alacağım.
-Hayır! -Bu iş bitmedi.
Biliyorsunuz, değil mi?
Siz gidin. Arkanızda olacağım.
Ateş etmeyi bilen var mı?
Evet.
Tabii bilirsiniz.
Cora! Lanet tüfekler nerede?
Cora!
Beni hatırlamıyorsun, değil mi?
Buradan pek çok çocuk geçti,
hepsini hatırlaman nasıl beklenebilir?
-Molly, ben... -Ben Molly değilim.
Molly buraya gelirken arabasında öldü, bu yüzden onun yerini alabildim.
Benim adım Angie.
Angie Phelps. Onu hatırlıyor musun?
Yerde kal.
Yok mu? Angie Phelps. Hiç mi?
Onunla ilk tanıştığında sadece 14 yaşındaydı.
O zamanlar iyi bir çocuktu.
Tüm bunlardan önce, onu o sandalyeye oturtup tüm iyiliğini yakmadan önce.
-Anlaman gerek... -Hayır, gerek yok.
Başka söz yok, Owen. Daha fazla konuşma yok!
Angie buradan ayrıldığında, intihar girişimleri,
yalnızlık, kendinden nefret,
haplar, doktorlar ve öfke, çok fazla öfke vardı.
Bir sabah uyandım ve anladım ki...
Ruhumun içi bomboştu.
Ama sen bunu biliyorsun.
İnsanlara yaptığın şey bu.
Çocuklara.
İçlerini boşaltıyorsun.
Ve tüm bunlar ortaya çıkınca
haberlerde, televizyonda
bütün cesetler ve o korku çıkınca
kimse bir daha çocuğunu böyle bir yere göndermeyecek.
Ve sen ve senin gibi herkes,
yanı başımda cehennemde benimle yanacak.
Dur.
Çekil üzerinden.
Sakin ol, dostum.
Ne yapacağını biliyorsun, Jordan.
Yap!
Hasta, yaşlı bir köpeği vurmak başka bir şey, Jordan.
Ama bir adamı vurmak...
Hayır efendim. Bu çok farklı bir yürek ister.
Beni tanımıyorsun.
Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun.
Senin hakkında her şeyi biliyorum. Korktuğunu biliyorum.
Bunun bitmesini istediğini biliyorum.
Ama böyle değil evlat. Böyle değil.
Jordan, resimleri gördün.
Bütün o çocuklar. Bütün o işkence.
Burada ne yaptığını biliyorsun.
Buna artık son verin! Bunu yapacak kadar güçlüsün, Jordan.
Hayır.
Bunu yapmayacak kadar
güçlüyüm.
Tek yaptığım o çocukları olmak istedikleri kişi haline getirmekti.
Beni de öyle yaptın. Ve bu da benim gerçeğim.
Saygı. Yenilenme.
Sevinç. İntikam!
Alışacaksın. Göreceksin.
Bunun gibi çok fazla kamp var.
Hepsini temizleyebiliriz.
Peki.
Onlara ne diyeceğiz? Onun... Yaptığını söyleyebiliriz.
-O öldürdü ve... -Yeter.
Artık yalan yok.
Nerede bitecek?
Bunun gibi her kamp kapandığında.
Hepsini öldürdüğümüzde.
Bunu yapabiliriz, Jordan. Sen ve ben.
Beni durdurmayı deneyebilirsin,
ama şimdi arkadaşlarıma gideceğim.
Burayı terk edeceğiz ve asla arkamıza bakmayacağız.
Ve bir daha kimse bize kim olduğumuzu söylemeyecek.
O da, sen de...
Kimse.
Seni kurtarmaya çalışıyorum.
Kimsenin beni kurtarmasına gerek yok.
-Gelebilir miyim? -Aileden misin?
Evet, öyle.
Şimdi...
Sanırım artık gerçek dünyaya döndük.
Ailene ne söyleyeceksin?
Birlikte söyleyeceğiz.
Ya sen?
Özgürleşeceğim.
Hayatımı yaşayacağım.
Harika bir hayat yaşa.
Her zaman.