Hadi ama yardım et.
Bacaklarım koptu.
Sen güçlüsün.
Sana hiçbir şey olmaz. Çevirmeye devam et.
Dur, dur, dur, dur! Ben yardım edeyim!
İki, bir.
-Evet. -Başka yok.
Hadi.
Bir daha.
Üç tane var.
Hadi oradan. Hayır…hey! Sen hilebazsın dostum!
Hayır.
Yine bilemedin dostum.
-Hayır, nered… -Ama ben harikayım. Sürekli.
Hadi ya, neyde harikasın? Neyde? Söylesene bir.
Her şey.
Her şeyde harikayım.
-Söyle. Her şey mi? -Derslerim iyi.
Hiç değil!
Başka neyde benden iyisin?
Futbol, okul, resim… Hayır, sen daha iyi çiziyorsun. Çok az.
Futbol mu? Okul mu? Yapma! Biraz mı…
Biraz mı? Sen hiç çizemezsin!
Bekle. Peki aşkta?
Hey… Sen kimle çıktın ki?
Kimle mi? Geçen yılı unuttun galiba.
Geçen… Hayır…
-Ha? Ne oldu? Tek tek sayayım mı? -Geçmişi boş ver, günümüzü konuş. Hadi.
-Hayır. Tek tek liste mi yazayım sana? -İstersen deftere yazayım.
Söyle hadi!
-Hadi söylesene. Kimle? -Söylemem. Söylemem.
Söyle! Hadi ya… Eğer hayal ettiklerinden bahsediyorsak onlar
gerçekten sayısız olabilir. Onları takip edemeyiz.
Sana isim vermem. Zaten çoğunu tanıyorsun.
Sen geçen yıl kimleydin? Kimseyle. Hiç konuşma.
Senin çı…
-Hala geçen yıl diyor. Anı yaşaman… -Ben… Ben…
Anı yaşaman gerek. Kiminle çıktın?
Hayır…
Güneş batıyor.
"N."
"B."
"R."
Ama hala bulanıklar.
Annenin yanında bekleyebilirsin.
İnsanların zorluklara alışmak gibi harika bir yetisi vardır. Acını anlıyorum ancak
şu an için bu zorluğa alışmak onun…
Onun büyük hayalleri vardı. Bu-Buna inanmak oldukça zor. Bu hayallerini
gerçekleştiremeyeceğini bilmek gerçekten çok çok ama çok zor.
Bu kılıkla nereye gidiyorsun?
Okula geliyorum.
Nereye?
-Okula geliyorum, Bruno. -Peki…
Ama gerek yok.
Gerek var. Geliyorum.
-Neden geliyorsun? Konuşmaya mı? -Çünkü onlarla konuşmam gerek, Bruno.
Hiç gerek yok.
-Bruno… -Gerek yok dedim ama.
Hayır oğlum, gayet gerek var. Yardım almalısın. Ben de yardım almalıyım.
Ama gerek yok ki! Okulda mutluyum. Gelmene gerek yok anne.
Öyle olmadığını biliyorsun.
Yüzüstü düşmeye devam et.
Yüzüstü düşmem umurunuzda mı?
Ama yüzüstü düştüğünde tek olmayacak çünkü canı yararsa bizim canımız da yanar.
-Çünkü biz bir aileyiz. -Ne yapacağımı bilmiyorum.
Kim yüzüstü düşecek? Neden endişe ediyorsunuz? Neden?
Çünkü sen bu ailenin parçasısın, Bruno!
Benimle gelip sınıfa benimle gireceksin. Ve bu konuyu konuşacağız.
Böylece onlar da sana nasıl yardım edeceklerini öğrenmiş olacaklar.
Bunu aklından çıkar bence çünkü ben hiçbir yere gitmiyorum.
Hayır, gidiyorsun!
-Sana gitmeyeceğim dedim ve gitmiyorum! -Gidiyorsun! Gideceksin diyorum sana
çünkü gideceksin. Gideceksin dedim sana.
Bir tek sen mi acı çekiyorsun, ha?
Kibrini bırak da yardıma ihtiyacın olduğunu kabul et.
Günaydın.
Gel hadi Bruno.
Sizinle bir konuyu konuşmak üzere geldim. Size açıklama borçlu olduğumu biliyorum.
Bruno, bir yıldır okula gelmiyordu falan.
Ve bunun sebebi sağlık sorunlarıydı.
Geçtiğimiz yılı… sadece Bruno'ya maddi destek
bularak geçirdim.
Ve hiç bilmiyorum. Bruno'nun okula nasıl devam edeceğini hiç bilmiyorum.
Annesi, biz uzun zamandır sizin gelmenizi bekliyoruz. Sonuçta Bruno aşağı
yukarı bir yıldır yoktu. Değil mi?
Önyargılarınızdan kaçınmak için bir şey demek istemiyorum. İnsanların tepkilerini
ve oğluma nasıl bakacaklarını bilmiyordum. Ve durumunun iyiye gitme
ihtimali var ancak doktor bana yapabileceği bir şey olmadığını söyledi.
-Ellerinden hiçbir şey gelmiyormuş. -Evet.
Anladım.
-Orası kesin. -Hassas bir konu. Doğru.
Okulun kaynağı yok. Ve kaynak bulmak da zor. Onun da…
Ona çok acil bir kaynak lazım. En kısa sürede ayarlanmalı.
Şey, ben buralarda daha çok yeniyim. Sizinle daha yeni tanıştık. Ve… Benim
-diplomam var. Kör öğrencilerle çalıştım. -Kör alfabesi mi?
-Ama bana bir aa… -Bu söz ettiğiniz diplomayı
Bu harika, hocam!
Nereden almıştınız acaba?
Burada, Salvador'da.
Öyle mi? Hangi kurum?
-Salvador Körler Enstitüsü'nden. -Ve peki siz ortaya nasıl bir
alternatif fikir atıyorsunuz?
Size geçici bir alternatif sunuyorum ben. Kaynak bulmamız gerekiyor, değil mi?
Ve size geçiş döneminde yardım edebilirim.
Her şeyi düzeltirim demiyorum. Tabii ki her şeyi düzeltemem.
Ama bu süreci başlatacak kişi ben olabilirim
ve bu sayede Bruno'nun okulu bırakması gerekmez.
Arkadaşlar, zaten onun hayatında çok fazla zorluk var. Okulun da bir zorluk
-olmaması gerekiyor diye düşünüyorum. -Ama…
Kesinlikle.
O halde, tüm yılını kaynak bulmaya harcamış olduğuna göre, ihtiyaçlarına
yanıt veren okullara da bakmışsındır sanırım.
Buna uyum sağlaması yetmez mi yani?
Ne okul ne de öğretmenler nasıl yaklaşacağını bilmiyor.
Doğru diyor, bu zaten oldukça zor. O daha çocuk.
Bu herkes için son derece zor olacak. Diğer öğrenciler öğrenmek bile istemez.
Diğer yandan bakarsak…
Beni meslektaşlarımın önünde küçük düşürüyorsunuz.
Bu hiç mantıklı değil.
-Bruno… -Gördünüz mü? Bu durum onu…
Böyle bir durumu öğrencinin önünde tartışmamamız gerekiyordu. Biraz garip
-oldu. -Onun bunları yaşamasını istemiyorum.
Yardım etmeye çalışıyorum. Yardım etmeye çalışıyorum çünkü okulun
buna pek hazır olmadığını görüyorum. Bu konuda açık olacağım.
Bruno…
Bruno? Neler oluyor böyle?
Olan şu artık okula gelemeyeceğim.
Ne? Neden?
Okulda kör biri var mı ki?
Merak etme, çaresini buluruz. Korkma.
Öğretmenler senin için ön taraflara özel bir sıra koyacağını söylediler.
Ne işe yarayacak ki?
Çok işe yarar. Tahtayı görebileceksin.
İstersen yanıma oturup defterime bile bakabilirsin. Hatta ben okurum.
Merak etme.
Gel sınıfa gidelim.
Gelmeyeceğim.
Gel hadi.
Gelmeyeceğim.
Saçmalama gidelim hadi.
Hadi. Yürü.
Tamam.
Affedersin.
Heraldo'nun evinde parti var demiştim hatırlıyor musun?
Oraya gelmeyeceğim Ângela.
Ama çok eğleneceğiz.
Ben gelmeyeceğim.
Bruno!
Ne?
Gelsene bir şey göstereceğim.
Ne oldu?
Baksana.
Çok güzel.
-Güzel olan ne? -Günbatımı oğlum.
Vay canına harika!
-Gerçekten öyle. -Her gün görüyoruz.
Aynen öyle. Ve şükretmeliyiz.
Birçok insan bunu göremiyor,
biz görüyoruz.
Hayır anne. Görüyorlar. Güneş orada ya.
Çok doğru. Ve işte tam da bu yüzden şükretmeliyiz.
Okulda işler nasıl?
İyi değil.
Konuşalım mı?
Hayır.
Pazar günü kiliseye geliyor musun?
Anne dedim ya… Kiliseye gelmek istemiyorum dedim ya.
İyi gelir oğlum.
Tanrı hayatında değişiklikler yaratabilir. Hepimizin hayatında.
Bunu beraber öğrenelim
İman, biraz da inanalım.
Sen doktorları duymadın mı? Bu hastalığın tedavisi yok dediler.
Evet duydum. Ama Tanrı'nın bunun tedavisi
yok dediğini duymadım.
"O sizleri tüyleriyle çevreleyecektir."
Burada tüyleri derken hakikatleri demek istiyor. Ve kanatları altında,
güvende olacağız çünkü bize onun yanındayken
hiçbir şey, hiçbir şey olmayacak.
Amen. -Şimdi Lord Jesus.'e dua edelim. -Amen.
-Efendimiz, tanrımız ve babamız,
kıymetlimiz Nazaretli Lord Jesus. çok şükür. Sizin adınıza ve Yüce Lord
Jesus.'in adına size şükrediyoruz. Tanrımızın kutsal adıyla tekrar
burada toplandık. Tüm cemaat…
Amen.
Lord Jesus'e dualar etmek istiyoruz.
Hey Ângela, benim, Bruno.
Merak ettim de parti devam ediyor mu? Heraldo'lardaki?
Ediyorsa söyle de ben de geleyim.
Anne ben çıkıyorum.
Nereye, Bruno?
Dışarı. Geç gelirim, tamam mı?
Ronny?
Ronny!
Evet?
-Bruno nereye gidiyor oğlum? -Bilmem.
Bana da söylemedi.
Bu saatte dışarı çıktı çocuk. Üstüne bir şey giy ve onun peşinden git.
Olmaz anne, telefonla oynuyorum.
Oğlum, lütfen annenin senden
istediğini yapar mısın?
Sadece senin hatırına yapıyorum anne.
Peki, ne içmek istersin?
Hiçbir şey.
Bruno, neden geldin ki?
Konuşmaya işte.
Hayır, yemek yemeye.
Büyüğü yok mu?
Bunu buldum. Çok şapşalsın ama.
-Sakin. -Hey, Ângela.
-N'aber? -Ondan biraz alayım ben. Sen iyi misin?
İyiyim.
-N'aber dostum? -Bruno, Jonas. Jonas…
Bruno!
Tanışıyor musunuz?
Hey, bu atıştırmalıklardan biraz alayım. Masayı sömürmüşsünüz.
Evet.
Bruno, onun hayatını konu alan bir film var.
-Evet, izledin mi? İzledin mi? -İzledim.
-Ona da göndersene. -Oh, ben izlemedim.
Sana linkini gönderirim.
Sen de herkesi tanıyorsun, ha?
Hadi selfi çekelim.
Evet. Ağzımdakini bitireyim de.
Ben çekerim.
Peki, çek.
Bekle.
Bruno!
-Oh merhaba! -Nasılsın?
-Sen nasılsın? -İyi misin?
Evet.
Nasılsın? Çok uzun zaman oldu, ha? Partiyi beğendin mi? Güzel mi?
İyiyim.
-Çok iyi. -Herkesle tanıştın mı?
Hadi gel tanıştırayım.
Zabumba çalan Ramon.
Üçgen zilde Bay Eusébio.
Bu Bruno.
Dostum.
-Bu Andre. Arkadaşım. -Merhaba.
Nasılsın?
Bu da Julinho.
Bu Akordeon Julinho.
Akordeondaki de Rafa.
Bu da Pimpim.
O da Gege.
N'aber Gege?
O da Bay Fernando. Tanıyor musun?
-Fernando! -Memnun oldum.
Seni yaşıtlarınla da tanıştırayım da kaynaş, olur mu? Onu hatırlıyor musun
-bilmiyorum. Bu benim kızım Terena. -Merhaba!
Bruno. Daha küçükken seninle bizim evde oynardı. Hatırlıyor musun?
-Evet. Hatırlıyorum. -Onu herkesle tanıştırırsın. Gittim.
Tamam.
-Olamaz! -Elektrik gitti!
Ciddi bir elektrik kesintisine benziyor.
-Bu deveye benzemiyor ki. -Elime bak.
Bakalım bunu…
Dur, döndür. Lamaya benzedi bu.
Tükürdü.
Bak. Parmağını kaldır. Evet. İşte böyle.
Çok iyi!
Tanrım, uçuyor! Çek, çek, çek!
Sanırım ben… Seneye üniversiteye gideceğim.
Seneye mi?
Evet. Bir tıp fakültesine.
Ne oldu, Bruno?
Hiç.
Birden yüzün düştü.
Ne?
Bruno, olmaz. Üzgünüm.
Bruno, dün bir anda kayboldun.
Elektrik gidince herkes gitti.
Terena'yla dans ettiğini gördüm.
Neredeydin? Ben de seni görmedim.
Seni reddettiğini bile gördüm.
Yani sen beni mi gözetliyordun?
Hayır. Birden gittin. Seni aradım ve gördüm.
Çiftimizi bölmeyeyim dedim.
Dans etmeyi o istedi.
Onu tavlamaya çalıştığını biliyorum.
Ne olmuş?
Bu yanlış.
Çok konuştun, Ângela.
Günaydın çocuklar.
Hadi edebiyat kitaplarınızı çıkartın.
Hey, Bruno. İçeri gel.
Merhaba, Terena.
Merhaba.
Ne oldu y? Söyle.
Hayır baban evde mi?
Hayır, gitmiş galiba. Acil miydi?
Hayır ama onunla konuşmak istiyordum.
Dün olanlar için de senden özür dilemeye gelmiştim.
Neden özür dileyeceksin? Bir şey olmadı, Bruno.
Peki Salvador'a ne zaman döneceksin?
Bilmem ki. Muhtemelen karnavaldan sonra.
Bekle.
Dinle, Bruno dün yaşanan şey çok üstünde durulmaması gereken bir şey.
Aksini düşünme lütfen. Tamam mı?
Buraya gerçekten babanla konuşmaya geldim.
Tamam.
Madem o burada yok… Görüşürüz.
Görüşürüz.
Yarın, yarın. Yarın teslim etmiş olurum. Kesinlikle.
İlk size teslimat yapacağım.
Hayır, sorun değil.
Tamam.
Lütfen biraz sabırlı olun. Yarın mutlaka elinizde olacak.
Neden evdesin, Bruno?
Yorgunum.
Neden yorgunsun?
O partiye gittiğin için mi?
Senin hastalığın var. Eğer gündüzleri uyursan, durumun daha da…
Kötüye mi? Ne kadar kötüye gider? Ne kadar kötüye gider? Partiye gitmemle ne
alakası var? Her türlü kör olacağım.
Bana bir rahat ver anne.
Sende!
Bruno!
Hey, pas versene dostum.
Faul!
Faul falan değildi! Değildi.
Pas ver dostum. Pas ver!
Sen düzgün pas verirsen ben de veririm.
-Beni dinle. Berbatsın. Çok kötüsün. -Top benim ayağıma düzgün
-gelirse ben de pas veririm. Boş yapma. -Kötüsün. Ne? Boş yapma mı?
Neden tadımız yok biliyor musun? Burada çok fazla kadın var. Baksanıza.
Hey, görüyor musun? Gördün mü? Bir şeyler yap.
O hiçbir şey göremez. Hey, Edu!
Hadi!
-Dostum, o topla ne yapıyorsun? -Canınıza cehenneme. Sen evine
gitsene! Evine git! Bitti! Bitti! Evine git!
Gelsene hadi! Gel de seni bir döveyim! Hadi seni aptal. Hadi gelsene.
Her gün burada oynuyoruz!
Öyle mi? O zaman başka yerde oynayın. Gidin de başka yerde oynayın. Hadi.
-Üçünüz de defolun hadi! Defolun! Defolun! -Futbol oynamayı beceremeyen sensin!
-Durun, sakin olun! -Git buradan seni şovenist köpek!
Gidiyorum zaten! Ronny! Hey, Ronny! Sen istersen bu aptal kızlarla kalabilirsin.
-Hayır, hayır, olmaz. -Sakin ol dostum. Hadi ama. Sakin.
Doğru düzgün oynayamıyorsun bile şovenist seni!
-Öyle mi? -Kızlara hakaret etmesini
sorun etmiyor musun?
-Bak, anlıyorum ama sakin ol! -Sakin ol deme bana!
-Biliyorum. -Kimsenin tarafında değilim!
Cinsiyetçileri ifşa etmemiz gerek!
Evet, takımdan ayrıl da bak nasıl iyileşiyor.
Evet, sen git buradan.
Öyle mi? Ben mi gideyim? Giderim! Tamam, çıktım. Hayır, Ronny,
sen kal ve onlarla oynamaya devam et.
O topa bile vuramıyor ki. Tek sorunumuz o.
O erkek mi bilmiyorum bile.
Bu çok büyük ayıp. Sen çok terbiyesizsin.
-Sen çok terbiyesizsin. -Oynamayı öğrenince bana haber verirsiniz.
VINICIUS HOCA İBNE!
Şurada çocuklara bakalım. Bir şeyler peşindeler.
Nasılsın, Bruno?
Naber?
Gözlükler yine çıkmış, ha? S
Seni azarlamıyorum evlat. Hadi ama asma yüzünü.
Kitaplara bakıyordum. Ve eğer istersen kör alfabesi derslerine
erken başlayabiliriz.
Bence bunun için çok erken.
Ağırdan alırız.
Bir laf vardır.
Yarından sonraki gün yapabilecekken neden yarın yapasın ki?
Böyle bir laf işte.
-Benim mi? Hayır. -Evet.
Hayır. Sana uygun olanı bugünün işini yarına bırakma. Fırsatı değerlendir.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
Hey… sen orada ne arıyorsun kızım?
Manzarayı seyrediyorum.
Neyi seyrediyorsun?
-Manzarayı. -Ne manzarası? Hep yaprak var.
Sen aşağıda ne yapıyorsun?
Dersi ekiyorum.
Sen de öyle.
Gelsene.
Bu tehlikeli değil mi?
Değil.
Kahretsin sıkıştım.
Ayaklarını çeksene.
Gel artık.
Manzara gerçekten çok iyiymiş.
Manzara mı bu?
Bence öyle.
Yaprak dolu.
Çok sessiz.
Sessizliği hiç sevmem.
Hadi, bir şarkı söyle.
Söylemeyeyim.
-Hadi ama söylesene. -Sen söyle. Söyle hadi. Başla.
Ben mi?
Sen katılacak mısın?
-Evet. -Sahi mi?
-Evet. -Ben…
Ben… Sesimi açayım! Açalım. Evet. Pekâlâ. Gitarda Ângela'ya büyük bir alkış.
Salvador'da kız arkadaş buldun mu?
Hayır
Hayır mı?
Sen çok yavaşsın!
Peki ya erkek?
Bana ibne mi diyorsun? Kes saçmalığı.
Hey! Geçen gün televizyonda bir aktris gördüm.
Hem kadınlarla hem erkeklerle çıkıyormuş.
İnandın mı?
Beğeni almak içindir. Yükselmek içindir.
Oğlum geç oldu, daha uyumadın mı?
Uyu artık.
Tamam anne.
İyi geceler canım.
Geç uyuma, tamam mı?
Tamam.
Terena.
Hey! Efendim, Bruno? Gelsene.
Merhaba. Ne oldu? Biraz geç kaldım da. Bir şey mi lazım?
Hayır, babanı görmeye gelmiştim. İçeride mi?
Tamam.
Evet. Gel.
Baba. Baba. Bruno seninle konuşacakmış.
Gel, Bruno.
Evet, önümüzdeki birkaç hafta içinde size planın nihai halini göndermiş olacağım.
Tamam.
Yine haberleşiriz. Görüşürüz.
Hey, Bruno.
Gel.
İçecek bir şey getireyim.
Al.
Evet, ne oldu?
Size bu resmi getirdim.
-Baba. -Efendim.
-Ben merkeze iniyorum. -Tamam. Gel bakalım.
Görüşürüz, Bruno.
Görüşürüz.
Çok güzel bir resimmiş.
Bir daha asla çizmeyeceğim.
Ressam olmak ister misin diye soracaktım. Neden çizmeyeceksin ki?
Kör ressam gördünüz mü?
Bu kitabı…
Perulu bir arkadaşımın.
Ne alaka?
O kör.
Ama sevdiği şeyi yapıyor. Yazıyor.
Gel.
Şu eve baksana.
Evet.
Ne görüyorsun?
Eski bir ev.
Ya başka?
Ve terk edilmiş.
Orada biri yaşıyor desem?
İmkansız. Kapılar ve pencereler kapalı.
Ama biri yaşıyor. Çamaşırlığa bir baksana.
Hayır, uzun zamandır orada o.
Onu bu sabah koydular. Bak. Yer de ıslak.
Orada yaşayan kişi bir kadın.
İpte sadece kadın çamaşırı var.
Şu pantolon hariç.
Şu eski pantolon.
Bu pantolon, çok sevdiği birinden ona
kalan tek hatıra olmalı.
O ev terk edilmiş değil.
O evde, birini özleyen biri var.
Tamam, kaldır onu. Sadece kalem olsun. Bol şans.
Lütfen çantanı kaldırır mısın? Ha? Sadece kalem yeter.
Tek ihtiyacın kalem olacak. İyi şanslar.
Bruno, bugün sandalyende değilsin. Orada oturman sorun olur mu?
Hayır efendim.
Sadece kalem. İyi şanslar.
Masada sadece kaleminiz olsun. Kitaplarınızı kaldırın.
Sadece kalem olsun. Bol şans.
Gel hadi.
Orada kim yaşıyor?
Ne? Kıyafetler nerede?
Hangi kıyafetler? Sadece ip görüyorum.
Hey! Dostum sen delirmişsin. Gel, gel, gel.
Aman tanrım çok tatlı!
Şunun karnına bir baksana.
Adı ne?
Bito.
Senin mi?
Evet.
Parmağımı yaladı.
Seni sevdi gibi…
Bekle! Isırmaz.
Dişi var mı?
-Evet. Var tabii. -O zaman ısırır. Evet, ısırır.
Hayır, ısırmaz. Canın yanmaz yani.
Parmağın koparsa acır.
Sakin ol.
Çok saldırgan.
Sahibi gibi.
Hey! Git bakalım dostum.
Git yakala onu. Annenin tüm bitkilerini yiyecek gibi.
Eğ… Eğer yerse beni öldürür.
Al. Sen…
Çok şişman. Şişmansın değil mi? Çok belli.
Durmuyor.
Karnı aç.
Karnı mı aç?
-Aç? -O çok aç.
-Onun… -Peki ne yedi?
Biraz daha yerse patlayacak.
Daha fazla yiyemez yoksa hasta olacak.
Bruno!
Hadi oyalanmayın, fotoğrafı çekelim.
Tamam, düz durun.
Gel hadi.
Toynağını havaya kaldırın.
Bak. Dostum, kameranın hafızası doluyor. Tanrım!
Toynağını kaldıracak mısınız?
-Hadi. -Tamam.
Güzel bir poz.
-Tanrım. -Sen tut, Bruno.
Gidelim de annemin telefonu dolmasın.
Hey, Ronny, hadi.
Gelsene.
İbne!
Hadi ama! Dişim!
Ne oldu?
Ayağın kötü kokuyor!
Leş gibi kokuyor ve burnuma soktun!
-Önce sen güldün ama. Dostum, boğazım. -Çok komik.
Komik değil. Dostum, sen delisin.
Biraz da ben eğleneyim. Boğulacağım. Gözümden yaş geldi.
Benimle dalga geçiyorsun sen. Hey, dostum!
Peki sen?
-Ne olmuş? Kim nerede? -Kız nerede?
Siyahi olan.
Hangisi?
Hangisi, biliyorsun.
Anladın işte.
Öptün mü? Ha?
Kimden bahsettiğini bile anlamıyorum.
Hayır. Hafızanı kaybettin.
Hafıza mı? Hafıza…
Tanrım, kör müsün?
-Burada. -Dediğin gözlükler mi?
Şunlar.
-Oh, şunlar… Çok güzellermiş. -Evet.
Bruno'ya bir tane almalıyız, değil mi?
Bruno?
Bruno!
-Bruno! Bruno nerede? -Daha az önce buradaydı anne.
-Bruno! -Bruno!
Bruno!
Nereye gitti bu çocuk?
-Tanrım. -Bruno!
Bruno!
Oğlum, nerelerdesin? Bunu bir daha sakın yapma.
-İyi misin sen? -Evet ama olmayabilirdim de.
Anlamadım, ne…
Bu poşetleri bana taşıtmaman gerekiyor artık.
-Evet, haklısın. Bunu kardeşine ver. -Kör olduğumu unuttun.
Hadi, eve gidelim. Yürü.
Bir litrelik konteynerlerden biri.
Hey, Bruno.
Bu iki kız çıkıyor diyorlar.
Hangileri?
Terena ve Ângela.
Bunu kim söyledi?
Herkes bunu konuşuyor.
Ben de duydum. Söylediler.
Sana söylemek istemedim.
Oh, ben bunu biliyorum.
-Hayır. -Öyle diyorlar diyenlere pek itibar
etme. İnsanların dediklerine inanma.
Çok saçma. İki kız mı sevgili? Kim böyle bir şey duymuş?
Hayır, bana öyle dediler işte.
Çok saçma! Kim duymuş ki bunu?
Bruno taşımayacak mı?
-Abini rahat bırak oğlum. -O ne demek anne? Yardım etmeyecek,
yine her şeyi ben tek başıma taşıyacağım.
-Oğlum abin hasta. -Gözü hasta, kolu bacağı değil.
Ama buna alışmalısın çünkü ona yardım edeceksin.
Alışmak…
Annem gönderdiyse, boşa vakit kaybetme.
Hayır, beni o göndermedi.
Sana kim Terena lezbiyen dedi?
Bütün okul bunu konuşuyordu. Terena, Ângela'yla çıkıyor dediler.
Yalan söylüyorlar dostum.
Öyle diyorlar işte.
Aşık mısın?
Hayır. Ne alaka? Terena erkekler çıkıyor mu?
Bilmiyorum. Onunla yatmak ister misin? Ha?
-Ona aşıksın! -Ne? Yapma.
-Öyle mi? Aşık mısın? Söyle hadi. -Yapma. Git buradan!
-Hey, söyle seni kokarca! -Dostum.
-Oh. Sen ve diğer herkes. -Tanrım. Git dostum.
Ne? Sen mi aşıksın?
-Saçmalama! -"Saçmalama!"
-O güzel bir kız. -Sen aşıksın. Aşıksın.
Aşığım. Evet ama ona aşık değilim.
-Kime? -Çıktığım kıza. İşte buna.
Sokaktaki deli kız mı?
Evet, işte bu. Bak.
Aman tanrım. Bu Sofya mı?
Hayır, babası. O tabii ki geri zekalı.
Kör müsün?
Güzel, değil mi?
Evet.
Çıkıyor musunuz?
Ne oldu?
O kız kimseye yüz vermez. Neden sana versin?
Ne var, herkes gibiyim.
Tanrım…
Garip olan şey senin doğmuş olman.
O çok güzel dostum.
-Her fotoğrafa bakacak mısın? Kes şunu! -Ne olacak dostum?
-Hey, hey, hey, hey! -Aşkın gözü kör. Bana
-mıydı bu laf? Tanrım. -Sadece aşkın gözü değil. Zoruna mı gitti?
Ha, seni adi herif? Kör olan sensin.
Bir şey itiraf edeceğim.
Sofya'yla dersten kaçıp Juazeiro'ya gideceğiz.
Ailesiyle mi gittiniz?
Hayır, baş başa.
Juazeiro'da ne yapacaksınız ki?
Orası seni hiç ilgilendirmez!
Nehre dalacağız. Tekneler burada, oraya gitmek istiyorum ben.
Çıplak yüzeceksin, öyle mi? Tanrım. Çünkü başka türlüsünü yapamazsın. Aksini
-yapabileceğini sanmıyorum. -Hey! Her şey ayarlandı.
-Ne? Her şey ayarlandı dostum. -Ayarlandı. Kendini küçük düşüreceksin.
-Ne? Ne alaka? -Kıskanıyorsun, değil mi?
Her şeyi kız mı ödedi?
Sen evde resim çiz.
-O da her şeyi ödeyecek. -Ve her şeyi kız ödeyecek.
-Çok saçma konuşuyorsun. -Dostum sen erkeksin.
Öyleyim. Onu tavlayacak kadar da iyiyim. Senin yanında ise sadece defterin olacak.
-Sen delirdin mi? -Ne olmuş? Ben defterimi alıp çizim
-yapabilirim. Sen de kıza hesabını -ödetebilirsin.
Ve ben…
-Onunla olacağım. -Aptalsın sen oğlum. Çok büyük aptalsın.
Evet ama onunla olacağım.
Evet. Masraflarını kim karşılayacak?
Dikkat et defterin hamile kalmasın.
Bruno?
Hey!
-Hey, yürüyüşe çıkalım mı? -Ne? Nereye?
Evet. Bilmem, yürüyüşe.
Hadi, Bruno, kalk.
Şimdi olmaz.
Hadi gidelim.
Hadi, keyifli olur.
Neden böyle yapıyorsun? Anlamıyorum.
Hayır.
Sen ne saklıyorsun dostum?
Hiç.
Gidelim.
Çıkıyor muyuz?
-Evet. -Evet.
Arkanızı dönün. Üstümü giyinmeliyim. Ciddiyim, şöyle geçin. Oraya, oraya.
Mutfağa gidin, evi gezin.
Neyi? Ne?
-Ciddiyim. -Tamam.
Anladım.
Bu ne?
Ne garip gözler.
Baksana.
Hayır, asıl bu garip.
Hadi.
Hadi o zaman.
Nereye gidiyoruz?
Bilmem. Siz söyleyin.
Birkaç seçeneğimiz var.
Çukur olabilir.
Kulüp olabilir.
Gece parti var.
-Evet. -Ve ses duvarı var.
Siz karar verin.
-Evet? -Üçünü de yapalım.
-Üçünü de mi? -Evet!
Hiç unutmuyorum,
biz daha küçükken ilk ay taşını kimin bulacağına dair bir yarışma vardı.
O ne oluyor?
Bir ay taşı bir ay taşıdır.
Tamam. Sağ ol.
Bir…
-İki… -Ciddi misiniz? Tanrım, siz delisiniz.
Üç.
Buldum!
Önce ben dokundum.
Nerede ki bu şeyler?
Bu mu yani?
Evet.
Aman tanrım.
Eskiden bulmak daha zordu.
Size inanamıyorum, bunun nesi zevkli?
Babamı hatırlatıyor.
Ne oldu?
-Hiçbir şey. -Öyle mi?
Öyle daldım.
Anladım.
Babam.
Peki iyi misin?
Evet. Çok neşeli biriydi.
Peki burada ne yapardınız?
Şey…
Piknik falan yapardık.
Piknik mi?
Piknik. Çok keyifliydi.
Turta yapardı.
Turta mı?
-Turta. -Neli?
-Tavuklu turta. -Tanrım. Acıktım. Fena acıktım.
Keşke onu tanısaydım.
-Dostum! -Dostum!
Delisin.
Masayı kıracaksın.
Karnım çok acıktı.
-Ben de. -Öyle mi? Hadi yemek alalım.
Hadi, Bruno.
Ben mi? Olmaz.
Olmaz mı? Neden?
-Acıkmadım. -Hadi Bruno.
Az önce acıktım demedin mi?
Artık değilim.
0-1 oynayalım mı?
-Ben gitmem. -Hadi git ya.
Dostum.
Hadi oyna. Hadi, hadi, hadi.
Sıfır mı bir mi. Sıfır mı bir mi. Sıfır mı bir mi.
Sıfır mı bir mi. Sıfır mı bir mi. Sıfır mı bir mi
Git. Görüşürüz.
Git, git, git, git
Üç pastei alabilir miyim lütfen?
-Tanrım, harika kokuyorsun. -Parf… Parfümüne
bayılıyorum canım, gerçekten.
Hey, lütfen yapma böyle şeyler. Burada kendimi tutmaya çalışıyorum ya.
İşimi zorlaştırma.
Baksana, arkadaşların orada yiyişiyor. Çok yazık ya.
Bu kadar mı?
Bütün mekanı mı alsaydım yani?
-Evet, olabilirdi. -Biraz ister misin?
Tuvalete gideceğim.
Tamam.
-Benim hakkımı yemeyin! -Bekleyeceğim. Seni bekleyeceğim.
Bruno, o serseri sana ne söyledi az önce?
O çocuk mu? Hiç.
Yani yanına geldi ve bir şey demedi. Sonra da gitti.
-Evet, sinirimi bozdu. -Ne olduğunu gördüm.
Hadi söyle.
Bruno?
Ne?
Hadi, söyle.
Tamam, söyleyeceğim.
Terena'nın numarasını istedi.
Biliyordum!
Ama sadece gittiği için istemiş. Ben de vermedim.
Emin misin?
Eminim. O çocuğu hiç sevmem.
Hey. Ne oldu?
Bruno?
Ne oldu, Ângela?
Her zamanki gibi. Sen ve flörtleşmelerin.
Ne flörtü, Ângela?
"Ne flörtü"?
Herkesle flört edip duruyorsun.
Herkesin bana asılması benim suçum mu oldu yani şimdi?
Sorun senin bundan keyif alman.
Sana sorunu söylememi ister misin Ângela?
Asıl sorunumuz ciddileştiğimde sen eğlenmek
istiyorsun ve ben eğlendiğimde ise ciddileşiyorsun.
Ne olduğunu anlamıyorum. Cidden.
Neden insanların içinde öpüşmüyoruz?
Bu konuyu zaten konuşmadık mı? Ha? Babam bu devirde tehlikeli
olduğunu söyledi.
Baban çıkmamıza karşı mı yani?
Bence karşı olmadığını bilecek kadar tanıyorsun onu.
Beni öpmeyecek misin?
Hayır burada olmaz.
Peki görüşürüz. Partide iyi eğlenceler. Ben gidiyorum.
Tamam. İstediğin bu mu?
Senin istediğin bu mu?
Baksana çok, çok yoruldum, tamam mı? Gidip dans edeceğim.
Ronny!
Ne oldu?
Kör oldum Ronny. Kör oldum dostum! Ciddiyim dostum! Kör oldum Ronny.
Sen delirdin mi? Dur! Dur dostum!
Kör oldum.
Sakin ol, sakin ol.
Yardım et.
Yardım et kardeşim! Yardım et bana.
Sakin.
Evet doktor hanım?
-Çok üzgünüm. -Bu kadar hızlı olacağını söylemedin!
-Bruno… -Sakin oğlum.
-Bana yavaş yavaş ilerleyecek demiştin. -Sakin ol, Bruno.
Derin nefes al. Öfkelisin.
Uyudum uyandım ve kör oldum.
Zor olduğunu biliyorum ama onun suçu değil!
Onun suçu anne!
-Hayır değil. O işini yapıyor. -İşi mi? Yalan söylemek mi?
-Ona su verin. -Al su. Su iç oğlum.
Hayır, su istemiyorum. Su istemiyorum.
Sakin ol.
Sakin, ağır ol dostum.
-Şunu vereyim. Al. -NNe?
Bayan Vilma.
-Anne eve gitmek istiyorum ben. -Sonra konuşalım mı?
Evet, evet. Sizi ararım. Çantamı al, çantamı.
-Beni eve götür. -Gidelim. Sakin ol.
Üzgünüm.
Anne?
Efendim oğlum?
Işık açık mı?
Evet oğlum.
En kötü kısmı da yarın sabah uyandığımda gözümü açacağım ve güneşi göremeyeceğim.
Ama çok güzel şeyler gördün oğlum.
Güzel yerler
Güzel bitkiler.
Tepeler
Güzel renkler
Renkli ışıklar…
Şimdi biraz dinlen.
Oğlum.
Buradayım.
Hadi, doğrul.
Nefes al.
Sakin ol.
Derin nefes al.
Sakinleş canım.
Nefes al.
Burada mı uyudun?
Evet oğlum.
Sırtın da tutulmuştur.
Hayır, ben iyiyim.
Sakinleştin mi?
Buradayım.
Seni giydireceğim.
Elini ver.
Seni tutuyorum, tamam mı canım?
Bu sandalye mi?
Evet, sandalye. En sevdiğin yer.
Sağ ol.
İyi misin?
Hey, Ronny.
-Ronny. -Ne?
Yardım et.
Ne oldu?
Şu mesajın kimden geldiğine baksana.
Ângela.
Selam Bruno, nasılsın?
İyi misin? Bugün seni okulda görmedim. Neden gelmedin? Bir şey mi oldu?
Yanıtlayacak mısın?
Evet.
Hey, Ângela.
Bir daha okula gelebileceğimi sanmıyorum. Kör oldum.
Okula neden gitmeyeceksin?
Bu halde nasıl gideceğim ki Ronny?
Ne? Halledersin dostum.
Ne demek bir daha okula gitmeyeceğim. Yapma. Tanrım.
Hadi. Dikkat et. Gel.
Dikkat et. Önünde basamak var.
-Merhaba. Nasılsınız? -Merhaba hocam. İyi günler.
-İyiyim. Geleceğiz demiştim. -Evet, tabii.
-Dikkat et. -Gelin hadi. Merhaba, Bruno. Nasılsın?
Merhaba hocam.
-Hadi, yavaşça. -Merhaba, nasılsın?
İyiyim.
N'aber Ronny?
Sen buna bakabilirsin. Bunlar, başta kullanacağımız malzemelerden yapıldı. Bir
hesap makinesi. Tüm matematik problemlerini bununla çözebilecek.
-Garip. Ufak oyuncaklara benziyor bunlar. -Evet, öyle. Doğru.
Burada başka kaynaklar da var. Bu alfabe.
Bunlar kitaplarımız, devamı gelecek. Hey Bruno, burada kitap var.
Rastgele bir sayfa açıyorum. Buna bir bakabilirsin.
Kör alfabesine alışabilir ve nasıl hissedeceğini anlayabilirsin. Yakında bu
-kitabı okuyacaksın da. -Bu çok garip.
Bu da kör alfabesi daktilosu. Onu da kullanabileceksin.
Vay be, garip. Bu çok ilginçmiş.
Pazartesi-Cuma arasında her gün müsait olacağım. Bunu her gün yapabiliriz.
Tamam.
Ve özellikle ilk başlarda bunu ne kadar sık yaparsak o kadar hızlı ilerleyecek ve
ritim yakalayacak. Elbette bu, Bruno'nun ne kadar ilgi gösterdiğine
-bağlı. -Tabii ki. Dinliyor musun?
Oh, muhteşem. Pekâlâ.
Topu gördün mü?
Dünyayı hatırlatsın. Bu mavi kalem.
Güzel mi?
İşte diğeri.
-Bu… bir yaprak. -Bu ne?
Yeşil kalem.
Şuna bak.
Unutma… ses var, keyifli. Sarı.
Bu çok güzel.
-Beğendin mi? -Evet.
-Oh, beğeneceğini biliyordum. -Hayal gücün harika.
Değil mi Ronny? Ronny, bu kalemleri senin için
hazırlamamda bana yardım ediyor.
Yeni bir resim istediğini söyledi.
Evet.
Bir şey deneyelim mi?
Ne?
Terliğini çıkar.
Neden?
Çıkar hadi, Bruno, görürsün.
İleri doğru yürü.
Yerdeki farkı hissediyor musun?
Çıkıntılar var, dokular var.
-Burası çok çıkıntılı gibi. -Evet, burası çakıl
dolu. Çok farklı, değil mi?
Hop. O neymiş?
Ağaç.
-Ağaç. Devam et. -Tamam.
Tamam. Gevşekmiş.
Bu bir bank. Oturalım.
Bir köpek geldi. Sevecek misin?
Adı Oreo.
Gel. Aynen öyle. Yaklaştırayım. İşte bu.
Tam karşımızda ne var?
Bize yakın tarafta,
meydanın tam ortasında üstü kablo dolu olan bir elektrik direği var.
Ve uçurtma takılmış.
Tanrım.
Uçurtma sever misin?
Severdim.
Ne? Artık sevmiyor musun yani?
Hayır.
Bir gün deneyelim bence. Uçurmayı.
Başkaları var mı?
Evet.
Yolun karşısında bir kız oturuyor.
Karşımızda da bir bank daha var.
Kızın tipi nasıl?
Oldukça ciddi görünüyor.
Telefonuna bakıyor, üzgün.
Tanrım acaba terk mi edildi?
Öyle mi?
Uzun zamandır aynı yöne bakıp duruyor.
Ve bir kız da motoruyla geldi. Durdu. Onu bekliyormuş.
Arkadaşı ya da belki de sevgilisi.
-Gülüşüyorlar. -Evet.
Hemen arkamızdan geçiyorlar.
Kızgın mısın?
Hayır.
Futbol oynayalım mı?
Bu şekilde nasıl oynayacağım ben? Delirdin mi?
Hadi, gelmiyor musun?
Bak Ronny, çok isterim. Ama nasıl olacak?
Bekle sen, sana sürprizim var.
Al.
Bunu sen mi yaptın?
Evet.
Tanrım!
Ben ve annem. Çoğunu ben.
Benim fikrimdi.
Bunu nasıl yaptın?
Örtülerinden birini aldık ve…
Hadi.
Bakayım. Bakayım ne kadar sıkı.
Parmağım acıdı dostum!
Atalarımızla ilgili bir makale yazacağız, yerli Brezilya halkını konu alacağız ve…
Hocam.
Evet?
Acaba dersi kaydedebilir miyim?
Evet, elbette.
O sırada sen onu yaparken ben de tahtaya yazar…
Saat 12.01. Ekran kilidini açmak için iki parmağınızla kaydırın.
Kimlik doğrulandı, kilit açıldı. Ses kaydedici. Kayıt düğmesi.
Kayıt almak için lütfen düğmeye basınız.
Hazırım hocam.
Tamamdır.
Evet, önce sizden seçmenizi isteyeceğim.
Farklı bir fikriniz varsa lütfen bizimle paylaşın. Paylaşmaktan çekinmeyin,
tamam mı?
Otur.
Burayı seviyorum.
Ben de. Gözüm kapalı bile biliyorum burayı.
Buraya Terena'yla geldiğimiz günleri hatırlıyorum.
Çok güzeldi.
Terena demişken onunla bu aralar mesajlaştın mı?
Ara sıra konuşuyoruz.
Biriyle çıkıyor mu acaba?
Galiba evet, Bruno.
Hala seviyorsun, değil mi?
Ne diye soruyorsun ki?
Hoşlanıyor musun?
Yok ya. Tabii ki hayır Ângela.
O zaman neden sordun?
Hadi söyle.
Ses duvarı gününü hatırlıyor musun?
Hatırlıyorum. Ne olmuş?
Hani yemek almaya gitmiştim ya.
Adamın Terena'nın numarasını istediği gün.
Adam…
Çocuk Terena'nın numarasını istemedi.
Çok aptalca bir şey söyledi. Sizin lezbiyen olduğunuzu söyledi.
Anlayamadım?
O bana sizin lezbiyen olduğunuzu söyledi mi?
Bu kadar mı?
Evet.
Buna inanamıyorum, Bruno. En sevdiğim insanı sen yalan
söyledin diye mi kaybettim?
Yani öpüşmediler mi?
Tabii ki hayır, Ângela.
Niye yalan söyledin, Bruno?
Bunu yapmana hiç gerek yoktu.
-Onu ne kadar seviyordum biliyor musun! -Üzgünüm Ângela.
-Üzülmek neye yarayacak, Bruno. -Ângela, bunu sana
söylemek için çok bekledim.
Artık ne önemi var ki, Bruno? Bunu hiç yapmamalıydın.
Ben sana böyle yapsam hoşuna gider miydi?
Neden yaptın o zaman?
Hayır… Üzgünüm Ângela.
Üzülmen bir işe yaramaz, Bruno.
Ângela.
-Bırak beni. -Ângela izin ver bitireyim.
-Bruno… Bırak beni, Bruno. Bırak diyorum. -Ângela ondan hoşlanıyordum.
-Umurumda değil, Bruno. -Ângela.
Ângela.
-Bırak beni. Bırak beni! -Dur.
İzin ver bitireyim Ângela.
Ângela!
Kimse var mı?
İmdat!
Biri yardım etsin!
Lütfen yardım edin!
Kimse var mı?
Hey, dostum!
Nerelerdesin!
Neredesin?
Bruno!
Nere… neredeymiş, Ronny? Nerelerdeydin sen?
Bilmiyorum. Buraya koşarken gördüm.
Oğlum!
-Oh, anne! -Beni çok korkuttun.
Yaralanmışsın.
Tanrım.
Neredeydin sen?
Başardım Ronny. Başardım Ronny!
Neyi başardın?
Alo Vinicius. Bruno şimdi geldi.
Bilmiyorum. İyi görünüyor. Her yeri çizik içinde. Sonra konuşuruz.
Ama iyiyim. İyi olduğumu söyle.
İyiyim diyor. Şimdi konuşacağım.
Nerede olduğunu bilmiyorum.
Tamam. Görüşürüz.
Gel hayatım. Yaralara bakalım.
Her yerin çizilmiş. Eşyaların nerede?
Acıyor mu?
Hayır.
Al, önünde duruyor.
Zavallım, her yeri çizik.
Bana dön.
Oh. Şu burnunun morluğuna bak.
Tavuk mu çalıyordun?
Kolunu ver.
Ver.
Anne iyiyim. Bir duş alırsam morluk ya da çizik kalmaz.
Vilma.
Evet?
Vilma, Bruno nerede?
Burada.
Bruno, şükürler olsun!
Hey, iyi misin?
Harikayım.
Seni arıyordum da.
Ângela bak her yeri çizik içinde. Çok kötü olmuş.
Anne, iyiyim.
Eşyalarını getirdim.
Çukura mı gittin?
Vilma, pamuğu versene.
Al.
Tanrıya şükürler olsun yaşıyorsun. Çok korktum.
Hey, sana Büyük Çukur'u gözlerim kapalı bile gezebilirim demiştim.
Hey, Bruno, seni bıraktığım için üzgünüm.
O an çok öfkeliydim ve kör olduğunu unuttum.
Hatırladığımda duştaydım.
Anlamadım Ângela? Yani kör olduğumu duştayken mi hatırladın?
Evet.
Pekâlâ.
Her yanım köpüktü. Ve birden aklıma geldi.
Hemen çıktım üstüme bir şeyler geçirdim ve Çukur'a seni aramaya geldim.
Terena'yı hala seviyorsun değil mi?
Bruno. Salvador'a gitti bile. Ve sevgilisi de var. Bitti artık.
Ve tüm bu yaşadıklarım da şunu anlamamı sağladı. Ben kızlarla olmayı seviyorum.
Hocam.
Size bir hediye aldım.
Hediye mi?
Nerede?
Bunu imzala ama.
Ben de sen ünlü olduğunda böbürleneyim. İşte, bu köşeden imzalayabilirsin. Köşeyi
-hissediyor musun? -Nerede?
Evet.
Evet, buradan köşeye doğru olabilir. Evet.
İmza iyi oldu mu?
Harika oldu. Harika oldu. Bunu çerçeveletip evime asacağım.
Çok güzel.
Ne demek.
Bruno?
Seni okula götürmeye geldim ama sen hala oyun oynuyorsun.
Bekle Ângela. Gelsene.
Gelmeyeceğim. Gidelim.
-Gelsene! -Geç kalacağız, hadi.
Hayır, daha erken.
Gidelim hadi.
Gel yağmurun tadını çıkar.
Geldim.
Yukarı bak.
Ve gözlerini kapat.
Güzel mi?
Evet.
Sarıya boyadım.
Boyadım, boyadım, boyadım. Boyadım, boyadım, boyadım.
-Bekle Ângela. -Sarıya boyadım.
-Boyadım, boyadım, boyadım. -Bunu duyuyor musun?
Evet. Geçen gün bana gösterdiğin o evin içinden geliyor.
-Boyadım, boyadım, boyadım. -Oraya gidelim.
Peki.
Evimi sarıya boyadım.
Boyadım, boyadım, boyadım.
Sarıya boyadım.
Boyadım, boyadım, boyadım.
Sarıya boyadım.
Boyadım, boyadım, boyadım
Boyadım, boyadım, boyadım.
Ve süt.
-Ufaklık Bruno'yla, gayet iyi yiyor. -Hey, elini ver. Hayır, durma dostum.
Boğulacak.
Bir bakayım.
Bakacağım. Sütü çoktan bitirdi.
Şu karnına baksanıza.
-Hey. -Yok artık!
Biraz süt vereyim mi?
Çok fazla da vermeyelim.
Hey, Ronnny.
Dostum… Ronny… Beni düşüreceksin!
Başım dönüyor artık!
Dönelim, biraz dönelim ve… Tamam yeter.
"Yarısını dönelim. Yarısını dönelim." Tamam.
Midem. Yeter!
Çok fazla kalori yakıyorsun.
Tamam duralım artık duralım yoksa düşeceğim!