Benden bile erkencisin, Trojan.
Getirdin mi?
Yakınlarda.
Destek ne iş?
O sadece şoförüm. Ehliyetimi kaybettim.
Para?
O da yakınlarda.
Bankaya gitmek zorunda mıyız?
Masaya 40 banknot koymayacağım. Anlıyorsun, değil mi?
Tamam.
Önce mallar.
Şoför burada kalsın.
Göster bana.
Kendin bak.
Orada kal!
Elini cebinden çıkar!
Para zarfı! Bagaja at.
KAVRULMUŞ TOPRAK
Bu çok müthişti.
Otel odasında devam edelim.
Kaliteli mallar.
Ama artık böyle şeyler almıyorum.
Bu ne demek?
Bunları sadece karaborsada satabilirim.
Hiç kolay olmuyor.
Senin için sorun olmamalı.
Ama oluyor.
Artık bu tür müşterilerle pek iş yapmıyorum.
Çok riskli.
10 bin.
Sana özel fiyat, Trojan.
Eski günlerin hatırına.
Biliyorsun, bu çok az.
O zaman başka yere satmalısın.
- Can! - Trojan!
Söyle bakalım! Ne var ne yok?
Bir bağlantıya ihtiyacım var.
Bir iş arıyorsun demek.
Yani, onca insan arasından bana geldin.
Eskiden bu tür şeyleri ben sana sorardım.
Eski bağlantıların ne oldu?
Artık yoklar veya yandılar.
Ben artık o işlerde değilim, Trojan. Halime bak.
Artık bir ailem, sıkıcı bir işim var.
Ve boş zamanlarımda futbol takımı çalıştırıyorum.
Bu güzel.
Peki ya Rebecca? Onunla birkaç kez çalıştın.
Evet, çok uzun zaman önce.
Şu anki numarası bende yok.
Gitmem gerek, Trojan.
Seni görmek güzeldi.
Temiz kal.
Kalacağım. Teşekkürler.
Ticaret danışmanlığı mı?
Arada bir iş kolunu değiştirmek iyidir.
Sahibi sen misin?
Benim gibi biri başkasının emrinde çalışamaz.
İşler nasıl?
Fena sayılmaz.
Hâlâ o işi yapıyor musun?
Pes etmiyorsun, hakkını vermek lazım.
Bu arada başka aracılarla çalıştığını tahmin ediyorum.
Biriyle ya da birkaçıyla.
Belli ki daha iyilerini bulmuşsun.
- Seninle alakası yoktu. - Neyle vardı?
Kaybolmak zorundaydım.
Her zamanki gibi ketumsun.
Yine de arayabilirdin. Buna iletişimde kalmak deniyor.
Neyse, şimdi geri döndün...
...ve bana ihtiyacın var.
Pekala, sana göre bir işim olabilir.
- Ne ki? - Standart bir iş.
Bir tabloyla ilgili. Dört kişilik bir iş.
Olay nedir?
Kendi ekibini seçmeyi tercih etsen de bu sefer seçemezsin.
Çünkü dört kişiden üçü belli zaten.
- Tanıdığım biri var mı? - Luca.
Hala iş yaptığını bilmiyordum.
Sen aradığında onunla konuşuyordum.
Kabul etti. Seni de istiyor.
Diğer ikisi nasıl?
İşlerinde iyiler.
- Müşteri? - Bir koleksiyoncu. İsim yok. Onunla hiçbir temasınız olmayacak.
- Ne kadar ödüyor? - 1.4 milyon. %10'u benim.
Yani size kişi başı 315 bin kalacak.
Kişi başı 20 bin peşin, geri kalanı teslimatta ödenecek.
İlgimi çekti.
Ama önce Luca ile konuşmak ve diğer ikisini de bir görmek isterim.
Git onlarla tanış. Ama düşünmek için sana fazla zaman veremem.
Hala şüphelerin olursa, bu işi başkasına vereceğim.
Tamam.
- Trojan. - Luca.
Sana bir bakayım.
İyi görünüyorsun.
Gel.
Bize katıl.
Diana sürücü. Chris bilgisayarlarda iyi.
Bu da Trojan, eski bir dost.
Hakkında çok şey duydum. Luca bana birkaç şey anlattı.
Elbette sadece iyi şeyler.
Luca, başla.
İşte tablo bu.
Caspar David Friedrich'in "Batan Güneşin Önündeki Kadın" adlı eseri.
Çerçevesiz 8,5'e 12 inç.
Küçük ama çok değerli.
Genelde başka şehirde sergileniyor ama geçici olarak Berlin'de sergilenecek.
6 hafta sonra iade edilmesinden önce bu işi halletmemiz gerekiyor.
Yani yeterince zamanımız var.
Tablo, nakledilmeden önce Dahlem'deki kullanılmayan bir müzede saklanacak.
Oradaki depo hala kullanımda ama.
Biz harekete geçtiğimizde, tablo nakledilmeye hazır olacak.
İçeriden epey bilgi sızmış. Nereden aldınız bunları?
Rebecca.
Gizlice araştırıldı. İzi sürülemez.
Ama bir sorun var.
Odaları önceden göremiyoruz.
Chris müzenin güvenlik sistemine sızıp bize genel bir bakış sunacak.
Bunu test etmem lazım. Ama çalışması lazım.
Tamam.
Güzel.
Görüşürüz o zaman.
Görüşmek üzere.
Bugünlük bu kadar.
Trojan.
Sana bir şey oldu sandım. Yoksa hapse falan mı girdin?
Bu uzun zamanda ne yaptın?
Her zamanki şeyler.
Bazen daha iyi, bazen daha kötü. Sende ne var ne yok?
Aynı.
Yakında bırakacağım. Bir yerde durmak lazım.
Bu ikisini nereden tanıyorsun?
Diana ile daha önce çalıştım, kesinlikle güvenilir.
Chris, Rebecca aracılığıyla geldi. Araştırdım, sorun yok.
Sence bunu başarabilirler mi?
Kesinlikle, yoksa dahil olmazdım.
Ama bu Chris'e ihtiyacımız var mı?
Anlıyorum, burası bizim dünyamız değil. Ama var.
Ona ihtiyacımız olacak.
Müzeye girdiğimizde, o yanımızda olmayacak.
Hiç değişmemişsin, Trojan. Her zaman şüphecisin.
Geç oldu, kusura bakma.
Bu gece nasıl geçti?
İyi.
Siparişi hallettin mi?
Hallettim.
Luca, bir anlaşmamız var.
Unutmadım.
Burada iyi bir şey inşa ettik. Ve giderek daha iyiye gidiyor.
Sakın bunu mahvetme.
Nadja.
Sana söz, bu son olacak.
Sonrasında tek seferde tüm borçlarımızdan kurtulacağız.
Senin işlerin olmadan da başarabiliriz bunu.
Ekip hazır mı?
Hazır.
Nasıl tipler peki?
Profesyoneller.
Umarım öyledir. Müşteri o tabloyu çok istiyor.
Hepsi güvenilir kişiler.
Sen öyle diyorsan.
Kendi kararımı vermek isterim.
Bana onlar hakkında biraz bilgi ver.
Müşterilerim hakkında detay veremem. İş kuralı.
Sadece iletişim bilgileri.
Bir önlem olarak.
Ödediğimiz para için, biraz daha işbirliği bekliyordum.
Üzgünüm. Yardımcı olamam.
Çok kötü.
Müşterinin hoşuna gitmeyecek bu.
Bu yüzden vazgeçmek isterse vazgeçebilir.
Peşinat. 80 bin.
Anlaştığımız gibi.
Saymak istemez misin?
Peşinatta bile bir sorun varsa, bu iş bitmiştir zaten.
Biraz üstünkörü oldu ama, yolu bulmanıza yardımı olacak.
Güvenlik departmanında personel az, aynı anda sadece iki nöbetçi oluyor.
Biri devriye geziyor, diğeri kontrol odasında oturuyor.
Restorasyon atölyesi hala faaliyette, hafta sonları da.
Bu da hesaba katılmalı.
- Kaç kişi? - Hafta sonları daha az, genelde iki.
Müzeye nasıl gireceksiniz?
İkinci nöbetçi sayesinde.
Gece boyunca birkaç kez sigara içmek için dışarı çıkıyor.
- Nerdeyse saati saatine. - Ya işe gelmezse?
Ani vardiya değişimi, hastalık veya benzeri bir şey.
O zaman bir pencereden gireceğiz.
İşler o raddeye gelirse, güvenlik kameralarıyla oynayacağım.
Bunu fark edemeyecekler.
Kaçış yolu ayarlandı. Araba işi bende.
Silah işi de bende.
Yani içeri gireceğiz.
İki nöbetçiye ve muhtemelen restoratörlere de dikkat ederek.
Sonrasında da güvenli depoya.
Nerede kaldı bu adam?
Başlıyoruz.
Anlaşıldı.
- Sakin ol. - Ne oluyor be?
Hadi, içeri.
Daha hızlı.
Yukarı.
Bekle.
Kahramanlık yok.
Oraya. Yere yatın, yüzüstü.
Yere yatın, daha hızlı.
- Bana bakmayın. Başınızı eğin. - Lütfen bırakın onları. - Başını eğ!
Eller arkada. Hepiniz!
Uslu durursanız, size bir şey olmaz. Anlaşıldı mı?
Anlaşıldı mı?
Güzel.
Şimdi ellerinizi bağlayacağım.
Panik yapmayın. Birkaç dakikaya gitmiş olacağız.
Sakin ol. Aptallık etme.
Depoya. Hadi.
Aç.
Yere yat, yüzüstü, eller arkada.
Burada usluca yatın. Hemen döneceğiz.
İrtibat kurulacak kişi Victor. Müşteri için çalışıyor.
Diğer her şeyi onun aracılığıyla ayarlayacaksınız.
- Victor hakkında ne biliyorsun? - Pek bir şey bilmiyorum.
Seni merak ediyordu ama.
- Ona ne dedin? - Sence ne demişimdir?
Söyle hadi.
Beni tanıyorsun.
Sen Victor musun?
Olabilir.
Şimdi de senin adını öğreneyim.
Bunun önemi yok.
Mesele ne?
Sipariş elimizde.
Hangi sipariş?
Neden bahsettiğimi biliyorsun.
Ne zaman görebilirim?
Yakında. Paraya karşılık mal.
Yarın gece buluşsak? Mesela...
Gündüz halledelim. Tek başına gel.
Sana zamanı ve yeri bildireceğim.
Teslimat gerçekleşiyor.
Onlar hakkında ne öğrendin?
Çok dikkatliler.
O tabloyu istiyorum.
Ve ben o pisliklere para ödemeyeceğim.
Ödeme yapmayacak mısın?
Öyle bir niyetim yok.
- Benim için pis işi yaptılar sadece. - O zaman teslimat gerçekleşmeyecek.
Tablo ellerinde kalacak.
- Bu da onlara ulaşmamız için bize zaman kazandıracak. - Bu nasıl olacak peki?
Bir şeyler düşün.
Sana bunun için para ödüyorum.
Tamam.
Yerimizi aldık.
Geciktin.
Bir aksilik oldu.
Ne oldu ki?
Küçük bir sorun çıktı.
Nasıl yani?
Yanisi, her şeyi ertelememiz gerekiyor.
Ne zamana kadar?
Kesin bir şey diyemem.
Biraz daha net olman gerek.
Bu nasıl bir oyun?
Oyun falan yok. Biraz daha zamana ihtiyacımız var.
Ne için?
Endişelenme. Her şey yolunda.
Seni arayacağım.
İptal ediyoruz. Burada bir şeyler ters.
- Ne oldu ki? - Gidin. Sonra buluşuruz.
Benimle konuşmak istemişsin. Bir sorun mu var?
Bunu bana senin söyleyebileceğini düşünmüştüm.
Neyi?
Hiçbir şey bilmiyor musun?
Ne hakkında?
Sana bir şey demedi mi?
- Sadede gel, Trojan. Kim bana ne demedi? - Victor.
- Ne oldu? - Teslimat işi suya düştü.
Ne?
Victor gelmedi, ya da kendini göstermedi.
Anlamıyorum. Her şey ayarlanmıştı.
Telefonla aradı. Daha fazla zamana ihtiyaçları olduğunu söyledi.
Bu iyiye işaret değil.
Peki şimdi ne olacak?
Ya seni yine ararsa?
Aramayacak.
Yeni bir alıcı bulmaya çalışabilirim. Ama kolay olmayacak.
Bunun olacağını göremedim. Üzgünüm, Trojan. Artık bu işte yokum.
Bundan sonrası size kalmış artık.
Bir randevumuz var, değil mi?
- Burada mı konuşacağız? - Hayır.
Nerede peki?
- Telefonunu otelde bıraktın mı? - Anlaştığımız gibi. - Güzel.
Yine de üstünü aramalıyım.
Kollarını kaldır.
- Bu şaka mı? - Sonra güleriz.
- Üzerimde bir şey yok. - Hadi.
Nereye gidiyoruz?
Yakında göreceksin.
Tablo nasıl muhafaza ediliyor?
Güzel deneme.
Çok hassas bir tablodur.
Müze onu iyi durumda geri almak istiyor.
Alacaklar.
Şimdi bu yolda devam et.
Seni bekleyen biri olacak.
Gözlerim bağlanıp helikopterle gizli bir yere mi götürüleceğim?
Bekle ve gör.
Şimdi ne olacak?
Konuşalım.
Burada mı?
Güzel.
Ama önce tablonun gerçekten sizde olduğuna dair bir kanıt istiyorum.
Bu bende kalabilir mi?
- Müze 1.7 milyonu ödeyemez. - O zaman neden buradasınız?
Pazarlık için. 1.7 milyon gerçekçi değil.
Müze fidye bedelini kendi karşılamak zorunda kalacak.
Almanya'da müzelerdeki tablolar sigortalanmıyor. Çok pahalı.
Asla 1.7 milyonu ödeyemezler.
Hiçbir şey ödemek istemiyorlar.
Teklifiniz bu mu?
Ben sadece müzenin avukatıyım. Benim işim sizi bundan vazgeçirmek.
- 500 binden fazlası mümkün değil. - Bu çok saçma, sen de biliyorsun.
Sadece durumu söylüyorum.
Özel bağışçılarından ancak bu kadar çıkar.
Tabloyu geri istiyorlarsa bir şeyler yapsınlar. Aksi halde onu başkasına teklif ederiz.
- Bunun kolay olmayacağını biliyorsun. - Artık bu sizin sorununuz olmayacak.
Alt limitiniz ne?
Bir milyonun altı için konuşmaya gerek yok.
Bu son sözünüz mü?
- İleteceğim. - Güzel.
Sizinle iletişime geçeceğiz.
Berlin'e bu iş için mi geldin?
Nerede yaşıyorsun?
Otellerde, apartmanlarda.
- Sabit bir yerin yok mu? - Uzun zamandır yok.
Bunu özlemiyor musun?
Bazen.
Çalışmadığın zamanlarda ne yapıyorsun?
Sıcak bir ülkede havuz başında uzanıp kokteyl mi yudumluyorsun?
Şey, sayılır.
Yılda ikiden fazla büyük iş yapmamaya çalışıyorum.
Gerekirse arada ufak tefek işler yapıyorum.
Onun dışında pek bir şey yapmıyorum aslında.
Etrafa kulak kabartıyorum. Kafelerde, restoranlarda oturup insanları izliyorum.
Ve mimarlık dergileri okuyorum.
Mimarlık dergileri mi?
- Gerçekten mi? - Evet.
Bir sürü zenginin, malikanelerinin fotoğrafları çektirtmesi çok şaşırtıcı.
İçli dışlı. Bir sürü detay. Çok işime yaradı.
Anlıyorum.
Peki ya sen? Başka bir hayatın var mı?
Bir sürü.
Ben test sürücüsüyüm.
Kamuflajlı otomobilleri test ediyorum.
Kamuflajlı otomobilleri mi?
Hala geliştirme aşamasında olan arabalar.
Bu iyi, böylece pratik de yapıyorsun.
Merhaba, Rebecca.
Şimdi elimi çekeceğim.
Sen de uslu duracaksın. Anlaşıldı mı?
Bu ne? Ne istiyorsun?
Son konuşmamızda pek yardımcı olmamıştın.
Tekrar deneyelim. Ekibin iletişim bilgilerini ve tablonun nerede olduğunu öğrenmek istiyorum.
Tablonun nerede olduğunu bilmiyorum.
Duyduğuma göre, ödeme yapamadığınız için anlaşma iptal olmuş.
Ben böyle söylemezdim.
Artık bununla bir ilgim yok. İşten çıktın.
Bu daha iyi.
O zaman onları korumana da gerek yok. Ne planlıyorlar?
Onu başka birine teklif etmek istiyorlar.
- Kime? - Bana söylemediler.
Sanırım müzeye.
Son kez soruyorum, onlara nasıl ulaşırım?
İşleri zorlaştırma.
Bunu birkaç şekilde halledebiliriz.
Bu seçeneklerden biri.
Zarfta 30 bin var. Bu bir ön ödeme.
Bilgilerin beni tabloya götürürse, 70 bin daha alacaksın.
Son seferde ön ödemede kaldı.
Olaylar öyle gelişti.
Bu teklifi kabul etmezsen, bu bilgiyi senden...
...başka yollarla alırım.
Hala bir seçeneğin var.
800 bin. Bundan fazlasını toplayamıyorlar.
- Ne zaman ödeyecekler? - En geç bir hafta içinde.
Bir hafta çok uzun bir süre.
Bence kabul etmeliyiz. Daha az olacağı belliydi zaten.
Daha fazlasını alamayız.
Katılıyorum. Reddetmek aptallık olur.
Hadi bitirelim şu işi.
Diana ile ben yaparız yine, tamam mı? Teslimatta hepimizin olmasına gerek yok.
Teslimattan sonra burada buluşup parayı bölüşürüz.
Eğer hata yapmazsak...
...bir hafta içinde hepimiz 200 bin daha zengin olacağız.
Bir şey canımı sıkıyor, Victor'un hala iletişime geçmemiş olması.
Tabloyu henüz gözden çıkardıklarını sanmıyorum.
Trojan haklı. Dikkatli olmalıyız.
- Ne oluyor lan? - Sadece sorulduğunda konuş. Sür!
Yavaş, yavaş.
İlla her şeyi söylemeli miyim? Motoru ve farları kapat!
Ellerini direksiyona kelepçele.
Sen polis misin? Sana söyleyecek bir şeyim yok.
Tanrım, bu iğrenç.
- Daha sağlıklı beslenmelisin, dostum. - Ne halt ediyorsun? Bu ne be?
Öğrenmek istediğim birkaç şey var ve sen bana söyleyeceksin.
- Neden bahsediyorsun bilmiyorum. - Çok iyi biliyorsun.
Unut gitsin. Benden bir şey öğrenemezsin.
Evet, öğreneceğim.
Bundan çok eminim.
Evet.
Ne var?
Bu ne?
- Chris'in telefonu neden sende? - Yakında öğreneceksin.
Ne istiyorsun?
İşte tam da bunu konuşacağız.
Şimdi gidebilirsin.
Banknotlar işaretli değil, seri numarası yok. Anlaşıldığı gibi.
Burada 700 bin var. 800 değil.
Daha fazlasını bulamadılar.
Bunu telefonda söylemek istemedim.
Ödeyebilecekleri bu kadar.
Tamam.
Odana geç.
Seni uyarıyorum, aptallık etme!
- Nerede? - İşte, işte.
Otur.
Tablo.
- O müzeye ait. - Artık değil. Bavulu ver.
Bir daha söylemeyeceğim.
Telefonunu ver.
Burada neler var bakalım?
Bir avukat.
Ücretini artırmaya çalışan.
Seninle ne yapacağım, Claire?
Ben çıkar çıkmaz alarmı çalacaksın kesin. Buna izin veremem.
Beni öldürecek misin?
Otelin güvenlik kameralarında görüldün.
Kimliğini tespit edip izini sürebilirler.
Yerinde olsam dikkatli olurdum.
İstediğin her şeyi aldın.
Tabloyu, parayı.
Daha ne istiyorsun?
Bırak artık.
Çok konuşuyorsun, avukat. Gevezeliğin umurumda değil.
Şimdi dikkatlice dinle.
Ben çıktıktan sonra, en az 15 dakika kımıldamayacaksın.
Bunu yapmaz ve beni sıkıntıya sokarsan seni her türlü bulurum.
Nerede olursan ol.
Anladın mı?
5 dakikaya dönmezsem git.
Trojan.
Sonunda.
Sadece 700 bin var.
Bulabildikleri bu kadarmış.
Yine de, her birimize 175 bin düşüyor. Bununla yaşayabilirim.
Hadi başlayalım.
Chris nerede?
Bilmiyorum. Yakında gelir.
Luca, her şey yolunda mı?
Ne?
Evet, kesinlikle.
Parayı çantaya geri koy.
Ne?
Parayı...
...çantanın içine.
Bu o.
İyi misin?
Para çantasına ulaşamadım.
Ama bunu çıkarmayı başardım.
Victor bunu avukattan almış olmalı.
100 bin.
Hiç yoktan iyidir.
Kötü görünüyor.
Sorun değil.
Şimdi ne yapacaksın?
Öncelikle buradan gideceğim.
Bu halde mi?
Nereye gideceksin?
Bir yer bulurum.
Bana gelebilirsin.
Birkaç günlüğüne.
Bu yatışana dek.
Çok riskli.
Çok yazık.